คีตาในเรือนจันทร์ (BL) (วาย) (yaoi)

ตอนที่ 21 : ทำดีเอาหน้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 29,621
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,481 ครั้ง
    5 ก.ย. 62







สิ้นคำของข้าหวางเย่ก็ตาลุกวาว 

"ลี่ฉุนข้าเลี้ยงดูเจ้ากับบ่าวไพร่ไม่ดีพอหรอกหรือ จึงต้องมาบ่นกับหลี่กันเฉียนเพื่อขอปันส่วนอาหารจากเรือนของผู้อื่นเช่นนี้?" คนถามเสียงนิ่งเรียบแต่ข้าสัมผัสได้ถึงแรงโทสะที่กำลังจะปะทุออก ข้าลอบยิ้มในใจ ไม่เสียทีที่ข้าแสร้งตีหน้าเศร้าแต่ปากกลับตอกย้ำว่าหวังเช่อเฟยต่างหากที่เป็นผู้ 'บอก' ให้หลี่กันเฉียนลงมือกระทำการเช่นนี้ หากมิมีเจ้านายผู้หนึ่งให้ท้ายแล้ว บ่าวไพร่ผู้หนึ่งจะกล้ากำเริบเสิบสานกับอนุภรรยาของเจ้านายเชียวหรือ?

"หวางเย่โปรดอย่าเข้าใจผิด เฉี้ยมิได้คิดเช่นนั้น!" หวังลี่ฉุนรีบแก้ต่างให้ตนเอง นางตวัดสายมามองยังข้าด้วยความฉุนเฉียวแทบจะถลาเข้ามากระชากข้าไปตบตี ข้ารีบเกาะแขนหวางเย่แน่นทำท่าคล้ายกำลังกริ่งเกรงอย่างถึงที่สุด

"เจ้า...! เจ้าให้ร้ายข้า!" หวังเช่อเฟยชี้หน้าตวาดข้าเสียงดังลั่น คนคงโกรธแค้นยิ่งแล้วที่ข้ากลับขาวเป็นดำได้ด้วยคำพูดเพียงไม่กี่ประโยค นางอุตส่าห์แก้ต่างให้ตนเองได้จนเกือบจะรอดอยู่แล้วเชียว แต่มีหรือที่ข้าจะปล่อยให้ผู้คนที่กลั่นแกล้งข้าได้ลอยนวล มีโอกาสแก้แค้นก็สมควรต้องชำระแค้น เช่นนี้จึงจะถูกต้อง ถึงแม้ข้าจะเป็นคนที่เรียบง่ายสบายๆ ไม่ยึดติดในสิ่งใด แต่ก็มิใช่ว่าจะไม่สู้คนดังเช่นที่ใครๆต่างพากันคาดเดาไปว่าข้านั้นช่างอ่อนแอและเปราะบางยิ่ง แต่นั่นก็เป็นเพียงรูปกายภายนอกเท่านั้น ข้าแสร้งตัวสั่นแล้วเบียดซุกกายเข้าไปในอ้อมอกของหวางเย่ด้วยความหวาดกลัวไม่กล้าสบตาหวังเช่อเฟยอีกต่อไป

"หวังลี่ฉุน!" หวางเย่รีบปกป้องข้าเอาไว้ในอ้อมแขนพร้อมกับตวาดปรามนางเสียงเข้ม คนจึงกัดฟันเงียบปากไปไม่กล้าต่อคำอีก แต่กลับจับจ้องมายังตัวข้าด้วยนัยน์ตาวาวโรจน์ที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความโกรธแค้น ข้าที่เผลอสบตานางถึงกับต้องผงะด้วยความตกใจจากนั้นก็รีบซุกหน้าเข้าไปในอ้อมอกของหวางเย่อีกครา นิ้วมือบอบบางดั่งหยกเสลาทั้งสองข้างต่างยึดจับเสื้อของเขาเอาไว้แน่นจนหวางเย่รวบฝ่ามือสั่นระริกของข้าที่กำเสื้อของตนเองเอาไว้ขึ้นมาแล้วพยายามคลี่มันออก จากนั้นก็ใช้ปลายนิ้วลูบไล้ไปตามรอยเล็บที่ข้าจิกเข้าไปในฝ่ามือขณะที่เผลอกำมือแน่นอย่างอ่อนโยนจนข้าเริ่มผ่อนคลาย ข้าจึงสูดลมหายใจเข้าไปยาวๆเพื่อเรียกสติให้กลับมาอีกครั้งถึงได้กลิ่นกายหอมสะอาดของหวางเย่จนพาลให้รู้สึกสบายใจขึ้นมาก

