คีตาในเรือนจันทร์ (BL) (วาย) (yaoi)

ตอนที่ 12 : สะกดรอย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28,335
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,517 ครั้ง
    5 ก.ย. 62






หวางเย่มาอยู่ที่นี่ได้อย่างไรกัน

ตัวข้าชาวาบ ลมหายใจสะดุด หัวใจคล้ายร่วงตกไปอยู่ที่ตาตุ่ม มือนึงยกขึ้นหมายลูบใบหน้าของตนพลันถอนหายใจอย่างโล่งอก โชคยังดีที่มีหมวกคลุมปิดบังใบหน้าอยู่ ข้าเหลือบมองลงไปยังเบื้องล่างอีกครั้งเห็นหวางเย่ยังคงจ้องมองมาทางข้า นัยน์ตาเหยี่ยวคมกริบจนทำเอาข้าสะดุ้งใจหวิวๆ คนต้องรู้แล้วแน่ๆว่าข้าคือคุณชายเยว่จากหอลู่หลินผู้นั้น ข้าจักทำเยี่ยงไรดี...

"หลงจู๊หลิ่ง ห้ามบอกผู้ใดว่าข้าเป็นเจ้าของที่นี่ หากมีคนถามก็ให้ตอบไปว่าเจ้าของเป็นผู้เฒ่าคหบดีที่ชื่นชอบในเสียงดนตรี ส่วนตัวข้าให้บอกว่าเป็นนักดนตรีที่ทางหอหลิ่งอินจ้างมาเล่นให้เฉพาะวันเปิดร้านเท่านั้น อย่าลืมกำชับกับพ่อครัวใหญ่ด้วย" ในหอดนตรีหลิ่งอินนี้มีเพียงหลงจู๊หลิ่งและพ่อครัวใหญ่เท่านั้นที่รู้ว่าข้าเป็นเจ้าของคนใหม่ของที่นี่ ที่ข้าต้องทำก็เพียงปิดปากสองคนนี้แล้วแสดงดนเป็นลูกจ้างคนหนึ่งก็พอแล้ว

"หลงจู๊หลิ่งขอรับ มีแขกท่านหนึ่งที่ชั้นล่างอยากขอพบนักดนตรีท่านนี้ขอรับ" เสี่ยวเอ้อร์ขึ้นมาหืม...พูดถึงผีผีก็มา คนผู้นี้คงเป็นวิญญาณแค้นที่คอยตามหลอกตามหลอนข้าอยู่สินะ

"หลงจู๊หลิ่งเชิญแขกท่านนั้นขึ้นมาบนนี้เถอะ" ข้าพยักหน้าพร้อมกล่าววาจาอนุญาตคนไป ในเมื่อหลบไม่ได้ก็ต้องหน้าด้านเข้าไว้ เผชิญหน้ากันไปเลยดีกว่า หลงจู๊หลิ่งจึงผงกศีรษะให้เสี่ยวเอ้อร์ไปตามแขกผู้นั้นขึ้นมายังชั้นสองทันที

คนก้าวเดินขึ้นบันไดมาในชุดสีเขียวตองอ่อนขลิบดิ้นเงินหรูหราปักลายดอกมู่หลานที่ขับให้คนดูอ่อนโยนขึ้นนิดนึงแต่รอยยิ้มอบอุ่นบนใบหน้านั้นกลับดูเสแสร้งนักในสายตาข้า หวางเย่ถือพัดจีบพัดช้าๆพลางเดินมายังโต๊ะข้าจากนั้นก็เอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงยินดี

"คุณชายเยว่ มิคาดว่าจะมาเจอท่านที่นี่" 

"คุณชายหยวนอวี้ ข้าก็คาดไม่ถึงเช่นกันว่าจะมาบังเอิญเจอท่านในวันนี้" นี่ใช่บังเอิญเกินไปหรือไม่? หรือว่าตั้งใจสะกดรอยตามมาพบข้า?

