Fanfic Bungou stray dogs(BSD) - Find the exit

ตอนที่ 3 : Chapter 2 - แม้จะหายไปก็คงต้องทำใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 104
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    12 พ.ค. 62


‘ป่าไผ่’ที่นั่นเป็นที่แรกที่เธอปรากฏตัวขึ้นมา...

‘หิมะ’สิ่งนั้นเป็นสิ่งแรกที่เธอสัมผัสได้เมื่อรู้สึกตัว...


และวันนี้...


หิมะที่ร่วงหล่นลงมาที่ป่าไผ่แห่งนั้นก็ได้จางหายลงไปแล้ว


-._.-._.-._.-._.-


“คุณคะ ยูฟูกิจังหายไปไหนแล้วล่ะคะ?”

“ป่าไผ่น่ะ”

“งั้นหรอคะ...--จะว่าไปแล้วเห็นว่าโอดะคุงจะมาหาวันนี้นี่นา”

“เดี๋ยวก็คงมาล่ะมั้ง...”

การเดินทางไปยังบ้านของสองสามีภรรยาโยชิคาวะนั้นค่อนข้างลำบากพอสมควรเพราะทั้งคู่ไม่ได้อาศัยอยู่ในตัวเมือง และทางไปบ้านของทั้งคู่นั้นก็ต้องผ่านป่าไผ่ไป. . .

[โอดะ ซาคุโนะสุเกะ]เป็นชายหนุ่มเพียงคนเดียวที่เดินทางมาเพื่อมาหาสองสามีภรรยา ส่วนเหตุผลนั้น เขาก็แค่อยากมาคุยเล่น(?)เท่านั้นเอง แถมที่ที่สองสามีภรรยาอาศัยอยู่นั้นก็มีธรรมชาติรายล้อมอยู่เต็มไปหมดด้วย นับว่าเป็นที่ที่ดีเลยทีเดียว

.

.

.

“แม้จะมีแดดส่องลงมา ก็ยังหนาวหรอ?”

“?”

โอดะหันไปมองทางต้นเสียงนั้นทันที เขามองเห็นเด็กสาวคนหนึ่งที่กำลังยืนเหม่อมองไปยังท้องฟ้า

“นี่..”เด็กสาวร้องทัก

ในใจของเขาคิดว่าเด็กสาวคนนี้คงกำลังคุยกับเขาอยู่ล่ะมั้ง เขาเลยทักกลับไป

“ว่าไง?”

“!...ไม่ใช่หรอ?”

“?”

ไม่ใช่?หมายความว่าเด็กสาวคนนี้คิดว่าเขาเป็นคนที่เธอรู้จักงั้นสินะ

“ต้องขอโทษด้วยค่ะ-- -...”

พอเด็กสาวมองเห็นใบหน้าเขาชัดเจนขึ้นเธอก็ทำตาโตแต่ก็ปรับสีหน้าให้กลับมาเป็นปกติโดยไวที่สุด แปลกๆแฮะ...

“เธอ..กำลังรอใครอยู่รึเปล่า”

“..เปล่าค่ะ เอ่อ--แล้วคุณจะไปไหนงั้นหรอคะ?”

“อ๋อ บ้านของคุณโยชิคาวะน่ะ”

“อ๋อ แขกของคุณตากับคุณยายนี่เอง”

“คุณตา?คุณยาย?”ทั้งคู่มีหลานแล้วงั้นหรือ?< โอดะ

“อะ--”เผลอใช้จนชินไปซะแล้ว...ถึงแม้ปีนี้อายุของทั้งคู่จะขึ้นเลข6แล้วก็ตามเถอะนะ...< ยูฟูกิ

หลังจากที่โอดะและยูฟูกิได้เจอกันทั้งคู่ก็เดินตามทางด้วยกันมาเรื่อยๆ

ยูฟูกิแอบสังเกตคนข้างๆกายของเธอ เขาสูงประมาณ170อายุคงห่างจากเธอสัก5-6ปีได้...ส่วนใบหน้าก็ยังคงความหน้านิ่งเหมือนเดิม...เธอยอมรับว่าครั้งแรกที่ได้เห็นเขาคนนี้เธอก็แอบอมยิ้มเหมือนกันนะ...ปีนี้เธออายุ12ปีแล้ว...ถ้าเขาห่างจากเธอ5-6ปีจริงๆ. . .เธออายุเท่าดาไซหรือนี่!?!?!

แหม...ต้องขอบคุณผู้นำทางหน่อยแล้ว!

