[นิยายแปล] เชอร์รี่ของผมจะระเบิดในวันสิ้นโลก [Yaoi/BL]

ตอนที่ 44 : ตอนที่ 43 : หลบหนีสำเร็จ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,420
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,878 ครั้ง
    21 ก.พ. 63

 

ตอนที่ 43 : หลบหนีสำเร็จ

 

การพาคนจำนวนมากไปด้วยโดยไม่มียานพาหนะนั้นแทบเป็นไปไม่ได้ แม้ว่าจะมีรถออฟโรดหลายสิบคันในมิติของซูรุ่ยเจ๋อ แต่คน 800 คนก็ยังเป็นจำนวนที่มากเกินไปอยู่ดี พวกเขาจำเป็นต้องใช้รถบรรทุกของทหาร จึงต้องไปคาดคั้นเอากับเวรยามคนเดิมว่ารถจอดไว้ที่ไหน ถึงกระนั้นการขโมยรถก็อาจทำให้เกิดเสียงดังดึงดูดความสนใจคนในค่ายได้

 

ต่อให้พวกเขาจะไม่เสียเปรียบเรื่องจำนวน เนื่องจากทหารทุกนายได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี แต่เมื่อถูกขังให้อดข้าวอดน้ำอยู่ในโกดัง ร่างกายย่อมไม่พร้อมรบ ยิ่งกว่านั้นจำนวนทหารบาดเจ็บยังมีมาก นับว่าภาพรวมฝ่ายพวกเขาเสียเปรียบกว่ามาก

 

สิ่งสำคัญที่ต้องทำต่อไปคือขโมยอาวุธคืน ทำเหมือนกลุ่มพลเมืองคือหาโอกาสยึดคลังแสงก่อน จางอวิ๋นคิดแผนการที่เรียบง่ายออกมาแผนหนึ่ง แม้ว่ากลุ่มพลเมืองจะคอบครองคลังแสง แต่เป็นไปได้ยากที่หัวหน้ากลุ่มจะใจกว้างแจกจ่ายอาวุธให้กับผู้รอดชีวิตทุกคน อย่างมากก็แจกจ่ายให้ลูกน้องเพียงไม่กี่คน ในคลังแสงควรเหลืออาวุธส่วนใหญ่ไว้

 

ในใจจางอวิ๋นย่อมอยากให้ซูรุ่ยเจ๋อเข้าไปกวาดอาวุธในคลังแสงใส่มิติมาให้หมด แต่ความลับเรื่องมิติของซูรุ่ยเจ๋อย่อมต้องถูกเปิดเผย ท่ามกลางพยานกว่า 800 คน เรื่องนี้มีโอกาสหลุดรอดออกไปและสร้างความเดือดร้อนให้เด็กชายได้

 

จางอวิ๋นไม่ปล่อยให้ซูรุ่ยเจ๋อต้องเสี่ยงอย่างแน่นอน!

 

ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจมุ่งหน้าไปคลังแสงแล้วปล้นเอาเสียดื้อๆ

 

ไม่รู้ว่าโชคเข้าข้างพวกเขาหรืออย่างไร คงเพราะความมืดในยามค่ำคืนประกอบกับเวรยามที่หละหลวม พวกเขาจึงไปถึงคลังแสงได้โดยไม่ถูกพบเจอ ที่ตั้งของคลังแสงดังกล่าวอยู่ใจกลางค่าย ล้อมรอบด้วยอาคารหอพัก หน้าคลังแสงมีเวรยาม 8 นายเฝ้าประตูอยู่ ท่าที่ของเวรยามเหล่านั้นดูจริงจัง ไม่น่าจะจัดการได้ง่ายๆ

 

กรณีนี้แผนหญิงงามก็ดูเหมือนจะใช้ไม่ได้ผล

 

"ฉันจัดการเอง" จางอวิ๋นยิ้มก่อนแผ่พลังออกมา

 

ยามหน้าประตูยังไม่ทันได้ตอบสนองอะไร คบเพลิงที่กำแพงก็ดับลง ทั้งหมดตกอยู่ในความมืด ก่อนรู้สึกเหมือนร่างกายโดนน้ำหนักจำนวนมากกดลงกับพื้น พวกเขาเปิดปากร้อง แต่แรงกดนั้นมหาศาลจนพวกเขาร้องไม่ออก

 

