[นิยายแปล] เชอร์รี่ของผมจะระเบิดในวันสิ้นโลก [Yaoi/BL]

ตอนที่ 69 : ตอนที่ 68 : การเปลี่ยนแปลงภายในฐาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,722
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,638 ครั้ง
    14 มี.ค. 63

 

ตอนที่ 68 : การเปลี่ยนแปลงภายในฐาน

 

ทั้งซูรุ่ยเจ๋อและจางอวิ๋นเห็นด้วยกับการตัดสินใจของกองทัพ อย่างไรทรัพยากรภายในฐานก็มีอยู่จำกัด ในขณะที่ผู้รอดชีวิตมาเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ อาณาเขตของฐานจึงจำเป็นต้องขยายออก หากเป็นเช่นนี้ ทรัพยากรภายในฐานคงอยู่ได้อย่างมากก็ปีครึ่งเท่านั้น ไม่ว่าผลผลิตทางการเกษตรจะดีแค่ไหน แต่ถ้าอากาศในช่วงกลางวันยังร้อนจนคนไม่สามารถทำงานได้ ในที่สุดก็ต้องขึ้นกับผู้ใช้พลังไม้ 2 คน ซึ่งคงผลิตอาหารได้ไม่พอกับความต้องการของคนทั้งฐาน

 

ทางที่ดีที่สุดคือต้องให้ผู้รอดชีวิตออกไปนอกฐาน ทั้งกำจัดซอมบี้และรวบรวมทรัพยากร

 

แต่จะโน้มน้าวให้ผู้รอดชีวิตออกไปเสี่ยงตายกับซอมบี้ด้านนอกอย่างไรดี?

 

ผู้บัญชาการฐานเองก็ไม่ใช่คนโง่ เขายอมใช้วิธีที่ช้า แต่ให้ผลดีกว่า ตอนแรกก็ประกาศเรื่องกระสุนชนิดใหม่ที่พัฒนาโดยทีมวิจัยออกไป ว่าสามารถสร้างความเสียหายรุนแรงต่อซอมบี้ จากนั้นจึงเริ่มเปิดรับสมัครทีมรักษาความปลอดภัยเพิ่มขึ้น โดยไม่คำนึงถึงความสามารถในการยิงปืนหรือความแข็งแกร่งแล้ว พวกเขาเปิดรับทุกคนที่ต้องการเข้าร่วมแม้แต่ผู้หญิง

 

ทีมรักษาความปลอดภัยทุกคนล้วนพกปืน เมื่อใช้กระสุนชนิดใหม่ การเคลียร์ซอมบี้ก็ไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไป ในอดีตพวกเขาจำเป็นต้องยิงซอมบี้ที่หัวจึงจะฆ่ามันได้ สำหรับใครที่ไม่ชินกับอาวุธก็ต้องยิงหลายครั้งกว่าจะฆ่าได้สักตัว แต่ตอนนี้ขอให้ยิงถูกส่วนไหนของร่างกายก็สามารถฆ่าซอมบี้ได้ง่ายๆ ด้วยกระสุนเพียง 2 - 3 นัด

 

ยิ่งกว่านั้น ฐานยังสนับสนุนให้ทีมรักษาความปลอดภัยออกค้นหาทรัพยากรระหว่างกำจัดซอมบี้ โดยฐานจะรับส่วนแบ่งเพียง 1 ใน 10 ของทรัพยากรที่แต่ละคนหาได้เท่านั้น ของที่เหลือก็สามารถเก็บไว้เองได้ เมื่อประกาศออกไป จำนวนสมาชิกในทีมรักษาความปลอดภัยก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วจนถึงจำนวนที่กำหนดไว้ อย่างไรทั้งปืนและกระสุนก็มีจำกัด ต้องให้เพียงพอกับการใช้งานของกองทัพเสียก่อน

 

จากเรื่องของทีมรักษาความปลอดภัย ผู้รอดชีวิตเองก็ดูคึกคักขึ้น โดยเฉพาะผู้ใช้พลังพิเศษ ซึ่งเริ่มจัดตั้งทีมและร่วมมือกันกับฝ่ายรักษาความปลอดภัยในการรวบรวมทรัพยากร รอบๆ ฐานภาคใต้นี้มีเมืองอยู่หลายเมือง หากไปค้นหาก็มั่นใจได้ว่าต้องได้รับรางวัลกลับมา

