[นิยายแปล] เชอร์รี่ของผมจะระเบิดในวันสิ้นโลก [Yaoi/BL]

ตอนที่ 49 : ตอนที่ 48 : เริ่มการช่วยเหลือ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,413
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,030 ครั้ง
    25 ก.พ. 63

 

ตอนที่ 48 : เริ่มการช่วยเหลือ

 

ทีมของจางอวิ๋นเข้าร่วมภารกิจช่วยเหลือครั้งนี้ แต่เพราะไปกับทหาร คงไม่เหมาะสมถ้าพวกเขาจะพาคนที่ไม่ใช่กำลังรบอย่างตงตงและลูกแมวไปด้วย

 

เนื่องจากสมาชิกส่วนใหญ่ของทีมจ้าวปิ่งบาดเจ็บหนัก เจียงซูโจวจึงให้พวกเขารับภารกิจภายในฐานชั่วคราวแทนที่จะไปเมือง A

 

ดังนั้นจางอวิ๋นจึงไว้ใจฝากฝังตงตงและเสี่ยวเฮยให้จ้าวปิ่งช่วยดูแลเป็นเวลา 2 วัน พร้อมอาหารและน้ำดื่มในเป้เดินป่าใบใหญ่ 2 ใบ

 

เมื่อรู้ว่าพี่ชายกำลังจะจากไป ตงตงก็เริ่มเบะพลางยื่นมือไปคว้าชายเสื้อของซูรุ่ยเจ๋อ ดวงตากลมโตสีดำดูเหมือนจะร้องไห้ได้ตลอดเวลา

 

หัวใจของซูรุ่ยเจ๋ออ่อนยวบ เขาเอื้อมมือไปขยี้ผมของตงตง ก่อนย่อตัวลงไปกล่าวอย่างอ่อนโยน "เชื่อฟังพวกพี่เขา พี่ชายจะรีบกลับมา เข้าใจไหมครับ?"

 

ตงตงพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง ก่อนปล่อยมืออย่างอาวรณ์

 

ขบวนรถสำหรับภารกิจช่วยเหลือถูกจัดตั้งอย่างรวดเร็ว คราวนี้มีรถทหาร 20 คัน บรรทุกทหารติดอาวุธกว่า 800 นาย หลังการสนทนาระหว่างจางอวิ๋น ซูรุ่ยเจ๋อ และเจียงซูโจว ทีมช่วยเหลือจึงได้รับภารกิจรวบรวมผัก ผลไม้ แต่เมล็ดพืชเพิ่มเติม

 

ทีมของจางอวิ๋นโดยสารไปกับรถทหารคันหนึ่งที่ติดตั้งปืนกลหนักไว้บนรถ พวกเขาเองก็ติดตั้งอาวุธของทหารไว้บนร่างกายเช่นกัน นอกจากจางอวิ๋นแล้ว เป็นครั้งแรกที่คนอื่นในทีมมีโอกาสสัมผัสอาวุธสงคราม ซึ่งทำให้พวกเขารู้สึกแปลกอยู่เล็กน้อย

 

แต่มีเพียงเจิ้งเจียเหอที่บ่นออกมา "ฉันไม่รู้วิธียิงปืนด้วยซ้ำ แถมปืนนี้ยังหนักมาก สู้เอาไม้กอล์ฟมาให้ยังจะดีซะกว่า"

 

จางซั่วเหลียงไม่ได้กล่าวอะไร แต่ดูจากท่าทีแล้ว เขาก็เห็นด้วยกับเจิ้งเจียเหอ

 

อู๋จิงที่อารมณ์ไม่ดีนัก หยิกเอวชายคนรักที่อยู่ใกล้ และมองแรงใส่เจิ้งเจียเหอ "คนอื่นเขาปล่อยวางความชอบหรือไม่ชอบของตัวเอง มีแต่นายที่ทำไม่ได้"

 

โอตาคุน้อยไม่สามารถหาข้อโต้แย้งได้ จึงเงียบปากไปอย่างไม่สบอารมณ์

 

