[นิยายแปล] เชอร์รี่ของผมจะระเบิดในวันสิ้นโลก [Yaoi/BL]

ตอนที่ 8 : ตอนที่ 8 : รักษาบาดแผล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,000
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,957 ครั้ง
    21 ม.ค. 63

 

ตอนที่ 8 : รักษาบาดแผล

 

เห็นหลายคนหลบหนีไป ซูรุ่ยเจ๋อก็พลันรู้สึกว่าน้ำหนักของปืนปลอมในมือเขานั้นเพิ่มขึ้น เมื่อหันไปมองเบื้องหลัง ก็พบใบหน้าที่ค่อยๆ ซีดลงเรื่อยๆ ของจางอวิ๋น โชคดีที่มีลูกน้องของจางอวิ๋นบางคนติดตามพวกเขามาด้วย ชายผมเหลืองที่ชื่ออาหวังก็นับว่ามีประโยชน์อยู่บ้าง อย่างน้อยก็ช่วยไม่ให้บาดแผลของจางอวิ๋นเจ็บมากกว่าเดิม

 

"ลูกพี่ ลูกพี่!" แม้ว่าบาดแผลของหลายคนจะสาหัส พวกเขากลับห่วงอาการของจางอวิ๋นมากกว่า

 

ในตอนนั้น ซูรุ่ยเจ๋อก็พบว่ามือซ้ายของจางอวิ๋นกำลังกุมอยู่ที่ช่วงท้องที่เปียกชุ่มไปด้วยเลือด

 

"พี่จางบาดเจ็บหรือ?!" ซูรุ่ยเจ๋อช็อคและเอ่ยถาม "มันเกิดอะไรขึ้น?"

 

"ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น..." จางอวิ๋นเอ่ย แต่เสียงกระวนกระวานกลับแทรกขึ้นกลางปล้อง ชายหนุ่มผมเหลืองที่ดูแข็งแรงกล่าวขัดลูกพี่ตัวเอง เขาคืออาหวัง

 

"แต่เขาช่วยชีวิตพวกเราไว้!" เมื่ออาหวังพูดกับจางอวิ๋นเสร็จ ก็หันมาหาซูรุ่ยเจ๋อ "ฉันไม่รู้ว่าพวกนั้นไปเอามาจากไหน มันบอกว่าพี่ใหญ่เป็นตำรวจนอกเครื่องแบบ แล้วพวกมันก็วางกับดักเขาตอนเขาไม่ตั้งตัว!"

 

ซูรุ่ยเจ๋อไม่แปลกใจ ชีวิตที่แล้วเมื่อเขาพบจางอวิ๋นในวันสิ้นโลก เวลานั้นจางอวิ๋นแสดงตัวว่าเป็นตำรวจ แต่เขากลับเชื่อใจป้าใหญ่มากเกินไป เขาเอาแต่จับผิดคำพูดจางอวิ๋นตลอด สถานะของอีกฝ่ายนั้นยืนยันไม่ได้จนกระทั่งเข้าไปในฐาน ไม่คาดคิดว่าในชีวิตนี้สถานะตำรวจนอกเครื่องแบบของอีกฝ่ายจะถูกเปิดเผย ซ้ำยังถูกทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัส

 

โชคดีที่ซูรุ่ยเจ๋อผ่านไปพอดี ไม่อย่างนั้นเกรงว่าจางอวิ๋นจะบาดเจ็บหนักกว่านี้แน่ ตอนนี้เหลือเวลาอีกไม่นานก่อนวันสิ้นโลกจะเริ่มขึ้น ถ้าใครบาดเจ็บหนัก คนนั้นย่อมเสียเปรียบในวันสิ้นโลกอย่างแน่นอน

 