"ภัตตาคารหลิ่งจูปรับปรุงใหม่เป็นหอดนตรีหลิ่งอิน ผู้คนต่างพากันพูดถึงว่ามีการแสดงต่างๆมากมาย อีกทั้งอาหารเลิศรส ราคายุติธรรม เปิดตัววันนี้วันแรกข้าจะพลาดได้อย่างไรกัน?" เหตุผลพอฟังขึ้น ได้แต่หวังว่ามันจะเป็นเรื่องบังเอิญจริงๆ

"แล้วเหตุใดจึงไปนั่งรับประทานอาหารอยู่ที่ชั้นหนึ่งเล่า?" ระดับอย่างหวางเย่ย่อมมีปัญญาเปิดห้องพิเศษที่ชั้นสามเลยด้วยซ้ำ อย่าว่าแต่นั่งรับประทานอาหารที่ภัตตาคารชั้นสองเลย 

"วันนี้คนเยอะแยะมากมายเหลือคณานับ คราแรกข้าตั้งใจจะมารับประทานอาหารที่ชั้นสองแต่ก็โต๊ะเต็มต้องจองคิวกันข้ามวันข้ามคืน อีกทั้งด้านล่างยังมีการแสดงน่าชม ข้าจึงเลี่ยงไปนั่งรับประทานอาหารที่ชั้นล่างแทน ถึงแม้ผู้คนจะพลุกพล่านมิเป็นส่วนตัวสักเท่าใด รายการอาหารก็พื้นๆแต่รสชาติของอาหารก็นับว่าเลิศรสอยู่ น่าอิจฉาคุณชายเยว่นักที่ได้นั่งรับประทานอาหารในภัตตาคารชั้นสอง คนเช่นข้าคงต้องพึ่งใบบุญท่านแล้ว  หวังว่าคุณชายเยว่คงไม่รังเกียจ" คนเอ่ยปากคล้ายอยากให้ข้าชวนนั่ง แต่ยังไม่ทันรอให้ข้าอนุญาตคนก็ฉวยโอกาสเชิญตนเองนั่งร่วมโต๊ะข้าเรียบร้อยแล้ว ช่างหน้าหนายิ่งนัก

"เชิญคุณชายหยวนอวี้ตามสบาย" คนก็นั่งลงมาแล้ว ข้าต้องเอ่ยปากชวนหวางเย่ให้นั่งร่วมโต๊ะด้วยกันจนได้ 

"ในเมื่อข้ามารบกวนคุณชายเยว่เช่นนี้ มื้อนี้ข้าขอเป็นเจ้ามือเลี้ยงท่านอีกสักครา" หืม...คนหน้าใหญ่ใจโตคิดจักอวดความร่ำรวยอีกแล้วหรือ ดี! เหล่าจือจะถล่มเจ้าให้ราบคาบอีกสักครา

"เสี่ยวเอ้อร์ ข้าขออาหารชุดสาม และรบกวนนำอาหารชุดสี่มาให้คุณชายท่านนี้ด้วย เขาเป็นเพื่อนของข้าเอง" ข้าหันไปสั่งเสี่ยวเอ้อร์ให้ยกอาหารมา

"อาหารชุดสามและชุดสี่?" เสี่ยวเอ้อร์ทวนคำข้าด้วยความสงสัย แย่แล้ว! อาหารชุดเหล่านี้ข้าเพิ่งคิดกับพ่อครัวใหญ่ไปเมื่อครู่ ยังมิทันได้เพิ่มลงไปในรายการอาหารข้าก็ดันพลั้งปากสั่งออกไปเสียแล้ว

"เจ้าจงไปบอกพ่อครัวใหญ่ตามนี้ เขาจะเข้าใจเอง" ข้าไม่กล้าขยายความไปมากกว่านี้ ดูนัยน์ตาผู้คนสิ หวางเย่มองหน้าข้าจนแทบจะทะลุแล้ว

