[นิยายแปล] เชอร์รี่ของผมจะระเบิดในวันสิ้นโลก [Yaoi/BL]

ตอนที่ 56 : ตอนที่ 55 : ความผิดปกติของเสี่ยวเฮย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,042
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,635 ครั้ง
    2 มี.ค. 63

 

ตอนที่ 55 : ความผิดปกติของเสี่ยวเฮย

 

พวกเขาเดินทางกลับมาถึงสนามกีฬาอย่างปลอดภัยพร้อมของจากตลาด ร้อยเอกจางรู้สึกยินดีที่เห็นสิ่งของทั้งหมดลำเลียงเข้ามา

 

"จางอวิ๋น คุณมั่นใจได้เลยว่ากลุ่มของคุณต้องได้รับส่วนแบ่งอย่างแน่นอน แต่รถของคุณเล็กเกินไป และเกรงว่าตอนคุณขนของจะดึงดูดความสนใจของผู้รอดชีวิตคนอื่นในฐาน ดังนั้นกองทัพจะนำของกลับไปให้ก่อน ถ้าเดินทางถึงฐานเมื่อไหร่ เราจะมอบของคืนให้คุณทันที ไม่ต้องกังวลนะ ฉันจะเขียนบันทึกข้อความให้" เมื่อรู้ว่าปฏิบัติการครั้งนี้เป็นไปได้ด้วยดีเพราะทีมของจางอวิ๋น ร้อยเอกจางก็เสนอตัวช่วยขนของกลับไปให้

 

"ไม่เป็นไร พวกเราเชื่อใจคุณร้อยเอกจาง"

 

หลังทีมช่วยเหลือทั้งหมดกลับมา และพาผู้รอดชีวิตร้อยกว่าคนกลับมาด้วย แม้พวกเขาจะไม่รู้ว่าทำไมเมือง A จึงมีผู้รอดชีวิตน้อยนัก ได้แต่เดาว่าคนส่วนใหญ่เลือกหนีออกจากเมืองไปซ่อนตัวที่อื่น

 

ปฏิบัติการช่วยเหลือในเมือง A ตลอด 3 วันก็จบลงในลักษณะนั้น และเพื่อเป็นการแจ้งข่าวกับพลเรือนที่ยังหลบซ่อนตัวและไม่ได้ยินประกาศวิทยุ พวกเขาจึงพ่นสีให้ข้อมูลเรื่องตำแหน่งของฐานช่วยเหลือผู้รอดชีวิตภาคใต้พร้อมคลื่นวิทยุที่ใช้ประกาศข่าวไว้บนกำแพงอาคารจำนวนมาก ตราบใดที่ผู้รอดชีวิตที่ตกค้างในเมืองสามารถเข้าถึงวิทยุได้ พวกเขาก็จะทราบข่าวปัจจุบันได้ในทันที

 

ระหว่างวันยังคงร้อนเกินกว่าจะทานทน ทุกคนจึงพักผ่อนอยู่ในสเตเดียม ร้อยเอกจางรายงานสถานการณ์ทางนี้ให้พันโทเจียงทราบผ่านทางวิทยุ หลังจากทีมช่วยเหลือกลับถึงฐานช่วยเหลือชั่วคราวเมือง A ในช่วงค่ำ กองทัพตัดสินใจเดินทางกลับฐานภาคใต้ทันที

 

คืนนั้น เพียงพวกเขากลับมาถึงฐานชั่วคราว ก็พบว่าทหารหลายนายกำลังแบกศพออกไป

 

"เกิดอะไรขึ้น?" ร้อยเอกจางรีบเข้าไปสอบถามสถานการณ์

 

มีอุบัติเหตุเล็กน้อยเกิดขึ้นในฐานชั่วคราว ผู้รอดชีวิตบางคนขี้เกียจเกินกว่าจะไปต่อแถวรับน้ำดื่ม จึงลอบดื่มน้ำก๊อก ซึ่งทำให้เกิดการติดเชื้อและกลายพันธุ์ การที่ซอมบี้ปรากฏตัวขึ้นในฐานสร้างความตื่นตระหนกอย่างมากในกลุ่มผู้รอดชีวิต เรื่องพลันกลายเป็นใหญ่โต โชคดีที่ทหารเข้าไปควบคุมสถานการณ์ได้อย่างทันท่วงที แต่ก็มีผู้รอดชีวิตถูกฆ่านับสิบคน