"ดี! ในเมื่อบ่าวรับใช้ในเรือนลี่จูของเจ้านั้นมีมากมายจนเลี้ยงไม่ไหว เช่นนั้น...ก็ลดจำนวนบ่าวรับใช้ลงครึ่งหนึ่ง จะได้ไม่ต้องมาเบียดเบียนขอแบ่งของกินจากเรือนผู้อื่นอีก..." หวางเย่ตัดสิน การตัดจำนวนบ่าวรับใช้ของเรือนลี่จูลงครึ่งนึงเปรียบดั่งการลงโทษอย่างหนึ่ง นี่มันหักหน้ากันชัดๆ ตัดบ่าวรับใช้ให้น้อยลงกว่าเช่อเฟยนางอื่นๆครึ่งหนึ่ง เดิมทีถึงแม้จะเป็นเช่อเฟยเสมอกันแต่หวังลี่ฉุนก็มีฐานะต่ำกว่าหยางซือซือขั้นหนึ่ง เพราะหยางซือซือนั้นเป็นมารดาของหนานอันจวิ้นจุนหยวนซือซิง ธิดาองค์เดียวของหวางเย่ มาตอนนี้หวังลี่ฉุนโดนตัดจำนวนบ่าวรับใช้ลงครึ่งหนึ่ง ก็เปรียบเสมือนการลดขั้นนางให้ต่ำต้อยกว่าหรูฟางเซียน เช่อเฟยอีกนางที่มีชาติกำเนิดต่ำต้อยกว่าหวังลี่ฉุนเสียอีก ซึ่งนี่นางจะยอมรับง่ายๆได้อย่างไรกัน

"หวางเย่...." หวังเช่อเฟยบีบน้ำตาบ้างแล้ว "เฉี้ยแต่งงานให้แก่หวางเย่มาตั้งแต่วัยเพิ่งปักปิ่น ติดตามรับใช้ปรนนิบัติร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมายาวนาน จะเป็นรองก็เพียงจางซูหนี่ว์เท่านั้นที่ได้ปรนนิบัติรับใช้หวางเย่ก่อน เฉี้ยไม่เคยเรียกร้องสิ่งใด อยู่ในกรอบประพฤติตนถูกต้องมาตลอด เหตุใดเพียงลมปากของนายโลมคนหนึ่งจึงทำให้หวางเย่มองเฉี้ยเป็นคนเช่นนั้นไปได้ แล้วความดีที่เฉี้ยสั่งสมมาเล่า..." คนหวังเรียกร้องความเห็นใจจากหวางเย่แต่ทว่ากลับพยายามกดข้าลงสู่ดิน ข้าไม่รู้ว่าหวางเย่เป็นผู้คนเช่นใด จะหูเบาหรือไม่ จึงได้แต่รอดูกันต่อไปแล้ว

หวางเย่ได้ฟังคำหวังลี่ฉุนแล้วก็ขมวดคิ้ว นัยน์ตาปรากฎแววสั่นไหวดั่งบ่อน้ำที่มีรอยกระเพื่อม แต่เพียงวูบเดียวแววตาเช่นนั้นก็หายไปกลายเป็นนิ่งสนิทตามเดิม

