[นิยายแปล] เชอร์รี่ของผมจะระเบิดในวันสิ้นโลก [Yaoi/BL]

ตอนที่ 6 : ตอนที่ 6 : ทำให้ชัดเจน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,530
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,950 ครั้ง
    19 ม.ค. 63

 

ตอนที่ 6 : ทำให้ชัดเจน

 

หลังจากขายผลผลิตที่เหลือจนหมด ซูรุ่ยเจ๋อก็เข็นรถเข็นตามหลังเฉินฮุยเจิ่นไป

 

ความรู้สึกของซูรุ่ยเจ๋อแตกต่างจากการมาเยี่ยมเยือนบ้าน 3 ห้องนอน 1 ห้องโถงของคุณลุงในชีวิตก่อนอย่างสิ้นเชิง ความรู้สึกกลัวและคาดหวังในครั้งก่อน แต่คราวนี้ไม่ใช่อีกต่อไปแล้ว

 

"เสี่ยวเจ๋อ! มาเร็ว! นั่งลงก่อน!" เฉินฮุยเจิ่นดึงซูรุ่ยเจ๋อให้นั่งลงบนโซฟาอย่างกระตือรือร้น หล่อนเข้าไปในครัวเพื่อนำขนมขบเคี้ยวและเครื่องดื่มยี่ห้อดังออกมา "เธอกินขนมดูทีวีไปก่อนนะ ป้าจะไปทำอาหารมาให้ ดูสิว่าตัวเองนั้นผอมแค่ไหน! คืนนี้เธอต้องได้กินอาหารมื้อใหญ่!"

 

ได้ยินดังนั้น แผนเดิมของซูรุ่ยเจ๋อที่กะว่าจะรีบคุยรีบไปก็ถูกตีโต้ไปไกล 180,000 ไมล์ เอาไว้ให้เขาดื่มกินอย่างอิ่มหน่ำสำราญก่อนเถอะ

 

เด็กหนุ่มที่น่าสงสาร อุตส่าห์ได้หลังย้อนเวลามาจากวันสิ้นโลก กลับติดนิสัยเห็นแก่กินเสียอย่างนั้น...

 

เมื่อประตูเปิดออก พบว่าเป็นคุณลุงของเขาที่กลับมาทานอาหารเย็น เวลาเดียวกันกับที่คุณป้าจัดโต๊ะอาหารพอดี เมื่อลุงเห็นซูรุ่ยเจ๋อนั่งอยู่บนโซฟาก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยเสียงแห้งๆ "เสี่ยวเจ๋อหรอ?"

 

"สวัสดีครับคุณลุง" ซูรุ่ยเจ๋อยืนขึ้นทักทายญาติผู้ใหญ่ ลุงซูเป็นผู้ชายในบ้านที่ภรรยาเป็นใหญ่ อำนาจในบ้านมีน้อยนิด และการตัดสินใจทั้งหมดมีป้าใหญ่เป็นผู้นำ ในชีวิตที่แล้ว คืนก่อนเขาจะถูกส่งให้กับสถาบัน มีเสียงเคาะประตู เมื่อเขาเปิดประตูก็พบคุณลุงยืนอยู่ ลุงยืนอยู่สักพักโดยไม่กล่าวอะไร แล้วจากไป

 

เป็นไปได้ว่า ลุงต้องการเตือนอะไรบางอย่างกับเขา แต่ในที่สุดก็เลือกที่จะเห็นแก่ตัว...

 

ดังนั้นซูรุ่ยเจ๋อจึงยังพอหลงเหลือความเคารพต่อคุณลุงอยู่บ้าง อย่างน้อยญาติคนนี้ก็ยังลังเลและคิดจะกล่าวเตือนเขา แต่ซูรุ่ยเจ๋อก็ไม่คิดจะร่วมหัวจมท้ายไปด้วยกันเหมือนอย่างในชีวิตก่อนแล้ว

 

"เสี่ยวเจ๋อ! นั่งลงเลยนั่งลง!" ป้าใหญ่รีบจัดอาหารลงโต๊ะอย่างรวดเร็ว และเรียกเขาให้มานั่ง

 

"ครับ" ซูรุ่ยเจ๋อไม่เกรงใจอีกต่อไป เขานั่งลงและพยายามอดทน ในเวลานั้นเขาห้ามน้ำลายตัวเองไม่ได้เลย

 