เมื่อขบวนรถเคลื่อนตัวเข้าไปในเมือง A ซอมบี้จำนวนมากก็ถูกเสียงรถดึงดูดเขามา แต่บ้างก็โดนล้อรถทหารขนาดใหญ่บดขยี้ บ้างก็ถูกถล่มยิงและระเบิดร่างแหลก เสียงอึกทึกเป็นสัญญาณบอกผู้รอดชีวิตว่ากองทัพมาถึงแล้ว

 

รัฐบาลได้กระจายเสียงประกาศช่วยเหลือทางวิทยุซ้ำไปซ้ำมา เกือบทุกคนในเมืองควรได้รับข่าวตราบใดที่เข้าถึงวิทยุได้

 

อย่างไรก็ตาม เมื่อขบวนรถเข้าไปในเมือง ก็ต้องพบกับรถจำนวนมากที่จอดขวางทางบนถนน แสงแดดแผดซากศพจนแห้งเหี่ยว เหลือเพียงซอมบี้จำนวนมากที่เดินเข้ามาหาพวกเขาพลางคำรามเสียงต่ำ

 

"เกิดอะไรขึ้น?" สถานการณ์ในเมืองดูแปลกเกินไป เหล่าทหารเองก็ประหลาดใจ

 

เมื่อทีมช่วยเหลือไปที่เมือง S เพียงแค่เข้าไปในเมืองก็เห็นหน้าต่างของบ้านแทบทุกหลังมีผ้าสีแดงผูกไว้ ไม่ว่าจะเป็นเสื้อ กางเกง ผ้าพันคอ หรือกระทั่งชั้นในสีแดงก็ยังมี หรือถ้าไม่มีผ้า จะเป็นสิ่งของอะไรก็ได้ขอให้มีสีแดงล้วนถูกนำมาแขวนเพื่อขอความช่วยเหลือ

 

แต่ที่นี่ เงียบเหงาเหมือนเมืองคนตาย ไร้ซึ่งสัญญาณชีวิต

 

พลเมืองไปไหนกันหมด? ในเมืองใหญ่ที่มีประชากรจำนวนมาก จะไม่มีผู้รอดชีวิตเหลือสักคนเลยหรือ? หรือพวกเขาไม่มีวิทยุ?

 

"ทีม 1 ถึง 10 คอยดึงดูดความสนใจ ทีมอื่นค้นหาและช่วยเหลือผู้รอดชีวิตในละแวกใกล้เคียง! ทุกทีม เปิดใช้เครื่องค้นหาสัญญาณชีพ!" เสียงคำสั่งดังผ่านเครื่องมือสื่อสารของทหาร

 

กองทัพอนุญาติให้ทีมช่วยเหลือนำเครื่องค้นหาสัญญาณชีพ DLK ซึ่งเป็นเทคโนโลยีช่วยเหลือที่ทันสมัยที่สุดในโลก มันสามารถค้นหาตำแหน่งของผู้รอดชีวิตโดยการตรวจจับสนามแม่เหล็กไฟฟ้าที่เกิดจากสนามไฟฟ้าความถี่ต่ำพิเศษที่ปลดปล่อยจากการเต้นของหัวใจมนุษย์ สนามไฟฟ้าความถี่ต่ำพิเศษจากร่างกายมนุษย์นั้น สามารถทะลุผ่านกำแพงคอนกรีท แผ่นเหล็ก แผ่นไม้ น้ำ และวัสดุอื่นได้ ตราบใดที่คนยังมีชีวิต ไม่ว่าอาการจะสาหัสแค่ไหน เครื่องค้นหาสัญญาณชีพนี้ก็สามารถหาเจอ

 

เจ้าเครื่องนี้มีขนาดเล็ก น้ำหนักเพียง 1 กิโลกรัม พกพาสะดวก แต่ละทีมย่อยจะได้รับ 1 เครื่อง แต่รัศมีค้นหาของมันทำได้เพียง 500 เมตรเท่านั้น ไม่เหมาะกับการค้นหาสเกลใหญ่ แต่ละทีมต้องเดินสุ่มค้นหากันเอง