จนกระทั่งพวกเขาได้ยินเสียงฝีเท้าเร่งตามมา กลุ่มคนจึงเงียบเสียงและหาที่หลบในตรอกใกล้เคียง ในตรอกมีถังขยะจำนวนมาก เรียกได้ว่าเต็มไปด้วยขยะจะถูกต้องกว่า ใครที่ผ่านไปมาสามารถได้กลิ่นขยะนี้จากระยะไกล

 

"รีบตามไปเร็ว! พวกมันหนีไปได้ไม่ไกลหรอก!" กลุ่มคนที่ไล่ตามมามองเข้ามาในตรอกอย่างลังเลเมื่อได้กลิ่นขยะเหม็นคลุ้ง

 

"พวกแกแบ่งเป็นสองกลุ่ม กลุ่มนึงไปดักรอพวกมันที่บ้าน หัวหน้าสั่งว่าต้องรีบจัดการพวกมันให้ได้!"

 

หลังจากคนกลุ่มนั้นจากไป พวกเขาก็ค่อยๆ โผล่ออกมาจากด้านหลังกองขยะ กลิ่นขยะที่ติดตัวพวกเขาสุดจะทน

 

พวกเขาไม่สามารถกลับที่พัก โรงแรม หรือที่ไหนได้เนื่องจากมีคนไปรอดัก รวมถึงอาการบาดเจ็บก็ทำให้นอนข้างถนนไม่ได้เช่นกัน

 

ซูรุ่ยเจ๋อได้แต่นำทุกคนไปยังบ้านหลังเก่าของเขา

 

แม้ว่ามันจะค่อนข้างทรุดโทรม แต่ก็ดีกว่าไม่มีที่ไปเสียเลย

 

บ้านของซูรุ่ยเจ๋อมีลักษณะคล้ายบังกะโลที่ตกแต่งแบบโบราณ ด้านในมีเพียงห้องใหญ่หนึ่งห้อง ด้านนอกมีสวนเล็กๆ ส่วนครัวและห้องน้ำอยู่นอกตัวบ้าน

 

ซูรุ่ยเจ๋อยกเตียงเพียงหลังเดียวในบ้านให้จางอวิ๋นที่บาดเจ็บใช้ ก่อนพบว่ารอยแผลที่ท้องชายหนุ่มยาวถึง 10 cm จากปากแผลน่าจะเกิดจากของมีคม เมื่อเห็นสภาพบาดแผล ทุกคนดูเหมือนจะสติหลุดไปแล้ว

 

"เราจะทำยังไงกันดี? คุณอยากให้ผมพาไปโรงพยาบาลไหม?" ซูรุ่ยเจ๋อถามอย่างประหม่า

 

บาดแผลสาหัสขนาดนี้ พวกเขาไม่สามารถปล่อยไปเฉยๆ ได้ ใครจะรู้ว่าแผลมันลึกแค่ไหน? อวัยวะจะเสียหายหรือไม่? แผลจะติดเชื้อไหม?

 

"ไม่! ไม่เอาโรงพยาบาล!!" ชายผิวเข้มคนหนึ่งร้องห้าม

 

อาหวังพยักหน้าอย่างเห็นด้วย "มันเป็นไปไม่ได้ที่เราจะไปโรงพยาบาล บาดแผลแบบนี้ไม่สามารถอ้างว่าเป็นอุบัติเหตุได้ ถ้าหมอตรวจต้องถูกลงบันทึกแน่นอน ทีนี้จะกลายเป็นปัญหาทันที!"

 

ซูรุ่ยเจ๋อรู้ว่าจางอวิ๋นเป็นตำรวจนอกเครื่องแบบ แม้ว่าการส่งชายหนุ่มไปที่โรงพยาบาลและติดต่อตำรวจจะเป็นทางออกที่ดีที่สุด แต่พี่น้องนักเลงของเขายังไม่รู้เรื่องนี้ แถมยังเชื่อใจพี่ใหญ่ของพวกเขามาก หากคนเหล่านี้รู้สถานะที่แท้จริงของจางอวิ๋น เด็กชายเกรงว่าพวกเขาจะกลับกลายมาเป็นศัตรูแทน

