คีตาในเรือนจันทร์ (BL) (วาย) (yaoi)

ตอนที่ 28 : ออกเดินทางสู่หูเป่ย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26,216
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,178 ครั้ง
    5 ก.ย. 62

คี



วันนี้จิ้นอิ๋งมาปลุกข้าแต่เช้าตรู่ให้ลุกขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัวเพื่อเตรียมตัวออกเดินทาง ครานี้เขาจัดให้ข้าแช่ตัวในถังน้ำอุ่นอาบน้ำเต็มพิธีการก่อนที่จะออกไปตกระกำลำบากที่ข้างนอกตำหนักหวางด้วยเกรงว่าอาจจะไม่ได้อาบน้ำแบบนี้อีกได้ง่ายๆ หลังจากอาบน้ำเสร็จแล้วข้าก็ซับร่างกายก่อนสวมใส่เสื้อตัวในที่จิ้นอิ๋งเตรียมไว้ให้ อาภรณ์ที่สั่งตัดไปเมื่อวานได้ถูกนำมาส่งยังเรือนเยว่ชิงแล้ว จิ้นอิ๋งเลือกอาภรณ์สีฟ้าสว่างสดใสราวกับท้องฟ้ายามเช้าออกมาผืนหนึ่ง บนเนื้อผ้าปักลวดลายเมฆละเอียดละออด้วยเส้นไหมสีเงิน มันดูระยิบระยับราวกับเป็นก้อนเมฆจริงๆ ข้าลองเอาปลายนิ้วลูบไล้เนื้อผ้าสัมผัสที่ได้นั้นช่างนุ่มลื่นละมุนละไม พอจิ้นอิ๋งหยิบชุดชิ้นนี้ขึ้นมาสวมใส่ลงบนร่างกาย ข้าก็รู้สึกได้ถึงความอบอุ่นที่แผ่ซ่าน อาภรณ์ชิ้นนี้ช่างกันลมกันหนาวได้ดียิ่ง อีกทั้งยังสามารถเพิ่มความอบอุ่นให้แก่ร่างกาย มิเสียทีที่มีราคาแพงจนข้าซึ่งได้ยินราคาค่างวดของมันแล้วแทบจะเป็นลมล้มพับไปทันทีที่ได้ยินสนนราคา

ข้ากวาดตามองดูหีบใส่เสื้อผ้าที่มีคนยกเข้ามาวางไว้ในห้องเมื่อย่ำรุ่ง นี่ช่างตัดเย็บคงจะต้องทำงานกันทั้งคืนไม่ได้หลับได้นอนเป็นแน่แท้ เสื้อผ้าเหล่านี้จึงเสร็จได้ทันเวลา

"ในหีบนี้มีชุดอยู่เก้าชุดขอรับ" จิ้นอิ๋งอธิบายพลางเปิดหีบเสื้อผ้าให้ข้าดู เสื้อหลากหลายสีสรรละลานตาไปหมดถูกบรรจุอยู่ในหีบใบนี้ เสื้อผ้าในหีบรวมกับชุดที่ข้าสวมใส่ก็นับเป็นสิบชุดพอดี

"ลู่กงกงให้คนมาแจ้งว่าชุดฤดูหนาวอีกสิบชุดจะส่งตามมาทีหลัง ส่วนชุดฤดูร้อนรอคุณชายกลับมาแล้วจึงค่อยนำมาส่ง และถ้าขาดตกบกพร่องสิ่งใด เสื้อผ้าอาภรณ์ไม่พอใช้ก็ขอให้แจ้งได้ ลู่กงกงจะส่งคนไปจัดเตรียมช่างตัดเย็บตามหัวเมืองต่างๆเอาไว้ให้

"มิเป็นไรๆ แค่สิบชุดนี่ก็เหลือเฟือแล้ว ฝากเจ้าขอบคุณเขาด้วย" ข้ารีบปฏิเสธ อาภรณ์เท่าที่ได้มาในวันนี้ก็มากกว่าของเดิมที่ข้ามีนับเท่าตัวแล้ว 