"หึ! ข้าเป็นถึงหวางเย่ แต่แค่จะเลี้ยงอนุภรรยาให้กินดีอยู่ดียังมิได้เลย ต้องปล่อยให้เหล่าภรรยาตบตีกันเพื่อแย่งชชิงข้าวปลาอาหาร ช่างน่าอนาถใจยิ่งนัก!" หวางเย่เปรยออกมาด้วยน้ำเสียงประชดประชัน

"ความจริง...ข้าเพียงสั่งลดบ่าวรับใช้ในเรือนลี่จูยังมิได้สั่งลดขั้น ดังนั้นฐานะของเจ้ายังคงเป็นเช่อเฟยดังเดิมแค่นี้เจ้าก็น่าจะพึงพอใจได้แล้ว มิต้องมาตัดพ้อต่อว่าต่อขานอันใด นิสัยของข้าเจ้าก็รู้ดี ผิดก็ว่าไปตามผิด ถูกก็ว่าไปตามถูก ส่วนหลี่กันเฉียนที่เป็นเพียงแค่บ่าวไพร่แต่กลับกล้าลงมือกลั่นแกล้งคนของข้าต่อให้ได้รับคำสั่งหรือไม่ได้รับคำสั่งจากผู้ใดมาก็ตามก็สมควรได้รับโทษ นำตัวโบยยี่สิบไม้แล้วขับไล่ออกจากตำหนักแห่งนี้ไปเสีย!" คนคงคิดว่าถึงแม้ข้าจะเป็นแค่บ่าวอุ่นเตียง แต่ก็มีศักดิ์เป็นถึงภรรยาของหวางเย่ ต่อให้เดิมทีเป็นแค่บ่าวไพร่หรือนายบำเรอก็ตาม แต่เมื่อได้เป็นคนของหวางเย่บัดนี้ก็ถือว่าเป็นเจ้านายผู้หนึ่งแล้ว อย่างน้อยก็มีฐานะสูงกว่าคนรับใช้พวกนั้นขั้นหนึ่ง จะให้ผู้ใดมากลั่นแกล้งรังแกมิได้

(ต่อ)

"หวางเย่..." ข้ากล่าวอย่างร้อนรน "ตัวนู๋มิได้รู้สึกลำบากอันใด โปรดอย่าลงโทษผู้ใดเลย พ่อครัวใหญ่หลี่ก็เพียงทำไปเพราะรู้เท่ามิถึงการณ์เพียงเท่านั้น ส่วนหวังเจี่ยเจียก็เพียงแค่เสนอแนะความคิดเห็น มิได้มีความผิดร้ายแรงอันใด ขอหวางเย่โปรดเห็นใจเจี่ยเจียด้วย" ข้ากล่าวพร้อมกับลุกลนจะลงไปคุกเข่าที่พื้น แต่หวางเย่กลับฉุดข้าขึ้นมา

"เจ้าเจ็บขาอยู่จะลงไปคุกเข่าทำไมกัน?" หวางเย่ดุข้าเสียงอ่อน ข้าแสร้งทำหน้าเสียใจออดอ้อนออเซาะไม่ยอมลุกขึ้น ขาที่แพลงก็เจ็บแปลบๆ

"หวางเย่...นู๋ขอร้องแทนทุกคน..." ข้าขมวดคิ้วบีบน้ำตาทำสีหน้าเศร้าสร้อยแต่ความจริงคือเจ็บขาต่างหากเล่า ครั้งนี้ข้าตั้งใจทำดีเอาหน้าเพื่อสร้างบุญคุณกับคน ครานี้ไม่รู้ว่าหวังลี่ฉุนจะขอบคุณหรือยิ่งโกรธแค้นกันแน่ แต่พ่อครัวหลี่คงต้องซาบซึ้งในน้ำใจของข้าเป็นอันมากอย่างแน่นอน

