[นิยายแปล] เชอร์รี่ของผมจะระเบิดในวันสิ้นโลก [Yaoi/BL]

ตอนที่ 67 : ตอนที่ 66 : กลับมาพร้อมความสำเร็จ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,612
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,526 ครั้ง
    12 มี.ค. 63

 

ตอนที่ 66 : กลับมาพร้อมความสำเร็จ

 

สุดท้ายกลุ่มของเฉิงชี่ก็หารถโฟล์คลิฟท์เจอ ทุกคนจึงช่วยลำเลียงเครื่องจักรขนาดใหญ่ในไลน์การผลิตไปใส่รถบรรทุกของโรงงานที่เอาไว้ขนส่งผลิตภันฑ์อีกที ตามด้วยวัตถุดิบเท่าที่หาได้ สำหรับแผงโซลาร์ในโกดัง พวกเขาก็ขนขึ้นรถบรรทุกทหารคันหนึ่ง ส่วนทหารในรถคันนั้นก็กระจายไปขึ้นรถทหารอีก 3 คันที่เหลือแทน

 

ภารกิจสำเร็จไปได้ด้วยดี มีคริสตัลนิวเคลียสจำนวนมากที่พวกเขาเก็บเกี่ยวได้ หลี่หมิงยิ่งรู้สึกขอบคุณจางอวิ๋นกับซูรุ่ยเจ๋อ ถ้าไม่ใช่เพราะทีมนี้ ไม่ต้องพูดถึงการโจมตีจากคนนอก แต่พวกเขาก็ต้องบาดเจ็บหนักภายใต้กงเล็บและคมเขี้ยวของซอมบี้ระดับสูงและสุนัขซอมบี้อยู่ดี เมื่อกลับถึงฐาน หลี่หมิงตั้งใจชื่นชมคนกลุ่มนี้ในรายงาน เพื่อให้พวกเขาได้รับผลประโยชน์เพิ่มอีก

 

พวกเขาแวะรับทหารบาดเจ็บที่พักอยู่ในห้องเล็กๆ ก่อนเดินทางกลับมา

 

ทหารเหล่านั้นโชคดีมาก ทุกคนได้รับไวรัสและสามารถปลุกพลังพิเศษขึ้นมาได้ และทหารที่อายุน้อยที่สุดได้รับพลังมิติมา มิติของเขามีพื้นที่ 5 ลูกบาศก์เมตร สามารถใส่อะไรได้หลายอย่าง ในเวลานั้นเกาอันกลายมาเป็นขุมสมบัติของกลุ่มทหาร ในอนาคต การรวบรวมทรัพยากรและขนของจะง่ายขึ้นหากได้รับความร่วมมือจากผู้ใช้พลังมิติ

 

3 วันต่อมา ทีมทำภารกิจก็กลับถึงฐานพร้อมทรัพยากรเต็มคันรถ พวกเขาออกไปเพียง 6 - 7 วัน แต่เพราะจำนวนผู้รอดชีวิตที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ทำให้มีแรงงานจำนวนมาก การก่อสร้างกำแพงฐานจึงเป็นไปอย่างรวดเร็ว เมื่อมองจากภายนอก กำแพงสูงนี้ดูเหมือนกำแพงเมืองในซีรี่ส์ย้อนยุค

 

ตอนนี้มีประตูที่กำแพงเพิ่มขึ้นอีก 1 จุด ประตูทางด้านซ้ายจะใช้สำหรับให้ผู้รอดชีวิตที่มาใหม่ผ่านเข้ามาในฐาน ทุกวันนี้ มีผู้รอดชีวิตจำนวนมากได้ฟังประกาศทางวิทยุและเดินทางมาที่ฐาน ทุกคนต่อแถวเรียงกันผ่านจุดลงทะเบียนและเข้าไปข้างใน ประตูทางด้านขวาใช้สำหรับคนที่ได้รับบัตรประจำตัวชั่วคราวหรือบัตรประจำตัวอย่างเป็นทางการแล้ว พวกเขาจึงเข้าออกฐานได้ไวขึ้น เพียงแค่ให้เจ้าหน้าที่ตรวจบัตร

 

ซูรุ่ยเจ๋อเห็นขบวนรถขับออกไปจากเมือง ดูเหมือนจะเป็นทีมรักษาความปลอดภัย พวกเขาต้องออกไปกำจัดซอมบี้รอบๆ เมืองแทบทุกวัน

 