"เช่นนั้น...หีบใบนั้นเล่า?" ข้าเอ่ยปากถามออกไปด้วยความสงสัย เห็นหีบใบเขื่องวางอยู่ด้านข้างหีบเสื้อผ้า จิ้นอิ๋งเปิดเดินไปเปิดฝาหีบให้ข้าดูจนข้าต้องเบิกนัยน์ตากว้าง ด้านในล้วนข้าวของล้ำค่ามีราคาเต็มไปหมด

"ในหีบใบนี้มีข้าวของเครื่องใช้ที่หวางเย่ส่งมาให้คุณชายขอรับ" จิ้นอิ๋งตอบด้วยใบหน้ายิ้มแย้มเบิกบาน ข้าเหลือบตามองดูด้านในมีถ้วยไหจานชาม กาน้ำชาที่ทำจากวัสดุต่างๆ เช่น ไม้แกะสลักฝังมุก หยก หรือบางชิ้นก็ประดับด้วยอัญมณีมีค่า "หวางเย่บอกว่าให้นำของเหล่านี้เอาไว้ใช้ระหว่างทาง" 

ข้ากลืนน้ำลายลงคอดังเอื้อก ผู้ใดจักกล้าใช้ของมีค่าควรเมืองขนาดนี้ในชีวิตประจำวันกัน? คงมีแต่พวกเชื้อพระวงศ์ผู้สูงศักดิ์ดังเช่นหวางเย่เท่านั้นละจึงจะคุ้นชิน

"ยังมีของอีกสิ่งหนึ่ง..." ข้าชำเลืองตาไปมองดูจิ้นอิ๋งที่มิยอมกล่าวให้จบ เห็นคนหยิบหีบใบเล็กใบหนึ่งออกมาส่งให้ข้า "หวางเย่มอบขอลสิ่งนี้และกำชับให้ส่งให้ถึงมือท่าน" 

ข้ารับหีบใบเล็กมาพิจารณา ตัวหีบทำจากไม้แกะสลักแล้วฝังมุกลงไปเป็นรูปดอกมู่ตันลวดลายอ่อนช้อยสวยงาม พอข้าเปิดฝาก็พบว่าข้างในมีเครื่องประดับที่ดูมีราคาเต็มไปหมด ทั้งกำไลหยก ทั้งปิ่น และหวี รวมถึงหยกห้อยเอว ทุกสิ่งล้วนแกะมาจากหยกขาวมันแพะเนื้องามใสกระจ่าง นี่ยังไม่รวมของมีค่าอื่นๆอีก ข้าได้แต่มองดูจะละลานตาไปหมดแล้ว ขณะที่เอื้อมมือไปหยิบกำไลหยกขึ้นมามอง จิ้นอิ๋งก็จัดแจงหยิบหวีหยกขึ้นมาสางผมข้าจากนั้นก็รวบผมครึ่งศีรษะและทำเป็นมวย เขาหยิบปอ่นหยกสีขาวมันแพะลายเมฆขึ้นมาปักลงในมวยผมของข้า จากนั้นก็ดึงให้ข้าลุกขึ้น เขาแย่งกำไลที่ข้ายังถือเล่นเอาไว้ในมือไปสวมมันลงในข้อมือขาวผ่องของข้า  สุดท้ายยังไม่ลืมที่จะหยิบหยกห้อยเอวมาแขวนประดับไว้ข้างเอวของข้าก็เป็นอันเสร็จเรียบร้อย

"วันนี้คุณชายงดงามมากเลยขอรับ" จิ้นอิ๋งเอ่ยปากชม แต่ความจริงมันควรจะเป็นคำว่า 'ดูดี' อะไรทำนองนั้นมิใช่หรือ? ปกติคำว่างดงามนี่น่าจะใช้ชื่นชมอิสตรีต่างหากเล่า แต่ข้าก็มิอยากจะเอ่ยปากขัดใจบ่าวคนสนิทจึงนิ่งเฉยเสีย

