คีตาในเรือนจันทร์ (BL) (วาย) (yaoi)

ตอนที่ 29 : หนาวเนื้อห่มเนื้อจึงหายหนาว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25,538
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,104 ครั้ง
    5 ก.ย. 62







"ผู่เอ๋อร์..." ผู้ใดมาเรียกข้ากันนะ "ผู่เอ๋อร์..." ช่างหนวกหูเสียจริง คนจะหลับจะนอน

"ถ้าเจ้าไม่ยอมตื่นข้าจะจุมพิตละนะ" หืม? ว่ากระไรนะ? ข้ารีบลืมตาพรึ่บอย่างหวาดผวาด้วยเกรงว่าจะโดนผู้คนกินเต้าหู้ทั้งๆที่ยังนอนหลับ แต่ทว่าก็ไม่ทันเสียแล้ว พอข้าลืมตาขึ้นมาก็ปะทะกับใบหน้าของหวางเย่ในระยะประชิด ข้าเกร็งตัวอยากถอยห่างแต่ก็ติดตรงที่หลังชนกระดานหลีกหนีไปที่อื่นมิได้ จะเบี่ยงซ้ายหลบขวาก็ติดอ้อมแขนแกร่งของคนที่นอนคร่อมพาดวงแขนกันเอาไว้ซ้ายขวาจนข้าไม่อาจขยับตัวไปไหนได้เลยในที่สุดดริมฝีปากอุ่นชื้นก็ลงมาแตะที่ริมฝีปากของข้าอย่างแผ่วเบา

ข้ารีบเม้มปากแน่นพร้อมกับเอียงหน้าหนี ทว่าคนไม่คิดจะหยุดมือ กลับก้มหน้าลงซุกไซร้ซอกคอข้าจนร้อนวูบวาบไปหมด ข้ารีบผลักหน้าอกคนออกพลางส่งเสียงสั่นสะท้าน

"หวางเย่..." ข้าส่งเสียงแหบพร่า ฝ่ามือที่ทาบทับลงไปตรงแผงอกกำยำกลับไร้ซี่งเรี่ยวแรงแม้แต่จะมัดไก่ "ท่านทำสิ่งใด?" 

"ข้าก็ปลุกผู่เอ๋อร์ให้ฟื้นจากนิทราไงเล่า" หวางเย่ตอบพร้อมกับก้มลงมากระซิบริมใบหูข้า ลมหายใจร้อนผ่าวรินรดจนความรู้สึกร้อนลวกแผ่ซ่านออกจากใบหูไปสู่ทั่วสรรพางค์กาย ขนข้าลุกซู่แล้วซู่อีก

"ผู่เยว่ตื่นแล้ว!" ข้ารีบละล่ำละลักบอกคนตรงหน้า "ท่านไม่ต้องปลุกข้าแล้ว!" แย่ล่ะ! ข้าลืมตัวเรียกแทนตนเองว่าข้าไปเสียแล้ว

"นู๋....นู๋ขออภัยหวางเย่" ข้าตัวสั่นสะท้าน ในใจนึกหวาดเกรงที่ตนเองพลั้งเผลอพูดจาใหญ่โตไป

"เจ้าต้องโดนลงโทษ!" คนว่าเสร็จก็ก้มลงขบกัดริมฝีปากข้าจนบวมเจ่อ ข้ารับรู้ได้ถึงรสโลหิตที่ปลายลิ้น เจ้าเป็นสุนัขเรอะจึงกัดปากเหล่าจือเช่นนี้?