"กระไรคืออาหารชุด?" นั่นอย่างไรเล่า คนอ้าปากถามแล้ว

"มันเป็นอาหารชุดที่ข้าทราบมาว่าพ่อครัวใหญ่สามารถปรุงขึ้นมาเป็นพิเศษได้ ข้าจึงคิดสั่งรายการอาหารชุดเหล่านี้มาให้ท่านได้ลิ้มชิมรสโดยเฉพาะ" เหงื่อกาฬข้าแตกพลั่กๆ หวังว่าข้อแก้ตัวจะฟังขึ้นไม่มากก็น้อย

"อืม...น่าสนใจยิ่ง" ข้าลอบปาดเหงื่อในใจ "ว่าแต่ข้ายังกังวลอยู่เลย เห็นหลงจู๊ของหอลู่หลินบอกว่าท่านไม่สบายจึงต้องเลิกทำงานที่นั่น ใจข้านึกเป็นห่วงนักเกรงว่าท่านจะป่วยหนัก นี่ยังคิดอยากเชิญท่านหมอไปเยี่ยมเยียนตรวจอาการให้ ติดตรงที่ข้าไม่ทราบว่าเรือนของท่านอยู่ที่ใด" เหตุใดหวางเย่ผู้นี้จึงมีคำถามมากมายนัก ไม่สงสัยเรื่องนั้นก็อยากรู้เรื่องนี้ หากไม่รู้สักเรื่องจะเป็นอันใดหรือไม่?

"แค่ก...ท่านมิต้องเป็นห่วง ข้าอาการไม่หนักขนาดที่ท่านต้องมาเยี่ยมเยือน" ข้าก็อาศัยอยู่ในตำหนักของท่าน คนกันเองไม่ต้องมาสนใจข้านักหรอก

"ท่าทางอาการท่านคงดีขึ้นแล้วจึงสามารถมาดีดพิณให้หอหลิ่งอินในวันนี้ได้" นี่คงจะสงสัยว่าแกล้งป่วยเพื่อลาออกจากหอลู่หลินแล้วมาทำงานให้หอหลิ่งอินแทนสินะ แต่ขอโทษทีเถอะ ข้ามิใช่ลูกจ้างอีกต่อไปแล้ว สถานะของข้าตอนนี้คือเจ้าของหอหลิ่งอินต่างหากเล่า

"เรียนคุณชายเยว่ อาการข้าก็ดีขึ้นมากแล้ว" 

"น่าเสียดายที่ท่านไม่ไปเล่นดนตรีที่หอลู่หลินต่อ แต่ในเมื่อท่านมาเล่นดนตรีให้หอหลิ่งอินแล้วข้าก็จะตามมาฟังพิณของท่านที่นี่แทน" มารดามันเถอะ! ยังจะตามรังควาญเหล่าจือมาที่นี่อีกเรอะ?!

"ข้าถูกจ้างให้มาดีดพิณในวันเปิดตัววันนี้วันเดียว คงต้องขออภัยคุณชายหยวนอวี้แล้วที่ทำให้ผิดหวัง" หึ! ต่อไปนี้เจ้าอย่าหวังว่าเหล่าจือจะดีดพิณให้ได้ยินอีก!

(ต่อ)

"น่าเสียดายนัก ข้าคิดว่าจะแวะมาหาท่านที่นี่ทุกวันเสียหน่อย" กระไรนะ? บ้านช่องไม่มีให้กลับเรอะ?! จะมาตามเฝ้าเหล่าจือขนาดนี้ กลับไปหาภรรยาที่บ้านไป๊! 

