คีตาในเรือนจันทร์ (BL) (วาย) (yaoi)

ตอนที่ 15 : มารยาของผู่เยว่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 29,986
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,590 ครั้ง
    5 ก.ย. 62

หนูทำให้แม่โดนหวางเย่สงสัย หนูขอโต้ดดดด



"คงต้องเชิญหวางเย่แล้ว..." 

ข้าผายมือให้หวางเย่เดินนำ จากนั้นก็ตามตามหลังคนไปต้อยๆ หวางเย่เดินนำข้าไปจนถึงเรือนเยว่ชิง น่าแปลก...คนมิเคยแวะเวียนมาพบข้าเลยแต่กลับเดินผ่านทางเดินอันคดเคี้ยวที่แม้แต่ข้ายังคงต้องหลงไปยังเรือนเยว่ชิงได้ถูกต้อง อืม...นี่คงเป็นทักษะของผู้เป็นเจ้าของตำหนักแห่งนี้สินะ

เรือนเยว่ชิงนั้นเก่าแก่คร่ำคร่า ถึงแม้ข้ากับพวกเด็กๆจะพยายามทำความสะอาดและนำข้าวของที่พอจะมีอยู่มาประดับตกแต่งแล้ว ทว่าของที่มีอยู่ก็ดันเป็นของเก่าเหลือทิ้งมาจากที่อื่นๆ บ้างแตกหักเสียหาย ที่พอดูดีใช้ได้ก็ตกยุคล้าสมัย แต่มีก็ยังดีกว่าไม่มีล่ะนะ

แย่แล้ว! หวางเย่กำลังจะเลี้ยวไปยังสวนด้านที่ข้าปลูกพืชผักสวนครัวกินได้เป็นทิวแถวเต็มไปหมด ข้าจะทำเยี่ยงไรดี

"อะโอ้ย!" ข้าแกล้งสะดุดล้มแล้วร้องเสียงดังเพื่อเรียกร้องความสนใจจากคนด้านหน้า

หวางเย่หันหลังกลับมามองเห็นข้าที่ล้มลงไปนั่งกองอยู่กับพื้น คนรีบส่งเสี่ยวไป๋ให้ลู่กงกงถือจากนั้นก็คุกเข่าลงตรงหน้าข้าพลางถามด้วยความอ่อนโยนยิ่ง

"เจ้า...เจ็บตรงที่ใด?" เข้าก้มลงมองดูข้าที่กุมข้อเท้าร้องโอดโอย

"ผู่เยว่เจ็บขายิ่ง" ข้าตอบเสียงสั่น ตั้งใจจะแกล้งหกล้ม แต่ดันสะดุดขาตนเองแล้วล้มจริงๆเสียนี่ ตอนนี้ขาของข้าปวดมากๆจริงแท้ คนค่อยๆเอามือแตะข้อเท้าข้างซ้ายของข้าอย่างระมัดระวัง ทว่าถึงแม้แรงสัมผัสจะแผ่วเบาเพียงใด ข้อเท้าของข้าก็ยังคงเจ็บแปลบอยู่ดีจนต้องสูดปาก 

"ข้อเท้าบวมแดงเช่นนี้คงจะแพลงเสียแล้วล่ะ" ข้อเท้าของข้ามันทั้งบวมทั้งแดงช้ำ อาการแย่สุดๆ ไม่ควรเผลอล้มแรงไปหน่อยเลย เอ๋...!

ร่างกายของข้าลอยหวือขึ้นไปอยู่ในอากาศ ข้าหลับตาปี๋รีบไขว่คว้าหาที่จับสุดชีวิต คนช้อนข้าขึ้นด้วยสองมือจนข้าต้องรีบกอดคอเขาเอาไว้เพราะเกรงว่าตนเองจะตกลงไป พอหวางเย่ยืนมั่นคงดีแล้วข้าจึงลืมตาขึ้นมาอีกที เห็นหวางเย่อุ้มข้าออกเดิน

"วะ หวางเย่...ห้องของข้าน้อยอยู่อีกทางนึงขอรับ" ข้ารีบปฏิบัติการตามแผนเดิม นั่นคือการเปลี่ยนเส้นทางเดินของหวางเย่ให้ห่างไกลจากสวนน้อยๆที่ข้าดัดแปลงจนกลายเป็นแปลงผักพืชสวนครัวไปเสียแล้ว