เพื่อที่จะจูงใจซูรุ่ยเจ๋อ มือเย็นวันนี้หรูหรามาก เฉินฮุยเจิ่นทำให้ทั้งโต๊ะอาหารมีสีสันลานตา กลิ่นหอมยั่วยวน และรสชาติยอดเยี่ยม มื้อนี้อุดมสมบูรณ์ยิ่งกว่าโต๊ะอาหารวันเทศกาลปีใหม่ของครอบครัวป้าใหญ่เสียอีก มีทั้งหมูตุ๋น สตูว์เนื้อและมันฝรั่ง สเต็กที่มีน้ำราดรสหวานอมเปรี้ยว ไข่ตุ๋นใส่หมูสับ เนื้อปลาไหล ซี่โครงหมูต้มเครื่องเทศ หม้อไฟเต้าหู้ ไข่เจียวใส่มะเขือเทศ และมันฝรั่งผัดรสเปรี้ยว นับเป็นอาหาร 8 จานกับซุป 1 หม้อ!

 

แม้ว่าเฉินฮุยเจิ่นจะไม่ใช่เชฟ แต่ก็เป็นแม่บ้านมาหลายปี หล่อนเชี่ยวชาญการทำอาหารที่บ้านมาก ในช่วงที่วิกฤตอาหารในวันสิ้นโลกดำเนินไปจนถึงขีดสุด อะไรที่นำใส่ปากได้ก็นับว่าอร่อยทั้งนั้น จะให้พูดถึงอาหารที่ใช้ฝีมืออย่างประดิษฐ์ประดอยแบบนี้ได้อย่างไร?

 

ชีวิตก่อนของซูรุ่ยเจ๋อ เขาและครอบครัวของลุงร่อนเร่ไปทั่ว หลายวันจะได้ทานอะไรลงท้องซักที หลายครั้งที่ต้องอยู่รอดโดยการกินแค่ผักกาดหอมไม่กี่ใบและดื่มน้ำตามให้อิ่มท้อง แม้ว่าหลังจากเข้าไปอยู่ในฐานความเป็นอยู่จะดีขึ้นบ้าง อาหารพื้นฐานที่ได้รับแจกจ่ายคือข้าวเปลือกและถั่วอัดซึ่งแข็งมาก ต้องนำมาแช่น้ำให้อ่อนนุ่มก่อนรับประทาน แต่หลังจากถูกนำไปทดลองชีวิตเขานั้นเลวร้ายถึงขีดสุด ดำรงชีวิตอยู่แต่ละวันด้วยสารอาหารที่ฉีดเข้าร่างกาย

 

ดังนั้นเมื่อซูรุ่ยเจ๋อมีโอกาสย้อนเวลากลับมา ความต้องการอาหารของเด็กชายก็พุ่งสูงขึ้นหลายเท่าตัว และตอนนี้เขาก็หิวมาก!

 

เมื่อมีอาหารวางอยู่ตรงหน้า เขาจะอดทนได้อย่างไร?

 

เด็กชายคว้าชามข้าวของตนเองและจ้องมองลุงกับป้าด้วยสายตาเป็นอริ เขาเห็นทั้งคู่คว้าตะเกียบและมองหาจานที่สนใจ ซูรุ่ยเจ๋อไม่รอใครกล่าวเปิดงาน เขาจ้วงหยิบอาหารด้วยความรวดเร็วสูง

 

ลุงกับป้าตกใจกับการกินของเขา เฉินฮุยเจิ่นตั้งใจจะกินช้าๆ ระหว่างนั้นก็โน้มน้าวให้ซูรุ่ยเจ๋อย้ายมาอยู่ด้วยกัน แต่ผลกลับเป็นว่าเด็กชายตะบี้ตะบันกินไม่สนใจอะไรอื่น ตะเกียบคู่นั้นเคลื่อนที่เร็วจนเห็นเป็นเพียงภาพติดตา หล่อนจะเอาโอกาสไหนไปเอ่ยปาก?