 

พวกเขาได้แต่ส่ายหัว และเดินเข้าไปในฐานชั่วคราว

 

ในที่สุดซูรุ่ยเจ๋อและจางอวิ๋นก็ได้ใช้รถออฟโรดที่สะดวกสบายของตนเอง แฝดตระกูลเฉิงได้แต่นั่งอัดกันอยู่ท้ายกระบะกับเจิ้งเจียเหอ แม้จะมีรถออฟโรดอีกหลายคันในมิติของซูรุ่ยเจ๋อ แต่ก็เป็นรถหรูที่ดึงดูดความสนใจผู้คน การมีรถสมรรถนะสูงเพิ่มมาอีกคันจะทำให้กลุ่มกลายเป็นเป้าของคนอื่นเสียเปล่าๆ หากระหว่างทางเจอรถที่พอใช้ได้ พวกเขาก็จะเลือกสักคันแล้วขับไปด้วยกัน

 

จางอวิ๋นไปหาจ้าวปิ่งเพื่อรับตัวเด็กน้อยและลูกแมว กลับต้องมาเห็นฉากเคล้าน้ำตา

 

ไม่รู้ว่าลูกแมวปีนขึ้นไปอยู่บนยอดเสาได้อย่างไร แต่มันปฏิเสธที่จะปีนลงมาไม่ว่าอย่างไรก็ตาม หยูตงตงตัวน้อยเงยหน้าขึ้นมองมันจากด้านล่าง ทั้งกังวลและเป็นห่วง ดวงตากลมโตของเด็กน้อยรื้นไปด้วยน้ำตา จ้าวปิ่งกับลูกน้องคิดจนหัวหมุนว่าจะพาลูกแมวลงมาอย่างไรดี...

 

"เกิดอะไรขึ้น?"

 

"พี่ชาย!" ทันทีที่หยูตงตงหันมาเห็นซูรุ่ยเจ๋อ ดวงตาก็พลันมีความหวัง เขาชี้นิ้วเล็กๆ ไปที่เสี่ยวเฮยบนเสาแล้วเอ่ย "ไม่รู้ว่าเสี่ยวเฮยเป็นอะไร มันนอนนิ่งๆ มาหลายวัน พอตื่นขึ้นมาก็วิ่งหนีไม่ยอมให้ผมจับ... เสี่ยวเฮยไม่ชอบผมแล้วหรอ? ฮืออ..."

 

เด็กน้อยรู้สึกผิดหวังที่เพื่อนสนิทเลือกที่จะหลีกเลี่ยงเขา มันทำให้เขาเสียใจมาก

 

"ตงตงเป็นเด็กดี ไม่ต้องร้องนะ ตงตงน่ารักที่สุดแล้ว เสี่ยวเฮยจะไม่ชอบเธอได้อย่างไร? มันต้องลงมาเร็วๆ นี้แน่นอน" ซูรุ่ยเจ๋อปลอบเด็กน้อยและหันไปส่งสายตาให้กับจางอวิ๋น

 

มุมปากของจางอวิ๋นกระตุก เขาเกลียดการปีนขึ้นที่สูงที่สุด

 

ดังนั้นจางอวิ๋นจึงหันไปส่งสายตาให้เจิ้งเจียเหอ เด็กหนุ่มชี้นิ้วเข้าหาตัวเองอย่างมึนงง หลังจางอวิ๋นพยักหน้า จึงรู้ตัวว่างานเข้าเสียแล้ว

 

พละกำลังของเจิ้งเจียเหอไม่ธรรมดา การปีนเสาสูงๆ จึงไม่ใช่เรื่องยาก เขาปีนขึ้นไปอย่างรวดเร็วและมั่นคง ก่อนคว้าจับที่หางของเสี่ยวเฮย "ฮ่าฮ่าฮ่า จับได้แล้ว..."