รถทหาร 4 คัน และรถหุ้มเกราะ 1 คันดึงดูดความสนใจคนที่เข้าออกเมืองได้เป็นอย่างดี ทหารยามที่รักษาประตูเมืองรีบรายงานสถานการณ์ให้ผู้บังคับบัญชาทราบ และเปิดประตูเมืองให้ถึงระดับสูงสุด เพื่อให้รถบรรทุกสามารถผ่านเข้าไปได้

 

เนื่องจากบัตรประจำตัวชั่วคราวของพวกจางอวิ๋นหมดอายุแล้ว พวกเขาต้องไปที่สำนักทะเบียนเพื่อต่ออายุและรับบัตรประจำตัวอย่างเป็นทางการ

 

จางอวิ๋นจอดรถไว้ที่หน้าประตูเมือง และเข้าไปเอาบัตรประจำตัวของเขาก่อน

 

หลี่หมิงและลูกน้องต้องรีบขนส่งอุปกรณ์ผลิตไฟฟ้าพลังแสงอาทิตย์ให้ผู้ที่รับผิดชอบเพื่อจบภารกิจ หลังบอกลาหลุ่มของจางอวิ๋นแล้ว พวกเขาก็จากไปก่อน

 

หลังเข้าเมือง ซูรุ่ยเจ๋อก็พบว่ามีเต็นท์จำนวนมากกางอยู่ในที่โล่งไม่ไกลจากประตูเมืองนัก เมื่อสอบถามทหาร จึงเข้าใจว่ามีผู้รอดชีวิตที่ไม่สามารถจ่ายค่าเช่าที่พัก หรือไม่ต้องการจ่ายเสียเอง

 

"ทำไมพวกเขาไม่ทำงานล่ะ? หรือว่างานในเมืองเต็มหมดแล้ว?" เจิ้งเจียเหอถามตรงๆ

 

เขามองดูแต่ละคนในเต็นท์ที่ดูไร้แรงขับเคลื่อนในชีวิต เอาแต่นอนหรือไม่ก็มาขออาหารจากคนที่เดินผ่านไปมา คนส่วนใหญ่เป็นผู้สูงอายุ ร่างการอ่อนแอ ผู้หญิง และเด็ก กระทั่งผู้ชายที่มีแขนขาครบถ้วนสามารถทำงานได้ก็มี

 

"จะเป็นไปได้อย่างไรล่ะ? ตั้งแต่แรกจนถึงตอนนี้ทั้งฐานก็ยังเต็มไปด้วยการก่อสร้าง ทุกที่ล้วนขาดแรงงาน แต่คนเหล่านี้ไม่ยอมขยับทำอะไรทั้งนั้นโดยอ้างว่าชีวิตของพวกเขาเศร้าโศกจนเกินไป" ทหารคนนั้นกล่าวอย่างดูถูก

 

เขากล่าวว่าระบบของฐานนี้ยุติธรรมมากแล้ว กระทั่งคนแก่ คนที่ร่างกายอ่อนแอ หรือกระทั่งคนพิการ พวกเขาก็คิดหางานง่ายๆ เตรียมไว้ให้ทำ

 

สำหรับผู้สูงอายุ พวกเขาก็จัดงานรดน้ำต้นไม้กับกวาดพื้นให้ สำหรับคนที่สุขภาพไม่ดี พวกเขาก็จัดงานเอกสารไว้ให้ สำหรับคนป่วย ฐานก็จัดยาไว้ให้ แต่เมื่อรักษาหายแล้วก็ต้องทำงานชดใช้ค่ายาของตัวเอง ระหว่างที่รักษาตัวยังไม่หาดีพวกเขาก็หางานที่ง่ายที่สุดมารองรับ

 

อย่างหวังเอ้อโกว ที่ทำงานลงทะเบียนให้ผู้รอดชีวิตที่ผ่านเข้าประตูเมืองมาใหม่ ก็ทุกข์ทรมานจากโรคโปลิโอตั้งแต่เด็กๆ ทำให้ขาซ้ายลีบ แต่เขาก็ยังเขียนหนังสือได้

 

"ซูรุ่ยเจ๋อ!" ทันใดนั้นก็มีใครบางคนตะโกนเรียกชื่อซูรุ่ยเจ๋อ

 

เมื่อหันไปมองต้นเสียง ซูรุ่ยเจ๋อก็พบเด็กสาวที่ดูคุ้นตา เธอสวมกระโปรงผ้ากระสอบสีเทา ผมของเธอพันกันเหมือนกองฟาง อย่างไรก็ตาม หลังจากที่เธอจัดผมเผ้าให้เรียบร้อย ก็ต้องพบว่าเธอมีใบหน้าที่โดดเด่นดูน่ารัก

 

"คุณเป็นใคร?"