"คุณชายผู่ขอรับ หวางเย่ให้นู๋ไฉมาตามขอรับ เราเตรียมตัวจะออกเดินทางกันแล้ว" บ่าวรับใช้ผู้หนึ่งยืนคอยข้าอยู่หน้าเรือน

"ได้เวลาแล้วเรารีบไปกันเถิดขอรับ" จิ้นอิ๋งเอ่ยเตือนข้าก่อนจะหันไปพยักหน้าให้เขา บ่าวรับใช้คนนั้นจึงหันไปสั่งคนสองสามคนให้เข้ามายกหีบข้าวของและเสื้อผ้าอาภรณ์ของข้าไป ส่วนหีบเครื่องประดับใบเล็กนั้นจิ้นอิ๋งใช้ผ้าห่อมันอีกทีหนึ่งก่อนจะอุ้มตามหลังข้ามา

ข้าเดินนำทุกผู้ไปยังประตูจวนพลางรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อยเนื่องจากตั้งแต่ย้ายเข้ามาอาศัยอยู่ในเรือนเยว่ชิงก็ยังมิเคยได้ก้าวขาออกจากตำหนักหวางทางประตูหน้าเลย มีแต่ลักลอบหลบหนีออกไปจากทางสวนป่าไม้ด้านหลังตลอด ครานี้ข้าจะได้ออกเดินทางไปท่องเที่ยว เอ้ย! ติมตามสามีไปปฏิบัติภารกิจตามที่หวงตี้ทรงมีพระบัญชามา เพียงแค่คิดข้าก็รื่นเริงบันเทิงใจนัก

ที่หน้าประตูใหญ่ข้าเห็นหวางเฟยออกมายืนรอส่งหวางเย่พร้อมกับเช่อเฟยทั้งสามรวมทั้งบุตรธิดาทั้งสอง ไร้เงาสื่อเฉี้ยและตงฟางทั้งสามนางนั่น บางทีคนคงโดนหวางเฟยสั่งลงโทษเพิ่มเติมกระมัง เพราะพวกนางแท้ๆจึงทำให้หวางเฟยพลอยโดนหางเลขไปด้วย

เมื่อข้าเดินไปถึง หวางเย่ก็หันมาเรียกข้าให้ไปยืนเคียวข้าง ส่วนลู่กงกงก็ออกคำสั่งให้บ่าวรับใช้ที่ยกหีบข้าวของของข้าไปเก็บไว้ที่รถม้าคันด้านหลัง หวางเฟยและเช่อเฟยทั้งหลายต่างย่อกายคารวะหวางเย่พร้อมกับกล่าวคำอวยพรร่ำลา ส่วนบุตรธิดาต่างวิ่งมาพันแข้งพันขาออดอ้อนออเซาะบิดาที่กำลังจะจากกันไกล ข้าเพิ่งเคยเห็นเด็กๆเหล่านี้เป็นครั้งแรกจึงจ้องมองไปยังเด็กเหล่านี้ด้วยสายตาอยากรู้อยากเห็นแกมเอ็นดู

บุตรชายของหวางเย่กับหวางเฟยน่าจะมีอายุสักห้าขวบ ตัวอ้วนกลมแก้มขาวผ่องราวกับก้อนแป้งข้าวเหนียวน้อยๆ หน้าตาดูฉลาดเฉลียวช่างละม้ายคล้ายคลึงหวางเย่ราวกับแกะ ทำให้บอกได้ทันทีว่ามีความสัมพันธ์อันใดกับหวางเย่กันแน่ หากเติบใหญ่ขึ้นเมื่อใดจักต้องเป็นชายรูปงามที่หญิงสาวทั้งหลายต่างหมายปอง ส่วนธิดาของหวางเย่นั้นน่าจะมีอายุราวๆสามขวบได้ ยังเล็กและไร้เดียงสาน่ารักน่าชังนัก แก้มกลมป่องที่แดงเพราะลมหนาวทำให้ดูน่าสงสารจนข้าอยากจะรีบให้มารดาของเด็กพาเข้าเรือน