‘นี่ไม่ใช่เกมจีบหนุ่มซะหน่อย’

“เห๊ะ!?”

“เป็นอะไรเหรอ?”

“อ--เปล่าค่ะ”

เธอได้ยินเสียงของผู้นำทางด้วย!แล้วตัวอยู่ไหนล่ะ!?



(แอ๊ด)

“ขออนุญาติครับ”

“ไงจ๊ะโอดะคุง ยูฟูกิจัง ทั้งสองคนรู้จักกันแล้วใช่ไหม?”ฟูมิโกะถามทั้งคู่ด้วนรอยยิ้ม

“ยังครับ ยังไม่รู้จักกันเลยครับ”โอดะพูดด้วยสีหน้าที่นิ่งเฉย

ยูฟูกิรู้สึกเหมือนมีธนูมาปักที่หัวใจของตัวเอง...ก็แหม ช่วยไม่ได้นี่เนอะQwQถึงเธอจะรู้จักเขาแต่เขาก็ไม่รู้จักเธอหรอก...

“อะ--งั้นหรอจ๊ะ เด็กคนนี้มีชื่อว่ายูฟูกินะ”ฟูมิโกะว่าพร้อมผายมือไปทางยูฟูกิ

“ยินดีที่ได้รู้จักค่ะคุณโอดะ”ฟูยูกิหันไปทางโอดะพร้อมโค้งเล็กน้อย

“ยินดีที่ได้รู้จัก ยูฟูกิ”

“งั้นเข้าไปด้านในก่อนเถอะจ๊ะ”

เธอพึ่งรู้ว่าเอจิหรือคุณตาของเธอ(?)นั้นจะเป็นคนที่คุยถูกคอกับโอดะขนาดนี้...ดูท่าจะคุยกันอย่างสนุกสนานเชียว เธอเองก็ทำอะไรไม่ได้มากนอกเสียจากนั่งฟังอย่างเงียบๆด้วยสิ...

โอดะมาเยี่ยมสองสามีภรรยาทั้งคู่อยู่เป็นประจำ ที่เขาอุตส่าห์มาถึงชนบทแบบนี้คงหนีไม่พ้นความคุยถูกคอล่ะมั้ง...ยูฟูกิสังเกตลักษณะการมาเยี่ยมของโอดะ เขาจะมาหาสองสามีภรรยา1-2ครั้งต่อสัปดาห์นั่นจึงทำให้เธอพบเจอกับเขาบ่อยพอสมควรเลยล่ะ บางครั้งเธอเองก็อดสงสัยไม่ได้ว่าเขาไม่เหนื่อยบ้างรึไงนะที่มาเยี่ยมบ่อยขนาดนี้


ช่วงแรกๆเขากับเธอไม่ค่อยได้คุยกันเท่าไหร่เพราะยังไม่รู้จักกันมากนักแต่พอเขาได้ลองคุยกับเธอกลายเป็นว่าเขากับเธอสนิทกันตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้เฉยเลย...และเวลาที่เขามาเยี่ยมเขามักจะนำของฝากในเมืองติดไม้ติดมือมาด้วยเล็กน้อย




วันเวลาผ่านไปจาก1วันเป็น1เดือนจาก1เดือนเป็น1ปี...จนปัจจุบันนี้กลายเป็นว่าเขากับเธอรู้จักกันมา4ปีแล้ว วันเวลานี่มันช่างผ่านไปเร็วเสียจริงๆ เธอหรือยูฟูกิในวันนี้ก็ได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่าง ณ ที่แห่งนี้มากมายขึ้นกว่าเดิม....

(19นาฬิกา25นาที)

“สุขสันต์วันเกิดครบรอบ65ปีนะคะคุณตา”

เอจิ โยชิคาวะ ในปีนี้อายุครบรอบ65ปีพอดิบพอดีนั่นจึงเป็นสาเหตุที่ทำให้ในวันนี้อาหารบนโต๊ะทานข้าวมันจึงมากกว่าปกติ

“ขอบใจมาก แต่ก็แก่ขึ้นอีกปีแล้วสิเนี่ย”

“ฮ่ะๆๆๆ แต่ก็ต้องยอมรับความจริงนะคะคุณ”

“ฮ่ะๆๆ คุณตาวันนี้พี่โอดะจะมาหาด้วยแหละค่ะ เห็นว่ามีอะไรจะมาเซอร์ไพรส์ด้วยค่ะ!”

