คีตาในเรือนจันทร์ (BL) (วาย) (yaoi)

ตอนที่ 22 : ขโมยจูบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 29,312
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,469 ครั้ง
    5 ก.ย. 62





"ถ้าเช่นนั้น...ตั้งแต่นี้เป็นต้นไปข้าจะหมั่นมาทานอาหารเป็นเพื่อนเจ้าดีหรือไม่?" คนถามพร้อมกับส่งรอยยิ้มที่คงคิดว่ามันอบอุ่นอ่อนโยนที่สุด แต่สำหรับข้าแล้วมันกลับทำให้เย็นยะเยือกทั้งหัวใจ

"แค่กๆๆๆๆ" ข้าสำลักจนไอไม่ยอมหยุด ในใจก็นึกหาข้ออ้างต่างๆนาๆจนหัวหมุนไปหมด ข้าลืมนิสัยเช่นนี้ของหวางเย่ไปได้อย่างไรกัน ไม่น่าเผลอหลุดปากเปิดช่องว่างให้คนผู้นี้ได้เลย โดนฉวยโอกาสเช่นนี้จะปฏิเสธคนให้ละมุนละม่อมเช่นไรดีเล่า

"ผู่เยว่มิกล้ารบกวนหวางเย่" หวังว่าข้าพูดไปเช่นนี้คนจะยอมเข้าใจและล่าถอยไปง่ายๆ

"ไม่เป็นไรข้าเต็มใจ" ช่างหน้าด้านนัก! ข้าไม่อยากพูดจารุนแรงเพื่อขับไล่ผู้ใดนะ 

"หวางเฟยจะติเตียนนู๋ได้" ข้ารีบเอาหวางเฟยมาอ้าง ความจริงก็คือข้าไม่กล้าปฏิเสธเสียงแข็งใส่หวางเย่ต่างหากเล่า

"หากผู้ใดกล้าติติงเจ้าก็เหมือนติเตียนข้าไปด้วย จักมีผู้ใดหาญกล้าเช่นนั้นรึ?" ใช่สิ! แม้แต่ตัวข้าเองตอนนี้ยังมิกล้าอ้าปากคัดค้านออกไปเลย แล้วผู้ใดจะกล้ามีความคิดเห็นขัดแย้งเป็นอื่นกับท่านได้เล่า คนเป็นถึงหวางเย่ ขืนปากพล่อยพูดจาไม่ดูทิศทางลมให้ดีคงได้หัวขาดแน่แล้ว 

"แต่นู๋เป็นเพียงบ่าวไพร่ มิคู่ควรร่วมโต๊ะกับหวางเย่" ได้โปรดเถอะ! ข้าไม่อยากร่วมโต๊ะอาหารกับหวางเย่ผู้สูงส่งบ่อยนัก ประเดี๋ยวข้าจะอกแตกตายเสียก่อน

"แต่เจ้าเป็นภรรยาข้ามีอันใดมิคู่ควรกัน?" คำก็ภรรยาสองคำก็ภรรยา ได้ถามข้ารึยังว่าเต็มใจหรือไม่? แค่ก...ถึงไม่เต็มใจแต่ก็ต้องสมยอมสินะ...ไม่มีทางเลือก

"ท่านสมควรจะไปรับประทานอาหารกับหวางเฟยมากกว่า..." คนควรอยู่รับประทานอาหารกับหวางเฟยมากกว่าจะมายุ่งกับข้า 

"เจ้ากล้าสั่งสอนข้า?" คนขมวดคิ้วคล้ายไม่พอใจแล้ว

"นู๋มิกล้า...แต่แค่เป็นห่วงว่าหวางเย่จะโดนคำครหา" ข้ารีบแก้ตัวน้ำขุ่นๆไปเรื่อย

"เจ้ามิต้องเป็นห่วง ตัวข้าเองยังไม่สนใจเลยเจ้าจะมากังวลแทนข้าเพื่ออันใด? ดูนั่น เด็กๆยกสำรับเช้ามาพอดี อย่ามัวแต่ชักช้าอยู่ไย เรามารีบทานกันเถอะ" หวางเย่ชี้ชวนให้ข้าดูสำรับอาหารที่จิ้นอิ๋งยกเข้ามา ครานี้มีโจ๊กแปดเซียนร้อนๆสองถ้วย เนื้อโจ๊กเนียนนุ่ม เม็ดข้าวบดละเอียดเคี่ยวจนได้ที่เป็นประกายแวววาวดั่งไข่มุก ข้ารอให้หวางเย่ตักชิมก่อนแล้วจึงค่อยๆจับช้อนเพื่อลงมือทาน