หวางเย่เดินไปตามทางที่ข้าชี้นำจนถึงห้อง จากนั้นคนก็ค่อยๆวางข้าลงบนเตียงนอนแล้วหันไปสั่งลู่กงกง

"เจ้านอนพักไปก่อน ลู่หานไปตามหมอมาดูอาการผู่เอ๋อร์ที" 

"แค่กๆ..." ข้าสำลักน้ำลายในทันที กระไรนะ เรียกผู้ใดว่าผู่เอ๋อร์กัน? คนตั้งชื่อเล่นให้ข้าได้น่าขนลุกยิ่งนัก

"เป็นอันใดไปอีก? ไม่สบายงั้นหรือ?" หวางเย่เอนศีรษะเข้ามาใกล้ ตาจ้องตาสายตาของเขาใกล้เข้ามาเรื่อยๆจนในที่สุดหน้าผากของเราสองคนก็ชนกัน ข้าได้แต่นิ่งอึ้งตะลึงงันไปแล้ว ด้วยไม่คิดว่าจะต้องมาพบเจออะไรเช่นนี้ ใบหน้าร้อนผ่าน หัวใจเต้นแรงจนแทบจะกระดอนออกมาจากหน้าอก เลือดลมฉีดพล่านจนวูบวาบไปทั่วสรรพางค์กาย

"ตัวก็ไม่ร้อน เหตุใดหน้าจึงแดงเช่นนี้เล่า?" คนเอนศีรษะออกไปมองพินิจพิจารณาข้าจนเต็มสองตา จะไม่ให้หน้าแดงได้อย่างไร แบบนี้...แบบนี้ไม่ดีต่อหัวใจข้าเลยจริงๆ

"ผู่เยว่สบายดี...หวางเย่โปรดอย่าได้กังวล" ข้ารีบหันหน้าหนีอย่างรวดเร็ว ขืนมองใบหน้าดูดีของคนตรงหน้าต่อไป ตัวข้าคงกลายเป็นขี้ผึ้งหลอมเหลวแล้ว 

โชคดีที่รอไม่นานนักลู่กงกงก็พาท่านหมอเข้ามาในห้อง ขณะที่ท่านหมอกำลังจะก้มลงคารวะ หวางเย่ก็ทำท่าว่าให้เขาทำตัวตามสบาย จากนั้นก็สั่งคนให้รีบเข้ามาดูอาการข้า ท่านหมอยืนรีรอๆอยู่ข้างเตียงท่าทางกระอักกระอ่วน เขาคงทราบว่าข้าเป็นหนึ่งในอนุภรรยาบ่าวของหวางเย่ ถึงแม้จะเป็นบุรุษเช่นเดียวกัน แต่คนเป็นของหวางเย่ เขาจึงมิกล้าแตะต้องร่างกายข้าอย่าว่าแม้แต่จะเฉียดเข้ามาใกล้เลย เกรงใจเกินไปแล้ว

หวางเย่ที่นั่งอยู่บนเตียงข้างกายข้าเห็นท่านหมอมัวแต่ลังเลอยู่ คนจึงขยับเข้ามาเลิกผ้าห่มขึ้นนิดหนึ่งเผยให้เห็นข้อเท้าขาวเนียนผ่องที่บัดนี้บวมแดง ท่านหมอได้เห็นก็ขมวดคิ้วจากนั้นก็รีบจัดยาทั้งแบบกินและแบบทา พร้อมทั้งกำชับอธิบายวิธีใช้ยาอย่างละเอียด ความจริงเขาต้องการรัดข้อเท้าข้าเพื่อป้องกันมิให้ขยับเขยื้อนอีก แต่ทว่าก็ไม่กล้ามาโดนตัวข้าเช่นเคย

"ประเดี๋ยวข้าจะทำต่อเอง เจ้ากลับไปเถอะ" หวางเย่ออกปากด้วยตนเอง ข้าหันควับไปมองเขาแทบไม่ทัน จะให้หวางเย่ลดตัวลงมาปรนนิบัติข้าได้อย่างไรกัน

"ไม่เป็นไรขอรับ ประเดี๋ยวผู่เยว่ให้เด็กๆทำให้ก็ได้" ข้ารีบเอ่ยปฏิเสธ ขืนให้ผู้อื่นรู้ว่าข้าใช้งานหวางเย่ให้ลดตัวมากระทำเรื่องเช่นนี้ ข้าคงโดนเหล่าอนุภรรยาของหวางเย่รุมประชาทัณฑ์

"ข้าสงสัยมาตั้งนานแล้ว เด็กรับใช้พากันหายไปที่ใดหมด เจ้านายกลับเรือนมาตั้งนานกลับไม่ออกมาดูแล ชาสักถ้วยก็ยังมิมี ใช้ได้ที่ไหนกัน แบบนี้ข้าคงต้องสั่งลงโทษกันขนานใหญ่แล้ว!"