หวางเย่อุ้มเด็กหญิงขึ้นมาหอมแก้มซ้ายขวา ก่อนจะลูบศีรษะเด็กชายด้วยความรักความเอ็นดู จากนั้นจึงเดินนำข้าไปยังรถม้าที่จอดรออยู่ รถม้าคันหน้านั้นเทียมม้าถึงแปดตัว คันรถทำจากไม้ขัดเงาแกะสลักหรูหราฟังอัญมณีเลอค่า นี่เป็นรถม้าของหวางเย่แน่แล้ว ข้ารีบเดินเลี่ยงไปยังรถม้าคันหลังที่ใช้เก็บสัมภาระ รถม้าคันนี้เทียมม้าเพียงสี่ตัวเท่านั้น ข้ามิกล้าเผยอหน้าไปนั่งรถม้าร่วมกับหวางเย่หรอก รถม้าคันนั้นเป็นรถม้าประจำตำแหน่งของหวางเย่ มีเพียงหวางเฟยเท่านั้นที่คู่ควรให้ได้รับเกียรติเช่นนี้

"ผู่เอ๋อร์! เจ้าจักไปที่ใด?" คนหันมาถามข้าด้วยน้ำเสียงเครียดพลางขมวดคิ้วคล้ายกับกำลังไม่พอใจในอะไรบางอย่าง "มานั่งรถม้าคันนี้!" 

(ต่อ)

ข้าสะดุ้งสุดตัวหันไปมองหน้าบรรดาอนุภรรยาทั้งหลายก็เห็นแต่ละนางมีสีหน้าดำทะมึนแล้ว ครานี้ข้ามิกล้ามองหน้าสบสายตาผู้ใดอีกต่อไป ทำได้แค่เพียงรีบวิ่งไปยังรถม้าคันหน้าที่หวางเย่ยืนรออยู่ ข้ามองไปที่บ่าวรับใช้ผู้หนึ่งซึ่งกำลังนอนหมอบอยู่ตรงประตูรถม้าอย่างไม่ใคร่จะเข้าใจนัก จนกระทั่งหวางเย่เหยียบหลังเขาแล้วปีนขึ้นรถม้าข้าจึงต้องทำตามอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ทั้งๆที่ในใจนั้นรู้สึกผิดอย่างเหลือแสน พอเหยียบหลังคนปีนขึ้นรถม้ามาได้ ข้าก็รีบนั่งลงอย่างเรียบๆร้อยๆ ในใจถึงกังวลถึงจิ้นอิ๋ง ข้าจึงลอบเปิดม่านหน้าต่างรถม้าดูเห็นลู่กงกงเดินนำจิ้นอิ๋งไปขึ้นรถม้าคันหลังที่ขนสัมภาระส่วนตัวของข้าและหวางเย่ ข้าจึงปิดม่านอย่างโล่งอก

หันกลับมามองสำรวจรถม้าคันที่นั่งอยู่ ด้านในใหญ่โตโอ่อ่าหรูหรา ผ้าม่านของรถม้านั้นเป็นสีแดงเข้มเลือดนกปักเป็นลายดอกเหมยประดับประดาด้วยมุกและเพชรนิลจินดาอันมีค่าจนข้าที่เผลอสัมผัสผ้าม่านไปเมื่อครู่ต้องตัวเย็นเฉียบขนลุกขนชันและตั้งปณิธานในใจว่าจะไม่แตะต้องผ้าม่านผืนนี้อีกด้วยเกรงว่าตนเองอาจจะไปทำอัญมณีมีค่าเหล่านี้ขาดหลุดก็เป็นได้ มองสำรวจต่อไปเห็นโต๊ะไม้ชิงชันตัวเล็กวางอยู่บนพรมขนสัตว์ผืนหนานุ่มซึ่งปูลาดอยู่บนพื้นรถม้า สายตาพลันปะทะเข้ากับร่างกายสูงใหญ่ในชุดพิธีการของราชวงศ์ขั้นหนึ่ง คนเอนหลังพิงกับหมอนอิงนุ่มสายตาคมกริบจับจ้องมายังข้าราวกับพยัคฆ์ที่กำลังล่าเหยื่อ ข้ารีบก้มหน้าหลบสายตาคนทันที