โชคดีที่เสี่ยวเอ้อร์นำอาหารมาพอดี พอเขาวางจานอาหารทั้งหลายลงบนโต๊ะ ข้าก็ไม่รอช้า คว้าตะเกียบขึ้นมาแล้วรับประทานด้วยความเร็วสูงสุดเป็นการตัดบทสนทนาไปในตัว บวกกับประวิงเวลา ข้ากำลังคิดหาหนทางเอาตัวรอดในวันนี้ให้ได้ก่อน ข้าเริ่มรู้สึกสังหรณ์ใจว่าหวางเย่กำลังสงสัยอย่างที่สุดว่าข้าเป็นใครมาจากที่ใด ข้าคงต้องจัดการอะไรบ้างอย่างเสียที

"อะแฮ่ม! ข้ารู้สึกอิ่มแล้ว ในเมื่อมื้อนี้ท่านเป็นเจ้ามือ ข้าก็มิเกรงใจแล้ว คงต้องขอตัวไปคุยธุระเรื่องเงินค่าจ้างสำหรับการมาดีดพิณในวันนี้ก่อน ข้าขอลา" ข้ารีบแจ้งให้คนตรงหน้าทราบก่อนจะลุกขึ้นยืน หมายจะจากไปให้เร็วที่สุด แต่ทว่าข้อมือพลันโดนคว้าจับไว้ ฝ่ามือแกร่งกำรอบข้อมือบอบบางของข้า ข้าพยายามจะบิดข้อมือให้หลุดพ้นจากพันธนาการนี้แต่ก็มิสามารถ 

"คุณชายหยวนอวี้!" ข้ามองหน้าเขาด้วยความโกรธ กระไรกันมาแตะต้องกายข้าต่อหน้าสาธารณะชนเช่นนี้ นี่ถ้าข้ามิได้ปิดบังหน้าตาคงคิดว่าหวางเย่พยายามลวนลามคนงามแล้ว

"ขออภัย...เจ็บรึไม่?" หวางเย่ยอมปล่อยมือข้าในที่สุด แต่แรงจับนั้นรุนแรงนักเล่นเอาข้อมือข้าแดงเถือก พรุ่งนี้จักต้องกลายเป็นสีม่วงช้ำอย่างแน่นอน 

"มิเป็นไร" ข้าส่ายหน้าพลางกุมข้อมือข้างที่โดนจับ พยายามลูบเพื่อผ่อนคลายความเจ็บปวด ในใจนึกก่นด่าผู้ที่ใช้ความรุนแรง กระไรกันข้อมือข้าเล็กแลบอบบางเช่นนี้ คิดจะบีบก็บีบมาได้ เล่นเอาข้อมือข้าแทบหัก หวางเย่คว้าข้อมือข้าแล้วกระชากเข้าไปใกล้ ร่างกายข้าปลิวถลาไปตามแรงดึง ดีว่ายั้งไว้ทันไม่ล้มลงไปทับหวางเย่เสียก่อน

"นี่ยาทาแก้ฟกช้ำ" หวางเย่ดึงข้อมือข้าไปพิจารณารอยแดงช้ำ อีกมือนึงก็ล้วงอกเสื้อนำตลับยาสีทองออกมาวางลงบนมือข้า ข้ากำตลับยานั้นเอาไว้แน่นแล้วกระชากมือกลับ

"ขอบคุณคุณชายหยวนอวี้  ข้าคงต้องขอตัวลา" ข้าควรต้องรีบไปจะดีกว่า ขืนอยู่นานกว่านี้คงได้ช้ำทั้งตัว 

"แล้วพบกันใหม่" คนส่งยิ้มทิ้งท้ายมาให้ข้า เขาอยากเจอข้า...แต่ข้าไม่อยากเจอท่าน! 