 

เด็กสาวไม่คิดว่าซูรุ่ยเจ๋อจะถามคำถามนี้กับเธอ ใบหน้าของเธอพลันซีดเผือด

 

"ฉันคือซูเจียหนี่!"

ชื่อและใบหน้านี้ดูคุ้นอยู่บ้าง แต่ซูรุ่ยเจ๋อก็ยังจำไม่ได้อยู่ดี

 

"แล้วเธออยากให้ฉันช่วยอะไรหรือเปล่า?" ในเมื่อจำเธอไม่ได้ แต่ซูรุ่ยเจ๋อก็ไม่อยากขัดแย้งกับใคร เขาถามเจตนาของเธอออกไปตรงๆ

 

ริมฝีปากของเด็กสาวสั่น ดวงตารื้นน้ำตา ท่าทีของเธอเหมือนเพิ่งถูกตีแรงๆ

 

แล้วเธอจะทำอะไรล่ะ? มีอะไรที่เธอทำได้อีก? นี่ก็ 2 วันมาแล้วที่เธอมาถึงฐานช่วยเหลือ พรุ่งนี้เป็นวันสุดท้ายที่เธอจะได้อยู่ในที่พักฟรี ดังนั้นเธอจึงต้องออกไปทำงานที่ทั้งสกปรกทั้งเหน็ดเหนื่อย เธอจะทนได้อย่างไร?

 

เธอตามพ่อของเธอไปลงทะเบียนในงานขนอิฐ ซึ่งจะได้รับ 5 คะแนนงานต่อวัน เธอจ่ายค่าที่พักไป 2 คะแนน เหลืออยู่เพียง 3 คะแนนเท่านั้น เพียงพอแลกอาหารได้แค่ 2 วันครึ่ง

 

ก่อนมาถึงฐานช่วยเหลือ เธอไม่ได้กินอะไรเต็มอิ่มมาหลายวันแล้ว และเธอไม่อยากกลับไปใช้ชีวิตอย่างหิวโหยอีก

 

เธอเห็นซูรุ่ยเจ๋อและกลุ่มของเขาผ่านเข้าเมืองมาจากอีกประตู คนเหล่านี้มีทั้งรถและปืน คงเป็นทีมทำภารกิจ มิหนำซ้ำทหารที่พูดคุยด้วยยังมีท่าทางเป็นมิตร พวกเขาต้องมีฐานะไม่ธรรมดาในฐานนี้

 

ตอนเรียนอยู่ด้วยกัน ที่นั่งของซูรุ่ยเจ๋ออยู่เยื้องไปจากเธอ ตอนนั้น วัยรุ่นต่างก็เป็นวัยที่เริ่มมีความรัก เมื่อเธอพูดคุยกับเพื่อนร่วมชั้นอยู่ ก็ได้ยินซูรุ่ยเจ๋อคุยกับเพื่อนในกลุ่ม และบอกว่าเธอสวยมาก แต่ตอนนั้นเธอรู้ว่าฐานะครอบครัวของซูรุ่ยเจ๋อไม่ดีนัก เธอจึงตีตัวออกห่างจากเขา

 

ไม่แน่ว่าตอนนี้เขาจะยังชอบเธออยู่ เขาอาจจะอยากช่วยเธอ...

 

หัวใจของซูเจียหนี่พลันรู้สึกเหมือนมีแมวข่วน เมื่อเห็นซูรุ่ยเจ๋อกำลังจะเดินเข้าไปในสำนักทะเบียน เธอห้ามตัวเองไม่ได้ จึงตะโกนเรียกชื่อเขา

 

กลับเป็นว่า... เขาจำเธอไม่ได้แล้ว...

 

แค่ปิดเทอมหน้าร้อนผ่านไป ทำไมเขาถึงจำเธอไม่ได้แล้ว?

 

เธอไม่มีทางรู้ ว่าปิดเทอมสั้นๆ ของเธอ แต่สำหรับซูรุ่ยเจ๋อ มันผ่านไปชีวิตหนึ่งแล้ว และครั้งนี้ที่เขาย้อนเวลากลับมา สายตาของเขามีไว้มองเพียงจางอวิ๋น ทำไมเขาต้องจดจำเพื่อนร่วมชั้นที่แทบไม่เคยคุยกันได้ด้วย?