 

แต่ผู้รอดชีวิตส่วนใหญ่ก็ยังไม่กล้าออกจากฐานอยู่ดี พวกเขาไม่มีทั้งปืนและพลัง หากได้รับบาดเจ็บขึ้นมาก็มีแต่ต้องตาย

 

จากนั้นฐานก็ประกาศงานวิจัยใหม่ พวกเขาพบว่ามีองค์ประกอบบางอย่างในพืชที่ช่วยให้เหยื่อที่ถูกซอมบี้ข่วนมีโอกาสต้านทานไวรัสและอาจปลุกพลังพิเศษขึ้นมาได้ และเปิดให้ทุกคนแลกเปลี่ยนยาตัวนี้ ซึ่งแท้จริงแล้วยาก็คือน้ำผักผลไม้รวมเข้มข้น ราคาของมันเพียงแค่ 2 คะแนนงานต่อยา 1 ขวด นับว่าราคาถูกมาก แม้ว่าในสภาพอากาศแบบนี้จะหาผักผลไม้สดๆ ได้ยากก็ตาม

 

จำนวนผู้ใช้พลังพิเศษในฐานจึงเพิ่มขึ้นอย่างช้าๆ ซึ่งไม่เพียงแต่เพิ่มกำลังรบให้ฐาน แต่ทรัพยากรภายในฐานยังเพิ่มขึ้นอีกด้วย

 

ทีมของจางอวิ๋นออกไปนอกเมืองทุกวัน จุดประสงค์หลักไม่ใช่การรวบรวมของ แต่เป็นการฝึกฝนใช้พลังและลับฝีมือ และหากฐานมีภารกิจยากๆ พวกเขาก็จะให้ความช่วยเหลือ ทำให้ทางกองทัพปฏิบัติต่อพวกเขาดีมาก ทั้งสองฝ่ายต่างเป็นความสัมพันธ์แบบพึ่งพาซึ่งกันและกัน

 

หลังจากนั้น บางคนในฐานจึงเริ่มตั้งแผงขายของขึ้นบนถนนใจกลางฐาน เมื่อพวกเขาออกไปค้นหาของ จึงมีของเพิ่มมากขึ้น ซึ่งของบางอย่างที่ไม่จำเป็นกับบางคน อาจเป็นของที่บางคนต้องการก็ได้ หากผู้ซื้อกับผู้ขายตกลงราคากันได้ก็จะแลกเปลี่ยนกัน

 

เมื่อมีร้านค้า ภายในฐานจึงเริ่มมีชีวิตชีวาขึ้น ยิ่งมีการค้าขายฐานก็ยิ่งพัฒนา ซึ่งเป็นผลดีกับตัวฐานเอง นายทหารยศสูงเองก็ยินดีกับความสำเร็จนี้ พวกเขาเปิดพื้นที่ให้ผู้คนมาเปิดร้านโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย ผู้คนจะมาจับจ่ายซื้อของเมื่อไหร่ก็ได้ โดยมีทีมรักษากฎหมายคอยดูแล จึงไม่มีใครกล้าสร้างปัญหา

 

เจิ้งเจียเหอพบเครื่องดูดฝุ่นในร้านค้าแห่งหนึ่งจึงตัดสินใจซื้อ เจ้าเครื่องนี้มีราคาถึง 5 คะแนนงาน

 

เจ้าของร้านเป็นชายวัยกลางคนรูปร่างอวบชื่อว่า เฉียนฟู่กุ้ย ซึ่งก็ค้าขายเก่งสมชื่อ (富贵 = ฟู่กุ้ย = ร่ำรวย) เขารับแลกเฉพาะคะแนนงาน โดยยืมเครื่องรูดบัตรมาจากฝ่ายบริหารเลยเครื่องนึง ในความคิดของเฉียนฟู่กุ้ย การแลกเปลี่ยนสิ่งของกับคะแนนงานดีกว่าแลกเปลี่ยนสิ่งของกับสิ่งของ ในพื้นที่ที่ทางฐานจัดไว้สำหรับค้าขายนี้ มีเพียงร้านของเขาที่ให้รูดบัตรจ่ายเป็นคะแนนงานได้เลย หลายร้านจึงวนเวียนมายืมเครื่องรูดบัตรจากเขาและให้อะไรบางอย่างเป็นการตอบแทน ในไม่ช้าร้านของเขาก็กลายเป็นร้านค้าที่ใหญ่ที่สุดและดีที่สุดในฐาน