(ต่อ)

แย่แล้ว! หวางเย่เริ่มสงสัยเสียแล้ว ข้าจะทำอย่างไรดี...!

"เรียนหวางเย่ เด็กๆทั้งสองถูกผู่เยว่วานให้ไปทำงานที่อื่นอยู่ จึงมิมีผู้ใดอยู่ต้อนรับท่าน ผู้เยว่ต้องขออภัย ประเดี๋ยวผู่เยว่จะไปชงชาให้หวางเย่เอง" ข้าพยายามลุกขึ้นอย่างทุลักทุเล ตั้งใจจะเดินไปชงชาให้คนตรงหน้า หวังให้เขาเลิกเพ่งเล็งและจับผิดเด็กรับใช้ของข้าเสียที

"ไม่ต้อง! ขาเจ็บแล้วยังจะดันทุรังเดินไปเดินมาอีก" หวางเย่ออกแรงดึงข้าเพียงเบาๆ แต่ทว่าข้าที่ยืนไม่ใคร่จะมั่นคงอยู่แล้วเนื่องจากเหลือขาที่ใช้การได้เพียงข้างเดียว แค่โดนดึงเพียงนิดก็ล้มลงไปนั่งอยู่บนตักของคนตรงหน้าทันที ร่างกายของข้าแข็งทื่อ ไม่กล้ากระดุกกระดิกตัวแม้แต่น้อย แทนที่หวางเย่จะไล่ข้าลงจากตักแต่คนกลับสวมกอดข้าจากด้านหลัง

"วะหวางหวางเย่...ผู่...ผู่เยว่แค่อยากชงชาให้หวางเย่ดื่ม..." ข้าพูดตะกุกตะกักพลางรีขืนกายออกจากอ้อมกอดของหวางเย่ทันทีที่รู้สึกตัวว่าตกอยู่ในอ้อมกอดของผู้อื่น

"ไม่ต้อง...หากเจ้าอยากดื่มชาก็ให้ลู่หานชง" คนกอดข้าแน่นแล้วหันหน้าไปสั่งลู่กงกงที่ยืนอยู่ด้านข้าง ข้ารีบทบทวนความทรงจำว่าในครัวมีสิ่งใดที่น่าสงสัยบ่างหรือไม่ โอ...มากมายเต็มไปหมด ข้าตายแน่!

"อะแฮ่ม! มิเป็นไรมิได้ ผู่เยว่ไม่อยากดื่มชาเลยสักนิด อย่าลำบากลู่กงกงเลย..." ข้ารีบเอ่ยปากห้ามคน

"แต่ข้าอยาก..." หวางเย่สวนคำขึ้นมาทันที คนจะต้องขัดเหล่าจือให้ได้เลยใช่หรือไม่!

"โอย...หวางเย่ ข้อเท้าของผู่เยว่รู้สึกปวดตุบๆ" ข้าแกล้งร้องเพื่อหันเหความสนใจของคนมายังตัวข้า คนรีบจับข้าลงไปนั่งบนเตียงแล้วคุกเข่าลงตรงหน้าข้าเพื่อตรวจดูอาการที่ข้อเท้าของข้า ลู่กงกงที่ยืนอยู่ด้านข้างก็รีบหมอบลงกับพื้นในทันที ขนาดปกติธรรมดาเขายังต้องค้อมกายน้อยๆตามหลังคน แล้วนี่จะให้เขากล้ายืนสูงกว่าเจ้านายได้อย่างไร

"วะหวางเย่...ได้โปรดลุกขึ้นเถิด ประเดี๋ยวผู่เยว่จะอายุสั้นได้" ข้าตกตะลึงทำสิ่งใดไม่ถูก คนเป็นถึงหวาง กลับคุกเข่าให้อนุภรรยาบ่าวผู้มีอดีตเป็นนายคณิกาเช่นข้า อยากให้เหล่าจือหัวขาดหรือไร?