"อื้อ!" ข้าอุทานออกมานิดนึงด้วยความตกใจ เจ็บไม่มากแต่คาดไม่ถึงว่าหวางเย่จะทำตัวเช่นนี้ 

"หวางเย่..." ข้าพึมพำเมื่อคนผละริมฝีปากออกห่าง "นู๋เจ็บ..." ข้าบีบน้ำตาเสียงสั่นเครือ

"ไม่เจ็บแล้วจะเรียกว่าลงโทษหรือ?" หวางเย่ตอบพร้อมกับขบแทะใบหูข้าเล่น นี่เห็นข้าเป็นขนมหวานหรือไร จึงได้มาลองลิ้มชิมรสข้าจนเกือบจะทั่วทั้งตัวแล้ว

"หวางเย่...ประเดี๋ยวผู้อื่นจะรอนาน" ข้ารีบเอ่ยเตือนคนก่อนที่จะโดนกินเต้าหู้ไปมากกว่านี้

"ก็ได้ๆ...ข้าจักปล่อยเจ้าไปสักครา..." หวางเย่ทำหน้าเสียดายก่อนจะค่อยๆลุกแล้วออกไปจากรถม้า ข้าลอบถอนหายใจอย่างโล่งอกแล้วรีบลุกขึ้นมานั่งจัดเสื้อผ้าที่ยุ่งเหยิงของตนให้เรียบร้อยก่อนที่จะออกจากรถม้าตามคนไป

ทันทีที่ข้าก้าวข้าออกจากรถม้า สายตาทุกคู่พลันมุ่งตรงมายังข้า นี่กระไรหรือว่า พวกเขาจะรู้ว่าข้าทำสิ่งใดกับหวางเย่อยู่ในรถม้า ข้าเขินอายจนหน้าแทบไหม้รีบไปหลบอยู่ด้านหลังของหวางเย่แทน คนหัวเราะหึๆพร้อมกับดึงข้าออกมาด้านหน้า

"หยางเจี้ยน นี่คือผู่เยว่ ต่อไปนี้เขาจะทำหน้าที่เป็นผู้ติดตามของข้า" หืม? ผู้ติดตามงั้นรึ? อืม...คนมาทำงานราชการให้แผ่นดิน หากนำอนุภรรยาบ่าวติดตามมาด้วยคงจะมิงามสักเท่าไรสินะ บอกว่าข้าเป็นผู้ติดตามก็ดี คนจะได้มิกล้าแสดงกิริยาประเจิดประเจ้อให้มันมากมายนัก

"หยางเจี้ยนคารวะคุณชายผู่ขอรับ" องครักษ์หยางประสานมือก้มศีรษะคารวะข้า นับว่าให้เกียรติอนุภรรยาบ่าวเช่นข้ามากมายนัก

"ผู่เอ๋อร์ ผู้นี้คือหยางเจี้ยน องครักษ์ส่วนตัวของข้า ต่อไปนี้เขาจะมีหน้าที่ติดตามคอยดูแลความปลอดภัยของเจ้า" 

"ผู่เยว่ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยขอรับ" 

"เราจะพักทานสำรับกลางวันกันที่นี่เพื่อรอขบวนสิ่งของที่จะส่งไปช่วยบรรเทาทุกข์ผู้ประสบภัยซึ่งกำลังจะตามมาสมทบในบ่ายวันนี้" 

สถานที่ที่พวกเราหยุดรถม้าเพื่อพักรอนั้นเป็นศาลาพักผ่อนระหว่างทางออกจากเมืองเป่ยผิง ลู่กงกงนำสำรับกลางวันมาให้พวกเรารับประทานกันระหว่างรอ ผ่านไปประมาณหนึ่งชั่วยามขบวนรถข้าวของสำหรับผู้ประสบภัยก็ตามมาสมทบ จากนั้นขบวนของเราก็เดินทางออกจากเมืองหลวง 

ณ ประตูเมืองเป่ยผิง มหาขันทีเกาได้ยืนรออยู่แล้ว หวางเย่สั่งหยุดรถม้าจากนั้นพวกเราทุกคนก็รีบลงจากรถ เกากงกงจึงประกาศราชโองการ หวงตี้ทรงมีพระบัญชามอบหมายให้หวางเย่เดินทางไปยังหูเป่ยเพื่อบรรเทาทุกข์ผู้ประสบภัยจากลมหนาว หวางเย่คุกเข่ารับราชโองการจากนั้นพวกเราก็ร่ำลาเกากงกงแล้วรีบออกเดินทางต่อ

(ต่อ)

