คีตาในเรือนจันทร์ (BL) (วาย) (yaoi)

ตอนที่ 20 : ตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จ?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 30,775
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,363 ครั้ง
    5 ก.ย. 62






"นี่มันอะไรกัน? เหตุใดสำรับเช้าจึงเป็นเช่นนี้?" 

น้ำเสียงของหวางเย่แฝงความกรุ่นโกรธดุดัน จิ้นอิ๋งรีบคุกเข่าลงแล้วโขกศีรษะลงกับพื้น ปากก็พร่ำขออภัย

"เรียนหวางเย่ นู๋ไฉ (คำเรียกแทนตัวของบ่าวชาย) ขอประทานอภัย แต่นี่เป็นอาหารที่ดีที่สุดของเรือนเยว่ชิงแล้ว" จิ้นอิ๋งมิได้โกหกหลอกลวงเลยแม้แต่น้อย เพราะนี่เป็นสำรับอาหารตามปกติที่ได้มาจากโรงครัวจริงๆ หากพวกข้าไม่เพาะปลูกพืชผักสวนครัวหรือเลี้ยงไก่ป่านนี้ก็คงจะอดตายไปนานแล้ว

"เจ้าจะบอกว่านี่เป็นอาหารที่ทางโรงครัวส่งมาให้เรือนเยว่ชิงงั้นหรือ?" ถูกแล้ว...หวางเย่ควรรู้เสียบ้างว่าเลี้ยงภรรยาให้อดๆอยากๆขนาดไหน คนกินอยู่อย่างสุขสบายไม่เคยมารับรู้ว่าภรรยาบ่าวเช่นข้าต้องอดมื้อกินมื้ออย่างกระเบียดกระเสียนเพียงใด

"ขอรับ ปกติทางโรงครัวจะส่งโจ๊กหนึ่งถ้วยหรือข้าวต้มและผักดองหนึ่งอย่างมาให้เป็นสำรับเช้า ส่วนสำรับกลางวันและเย็นนั้นจะมีกับข้าวสองอย่างและข้าวสวยหนึ่งถ้วยขอรับ" จิ้นอิ๋งรีบอธิบายสัดส่วนของอาหารที่ทางโรงครัวจะจัดส่งมาให้ข้าในแต่ละวัน

"ถ้าเช่นนั้นเหตุใดเช้านี้จึงเป็นข้าวสวยได้เล่า" หวางเย่ขมวดคิ้วพร้อมกับใช้ตะเกียบเขี่ยผัดผักแต่คุ้ยอยู่ตั้งนานก็หาเนื้อสักชิ้นมีไม่


"เนื่องจากเช้านี้หวางเย่ได้มาร่วมรับประทานอาหารกับคุณชายผู่ นู๋ฉายจึงขอทางโรงครัวให้ทำสำรับเช้าเพิ่มอีกหนึ่งที่ แต่ทว่าทางโรงครัวตอบกลับมาว่ามิสามารถจัดหาให้ได้เพราะต้องแบ่งอาหารไปให้เรือนอื่นๆด้วย เรือนเยว่ชิงจะได้ส่วนแบ่งอาหารเพียงแค่นี้และจะขอส่วนแบ่งเพิ่มมิได้ นู๋ฉายจึงขอร้องทางโรงครัวให้ทำสำรับกลางวันสำหรับสองที่มาแทนมื้อเช้ามื้อนี้" ข้าเชื่อว่าจิ้นอิ๋งคงมิได้บอกทางโรงครัวว่าวันนี้หวางเย่จะมาร่วมรับประทานสำรับเช้ากับข้า คนจึงกล้ากำเริบเสิบสานถึงเพียงนี้ คอยกลั่นแกล้งพวกข้าเรือนเยว่ชิงจนเคยตัว วันนี้นับว่าพวกข้าได้ชำระแค้นแล้ว 

"เจ้าหมายความว่าได้นำส่วนของอาหารกลางวันมาให้ข้าทานงั้นรึ?"