"มีอาวววววว...." เสียงแมวเหมียวดังมาจากมุมๆหนึ่ง ข้ารีบหันไปมองทางต้นเสียงเห็นกรงไม้คล้ายกรงนกแต่มีขนาดใหญ่กว่านิดหน่อย ด้านในปูด้วยเบาะสีแดงดูนุ่มนิ่มน่านอนนัก เสี่ยวไป๋ตัวสีขาวบริสุทธิ์กำลังนั่งจ้องมองมาทางข้าพลางร้องเหมียวๆไม่หยุด

"เสี่ยวไป๋!" ข้าร้องขึ้นอย่างยินดีแล้วรีบถลันกายเข้าไปหา ถึงว่าไม่เห็นมันตั้งแต่เช้า ที่แท้ก็มาอยู่ที่นี่นั่นเอง อย่างน้อยข้าก็มีเพื่อนร่วมชะตากรรมมิต้องเผชิญหน้ากับหวางเย่แต่เพียงลำพังแล้ว

"อย่างเพิ่งปล่อยมันออกมานอกกรง มันซนนักประเดี๋ยวจะพลัดหลงไปที่อื่นได้" หวางเย่รีบเอ่ยปากเตือนทันทีที่เห็นข้าทำท่าจะเปิดกรงเอาเสี่ยวไป๋ออกมา 

"ผู่เอ๋อร์มานั่งนี่" หวางเย่ตบลงตรงพรมหนานุ่มข้างกาย ข้าจึงค่อยๆเขยิบกายเข้าไปหาคนอย่างเชื่องช้า 

"เหวอ!" มิรู้ว่าข้าชักช้าไม่ทันใจหรือไร หวางเย่จึงกระชากแขนข้าปลิวหวือไปซบอกแกร่งอย่างงุนงง ข้าดิ้นขลุกขลักหมายจะสลัดกายให้หลุดพ้นจากการเกาะกุมของอ้อมแขนแกร่งแต่ทว่าคนกลับล้มตัมตัวลงนอนโดยมีข้านอนทับอยู่บนอก

"อยู่เฉยๆ ข้าง่วง" คนกอดรัดข้าแน่นจนแทบจะจมลงไปในอก "ประเดี๋ยวเราจะต้องไปสบทบกับขบวนทหารที่คุมเสบียงไปส่งตรงหน้าประตูเมือง ขอข้างีบสักครู่ เจ้าอย่าได้ซุกซนรบกวนข้ายามนอน" 

หวางเย่พูดจบก็กอดรัดข้าแน่นแล้วหลับตาลง นี่มันกระไรเหล่าจือมิใช่หมอนข้างให้เจ้ามาก่ายกอดได้ง่ายๆหรอกนะ ข้ายังไม่หยุดดิ้นรนออกจากอ้อมแขนแกร่ง แต่ทว่าครานี้ดูเหมือนหวางเย่จะเริ่มรำคาญข้านิดๆ คนจึงพลิกกายกดข้าลงกับพรมนุ่มจากนั้นก็ซุกไซร้ใบหน้าลงมายังซอกคอข้าทำเอาข้าขนลุกขนชันไปหมด 