 

ก่อนจะได้อุ้มลูกแมว ขนทั้งร่างของเสี่ยวเฮยก็พลันตั้งชัน และหันมาข่วนเด็กหนุ่มด้วยกงเล็บของมัน ก่อนกัดเจิ้งเจียเหอที่ใบหู

 

นาทีต่อมา ดวงตาของเจิ้งเจียเหอพลันค่อยๆ ปิดลง ร่างของเด็กหนุ่มร่วงหล่นลงมาตามแรงโน้มถ่วงเหมือนวิญญาณถูกดูดออกจากร่างไปแล้ว

 

"เจิ้งเจียเหอ!" จางอวิ๋นวิ่งเข้าไปและใช้พลังแรงโน้มถ่วงเพื่อต้านน้ำหนักของเจิ้งเจียเหอได้ทันเวลา ร่างของอีกฝ่ายค่อยๆ เคลื่อนตัวลงมาที่พื้นอย่างนุ่มนวลดุจขนนก

 

ทันใดนั้นดวงตาของเจิ้งเจียเหอก็เปิดออก

 

"เมี๊ยว?" เด็กหนุ่มดันตัวขึ้นและยืนบนพื้นโดยใช้ทั้งมือและเท้าพร้อมกัน เขาขดตัวเป็นเส้นโค้งเหมือนแมวก่อนร้องเมี๊ยวออกมา

 

ทีมของจ้าวปิ่งและทีมของจางอวิ๋น : ...

 

"เมี๊ยว เมี๊ยว?!" จากนั้นเสี่ยวเฮยจึงกระโดดลงมา ทั้งดูตื่นตระหนก และร้องถี่เกินปกติ

 

เกิดอะไรขึ้น?

 

ทุกคนสับสนไปหมดแล้ว

 

"เมี๊ยว!" แต่เจิ้งเจียเหอกลับดูตื่นเต้นมาก เขาพุ่งเข้าใส่ตงตง ทำเหมือนอยากกระโดดเข้าไปในอ้อมแขนของเด็กชาย

 

แม้เจิ้งเจียเหอจะผอม แต่เขาก็สูงพอสมควร ถ้ากระโดดทับเจ้าถั่วงอกน้อยตงตง เด็กน้อยอาจตายได้เลยนะ!

 

ซูรุ่ยเจ๋อรีบเข้าไปขวางเพื่อปกป้องตงตง และใช้ร่างกายค้ำยันอีกฝ่ายไว้ แต่พละกำลังของเจิ้งเจียเหอมหาศาลเกินไป เขารู้สึกเหมือนกำลังดันกำแพง ไม่สามารถหยุดการกระทำของอีกฝ่ายได้เลย แถมยังถูกชนกระเด็นอีก

 

จางซั่วเหลียงใช้พลังฝังมือและเท้าของเจิ้งเจียเหอลงไปในดิน ในที่สุดก็สามารถยับยั้งการเคลื่อนไหวของเจิ้งเจียเหอไว้ได้

 

"เมี๊ยว!" เจิ้งเจียเหอดูผิดปกติอย่างมาก เขาเอาแต่ร้องเมี๊ยวๆๆ อยู่ตลอดเวลา...

 

"เมี๊ยว เมี๊ยว เมี๊ยว เมี๊ยว!!! เมี๊ยว เมี๊ยว เมี๊ยว เมี๊ยว เมี๊ยว!" เสี่ยวเฮยเองก็กระโดดขึ้นลงซ้ำๆ อยู่ข้างๆ เสียงร้องเมี๊ยวที่เคยเบาและออดอ้อนของลูกแมว ตอนนี้ทั้งแหลมและกระด้าง กงเล็บแหลมของมันฝังเข้าไปในดินจนทำให้เกิดรอยแตก

 

"ฉันรู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น..." จู่ๆ ซ่งเฉิงชูก็เปิดปากพูด

 

ทุกคน ณ ที่แห่งนั้น ก็ตระหนักได้ถึงบางสิ่งอย่างเลือนลาง

 

ซ่งเฉิงชูเดินเข้าไปหาก่อนประคองลูกแมวตัวเล็กขึ้นมาด้วยสองมือ เขามองเข้าไปในดวงตากลมและเอ่ย "เจิ้งเจียเหอ?"