 

เมื่อนึกถึงว่าชายแก่บ้านนั้นเพิ่งเสียไปไม่กี่สิบวัน และเด็กชายต้องอาศัยอยู่ตามลำพัง แต่ที่บ้านจะไม่มีอะไรกินเลยหรือ? มองดูแล้วได้แต่คิดว่าอุจาดตา ไม่ต่างอะไรจากผีไร้ญาติที่หิวโหยสักนิด

 

เฉินฮุยเจิ่นกลืนความรู้สึกดูถูกซูรุ่ยเจ๋อไว้เบื้องลึกในจิตใจ หล่อนค่อยๆ ปั้นรอยยิ้มอบอุ่นอ่อนโยน กล่าวให้ซุรุ่ยเจ๋อกินให้เยอะขึ้นอีก และเก็บเรื่องที่จะพูดคุยไว้หลังมื้ออาหาร

 

ซูรุ่ยเจ๋อกินกับข้าวหมดไป 3 จานแล้ว ทุกครั้งที่เติมข้าวเด็กชายจะเติมพูนขึ้นเรื่อยๆ และกินอย่างไม่รักษาภาพลักษณ์ ซูรุ่ยเจ๋อกินกับข้าว 8 จาน ซุป 1 หม้อ ซึ่งเป็นอาหารสำหรับเลี้ยงคน 5 - 6 คนจนหมดเกลี้ยงไม่รวมข้าวอีก 1 หม้อ ถ้าไม่ติดว่าลุงกับป้านั่งอยู่เขาคงเลียจานไปแล้ว

 

หลังจากท้องอิ่ม ซูรุ่ยเจ๋อก็นั่งอย่างสุขสบายบนโซฟานุ่มในห้องนั่งเล่นบ้านลุง ค่อยๆ ลูบท้องที่ป่องเล็กน้อย อาหารมื้อนี้นับว่าเป็นมื้อที่เขาพึงพอใจที่สุดหลังกลับมาเกิดใหม่ก็ว่าได้

 

อร่อยมาก! และไม่เสียเงิน! เขาจะหาอะไรดีๆ แบบนี้ได้ที่ไหนอีก?

 

"เสี่ยวเจ๋อ... อยู่ตามลำพัง เธอดูแลตัวเองไม่ได้หรอก ที่ป้าพูดว่าเราเป็นญาติที่เธอเหลืออยู่ ป้าคุยกับลุงของเธอเรียบร้อยแล้ว เราอยากให้เธอย้ายมาอยู่ในบ้านเรา อาเฉียงลูกชายป้าก็แต่งงานมีลูก และจะย้ายออกไปเร็วๆ นี้ เธอจะได้ใช้ห้องนอนเขา และเราจะจ่ายค่าเทอมให้เธอด้วย"

 

อ่า... เริ่มแล้วสินะ

 

ซูรุ่ยเจ๋อมองโต๊ะอาหารที่เคยเต็มไปด้วยของอร่อย ก่อนทำตัวเหมือนเป็นเด็กชายขี้เกรงใจและไม่ต้องการสร้างปัญหา เขายิ้มเอียงอายและกล่าว "คุณป้าไม่ต้องเป็นห่วงหรอกครับ ผมดูแลตัวเองได้ และผมก็หาทางออกเรื่องค่าเทอมไว้แล้ว"

 

"เธอจะดูแลตัวเองได้ยังไง? โดยการไปตั้งแผงขายของที่หน้าตลาดสดน่ะหรอ?! เธอยังเป็นนักเรียน เรื่องเรียนควรมาเป็นอันดับแรก ถ้าเธอมัวแต่เอาเวลาไปทำงาน ไปตั้งร้านหรืออะไรก็ตาม เธอจะทำให้การเรียนล่าช้าไปอีก เธออยากทำให้คุณตาที่อยู่ในหลุมเสียใจหรือ?" เมื่อเฉินฮุยเจิ่นเห็นซุรุ่ยเจ๋อขายผักอยู่หน้าทางเข้าตลาด เธอไม่ได้ให้ความสำคัญกับมันนัก ไม่มีทางรู้ว่าซูรุ่ยเจ๋อขายของที่มีต้นทุนแสนถูกและทำได้กำไรหลายเท่าตัว หากหล่อนรู้ว่าซู่รุ่ยเจ๋อทำเงินในแต่ละวันได้มากขนาดไหน สามีภรรยาจอมโลภคู่นี้จะไม่หาทางรีดไถเขาได้หรือ?

 

ซูรุ่ยเจ๋อไม่พอใจมากที่ได้ยินป้านำเรื่องคุณตาที่เสียไปแล้วมากดดันเขา ทันใดนั้นเขาก็หงายไพ่ใบหนึ่ง "คุณป้า ผมได้ยินมาว่าละแวกบ้านเก่าของคุณตากำลังจะถูกรื้อ และจะได้รับเงินชดเชยคนละ 300,000 หยวน"

 

เมื่อเขาพูดเรื่องนี้ ซูรุ่ยเจ๋อต้องพยายามแสดงภาพลักษณ์เขินอาย และเผยยิ้มไร้เดียสา

 

แต่เฉินฮุยเจิ่นและลุงซูเริ่มยิ้มไม่ออก เฉินฮุยเจิ่นหน้าซีดและกล่าวเสียงแห้ง "จ.. จริงหรือ? เธอไปฟังเรื่องนี้มาจากใคร?"