"ลู่หาน ส่งผ้ารัดข้อเท้ามา" หวางเย่ดูจะไม่สนใจในสิ่งที่ข้าพร่ำบอก คนหันไปสั่งลู่กงกงที่ยืนรีรอคอยปรนนิบัติรับใช้อยู่มิกล้าไปไหน ลู่กงกงรีบหยิบผ้ารัดข้อเท้าส่งให้หวางเย่และลงมานั่งหมอบคอยรับใช้อยู่ด้านข้างของหวางเย่ คนรับมันมารัดพันข้อเท้าของข้าอย่างคล่องแคล่ว ไม่น่าเชื่อว่าคนอย่างหวางจะสามารถทำอะไรเช่นนี้ นี่ถือเป็นบุญเท้าของข้าเหลือเกินแล้ว

เนื่องจากตำแหน่งที่ข้านั่งอยู่บนเตียงนั้นหันหน้าเข้าหาประตูพอดี ข้าจึงเหลือบไปเห็นจื่อลู่กับจิ้นอิ๋งเข้าซะก่อน ข้าผงะด้วยความตกใจอีกครั้งจนคนรู้สึกได้

"เจ็บหรือ?" หวางเย่รัดข้อเท้าข้าเสร็จพอดีพร้อมกับเงยหน้าขึ้นถาม ข้ากลัวว่าคนจะสังเกตเห็นความผิดปกติในสีหน้าและแววตาของตน จึงรีบดึงไหล่หวางเย่เข้ามากอดแนบแน่น กันมิให้คนหันกลับไปมองด้านหลัง

"หวางเย่...ผู่เยว่เจ็บจัง..." ข้าแสร้งออดอ้อนออเซาะพูดจาด้วยน้ำเสียงสั่นพร่าคล้ายคนที่กำลังจะร่ำไห้แต่ความจริงกลับไม่มีน้ำตาซักหยาดหยด มือนึงเกี่ยวคอหวางเย่เอาไว้แล้วโถมกายลงไปในอ้อมกอดคนอีกครั้ง ส่วนอีกมือนึงก็แอบสะบัดมือไล่แล้วทำปากบอกจื่อลู่ให้แอบไปที่อื่นก่อนอย่าให้หวางเย่เห็นตัวเด็ดขาด ซึ่งจื่อลู่ก็รู้ตนเองดีว่าใบหน้าของเขาเคยถูกหวางเย่เห็นแล้ว คนจึงรีบหลบฉากไปโดยเร็ว

"ข้ารู้แล้ว...เจ้านี่ขี้แยจริงๆ"  หวางเย่ตอบพร้อมกับหัวเราะน้อยๆ แล้วช้อนตัวข้าขึ้นมานั่งบนเตียง คนจะนั่งดีๆไม่ได้หรือไร ไยจึงต้องจับข้านั่งบนตักแล้วดันศีรษะของเหล่าจือให้ซบอกของตนเอง ดูเหมือนมารยาสาไถยของข้าจะได้ผลสินะ ข้ารีบเอาแก้มถูๆกับแผงอกแกร่งอีกครั้งด้วยกิริยาออดอ้อนเลียนแบบเสี่ยวไป๋ มือนึงก็วนเวียนลูบคลำไม่น่าเชื่อว่าภายใต้อาภรณ์หวางเย่จะซ่อนรูปขนาดนี้ ลู่กงกงแอบเหลือบตามองดูข้าแล้วก้มศีรษะงุดๆไม่กล้าแอบมองผู้เป็นนายอีก

"จิ้นอิ๋งเจ้ามาพอดี รีบมาคารวะหวางเย่แล้วไปต้มชามาเร็วเข้า" ข้าทำเป็นบังเอิญเห็นจิ้นอิ๋งที่เพิ่งเดินเข้ามาแล้วรีบสั่งเขาไปต้มชาแทนลู่กงกง

"บ่าวคารวะหวางเย่ บ่าวจะรีบไปต้มชามาเดี๋ยวนี้ ขออภัยที่ทำให้หวางเย่ต้องรอนาน" จิ้นอิ๋งรีบคารวะหวางเย่แล้วออกไปต้มชาตามคำสั่งของข้า เฮ้อ...เขี่ยลู่กงกงไปให้พ้นทางได้หนึ่ง แล้วข้าจะทำอย่างไรกับหวางเย่ดีเล่า คนเริ่มมือไม้ไม่อยู่สุขลูบๆคลำๆร่างกายของข้าไปทั่วจนข้ารู้สึกวูบๆวาบๆ อย่างไรชอบกล ข้ารีบจับมือคนมากำเอาไว้แน่นหมายหยุดมือไม้ที่คิดลวนลามผู้อื่น แต่ทว่าจับมือขวามือซ้ายที่โอบข้าเอาไว้ในอ้อมแขนกลับเริ่มทำงานแทนที่ ลู่กงกงที่บัดนี้ลุกขึ้นมายืนคอยรับใช้อยู่ด้านข้างยืนก้มหน้านิ่งคล้ายไม่รู้สึกรู้สา แต่ข้ากลับเห็นใบหูของเขาที่เปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำแล้ว