 

ลูกแมวพยักหน้า

 

จากนั้นพวกเขาก็หันไปมองเจิ้งเจียเหอที่ยืนสี่ขา เด็กหนุ่มยังคงแสดงพฤติกรรมของแมว พวกเขามองที่มือ เท้า และใบหน้าของอีกฝ่ายอย่างไม่รู้จะทำอย่างไร

 

เหมือนว่าลูกแมวและเจิ้งเจียเหอจะสลับร่างกัน ซูรุ่ยเจ๋อคิดว่าลูกแมวคงได้รับการวิวัฒนาการ เขาเคยได้ยินเรื่องสัตว์วิวัฒนาการและได้รับพลังพิเศษมาบ้างในชีวิตก่อน แต่ก็มีจำนวนน้อยมาก เขาไม่เคยคิดเลยว่าเสี่ยวเฮย ลูกแมวตัวเล็กๆ วัย 2 เดือนจะสามารถวิวัฒนาการได้

 

"แล้วจะทำอย่างไรต่อ? ทั้งคู่จะเป็นแบบนี้ตลอดไปเลยหรือ?"

 

"ฉันก็ไม่รู้ พาพวกเขาขึ้นรถก่อนเถอะ อย่าให้การเดินทางของทุกคนต้องล่าช้าเพราะพวกเราเลย"

 

พวกเขาทำได้เพียงพาลูกแมวดำและเจิ้งเจียเหอขึ้นรถไปด้วย และตั้งขบวนรถตามคำสั่งของจางอวิ๋น

 

โชคดีที่ 3 ชั่วโมงต่อมา เสี่ยวเฮยและเจิ้งเจียเหอก็กลับมาเป็นปกติ

 

"ให้ตายสิ! นี่มันเลวร้าย! ฉันนึกว่าต้องกลายเป็นแมวตลอดไปซะแล้ว!" เจิ้งเจียเหอกุมหัว ยังรู้สึกหวาดกลัวอยู่ไม่น้อย

 

"ใครใช้ให้นายไปจับหางเสี่ยวเฮยล่ะ? ถูกกัดก็สมควรแล้ว!" ซ่งเฉิงชูมองแรงใส่

 

จากการระดมสมองของพวกเขา คนในกลุ่มเชื่อว่าพลังของเสี่ยวเฮยคือการสับเปลี่ยนร่างกายกับคนอื่นและเลียนแบบพลังพิเศษมา ตอนที่เจิ้งเจียเหออยู่ในร่างของเสี่ยวเฮย กงเล็บของเขาคมกริบและทรงพลัง และเสี่ยวเฮยในร่างเจิ้งเจียเฮยก็มีพละกำลังมหาศาล

 

ไม่แน่ใจว่าพลังของเสี่ยวเฮยจะสามารถทำอย่างอื่นได้อีกไหม พวกเขาได้แต่รอค้นพบมันในอนาคต อย่างไรเสี่ยวเฮยก็เป็นแค่แมว จะจับมานั่งถกเถียงกันเหมือนมนุษย์คงเป็นไปไม่ได้

 

การเดินทางไปที่ฐานนั้นราบรื่นมาก พวกเขาพักผ่อนในเวลากลางวัน และเร่งเดินทางในเวลากลางคืน ใช้เวลา 4 วัน ในที่สุด เช้าวันที่ 5 พวกเขาก็เดินทางมาถึงฐานช่วยเหลือที่จัดตั้งขึ้นโดยกองทัพภาคใต้

 

ฐานช่วยเหลือภาคใต้ถูกสร้างขึ้นใหม่โดยใช้โครงสร้างเดิมของเมืองเล็กๆ เมืองหนึ่ง มีกำแพงล้อมรอบสูงราว 5 เมตรที่ยังสร้างไม่เสร็จ แต่นั่งร้านและโครงสร้างของมันก็แสดงถึงความสูงได้เป็นอย่างดี เมื่อผ่านประตูใหญ่เข้าไป พวกเขาก็พบคนจำนวนมากที่ยุ่งอยู่กับงานของตัวเอง

 