ยูฟูกิอายุ15ปี ในตอนนี้เธอดูสูงขึ้นกว่าเมื่อก่อนมากส่วนสูงของเธอจากที่เป็น148เซนติเมตร ในตอนนี้มันกลายเป็น161เซนติเมตรไปเรียบร้อยแล้ว

“จะเป็นอะไรกันนะ..”เอจิทำท่าทางครุ่นคิด

โอดะบอกยูฟูกิว่าเขาจะมาตอน3ทุ่มครึ่งๆเขาอยากให้เธอยื้องานฉลองนี้เอาไว้จนกว่าเขาจะมา เธอต้องทำให้ได้!!



ร่างสูงโปร่งของชายหนุ่มวัย20ปีกำลังวิ่งอย่างเร่งรีบเพื่อไปยังเป้าหมายในมือของเขาถือถุงใบนึงเอาไว้อยู่ด้วย

“จะสามทุ่มครึ่งแล้วเหรอเนี่ย ไวจริงๆแฮะ”

เขาวิ่งไปเรื่อยๆจนกระทั่งถึงจุดหมาย เขาพักหายใจตรงหน้าบ้านครู่หนึ่งก่อนที่จะเปิดประตูเข้าไป

“ขออนุญาติครับ”

ยูฟูกิล่ะ?ไหนนัดกันว่าจะออกมารอเขาไง ...เธออาจจะคิดว่าเขายังไม่มาล่ะมั้ง งั้นเขาเดินเข้าไปเลยก็แล้วกัน

(ตึก ตึก ตึก)

“ขออนุญ--!”

ตัวของโอดะในตอนนี้นั้นรู้สึกตกใจกับสิ่งที่เห็นเป็นอย่างมาก เพราะว่าตรงหน้าของเขาตอนนี้นั้น...มีร่างไร้วิญญาณของสองสามีภรรยาอยู่ เลือดกระเซ็นไปทั่วบริเวณนั้น..--แล้ว ยูฟูกิล่ะ!?

“ยูฟูกิ!”

เขาเริ่มตามหาตัวของยูฟูกิทันที แต่แม้ว่าเขาจะตะโกนเรียกเธอสักเท่าไหร่เธอก็ไม่ตอบกลับมาเลย

(ครืด!)

ประตูกระดาษถูกเปิดออกอย่างแรง เขาเห็นร่างอันคุ้นเคยกำลังนั่งก้มหน้ากอดเข่าอยู่ตรงมุมห้องร่างกายของเธอเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดที่คาดว่าจะเป็นของสองสามีภรรยา หรือของเธอเองด้วยนะ?

“ยูฟูกิ”

“...”

.

.

.

.

พอเขาแจ้งตำรวจและพาเธอออกมาจากบ้านหลังนั้นแล้ว เธอไม่ตอบอะไรเขาเลยแม้แต่น้อยเธอเพียงแค่มองเขาด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดาเพียงเท่านั้น

เธอได้เจอคนร้ายรึเปล่าเธอก็ไม่ยอมตอบ...

เธอไม่พูดอะไรเลย...

เกิดอะไรขึ้นกันแน่?

จากเด็กสาวที่ร่าเริงสดใสคนนั้น...กลับเปลี่ยนแปลงไปได้อย่างง่ายดายถึงเพียงนี้เชียวหรือ?


---------


ไรท์มาแล้วววววว(มาแบบสั้นๆ)

ไรท์รู้ว่ามันสั้นแต่เนื้อหาในตอนนี้ไรท์ก็วางไว้เท่านี้จริงๆแหละค่ะ(ฟฟฟฟฟฟ)


ไถ่โทษที่สั้นแบบนี้...*โยนภาพ*

กราบขออภัยเมื่ออาทิตย์ที่แล้วไรท์ติดกิจฯร.ร.-/I\-

ไรท์สร้างเพจแล้วค่ะชื่อStill_hungryตามชื่อนามปากกาเลยค่ะ ถถถถถ ในเพจไม่มีอะไรมากมายนอกเสียจากงานวาด(ที่มันออกจะเบี้ยวๆ)

ไรท์ขอสอบถามโหน่ยยยยย(?)ค่ะ

-ไรท์จะวาดรูปปกฟิคดีไหมคะ?

-ใครอาบน้ำเย็นแล้วได้น้ำอุ่นบ้าง--//ไม่เกี่ยว

ช่วยออกความคิดเห็นโหน่อยค่ะ(วาดดีไม่ไม่วาดดี?)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

2 ความคิดเห็น