ถึงแม้ผู้อื่นจะหน้าหนาไร้ยางอายเพียงใด แต่ใบหน้าของข้านั้นไซร้ล้วนบอบบางยิ่ง คนยังคงเกาะแกะข้าเอาไว้ไม่ปล่อย ส่วนข้าก็พยายามแงะมือที่เหนียวหนึบนี่ออกสุดชีวิต แต่ก็ไม่เป็นผล

"ชามาแล้วขอรับ" โชคดีจิ้นอิ๋งโผล่มาช่วยชีวิตข้าเอาไว้ได้ทันเวลาพอดี ข้ารีบรับถ้วยชามาส่งให้หวางเย่ทันที คนจึงต้องปล่อยมือจากตัวข้าไปรับถ้วยชาอย่างเสียไม่ได้ ค่อยยังชั่ว...ข้าลอบถอนหายใจ จากนั้นก็ค่อยๆกระเถิบกายตนเองจากตักของหวางเย่ลงไปนั่งบนเตียงอย่างแนบเนียน ข้าลอบมองดูคนไปพลาง ค่อยๆเลื่อนกายไปพลาง มองดูจนเห็นคนเลิกคิ้วแล้ว

ข้าหยุดนิ่งมิกล้าขยับอีกต่อไป โชคดีที่ข้าลงมานั่งบนเตียงเป็นที่เรียบร้อยแล้วจึงทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ เห็นหวางเย่จิบชาต่อไปสีหน้าเรียบเฉยก็พลันโล่งอก คนคงมิคิดจะหาเรื่องข้าแล้ว

"ข้าควรต้องไปเสียที..." หลังจากจิบชาไปจนหมดแก้วหวางเย่ก็ลุกขึ้นเตรียมตัวออกจากห้อง เฮ้อ...ในที่สุดข้าก็รอดพ้นจากวิกฤตการณ์หวางเย่บุกเรือนเสียที ข้ารีบกุลีกุจอจะลุกขึ้นไปคารวะส่ง แต่คนกดข้าให้นั่งลงบนเตียงเช่นเดิม

"เจ้าเจ็บขาอยู่ไม่ต้องไปส่งข้า ดูแลตนเองด้วย พรุ่งนี้ข้าจักมาเยี่ยมเยียน"

กระไรคือจะมาเยี่ยมเยียน??? 

บัดซบ! ข้ากรีดร้องคำรามก่นด่าฟ้าดินในใจ พลางบอกลาหวางเย่ด้วยใบหน้ายิ้มแย้มที่ปั้นแต่งมาอย่างดี

"เรือนเยว่ชิงของผู่เยว่ยินดีต้อนรับหวางเย่ทุกเวลา"




------------

Talk2 (26/12/16)
แอบมาต่ออีกครึ่งที่เหลือ
ตอนนี้ผู่เอ๋อร์มามารยาล้านเล่มเกวียน
นี่ไรท์มาแต่งให้ยาวหน่อยจะได้หายคิดถึง
เหมือนเดิมคือไรท์จะยังไม่ว่างจนช่วงกลางเดือนหน้า
ถ้าพอเจียดเวลาได้ก็จะมาต่อให้นะจ้ะ

Talk (20/12/16)
แหมเพิ่งเจอกันก็ชวนเข้าห้องซะล่ะ
ผู่เอ๋อร์ของเราช่างไวไฟยิ่ง555

ข่าวร้าย ไรท์มีงานด่วนเข้ามา
คงต้องขอตัวไปทำงานสัก20วัน
ระหว่างนั้นอาจจะอัพบ้างไม่อัพบ้าง
เพราะงานเร่งจริงๆ (ทำงานไม่มีวันหยุดร้องไห้><)
จะพยายามอัพให้ได้อย่างน้อยอาทิตย์ละครั้งเท่าเดิม 
แต่ไม่ขอสัญญานะ เพราะนี่ก็รีบมาลงให้50% ก่อนที่จะไปทำงานโต้รุ่งคืนนี้><