 

"ฉัน ฉัน....." ซูเจียหนี่พูดไม่ออก

 

ซูรุ่ยเจ๋อนับว่าใจเย็นมากแล้ว ในความคิดของเขา เขาเพิ่งเดินเข้ามาในเมือง ก็ถูกเรียกโดยใครบางคนที่เขาจำไม่ได้ จากนั้นอีกฝ่ายก็ไม่ยอมพูดอะไรอีก ทำให้เขาเริ่มงง

 

"เธอเป็นอะไร? ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ฉันไปก่อนนะ"

 

"นาย... นาย..." ตาของซูเจียหนี่แดงช้ำ และเต็มไปด้วยความคับข้องใจ

 

"ฮ่าฮ่าฮ่า เสี่ยวเจ๋อ ฉันไม่คิดเลยว่าเธอจะไม่เข้าใจเรื่องที่เกิดขึ้น" เฉิงเจียวหัวเราะพลางเดินเข้ามาจับไหล่ซูรุ่ยเจ๋อ "เป็นเพราะว่าเด็กสาวคนนี้ชอบเธอไง!"

 

"แต่ผมไม่รู้จักเธอ?!" เมื่อเห็นจางอวิ๋นยืนยิ้มอยู่ข้างๆ ซูรุ่ยเจ๋อก็รีบชี้แจงความสัมพันธ์ของเขากับเด็กหญิงทันที

 

เวลานั้นมีคนอยู่รอบๆ ค่อนข้างมาก พวกเขาชี้นิ้วไปที่ซูเจียหนี่ เด็กสาวจะทนได้อย่างไร? เธอกระทืบเท้าอย่างเกลียดชังแล้ววิ่งออกไปทั้งน้ำตา

 

แต่ซูรุ่ยเจ๋อยังคงยืนนิ่ง ราวกับมีเครื่องหมาย ? อยู่บนหัว 

 

"ไปเถอะ อย่ามัวพูดจาไร้สาระ เข้าไปในสำนักทะเบียนก่อน อย่าขวางทางคนอื่น" จางอวิ๋นผลักเฉิงเจียวออกไป แล้วคว้าข้อมือของซูรุ่ยเจ๋อ ก่อนลากเด็กชายเข้าไปในอาคารสำนักทะเบียน

 

เจียงซูโจวสั่งให้คนเตรียมบัตรประจำตัวอย่างเป็นทางการของพวกเขาเอาไว้แล้ว เมื่อพวกเขาลงทะเบียนและเพิ่มลายนิ้วมือลงในประวัติ พวกเขาก็ได้รับบัตรอย่างง่ายดาย เมื่อมีบัตรประจำตัว พวกเขาก็สามารถรูดการ์ดเพื่อแลกอาหารและทรัพยากรได้ง่ายขึ้น

 

สำหรับเด็กสาวที่ปรากฏตัวอย่างไม่มีที่มา และวิ่งหนีหายไปนั้น ก็ไม่ได้ทิ้งความประทับใจใดๆ ไว้ในความทรงจำของพวกเขาเลย

 

 

_________________________

 

นักเขียนมีเรื่องจะกล่าว :

 

[โรงละครไม้เล็กๆ]

 

ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงโกดังเก็บของ เมื่อทหารเปิดประตูโกดัง สุนัขซอมบี้ก็พุ่งออกมา

เจิ้งเจียเหอ : ฉันจะสู้เอง ~~

เฉิงเจียว : มาหาพายุใบมีดของฉันดีกว่า

เฉิงชี่ : ปิกะ ปิกะ ปิกะจู๊ววว ~

เหล่าสุนัขซอมบี้ : ผู้กำกับ พวกเราโผล่มาผิดฉากหรือเปล่าเนี่ย?

เจิ้งเจียเหอ : ถ้าพวกนายไม่ชอบงานนี้ ก็ไปรับเงินค่าจ้างสำหรับตัวประกอบแล้วกลับบ้านเถอะ เร็วเข้า!

เหล่าสุนัขซอมบี้ : ไม่ ตามบทแล้วเราต้องโจมตีกลุ่มตัวเอก ไม่ใช่พวกนาย

ซูรุ่ยเจ๋อฟัดพุงเสี่ยวเฮย : โทษที พวกเรากำลังอยู่ในปาร์ตี้แมวน่ะ

 

[โรงละครเร่เล็กๆ]

 

เจิ้งเจียเหอ : สุนัขซอมบี้! ถึงซีนฉันเป็นฮีโร่บ้างแล้ว!