 

"ผมฟังมาจากลุงหวังที่ลานหมู่บ้าน หลานของลุงหวังทำงานอยู่ในหน่วยงานที่เกี่ยวข้องโดยตรง ผมเจอลุงหวังตอนเขาไปออกกำลังช่วงเช้าพอดี เขาเลยบอกข่าวผม"

 

"โอ้..." ดวงตาของเฉินฮุยเจิ่นพลันเปลี่ยนอารมณ์ ก่อนกล่าวต่อ "แต่ป้าก็ไม่รู้ว่าเอกสารสัญญารื้อถอนจะถูกส่งมาเมื่อไหร่ โรงเรียนของเธอจะเริ่มอยู่พรุ่งนี้แล้ว และปัญหาเรื่องค่าเทอมก็ยังไม่ได้แก้ไขใช่ไหม?

 

"นั่นเป็นเรื่องเดียวกันกับที่ผมบอกเมื่อครู่ ตอนนี้ผมมีเงินไม่พอ อาจต้องยืมเพื่อนจ่ายค่าเทอมไปก่อน และโรงเรียนก็มีหอพัก หลังจากบ้านถูกรื้อถอนและเงินชดเชยถูกเบิกจ่ายแล้ว ผมค่อยคืนเงินเพื่อน ป้าไม่ต้องกังวล ผมไม่สร้างปัญหาอะไรให้ป้าแน่นอน"

 

ปฏิกิริยาของเฉินฮุยเจิ่นพลันกระด้าง หล่อนขมวดคิ้วและถองศอกใส่สามีที่นั่งข้างๆ

 

คุณลุงบิดตัวเล็กน้อยและกล่าวอย่างอับอาย "เสี่ยวเจ๋อ หลานคนหนึ่งของเรากำลังจะเข้าเรียน เราอยากให้เขาเข้าเรียนในโรงเรียนประถมที่ดีกว่าเดิมและสามารถรับสิทธิ์เข้าโรงเรียนมัธยมอันดับ 1 ในเมืองได้ แต่ทะเบียนบ้านของหลานคนนี้ไม่ได้อยู่ที่นี่ ลุงไม่มีทางอื่น ได้แต่ถามเธอว่าจะให้เด็กคนนั้นย้ายทะเบียนบ้านมาที่บ้านคุณตาเธอได้ไหม?"

 

ประโยคที่ลุงพูดยังคงเหมือนกับชีวิตก่อนของเขา คงถูกป้าใหญ่เตรียมไว้อย่างแน่นอน อย่างไรซูรุ่ยเจ๋อกับคุณตาซูก็มีสายเลือดเดียวกันกับคุณลุงซูฉีหมิง หากเป็นคุณลุงออกปากพูดจะง่ายกว่า

 

"แต่บ้านหลังนั้นกำลังจะถูกรื้อ?"

 

"ไม่เป็นไร ทะเบียนบ้านยังมีผล อย่างน้อยก็ให้เด็กคนนั้นได้สิทธิ์เรียนก่อน..." เฉินฮุยเจิ่นรีบกล่าวตามทันที

 

"นั่น..." ซูรุ่ยเจ๋อแสร้งทำเป็นอับอาย ว่าตนเพิ่งแสดงความไม่รู้ต่อหน้าซูฉีหมิงและภรรยา ก่อนตอบตกลงในที่สุด "โอเคครับ"

 

ใบหน้าของเฉินฮุยเจิ่นก็พลันปกคลุมด้วยรอยยิ้มกว้าง เธอเอ่ยชื่นชมความใจกว้างของซูรุ่ยเจ๋อและยังพยายามกล่าวให้เขามาอยู่ด้วย หลังจากเด็กชายปฏิเสธชัดเจน หล่อนก็หยุดโน้มน้าว อย่างไรเธอก็บรรลุวัตถุประสงค์เรียบร้อยแล้ว

 

ซูรุ่ยเจ๋อตกลงให้หล่อนจัดเตรียมเอกสารของเด็กคนนั้น เมื่อเสร็จสิ้นค่อยมานัดเวลาเขา ถ้าเขาไม่อยู่บ้านก็ให้สอดโน้ตใต้ประตูบอกวันและเวลานัดหมาย

 

