[นิยายแปล] เชอร์รี่ของผมจะระเบิดในวันสิ้นโลก [Yaoi/BL]

ตอนที่ 50 : ตอนที่ 49 : โรงเรียนมัธยมต้นฉางหยาง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,455
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,800 ครั้ง
    26 ก.พ. 63

 

ตอนที่ 49 : โรงเรียนมัธยมต้นฉางหยาง

 

พวกเขาใช้เวลา 4 ชั่วโมงในการค้นหาถนน 17 สายและอาคารที่พักอีก 11 แห่ง สามารถจัดการซอมบี้ได้เกือบพันตัว แต่พบผู้รอดชีวิตเพียง 33 คนเท่านั้น

 

ต้องมีผู้รอดชีวิตมากกว่านี้สิ พวกเขาไปอยู่ไหนกัน?

 

เป็นไปได้ไหมที่ผู้รอดชีวิตในเมือง A จะรวมตัวกันซ่อนตัวอยู่ที่ไหนสักแห่ง?

 

อีก 1 ชั่วโมงครึ่ง พระอาทิตย์ก็จะขึ้นแล้ว ผู้บังคับบัญชาของทีมช่วยเหลือเลือกสนามกีฬาขนาดใหญ่ใจกลางเมืองเป็นที่พักในเวลากลางวันของทีมค้นหา ทีมที่ 1 และ 2 ได้รับมอบหมายให้เคลียร์ซอมบี้ออกจากสเตเดียม ในขณะที่ทีมอื่นยังคงใช้เครื่องตรวจจับสัญญาณชีพค้นหาผู้รอดชีวิตระหว่างเดินทางมาสมทบกันที่สนามกีฬาก่อนพระอาทิตย์ขึ้น

 

ทีมที่ 12 ตามสัญญาณชีพมาที่เขตหมู่บ้านชั้นสูง พวกเขาทิ้งทหาร 4 - 5 นายเฝ้าประตูหมู่บ้าน ส่วนที่เหลือก็เข้าไปพร้อมกัน

 

บ้านแต่ละหลังที่พวกเขาเข้าไปตรวจสอบมีทั้งที่ประตูเปิดอ้าไว้ และประตูล็อคในขณะที่หน้าต่างถูกทุบทำลาย ภายในบ้านแต่ละหลังเหมือนถูกรื้อค้น ผู้รอดชีวิตในหมู่บ้านคงพยายามหาอาหารตามบ้านหลังอื่น ทีมที่ 12 เดินไปพบกับซอมบี้นับสิบตัวหน้าบ้านหลังหนึ่ง พวกมันทั้งทุบและพุ่งตัวเข้าชนหมายจะทำลายประตูบ้าน

 

ต่อให้ไม่มีเครื่องตรวจจับสัญญาณชีพ พวกเขาก็รู้ว่าผู้รอดชีวิตต้องอยู่ในบ้านหลังนี้อย่างแน่นอน ซอมบี้ที่ได้กลิ่นเหยื่อก็หันมาสนใจทีมช่วยเหลือ พวกเขาเปิดฉากยิงสังหารซอมบี้ทันที

 

"เปิดประตู พวกเราคือทีมค้นหาและช่วยเหลือของรัฐบาล เราฆ่าซอมบี้ที่หน้าประตูหมดแล้ว โปรดเปิดประตูด้วย" หลี่หมิงเคาะประตูและตะโกนเข้าไป

 

ประตูเปิดออกด้วยมืออันสั่นเทา เผยให้เห็นผู้หญิงที่มีใบหน้าซีดเผือด เธอสวมใส่ชุดผ้าไหม แก้มของเธอตอบจนโหนกแก้มเห็นชัด เป็นไปได้ว่าขาดแคลนอาหาร ยิ่งประกอบกับดวงตาโตที่อ่อนล้าและหวาดกลัว ทำให้เธอเหมือนตัวละครที่หลุดมาจากหนังสยองขวัญ

 

"ค..คุณ..." เธอเห็นคนด้านนอกสวมชุดทหาร ความหวังก็พลันปรากฏขึ้นในดวงตา เธอคว้าหลี่หมิงก่อนลากเข้ามาด้านใน "เข้ามา! ช่วยเขา! ช่วยเขา!"