 

10 ทีมแรกใช้รถทหารเพื่อเคลียร์ซอมบี้จำนวนมากและสิ่งกีดขวางบนถนน พวกเขาดึงดูดความสนใจของซอมบี้เพื่อให้ทีมอื่นเข้าไปค้นหาผู้รอดชีวิตตามบ้านเรือน

 

กลุ่มของจางอวิ๋นอยู่กับทีมที่ 12 มีหัวหน้าทีมชื่อว่า หลี่หมิง ซึ่งน่าจะได้รับคำสั่งจากผู้บังคับบัญชาว่าให้ดูแลกลุ่มของจางอวิ๋นด้วย เขาหันกลับมามองกลุ่มของจางอวิ๋นว่ามีปัญหากับคำสั่งที่ให้ลงจากรถไปค้นหาผู้รอดชีวิตไหม? จางอวิ๋นพยักหน้าเป็นเชิงว่ายอมรับคำสั่ง

 

แต่เพื่อความปลอดภัย หลี่หมิงจึงจัดให้กลุ่มของจางอวิ๋นอยู่ด้านหลัง รับหน้าที่คุ้มกันบริเวณด้านข้าง ในขณะที่ตัวเขาและลูกน้องขึ้นไปอยู่ด้านหน้า

 

เครื่องค้นหาสัญญาณชีพตอบสนองสัญญาณชีพจากอาคารพักอาศัยสูง 15 ชั้นแห่งหนึ่ง หลี่หมิงจึงออกคำสั่งให้ตรวจค้นอาคารดังกล่าว ทันทีที่ก้าวเท้าเข้าไปในอาคารพวกเขาก็ได้กลิ่นเน่าเสีย ทางเดินปกคลุมด้วยเลือดสีแดงและสีดำคล้ำ ชิ้นส่วนอวัยวะกระจายอยู่ทั่วพื้น

 

ลิฟต์ของอาคารไม่สามารถใช้การได้ พวกเขาจำเป็นต้องขึ้นบันไดไป

 

หลี่หมิงหันกลับมาหากลุ่มของจางอวิ๋นก่อนกล่าว "ผมรู้ว่าพวกคุณแข็งแกร่งมาก ดังนั้นแยกกันค้นหาเถอะ พวกเราจะค้นจากชั้นบนสุดลงมา ส่วนคุณค้นจากชั้นล่างขึ้นไป ท่านพันโทกล่าวว่าของทั้งหมดที่พวกคุณหาเจอจะเป็นของพวกคุณ"

 

"เข้าใจแล้ว ไม่มีปัญหา" จางอวิ๋นพยักหน้า นับว่าเจียงซูโจวเห็นความสำคัญของพวกเขา และกังวลว่าพวกเขาจะไม่มีสิ่งของไว้แลกเปลี่ยนกับความสุขสบายในฐานช่วยเหลือ

 

"โปรดให้ความสำคัญกับความปลอดภัยเป็นอันดับแรก" หลี่หมิงกล่าวเตือนอีกครั้ง ก่อนนำทีมขึ้นบันไดไป

 

แต่ละชั้นของอาคารนี้จะมีห้องพักอยู่ 2 ห้อง กลุ่มของจางอวิ๋นเริ่มค้นหาจากชั้นล่าง เพราะมีเจิ้งเจียเหอ แม่กุญแจหรือกลอนประตูจึงไม่มีผลกับพวกเขา ถ้าประตูบานไหนเปิดไม่ได้ แต่พวกเขาต้องการเปิด แค่พังเข้าไปก็ใช้ได้แล้ว

 

ห้องแรกไม่มีทั้งผู้รอดชีวิตและซอมบี้ ทุกอย่างในห้องกระจัดกระจายเสียหาย แต่พวกเขาพบที่ชาร์จโทรศัพท์บนโต๊ะข้างเตียง พร้อมสมาร์ทโฟนที่ชาร์จเต็มแล้ว 1 เครื่อง