เดินทางกันมาได้ครึ่งค่อนวัน ครานี้ขบวนรถม้าก็หยุดอีกครั้งข้าแอบลอบเปิดม่านหน้าต่างรถม้าเพื่อมองดูวิวทิวทัศน์และสาเหตุที่รถม้าหยุดนิ่งก็พบว่าพวกเรากำลังหยุดขบวนตรงลานโล่งกว้างแห่งหนึ่ง ทหารและบ่าวไพร่ต่างก็ยกข้าวของลงจากเกวียนและรถม้าเพื่อจัดเตรียมที่หลับนอนสำหรับค่ำคืนนี้ หวางเย่ให้ข้านั่งรอบนรถม้าก่อนที่จะลงจากรถม้าเพื่อไปดูแลความเรียบร้อย ครู่นึงหวางเย่ก็ให้จิ้นอิ๋งมาตามข้าไปรับสำรับเย็น ยามข้าออกมาจากรถม้าก็เห็นหมู่กระโจมหลายหลังถูกตั้งเสร็จเรียบร้อยแล้ว กระโจมของหวางเย่นั้นมีธงสัญลักษณ์ของผู้แทนพระองค์ประดับอยู่อย่างเด่นเป็นสง่า ส่วนกระโจมของข้าที่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากจวนของหวางเย่นักนั้นมีขนาดเล็กกว่าเพียงเล็กน้อย พอข้าเดินเข้าไปสำรวจด้านในก็พบว่ากระโจมหลังนี้มิได้หรูหราฟุ่มเฟือยอันใดแต่ก็กว้างขวางพอตัวสำหรับให้คนผู้หนึ่งกินอยู่หลับนอนได้อย่างสะดวกสบาย นับว่าผู้คนให้ความสำคัญต่อตัวข้าผู้ติดตามอุปโลกน์ของหวางเย่ไม่น้อยเลย องครักษ์หยางเดินตามข้าเข้ามาตรวจดูความปลอดภัยในกระโจมอีกรอบก่อนที่จะออกไปยืนเฝ้าที่ประตูทางเข้าด้านนอกของกระโจม ช่างเป็นบุรุษที่เคร่งครัดต่อหน้าที่เสียจริง

นั่งรอเพียงครู่หนึ่งจิ้นอิ๋งก็ยกสำรับเข้ามาจัดวางไว้ให้ตรงหน้า ข้ากวาดตามองดูอาหารบนโต๊ะมีเพียงกับข้าวสามสี่อย่าง ดูมิได้หรูหราเช่นอาหารในตำหนักหวางแต่ก็ถือว่าดีมากๆแล้วถ้าเทียบกับอาหารของบ่าวไพร่ผู้อื่นในขบวนเดินทางคณะนี้ ข้าไม่ใช่คนกินยากจึงมิปริปากบ่นอันใดได้แต่นั่งรอคนมารับประทานสำรับเย็นพร้อมๆกันด้วยความเคยชิน ช่วงหลังๆมานี้หวางเย่มักจะมาทานอาหารเป็นเพื่อนข้าเสมอ คนทำตามที่ได้ตกปากสัญญากับข้าเอาไว้อย่างเคร่งครัด ข้านั่งจิบชารอหมดไปหนึ่งถ้วย ลู่กงกงจึงเข้ามาแจ้งให้ข้าทราบว่าหวางเย่ยังพูดคุยปรึกษาหารือธุระปะปังไม่เสร็จ คนจึงสั่งให้ลู่กงกงมาบอกข้าให้ทานสำรับเย็นได้เลยไม่ต้องรอ ข้าจึงลงมือทานสำรับเย็นไปเงียบๆเพียงผู้เดียว มิทราบว่าเป็นเพราะไม่มีหวางเย่ร่วมโต๊ะหรือไร ไยอาหารมื้อนี้จึงไม่อร่อยรสชาติแย่จนพาลให้กระเดือกไม่ลงเช่นนี้

ข้าพยายามกลืนข้าว คุ้ยเขี่ยกับในจานไปเรื่อยๆ แต่ทว่ายิ่งทานกลับยิ่งฝืดคอนัก ทานไปได้ไม่กี่คำข้าก็วางตะเกียบลง ทั้งๆที่ข้าเคยยากจนข้นแค้นมาก่อนจึงมิได้เป็นคนมีนิสัยกินทิ้งกินขว้าง แต่ทว่าวันนี้ข้ากลับทานอะไรไม่ลงจริงๆ