 

หลี่หมิงที่ถูกฉุกลากเข้าไป ได้ยินน้ำเสียงของหล่อนก็คิดว่าคงเป็นเรื่องสำคัญ จึงตามไปแต่โดยดี คนที่เหลือในทีมก็เดินตามเขาเข้าไป

 

การตกแต่งภายในบ้านกล่าวได้ว่าหรูหรามาก ก่อนวันสิ้นโลกมาถึง ไม่ว่าใครก็ต้องชื่นชมของแต่ละชิ้นในบ้านหลังนี้ แต่ตอนนี้สมบัติเก่าแก่มีค่าน้อยกว่าขนมปังแผ่นเดียวเสียอีก

 

บนโซฟาห้องนั่งเล่น มีชายผอมแห้งในเสื้อเชิ้ตสีขาวนอนอยู่ บริเวณไหล่ของเขามีรอยเลือดเป็นคราบแห้งเกอะสีดำเข้ม จากเหงื่อที่ไหลท่วมร่างและร่างกายสั่นเทิ้ม แน่นอนว่าเขาถูกซอมบี้กัด

 

"ได้โปรดช่วยเขาด้วย ช่วยเขา!"

 

"ผมเป็นหมอ ขอผมดูหน่อย" ซ่งเฉิงชูก้าวขึ้นไปด้านหน้าและเปิดเสื้อของชายคนดังกล่าวเพื่อตรวจดูรอยแผลที่ไหล่ ชิ้นส่วนเนื้อของคนเจ็บถูกกัดกระชากออกไป บาดแผลลึกจนเห็นกระดูก รอบแผลกลายเป็นสีดำ ซึ่งทำให้ซ่งเฉิงชูต้องขมวดคิ้ว เมื่อตรวจสอบที่ดวงตา ดวงตาของชายคนนี้ไม่โฟกัส ลูกตาดำถูกปกคลุมดวงหลอดเลือดจำนวนมาก สีแดงแพร่กระจายจากจุดกึ่งกลางขยายออกไปรอบๆ เป็นสัญญาณเริ่มต้นของการติดเชื้อ และกำลังจะกลายเป็นซอมบี้

 

"เป็นอย่างไรบ้าง?" หลี่หมิงถาม

 

ซ่งเฉิงชูถอนหายใจ ก่อนส่ายหัวเบาๆ

 

หญิงคนนั้นเห็นท่าทางของพวกเขาก็เริ่มรู้อะไรบางอย่าง "ฮือออ!" เธอร้องไห้ก่อนโผเข้าไปกอดชายที่นอนอยู่บนโซฟา

 

ไม่ไกลจากพวกเขามีอาหารจำนวนหนึ่งวางอยู่ ไม่ต้องพูดพวกเขาก็เดาได้ว่าเกิดอะไรขึ้น ชายคนนี้ถูกซอมบี้กัดระหว่างออกไปหาอาหาร และล้มเหลวในการต่อสู้กับไวรัส

 

"คุณผู้หญิง สามีของคุณติดเชื้อแล้ว ได้โปรดไปกับเรา" หลี่หมิงกล่าวเสียงเบา

 

"ไม่ ไม่ ไม่... ฉันไม่ไป!" หล่อนกอดคอสามีแน่น ปฏิเสธที่จะติดตามหลี่หมิงไป

 

"ร้อยเอกครับ เราจะทำอย่างไรกันดี?"

 

หลี่หมิงต้องตัดสินใจเรื่องที่ยากลำบาก เขาไม่สามารถบังคับเธอไปด้วยกันได้ ใช่ไหม? แต่พวกเขาก็มีเวลาไม่มาก จะอยู่นานกว่านี้คงไม่ได้

 

เวลานั้น ร่างกายของชายที่นอนอยู่ก็กระตุกอย่างแรง ผิวเริ่มเปลี่ยนสี

 

"เขากลายพันธุ์แล้ว!" ซ่งเฉิงชูเคยเห็นมนุษย์กลายพันธุ์กลายเป็นซอมบี้มาก่อน เขาจึงร้องเตือนผู้หญิงคนนั้นก่อนยกปืนในมือขึ้นเล็ง

 

นาทีต่อมา ชายคนนั้นก็ลืมตาขึ้น เผยให้เห็นดวงตาสีแดงเลือด เขาคำรวมในลำคอเป็นเสียง "ฮืออ ฮืออ" แล้วอ้าปากกว้างพุ่งเข้ามาหาสมาชิกทีม 12

 

"ไม่"

 

ปัง!