โจ๊กแปดเซียนนี้สมกับที่ทำโดยพ่อครัวใหญ่แห่งตำหนักหวาง รสชาติละเมียดละไมไม่เลี่ยนจนเกินไป กลิ่นและรสชาติเช่นนี้ พ่อครัวหลี่จะต้องนำน้ำแกงที่เคี่ยวมาจากซี่โครงไก่มาต้มโจ๊ก รสชาติน้ำแกงจึงซึมซาบเข้าไปในเม็ดข้าวจนกลมกล่อมอย่างถึงที่สุด ข้าตักกินอย่างถูกใจ โจ๊กถ้วยนี้รสชาติช่างถูกปากจนเผลอประเดี๋ยวเดียวข้าก็ทานจนหมดถ้วย พอข้าเงยหน้าขึ้นจากชามโจ๊กก็พบว่าหวางเย่มองมาที่ข้าด้วยใบหน้าอมยิ้มนัยน์ตาคล้ายจะเอ่ยวาจาหยอกล้อจนข้าต้องรีบหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาซับปากแก้ขวยเขิน

"โจ๊กถ้วยนี้รสชาติเป็นอย่างไรบ้าง?" หวางเย่ถามออกมาอย่างอารมณ์ดี ตักชิมโจ๊กไปเรื่อยๆพลางมองใบหน้าของข้าอย่างไม่ละสายตา

"รสชาติดียิ่งขอรับ" ข้าก้มหน้าก้มตาตอบ พยายามหลบสายตาที่จ้องมองมาจนทำให้แก้มนั้นร้อนผะผ่าว 

"มิน่าเล่า เจ้าถึงได้ทานจนหมดเกลี้ยงเช่นนี้ ถ้าหลี่กันเฉียนรู้เข้าคงจะต้องยินดีมากเป็นแน่" คนเย้าข้านัยน์ตาพราวระยับ 

"เป็นเพราะหวางเย่ต่างหาก อาหารมื้อนี้จึงรสเลิศเป็นพิเศษ" ข้าตอบไปตามความจริง นี่ต้องเป็นเพราะบารมีของคนเป็นแน่แท้ สำรับของหวางเย่ย่อมต้องไม่มีจุดบกพร่อง ดังนั้นรสชาติต้องอร่อยล้ำอย่างแน่นอน ส่วนตัวข้าก็เปรียบดั่งลูกแมวที่หวังพึ่งบารมีพยัคฆ์แล้ว

"เห็นหรือไม่ว่าการที่ข้ามาร่วมรับประทานอาหารด้วยกันกับผู่เอ๋อร์นั้นจักช่วยทำให้เจ้าเจริญอาหารยิ่งขึ้น เช่นนี้แล้วสามีจึงควรจะมาร่วมโต๊ะรับประทานอาหารกับผู่เอ๋อร์ทุกมื้อจึงจะถูกต้อง" หวางเย่กล่าวออกมาด้วยใบหน้ายิ้มแย้มปลื้มปริ่มราวกับว่าข้าเพิ่งจะสารภาพรักก็มิปาน ประเดี๋ยวก่อน! ท่านเข้าใจผิดไปแล้ว! ข้าหมายความว่าอาหารที่จะนำมาให้หวางเย่รับประทานล้วนต้องมีแต่ของชั้นเลิศแล้วจะไม่มีรสชาติเลิศล้ำจนทำให้ข้าถูกปากได้อย่างไรเล่า? มิได้มีความนัยว่าข้าต้องการให้คนมาหาข้าบ่อยๆเลยแม้แต่น้อย

"แค่กๆ...นู๋มิกล้ารบกวนหยางเย่..." ข้ารีบร้อนปฏิเสธคนปากคอสั่น 

"เหตุใดเจ้าจึงยังพูดเช่นนี้อีก!" หวางเย่ชักสีหน้า พอข้าเห็นสีหน้าโกรธขึ้งไม่พอใจของคนแล้วข้าก็ทำได้เพียงฝืนกล้ำกลืนคำพูดสุดท้ายลงท้องไป 