 

"ของดีนี่" เจิ้งเจียเหอหยิบมันขึ้นมา ระหว่างวันสิ้นโลกเขามัวแต่หนีเอาชีวิตรอด จึงทำโทรศัทพ์หายไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้

 

"มันทำอะไรได้บ้างล่ะ? โทรหรือเล่นอินเตอร์เน็ตได้ไหม?" ซ่งเฉิงชูกล่าวเหน็บ

 

"ฉันเอาไว้เล่นเกมได้ ไหนดูซิว่ามีเกมอะไรในนี้บ้าง" เจิ้งเจียเหอเปิดโทรศัพท์และเข้าไปที่หน้าจอหลักได้อย่างง่ายดายโดยไม่ต้องใส่พาสเวิร์ด

 

"ฮ่าฮ่าฮ่า ดูสิ! มีเกม Plants vs. Zombies ด้วย!" เด็กหนุ่มชูโทรศัพท์ขึ้นอย่างตื่นเต้น "เหมือนมันถูกเตรียมไว้ให้ฉันเลย!"

 

ซ่งเฉิงชูขี้เกียจเกินกว่าจะเถียงอะไรกับเด็กหนุ่ม เข้าเดินเข้าไปในครัว จางอวิ๋นกำลังดึงถุงข้าวสารขนาดเล็กและน้ำมันข้าวโพด 2 แกลลอนออกมาจากชั้นเก็บ ก่อนนำมันมาวางไว้กลางห้อง แล้วถาม "เจิ้งเจียเหอไปไหน?"

 

"ในห้องนอน"

 

"โย่ว! บอสเรียกผมหรอ?!" เจิ้งเจียเหอเก็บโทรศัพท์และที่ชาร์จก่อนวิ่งออกมาจากห้องนอน

 

"แบกของพวกนี้ซะ เราต้องหาเพิ่มอีก นายจะรับหน้าที่แบกของทั้งหมด"

 

"อา...." เจิ้งเจียเหอมองไปที่พรมโบราณผืนใหญ่ที่มีของจำนวนหนึ่งวางทับอยู่ ก็อดรู้สึกรังเกียจไม่ได้

 

จางอวิ๋นขมวดคิ้วเล็กน้อย เจิ้งเจียเหอจึงเอาพรมห่อของและแบกขึ้นหลังอย่างเชื่อฟัง

 

"เรามีเวลาไม่มาก ทุกคนรีบไปต่อ!"

 

ห้องที่ 2 มีซอมบี้ชายชราถูกขังไว้ในห้องนอน หลังฆ่าซอมบี้ พวกเขาพบบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปเพียง 2 ห่อ

 

เพราะทีมของหลี่หมิงขึ้นไปก่อนแล้ว พวกจางอวิ๋นจึงไม่พบซอมบี้บริเวณบันไดหรือทางเดิน เลยตัดสินใจค้นตลอด 7 ชั้นโดยไม่หยุดพัก

 

ห่อผ้าที่เจิ้งเจียเหอแบกเริ่มมีขนาดใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ถ้าเด็กหนุ่มไม่ได้มีพละกำลังมหาศาล คงหลังหักไปนานแล้ว ห้องชั้น 4 น่าจะเป็นที่พักอาศัยของครอบครัวใหญ่ พวกเขาพบกระทั่งบุหรี่ราคาแพงจำนวนมาก และไวน์ที่เป็นของสะสม ซูรุ่ยเจ๋อเก็บของส่วนใหญ่เข้าไปในมิติ เหลือส่วนน้อยให้เจิ้งเจียเหอเอาใส่ห่อผ้า

 