 

"แต่เราปล่อยทิ้งไว้แบบนี้ไม่ได้..." ซูรุ่ยเจ๋อคิดว่าเขาต้องพยายามห้ามเลือดเสียก่อน จำได้ว่าตอนเขาบังเอิญทำตัวเองเป็นแผล ยังเหลือยาไอโอดีนและผ้าก๊อซอยู่ที่บ้าน ซึ่งสามารถฆ่าเชื่อและห้ามเลือดได้

 

ซูรุ่ยเจ๋อต้มน้ำเป็นอย่างแรก แล้วใช้ผ้าสะอาดเช็ดที่ท้องของจางอวิ๋น ชายหนุ่มกัดฟันเมื่อเขาหยดไอโอดีนลงบนสำลีและเช็ดทำความสะอาดบาดแผล

 

เพราะความรู้สึกแสบจากตัวยา จางอวิ๋นจึงได้สติ

 

เมื่อเห็นว่าคนที่อยู่ตรงหน้าเป็นใคร จางอวิ๋นก็คลายท่าทีระมัดระวังลงเล็กน้อย แล้วตรวจสอบสภาพโดยรอบ เขาคาดว่าตัวเองคงอยู่ในบ้านของเด็กวัยรุ่นคนนี้

 

"ขอบคุณ"

 

"ไม่ ไม่ ไม่... ผมยินดีครับ!" เมื่อเผชิญหน้ากับดวงตาสีเข้ม ซูรุ่ยเจ๋อก็ห้ามหัวใจที่เต้นรัวของตัวเองไม่ได้

 

"อาหวัง โทรศัพท์"

 

"ครับผม!" อาหวังนำโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋าเสื้อของจางอวิ๋นที่ถูกถอดออกก่อนหน้าเพื่อจัดการบาดแผล

 

"ฉันจะโทรศัพท์ พวกนายออกไปก่อน" จางอวิ๋นส่งสายตาขอโทษไปที่ซูรุ่ยเจ๋อ แม้เป็นคนนอกแต่เด็กคนนี้ก็ดูแลเขาอย่างดี นี่อาจจะไม่สุภาพนัก แต่เขาจำเป็นต้องขอให้ทุกคนออกไป

 

"โอเค" อาหวังเดินออกไปสูบบุหรี่ในสวน ตามด้วยชายผิวเข้ม และชายใส่แว่นอีกคน ซูรุ่ยเจ๋อส่งยิ้มให้ และตามออกไปเช่นกัน

 

จางอวิ๋นน่าจะรายงานไปที่หัวหน้าว่าตัวตนของเขาถูกเปิดโปงแล้ว หลังจากนั้นหน่วยงานจึงจะส่งใครซักคนมาจัดการเรื่องของเขาใช่ไหม? ซูรุ่ยเจ๋อได้แต่หวังว่าจางอวิ๋นจะปลอดภัย

 

เขามองไปที่อีก 3 คนในสวน เมื่อชีวิตก่อนตอนเขาพบจางอวิ๋น อีกฝ่ายก็อยู่ท่ามกลางคนมากมาย แต่ 3 คนนี้กลับไม่ใช่หนึ่งในคนพวกนั้น และเขาก็ไม่รู้ชะตากรรมของคนเหล่านี้ เป็นไปได้ว่าหลังตัวตนของจางอวิ๋นถูกเปิดเผย จะถูกคนเหล่านี้ตลบหลัง แต่ก็ไม่แน่ว่าจะเป็นแบบนั้นเสมอไป...

 

"นายชื่ออะไร?" อาหวังเดินมาคุยกับซูรุ่ยเจ๋อ

 

"ซูรุ่ยเจ๋อ"

 

"เฮ้ เชอร์รี่ที่นายขายให้คราวก่อนอร่อยมาก ไม่ใช่ว่านายบอกว่าปลูกมันที่บ้านหรือ? ไหนล่ะต้นเชอร์รี่?"