"เอาล่ะๆ ก็ได้ๆ เจ้าลุกขึ้นมาได้แล้ว ประเดี๋ยวจะเจ็บเท้าไปมากกว่านี้" คราวนี้หวางเย่ฉุดข้าให้ขึ้นมานั่งบนตักตนเองแถมยังรัดแน่น ข้าพยายามดิ้นขยุกขยิกด้วยความเขินอายแต่คนก็มิยอมคล้ายอ้อมแขนเลยแม้แต่น้อย

"เห็นแก่ผู่เอ๋อร์ข้าจะละเว้นสักครั้ง พวกเจ้าก็จงขอบคุณผู่เอ๋อร์เสีย" หวางเย่หันไปบอกกล่าวแก่สองคนที่ยังนั่งคุกเข่าอยู่กับพื้น พ่อครัวหลี่ก้มลงกราบกรานคารวะข้าทั้งน้ำตา สีหน้าดีใจอย่างถึงที่สุด ต่อไปนี้เขาคงไม่กล้ารังแกผู้คนในเรือนเยว่ชิงอีกต่อไป และความเป็นอยู่ของพวกข้าก็จะดีขึ้น ส่วนหวังลี่ฉุนนั้นกลับตะบึงตะบอนไม่น้อย นางหน้างอโค้งกายลงนิดๆคล้ายจะขอบคุณข้า แต่กลับพูดออกมาแผ่วเบามากจนข้าแทบไม่ได้ยินคำขอบคุณ แต่ก็ช่างมันเถอะ นางก็อยู่ส่วนนาง ข้าก็อยู่ส่วนข้า แต่ทว่าคนประเภทหวังเช่อเฟยนี่คงถนัดลอบกัดผู้คนในที่ลับมากกว่าในที่แจ้ง ข้าคงต้องระวังตัวยิ่งกว่าเดิมแล้ว

"เจี่ยเจียไม่ต้องขอบคุณหรอก ผู่เยว่ไม่ได้ถือโทษโกรธเคืองท่านเลยแม้แต่น้อย ถึงอย่างไรพวกเราเป็นคนกันเองแท้ๆ เหตุใดจึงต้องมากพิธีด้วยเล่า" หวังลี่ฉุนคิ้วกระตุกเมื่อได้ยินคำว่าคนกันเองจากปากข้า ข้าอมยิ้มอ่อนหวานส่งไปให้นางจนแก้มแทบปริ แน่นอนล่ะว่าข้ากับนางที่มีสามีคนเดียวกันย่อมเป็นคนกันเองอย่างแท้จริง

"เฉี้ยคิดว่าจะไปตุ๋นน้ำแกงเพื่อส่งมาให้ผู่เยว่แทนคำขอบคุณ ดังนั้นคงต้องขอตัวลา" หวังลี่ฉุนปรับสีหน้าได้รวดเร็วยิ่ง นางกลับมาสวมหน้ากากยิ้มแย้มอบอุ่นราวกับฤดูใบไม้ผลิดั่งเคยแล้ว ทว่ารอยยิ้มที่ส่งมาให้ข้านั้นกลับฉาบอยู่แค่บนใบหน้าแต่ไม่ถึงดวงตา สำหรับข้ามันช่างดูเย็นเยียบจนน่าใจหาย ได้แต่ภาวนาไม่ให้น้ำแกงถ้วยนั่นมียาพิษผสมมาด้วย

"ดี...เจ้าไปเถอะ ข้าจะอยู่รอชิมน้ำแกงของเจ้าที่นี่ ทำมาเผื่อข้าด้วยก็แล้วกัน" หวางเย่พยักหน้าพร้อมกับโบกมืออนุญาตให้คนจากไป หวังเช่อเฟยคำนับอีกครั้งก่อนถอยออกไปจากห้อง อืม...อย่างน้อยในวันนี้ข้าก็มีหนูทดลองยาพิษส่วนตัวแล้วสินะ