ข้ารีบเดินหนีไปหาหลงจู๊หลิ่งที่ชั้นสาม หมายจะคุยธุระปะปังให้เสร็จแล้วรีบกลับเรือนเยว่ชิง ไม่รู้ว่าเพราะบังเอิญเจอหวางเย่บ่อยหรือไร เหตุใดข้าจึงรู้สึกเหมือนมีสายตาบางคู่คอยจับจ้อง แต่ทว่ายามข้าหันหลังกลับไปมองก็ไม่พบผู้ใดทั้งสิ้น ช่างแปลกยิ่งนัก ความรู้สึกนี้ทำเอาข้าเสียวสันหลังวาบๆเลยทีเดียว

"หลงจู๊หลิ่ง ข้ามีธุระจะคุยด้วยสักหน่อย" ข้าเรียกเขาก่อนที่จะเดินนำไปยังห้องทำงาน แต่ชั่วขณะที่กำลังจะเปิดบานประตูห้องข้าก็ต้องชะงักงันแล้วรีบเบี่ยงกายตนเองยืนรอด้านข้างคล้ายรอให้เจ้าของห้องมาเปิดให้ หลงจู๊หลิ่งมองหน้าข้าด้วยสีหน้างุนงงก่อนจะผลักเปิดบานประตูห้องให้ข้าก้าวเข้าไป ข้ารีบผลักประตูปิดจากนั้นก็คว้ามีดตัดกระดาษบนโต๊ะทำงานขึ้นมาเจาะรูเล็กบนกระดาษที่แปะบนบานประตูแล้วลอบมองออกไปด้านนอกทันที จะว่าไปนี่นับว่าเป็นความโชคดีอย่างหนึ่งของข้าที่ประตูของห้องนี้ส่วนครึ่งบนแปะกระดาษวาดลายดอกไม้สวยงามสี่ฤดู ส่วนครึ่งล่างเป็นไม้ขัดมันสีดำเงาปลาบจนสามารถสะท้อนภาพได้คล้ายคันฉ่องส่องหน้า ข้าจึงเห็นเงาสะท้อนของคนผู้หนึ่งที่ลอบสะกดรอยตามข้ามาอย่างลับๆ คนผู้นี้น่าจะมีวิทยายุธสูง เพราะข้าและจื่อลู่แทบไม่รู้สึกถึงตัวตนของเขาเลย ดีที่ข้าสังเกตเห็นเขาก่อนที่จะผลักประตูเปิดจึงรีบเบี่ยงกายวางตัวว่าตนเองเป็นแขกของที่แห่งนี้ได้ทันท่วงที มิเช่นนั้นคนผู้นี้อาจจะจับพิรุดได้ว่าข้าเป็นเจ้าของสถานที่แห่งนี้ และบุรุษชุดดำที่สะกดรอยตามข้าผู้นี้จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากองครักษณ์เงาของหวางเย่แล้ว

"นายท่าน...เกิดสิ่งใดขึ้นหรือ?" หลงจู๊หลิ่งถามด้วยความสงสัยในพฤติกรรมลับๆล่อๆของข้า

"ข้ารู้สึกว่ามีคนสะกดรอยตามข้ามา..." ข้าพึมพำตอบเบาๆ แล้วหันไปส่งสายตาให้จื่อลู่ เขาพยักหน้ากับข้าอย่างรู้กัน แต่ก่อนอื่นข้าต้องรีบสั่งงานทั้งหมดให้เรียบร้อย

"หลงจู๊หลิ่งหลังจากนี้ข้าอาจจะไม่ได้มาดูแลกิจการแต่ข้าจะหมั่นส่งจื่อลู่มาดูแล จงไปปรับปรุงร้านตามที่ข้าได้บอกเอาไว้ก่อนหน้านี้ ส่วนเรื่องรายการอาหารที่ข้าคุยกับพ่อครัวใหญ่เอาไว้ให้เพิ่มเติมลงไปในรายการอาหารให้เร็วที่สุด เปิดรับสมัครผู้ช่วยพ่อครัวใหญ่เพิ่มอีกคน และแยกครัวออกเป็นสองครัว ให้ผู้ช่วยที่มาใหม่ดูแลครัวของร้านอาหารชั้นล่าง ส่วนภัตตาคารชั้นสองและชั้นสามก็ให้พ่อครัวใหญ่ดูแลตามเดิม ส่วนของการแสดง ให้สลับสับเปลี่ยนหมุนเวียนไปเรื่อยๆ อย่าให้ซ้ำซากจำเจ ส่วนของภัตตาคารชั้นสามก็ให้ลูกค้าสามารถเลือกชุดการแสดงได้เลยตามความชอบ จะเป็นการร้องรำทำเพลง หรือจะใช้เครื่องดนตรีดีดสีตีเป่าก็ให้จัดหานักดนตรีมาให้ครบเพื่อสนองความต้องการของแขกเหรื่อทั้งหลาย"