เมื่อค้นหาถึงชั้น 8 พวกเขาก็เห็นซอมบี้หลายตัวนอนอยู่บนพื้น ทุกตัวถูกตีที่หัว มีรอยเลือดเปรอะทั่วพื้นและผนัง ซึ่งแห้งคล้ำไปหมดแล้ว รอยเลือดนำทางไปที่ประตูห้อง 02

 

กลอนประตูของห้อง 02 นี้ถูกทำลาย แต่ไม่สามารถเปิดเข้าไปได้ น่าจะมีสิ่งของขวางประตูไว้

 

จางอวิ๋นมองไปที่เจิ้งเจียเหอ ก่อนเด็กหนุ่มจะเตะประตูให้เปิดออก ทั้งโต๊ะและโซฟาที่วางซ้อนกันด้านหลังประตูถูกแรงกระแทกจนล้มออกไป

 

เมื่อพวกเขาเข้าไปในห้อง ก็เห็นชายคนหนึ่งนอนหมดสติอยู่บนพื้น ทั้งร่างชุ่มด้วยเลือด สวมเสื้อยืดที่ตอนนี้ดูไม่ออกว่าเคยเป็นสีอะไร กางเกงขายาวสีดำ และรองเท้ากีฬา กระเป๋าเป้ที่อยู่ไม่ไกลมีเพียงมีดเปื้อนเลือด บิสกิตครึ่งห่อ และน้ำดื่มที่เหลือน้ำแค่ก้นขวด

 

"เหล่าซ่ง มาดูเขาหน่อย"

 

ซ่งเฉิงชูเข้ามาตรวจอาการชายคนนั้นทันที เขายังมีชีวิต แต่มีรอยข่วนที่ร่างกายจำนวนมาก ทุกรอยไม่ได้สาหัส รอยที่ลึกที่สุดก็ไม่ได้เลือดไหลแล้ว คนคนนี้น่าจะนอนหมดสติมาเป็นระยะเวลาหนึ่ง

 

รูปลักษณ์ของเขาคล้ายทหาร ไม่แน่ว่าปลดประจำการแล้วหรืออะไรประมาณนั้น เนื่องจากเสียเลือดและมีไข้ ลมหายใจของเขาจึงแผ่ว ร่างกายสั่นเทิ้ม ซ่งเชิงชูเช็คที่ดวงตา ไม่พบความผิดปกติ นอกจากรูม่านตาที่หดตัว คาดว่าเป็นภาวะตึงเครียดจากการต่อสู้กับไวรัสในร่างกาย

 

"เสี่ยวเจ๋อ เธอมีน้ำผลไม้บ้างไหม?" ซ่งเฉิงชูเกรงว่าชายคนนี้จะบาดเจ็บหนักจนไม่สามารถเอาชนะไวรัสซอมบี้ได้

 

ซูรุ่ยเจ๋อนำชามใบหนึ่ง เลม่อน และแตงกวาออกมา ก่อนให้เจิ้งเจียเหอช่วยบีบคั้นน้ำด้วยมือเปล่า

 

ระหว่างรอน้ำผัก ซ่งเฉิงชูก็ให้ซูรุ่ยเจ๋อนำกล่องพยาบาลออกมา ขั้นแรก เขาล้างแผลทั้งหมดด้วยพลังน้ำของเขา และล้างคราบเลือดบนร่างกายคนเจ็บ ก่อนใช้ไอโอดีนและผ้าพันแผลรักษาต่อ

 

"เราจะเอายังไงต่อ?" พวกเขามีเวลาไม่มาก ไม่สามารถอยู่รอจนชายคนนี้ฟื้นคืนสติได้ และไม่สะดวกนัก หากต้องแบกขึ้นไปด้วย

 

"อาเหลียงแบกชายคนนี้ลงไป อู๋จิง เธอไปกับเขา เอาความปลอดภัยของตัวเองเป็นหลัก"

 

"ได้"

 

จางซั่วเหลียงแบกคนเจ็บขึ้นหลัง อู๋จิงถือปืนพร้อมระวังหลังให้

 