"คุณชายทานอีกสักนิดเถิดขอรับ วันนี้ท่านทานไปน้อยนัก ประเดี๋ยวกลางคืนจะหิวเอาได้นะขอรับ" จิ้นอิ๋งที่เห็นข้ากินข้าวไปเพียงไม่กี่คำจึงพยายามกล่อมให้ข้าทานอาหารเพิ่มอีกสักหน่อย แต่ข้าก็ส่ายหน้าปฏิเสธ ขืนยังฝืนยัดเยียดทานต่อไปข้าคงได้ขย้อนของเก่าออกมาจนหมดไส้หมดพุงเป็นแน่แท้

จิ้นอิ๋งเห็นดังนั้นจึงยกป้านชาขึ้นมารินชาลงถ้วยแล้วส่งมาให้ ข้ารับถ้วยชาร้อนที่มีไอน้ำพวยพุ่งขึ้นมาเมื่อครู่ สัมผัสอบอุ่นซึมซาบจากปลายนิ้วเข้าสู่หัวใจจนทำให้ข้ารู้สึกสงบขึ้น พอชาหายร้อนข้าก็ยกขึ้นจิบทีละน้อยเพื่อล้างปากหลังมื้ออาหาร พอข้ารับประทานอาหารเสร็จแล้วจิ้นอิ๋งก็นำผ้ากับน้ำอุ่นมาให้ข้าเช็ดตัวแทนการอาบน้ำ ยามเดินทางไกลมิมีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครันก็ได้แต่ทำความสะอาดร่างกายเช่นนี้แก้ขัดไปก่อน มิใช่กระไร... ขนาดหวางเย่ผู้สูงส่งเองยังอดทนไม่อาบน้ำได้เลย แล้วข้าที่เป็นแค่อนุภรรยาบ่าวจะมีปากมีเสียงได้อย่างไรกัน ได้แค่นี้ก็นับว่าดีมากพอแล้ว หลังจากที่เช็ดเนื้อเช็ดตัวจนสะอาดข้าที่ไม่ค่อยจะคิดอันใดให้มากความจึงเรียกให้จิ้นอิ๋งมาจัดเตรียมที่นอนให้ตนเองได้นอนหลับพักผ่อนในค่ำคืนนี้

เนื่องจากเดินทางเหน็ดเหนื่อยมาทั้งวัน พอหัวถึงหมอนข้าก็นอนหลับเป็นตาย ซ้ำกลางคืนอากาศช่างเหน็บหนาวนัก ยิ่งดึกยิ่งเย็นยะเยือกจนข้าได้แต่นอนขดตัวอยู่ในผ้าห่มคล้ายดักแด้ กระถางถ่านที่จิ้นอิ๋งนำมาวางไว้ตั้งแต่ช่วงหัวค่ำช่วยให้ความอบอุ่นเล็กน้อยแต่ก็มิได้มากมายอันใด เมื่อจัดแจงท่าทางจนสบายตัวแล้วข้าจึงรีบนอนอย่างรวดเร็วเพื่อเก็บแรงไว้เดินทางไกลต่อในวันพรุ่งนี้ 

กลางดึกสงัดข้ารู้สึกได้ถึงลมหนาวที่ปะทะผิวกายคล้ายมีผู้ดึงผ้าห่มออกไปจนร่างของข้าสั่นสะท้าน จากนั้นก็มีความอบอุ่นแผ่ซ่านค่อยๆเข้ามาแทนที่ผ้าห่มผืนนั้น สัมผัสจากผิวกายของคนข้างเคียงทำให้ข้าค่อยๆบดเบียดร่างตนเข้าหาความอบอุ่นนั่นอย่างเผลอไผล หืม...? ผิวกาย...? ข้าค่อยๆลืมตาขึ้นมาอย่างง่วงงุ่นจนมองเห็นโจรราคะผู้หนึ่งที่ฉวยโอกาสกินเต้าหู้ข้ายามดึก