 

"ผม ผม... บ้านของผมมันเล็กเกินจะปลูกต้นไม้ ผมเลยปลูกมันที่บ้านของเพื่อนที่ชานเมือง ผมรับประกันว่ามันสดมาก!"

 

"เฮ้ เฮ้ ฉันรู้ ฉันรู้ ใครที่ได้ลองชิมก็รู้กันทั้งนั้น" อาหวังดูจะไม่สนใจว่าเชอร์รี่จะปลูกโดยเด็กชาย หรือเพื่อนคนไหน ที่เขาต้องการคือของอร่อย และเขาแค่อยากชวนซูรุ่ยเจ๋อคุยเท่านั้น

 

"แล้วนายเอาปืนของเล่นมาจากไหนล่ะ? แถมยังพกมันไปไหนมาไหนดึกๆ ดื่นๆ อีก?"

 

"ผมเกือบโดนโจรปล้นเมื่อหลายวันก่อน ผมเลยไปที่ตลาดมือสองและซื้อปืนอัดลม... แค่อยากใช้ขู่ให้คนกลัว"

 

"อา..."

 

ระหว่างที่พวกเขากำลังคุยกัน โทรศัพท์ของอาหวังก็ดังขึ้น เป็นจางอวิ๋นโทรบอกให้พวกเขาเข้าไปได้

 

จางอวิ๋นมองไปที่ซูรุ่ยเจ๋อแล้วกล่าว "ขอโทษนะ รบกวนนายบอกที่อยู่หน่อยได้ไหม? ฉันมีเพื่อนคนหนึ่งเป็นหมอ เขาจะมาช่วยจัดการแผลนี่ให้ฉัน ฉันไม่สามารถเดินทางได้ และดูจากแผลแล้วเหมือนเราควรเร่งทำเวลา"

 

"แน่นอน!" ซูรุ่ยเจ๋อรีบพิมพ์ที่อยู่ และจางอวิ๋นก็กดส่งข้อความออกไป

 

"เจ้าดำ เจ้าแว่น พวกนายไปที่โรงแรมหงซิง ฉันบอกพี่สาวหงไว้แล้ว เธอจะเตรียมห้องพักให้พวกนาย ที่นี้เล็กเกินกว่าจะให้พวกเราทั้งหมดอยู่อาศัย"

 

"ครับ" วัยรุ่นผิวเข้ม และชายสวมแว่นกล่าวรับง่ายๆ ก่อนทำตามคำสั่งของจางอวิ๋น

 

ซูรุ่ยเจ๋อเห็นว่าจางอวิ๋นไม่ได้สั่งให้อาหวังจากไป แสดงว่าพวกเขาคงมีอะไรให้คุยกันอีก ดังนั้นเด็กชายจึงเดินเข้าไปในครัวเพื่อดูว่าน้ำที่ต้มไว้เดือดหรือยัง โดยทิ้งทั้งคู่ไว้เบื้องหลัง เป็นเวลาซักพักก่อนเขาจะกลับเข้ามาในห้อง ก็พบว่าอาหวังกลับไปแล้ว

 

เมื่อเหลือเพียงจางอวิ๋นและตัวเขาเองในห้อง ซึ่งทำให้เขายิ่งประหม่าและหัวใจเต้นแรงจนเหมือนจะกระเด้งออกมาจากอก

 

"ซูรุ่ยเจ๋อ..."