"ผู่เยว่มิกล้ารบกวนหวางเย่ทุกวัน หากท่านพอจะมีเวลาว่างจึงค่อยมาร่วมโต๊ะกับนู๋บ้างเป็นครั้งคราวแค่นี้นู๋ก็พึงพอใจแล้ว..." ข้ารีบพลิกลิ้นเปลียนคำพูดเสียใหม่ พอเห็นสีหน้าพออกพอใจของคนแล้วจึงค่อยโล่งอก เมื่อครู่ข้านึกว่าหวางเย่จะให้คนลากข้าไปโบยเสียแล้ว โทสะของหวางเย่ที่พวยพุ่งออกมาเมื่อครู่ช่างคล้ายกับยามที่คนสั่งโบยพ่อครัวหลี่โดยแท้ ข้านี่ใจแทบตกไปอยู่ที่ตาตุ่มจนบัดนี้มันก็ยังมิกลับเข้าที่เรียบร้อย

(ต่อ)

"เรียนหวางเย่ หวังเช่อเฟยให้บ่าวในเรือนยกน้ำแกงไก่ที่เพิ่งตุ๋นเสร็จมาให้ขอรับ" ลู่กงกงเข้ามารายงาน หวางเย่พยักหน้าอนุญาตให้คนนำถ้วยน้ำแกงเข้ามาวางบนโต๊ะ ข้าเหลือบตามองเห็นถ้วยสีขาวลายครามสองถ้วยมีควันหอมกรุ่น หวางเย่หยิบช้อนกระเบื้องขึ้นมาคนน้ำแกงในถ้วยสองสามทีก่อนจะตัดชิม

ผู้ใดจะชิมน้ำแกงก็ชิมไปทว่าตัวข้านั้นยังมิไว้ใจในน้ำแกงสองถ้วยนี้นัก ใครจะไปกล้ากินมียาพิษหรือเปล่าก็ไม่รู้ ข้าเพียงนั่งรอให้หวางเย่เป็นหนูทดลองยาก่อน

"อ้าว...กินเสียสิ เจ้าจักนั่งรออันใด?" หวางเย่หันมาทักเมื่อข้ายังรีๆรอๆไม่กล้าทานน้ำแกงในถ้วย 

"ผู่เยว่...ไม่ชอบทานของร้อน กำลังรอให้น้ำแกงเย็นอยู่ขอรับ" ข้าหาข้ออ้างจนได้

"น้ำแกงก็ต้องทานร้อนๆสิ หากทานตอนมันเย็นแล้วจะไปอร่อยอันใด รีบทานเสีย!" หวางเย่ส่งเสียงดุ น้ำแกงในถ้วยของหวางเย่มิมีปัญหาก็ใช่ว่าน้ำแกงในถ้วยของข้าจะปลอดภัย ตราบใดที่น้ำแกงนี้ยังไม่ได้ผ่านการทดสอบโดยหวางเย่ ข้าจะไม่กินมันเป็นอันขาด

"หวางเย่...ดูเหมือนว่าน้ำแกงในถ้วยของท่านจะไม่ค่อยร้อน ผู่เยว่ขอแลกได้หรือไม่?" 

"แต่ข้าทานไปแล้ว" หวางเย่ขมวดคิ้วพลางมองถ้วยน้ำแกงของตนเอง

"มิเป็นไรๆ ผู่เยว่ทานได้" น้ำแกงถ้วยที่หวางเย่ทานลงไปแล้วมิเป็นอันใด ข้าย่อมทานต่อได้อย่างสบายใจกว่าถ้วยที่ยังมิมีผู้ใดลองยา

"ไม่ดีกระมัง ข้าทานไปตั้งเยอะแล้ว ถ้าของเจ้าร้อนไปประเดี๋ยวข้าจะเป่าให้" หวางเย่เอื้อมมือมาจะหยิบถ้วยน้ำแกงของไป ข้ามิได้อยากให้ท่านเป่าน้ำแกงให่ ข้าอยากให้ท่านชิมมันต่างหาก นี่ข้าจะทำเยี่ยงไรดีเล่า


"ผู่เยว่ไม่กล้าใช้หวางเย่" ข้ารีบคว้าถ้วยน้ำแกงไก่กลับมาแล้วใช้ช้อนกระเบื้องคนน้ำแกงช้าๆ จากนั้นก็ตักน้ำแกงขึ้นมาเป่าฟู่ๆ สายตาก็เหลือบมองดูหวางเย่ เห็นคนกำลังตั้งหน้าตั้งตาทานน้ำแกงอย่างเอร็ดอร่อย