เฉิงเจียว : เฮ้! ใจเย็น! ให้ซีนใบมีดสายลมบ้าง

เฉิงชี่ : เฉิงชี่... นายคือสายฟ้า นายคือแสง นายคือ... เดี๋ยว! ทำไมเจียวเจียวถึงเร็วกว่าสายฟ้าของฉันอีกล่ะ? ไม่ใช่ว่าพลังสายฟ้าของฉันเป็นนิ้วทองคำหรอกหรอ!

เจิ้งเจียเหอ : เพราะเจียวเจียวกับฉันเป็นสามีภรรยากัน พี่ภรรยาก็อยากมีส่วนร่วมด้วยหรอ? อ๋า? ทำไมฉันถึงลอยได้ล่ะ? ฉันโดนลมพัดขึ้นมา? เดี๋ยว! นี่มันลอยสูงเกินไปแล้ว!

เฉิงเจียว : ตรงนี้เหมือนจะร้อนนะ ฉันเลยส่งพายุทอร์นาโดไป เผื่อนายจะเย็นขึ้นหน่อย (^_^)

เฉิงชี่ : หุหุหุ ใครเป็นพี่ภรรยานายกัน? ถ้าเป็นจริงคือวันนั้นนายก็ไม่มีชีวิตอยู่แล้ว

เจิ้งเจียเหอ : ฉันขอรายงาน! ครอบครัวนี้หัวรุนแรงเกินไป ฉันขอเปลี่ยนคู่ชิป!

นักเขียน : ได้! แต่นายคงไม่อยากเป็นมือที่ 3 ของใครหรอกใช่ไหม? หมอซ่งก็รูปงามมากนะ เขายิ่งชอบทำน้ำเย็นๆ ให้นายไม่ใช่หรอ หรือถ้านายไม่อยากคุยกับเขา เขาก็ไม่คิดมาก ส่วนหยูตงตง เทวดาตัวน้อย! น่ารักมาก! สำหรับเสี่ยวเฮย อืมม ก็คงเจ๋งดีนะ!

เจิ้งเจียเหอ : ให้ฉันไม่ต้องมีคู่ยังดีซะกว่า...

 

_________________________

 

เสี่ยวเจ๋อก็มีชะตาดอกท้อกับเขาเหมือนกันนะคะ /หัวเราะ

ส่วนคู่น้องเจียเหอ จะเป็นใครต้องลุ้นต่อไปค่ะ

ตอนที่แล้วแอบแทรกเพลงไว้ในช่วงโรงละคร แต่เหมือนไม่ค่อยมีคนรู้จัก สงสัยว่า Age gap ของคนแปลกับคนอ่านส่วนใหญ่จะห่างกันเกินไปค่ะ /ปาดน้ำตา

สำหรับช่วงนี้ ไวรัสกำลังระบาด ถ้าใครพอมีเงินอยู่ก็แนะนำให้ทำประกันไวรัสไว้บ้างนะคะ ที่บ้านเราก็เริ่มตุนของบ้างแล้วค่ะ เผื่อประกาศระยะที่ 3 แบบไม่ทันตั้งตัว ดูแลตัวเองกันนะคะ ถ้าไม่จำเป็นก็อย่าเอาตัวเองไปอยู่ในที่มีคนเยอะๆ

 

ขอบคุณสำหรับคอมเม้นท์และของโดเนทค่ะ ขอให้ทุกคนรักษาสุขภาพกันด้วยนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.526K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,140 ความคิดเห็น

  1. #6910 Panicha48 (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2563 / 13:57

    เค้าชมว่าแกสวยก็ไม่ได้แปลว่าเค้าจะชอบแก!!! จำไว้!!
    #6,910
    0
  2. #6809 bambiim (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2563 / 23:34
    ปิกาจู๊ว5555555 /จากโรงละครเร่เจียเหอน่าจะคู่กับเฉิงเจียวแน่เลย;-; มมกับหมอจางมาก;—;
    #6,809
    0
  3. #6491 คืนอำมหิต (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 19:27