หลังกวาดของชั้น 8 เสร็จ พวกเขาก็พบกับทีมของหลี่หมิงที่เดินลงมาพอดี ทหารเองก็พบผู้รอดชีวิต 2 คนที่สภาพย่ำแย่ ทั้งหิวและกระหายน้ำ ริมฝีปากของพวกเขาแห้งแตก เส้นเลือดจำนวนมากปรากฏที่ดวงตา ดูน่าสงสารมาก พวกเขาถูกแบกลงมาบนหลังของทหาร

 

ทั้งคู่ถูกพบในชั้นที่ 13 มีซอมบี้หลายตัวเดินวนเวียนอยู่หน้าประตู ทั้งสองเช่าห้องอยู่กับกลุ่มเพื่อน ในห้องย่อยหนึ่งมีซอมบี้เพื่อนในกลุ่มถูกขังไว้ ส่วนพวกเขาซ่อนตัวอยู่ในห้องครัวจนเกือบอดตาย

 

จากปากคำของทั้งคู่ พวกเขาเป็นพนักงานออฟฟิศธรรมดาๆ และไม่ได้ซื้อวิทยุ ปกติแล้วพวกเขาฟังวิทยุจากโทรศัพท์มือถือ แต่เมื่อไฟฟ้าถูกตัด โทรศัพท์ก็แบตหมดในที่สุด และเพราะไม่มีเงิน จึงไม่มีรถส่วนตัว ไม่มีทางที่พวกเขาจะได้ฟังวิทยุเลย พวกเขาไม่รู้เรื่องทีมช่วยเหลือด้วยซ้ำ

 

"พวกคุณเก็บเกี่ยวได้ดี" มุมปากของหลี่หมิงกระตุกเล็กๆ เมื่อเห็นห่อผ้าขนาดใหญ่ที่เจิ้งเจียเหอแบกมาด้วย

 

"ค่อนข้างดี พวกเราพบผู้รอดชีวิต และแบกเขาลงไปก่อนแล้ว" จางอวิ๋นตอบอย่างใจเย็น

 

"โอเค พวกเราควรถอนตัวได้แล้ว" เมื่อคอนเฟิร์มว่าไม่มีผู้รอดชีวิตคนอื่นในอาคารนี้ หลี่หมิงจึงออกคำสั่งให้ถอนตัว

 

15 นาทีถัดมา ทีมที่ 12 ก็กลับถึงรถทหาร คนในทีมไม่ได้รับบาดเจ็บ และช่วยเหลือผู้รอดชีวิตได้ 3 คน

 

หลังจากพาผู้รอดชีวิตไปพัก และเก็บของที่รวบรวมมาเข้าที่ ทีมที่ 12 ก็ลงจากรถเพื่อทำการค้นหาและช่วยเหลือต่อไป

 

 

 

_________________________

 

ทีมตัวเอกมากับโชคจริงๆ ตอนหน้าก็ยังอยู่กับทีมค้นหานะคะ เนื้อเรื่องเราเรื่อยๆ มาก จริงๆ เรื่องนี้ไม่ควรอยู่ในหมวด BL หรือเปล่า ควรอยู่ในหมวดแฟนตาซี/สยองขวัญ ที่มีตัวเอกชอบเพศเดียวกันมากกว่า /หัวเราะแห้ง

ไม่มีรูปอาหารค่ะ อยากร้องไห้ ช่วงเดินทางไปกับทหารได้กินอะไรดีๆ น้อยมาก

และตอนนี้ก็ไม่มีโรงละครเร่ แง้

ขอบคุณสำหรับคอมเม้นท์และกำลังใจนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.03K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,107 ความคิดเห็น

  1. #6519 LoliDark (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 20:48

    คิดถึงโรงละครเร่เลย สถานที่จิ้นหนึ่งเดียวในนิยายเรื่องนี้555555555555

    #6,519
    0
  2. #6374 คืนอำมหิต (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2563 / 22:58
    โชคดีเกินไปแล้วแต่ก็ดีและ😘😘😘😘
    #6,374
    0
  3. #5243 น้ำพัน (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 23:41