"ขอรับ" จิ้นอิ๋งตอบหน้าซื่อตาใส ข้าอยากจะหัวร่อนัก หวางเย่จะคิดอย่างไรกัน คนเป็นถึงหวางแต่กลับต้องมาแย่งอาหารส่วนของภรรยาทาน เรื่องตลกเช่นนี้รู้ถึงไหนอับอายถึงนั่น

"ถ้าเช่นนั้น ผู่เอ๋อร์จะทานอะไรเป็นสำรับกลางวัน ในเมื่อข้าแย่งส่วนแบ่งของมื้อกลางวันมาแล้วเช่นนี้" หวางเย่ยังคงขมวดคิ้วซักไซ้ต่อไป

"เรียนหวางเย่นู๋(บ่าว) ไม่ทานมื้อกลางวันก็ได้ขอรับ อดแค่มื้อเดียวผู่เยว่ทนได้" ข้ารีบตีหน้าเศร้าแย่งจิ้นอิ๋งตอบ เพิ่มความรันทดเล็กน้อยด้วยการทำเสียงแผ่วระโหยกับบีบน้ำตาให้คลอคลองอยู่ในลูกตาดูน่าสงสารยิ่งขึ้นไปอีก และท่าทางน้ำตาของข้าจะได้ผลเพราะหวางเย่รีบรวบข้าเข้าสู่อ้อมกอดพร้อมกับลูบศีรษะข้าเบาๆ

"ลู่หาน ไปตามพ่อครัวใหญ่มาจากโรงครัวเดี๋ยวนี้!" หวางเย่สั่งเสียงเข้ม ลู่กงกงจึงรีบออกไปตามพอครัวใหญ่มา ผ่านไปครู่นึงลู่กงกงก็นำตัวพ่อครัวใหญ่มาคุกเข่าลงตรงหน้าของหวางเย่

"นู๋ไฉหลี่กันเฉียนคารวะหวางเย่" พ่อครัวหลี่ก้มลงคารวะหวางเย่ตัวสั่น คนคงรู้ชะตากรรมของตนเองแล้วว่าจะเป็นอย่างไรต่อไป

"กันเฉียน...ข้าเพิ่งจะรู้ว่าตำหนักของข้านั้นยากจนข้นแค้นถึงขนาดที่จะให้ภรรยาของตนกินอาหารดีๆกว่านี้มิได้..." หวางเย่เพียงแค่พูดลอยๆ แต่ก็เล่นเอาคนที่คุกเข่าอยู่ตัวสั่นพั่บๆ เหงื่อกาฬแตกจนซิกจนเสื้อผ้าเปียกชุ่ม

"ไหนลองตอบข้ามาซิ...ว่าเหตุใดสำรับอาหารของเจ้านายผู้หนึ่งจึงแร้นแค้นได้ถึงเพียงนี้?!" หวางเย่ตวาดใส่พ่อครัวหลี่ที่เอาแต่ตัวสั่นและปิดปากนิ่งเงียบไม่ยอมอ้ากปากพูดอะไรแม้แต่ครึ่งคำ

"เจ้าไปกินดีหมีหัวใจเสือมาหรือไรจึงกล้ารังแกคนของข้า!" คนเต็มไปด้วยโทสะหยิบชามข้าวขว้างปาใส่พื้นตรงหน้าของพ่อครัวหลี่จนชามตกแตกข้าวสวยหกเลอะเทอะเต็มพื้นไปหมด พ่อครัวหลี่สะดุ้งสุดตัวแล้วรีบหมอบกราบร่างกายสั่นสะท้าน

"นู๋ไฉผิดไปแล้ว ขอหวางเย่โปรดอภัย"

"ถึงแม้ผู่เอ๋อร์จะเป็นเพียงอนุภรรยาบ่าว แต่ถึงอย่างไรก็ยังเป็นคนของข้าอยู่ดี บ่าวโรงครัวผู้หนึ่งถึงกับกล้ากำเริบเสิบสานกระทำการเยี่ยงนี้กับเจ้านายคนนึง อีกหน่อยคงปีนหัวข้ากระมัง"

"นู๋ไฉไม่กล้า...นู๋ไฉผิดไปแล้ว..." พ่อครัวหลี่รีบเอาศีรษะโขกพื้นเสียงดัง

"คนเช่นเจ้าข้ายังควรจะเลี้ยงเอาไว้เพื่ออันใดกัน..." วาจาเช่นนี้...คนคงคิดไล่พ่อครัวหลี่ออกจากตำหนักเป็นแน่แท้