 

แล้วไม่ใช่เพียงขาย บางครั้งเฉียนฟู่กุ้ยก็รับซื้อของด้วย ถ้าเขาพบอะไรที่มีประโยชน์

 

ซูรุ่ยเจ๋อพบว่ามีของเล่นเด็กจำนวนหนึ่งวางขายอยู่ เขาอยากซื้อให้หยูตงตงจึงสุ่มหยิบออกมาไม่กี่ชิ้น ตอนจ่ายเงินเขาก็สังเกตเห็นคริสตัลนิวเคลียสสีใสบนโต๊ะของเฉียนฟู่กุ้ย ไม่รู้ว่าพ่อค้าคนนี้เอามันมาจากไหน

 

"เจ้าของร้าน คุณเอาของพวกนี้มาจากไหนหรอ?"

 

เฉียนฟู่กุ้ยเองก็ดูคนเป็น ซูรุ่ยเจ๋อและคนอื่นในกลุ่มเนื้อตัวสะอาดสะอ้าน หน้าตาดี และดูมีชีวิตชีวากว่าคนรอบข้าง คนในกลุ่มคนหนึ่งกระทั่งซื้อเครื่องดูดฝุ่นโดยไม่ต่อราคาสักนิด เขาเชื่อว่าตัวตนของคนเหล่านี้ล้วนไม่ธรรมดา จึงเต็มใจผูกมิตรด้วย "ของนี่ได้จากทีมรักษาความปลอดภัยตอนออกไปเคลียร์ซอมบี้ เดิมทีมันเคยอยู่ในหัวของซอมบี้พวกนั้น พวกเขาไม่รู้ว่ามันใช้ทำอะไรเลยขายให้ผม"

 

"ถ้าคุณไม่รู้ว่ามันใช้ทำอะไร ทำไมถึงซื้อมาล่ะ?" ซูรุ่ยเจ๋อเลิกคิ้วเล็กน้อย

 

"ฮ่าฮ่า ผมเคยดูหนังกับอ่านนิยายแนววันสิ้นโลกมาเยอะ ของที่อยู่ในสมองของซอมบี้อาจเป็นของที่มีประโยชน์ขึ้นมาก็ได้" เฉียนฟู่กุ้ยกล่าวพลางยิ้ม

 

"คุณไม่กลัวว่าจะเสียเงินไปเปล่าๆ หรือ?"

 

"กลัวสิ!" เฉียนฟู่กุ้ยเอ่ย ก่อนเปิดกล่องใบหนึ่ง ด้านในเต็มไปด้วยเครื่องประดับที่ทำจากทองและอัญมณีอย่างมรกตและเพชร "ตั้งแต่แรก ผมก็คิดว่าทองอาจจะกลายมาเป็นกระแสเงินหลัก เลยสะสมไว้จำนวนหนึ่ง ใครจะรู้ว่าราคามันจะตกขนาดนี้ ตอนนี้ผมจะแลกมันกับขนมปังสักแผ่นยังไม่ได้เลย"

 

"ใครบอก? ฉันจะซื้อ!" เฉิงเจียวเบียดเข้ามา ดวงตาเป็นประกายเมื่อเห็นเครื่องประดับ เธอหยิบขึ้นมาเลือกทีละชิ้น สุดท้ายจึงเลือกสร้อยเพชรที่ส่องประกายแวววาวเส้นหนึ่ง "คุณจะขายมันในราคากี่คะแนนงาน?"

 

เฉียนฟู่กุ้ยบีบมือของตัวเองอย่างประหม่าก่อนกล่าว "2 คะแนนงาน?"