ขบวนรถหยุดนิ่ง และต้องผ่านการลงทะเบียนก่อนจึงจะเข้าไปในฐานได้ พวกเขาต้องแจ้งชื่อ อายุ และข้อมูลอื่นๆ จากนั้นจะได้รับแจ้งกฎและกติกาการใช้ชีวิตภายในฐานช่วยเหลือ แล้วจะได้รับบัตรสีขาวเพื่อยืนยันตัวตนว่าเป็นผู้อาศัยชั่วคราว หลัง 1 สัปดาห์จึงจะสามารถนำมาแลกบัตรประจำตัวของจริงได้

 

ผู้รอดชีวิตทุกคนสามารถเข้าไปในฐานได้โดยไม่เสียค่าใช้จ่ายตามที่กองทัพเคยแจ้งไว้ แต่ฐานจะจัดที่พักและอาหารให้ฟรีเพียง 3 วันแรกเท่านั้น หลังจากนั้นพวกเขาต้องใช้คะแนนจากการทำงานของตัวเองเพื่อแลกกับค่าเช่าบ้านและอาหาร

 

ข้อมูลที่ได้รับทำให้ผู้รอดชีวิตบางส่วนไม่พอใจ แต่ตอนนี้โลกเปลี่ยนไปแล้ว ทรัพยากรต่างๆ ล้วนขาดแคลน เป็นไปไม่ได้ที่จะเป็นผู้รับอย่างเดียวโดยที่ไม่จ่ายอะไรออกไปเลย

 

พวกเขาเรียนรู้ระบบงานภายในฐานช่วยเหลือ ยกตัวอย่าง ถ้าผู้ชายทำงานอย่างหนักในการก่อสร้างโครงสร้างพื้นฐาน จะได้รับวันละ 5 คะแนน เช่นเดียวกัน หากผู้หญิงทำงานอย่างหนักในการทำความสะอาดและทำอาหาร ก็จะได้รับวันละ 5 คะแนน ภายใน 1 วันจะมีงานทั้งหมด 3 งาน มีงานประจำเดือน และมีรางวัลสำหรับงานอื่นๆ นอกเหนือจากงานประจำ คะแนนงาน 1 คะแนนสามารถนำไปและซาลาเปาและซุป 1 ถ้วย ที่พักธรรมดาก็ใช้คะแนนงานเพียง 1 คะแนนต่อ 1 วัน กล่าวได้ว่า ตราบใดที่ทำงาน ก็รับประกันได้ว่าจะมีอาหารและที่พักอาศัย นับว่าชีวิตในฐานนี้สะดวกสบายอย่างมาก หากออกไปอยู่นอกฐานนอกจากจะไม่สามารถรับประกันเรื่องอาหารได้แล้ว ยังรับประกันความปลอดภัยไม่ได้อีกด้วย

 

ผู้รอดชีวิตที่นำของติดตัวมาด้วย สามารถแลกเปลี่ยนสิ่งของเหล่านั้นเป็นคะแนนงานได้ ซึ่งคะแนนที่มากขึ้น จะสามารถแลกที่พักที่ดีขึ้น และอาหารที่ดีขึ้นได้ รวมถึงของใช้จำเป็นอื่นๆ

 

 

_____________________

 

นักเขียนมีเรื่องจะกล่าว :

 

[โรงละครเร่เล็กๆ] 

 

เฉิงเจียว : ผ่านมา 50 กว่าตอนแล้ว ฉันเพิ่งได้โผล่มาแค่ตอนเดียว! ไม่ใช่ว่าฉันเป็นหญิงสาวผู้งดงามดุจเทพธิดาหรอกหรอ?!

เฉิงชี่ : ผู้ชายที่สวมร่างผู้หญิงอย่างเธอยังกล้าพูดแบบนี้อีก!

เจิ้งเจียเหอ : คนงาม! ทั้งดูงดงามทั้งดูกล้าหาญ

เฉิงเจียว : ไอ้ลูกเต่าตัวผู้แซ่เฉิง! เหล่าจือล่ะอยากตัดพี่ตัดน้องกับนายนัก!

เจิ้งเจียเหอ (ถอยกลับมา) : เหมือนว่าเธอจะต่างจากที่ฉันจินตนาการไว้?!