"หวางเย่โปรดเมตตา นู๋...นู๋ได้รับคำสั่งมา..." พ่อครัวหลี่เงยหน้าขึ้นมา หน้าผากของเขาแตกจนโลหิตหลั่งรินไหลลงสู่ใบหน้า แต่ทว่าเขาก็มิสนใจ ยังคงอ้อนวอนหวางเย่ด้วยเสียงสั่นพร่า ถ้าเขาถูกไล่ออกจากตำหนักของหวางเย่คงหางานใหม่ที่ดีงามเช่นนี้ไม่ได้อีก แล้วลูกเมียที่บ้านเล่าจะเอาเบี้ยจากที่ใดมาจับจ่ายใช้สอยคงต้องอดตายกันยกครัวเป็นแน่แท้

"ผู้ใดสั่งมาว่ากระไร?" หวางเย่ตาลุกเมื่อได้ยินว่าเป็นคำสั่งจากเจ้านาคนหนึ่งในตำหนัก

"นู๋ไฉ...ไม่กล้า..." พ่อครัวหลี่ตัวสั่นเทิ้ม จะกล่าวก็ตาย ไม่กล่าวก็หัวขาด ไม่รู้ว่าจะเลือกหนทางใดดี

"พูด!" หวางเย่ตวาดเสียงเฉียบขาดมีอำนาจ อีกเพียงแค่คำเดียวคนก็ยอมอ้าปากทันที

(ต่อ)

"เป็นหวังเช่อเฟยขอรับ" พ่อครัวหลี่ตัดสินใจได้ในที่สุด ถึงอย่างไรหวางเย่ก็เป็นถึงเจ้าของตำหนัก ส่วนเช่อเฟยนั้นเป็นเพียงพระชายารองเท่านั้น คนยังเป็นรองหวางเฟยอยู่หนึ่งขั้น ไม่ต้องพูดถึงเลยว่าที่ตำหนักแห่งนี้ผู้ใดกันที่มีอำนาจสูงสุด

"เป็นหวังลี่ฉุนงั้นรึ?!" เสียงคนถามออกมาด้วยความประหลาดใจ ปกติหวังเช่อเฟยมักจะวางตัวดีมีมารยาทอยู่เสมอมิเคยคิดเผยอตนไปเทียบกับหวางเฟยเลยสักครั้ง อีกทั้งการปรนนิบัติรับใช้ก็มิได้บกพร่อง คนรู้กาละเทศะเช่นนั้นไม่น่าจะกระทำการเช่นนี้ได้

"ขอรับ หวังเช่อเฟยบอกแก่นู๋ไฉว่าเรือนเยว่ชิงมีบ่าวรับใช้เพียงแค่สองคน กับเจ้านายอีกคนเดียวคงไม่กินสำรับอันใดให้มากมาย ควรจะนำอาหารส่วนนี้ไปแบ่งให้บ่าวไพร่ในเรือนลี่จูซึ่งมีจำนวนบ่าวไพร่มากกว่าจะได้ไม่เสียของ" พ่อครัวหลี่ตอบปากคอสั่น ซัดทอดไปถึงหวังเช่อเฟย คนเป็นถึงคนโปรดของหวางเย่จะให้บ่าวไพร่มาใส่ร้ายกันง่ายๆได้อย่างไร ข้าลอบมองสีหน้าของหวางเย่ คนสีหน้ามืดครึ้มแล้ว ข้ามองเห็นอารมณ์เดือดดาลพลุกพล่านอยู่ในแววตาคู่นั้น พ่อครัวหลี่เอ๋ย...ครานี้เจ้าย่ำแย่เป็นแน่แท้

"ลู่หานไปตามหวังลี่ฉุนมาพบข้า!" ลู่กงกงรีบค้อมกายนบนอบก่อนที่ถลาออกไปอย่างรวดเร็วมิกล้ารอช้า คนสนิทอย่างเขาย่อมรู้ดีว่าพื้นฐานอารมณ์ของหวางเย่ในตอนนี้ไม่ควรขัดคำสั่งหรือตอแยใดๆทั้งสิ้น ผ่านไปไม่ถึงสองเค่อลู่กงกงก็ผายมือให้หวังเช่อเฟยเข้ามาในห้อง