"หากเจ้ายังไม่หยุดดิ้นรนขัดขืน ข้าจะทำให้มากกว่ากอดเจ้านอน" หวางเย่พึมพำกระซิบถ้อยคำขู่ข้างหูข้า คนข่มขู่ข้า! เจ้ากล้ากินเต้าหู้แล้วข่มขู่เหล่าจืองั้นเรอะ! แต่ทว่าภรรยาบ่าวของข้าจะทำกระไรได้นอกจากแน่นิ่งเชื่อฟัง นี่ข้ามิได้กลัวว่าจะโดนทำสิ่งใดไปมากกว่านี้หรอกนะ ข้ามิกลัวเลยแม้แต่น้อย

ข้านอนนิ่งไม่กล้ากระดุกกระดิกกายจนเกร็งไปหมด เมื่อยก็เมื่อย ง่วงก็ง่วง ในที่สุดก็ตัดสินใจขยับตัวเพื่อที่จะจัดท่าทางของตนเองให้หลับสบายที่สุด แต่ทว่าในอ้อมแขนของผู้อื่นนั้น จะนอนเช่นไรให้สบายเนื้อสบายตัว ข้าทำได้เพียงหนุนแขนคนแล้วเอนซบแผงอกกำยำล่ำสัน ได้ยินเสียงหัวใจเต้นดังตุบๆอยู่ข้างหูประดุจเพลงขับกล่อมทำให้ข้าง่วงงุ่นเข้าสู่ภวังค์และผลอยหลับไปในที่สุด




-------------

Talk (3/2/17)
ข่าวร้าย ช่วงนี้ไรท์ยุ่งมากๆ
ตั้งแต่วันนี้จะทำงานแบบไม่มีวันหยุดไปอีก8วัน
ดังนั้นถ้าว่างก็จะพยายามมาต่อนิยายให้ไม่ขาดตอน
แต่ถ้าไม่ว่างก็อาจจะลงช้าบ้างไรบ้าง ต้องขออภัยด้วย


ช่วงตอบปัญหาคาใจ

มีคนถามมาเยอะว่าจะท้องได้ไหม
บอกเลยว่าไม่ได้ อย่างที่เคยบอกว่าเรื่องนี้เขียนอิงตามหลักความเป็นจริง
ดังนั้นอะไรที่ไม่เป็นวิทยาศาสตร์ก็ขอผ่านนะคะ
ถึงอย่างไรหวางเย่ของเราก็มีภรรยาและมีลูกแล้ว
ต่อให้แม่ไม่ดียังไง เด็กก็ยังเป็นผ้าขาวที่ไม่มีความผิดอะไร
ก็ขอให้ติดตามกันต่อไปเนอะ ว่าเรื่องราวจะเป็นยังไงต่อไป

เห็นหลายคนถามว่าทำไมพระเอกมีเมียเยอะ แถมมีลูกด้วย
ขอบอกไว้ตรงนี้เลยว่า คนจีนสมัยก่อนเขาก็เป็นแบบนี้กันทั้งนั้นค่ะ
ยิ่งพวกเขื้อพระวงศ์และขุนนางนี่คือต้องแต่งงานทางการเมืองแทบทั้งนั้น
ภรรยาเอกจะต้องเป็นบุตรีจากภรรยาเอกเท่านั้น 
ส่วนธิดาของอนุก็จะสามารถแต่งออกไปเป็นอนุได้ นอกเสียจากว่าฝั่งบิดามีอำนาจมากกว่าบ้านสามีจึงจะสามาถแต่งออกไปเป็นภรรยาหลวงได้ (ด้วยความที่ทางฝ่ายชายเกรงใจในอำนาจบารมีอ่ะนะ)