ในที่สุด ซูรุ่ยเจ๋อก็ได้กลับบ้าน

 

เขาไม่ต้องการเสียเวลาไปกับครอบครัวนั้นนัก ตราบใดที่เงิน 300,000 หยวนยังเป็นของเขาหลังจากเอกสารรื้อถอนมาถึง เขาไม่สนใจถ้าครอบครัวลุงจะยึดเอาบ้านเก่านั่นไป อย่างไรวันสิ้นโลกก็ใกล้มาถึงแล้ว และเขาก็ไม่ได้ต้องการเงินมากกว่าที่มีอยู่

 

เขาตั้งใจไม่เปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับวันสิ้นโลกให้ครอบครัวนั้นรู้ อยากเห็นนักว่าลุงและครอบครัวจะเอาชีวิตรอดในวันสิ้นโลกอย่างไร โดยไม่มีเขา

 

 

 

ผู้แปลภาษาอังกฤษ : ฉันชอบด้านร้ายๆ ของเสี่ยวเจ๋อ XD

_______________

 

ผู้แต่งมีเรื่องจะกล่าว:

 

[ณ โรงละครเร่เล็กๆ ]

จางเสี่ยวอวิ๋น : มีคนมุ่งร้ายเสี่ยวเจ๋อ! ถึงเวลาฉันต้องออกโรงแล้ว!

ซูเสี่ยวเจ๋อ : มีคนจ้องทำร้ายผม! สู้ตาย!

จางเสี่ยวอวิ๋น : นี่มันต่างจากที่ฉันจินตนาการไว้!

ซูเสี่ยวเจ๋อ : ∑(O_O;) นั่น... ฟังผมอธิบายก่อน!

จางเสี่ยวอวิ๋น : ฉันไม่ฟัง! ภาพลักษณ์อันบริสุทธิ์ของเสี่ยวเจ๋อ!

ซูเสี่ยวเจ๋อ : เหอะ งั้นช่างมัน ไม่ฟังก็อย่าฟัง  ̄へ ̄

จางเสี่ยวอวิ๋น : ทำไมเธอไม่ทำตามสามัญสำนึกปกติ (ประมาณว่าไม่ตามบท)

ซูเสี่ยวเจ๋อ : โอ้ สามัญสำนึกแบบไหนล่ะ ผมควรจะเขวี้ยงเชอร์รี่ไปกำนึงแล้วทำให้มันระเบิดงั้นหรอ? อีกอย่าง ผู้หญิงคนนี้เป็นใคร? ผมรู้จักเธอหรอ? →_→

จางเสี่ยวอวิ๋น : ฉันก็ไม่รู้จักหล่อนเหมือนกัน →_→

(นักเขียนบื้อ : นี่คือเหล่าเทวดาตัวน้อยในโรงละครเร่ อ่า ไม่มีเบื่อเลยจริงๆ ~)

 

 

______________

 

ด้านบนเป็นบทละครสั้นๆ ที่นักเขียนต่อท้ายมาค่ะ ให้นึกภาพน้องเสี่ยวเจ๋อกับพี่เสี่ยวอวิ๋นตัวน้อยๆ มาเล่นต่อบทกันนะคะ

ตอนนี้จินตนาการน้องเป็นแฮมสเตอร์ตัวอ้วนกลมกลิ้งได้แล้วมั้งคะ น้องกินจุมากค่ะ แต่ตัวจริงของน้องจะไม่อ้วนนะคะ เป็นเพราะพลังของน้องเทพเกินไปทำให้น้องต้องกินเยอะ ทั้งมิติปลูกพืชเลี้ยงสัตว์ แถมเร่งการเจริญเติบโตของพืชอีก ยิ่งในอนาคตเปลี่ยนผักเป็นอาวุธไปสู้รัวๆ ไม่นานก็ย่อยอาหารหมดแล้ว เหลือแต่แก้มที่อ้วน /หัวเราะ

ยังไม่ได้แก้คำผิดนะคะ และต้องอ่านทวนอีกเล็กน้อยเพื่อปรับให้มันลื่นไหล

เพิ่งรู้สึกว่าแปลนิยายวันหยุดนี่ยากกว่าวันธรรมดาอีก วันธรรมดาไปทำงานมีอะไรทำทั้งวัน ส่วนวันหยุดตื่นสาย นอนกลิ้งไปกลิ้งมา เย้ยย จะหมดวันแล้ว...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.95K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,120 ความคิดเห็น