    ประทับใจอู๋จิงจริงๆ ไม่เรื่องมาก ไม่พูดมากด้วย แมนๆ มาก ชอบ ฮาาา

    #5,243
    0
  4. #5092 Taetaemnae (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 18:28
    กลัวมีบี้วิวัฒจัง
    #5,092
    0
  5. #4659 MitsukiCarto (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 27 มีนาคม 2563 / 11:39
    คนหายเกือบหมดเมือง ไปอยู่ในเซฟโซนกันรึเปล่า?
    #4,659
    0
  6. #4268 เตเตชิต (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 20 มีนาคม 2563 / 11:22
    ทวงคืนบทให้น้องแฮมเตอร์ค่ะ!
    #4,268
    0
  7. #3917 Xialyu (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 15:02
    สู้ๆกันต่อ
    #3,917
    0
  8. #3183 sakura17 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 6 มีนาคม 2563 / 09:28
    แทบทุกที่แขวนผ้าแดงหมดเลย เมืองก็เงียบ โดนซอมบี้ถล่มหรอ
    #3,183
    0
  9. #3180 yukai (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 6 มีนาคม 2563 / 09:11

    ขอบคุณ
    #3,180
    0
  10. #2841 trp1021 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 1 มีนาคม 2563 / 04:32
    เจิ้งเจียเหอรู้สึกรังเกียจ??
    #2,841
    0
  11. #2647 E - END (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:36

    ชอบเนื้อเรื่องอ้าาา คนเเปลก็แปลดีมากๆเลยค่ะ
    #2,647
    0
  12. #2626 Tannatos Orcus (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:59

    ขอบคุณ​
    #2,626
    0
  13. #2625 oki (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:38

    สนุกมากค่ะ ขอบคุณผู้แปลนะคะ
    #2,625
    0
  14. #2624 -NatJeeRa- (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:11
    สนุกดี จะรอนะคะ สู้ ๆ
    #2,624
    0
  15. #2623 ตื่นสายใต้สะพานลอย (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:07
    สนุกกกกก
    #2,623
    0
  16. #2622 sukanyaza (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:59
    โอ้ยยยยย สนุกกกกกก
    #2,622
    0
  17. #2620 Avista (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:11
    สนุกมากกกกก
    #2,620
    0
  18. #2619 KGXUS8683 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:54
    รอนะคะไรท์ ♥️
    #2,619
    0
  19. #2618 Konrafah (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:49
    อ่านไปลุ้นไปจ้าาา
    #2,618
    0
  20. #2617 kacu (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:34

    รออ่านนะคะ สู้ๆค่ะ
    #2,617
    0
  21. #2616 Patimabhorn (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:15
    เรื่องนี้สนุกมากก คุณผู้แปลก็แปลได้ดีมากเลยค่ะ เราชอบแนวซอมบี้อยู่แล้ว BL แนวนี้ค่อนข้างน่าติดตามเพราะพล็อตแน่นค่ะ บางเรื่องที่กุ๊กกิ๊กๆ เราก็มีดรอปไปเลยก็มี มันเบื่ออะ ชอบแบบนี้มากกว่าเดาทางพล็อตไม่ได้5555
    #2,616
    0
  22. #2613 บ้านอยู่บนดาวอังคาร (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:14
    มีใครคิดเหมือนกันมั้ยว่าเมืองนี้มันหลอนแปลกๆ...
    #2,613
    0
  23. #2612 TiwticAmp_90 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:55

    เสี่ยวเจ๋อฝากตงตงกับเสี่ยวเฮยให้เราเลี้ยงตอนออกไปทำภารกิจได้นะ งื้ออออ

    #2,612
    0
  24. #2611 SoraUnnieSama❄ (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:27
    ขอบคุณนะค้า แสนสนุกกก><
    #2,611
    0
  25. #2610 เดี่ยวสร้างเรือให้นะ! (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:07
    ขอบคุณค๊า​
    #2,610
    0