 

เสียงทั้งสองดังขึ้นพร้อมกัน ก่อนร่างของซอมบี้ชายจะล้มลงกับพื้น ที่หน้าผากมีรูกระสุน

 

"คุณฆ่าเขา! คุณฆ่าเขา!" หญิงที่ใจแตกสลายร้องคร่ำครวญ

 

จางอวิ๋นทนดูต่อไปไม่ได้ เลยเดินเข้าไปน็อคเธอให้สลบ ก่อนส่งร่างหล่อนให้เจิ้งเจียเหอแบกไป

 

"ทำไมต้องเป็นฉันอีกแล้ว..." เจิ้งเจียเหอเบ้ปากก่อนแบกร่างของผู้หญิงที่หมดสติขึ้นหลัง

 

หลี่หมิงไม่เข้าใจวิธีจัดการปัญหาของจางอวิ๋น มันง่ายแต่ก็รุนแรงเกินไป เขาเปิดปากจะพูดอะไรบางอย่าง ก่อนตัดสินใจกลืนมันกลับลงไป

 

จากนั้นพวกเขาก็ค้นบ้านอีก 2 หลัง พบผู้รอดชีวิต 3 คน และเดินทางกลับสนามกีฬาก่อนพระอาทิตย์ขึ้น

 

ทีมอื่นกลับกันมาก่อนแล้ว แต่ก็พบผู้รอดชีวิตไม่มากนัก

 

หัวหน้าทีมเปิดแผนที่เมือง A และศึกษาอย่างถี่ถ้วน ก่อนหน้านี้เขาได้รับข้อมูลว่าเมือง A เป็นเมืองท่องเที่ยว จำนวนนักท่องเที่ยวที่เข้าออกเมืองมากกว่าประชากรของเมืองเสียอีก สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญส่วนใหญ่รวมตัวอยู่ทางทิศตะวันตกของเมือง ทั้งภูเขาและแม่น้ำล้วนมีทัศนียภาพที่งดงาม นักท่องเที่ยวมากมายเข้ามาในเมือง แต่วันนี้พวกเขาค้นหาแต่โซนที่พักอาศัยทางทิศตะวันออก เป็นไปได้ว่านักท่องเที่ยวจะหลบอยู่ตามโซนท่องเที่ยวและโรงแรมทางตะวันตก ดังนั้น เขาจึงตัดสินใจว่าคืนนี้จะค้นหาทางทิศตะวันตกของเมือง

 

วันนี้พวกเขาพบผู้รอดชีวิต 69 คน ส่วนใหญ่ซ่อนตัวอยู่ในบ้านตั้งแต่วันสิ้นโลกเริ่มขึ้น ประทังชีวิตด้วยอาหารที่มี สภาพจิตใจของพวกเขาทั้งตื่นตระหนก เป็นกังวล และหิวโหย

 

ทีมค้นหาและช่วยเหลือมอบอาหารแห้งให้พวกเขาจำนวนหนึ่ง ประกอบด้วยบิสกิตและอื่นๆ แม้จะทำให้ท้องิ่ม แต่พวกเขาก็กินกันน้อยมาก

 

ซูรุ่ยเจ๋อเห็นสถานการณ์ จึงปีนขึ้นไปบนรถและเปิดกระเป๋าเป้เดินป่า หยิบหม้อออกมาต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป 4 ซอง โดยใช้ตะเกียงแอลกอฮอล์ กลิ่นหอมของมันฟุ้งไปทั่วสนามกีฬา เขาตักบะหมีกึ่งสำเร็จรูปใส่แก้วกระดาษก่อนส่งให้ผู้รอดชีวิตทีละคน เวลานั้นไม่มีใครคิดเรื่องบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปจะมีสารกันบูดหรือไม่อีกต่อไป พวกเขาประครองแก้วกระดาษที่ถูกใช้เป็นถ้วยบะหมี่ ราวกับในมือเป็นอาหารอันโอชะ

 

เมื่อได้ซดน้ำซุป ผู้รอดชีวิตก็เริ่มรู้สึกผ่อนคลาย พลางหยิบอาหารแห้งและบิสกิตกินแกล้มกัน

 

เด็กชายเองก็มอบอาหารหลายอย่างให้เหล่าทหาร ทั้งไส้กรอกแฮม และช็อคโกแลต เพื่อฟื้นฟูกำลัง รวมถึงน้ำผลไม้และเครื่องดื่มชูกำลัง พวกเขาทำงานหนักมาทั้งคืนแล้ว

 

"ขอบคุณ..." หลี่หมิงกล่าวอย่างอับอาย เขารู้ว่าทีมของซูรุ่ยเจ๋อทำงานอย่างหนักเพื่อเก็บรวบรวมของเหล่านี้ แต่ก็ยังมีใจแบ่งปันให้คนอื่น

 

"ยินดีครับ" ไม่มีเหตุผลที่พวกเขาจะรวบรวมสิ่งของจำนวนมาก แต่ไม่แบ่งปัน ให้คนอื่นมองดูพวกเขากินอย่างเอร็ดอร่อยอยู่ฝ่ายเดียว

 