  1. #7115 Areaderplay (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2564 / 09:44
    ชอบความแสดงความไร้เดียงสาแต่อาบยาพิษไว้
    #7,115
    0
  2. #6924 ลิสลา (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2563 / 00:37
    อันที่จริงน้องก็ยังไม่ได้เปิดเผยให้รู้นะเรื่องสิ้นโลก ไม่ใช่แต่ยัยป้า

    ไม่นับรวมที่บอกไปหน่อยนึงแบบอ้อมกับครอบครัวนั้น
    #6,924
    0
  3. #6744 bambiim (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2563 / 20:09
    แงเห็นน้องแล้วนึกถึงแฮมเตอร์ตอนกินเคี้ยวตุ้ยๆ น่าร้ากก;//////;
    #6,744
    0
  4. #6528 ampk1670 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2563 / 14:30
    ชั้นอยากระเบิดปาใส่บ้านญาติน้องเเฮมๆจังเลย ทุเรศมากๆ
    #6,528
    0
  5. #6241 คืนอำมหิต (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2563 / 18:38
    เกลียดเด้อญาติแบบเนี้ย!!🤬🤬🤬🤬
    #6,241
    0
  6. #6229 Mebal (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2563 / 14:04
    ใครจะพูดจะทำอะไรน้องไม่สน น้องขอกินก่อน 5555555
    #6,229
    0
  7. #5191 น้ำพัน (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 21:08

    โอ๊ยยย น้องช่วงก่อนกลับมาเกิดใหม่น้องอดอยากมาก พอเกิดใหม่เรื่องกินมาที่หนึ่งเลย

    #5,191
    0
  8. #5161 never_end2 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 01:09
    น่ารักจริงๆเจ้าแฮมเตอร์
    #5,161
    0
  9. #5033 Taetaemnae (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 09:43
    กินกะคุ้มจริงๆ
    #5,033
    0
  10. #5007 timeline3009 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 03:24
    โอ้ยยย เอ็นดูเด็กอ้วน น่าร้ากกก
    #5,007
    0
  11. #4778 Otaku_Chom_Hama (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 08:10
    อ่อยยย ขัดใจจ ไม่น่าตอบตกลงเลยย น่าจะให้มีคนดิ้นตายไปเลยย
    #4,778
    0
  12. #4612 MitsukiCarto (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 17:01
    8จาน... แฮมสเตอร์น้อยเอ้ย~
    #4,612
    0
  13. #4556 marionette202 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มีนาคม 2563 / 22:43
    ตัวร้ายแบบป้านี่มักจะหนังเหนียวตายยาก ไม่รู้ว่าเรื่องนี้เป็นเหมือนกันป่าว ขอให้ไม่เป็นเถอะะะ
    #4,556
    0
  14. #3864 Xialyu (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 09:15
    เอาคืนให้กระอักเลย
    #3,864
    0
  15. #3684 Tanz Giroro (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มีนาคม 2563 / 21:45
    ขอตบอิป้าสักทีได้มั้ยคะ อยากให้น้ิงสู้คนมากกว่านี้จัง ไม่ใช่ขี้เกียจเถียงก็ยอมๆๆ
    #3,684
    0
  16. #3373 mttrow. (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 01:30
    สนุกกกก
    #3,373
    0
  17. #3124 yukai (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 มีนาคม 2563 / 07:31

    ขอบคุณ
    #3,124
    0
  18. #1981 sakura17 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:40
    รุ่ยเจ๋อฟาดข้าวไปเยอะมาก555 ถ้ารุ่ยเจ๋อไม่อยู่บ้าน ป้าก็คงไปตามหาในตลาดอีก รุ่ยเจ๋อจะหลบไปไหนได้อีก
    #1,981
    0
  19. #1768 PaulaPum (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2563 / 02:25
    อยากตบอีป้าา หมั่นไส้นัก
    #1,768
    0
  20. #1436 ::Rabbit Hole:: (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:33
    เด็กดี
    #1,436
    0
  21. #926 trp1021 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:08
    มันต้องแบบนี้!! // อ่านเข้าใจค่ะ
    #926
    0
  22. #636 MaliLa 111 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:19
    เยี่ยมมากลูกทำดีมาก
    #636
    0
  23. #174 zxcvbnm443033 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 19:26
    สะใจมากอ่ะ555
    #174
    0
  24. #154 มาเวล (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 01:21
    น้องหิวมากใช่ไหม 5555
    #154
    0
  25. #112 fighting writeee♡ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 23:52
    น้องกินเยอะมาก55555กลัวท้องแตกจังเลย;-;
    #112
    0