"หวางเย่...อ้ามมมม" ข้าไม่รู้จะทำเช่นไรดีแล้วจึงจ่อช้อนน้ำแกงไปที่ปากคนแบบไม่ได้คิดอันใด

"หืม...?" หวางเย่เลิกคิ้วมองดูช้อนน้ำแกงที่จ่อปาก แต่ทว่ากลับมิยอมอ้าปากรับน้ำแกงที่ข้าอุตส่าห์ตัดถวายเสียที 

"ผู่เยว่อยากให้หวางเย่ชิมหน่อยว่าน้ำแกงมันหายร้อนหรือยัง ผู่เยว่กลัวร้อนประเดี๋ยวลิ้นจะพองเอา"

"อืม...ก็ได้" หวางเย่อ้าปากทานน้ำแกงจากช้อนที่ข้าป้อน คนทำหน้าครุ่นคิดนิดนึง ข้าจึงตักน้ำแกงป้อนหวางเย่ไปอีกช้อน ครานี้คนทานน้ำแกงเข้าไปแล้วไออย่างรุนแรง พร้อมกับทำท่าจับคอตบหน้าอกด้วยความทรมาน หรือว่า...ในน้ำแกงจะมียาพิษ?

"วะ..หวางเย่!" ข้าร้องออกมาอย่างตกใจ รีบส่งน้ำชาให้คนดื่มพร้อมทั้งลูบหลังลูบไหล่ดูอาการ คนรับน้ำชาไปดื่มแต่ทว่าก็ยังไม่หยุดไอเสียที 

"ท่านรู้สึกอย่างไรบ้าง? เจ็บปวดตรงไหนหรือไม่?" ข้าถามหวางเย่ด้วยความเป็นห่วง หากคนโดนยาพิษจนสิ้นชีวิตไปจริงๆข้าจะมีความผิดหรือไม่?

"ข้า....แค่กๆ....ข้า....แค่กๆ...ข้าไม่เป็นไร...แค่ก....ก็แค่สำลักน้ำแกงน่ะ" หวางเย่พยายามจิบน้ำชาแล้วตอบคำ ข้าจึงค่อยโล่งอกหน่อย

หลังจากที่หวางเย่หยุดไอสำลักได้แล้ว คนก็ยกชาขึ้นจิบอีกอึกหนึ่งก่อนจะหันมาพูดกับข้าว่า "น้ำแกงนี้ผู่เอ๋อร์สามารถทานได้เลย เพราะข้าได้สละตนเป็นหนูลองยาให้เจ้าเรียบร้อยแล้ว" 

"แค่กๆ...หวางเย่หมายความว่า...?" ครานี้กลับเป็นข้าที่สำลักบ้าง หรือว่าคนจะรู้แล้วว่าข้าหลอกใช้เขาเพื่อทดสอบยาพิษในน้ำแกงนั่น

"ข้าก็ชิมน้ำแกงให้เจ้าแล้วไงเล่า มันไม่ร้อนแล้วเจ้าสามารถทานได้" ข้าจึงค่อยๆผ่อนลมหายใจด้วยความโล่งใจ คนหมายความอย่างนี้นี่เอง

"ขอบคุณหวางเย่ที่ช่วยชิมน้ำแกงให้นู๋" ข้าค้อมศีรษะก่อนจะใช้ช้อนคันที่ป้อนหวางเย่นั่นแหละ ตักน้ำแกงแล้วส่งเข้าปากตน

"โอ้ย! ร้อน!" ข้าร้องออกมาด้วยความเจ็บ ก็เมื่อครู่หวางเย่บอกว่าน้ำแกงทานได้แล้ว เหตุใดมันจึงร้อนเช่นนี้เล่า?

"ลิ้นแมวจริงๆหรือนี่...?" หวางเย่พึมพำออกมาเบาๆ ข้าจึงตวัดสายตาค้อนด้วยความโกรธ ถามเช่นนั้นได้อย่างไรกัน...นี่คนคิดกลั่นแกล้งข้าเช่นนั้นหรือ? 