"ส่วนเจ้าหลี่กันเฉียน จงไปจัดเตรียมสำรับเช้ามาให้ข้ากับผู่เอ๋อร์ และหลังจากนี้เป็นต้นไป อาหารที่จะจัดเตรียมมายังเรือนเยว่ชิงนี้จักต้องบริบูรณ์ไปด้วยกับข้าวแปดอย่าง และทุกมื้อต้องประกอบไปด้วยอาหารจานทอด ตุ๋น แกง ผัด ต้ม ที่สำคัญห้ามลืมของหวานด้วย" พอพูดจบพ่อครัวหลี่ก็รีบลนลานออกไปปฏิบัติตามคำสั่งทันที

"หวางเย่...กับข้าวแปดอย่างต่อมื้อนั้นมากเกินไป ต่อให้พวกนู๋ทานกันสามคนก็ทานไม่หมดหรอก เสียของเปล่าๆ" กลิ่นสาปคนจนนี่มันคงติดกายล้างไม่ออก ข้าจึงเลิกนิสัยขี้งกเสียดายข้าวของไม่ได้เสียที ยิ่งเป็นของกินด้วยแล้วข้ายิ่งทำใจไม่ได้ที่จะกินทิ้งกินขว้าง ก็ผู้ใดใช้ให้ข้าเคยเป็นยาจกจนอดมื้อกินมื้อกันเล่า

"หึๆ ทานไม่หมดก็ทิ้งไป ถึงอย่างไรตำหนักหวางของข้าก็มีเงินเหลือกินเหลือใช้ มิได้ขาดแคลนอันใด" หวางเย่กล่าวขำๆพร้อมกับบีบจมูกข้าเบาๆด้วยความหมั่นเขี้ยว

"ถ้าเช่นนั้นลดลงเหลือสักห้าอย่างจะได้หรือไม่?" ข้าคลำจมูกป้อยๆ แล้วยังคงต่อรองไม่เลิก ต้ม ผัด แกง ทอด ตุ๋น นับแล้วได้ห้าอย่างพอดี หวังว่าหวางเย่จะอนุญาต

"ตามใจเจ้าก็แล้วกัน ประเดี๋ยวข้าจะให้คนไปแจ้งทางโรงครัวเอง เจ้านี่ก็แปลกคน ข้าอยากให้ได้กินดีอยู่ดีดันไม่ชอบ" คนบีบจมูกข้าเบาๆอีกครา

"ผู่เยว่ขอบพระทัยหวางเย่ แต่ผู่เยว่ชอบใช้ชีวิตกินอยู่อย่างพอเพียง ขอแค่มีอาหารให้ผู่เยว่และพวกเด็กๆทานครบสามมื้อก็พึงพอใจแล้ว" ข้าได้แต่ย่นจมูกตอบหวางเย่ไปเบาๆ

"ปกติเจ้าทานอาหารกับพวกบ่าวรับใช้?" แค่คนกล่าวออกมาลอยๆ จิ้นอิ๋งก็ถึงกับต้องลงไปนั่งคุกเข่าตัวสั่นเทิ้มอย่างกลัวความผิด

"แค่ก...ท่านรู้ได้อย่างไร?" ข้าถึงกับสำลักเมื่อได้ยินคำถามนี้จากปากของหวางเย่ คนเป็นพยาธิในท้องข้าหรือไรจึงรู้เรื่องนี้ได้?

"เจ้าพูดว่าทานกันสามคนไม่หมด ย่อมแปลว่าพวกเจ้าทานอาหารพร้อมกัน" ฉลาด...เฉลียวเกินไปแล้ว ข้าแค่พลั้งปากออกไปแค่นั้นคนยังจับพิรุธได้ ไม่รู้ว่าป่านนี้ข้าหลุดความลับอันใดออกไปบ้าง...