"เฉี้ย(คำแทนตัวของภรรยา)คารวะหวางเย่" หวังเช่อเฟยกวาดตามองดูสภาพภายในห้องเห็นพ่อครัวใหญ่หลี่ที่กำลังหมอบกราบตัวสั่นงันงกอยู่กับพื้น ข้างกายมีเศษซากอาหารและถ้วยชามที่แตกเป็นเสี่ยงๆ นางเหลือบตามองมายังหวางเย่ที่บัดนี้อารมณ์ยังคุกรุ่นใบหน้าถมึงทึงนัก คนนั่งอยู่เคียงข้างข้าพร้อมกับโอบประคองข้าเอาไว้ในอ้อมแขนอย่างถนุถนอม ข้าเห็นนางกัดปากตนเองนิดหนึ่งคล้ายไม่พอใจในสิ่งที่เห็น แต่เพียงชั่วแวบเดียวนางก็ปรับสีหน้าจนรายเรียบสงบนิ่งเหมือนมิมีสิ่งใดเกิดขึ้นจากนั้นก็คุกเข่าลงกับพื้นดังตุบไม่กล้าเงยหน้า ไม่กล้าสบตา และไม่กล้าลุกขึ้นยืนก่อนได้รับคำอนุญาต

"ลี่ฉุน ข้าเพิ่งรู้ว่าเรือนลี่จูของเจ้านั้นแร้นแค้นจนถึงขนาดต้องมาขอแบ่งข้าวปลาอาหารไปจากเรือนเยว่ชิงอย่างนั้นรึ" หวางเย่ถามเข้าเรื่องทันที หวังลี่ฉุนเก็บอาการได้นิ่งมาก แม้แต่แววตาของนางก็มิสั่นไหว

"เฉี้ยไม่เข้าใจ หวางเย่หมายถึงเรื่องอันใด?" คนแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่องรู้ราวได้เก่งนัก

"หลี่กันเฉียนเพิ่งสารภาพว่าเจ้าสั่งให้เขาแบ่งอาหารของเรือนเยว่ชิงไปให้เรือนลี่จูของเจ้าแทน"

"เรียนหวางเย่ เฉี้ยเพียงแต่เปรยๆให้พ่อครัวหลี่ฟังว่าหากส่งข้าวปลาอาหารในปริมาณที่มากเกินจำเป็นไปยังเรือนเยว่ชิงที่มีคนอยู่เพียงไม่กี่คนก็จะเป็นการสูญเสียทรัพยากรไปเปล่าๆ ถ้าหากให้เหลือทิ้งสู้ส่งมายังเรือนลี่จูที่มีบ่าวรับใช้มากมายจะดีกว่า แต่ข้ามิได้บังคับคนแต่อย่างใด เพียงแค่เสนอแนะแนวทางเพียงเท่านั้น" หวังเช่อเฟยเอาตัวรอดไปได้หวุดหวิด คนปัดสวะทุกอย่างให้เป็นความผิดของพ่อครัวหลี่แต่เพียงผู้เดียว

"ทะทะท่านๆ..." พ่อครัวหลี่อ้าปากค้างอย่างคาดไม่ถึง คนคงไม่คิดว่าจะโดนตัดหางปล่อยวัดเช่นนี้

"เจ้าตัดสินใจทำเองแท้ๆ ข้าไม่ได้สั่งให้เจ้าลงมือเสียหน่อย หรือเจ้าจะบอกว่าข้าบังคับเจ้า?" หวังเช่อเฟยมองดูคนด้วยหางตาสายตาได้เยือกเย็นชวนชวนให้ใจสะท้าน พ่อครัวหลี่ชะงักอึ้งอย่างเถียงไม่ออก ถูกละที่นางไม่เคยบังคับให้เขาลงมือกระทำ แต่การพูดลอยๆเช่นนั้นมันหมายถึงให้เขาไปจัดการไม่ใช่หรือ ทว่าตอนนั้นพ่อครัวหลี่ได้เลือกแล้วระหว่างตัวข้าภรรยาบ่าวที่หวางเย่ไม่สนใจ กับเช่อเฟยคนโปรดของหวางเย่ เขาก็คงต้องรับกรรมไปก็แล้วกัน