 

เฉิงเจียวยิ้มก่อนส่งบัตรประจำตัวให้ ตอนนั้นเองอู๋จิงก็เข้ามาเลือกบ้าง

 

อู๋จิงเองก็ต้องตาเครื่องประดับเหล่านี้เช่นกัน ไม่มีหญิงสาวคนไหนที่ไม่ชอบเครื่องประดับ โดยเฉพาะที่งดงามขนาดนี้ ก็ยากที่จะทำใจไม่มองพวกมันได้ ก่อนวันสิ้นโลก ต่อให้มีเงินหมื่นดอลลาร์ก็ใช้ว่าจะหาซื้อเครื่องประดับเหล่านี้ได้ แต่ตอนนี้ราคาของมันเท่ากับบิสกิตไม่กี่ห่อและซาลาเปาเท่านั้น

 

"เลือกเท่าที่เธออยากได้เถอะ แล้วรูดบัตรของฉัน" จางซั่วเหลียงแม้จะเป็นคนเงียบๆ แต่ก็ไม่ได้ซื่อบื้อ แฟนสาวของเขาดูชอบเครื่องประดับพวกนี้มาก เขาจึงหยิบบัตรของตัวเองออกมาทันที สร้างความอิจฉาให้กับหญิงสาวที่อยู่รอบๆ

 

อู๋จิงยิ้มหวาน เธอเลือกกำไลและสร้อยคอมรกต ซึ่งทั้งหมดราคา 3 คะแนนงาน 

 

เฉียนฟู่กุ้ยไม่คาดคิดว่าของที่ควรเป็นขยะในยุคนี้จะสามารถขายได้ เขาจึงมีความสุขมาก

 

ในกล่องยังเหลือแหวนเพชรอยู่อีกคู่ ตัวเรือนเพชรนั้นใหญ่พอสมควร แต่ตัวแหวนกลับเล็กกว่าขนาดนิ้วของอู๋จิง เธอจึงสวมมันไม่ได้ ตอนนี้จะหาร้านเครื่องประดับที่มีไซส์แหวนเปลี่ยนให้จากไหนได้? สุดท้ายเธอจึงจำใจวางมันลง

 

จางซั่วเหลียงเห็นดังนั้น ก่อนจะจากไป เขาก็แอบกระซิบถามเฉียนฟู่กุ้ย "เจ้าของร้าน คุณยังมีแหวนวงอื่นอีกไหม?"

 

"ตอนนี้ผมยังไม่มี แต่ผมสามารถหาได้แน่! ถ้าคุณต้องการผมจะเก็บไว้ให้" เฉียนฟู่กุ้ยเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม มองก็รู้ว่าชายหนุ่มกับหญิงสาวที่เพิ่งเดินจากไปนั้นเป็นคู่รักกัน พ่อหนุ่มคนนี้คงอยากซื้อแหวนไปเอาใจแฟน

 

แม้ว่าตอนนี้เขายังไม่มีของ แต่เขาก็คุ้นเคยกับคนในทีมรักษาความปลอดภัย ตอนที่คนเหล่านั้นออกไปรวบรวมของ คงไม่ลำบากนักถ้าให้แวะไปที่ร้านขายเครื่องประดับแล้วหาแหวนกลับมาด้วย

 

"งั้นผมจะจ่าย 10 คะแนนงานมัดจำเอาไว้ก่อน หลังจากได้รับของแล้วผมจะจ่ายอีก 10 คะแนนงาน" เดิมทีจางซั่วเหลียงกับอู๋จิงนั้นวางแผนเดินทางกลับไปแต่งงานที่บ้านเกิดในปลายปีนี้ แต่วันสิ้นโลกกลับมาถึงก่อน ทำให้แผนต้องล่มไป ก่อนวันสิ้นโลก จางซั่วเหลียงเป็นเพียงโค้ชฟิตเนส เงินเดือนของเขาไม่สูงนัก ต่อให้เก็บเงินสำหรับงานแต่งงานไว้ส่วนหนึ่ง แต่เขาก็ยังไม่ทันได้ซื้อแหวน ตอนนี้ต่อให้จัดงานแต่งงานขึ้นมาไม่ได้ อย่างน้อยถ้ามีแหวน อู๋จิงก็คงมีความสุข

 