ถ้ามีตะเกียงแอลกอฮอล์มากกว่า 1 อัน ซูรุ่ยเจ๋อคงเอาหม้อออกมาอีกใบให้คนอื่นช่วยต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป แต่อาหารมื้อนี้ทำแค่ให้พออิ่มท้อง เมื่อพวกเขากลับไปที่ฐานก็จะได้กินอะไรตามใจแล้ว

 

เมื่อพระอาทิตย์ขึ้น อุณหภูมิภายนอกก็สูงขึ้น คนส่วนใหญ่พากันนอนหลับ

 

เมื่อพระอาทิตย์ตก ทีมค้นหาและช่วยเหลือก็เริ่มปฏิบัติการค้นหารอบที่ 2 ทีมที่ 1 และ 2 จะอยู่คุ้มกันผู้รอดชีวิตที่สนามกีฬา ส่วนทีมอื่นจะถูกส่งออกไป

 

หัวหน้าปฏิบัติการกำหนดของเขตค้นหาให้แต่ละทีมบนแผนที่ ทีมค้นหาที่ 12 จึงเดินทางไปตามตำแหน่งที่ระบุไว้

 

พวกเขาได้รับมอบหมายพื้นที่ค้นหากินระยะกว่า 10 กิโลเมตร แต่เครื่องตรวจจับสัญญาณชีพก็ไม่ตอบสนองจนกระทั่งพวกเขาเกือบสุดเขตค้นหาแล้ว จึงได้รับสัญญาณ

 

รถทหารมุ่งหน้าตามสัญญาณไปจนเห็นโรงเรียนมัธยมต้นแห่งหนึ่ง

 

ตลอดกำแพงสีขาวเต็มไปด้วยรูปวาดของเด็กนักเรียน และประโยค "โรงเรียนมัธยมต้นฉางหยาง" เขียนไว้บนประตูทางเข้า แต่รั้วเหล็กของโรงเรียนกลับถูกทำลายไปแล้ว สนามเด็กเล่นเต็มไปด้วยเสียงคำรามของคนตาย

 

ต้องมีผู้รอดชีวิตอยู่ในโรงเรียนอย่างแน่นอน และอาจเป็นเด็ก! ความจริงนี้ทำให้ใจของทุกคนดำดิ่งลงไป รถทหารขับผ่านประตูโรงเรียนเข้าไปอย่างรวดเร็ว ทันทีที่เข้าไปก็เห็นซอมบี้หลายร้อยตัวพยายามพังประตูเข้าไปในอาคารแห่งหนึ่ง

 

ประตูหน้าอาคารถูกตู้ใบใหญ่ขวางกั้นไว้ แต่คงทนแรงซอมบี้ได้อีกไม่นาน

 

เด็กในอาคารกำลังตกอยู่ในอันตราย!

 

"ลงจากรถ พร้อมรบ!" หลี่หมิงออกคำสั่ง

 

ทุกคนลงจากรถแล้วยกปืนขึ้นยิงเหล่าซอมบี้ กระสุนปืนยิงซอมบี้หลายตัวล้มลง แต่ซอมบี้กลุ่มใหม่ก็กรูออกมาแทนที่

 

เนื่องจากจำนวนซอมบี้มีมากเกินไป เหล่าทหารจึงล่าถอยลงมาเรื่อย

 

"อวู้ววว!" ทันใดนั้น ซอมบี้ตัวหนึ่งก็วิ่งออกมาจากฝูง พุ่งเข้าใส่ทหารท่ามกลางห่ากระสุน กระสุนจำนวนนับไม่ถ้วนยิงถูกตัวมัน แต่ไม่ทำให้มันช้าลงแม้แต่น้อย

 

"ระวังระเบิดมือ!" หลี่หมิงตะโกนก่อนขว้างระเบิดมือออกไป

 

ระเบิดมือพุ่งไปโดนร่างซอมบี้ตัวนั้นอย่างแม่นยำก่อนระเบิด ร่างซีกซ้ายของมันถูกระเบิดหายไป แต่มันก็ยังดึงดันพุ่งเข้าใส่พวกเขาด้วยขาข้างเดียว

 

ทหารหลายนายเล็งยิงมันที่หัว จึงสามารถฆ่ามันได้แม้จะยากเย็นหน่อยก็ตาม

 

 

____________________________

 

ตอนนี้เป็นซีนของทหารซะส่วนใหญ่ค่ะ พี่อวิ๋นยังได้โชว์เท่นิดหน่อย ส่วนเสี่ยวเจ๋อมีซีนแค่ต้มมาม่า แง้ แต่ก็ไม่น่าสงสารเท่าเจียเหอ กลายเป็นเด็กแบกของไปแล้วว

ในเมื่อตอนนี้มีอาหาร ก็แปะรูปซะหน่อยค่ะ (ระวัง! รูปต่อไปนี้มีกลิ่น)

 

บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปหม้อใหญ่ ใส่ไส้กรอก (Cr. sistacafe)

 

โชคดีที่เมนูนี้ไม่ยาก ถ้าใครหิวก็...