"นู๋...นู๋รู้ว่าเจ้านายไม่สมควรร่วมโต๊ะกับบ่าวไพร่ แต่ทว่านู๋เอ็นดูเด็กทั้งสองราวกับน้องชายแท้ๆจึงอนุญาตให้ทั้งสองร่วมโต๊ะได้ในบางครั้ง อีกอย่าง...ผู่เยว่ทานอาหารคนเดียวรู้สึกเหงานัก" ข้ากล่าวออกไปตามความจริง การที่ต้องนั่งรับประทานอาหารคนเดียวโดยไม่มีเพื่อนร่วมโต๊ะมันช่างเดียวดายยิ่ง 

"ถ้าเช่นนั้น...ตั้งแต่นี้เป็นต้นไปข้าจะหมั่นมาทานอาหารเป็นเพื่อนเจ้าดีหรือไม่?"







---------

Talk (18/1/17)

มีคนบอกว่านู๋ผิดหลักภาษาไทย
คือไรท์เข้าใจนะ ตอนแรกก็เขียนว่าหนูแหละ แต่ถ้าเขียนหนู มันจะสับสนไปกับหนูจี๊ดๆรึป่าว
ยิ่งทำให้นึกถึงคำแทนตัวว่าหนูของเด็กๆ
แค่นี้รีดก็ฮากันจะแย่แล้ว อย่าให้มันตลกกว่านี้เลยเนาะ

ปล. จริงๆอยากเปิดนิยายเรื่องใหม่ เขียนตอนแรกไว้ละแต่ยังไม่เสร็จ^^

ปลล.บางคนบอกไม่ชอบนิสัยพระเอก จะบอกไงดี คือเจ้านายสมัยก่อนยิ่งพวกเชื้อพระวงศ์นี่เขามีพิธีรีตองเยอะมากนะ แบบหวางเฟยนี่คือมีอำนาจจัดการสูงสุดในบ้านรองจากหวางเย่เลย แล้วก็คนเป็นถึงอ๋องอ่ะ จะทำอะไร วางตัวก็ต้องคำนึงถึงหน้าตาและสภาพสังคมก่อนเนอะ หลายคนถามว่าเสี่ยวเยว่จะได้ลืมตาอ้าปากมากกว่านี้ไหม ได้ลืมตาแน่ แต่อันดับขั้นคงไม่ต่างจากเดิมมาก คงต้องรอลุ้นกันว่าจะเป็นไงต่อไป ไม่อยากสปอยมากเนาะ เดี๋ยวไม่สนุก^^



Talk (17/1/17)

ขยี้เข้าไปอีก
เหยียบหวังลี่ฉุนให้จมดินไปเล้ย555
วันนี้เพิ่งเลิกงานง่วงมาก 
ความตั้งใจจะลงให้50% แต่ไม่ไหวละ
เบลอจนคิดไม่ออก ขอตัวไปนอนก่อน
แล้วจะมาต่อให้ครบ100%
T
B
Chicken
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.481K ครั้ง