"ดีครับ!" เฉียนฟู่กุ้ยยิ้มกว้างเห็นฟันในปากเกือบครบทุกซี่ ลูกค้าชั้นดีอย่างจางซั่วเหลียงไม่ได้มีบ่อยๆ เขาหยิบสมุดขึ้นมาจดไซส์แหวนของจางซั่วเหลียงและอู๋จิง ด้วยคะแนนงานมากขนาดนี้ ก็พอให้วัยรุ่นหลายคนในทีมรักษาความปลอดภัยตั้งใจออกไปหาแหวนดีๆ มาให้เขาแล้ว

 

"ผมจะทิ้งที่อยู่ไว้ ถ้าของมาถึงคุณก็ทิ้งโน้ตไว้ในกล่องจดหมายที่ประตู" ตอนนี้ในฐานมีไฟฟ้าใช้งานเพียงพอ ลิฟต์ในอพาร์ทเม้นท์ก็ใช้ได้ตามปกติ และมีทีมรักษาความปลอดภัยบางคนเริ่มย้ายเข้ามาอยู่ในอพาร์ทเม้นท์เดียวกันกับพวกเขาแล้ว แต่คนเหล่านั้นมักออกไปทำงาน ประตูหน้าของอพาร์ทเม้นท์จึงถูกล็อคไว้เป็นส่วนใหญ่ หากใครต้องการติดต่อคนในอาคารก็มักทิ้งข้อความไว้ในกล่องจดหมาย

 

"ได้ครับ!" เฉียนฟู่กุ้ยเห็นด้วยทันที

 

เมื่อจางซั่วเหลียงจากไป จางอวิ๋นก็เข้ามาคุยกับเจ้าของร้านบ้าง เขาเองก็สั่งซื้อแหวนสำหรับผู้ชาย 2 คน และจ่ายคะแนนมัดจำไว้ ตอนเห็นอู๋จิงลองแหวน เขาก็นึกอยากซื้อแหวนคู่ของเขากับคนรักตัวน้อยเช่นกัน

 

เมื่อการเจรจาเสร็จสิ้น เฉียนฟู่กุ้ยก็ดีใจจนรู้สึกว่าไม่อาจรีรอได้ เขารีบไปหาคนรู้จักในทีมรักษาความปลอดภัยทันที

 

เฉียนฟู่กุ้ยนั้นทำงานเร็วมาก 5 - 6 วันต่อมา เขาก็ทิ้งโน้ตไว้ให้จางซั่วเหลียงและจางอวิ๋น บอกว่าของมาถึงแล้ว

 

ชายหนุ่มทั้งสองได้แหวนคู่กลับไปเป็นของขวัญให้คนรัก อู๋จิงกอดจางซั่วเหลียงก่อนหัวเราะออกมาทั้งน้ำตา ส่วนซูรุ่ยเจ๋อเอาแต่บอกว่าเขาไม่ได้ร้องไห้ทั้งที่ตาแดงๆ คู่รักสองคู่นั้นจีบกันหวานชื่นจนไปกระตุกต่อมอิจฉาของคนอื่นในทีม เหล่าหมาโสดจึงพากันตะโกนโห่ร้องราวกับไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อแล้ว 

 

 

___________________

 

นักเขียนมีเรื่องจะกล่าว :

 

[โรงละครเร่เล็กๆ]

 

ผู้มีพลังพิเศษในฝ่ายปลูกพืช : ฝ่ายของเรานั้นไร้ประโยชน์มาก นอกจากเร่งการเจริญเติบโตของผักให้โรงอาหารเอาไปทำซุปแล้ว ก็ไม่เห็นได้ทำผลงานอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย!

ซูเสี่ยวเจ๋อ : (กินมือตัวเอง) ผมอิจฉามาก! ผมก็อยากปลูกพืชปกติเหมือนกันนะ

 

หัวหน้าฝ่ายปลูกพืช : ฮ่าฮ่าฮ่า เด็กน้อยคนนี้ช่างมีความเชื่อมั่นในตัวเองสูงนัก แน่นอนว่านายเข้าร่วมกับเราได้อยู่แล้ว! แต่เธอเคยปลูกอะไรมาแล้วบ้างล่ะ?