"หลี่กันเฉียน!" หวางเย่ตวาดคนด้วยความเดือดดาล ไม่ได้การละ ข้าคงต้องหาทางทำอันใดสักอย่าง

"หวางเย่...ท่านอย่าได้โกรธเคืองพ่อครัวใหญ่เลย อันตัวนู๋ถึงจะเป็นอนุภรรยาแต่ก็เป็นเพียงบ่าวอุ่นเตียงผู้หนึ่ง คงมิมีเกียรติหรือศักดิ์ศรีพอจะให้ผู้คนในตำหนักแห่งนี้มาให้ความสำคัญอันใดมากมาย อีกอย่างเด็กรับใช้ของผู่เยว่ก็มีเพียงแค่สองคน ได้ส่วนแบ่งอาหารมาเท่าแค่นี้ก็นับว่าเพียงพอ ที่มากมายไปก็เอาไปให้เรือนลี่จูตามที่หวังเช่อเฟยบอกก็เหมาะสมแล้ว"





--------------
Talk (15/1/17)
1)มีคนบอกคำว่านู๋ตลก ก็เลยเติมให้เป็นนู๋ไฉละกัน
จริงๆนู๋ไฉแปลว่าบ่าวผู้ต้อยต่ำ
นู๋ เฉยๆจะแปลว่า บ่าว ค่ะ
2)เปลี่ยนผู้บงการจากหยางซือซือเป็นหวังลี่ฉุนนะคะ พอดีกลับมานั่งอ่านทวน คาแรคเตอร์ไม่ได้ เราจะเก็บซือซือเอาไว้ก่อนค่ะ
3)ความจริงจะลงตั้งแต่เช้าละ แต่ทำงานไม่ได้นอนทั้งคืน นี่หลับเป็นตาย ตื่นมาเลยรีบมาลงให้จ้า^^


Talk (12/1/17)
ทำงานเสร็จแล้ว เย้!!!
มาต่อให้แล้วนะเหวย
ต่อไปนี้ก็จะอัพด้วยอัตราความถี่เท่าเดิมนะคะ [ก็คือ2-3วันครั้งนะ]
ส่วนคนที่รอนิยายแปลหลายๆเรื่องที่ไรท์ค้างไว้ จะค่อยๆทยอยมาต่อกันที่สมาคมคนชังหน้าก่อนนะคะ อดใจรอกันนิดนึง^^


ปล. มาโคนาขายของต่อไป http://shopee.co.th/aommychan/117432570 
ลูกค้าใหม่ของแอพ Shopee  สามารถใช้โค้ดได้ภายใน7วัน
Welcome2017 ลด 85฿ จาก 165฿ เหลือ80฿
ฟรีส่งลงทะเบียนถึงภายในสิ้นเดือนนี้นะคะ
โปรคุ้มมากๆ รีบมาซื้อกันจ้า
ตอนนี้เหลือหนังสือในสต็อคของไรท์ 10เล่มค่ะ^^
T
B
Chicken
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.363K ครั้ง

6,985 ความคิดเห็น

  1. #6938 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 01:14
    เมียเยอะก็งี้ค่ะ55555
    #6938
    0
  2. #6443 despasito (@pupay468) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 14:18
    ไรท์เขียนนู๋ เรานี่คิดไปถึงคำว่าหนู แล้วอ่ะ555
    #6443
    0
  3. #6256 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 10:54
    โมโหแทนนน
    #6256
    0
  4. #6204 ยัยปีโป้ (@kokkies) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 04:19
    หวางเย่กำลังเล่นงิ้วรึป่าวนะ...
    #6204
    0
  5. #5931 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 21:47
    ร้ายน่าตบมาก
    #5931
    0
  6. #5902 greentealatte ♡ (@qltz) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 20:30
    ยัยน้องคือเพนคลรว้ายๆ
    #5902
    0
  7. #5735 ahgase1 (@ahgase1) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 00:54
    พอพ่อครัวใหญ่พูดว่า นู๋ได้รับคำสั่งมา
    นึกภาพอาเจ็กแทนตัวเองว่าหนูอ่ะ5555
    #5735
    0
  8. #5710 Ppttyc_ (@Preeyaporn123Noo) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 17:06
    เช่อเฟยคือนังตัวดีที่น่าจับมาตบ
    #5710
    0
  9. #5586 Peachz. (@BowSK) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 08:59
    เรียกแก้ต่างหรือใส่ไฟคะตะหนู 555
    #5586
    0
  10. #5326 Minutedao (@Minutedao) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 19:18
    ทำไมบิดพลิ้วจังหวังเฟย
    #5326
    0
  11. #5240 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 22:59