รอบตัวพลันรู้สึกเหมือนมีพลังงานบางอย่างที่มองไม่เห็น บดขยี้กระดูก และรีดลมหายใจพวกเขาออกมาจนหมดปอด ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแรงดันที่เหมือนจะฆ่าพวกเขานี้มาจากไหน

 

ในที่สุดเวรยามทุกนายก็หมดสติ ทหารกลุ่มหนึ่งเข้าไปค้นหากุญแจคลังแสงตามร่างกาย

 

แต่ไม่มีใครพบกุญแจ เป็นไปได้สูงที่กุญแจจะอยู่กับผู้ใช้พลังพิเศษ 2 คน แต่ตอนนี้ก็ไม่สำคัญแล้ว พวกเขามีเจิ้งเจียเหอที่มีพละกำลังมากพอทำลายแม่กุญแจได้ง่ายๆ

 

เหล่าทหารเพิ่งค้นพบว่าคนกลุ่มเล็กๆ กลุ่มนี้มีพลังพิเศษกันแทบทุกคน!

 

เมื่อเจิ้งเจียเหอเปิดประตูคลังแสงได้ ทุกคนก็เคลื่อนพลเข้าไปติดอาวุธให้กับตัวเองทันที ในคลังแสงนี้เหลืออาวุธจำนวนมากพอให้ทุกคนใช้งานได้เต็มที่

 

ในตอนนั้นเอง ไฟคบเพลิงด้านหนึ่งของอาคารหอพักก็ดับลง อาคารที่ว่าอยู่ข้างคลังแสงนี้เอง พวกเขาได้ยินเสียงคนจำนวนหนึ่งโวยวายมุ่งหน้าใกล้เข้ามา

 

พวกเข้าวิ่งออกไปจากคลังแสง แล้วกลุ่มคนทั้ง 2 ฝ่ายก็ปะทะกันในทันที

 

หลังทหารทุกนายรีบเร่งออกไป จางอวิ๋นก็ให้ซูรุ่ยเจ๋อเก็บอาวุธที่เหลือในคลังเข้ามิติ เขาตั้งใจไม่เหลืออาวุธไว้ให้กลุ่มพลเมืองที่ยึดค่ายทหารแม้แต่ชิ้นเดียว

 

ทหารก็สมกับเป็นทหาร ไม่เหมือนกับพลเมืองที่ทำตัวเป็นกองโจร ไม่นานพวกเขาก็ได้ยินเสียงกรีดร้องและเสียงปืนดังมาจากทั่วทุกแห่ง เสียร้องไห้ยังคงดังขึ้นในยามค่ำคืน

 

ทหารที่บาดเจ็บถูกปกป้องให้อยู่แนวหลัง ในขณะที่ทหารนายอื่นคอยคุ้มกันและเปิดทางให้ทุกคนล่าถอยไปจนถึงโรงจอดรถ ซึ่งมีรถบรรทุกทหารหลายสิบคันจอดอยู่

 

โชคร้ายที่ไม่มีกุญแจ

 

หลังจากจับชายคนหนึ่งมาเค้นข้อมูล ก็ได้ความว่ากุญแจรถทั้งหมดอยู่กับลูกพี่ใหญ่ของพวกเขา

 

ดูเหมือนว่าจะหลีกเลี่ยงการปะทะกับผู้ใช้พลังพิเศษทั้งสองไม่ได้เสียแล้ว

 

เพียงแค่คิดถึง บอลไฟลูกหนึ่งก็พุ่งมากระทบพื้นก่อนระเบิดออก ทหารที่อยู่บริเวณใกล้เคียงรีบถอยทันที ทิ้งระยะห่างออกมาประมาณหนึ่ง ตอนนั้น ผู้ใช้พลังไฟก็มาถึง

 

ผู้ใช้พลังไฟยืนอย่างสง่าผาเผยอยู่บนหลังคาอาคารเตี้ยๆ แห่งหนึ่ง เขาขว้างบอลไฟลงมาพลางตะโกนใส่ทหาร "ทหารแบบไหนกันที่ยิงปืนใส่ประชาชน?"