"ข้านึกว่าร้อนแค่นี้เจ้าจะพอทานได้ ข้าขอโทษ" หวางเย่จับคางของข้าเชยขึ้น "ไหนอ้าปากแล้วแลบลิ้นให้ข้าดูสิว่าอาการเป็นอย่างไรบ้าง"

ข้าจึงอ้ากปากแล้วแลบลิ้นสีชมพูที่บัดนี้คงจะพองจนแดงแจ๋ด้วยความร้อนของน้ำแกง หวางเย่พินิจพิจารณาดูลิ้นของข้าอยู่นานสองนาน จากนั้นใบหน้าของคนก็ค่อยๆเคลื่อนเข้ามาเรื่อยๆ ข้านึกว่าหวางเย่อยากสังเกตดูลิ้นของข้าอย่างใกล้ชิด ข้าจึงมิได้ขัดขืนอันใด แต่ทว่านี่ใกล้ไปหรือไม่?

เผลอเพียงชั่วขณะเดียวสายตาของคนก็มาประสานกับสายตาของข้า ปลายจมูกของเราชนเสียดสีกันเล็กน้อย ข้าตกใจจนผงะถอยหลังหนีแต่ทว่าก็ไปได้ไม่ไกลนักเนื่องจากด้านหลังศีรษะถูกมือแกร่งช้อนเอาไว้จากนั้นคนก็ดันจนใบหน้าของข้าแทบจะแนบชิด ข้ารีบหุบลิ้นแทบไม่ทันแต่ทว่าริมฝีปากของใครบางคนก็ได้ลงมาสัมผัสริมฝีปากของข้าเสียแล้ว...




------------

Talk (21/1/17)

เธอขา...เขาคิสกันแล้วค่า
งุ้ยตื่นเต้นยังกะลูกสาวออกเรือน
55555


Talk (20/1/17)
ตอนแรกว่าจะลงตั้งแต่เมื่อวาน
แต่เพิ่งแต่งได้25% ก็แว่บไปนอนด้วยความง่วง
พอตื่นมาก็แต่งต่อไม่ทันละ วันนี้มาลงให้50% ก่อนนะ

ปล. พรุ่งนี้ต้องเดินทางไปทำงานที่ปักกิ่งอีกแล้ว ไม่รู้จะมีเวลามาต่อให้จบบทมั้ย แต่จะพยายาม^^

T
B
Chicken
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.469K ครั้ง

7,190 ความคิดเห็น

  1. #7090 doubleZ (@092947964) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 16:27
    นู๋???????????? whatt
    #7090
    0
  2. #7041 BarBiirs_39 (@BarBiirs_39) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 10:32
    นี่เนียนหรอ ห้ะ? อิหวางเย่รู้ทันน้อนไปหมดละยังจะมาแอบกินน้อนอีก
    #7041
    0
  3. #6971 moon97969 (@moon97969) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 17:26
    แค่กๆๆ บ่อยๆแสบคอบ้างหรือไม่ 555
    #6971
    0
  4. #6940 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 01:27
    รุทันไพหมดเรยยยย ให้เปนหนูลองยาก็รุ
    #6940
    0
  5. #6561 Mermaidtears (@scopianking) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 20:10
    ฉลาดนักกกหวางเย่

    อิน้องมันสู้ไม่ได้หรอก
    #6561
    0
  6. #6436 เต็นเทน (@darkpluslight11) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 13:10
    หวางเย่ เจ้ารู้ทันผู่เย่วไปหมดเลยนะ ร้ายกาจ
    #6436
    0
  7. #6298 mini0000 (@mini0000) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 17:51
    กี้ดดดดด
    #6298
    0
  8. #6258 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 11:45
    ตลกความที่ทำยังไงก็ได้ให้พี่เขากินก่อน55555555
    #6258
    0
  9. #6124 Kaning Guliko (@prinkaning) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 05:23
    เกลียดการให้เป็นหนูทดลองยา5555555555 ฮามากอันนี้
    #6124
    0
  10. #5935 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 22:00
    กรี๊ดๆๆ เจ้าเล่ห์มาก
    #5935
    0
  11. #5905 greentealatte ♡ (@qltz) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 20:43
    กรี้ด อย่ากินเต้าหู้น้อง!
    #5905
    0
  12. #5739 Ppttyc_ (@Preeyaporn123Noo) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 08:54
    กรี้ดเขาเม้าท์ทูเม้าท์กันแล้วแงงงงงงงงง
    #5739
    1
  13. #5638 Ms-Airi (@Ms-Airi) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 03:35
    แค่กๆ ข้าแค่สำลักน้ำแกง5555
    #5638
    0
  14. #5627 คนเมือง (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 21:03