 

"หา?!" ได้ยินจางอวิ๋นเรียนชื่อตนเอง ซูรุ่ยเจ๋อก็รู้สึกตัว เขาหลุดร้องเสียงดังเล็กน้อย เมื่อเห็นท่าทีของจางอวิ๋น ใบหน้าเขาก็พลันเปลี่ยนเป็นสีแดง

 

เมื่อเห็นว่าไหล่ของซูรุ่ยเจ๋อสั่นเล็กๆ เหมือนเด็กน้อยที่เพิ่งทำความผิด ใบหน้าเล็กๆ ที่อ่อนหวานน่ารักขึ้นสีแดงด้วยความอาย จางอวิ๋นก็หัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้ เด็กคนนี้น่ารักเสียจริง ตามที่อาหวังบอกกับเขา ปืนที่เด็กชายใช้เป็นแค่ปืนของเล่น เพราะเพิ่งเจอโจรปล้นเมื่อวันก่อน ซูรุ่ยเจ๋อจึงต้องพกปืนปลอมเพื่อหลอกคนและป้องกันตัว นับว่าเด็กนี่ก็เอาเรื่องอยู่

 

ทั้งที่เขาบอกให้หนีไปแท้ๆ อีกฝ่ายกลับยิงอย่างไม่ลังเล ครั้งนี้เหมือนเขาจะเป็นหนี้อีกฝ่ายเสียแล้ว

 

ในวันนั้น แม้เจอคู่ต่อสู้ที่ใช้มีดเป็นอาวุธ เจ้าตัวเล็กนี่ก็ไม่หวาดกลัวเช่นกัน ส่วนวันนี้ก็กล้าต่อกรกับคนจำนวนมากด้วยปืนอัดลม เรียกได้ว่าทั้งกล้าหาญและบ้าบิ่น

 

ความจริงครั้งแรกที่เจอเด็กชาย เขาก็พลันมีความรู้สึกลึกลับต่ออีกฝ่าย แต่เมื่อพบว่าเด็กคนนี้แท้จริงแตกต่างจากภาพที่เขาจินตนาการไว้ เขาก็คิดจะสืบเรื่องนี้ เมื่อครู่ที่รายงานกับผู้บังคับบัญชา เขาก็กล่าวถึงซูรุ่ยเจ๋อเช่นกัน ปกติเขาก็ตามสืบเรื่องต่างๆ บ่อยอยู่แล้ว ไม่ยากที่จะตามหาชื่อของอีกฝ่าย เขาพบว่าเด็กคนนี้ผ่านอะไรมามาก หากไม่เข้มแข็งคงไม่สามารถมีชีวิตอยู่ได้ถึงตอนนี้ อีกฝ่ายก็เป็นแค่เพียงเด็กที่เรียบง่ายและเข้มแข็งคนหนึ่ง

 

นึกถึงวันนั้นที่เขามีท่าทีเฉยชาต่อเด็กคนนี้ จางอวิ๋นก็พลันอับอาย ดูเหมือนว่าเขาจะเข้มงวดจนเกินไป...

 

ขณะนั้น เสียงเคาะประตูดังขึ้น ซูรุ่ยเจ๋อรีบไปเปิดประตูและพบกับชายหนุ่มในชุดลำลองกำลังยืนอยู่หน้าประตู อีกฝ่ายถือกล่องยาไว้ในมือ

 

ซูรุ่ยเจ๋อประหลาดใจที่ตัวเองรู้จักชายคนนี้

 

เขาชื่อ ซ่งเฉิงชู คืออีกคนที่เคยติดตามซูรุ่ยเจ๋อในวันสิ้นโลกของชีวิตก่อน แต่เมื่อพวกเขาหลบหนีออกจากเมือง ชายคนนี้ก็เสียชีวิตในปากของซอมบี้ เป็นเรื่องที่ไม่ได้คาดคิดว่าซ่งเฉิงชูกับจางอวิ๋น แท้จริงแล้วรู้จักกันมานาน แถมซ่งเฉิงชูยังเป็นหมออีกต่างหาก

 

 

 

 

_________________

 

ผู้แต่งมีเรื่องจะกล่าว:

 

[ณ โรงละครเร่เล็กๆ ]

 

ซูเสี่ยวเจ๋อ : จางอวิ๋นไม่ต้องกลัว ผมจะช่วยคุณเอง! แอ่น แอน แอ๊น...