ซูเสี่ยวเจ๋อ : อืมม ก็ถั่วที่ฆ่าซอมบี้ได้ ระเบิดเชอร์รี่กับพริก กับระเบิดมันฝรั่ง ทานตะวันที่มีพลังรักษา เอ... แล้วแบบนี้ผมจะสามารถเปลี่ยนอาวุธให้กลายเป็นพืชธรรมดาได้ไหมนะ?

หัวหน้าฝ่ายปลูกพืช : ทำไมท้องฟ้ายังใสอยู่อีกล่ะ? ไม่ส่งสายฟ้าลงมาผ่าหมอนี่หน่อยหรอ?

(ประมาณว่าถ้าโกหกจะโดนฟ้าผ่าค่ะ)

 

[โรงละครไม้เล็กๆ]

 

เมื่อเห็นผลงานการบริหารภายในฐาน

ซูรุ่ยเจ๋อ : ฐานนี้ดีมาก ทำไมชีวิตก่อนฉันถึงไม่ได้เข้าร่วมฐานที่ดีอย่างนี้นะ?

จางอวิ๋น : .... (แตะบ่าปลอบใจ)

ตัวประกอบ : ตัวประกอบไม่ยิ่งแย่กว่าหรอ? บางคนได้ย้อนเวลากลับมาเป็นตัวละครเอก ส่วนบางคนก็ซวยทั้งปีทั้งชาติ!

ผู้กำกับ : จับไอ้เจ้าหมอนี่ไปนั่งยางซะ!

ซูรุ่ยเจ๋อ : (พลิกหนังสือ) ฟังดูมีเหตุผลนะ ตัวละครเอกที่ย้อนเวลามาต้อง...

จางอวิ๋น : (ปิดปากเสี่ยวเจ๋อ) ชู่วว อย่าให้ผู้กำกับได้ยินนายเชียว เราไปคุยกันแบบส่วนตัวดีกว่า

 

______________________

 

อุแง้ ในที่สุดก็มีฉากหวานเร้กๆ มาอีกแล้วค่ะ เขาสวมแหวนกันแล้ววว

จริงๆ เราว่าอู๋จิงเป็นอีกคนที่น่าอิจฉานะคะ แฟนนางอาจจะพูดไม่เก่ง แต่ดูใส่ใจมาก

 

ขอบคุณสำหรับคำแนะนำเรื่องน้องหมานะคะ วันนี้ก็เลยลองซื้อลูกบอลยางมาให้น้องเล่นค่ะ แต่ไม่ถึงชั่วโมงน้องก็กัดแตกซะแล้ว เลยต้องรีบเอาไปทิ้ง กลัวน้องกลืนเศษมันเข้าไป ไพ่ใบต่อไปของเราเลยเป็นขนมที่เป็นรูปร่างเหมือนกระดูกชิ้นใหญ่ค่ะ ชอบแทะนักใช้มั้ย งั้นแทะไปเลยยย เดี๋ยวพรุ่งนี้จะหาของเล่นอื่นมาเล่นกับน้องใหม่ /หัวเราะ

ตอนนี้แม่เราไม่มีไข้แล้วค่ะ แต่ก็ยังไว้ใจอะไรมากไม่ได้ ต้องดูอาการต่อไป

ขอบคุณสำหรับคอมเม้น กำลังใจ และของโดเนทนะคะ จะพยายามมาอัพทุกวันค่ะ แต่บางวันอาจจะดึกหน่อยน้าาา

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.638K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,140 ความคิดเห็น

  1. #6962 เอกภพไร้ขอบเขต (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2564 / 14:00
    ในตอนนี้คู่รักก็สวีทกันหวานหยด จนทำให้
    เหล่าสหายไร้คู่ก็อิ่มอาหารหมากันถ้วนหน้า🤣
    #6,962
    0
  2. #6493 คืนอำมหิต (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 21:08
    555อือเราก็อยากมีโมเม้นแบบนี้บ้าง🥺🥺🥺😍😍😍😘
    #6,493
    0
  3. #5263 น้ำพัน (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 04:37
    เป็นฐานที่ดีมากจริงๆ
    #5,263
    0
  4. #5193 Thatsawan To Love (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 22:57
    เหม็นความรักอ่าาาาา 5555
    #5,193
    0
  5. #5117 Taetaemnae (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 21:55
    งื้อออ
    #5,117
    0
  6. #4681 MitsukiCarto (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 28 มีนาคม 2563 / 03:25
    น่าจะจัดงานแต่งงานให้เจ๊อู๋สักหน่อยนะ~
    ลองเอาเชือกไปเล่นกับน้องหมาดีมั้ยคะไรท์ หมากัดดึงฝั่งนึง ไรท์ก็ดึงฝั่งนึง น้องหมาน่าจะชอบนะคะ
    #4,681
    0
  7. #4630 Dar699699 (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 20:34