 

(Cr. ครัวบ้านพิม)

 

เชิญตามสบายนะคะ แหะๆ 

 

ขอบคุณสำหรับคอมเม้นท์และกำลังใจค่ะ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.8K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,112 ความคิดเห็น

  1. #6520 LoliDark (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 20:54

    อยากลุกไปต้มมาม่าเลย

    #6,520
    0
  2. #6375 คืนอำมหิต (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2563 / 23:12

    หิวววววว
    #6,375
    0
  3. #5354 mintewanlaya (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 21:23
    ไรท์เป็นคาดตะก๊อนนน!!!!
    #5,354
    0
  4. #5244 น้ำพัน (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 23:46

    แงงงง เห็นรูปแล้วอยากกินมาม่าเลยค่ะ T^T

    #5,244
    0
  5. #5093 Taetaemnae (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 18:37
    หิวแท้ๆ
    #5,093
    0
  6. #4660 MitsukiCarto (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 27 มีนาคม 2563 / 11:55
    แจกจ่ายกระสุนถั่วเร็วๆก็ยิ่งดีนะ ไม่อยากให้มีการสูญเสียทหารเลยอ่ะ
    #4,660
    0
  7. #4407 worajaroen2517 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 22 มีนาคม 2563 / 01:35
    ไปต้มมาม่าแป๊ป
    #4,407
    0
  8. #4358 ปลาทูทอดกรอบ3วิ (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 17:53
    พวกน้องใจดีกันจริงๆ
    #4,358
    0
  9. #3918 Xialyu (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 15:07
    ตื่นเต้นอะ
    #3,918
    0
  10. #2842 trp1021 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 1 มีนาคม 2563 / 04:45
    เปิดมาขนาดนี้แล้ว ต้องเลือดสาดแล้วไหม
    #2,842
    0
  11. #2765 Punchch1 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:32
    แปลดี เรื่องก้หนุกก
    #2,765
    0
  12. #2684 LENG555* (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:50

    อ่านแล้วสนุกมากครับ ขอบคุณมากครับ

    #2,684
    0
  13. #2683 sukanyaza (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:43
    ฉากบู๊ของน้องต้องออกโรงแล้ว
    #2,683
    0
  14. #2682 FRENCHU (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:06
    อ่านรวดเดียวเลย ขอบคุรมากๆนะคะ รอตอนต่อไปน้า
    #2,682
    0
  15. #2681 กะเทย. (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:09
    เด็กๆ ????
    #2,681
    0
  16. #2680 Leo-la (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:46
    แงงง อ่านรวดเดียวเลย สนุกมากๆ ขอบคุณที่แปลให้อ่านนะคะ สู้ๆค่าา เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #2,680
    0
  17. #2679 KGXUS8683 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:41
    รอนะคะไรท์ ♥️
    #2,679
    0
  18. #2678 ตื่นสายใต้สะพานลอย (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:57
    รอค่าาา
    #2,678
    0
  19. #2677 Konrafah (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:52
    แค่น้องออกมาต้มมาม่าก็เท่มากแล้สวว
    #2,677
    0
  20. #2676 บ้านอยู่บนดาวอังคาร (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:20
    รู้สึกหิวมาม่าขึ้นมาเลย...
    #2,676
    0
  21. #2675 ployreudeejaitad (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:50

    รออ่านนะคะ
    #2,675
    0
  22. #2674 Muffin_Kun (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2563 / 08:16
    ไม่มีใครน่าสงสารเท่าพี่หมอ.. ขนาดผู้แปลยังไม่พูดถึงเลยยยยยย
    #2,674
    1
    • #2674-1 iiวมlwรน้oe(จากตอนที่ 50)
      27 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:08
      จริงง 5555
      #2674-1
  23. #2673 nuang1 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:57
    ซอมบี้หิวมาม่า

    แฮร่
    #2,673
    0
  24. #2672 mothergod (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:41
    มาม่า มาม่าาาาา กลายเป็นซอมบี้อีกตัว555555
    #2,672
    0
  25. #2671 เดี่ยวสร้างเรือให้นะ! (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:12
    อู้มาอ่านค่ะ เช้านี้สอบ อิอิ
    #2,671
    0