จางเสี่ยวอวิ๋น : ดีมาก อีกฝ่ายต้องโดนจัดการราบคาบ ...ปืนอัดลม?!

ซูเสี่ยวเจ๋อ : หึ! อ่อนหัด! นี่ไม่ใช่ปืนอัดลมธรรมดา นี่คือปืนเร่งอนุภาคอาร์มสตรองไซโคลนเจ็ทอาร์มสตรอง... รุ่นปรับปรุง

จางเสี่ยวอวิ๋น : ฟังดูหลอกเด็กมาก มันยิงได้จริงไหม?

ซูเสี่ยวเจ๋อ : เงียบนะ! ผมหมายความตามนั้น! ปืนนี้มีพลังทำลายล้างสูง แค่รูปลักษณ์ก็ทำให้ศัตรูหวาดกลัวได้แล้ว ในขณะเดียวกันผู้ใช้งานต้องแข็งแกร่งมาก ไม่ใช่แค่มีสายตาที่เฉียบแหลม แต่ต้องมีมือที่ว่องไวด้วย ไม่ใช่ของที่ใช้ได้ง่าย

จางเสี่ยวอวิ๋น : ว้าว ประสิทธิภาพมันดีมาก แล้วเราจะทำยังไงต่อ?

ซูเสี่ยวเจ๋อ : เผ่นอยู่แล้วสิ! เจ้าโง่!

จางเสี่ยวอวิ๋น : ...ฉันเริ่มรู้สึกว่าตัวเองโง่ขึ้นมาจริงๆ แล้ว!

ศัตรู : มันยิงมาแล้ว ทุกคนหนี! อะไรนะ? ฉันยังไม่ตาย? ปืนปลอม? พวกเราโดนหลอก! ทุกคนตามไปอัดมัน!

 

_________________

ปืนของซูเสี่ยวเจ๋อในละครเร่คือ Armstrong Cyclotron Accelerated Jet Armstrong Gun ที่ใกล้เคียงสุดคือมาจากเรื่องกินทามะชื่อว่า The Neo Armstrong Cyclone Jet Armstrong Cannon (ตามภาพด้านล่าง) คาดว่าน่าจะเป็นมุขของนักเขียน ไม่รู้จะแปลยังไงเหมือนกันค่ะ ใครทราบสามารถคอมเม้นท์ไว้ได้เลยนะคะ

 

 

ที่ตลกอีกอย่างคือจางอวิ๋นเรียกลูกน้อง 2 คนว่าเจ้าดำกับเจ้าแว่น ไม่รู้ตาพี่จงใจเรียกแบบนั้นหรือจำชื่อไม่ได้กันแน่นะคะ /หัวเราะ

ตอนพิมพ์คำว่า 'บ้าบิ่น' อยู่ดีๆ ก็นึกถึงขนมบ้าบิ่นขึ้นมาค่ะ อยากกินจัง...

ขอบคุณสำหรับคอมเม้นท์และกำลังใจนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.957K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,140 ความคิดเห็น

  1. #7092 KaitoPO (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2564 / 17:00
    เล่นของยากเลยนะเนี้ยยยย
    #7,092
    0
  2. #7083 ลุนแลงอ้ะ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2564 / 02:14
    เกลียดตัวเองที่เข้าใจมุขปืนนี่จริงๆ555555555555 ปืนใหญ่นีโออาร์มสตรองไซโคลนเจ็ทอาร์มสตรอง ภาพมันลอยออกมาเลยอ่าาาาา
    #7,083
    0
  3. #6912 อิอิ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2563 / 14:12

    เล่นของยากไม่เบาเลยนะ

    ปืนใหญ่!