"ขอรับ" หลงจู๊จดรายละเอียดงานที่ต้องทำอย่างขมักเขม้น

"รับนักบัญชีเพิ่มเป็นสามคน ให้คนนึงคุมรายรับ คนนึงคุมรายจ่าย อีกคนนึงให้ดูแลเรื่องบัญชีทั้งหมด การจะเบิกจ่ายแต่ละครั้งต้องมีลายมือชื่อของทั้งสามคนรวมถึงลายมือชื่อของท่านเสมอ หากขาดลายเซ็นของผู้ใดไปแม้แต่คนเดียวย่อมไม่มีผลสั่งจ่าย และถ้าหากมีการยักยอก ผู้ที่ร่วมลงลายมือชื่อทั้งหมดจะต้องร่วมรับผิดชอบในการกระทำ" ข้าทำแบบนี้เพื่อคานอำนาจระหว่างกันมิให้ผู้ใดผู้หนึ่งมีสิทธิ์ขาดจนสามารถยักยอกเงินทองได้โดยง่าย อย่างน้อยทั้งสี่คนก็จะคอยตรวจสอบกันและกันเพื่อมิให้ตนเองเดือดร้อน

"สุดท้าย เจ้าช่วยไปเอาชุดสาวใช้ หรือนางรำก็ได้มาให้ข้าหน่อย" 


---------------------------
Talk2 (8/12/16)
มาต่อให้แล้ว ตอนนี้จบไม่ลงยาวนิดนึง
แปลรอยยิ้มของเหม่ยเหรินก็แสนเย้ายวนใจ ตอน2เสร็จแล้ว
ไปตามอ่านกันได้ใน wattpad นะคะ
http://my.w.tt/UiNb/r8iPCPQrWy

Talk (8/12/16)
พอดีกำลังปลุกปั้นแปลนิยายลงใน wattpad อยู่
เลยไม่มีเวลาเขียนเรื่องนี้ ลงให้60% ไปก่อนเนอะ
ใครสนใจ ก็ลองเข้าไปอ่านได้จ้า^^

http://my.w.tt/UiNb/AqIS4PK5Uy
T
B
Chicken
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.517K ครั้ง

6,816 ความคิดเห็น

  1. #6422 เต็นเทน (@darkpluslight11) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 23:33
    จริง ๆ แล้วหวางเย่น่าจะรู้จักรูปร่างหน้าตาผู่เย่วแล้วล่ะ ถึงได้ตามขนาดนี้
    แล้วก็ผู่เย่วสุดยอดมากจัดการทุกอย่างเป็นลำดับขั้นตอน เอาจริง ๆ เหมือนผู่เย่วเป็นคนคาดหวังว่าทุกอย่างต้องออกมาดีเลิศอยู่นะ ถ้าผู่เย่วไม่อยู่ดูแลตอนเกิดเรื่องจะทำยังไงอ่ะ
    #6422
    0
  2. #6247 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 09:01
    น้องเจ็บเลย เห็นมั้ย!!!!??
    #6247
    0
  3. #5912 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 21:07
    สงสัยว่าเป็นเมียตัวเองแน่แท้
    #5912
    0
  4. #5881 greentealatte ♡ (@qltz) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 19:32
    อย่ารุนแรงกับน้องซี่หวางเย่!
    #5881
    0
  5. #5697 Ppttyc_ (@Preeyaporn123Noo) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 07:20
    น้องก็ตัวแค่นี้ทำรุนแรงได้ไงว้าาา
    #5697
    0
  6. #5319 pinksoo16 (@pinksoo16) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 18:40
    ชอบตอนที่บอกว่าไม่ต้องรู้สีกเรื่องจะได้มั้ยยยย แค่จับยังบอบช้ำขนาดนี้ หวางเย่
    #5319
    0
  7. #5313 Minutedao (@Minutedao) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 18:19
    เหนือฟ้ายังมีฟ้าสินะ
    #5313
    0
  8. #5210 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 17:41