 

"แล้วคุณล่ะเป็นประชาชนแบบไหนกัน!" จ้าวปิ่งไม่เกรงกลัว และรีบขว้างบอลไฟกลับคืนไป มันผิดตั้งแต่คนเหล่านี้ยึดค่ายและยิงทหารแล้ว แบบนี้มันคือการก่อการร้ายชัดๆ ไม่ผิดที่ทหารจะยิงผู้ร้าย

 

"พวกมันก็มีผู้ใช้พลังไฟเหมือนกัน!" บรรดาผู้รอดชีวิตเริ่มวุ่นวาย

 

"หึ! จัดการ!" หลังผู้ใช้พลังไฟกล่าว เงาร่างหนึ่งก็เคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง ทหารนายหนึ่งเอามือสัมผัสที่ลำคอ ปรากฏว่าหลอดลมเขาโดนเฉือนไปแล้ว!

 

ทหารสองนายรีบวิ่งเข้ามาช่วยปฐมพยาบาล แต่นาทีต่อมาก็ต้องล้มลงไปเช่นกัน

 

"อา..." ทั้งกองพันสับสน ศัตรูที่มองไม่เห็นนี้ช่างน่าหวาดกลัว

 

"ทุกนายระวัง! อีกคนมีพลังความเร็ว!" จ้าวปิ่งตะโกน

 

หลังพูดเสร็จ เขาก็พลันรู้สึกเจ็บที่หลัง มีบางคนแทงเข้าที่หลังของเขา จ้าวปิ่งข่มความเจ็บปวด เมื่อเขาหันไปมองก็เห็นเพียงเส้นแสงพุ่งเข้าหาคอของเขา

 

จ้าวปิ่งรู้ทันทีว่าเงาแสงนั้นคืออะไร แต่อีกฝ่ายรวดเร็วเกินกว่าเขาจะหลบได้ทัน เขาเบิกตากว้าง อีกฝ่ายกำลังจะทำสำเร็จ

 

แต่ความเจ็บปวดกลับไม่เกิดขึ้น กลับกัน เขาได้ยินเสียงวัตถุหนักตกกระทบพื้นแทน

 

จ้าวปิ่งประหลาดใจเมื่อพบว่ามีชายวัยรุ่นคนหนึ่งนอนอยู่แทบเท้าเขา ชายคนนี้ดูเหมือนถูกกดด้วยมือขนาดใหญ่ที่มองไม่เห็น ทั้งแขนและขาของเขาถูกบิด มีดเปื้อนเลือดหล่นลงกับพื้น

 

ใบหน้าของวัยรุ่นคนนั้นพลันเปลี่ยนเป็นสีแดง ดวงตาแดงก่ำเหมือนเลือดพร้อมจะทะลักออกมา ทุกคนสามารถได้ยินเสียงกระดูกหักดังต่อเนื่อง ในที่สุดกลิ่นเลือดก็ฟุ้งอยู่ในอากาศ คนคนนี้ถูกบีบอัดจนตายในสภาพน่าอเนจอนาถ

 

ทหาร 3 นายที่ถูกปาดคอสูญเสียความสามารถในการพูดโดยสิ้นเชิง แม้แต่จ้าวปิ่งยังบาดเจ็บสาหัส แต่จางอวิ๋นกลับลงมือเพียงครั้งเดียวบดขยี้อีกฝ่ายจนตายด้วยแรงโน้มถ่วง 10 เท่า การกระทำนี้ใช้พลังพิเศษเยอะมาก แต่เขาก็เติมพลังได้ด้วยคริสตัลนิวเคลียส

 

เพราะเป็นเวลากลางคืน และไฟจากคบเพลิงก็ไม่สว่างมากนัก ผู้ใช้พลังไฟจึงเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไม่ชัดเจน เขารู้แค่ว่าในหมู่ทหารกำลังปั่นป่วน ทำให้คิดว่าทุกอย่างเป็นไปตามแผน ทำให้เขายิ่งทำตัวยโสมากขึ้น

 

แต่เมื่อไม่มีผู้มีพลังความเร็ว เพียงความสามารถของเขาลำพังย่อมมีขีดจำกัด และเขาก็ไม่รู้วิธีเติมพลังด้วยนิวเคลียสซอมบี้ กระสุนของฝ่ายผู้รอดชีวิตเองในไม่ช้าก็ต้องหมดลง พวกเขาค่อยๆ ล่าถอยไปอย่างช้าๆ

 

ในเวลานั้น อู๋จิงก็เปลียนร่างกายตัวเองเป็นหมอก เคลื่อนตัวไปยังอาคารเตี้ยๆ และปรากฏตัวขึ้นด้านหลังผู้ใช้พลังไฟ ก่อนผลักเขาอย่างแรง