    ถ้าเคยดูคุณกินจะฮามาก มันคือของยาก555

    #6,912
    0
  4. #6291 Alisona Janes Curse (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2563 / 00:41
    เกลียดอิปืนนี่จริงเล้ยยยยย
    #6,291
    0
  5. #6260 คืนอำมหิต (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2563 / 22:44
    ไม่อยากให้ลุ้นมากเลยเดี๋ยวหัวใจจะวาย😅😅😅😅😆😆😆
    #6,260
    0
  6. #6230 Mebal (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2563 / 14:23
    คุณพี่เขาเป็นตำรวจ ง้อวววว
    #6,230
    0
  7. #5654 zezeuiaz (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 12:14
    ทราน หิวหรืออยาก เราเหมือนจะเข้าใจนะ เพราะทุกวันนี้ บางทียังสับสนอยู่...
    #5,654
    0
  8. #5198 น้ำพัน (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 23:41
    โอ๊ะ พระเอกเป็นร้อยตำรวจเอกปลอมตัวมา 555
    #5,198
    0
  9. #5187 KuppaKP (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 17:16
    ถึงว่าทำไมชื่ออาร์มสตรองไซโคลเจทอาร์มสตรองคุ้นๆ คนเขียนก็เป็นติ่งกินทามะนี่เอง55555
    #5,187
    0
  10. #5163 never_end2 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 01:21
    เค้าเริ่มปิ๊งๆนายเอกเราแล้นนน
    #5,163
    0
  11. #5035 Taetaemnae (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 09:53
    5555 ปืนอะไรนะ
    #5,035
    0
  12. #4863 Pzsxdc (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 16:22
    เราว่สไอโอดีนที่ว่าน่าจะเป็นเบตาดีนที่เอาไว้ทำแผลมากกว่านะคะ คุณใช้ภาษาได้ราบรื่นมาก น่าเสียดายพึ่งมาอ่าน
    #4,863
    0
  13. #4780 Otaku_Chom_Hama (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 08:33
    ชื่อปืนบอกคุณภาพเลย ปืนซังกะบ๊วย!! 5555555555555
    #4,780
    0
  14. #4671 Defxx_ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 มีนาคม 2563 / 19:38
    ทำไมนึกถึงคุณกินตอนปั้นปืนใหญ่อาร์มสตรอง 55555
    #4,671
    0
  15. #4614 MitsukiCarto (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 17:27
    เดี๋ยวนะ ปืนไรนะ ชื่อคุ้นๆ55555
    อิปืนสัปดนนี่ก็มา555555
    #4,614
    0
  16. #4561 marionette202 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 มีนาคม 2563 / 22:59
    ปืนหน้าตาแปลกน้า55555
    #4,561
    0
  17. #4173 ไมยะ จัง (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 มีนาคม 2563 / 22:42
    ปืนอามสตองไซโคลนเจ็กอามสตรองต้องมีปีกและสไลด์เดอร์5555
    #4,173
    0
  18. #3867 Xialyu (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 09:26
    คนกันเอง
    #3,867
    0
  19. #3701 Tanz Giroro (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 มีนาคม 2563 / 23:10
    คนแต่งดูกินทามะมากไปใช่มั้ยบอกมา!
    #3,701
    0
  20. #3375 mttrow. (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 01:39
    น้องเป็นเขิน5555555
    #3,375
    0
  21. #3127 yukai (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 มีนาคม 2563 / 08:37

    ขอบคุณ
    #3,127
    0
  22. #3010 Earn Waranluk (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มีนาคม 2563 / 00:08

    เล่นของยากเหมือนกันนะเนี่น555 ชอบมุกปืน
    #3,010
    0
  23. #2769 runna (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:17
    เกลียดมุกปืน 55555 นึกถึงเมแขนกลคนแปรธาตุ
    #2,769
    0
  24. #1984 sakura17 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:59
    จางอวิ๋นสงสัยจนไปตามสืบเรื่องรุ่ยเจ๋อเลยอะ
    #1,984
    0
  25. #1439 ::Rabbit Hole:: (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:43
    เอ็นดูน้อง
    #1,439
    0