จางเสี่ยวอวิ๋น : เอิ่ม... ตอนเจียวเจียวเติบโตขึ้นในค่ายทหาร เธอก็กลายเป็นคนหยาบคาย เอ่อ โผงผางและใจร้อน →_→

เจิ้งเจียเหอ : เธอทำตัวโผงผางและใจร้อนเป็นปกติเลยหรอ?

จางเสี่ยวอวิ๋น : ที่จริงแล้วเธอเป็นคนดี... เฮ้! เฉิงเจียว! เอาอุ้งมือออกจากใบหน้าภรรยาฉันซะ! ไม่อย่างนั้นฉันจะตีเธอให้ตาย!

เฉิงเจียว : ขอปฏิเสธ! นายนินทาฉัน!

เจิ้งเจียเหอ : มองแล้วหดหู่ชะมัด →_→

เฉิงเจียว : เฮ้! เจ้าหนุ่มตรงนั้นกระซิบอะไรอยู่น่ะ? ให้ตายสิ! นายเองก็หน้าตาไม่เลวนะ อยากเทียบรัศมีกับป๋าคนนี้หรอ?

เจิ้งเจียเหอ : ไม่ ไม่ แง้! บอส ช่วยด้วย!

จางเสี่ยวอวิ๋น : เต็มที่ไปเลย! (^_^)

 

___________________

 

ที่นี้รู้แล้วใช่ไหมคะ ว่าใครคือตัวเอกของเรื่องนี้ /แบกเสี่ยวเฮยแห่รอบฐาน

เจียเหอก็สมกับเป็นตัวละครที่รับบทผู้ถูกรังแกตลอดเวลาค่ะ 

สำหรับคอมเม้นท์ที่ถามหาตงตงกับเสี่ยวเฮย คือน้องถูกฝากไว้กับทีมของจ้าวปิ่งนะคะ พวกน้องไม่ได้เข้าร่วมปฏิบัติการช่วยเหลือกับกลุ่มเสี่ยวเจ๋อ สงสัยเนื้อเรื่องในเมือง A จะยาวเกินไปจนหลายคนลืม /หัวเราะ

ขอบคุณสำหรับคอมเม้นท์และกำลังใจค่ะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.635K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,138 ความคิดเห็น

  1. #6478 คืนอำมหิต (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 14:18
    คงไม่วุ่นวายนะ
    #6,478
    0
  2. #5250 น้ำพัน (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 00:40

    โอ๊ยยย เสี่ยวเฮยสลับร่างกับเจียเหอ ไม่รู้จะสงสารหรือขำก่อนดี

    #5,250
    0
  3. #5101 Taetaemnae (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 19:38
    น้องแงวววว
    #5,101
    0
  4. #4666 MitsukiCarto (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 27 มีนาคม 2563 / 13:24
    น้องเหมียวววววว~ ต้องให้กินผลปีศาจมนุษย์เข้าไปค่ะจะได้พูดภาษาคนได้~
    #4,666
    1
    • #4666-1 Meji.Mojicon(จากตอนที่ 56)
      30 มีนาคม 2563 / 09:01
      ถ้ากินผลผิดขึ้นมาจับไปตัวยืดดดดล่ะ
      #4666-1
  5. #4357 ฟางเซียนเซียน (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 17:48
    ถ้านึกอะไรไม่ออกให้นึกถึงเจียเหอ55555
    #4,357
    0
  6. #3926 Xialyu (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 15:49
    ขอบคุณค่ะ
    #3,926
    0
  7. #3200 yukai (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 6 มีนาคม 2563 / 13:45

    ขอบคุณมากhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-06.png

    #3,200
    0
  8. #3190 sakura17 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 6 มีนาคม 2563 / 10:24
    ตามคอนเซปต์มีอะไรเรียกใช้เจียเหอ55555
    #3,190
    0
  9. #3028 trp1021 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 3 มีนาคม 2563 / 22:41
    หิวเลย ซาลาเปาาา
    #3,028
    0
  10. #3026 Patimabhorn (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 3 มีนาคม 2563 / 18:11
    เสี่ยวเฮยปกป้องตงตงด้วยน้าา
    #3,026
    0
  11. #3025 Ieffa (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 3 มีนาคม 2563 / 15:28
    น้อนนนนนนน
    #3,025
    0
  12. #3024 sukanyaza (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 3 มีนาคม 2563 / 13:43
    น้องแง้วววววววว
    #3,024
    0
  13. #3023 kacu (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 3 มีนาคม 2563 / 12:46
    รออ่านนะคะ
    #3,023
    0
  14. #3022 KGXUS8683 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 3 มีนาคม 2563 / 10:15
    เสี่ยวเฮย น่าจะวิวัฒนาการเป็นเหมือนช็อปเปอร์ได้ ขั้นแรกสลับร่างได้ ขั้นต่อไปก็เริ่มเข้าใจในภาษาของมนุษย์และมีความคิดมากขึ้น ขั้นต่อไปก็สื่อสารกันได้แบบคุยทางจิตหรือออกเสียงพูดคุยกันก็ได้ แล้วขั้นต่อไปก็ทำให้ตัวใหญ่หรือเล็กลงตามใจตัวเองได้ 😁
    รอนะคะไรท์ ♥️✌😊
    #3,022
    1
    • #3022-1 Pat-osw-k-no(จากตอนที่ 56)
      23 มีนาคม 2563 / 21:16
      เราว่าอาจจะคุยกับน้องตงตงได้แหละ
      #3022-1
  15. #3021 dream4try (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 3 มีนาคม 2563 / 09:06
    ประชากรแงว555555555
    #3,021
    0
  16. #3020 FaFa_Fangs (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 3 มีนาคม 2563 / 08:45
    เสี่ยวเฮยยังมีพลังอ่ะะะะ
    รวมกลุ่มเทพ 555555
    #3,020
    0
  17. #3019 Verdaly (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 3 มีนาคม 2563 / 06:30
    กลุ่มนี้เทพไปแล้วแม้แต่ลูกแมวก็สุดยอด
    #3,019
    0
  18. #3018 raving_fox (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 3 มีนาคม 2563 / 05:42
    รอออออ
    #3,018
    0
  19. #3017 เจ้าแห่งการ(ดอง)นิยาย (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 3 มีนาคม 2563 / 03:12

    ถ้าเสี่ยวเฮยฟังภาษามนุษย์หรือสื่อสารรู้เรื่องคือจะดีมาก... พลังก็อย่างโกงเลยนะน่ะ​ บวกกับรูปลักษณ์​ี่ไม่มีพิษมีภัย​หลอกให้คนหลงเชื่อง่ายๆ

    #3,017
    0
  20. #3016 SiñSymph0ny (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 3 มีนาคม 2563 / 01:50
    เสี่ยวเฮยยย เก่งมากกกมีพลังแล้วววว
    #3,016
    0
  21. #3015 อะไรก็ได้ (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 3 มีนาคม 2563 / 00:59

    ขอบคุณคะ

    #3,015
    0
  22. #3014 โยเกิร์ตปีโป้ปั่น (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 3 มีนาคม 2563 / 00:50
    เข้าฐานแระ น้องต้องเจอกับด้านมืดของคนเยอะแน่เลย ชอบตอนอยู่ข้างนอกมากกว่า ชอบการเก็บสะสมอาหารและเดินทาง 555555
    #3,014
    0
  23. #3013 bigin~e (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 3 มีนาคม 2563 / 00:46
    เจียเหอผู้ร่าเริง และมองโลกในแง่ดี...(>0<)
    #3,013
    0
  24. #3012 TiwticAmp_90 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 3 มีนาคม 2563 / 00:32

    แม้แต่เสี่ยวเฮยก็มีพลังได้ กลุ่มลูกพี่จางนี่สุดยอดจริงๆค่ะ

    ไหนจะคนในกลุ่มเกือบทั้งหมดที่มีพลังพิเศษอีก

    มากับโชคจริงๆ หากลุ่มแบบนี้ได้อีกที่ไหน แต่ก็ไม่น่าจะมีแล้วจ้า

    #3,012
    0
  25. #3009 ตื่นสายใต้สะพานลอย (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 2 มีนาคม 2563 / 23:56
    น้อง55555
    #3,009
    0