    ตัวร้ายตัวใหม่
    #6,491
    0
  4. #6414 capitala2 (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 15:11
    ปิกะจู 55555555555555555
    #6,414
    0
  5. #5261 น้ำพัน (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 04:22
    ดีแล้วล่ะที่น้องจำไม่ได้ ที่ทักน้องก็เพราะอยากได้ความสะดวกสบายเท่านั้น
    #5,261
    0
  6. #5115 Taetaemnae (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 21:44
    ปิกะปิกะ 55555 โอ้ยยยย
    #5,115
    0
  7. #4679 MitsukiCarto (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 28 มีนาคม 2563 / 02:57
    มีคนจะมาเกาะเมียพี่อ่ะพี่อวิ๋น
    น้องเจียน่าจะโสดไปอีกนานเลยล่ะมั้งเนี่ย
    #4,679
    0
  8. #4120 sakura17 (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 18 มีนาคม 2563 / 08:16
    เด็กสาวไม่ได้ชอบแค่อยากมาเกาะรุ่ยเจ๋อต่างหาก
    สรุปเจียเหอไม่มีคู่สินะ5555
    #4,120
    0
  9. #4040 PikazZA (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 16 มีนาคม 2563 / 22:38

    หมั่นไส้ สนใจแค่คนเดียว

    #4,040
    0
  10. #3937 Xialyu (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 17:04
    โธ่น่าสงสาร
    #3,937
    0
  11. #3794 Tanz Giroro (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 14 มีนาคม 2563 / 01:41
    เกลียดความปิกะจู๊ว โอ๊ยย5555
    #3,794
    0
  12. #3771 Bestfriend_angie (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 22:14

    หลี่หมิงและลูกน้องต้องรีบขนส่งอุปกรณ์ ตรงนั้นมีคำว่า กลุ่มผิดค้าบ เขียนว่าหลุ่ม
    #3,771
    0
  13. #3762 trp1021 (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 21:52
    และเด็กสาวคนนั้นก็จะกลายเป็นตัวปัญหาติดท้อปชาร์ต
    #3,762
    0
  14. #3736 The Cross Blood (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 16:05
    วิ่งออกไปก็ไม่ได้อะไรค่ะ เสี่ยวเจ๋อคือมีคนในดวงใจแล้ว
    #3,736
    0
  15. #3734 arasira (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 13:37
    ทำไมนางมโนเก่งไปทำงานไป๊
    #3,734
    0
  16. #3733 Patimabhorn (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 13:06
    น้องผู้หญิงคงไม่มีบทอีกแล้วล่ะมั้ง ถึงมีก็คงโดนพี่จางใช้พลังกดไว้กับพื้น55555
    #3,733
    0
  17. #3731 Mini_Kyungsoo (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 11:20
    เอาเวลาไปทำงานแลกคะแนนเถอะยัยหนู
    #3,731
    0
  18. #3730 Hesel (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 10:45
    เอาล่ะค่ะ ต่อไปเรื่องนี้ก็จะเปลี่ยนชื่อเป็น Attack On Zombie นะคะ เป็นโลกคู่ขนานของเรื่อง Attack On Titan นั่นเองค่ะ(กำแพงนั้นเป็นกำแพงวอลมาเรียแน่นอน)55555
    #3,730
    0
  19. #3729 บ้านอยู่บนดาวอังคาร (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 10:39
    พักก่อนนะน้อง ที่ผู้ชายบอกสวย ไม่ได้แปลว่าผู้ชายชอบ
    #3,729
    0
  20. #3728 Tery2006 (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 10:27
    อ่านโรงละครเร่ปุ๊บ​

    เอ้าจำเนื้อเรื่องไม่ได้!
    #3,728
    0
  21. #3727 Cheer (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 09:58

    แค่เขาชมว่าสวยไม่ได้หมายความว่าเขาชอบหล่อนย่ะ!!! มโน!!!


    อินเกินไปไหม? มานั่งรออ่านตอนต่อไปค่ะ~

    #3,727
    0
  22. #3726 TiwticAmp_90 (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 09:20

    แหม่ ตอนนั้นเห็นบ้านน้องจนเลยไม่อยากสุงสิงด้วย ทีงี้ล่ะมาอยากเข้ากลุ่มของน้อง ไปไกลๆเลยจ้า

    #3,726
    0
  23. #3725 NightHeart (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 08:52
    อะไรทำให้ชะนีนางนี้มั่นใจได้หน้าหัวเราะขนาดนี้???
    #3,725
    0
  24. #3724 jeerasuda0610 (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 07:04
    รอค่ะๆ
    #3,724
    0
  25. #3723 raving_fox (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 06:17
    วงวารความมั่นหน้ามั่นโหนก
    #3,723
    0