 

ชายคนนั้นตกลงมาจากหลังคาอาคาร ตายคาที่

 

เพราะมั่นใจในพลังของตัวเองมาก ผู้ใช้พลังไฟจึงไม่ได้สวมอะไรไว้บนร่างกายท่อนบนเลย เสื้อนอกก็ถูกถอดกองไว้ข้างๆ อู๋จิงค้นเจอกระเป๋าใบเล็กจากกระเป๋าเสื้อนอก ข้างในมีกุญแจจำนวนหนึ่ง เธอก็ไม่สนของอย่างอื่นอีก หล่อนกระโดดลงมาจากหลังคาพร้อมกระเป๋า ในขณะที่ร่างกำลังจะตกกระทบพื้น เธอก็เปลี่ยนตัวเองกลายเป็นหมอกและลอยขึ้น ก่อนเปลี่ยนมายืนบนพื้นได้อย่างปลอดภัย

 

เธอก้มหยิบกระเป๋ากุญแจที่พื้น ก่อนยิ้มและเดินกลับมาหาคนในกลุ่ม ตอนนี้เธอควบคุมพลังของตัวเองได้ดีและพบว่ามันมีวิธีใช้หลากหลายมาก

 

จากสัญลักษณ์บนลูกกุญแจ พวกเขาก็หากุญแจรถได้ไม่ยาก

 

เหล่าทหารรับกุญแจรถบรรทุก และลำเลียงพลขึ้นรถแต่ละคัน แม้แต่ศพของเพื่อนทหารที่เสียชีวิตก็ยังถูกนำขึ้นไปด้วย

 

รถทหารสิบกว่าคันมุ่งหน้าออกจากค่าย พุ่งชนประตูเหล็กและขับออกไป ในเมื่อคนเหล่านั้นอยากได้ค่ายทหารนัก ก็ให้พวกเขาเอาไป!

 

จางอวิ๋นนำทางทุกคนมาที่หมู่บ้าน ตลอดทางพบกับซอมบี้ แต่รถบรรทุกคันใหญ่ก็ขับพุ่งชนพวกมันกระเด็นได้ไม่ยาก

 

เมื่อผ่านปั๊มน้ำมัน พวกเขาพบซอมบี้จำนวนมากในปั๊ม เหมือนว่าปั๊มนี้ยังไม่ถูกใครเคลียร์ พวกเขาจึงแวะกำจัดซอมบี้ และเติมน้ำมัน โชคดีที่ในปั๊มมีน้ำมันอยู่มาก เมื่อเติมใส่รถทุกคันจนเต็ม พวกเขาก็จากมา

 

กว่าจะมาถึงหมู่บ้านก็เป็นเวลาตี 5 แล้ว พระอาทิตย์เริ่มลอยขึ้นสูง พวกเขาต้องรีบจัดของเข้าพักให้เร็วที่สุด

 

"บ้านในโครงการนี้ แม้แต่ก่อนวันสิ้นโลกก็ขายออกไปได้ไม่มากนัก ดังนั้นบ้านส่วนใหญ่จึงไม่มีคนอยู่ แต่มีเครื่องเรือนตกแต่งไว้บ้างแล้ว พวกคุณแยกย้ายกันไปพักได้ พักผ่อนเอาแรงไว้ก่อน ตื่นมาค่อยคุยกัน บ้านของเราอยู่หลังตรงหัวมุม คนเจ็บควรพักอยู่ใกล้กับบ้านเราจะดีที่สุด ในกลุ่มเรามีหมอ และที่บ้านก็มียาบางส่วนที่ไปรวบรวมมา" จางอวิ๋นนั่งในรถบรรทุกทหารคันหนึ่ง เอ่ยกับจ้าวปิ่งที่นอนพักอยู่ข้างๆ

 

"ขอบคุณ ขอบคุณมาก!" จ้าวปิ่งซาบซึ้งกับการกระทำของจางอวิ๋น ถ้าไม่ได้รับการช่วยเหลือจากกลุ่มของจางอวิ๋น พวกเขาคงไม่สามารถช่วยทหารทั้งหมดได้สำเร็จ

 

"ไม่เป็นไร เป็นเรื่องที่สมควรทำอยู่แล้ว" จางอวิ๋นโบกมือปฏิเสธ ก่อนบอกทางให้รถทหารขับเข้าไปในหมู่บ้าน รถแต่ละคันแยกย้ายไปตามบ้านว่างๆ