T
B
Chicken
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.59K ครั้ง

7,079 ความคิดเห็น

  1. #6935 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 00:44
    เนียนมากค่ะรูกกกก พิรธเต็มไพหมดดดด555555
    #6935
    0
  2. #6579 Vzidter (@the01yunosama) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 18:18
    แกล้งน้องใหญ่เลยนะ
    #6579
    0
  3. #6437 despasito (@pupay468) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 13:11
    บัดซบ หนูนั่นสามีหนูลูกกกกหห
    #6437
    0
  4. #6251 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 09:51
    น้องเอ้ยยยยย น่ารักจังงง
    #6251
    0
  5. #5920 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 21:22
    555 น่ารักอ่ะ
    #5920
    0
  6. #5884 greentealatte ♡ (@qltz) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 19:49
    บัดซบ!555555555 ตลกน้องงงง555555
    #5884
    0
  7. #5832 wuddyy (@wuddyy) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 11:31
    ร้ายๆๆๆร้ายมากหวางเย่ว
    #5832
    0
  8. #5751 yellowpage (@kamrung) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 22:08
    ฟินไม่าุดหงุดหงิดพระเอก
    #5751
    0
  9. #5741 예뻐요 (@yoruyo2001) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 10:58
    เห็นชื่อลู่หานแล้วแทบกรี๊ดเลย ไม่รู้ว่าจะลู่หานเดียวกันมั้ยแต่กรี๊ดไว้ก่อน55555
    #5741
    1
    • #5741-1 Meji.Mojicon (@Suki_Writer1234) (จากตอนที่ 15)
      22 กันยายน 2562 / 23:59
      .กอดๆๆๆ ข้าเจอผู้ร่วมขบวรการแล้ว
      #5741-1
  10. #5702 Ppttyc_ (@Preeyaporn123Noo) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 08:34
    เอาใหญ่เลยนะหวางเย่ 555
    #5702
    0
  11. #5631 พอรอ. (@koganei_kao) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 22:48
    ตลกอะ 5555 ปิดบังไว้เยอะแยะจิงๆนะ 5555
    #5631
    0
  12. #5576 whitemidblue (@apisara-mnpp) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 00:29
    แกล้งน้องบ่นิหวางเย่555
    #5576
    0
  13. #5517 faza205317 (@faza205317) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 07:23
    ขำความในครัวข้าไม่มีอะไรน่าสงสัย โอ้ มากมาย น้องมาก 555
    #5517
    0
  14. #5514 นันดา (@chompoo_2545) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 01:47
    น้อง5555555
    #5514
    0
  15. #5410 JulietMulfoy (@kuntidas22) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 15:51
    น้องเอ้ยยยย
    #5410
    0
  16. #5329 pinksoo16 (@pinksoo16) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 19:35
    หวางเย่ได้กำไรไปเยอะแล้ว ตัวน้องนี่น่าสงสาร แต่ชอบตอนนี้มากเลยยยย
    #5329
    0
  17. #5320 Minutedao (@Minutedao) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 18:45
    ลวนลามร้องได้ไง สบโอกาสเกินไปแล้ว
    #5320
    0
  18. #5303 Post-It-Conan (@Post-It-Conan) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 17:23
    เราว่าหวางเย่รู้นานแล้วแหละ 5555
    #5303
    0
  19. #5275 ฮอลฮอล◡̈⃝ (@nalinnh) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 09:40
    ไม่เห็นมีเนื้อหาเลยอ่าาา
    #5275
    0
  20. #5230 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 21:18

    55555 หวางเย่น่าจะจับได้แล้วแน่ๆอ่ะ

    #5230
    0
  21. วันที่ 11 กันยายน 2562 / 12:03
    เอ หรือหวางเย่จะรู้อยุ่แล้ว?
    #5193
    0
  22. #5124 mmsays (@sunshineisty) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 10:17
    แอบเขินนนตอนนี้555555
    #5124
    0
  23. #5096 Recekalte (@Recekalte) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 00:20
    โดนแล้ว55555555555
    #5096
    0
  24. #5085 mytty (@lotty429miew) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 21:56

    พระเอกตามตอดเหมือนเห็บเลย ฮืออ อะไรเนี่ยยยยยย ตาบ้า!

    #5085
    0
  25. #4999 KritchayaDonsing (@KritchayaDonsing) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 17:23
    หวางเย่5555555
    #4999
    0