ดังนั้นถามว่าหวางเย่รักหวางเฟยไหม
อันนี้ตอบได้เลยว่าไม่ ทั้งสองคนแต่งงานทางการเมืองเพราะถูกคลุมถุงชนจากผู้ใหญ่ค่ะ 
ส่วนอนุทั้งหลายนั้น ก็แต่งเข้ามาเพื่อเสริมอำนาจบารมีจะมีความรักกับนางไหนบ้างหรือไม่ก็ขออุบไว้ก่อนนะคะ
อนุบางคนที่มีคนให้มาก็ต้องรับเอาไว้ด้วยเกรงใจในตัวผู้ให้ 
ดูอย่างเสี่ยวเยว่ของเรา ที่มีคนนำมาให้หวางเย่ หวางเย่ก็ต้องรับไว้ทั้งๆที่ไม่ได้ชอบผู้ชาย
ส่วนที่ภายหลังหวางเย่ดูเหมือนจะพิศวาสเสี่ยวเยว่ของเราเสียเหลือเกินก็ต้องตามอ่านในพาร์ทเล่าเรื่องของหวางเย่นะคะ ว่าเพราะอะไร^^


Talk (2/2/17)
ง่วงมากอ่ะ พยายามแต่งให้ได้สัก60%แล้วจะไปนอน
มีความรู้สึกว่าบรรยายเยอะมากเรื่องยังไม่คืบหน้า แต่อยากให้คนอ่านรู้ว่าหวางเย่ให้ของมาเยอะจริงๆนะ
มีแต่ของดีๆแพงๆ ฮีก็สายเปย์รักเมียหลงเมียอยู่
เดี๋ยวอีก40% ที่เหลือจะออกเดินทางละ
นั่งรถม้าคันเดียวกันจะโดนหวางเย่หลอกกินเต้าหู้อีกรึป่าวนะ^^
5555

ปล. อย่าลืมกดติดตามข่าวสารในเฟสบุค เพจ Milady's Novel เดือนนี้จะมีกิจกรรมชิงของฝากจากยี่ปุ่นกันนะจ้ะ^^

T
B
Chicken
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.178K ครั้ง

7,067 ความคิดเห็น

  1. #6946 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 09:08
    กว่าจะถึงที่หมายคือเต้าหู้หมดตัวแล้วค่ะ555555
    #6946
    0
  2. #6793 Myxxmn (@Myxxmn) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 14:30
    ส่วนตัวชอบนิยายไรท์นะ แบบมันค่อนข้างอิงความเป็นจริงนิดๆ ไม่ได้เข้าข้างผู่เย่วจนไล่เมียคนอื่นออก แต่แบบลงโทษพอ
    #6793
    0
  3. #6274 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 01:27
    มีลูกแล้วด้วยยย
    #6274
    0
  4. #6231 王亮benbz (@kongqi) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 22:17

    สนุกมากค่ะ
    #6231
    0
  5. #6074 ลู่เยว่ (@Sky_Fiction) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 19:22

    ตามอ่านทอล์คมาหลายตอนแล้วค่ะ ตอนแรกหลงเข้ามาให้นิยายเรื่องนี้ ชื่อเรื่องดูน่าสนใจดี เราลองอ่านมาถึงตอนนี้ก็สนุกมากๆค่ะ พอตอนหลังๆมานี้เริ่มลองอ่านคอมเม้นดูบ้าง คือเราเข้าใจไรท์ที่ไรท์พยายามหาข้อมูลมาเขียน ให้สมจริงที่สุด พยายามเสริมเกร็ดความรู้ต่างๆมาให้มันดีและมันก็สนุกมากจริงๆนะคะ คือบางทีก็รู้สึกขัดๆใจที่มีคนมาคอมเม้นถามอะไรที่ไรท์พูดไปหลายรอบแล้ว แบบคงจะเหนื่อยกับกาตอบคำถาม555555 แต่ก็เอาใจช่วยนะคะ ชอบนิยายของไรท์มากๆเลยค่ะ <3