    55555 ถึงขนาดต้องปลอมตัวหนีผัวแล้วอ่ะ

    #5210
    0
  9. #5080 mytty (@lotty429miew) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 21:37

    น้องเก่งอะะะะะะะ

    #5080
    0
  10. #4969 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 17:42
    ฟาดฟันกันสุดๆ
    #4969
    0
  11. #4958 ขาวดำแดงเหลือง (@tiwarawee) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 12:49
    อ่า เปิดภัตตาคารใหญ่โต ต้อนรับชนชั้นสูง แต่จะไม่ดูแลด้วยตัวเองเหรอ ขออภัยนักเขียน แต่เหมือนการจัดการของนายเอกจะอยู่บนสมมติฐานที่ว่า ทุกคนจะทำหน้าที่ของตัวเองได้ดี แม้แต่ลูกค้า
    ปล.หวางเย่ตามกลิ่นเมียเก่ง
    #4958
    0
  12. #4903 NJChokdee (@NJChokdee) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 07:50
    น้องเก่งงงง แต่หลัวก็ตามติดเป็นวิญญาณเลย
    #4903
    0
  13. #4778 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 23:11
    จะรอดไหมลูก
    #4778
    0
  14. #4705 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 19:31

    จะแต่งหญิงพลางตัวหรอจ๊ะ

    #4705
    0
  15. #4636 Nut .. (@supawitsombatlay) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 18:47
    ว่าแล้ววววว
    #4636
    0
  16. #4530 ++Rabbit++ (@tina2541) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 15:58
    ผู่เยว่ สุดยอดดดดก หวางเย่นี่อย่างกับสโตร์กเกอร์
    #4530
    0
  17. #4511 thenungning (@thenungning) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 03:16
    ชอบนายเอกสุดๆ
    #4511
    0
  18. #4297 Candy_Pie (@Oct_Winter) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 23:14
    สนุกมากค่ะ ชอบมากกก
    #4297
    0
  19. #3841 Looney00 (@Looney00) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 00:55
    ชอบนายเอก
    #3841
    0
  20. #3794 ฺBedroom (@154356) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 10:18
    หวางเย่นี่ มีความพยายามจริงๆ
    #3794
    0
  21. #3769 lunar ❥ (@bonjour0301) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2560 / 10:32
    ละเอียดรอบครอบดีมาก ว่าแต่จะแต่งหญิงหรอ ><
    #3769
    0
  22. #3689 แกงส้ม (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 10:13
    อาเยว่ฉลาดสุดๆ
    #3689
    0
  23. #3238 katekate (@fairykate27) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 13:30
    ดีงามมมม นายเอกเรา ช่างเป็นเจ้าของที่ละเอียดรอบคอบ หาเงินเก่งฝุดๆ 
    #3238
    0
  24. #3203 fairy (@game_) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 21:33
    แต่งหญิงแล้วววว5555
    #3203
    0
  25. #3153 ma_jung (@mameawxsoo2537) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 14:17
    เริ่มรุนแรง ก้ชานอยากเจอเธอจะหนีไปไหนอี้ก 555 สามีดั่งอึปลาทองต้องทำใจ
    #3153
    0