    อิจฉาตาร้อนมากแม่
    #4,630
    0
  8. #4428 - Nusjung - (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 22 มีนาคม 2563 / 15:09
    แหวนของน้องงงง
    #4,428
    0
  9. #4336 lywn (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 05:54
    ฮึ้ย อู่จิงเทอจะน่าอิจฉาไปแล้ว
    #4,336
    0
  10. #4276 เตเตชิต (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 20 มีนาคม 2563 / 20:13
    คู่หลางจิงไม่ทำใหเผิดหวังงง หึ่ยยยอิจฉาๆๆๆ
    #4,276
    0
  11. #4125 sakura17 (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 18 มีนาคม 2563 / 08:29
    งุ้ยยย จริงค่ะอู่จิงกับจางซั่วเหลียงน่ารักมากเงียบๆแต่เอาใจใส่ ส่วนคู่หลักนั้นน่ารักก โมเม้นหวานๆมาแบบเป็นพักๆ555
    #4,125
    0
  12. #3942 Chalida Chomboonma (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 21:43
    สงสารคนหมาโสด
    #3,942
    0
  13. #3941 Avista (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 19:44
    เหล่าหมาโสดชั่งน่าสงสาร55555555
    #3,941
    0
  14. #3940 mothergod (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 18:42
    อย่าฝืนตัวเองนะคะ ดูแลสุขภาพด้วยน้า
    #3,940
    0
  15. #3939 Xialyu (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 17:18
    เหล่าหมาโสดดดดดด
    #3,939
    0
  16. #3928 Patimabhorn (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 15:59
    หมาโสดอยู่ทางนี้จ้า อิ่มอาหารหมามากเลย5555
    #3,928
    0
  17. #3924 เดี่ยวสร้างเรือให้นะ! (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 15:35
    เป็นหมาด้วยเลยแอ๊งงงงง
    #3,924
    0
  18. #3920 kacu (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 15:20

    รออ่านนะคะ
    #3,920
    0
  19. #3906 luzia atiria (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 13:52
    ขอบคุณค่าา
    #3,906
    0
  20. #3903 Timeneesia (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 13:39

    หมาเต็มไปหมดเลยจ้าาาา บรู้วววว
    #3,903
    0
  21. #3894 Konrafah (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 12:51
    หมาทางนี้ก็อิจฉาจ้าาา บู้วววว
    #3,894
    0
  22. #3885 วัวพันปี (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 11:48
    ขอบคุณค่ะ..

    ดูแลตัวเองให้ดีนะคะ​ อย่าลืมใส่หน้ากากอนามัยและล้างมือ^^
    ตอนนี้โครวิดก้อให้บรรยากาศไวรัสซอมบี้แล้วค่ะ
    #3,885
    0
  23. #3879 Rose pouchong (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 11:25
    เราอิจฉาอู๋จิงตั้งแต่ที่จางซั่วเหลียงจับมืออู๋จิงไว้ตอนที่จะตกจากระเบียงแล้วค่ะ วินาทีแห่งความเป็นความตาย แต่จางซั่วเหลียงไม่ยอมปล่อยมือและช่วยคนรักให้ถึงที่สุดจนซี่โครงเจ็บนี่มันทัชในมาก! นอกจากพ่อแม่แล้ว ในชีวิตจริงจะมีคนที่รักเราขนาดนี้มั้ยคะ😂
    #3,879
    0
  24. #3875 29212990 (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 11:13

    อิจฉาอู๋จิง

    ฮือๆๆ
    #3,875
    0
  25. #3873 miyumiyu (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 10:39
    ยุควันสิ้นโลก ขอแค่ใส่ใจ ไม่จำเป็นต้องใส่ทอง อิจฉาอู๋จิงง งืออ
    #3,873
    0