7,190 ความคิดเห็น

  1. #7040 BarBiirs_39 (@BarBiirs_39) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 10:26
    น้อนนนน ทำไมร้ายอย่างงี้คะลูกก แต่ก็นะอิหวางเย่ร้ายกว่า ขุดหลุมขุดพรางทุกระเบียดนิ้ว
    #7040
    0
  2. #6970 moon97969 (@moon97969) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 17:18
    โอ๊ยยยย มารยา1800เล่มเกวียน
    #6970
    0
  3. #6939 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 01:22
    ฟาดๆแบบนี้แหละค่ะ ชอบ
    #6939
    0
  4. #6444 despasito (@pupay468) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 14:26
    แสบมากกกกก
    #6444
    0
  5. #6257 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 11:28
    น้องแบบ แสบมาก555555
    #6257
    0
  6. #5904 greentealatte ♡ (@qltz) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 20:37
    น้องงง5555555 แสดงเก่งมาก
    #5904
    0
  7. #5856 สีน้ำ (@re-turn) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 22:01
    น้องแสดงเก่งงงง
    #5856
    0
  8. #5817 Ployly (@princessployly) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 23:04
    ผู่เอ๋อร์หนีไม่พ้นจริงๆ555 หวางเย่วนี่ก็ว่างมากเนอะตามเขาไปทุกที่จริงๆ
    #5817
    0
  9. #5736 ahgase1 (@ahgase1) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 01:06
    นายเอกก็อ่อยเก่งอยู่เด้ออ555
    #5736
    0
  10. #5724 Neko4869 (@Neko4869) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 20:14
    ตายแล้วววว
    #5724
    0
  11. #5711 Ppttyc_ (@Preeyaporn123Noo) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 17:17
    ติดน้องงอมแงมเลยนะ
    #5711
    0
  12. #5581 pxxpw (@pxxpw) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 05:41
    จริงๆคือก็ไม่ได้ติดใจตรงนู๋ที่ใช้ผิดหลักภาษาไทยเท่าไหร่ แต่คือพออ่านมันดูแบ๊วแปลกๆ แต่ยังไงก็ติดตามอยู่ดีค่ะ นิยายดีอิงหลักความเป็นจริง ยังไงเนื้อหาก็ต้องมีขัดใจคนอ่านเป็นธรรมดาแต่เชื่อว่าไรท์ตั้งใจและทุ่มเทกับมันมากๆเป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #5581
    0
  13. #5516 นันดา (@chompoo_2545) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 02:43
    มันน่าขำจริงๆนะ55555555 นู๋งั้นนู๋งี้55555555
    #5516
    0
  14. #5508 emudesu (@SMSUM_ER) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 00:07

    พลาดแล้วนู๋

    #5508
    0
  15. #5503 Honey (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 23:06

    เนื้อหาดี แต่ถ้าใช้เรียกชื่อตัวแทนคำว่า “นู๋” น่าจะสละสลวยกว่า

    อีกคำคือคำว่า “คน” ชื่อเจ้าตัว หรือ คำแทนลักษณะภายนอก เช่น ตำแหน่ง รูปร่าง น่าจะดีกว่า

    #5503
    0
  16. #5450 Pat (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 10:25

    คนที่บอกว่า นู๋ ผิดหลักภาษาไทย ดูบริบทของคำหรือยัง เข้าใจภาษาไทยจริงๆหรือเปล่า

    #5450
    0
  17. #5407 198851988 (@198851988) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 14:50
    ไม่ชอบพระเอกหลายใจ ได้หลาย ห ี เลยไม่ชอบ ต้องหย่าแล้วไปหาผัวใหม่
    #5407
    0
  18. #5327 Minutedao (@Minutedao) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 19:27
    น้องงงงง จะหลบซ่อนยังไงต่อไป
    #5327
    0
  19. #5315 Post-It-Conan (@Post-It-Conan) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 18:22
    เปลี่ยนนู๋เป็นบ่าวแทนได้ไหม ฮืออออ
    หวังเช่อเฟยแทนตัวเองว่า เฉีย เฉี่ย เชี่ยยยย อมก.
    #5315
    0
  20. #5241 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 23:18

    บอกเราที ว่าทั้งหมดเนี่ย น้องเราใสจริงๆ? // นั่งกุมขมับ

    #5241
    0
  21. #5089 mytty (@lotty429miew) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 22:23

    พูดอะไรไปกะหวางเย่นี่เข้ากลับมาตัวน้องโดนเองหมด ดักเก่ง5555

    #5089
    0
  22. #4996 peace_in_apple (@peace_in_apple) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 15:37
    ไม่เอาหวางเย่เป็นพระเอกได้หรือไม่
    #4996
    2
  23. #4983 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 22:11
    หวางเย่นี้เจ้าชู้จริงๆ
    #4983
    0
  24. #4922 cchenjj (@cchenjj) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 14:12
    มีเมียซะเยอะแยะกลัวไม่มีทายาทไง
    #4922
    0
  25. #4785 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 07:01
    แหมมมมมมมมม
    #4785
    0