    #6074
    0
  6. #5918 greentealatte ♡ (@qltz) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 21:19
    หวางเย่อย่าทำน้อง! นี่มันรถม้านะ!
    #5918
    0
  7. #5752 yellowpage (@kamrung) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 22:25
    โอ้โหมีลูกแล้วด้วย
    #5752
    0
  8. #5469 Minutedao (@Minutedao) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 18:21
    เอาแต่ใจจริงๆหว่างเย่
    #5469
    0
  9. #5310 AirrUtai (@AirrUtai) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 18:07
    สนุกมากค่ะ ชอบอ่านทอล์คของไร้ท์มากๆ ได้มุมมองได้ความรู้ด้วยค่ะ
    #5310
    0
  10. #4901 มากิริจัง (@mikiri) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 05:55
    ผ่านมาสองปี
    ได้กลับมาอ่านอีกก็ยังสนุกเมือนเดิม
    #4901
    0
  11. #4792 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 12:24
    ชิชะขยับเป็นกอด
    #4792
    0
  12. #4720 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 20:58

    เต้าหู้หมดเป็นถังๆแล้ว

    #4720
    0
  13. #3856 Looney00 (@Looney00) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 01:39
    #3856
    0
  14. #3808 ฺBedroom (@154356) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 14:50
    น้องเยว่ทำใจให้หวางเย่กินเต้าหู้เถอะ ไม่ว่าอย่างไรก็เป็นสามีภรรยากันแล้ว จะเรียกว่าหลอกแต๊ะอั๊งไม่ได้แล้วนะ
    แต่ว่าทำไมต้องเหยียบหลังคนขึ้นรถด้วยค่ะ แค่ทำตั่ง เก้าอี้เล็กใช้ขึ้นรถม้าเนี่ย เราไม่เชื่อว่าชาวจีนจะทำไม่เป็นนะ หรือว่าเพื่อเป็นการแสดงถึงอำนาจกันนะ
    #3808
    0
  15. #3721 แกงส้ม (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 22:44
    ออกเดินทาง
    #3721
    0
  16. #3554 nanmalaew (@nanmalaew) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 07:43
    ออกเดินทางแล้ว
    #3554
    0
  17. #3523 Solarbeam (@tambodin) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 22:39
    ไบรุกมีเมียมีลูกที่แท้จริง ลูกสองแล้วยังมาชอบผู้ชายอีก ไบที่แท้จริง นับถือๆ
    #3523
    0
  18. #3216 fairy (@game_) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 23:26
    ละมุนอ่าาาา
    #3216
    0
  19. #3169 ma_jung (@mameawxsoo2537) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 14:35
    มองจนเขิน เกาะหนึบจนสยิว 5555
    #3169
    0
  20. #2195 ปีศาจสีเงิน (@aaron-anael-abel) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:54
    ไม่กลัวก็ไม่กลัว เราเชื่อ
    #2195
    0
  21. #2059 Guro-black (@Guro-black) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:25
    หวางเย่วไหนๆก็ขัดไม่ได้ก็ปล่อยมันไปเถอะนะ>,.<
    #2059
    0
  22. #1832 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:10
    อ่านtalkแล้วมีฟามอยากอ่านพาร์ทหวางเย่อย่างแรง

    O_O มีลูกชายแล้วด้วยนึกว่ามีแต่ลูกสาว ร้ายนะยะ ลูกสองยังมีอารมณ์ออกไปนั่งฟังเพลงทุกวัน อารมณ์เสี่ยติดนักร้องเลยค่ะ
    #1832
    0
  23. #1793 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:08
    หวางเย่สายเปย์ 5555 ได้แต่งตัวดีๆกับเขาสักทีนะผู่เยว่ ชอบสำนวนจีนอ่ะ อ่านแล้วตลกดี โดนกินเต้าหู้อีกแล้ว มีความนอนกอดกันหลับด้วย
    #1793
    0
  24. #1771 mwtpn (@tanaporn_mm45) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:49
    รอพาร์ทหวางเย่ค่ะะะะ
    #1771
    0
  25. #1769 Som O Usanee (@pomelo8063) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2560 / 05:32
    หวางเย่สายเปย์อย่างแท้จริงค่ะ แต่กว่าจะมาเปย์ได้ขนาดนี้ผู่เอ๋อร์แทบแทะฝาเรือนแล้วค่ะ 55555
    #1769
    1