    มารยาหญิงมีแค่ร้อย แต่มารยาชายคงจะมีเป็นพัน 555555

    #5240
    0
  12. #5168 Sutharat Rintanapipat (@tum0907) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 23:22
    ใครจะมารยาสู้น้องผู่ได้
    #5168
    0
  13. #5088 mytty (@lotty429miew) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 22:18

    ชอบน้อง55555

    #5088
    0
  14. #5052 LWLookwai (@LWLookwai) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 16:44
    อุบะ! คำพูดไม่ธรรมดาจริงๆ นี้สินะมี่เค้าเรียกว่า กลับขาวเป็นดำ เก่งงง
    #5052
    0
  15. #4981 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 22:03
    บ้ะๆๆๆๆ มารยาต้องมี
    #4981
    0
  16. #4953 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 11:27
    เขางอกรึยังแค่เมียน้อยคนโปรดแถแก้ตัวแบบโง่ๆยังเชื่อหันไปกัดคอพ่อครัวเหมือนเดิม
    #4953
    0
  17. #4921 cchenjj (@cchenjj) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 14:03
    ไม่ชอบอีนี่ แถจนสีข้างถลอกแล้วจ้าาา
    #4921
    0
  18. #4784 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 06:52
    หาสามีใหม่ดีไหมลูก
    #4784
    0
  19. #4712 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 20:12

    น้องงงง ฉากการแสดงตอนกินข้าวนี่พี่ให้เหรียญทองเลย มันต้องแบบนี้สิ ถูกใจยิ่งนัก 55555555555 จะว่าเป็นแพะก็ไม่เชิงนะ พ่อครัวก็ทำตัวเองด้วยเหมือนกัน ปฏิบัติตามคำเช่อเฟยอย่างเคร่งครัดเสียนี่กระไร

    #4712
    0
  20. #4664 แวมน้อย (@0956016325) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 20:32

    ลูกอย่าย้ำ เด่วสามีสะกิดว่าบ่าวอีกคนไปไหน

    #4664
    0
  21. #4642 Nut .. (@supawitsombatlay) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 20:29
    ลูกอย่าย้ำบ่อยลูก อิพ่อครัวจิโดนตัดหัว555.
    ปล.พบคนทอเเล 1 ea
    #4642
    0
  22. #4590 Plankton J (@jthida) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 02:27
    เอาจริงก็สงสารพ่อครัว โดนสั่งมาอีกที จะไปทางไหนก็ไม่รอด
    #4590
    0
  23. #4467 'N-u' (@Natmonzii) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:47
    น่าฉงฉานเขานะค่ะ//มองด้วยสีหน้าเรียบๆ
    #4467
    0
  24. #3848 Looney00 (@Looney00) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 01:14
    พระเอกแม่งโง่เปล่าค่ะ
    #3848
    0
  25. #3800 ฺBedroom (@154356) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 13:50
    สงสารพ่อครัวนะ ถ้าไม่ทำคงอยู่ในจวนอย่างไม่สงบสุขแน่ ถึงแม้จะไม่ค่อยพอใจที่ทำกรินาไม่เหมาะสมก็เถอะ ชะตาชีวิตของบ่าวคนรับใช้ก็เป็นเช่นนี้
    หวังว่าท่านอ๋องจะเฉลียวฉลาดมากกว่านี้นะเพค่ะ คงไม่หลงเชื่อคำพูดของหวังลี่ฉุนง่ายๆ
    แต่คำพูดของน้องเยว่นี่ น้ำดับหรือใช้น้ำมันราดให้ไฟยิ่งลุกโหมนะ
    #3800
    0