"......อื้อ!...." ข้าเตรียมจะตะโกนร้องด้วยความตกอกตกใจ แต่ทว่าเจ้าโจรชั่วผู้นี้กลับยกมือขึ้นตะปบปากของข้าอย่างว่องไวจนข้ามิสามารถร้องให้ผู้อื่นเข้ามาช่วยตนเองได้

"ชู่ว....! อย่าส่งเสียงดัง ผู่เอ๋อร์ นี่ข้าเอง" เจ้าโจรราคะหื่นกาม! ข้าเบิกตากว้างมองดูแต่ทว่าโจรชั่วผู้นี้กลับกลายเป็นสามีของข้าเอง

"หวางเย่..." ข้ากระซิบเรียกคนเสียงแผ่วเบาเมื่อหายตื่นตกใจแล้ว "ท่าน...มาทำสิ่งใดที่นี่?" คิดลักหลับภรรยา? ต่อให้ไม่อายฟ้าอายดินก็ช่วยเกรงใจองครักษ์หยางที่เฝ้าเวรยามอยู่ด้านนอกด้วย

"สามีมานอนกับภรรยามีสิ่งใดไม่ถูกต้องกัน?" คนถามข้ากลับอย่างยียวน ช่างหน้าหนานัก 

"เหตุใดท่านจึงไม่กลับไปยังกระโจมของตนเอง ต้องมานอนเบียดเสียดกับผู่เยว่ด้วยเล่า?" ข้าแกล้งเง้างอนต่อว่า ความจริงนั้นคือข้ารำคาญคนจะแย่อยู่แล้ว เตียงก็แคบยังจะมาแย่งที่ข้านอนอีก 

"อากาศในค่ำคืนนี้ช่างหนาวนัก" คนเสตอบไปเรื่องดินฟ้าอากาศ ข้าหรี่ตาจ้องหน้าคนอย่างหาเรื่อง นี่ข้าง่วงนอนอยู่นะ ได้โปรดช่วยตอบให้ตรงคำถามด้วย!

"นอนผู้เดียวข้ารู้สึกหนาวเหน็บเป็นอย่างยิ่ง" แล้วอย่างไรเล่า? ข้าเลิกคิ้วเป็นเชิงถาม

"หนาวเนื้อห่มเนื้อจึงหายหนาว ผู่เอ๋อร์ว่าไม่จริงรึ?"







-----------

Talk (7/2/17)

ลงวันที่7 เพราะเขียนไม่ทัน ฮือ...
งานยุ่งมากๆ ต้องไปออสอีก4 วัน
ได้นอนวันละ4ชม. เหนื่อย ง่วง ถุยชีวิต
วันนี้มาต่อได้อีกนิดเดียว ซอรี่
แต่คิดว่าควรปิดตอนแล้วเปิดตอนใหม่ดีกว่า
ตอนนี้ดูเวิ่นเว้อ5555

ปล. คนคิดลักหลับเมีย??? ถามเมียยังว่ายอมป่าว555



Talk (4/2/17)

มีแต่คนอยากอ่านพาร์ทหวางเย่
นี่ขอออกตัวก่อนนะคะว่าพาร์ทหวางเย่จะมาสุดท้ายและท้ายสุดค่ะ
และวางแผนไว้ว่าจะมีเฉพาะในรวมเล่มด้วย
ส่วนคนที่อ่านเฉพาะในเวปก็ไม่ต้องเสียใจค่ะ 
เรื่องมันจะค่อยๆคลี่คลายไปเรื่อยๆ
แต่อะไรที่มันเป็นปริศนาไรท์จะไม่เฉลยและไม่ฟันธงลงไปค่ะ
ต้องรออ่านกันเอาเองเนาะ ไม่สปอยเด๋วไม่หนุกนะ^^

ปล. มีความยุ่ง มีความไม่ว่าง ไม่มีเวลาแต่ง มาได้แค่นี้ ขออภัย
T
B
Chicken
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.104K ครั้ง