    หวางเย่เอาจริง อ้อ ขอนุญาต คำนู๋ ควรเป็นหนู เพราะ น เป็นอักษรต่ำ ใช้รูปวรรณยุกต์เพียง ่ และ ้ ถ้าต้องการเสียง จัตวา ใช้อักษรสูงนำ เช่น หมู

    หนา ฯ

    #5627
    1
    • #5627-1 โพนี่ (@plawalnoy) (จากตอนที่ 22)
      19 กันยายน 2562 / 00:35
      นู๋ ในที่นี้มาจากคำว่า นู๋ไฉ ค่ะ
      #5627-1
  15. #5594 Minaon (@Minaon) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 14:00
    หากไรต์ใช้คำว่า 'นู๋ไฉ' ที่เป็นทับศัพย์จีนเลย แทน 'นู๋' คำเดียวโดดๆ

    น่าจะฟังลื่นขึ้นกว่าเดิมนะคะ
    #5594
    0
  16. #5588 Peachz. (@BowSK) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 10:53
    ตอนแรกคิดว่าน้องตั้งใจแต่งเรื่อง แต่สุดท้ายน้องก็ทานน้ำแกงร้อนๆไม่ได้จริงๆ 555 ตอนล้มอีกจะแกล้งแต่ดันล้มจริง น้องเอ้ยย
    #5588
    0
  17. #5509 emudesu (@SMSUM_ER) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 00:13

    งุ้ยยยย

    #5509
    0
  18. #5333 pinksoo16 (@pinksoo16) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 20:28
    เนียนมากหวางเย่ แต่ฟินนนนน ชอบที่เข้าข้างน้อง ดูแลน้อง ฮื้อ น่ารักอะ
    #5333
    0
  19. #5328 Minutedao (@Minutedao) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 19:34
    แผนการแผนการของหว่างเย่แน่ๆ
    #5328
    0
  20. #5247 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 23:52

    เดี๋ยวนะ ความสัมพันธ์มันก้าวกระโดดมาก! จากที่เข้าตำหนักอ๋องโดนลังแกจนความจำเสื่อม ออกไปหาเงินเพื่อเลี้ยงชีพ ไปเล่นพนันจนมีเงินหลายหมื่นตำลึงไปเทคโอเวอร์ภัตตาคารมาทำหอดนตรี แล้วพึ่งจะเจอสามีตัวเป็นในตำหนักตอนออกไปหาแมว(สามี...ท่านหายหัวไปไหนมา?) นี่ถือเป็นวันที่สองที่ได้เจอสามี แต่อิน้องเล่นใหญ่จนเราคิดว่าน้องได้เสียเป็นเมียผัวกับสามี แล้วสามีรักสามีหลง ชี้นกเป็นนกชี้ไม้เป็นไม้ เราว่าที่หวางเย่ที่เห็นดีเห็นงามกับอิน้องสะทุกอย่างเนี่ย เพราะรู้อยู่แล้วว่าอิน้องเป็นคน คนเดียวกันกับคุณชายเยว่แหงๆ คงดีใจที่ได้รู้ว่าคนที่ตามไปเฝ้าทุกวี่ทุกวันนั้น เป็นเมียที่ตัวเองละเลย คือมันเนียนกับความเป็นสามีภรรยายื่ง!

    #5247
    0
  21. #5170 Sutharat Rintanapipat (@tum0907) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 23:39
    น้องผู่กะล่อนยังไงก็สู้หวางเยว่ไม่ได้
    #5170
    0
  22. #5090 mytty (@lotty429miew) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 22:27

    หวางเย่ฉลาดไปไหน! มารดามันเถอะ!

    #5090
    0
  23. #5054 LWLookwai (@LWLookwai) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 17:10
    ร้ายนะหวางเย่ ไม่ธรรมดา
    #5054
    0
  24. #4984 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 22:22
    หวางเย่มันแกล้ง ยัยน้องเหมือนจะทันแต่ก็ไม่ทันนน
    #4984
    0
  25. #4923 cchenjj (@cchenjj) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 14:17
    ตลกน้องอ่ะ ทำอะไรเขารู้ทันหมด
    #4923
    0