7,077 ความคิดเห็น

  1. #6947 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 09:18
    คงคอนเซปอึปลาทอง55555555555555
    #6947
    0
  2. #6275 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 01:45
    เจ้าเล่ห์เป็นที่สุดเเ
    #6275
    0
  3. #5954 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 22:57
    เจ้าเล่ห์มากๆๆ
    #5954
    0
  4. #5923 greentealatte ♡ (@qltz) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 21:24
    หนาวเนื้อห่มเนื้อ แต่ไม่ถามน้องเลยนะ!
    #5923
    0
  5. #5750 Ppttyc_ (@Preeyaporn123Noo) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 19:23
    เนื้อห่มเนื้อ.......
    #5750
    0
  6. #5470 Minutedao (@Minutedao) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 18:29
    ชอบน้องเวลาน้องคิดกรือพูด น่ารักดี โจรราคะ
    #5470
    0
  7. #5009 KritchayaDonsing (@KritchayaDonsing) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 20:05
    ขี้วอแวสุด
    #5009
    0
  8. #4928 cchenjj (@cchenjj) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 14:50
    ชอบวอแวเขาแหละ
    #4928
    0
  9. #4793 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 12:31
    ชอบมาแหย่อยู่เรื่อย
    #4793
    0
  10. #4721 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 21:02

    สงสารน้อง ขัดขืนอะไรไม่ได้เลย 5555

    #4721
    0
  11. #4665 palm-mild (@palm-mild) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 21:37
    อ๊ายยยยย
    #4665
    0
  12. #4601 Plankton J (@jthida) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 11:29
    น่ารัก หวางเน่หวังกินเต้าหู้ตลอดเลย5555555
    #4601
    0
  13. วันที่ 25 พฤศจิกายน 2560 / 23:42
    รุกตลอด 555 ผู่เยว่นี่ก็ท่าจะติดหวางเยว่หนัก กินข้าวไม่ได้เลยทีเดียว
    #4312
    0
  14. #3857 Looney00 (@Looney00) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 01:40
    กรีดๆๆๆๆฟินๆๆๆๆๆ
    #3857
    0
  15. #3809 ฺBedroom (@154356) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 14:57
    หวางเย่นี่ได้รับการสั่งสอนมาแบบแปลกๆนะเพค่ะ มีใครที่ไหนคิดว่ารักษาลิ้นด้วยลิ้น หนาวกายห่มด้วยกาย แต่ไม่เป็นไร คนอ่านชอบ สนับสนุนให้ท่านอ๋องทำเยอะๆ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 11 พฤษภาคม 2560 / 14:57
    #3809
    0
  16. #3722 แกงส้ม (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 22:47
    ร้ายกาจ อิอิ
    #3722
    0
  17. #3555 nanmalaew (@nanmalaew) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 07:49
    โอ้ยช่างกล้าาาา ฮ่าๆๆๆ
    #3555
    0
  18. #3515 S_suika (@suikajang) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 15:37
    โอ๊ยเต้าหู้ขายดีอะช่วงนี้ 5555555
    #3515
    0
  19. #3217 fairy (@game_) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 23:32
    หราาาาาาาา
    #3217
    0
  20. #3170 ma_jung (@mameawxsoo2537) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 14:35
    อุ่น อุ่นจนร้อนนน กริ้ดดดด
    #3170
    0
  21. #2197 ปีศาจสีเงิน (@aaron-anael-abel) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:37
    อยากจะแหมให้ถึงโลกหน้า
    #2197
    0
  22. #1867 oDeeo (@lnudeel) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:02
    ขอบคุณครับ
    #1867
    0
  23. #1866 Som O Usanee (@pomelo8063) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2560 / 05:35
    ผู่เอ๋อร์อยู่กับสามีนี่เปลืองตัวนะ 55555 สามีหื่นค่ะ
    #1866
    0
  24. #1865 Puipeepo (@puimimoma) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:46
    รออ่านเสมอคะ
    #1865
    0
  25. #1864 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:46
    หวางเย่มิได้รับประทานสำหรับเย็นหรือเจ้าคะถึงได้หาเรื่องกินเต้าหู้มื้อดึก
    #1864
    0