 

แต่เมื่อรถคันที่จางอวิ๋นนั่งขับมาถึงหน้าบ้าน ก็ต้องพบกับคราบฝุ่นดินและเลือดตรงประตูรั้ว ส่วนหนึ่งของกำแพงพังทลาย ยังไม่นับหน้าต่างที่แตก

 

ดูจากหลุมที่พื้น พวกเขาเห็นร่องรอยบางอย่าง พลขับจึงหยุดรถและรายงานจ้าวปิ่ง

 

มีบางคนบุกรุกเข้าไปในบ้านของจางอวิ๋น และเหยียบโดนกับระเบิดมันฝรั่งของซูรุ่ยเจ๋อ

 

 

 

______________________

 

นักเขียนมีเรื่องจะกล่าว :

 

[โรงละครไม้เล็กๆ]

 

จ้าวปิ่งโมโหมาก เมื่อเห็นว่าบาดแผลของพี่น้องทหารถูกทิ้งไว้ ไม่ได้รับการรักษา

จ้าวปิ่ง : ฉันจะฆ่าพวกมัน!

จางอวิ๋น : อย่างแรก นายควรรักษาแผลของพี่น้องนายก่อน

ซูรุ่ยเจ๋อ : ใช่ รักษาแผลก่อน จากนั้นค่อยไปฆ่าพวกอกตัญญู

อู๋จิง : ...

จางอวิ๋น : เสี่ยวเจ๋อ เก็บระเบิดเชอร์รี่ไปก่อน คนอื่นไม่รู้จะขำหรือจะกลัวดีแล้ว

 

[โรงละครเร่เล็กๆ]

 

จ้าวปิ่ง : บอกมา! ผู้มีพลังพิเศษอยู่ที่ไหน!

ตัวประกอบ : ฉันบอกแล้ว! ฉันบอกแล้ว! พักผ่อนอยู่ในหอพัก

จางเสี่ยวอวิ๋น : พักผ่อน?

ตัวประกอบ : พักผ่อนแบบ... อย่างนั้นอ่ะ อย่างนั้น!

จางเสี่ยวอวิ๋น : แค่กๆ

ตงตงกับเสี่ยวเฮย : เมี๊ยว?

ซูเสี่ยวเจ๋อ : พักผ่อนที่ไม่ใช่พักผ่อนธรรมดา คืออะไรอ่ะ?

จ้าวปิ่ง : มันจะมีพักผ่อนสักกี่แบบกัน? มันซับซ้อนมากนักหรอ? พูดให้ชัดเจน!

ตัวประกอบ : เจ้าโง่! เป็นการทำกิจกรรมระหว่างคนสองคน ใช้ร่างกาย ไม่ใส่เสื้อผ้า นิยมทำบนเตียงไงเล่า!

ซูเสี่ยวเจ๋อ : สกปรก!

ตงตง : คุณลุง ผมให้น้ำยาซักผ้านะ จะได้ไม่สกปรก

 

_____________________

 

แง้ ตงตง หนูลูก ตามอะไรใครเขาไม่เคยทันเลย

ตอนนี้ก็ยังรู้สึกว่าเป็นซีนของอู๋จิงนะคะ

วันนี้เราเจออะไรน่าผิดหวังหลายอย่างเลย ก็อยากใช้พื้นที่ตรงนี้บอกทุกคนที่ผ่านมาเห็นว่า ถึงวันนี้เราจะผิดหวัง แต่เราก็ยังต้องใช้ชีวิตต่อไปให้ดีนะคะ ถ้าเครียดก็มาอ่านนิยายเราค่ะ (เครียดหนักกว่าเดิมอีก แง้)

ขอบคุณสำหรับคอมเม้นท์และกำลังใจนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.878K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,138 ความคิดเห็น

  1. #6515 LoliDark (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 20:11

    ตงตง หนูยังเด็กพี่เข้าใจ555555555555555

    #6,515
    0
  2. #6366 คืนอำมหิต (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2563 / 21:51
    น้องล่ะ!!!!
    #6,366
    0
  3. #5238 น้ำพัน (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 22:59

    ใครบุกบ้่านน้อง ว่าแต่รวมพลกับกองทหารได้เยอะขนาดนี้สามารถตั้งเป็นฐานทัพได้เลยนะเนี่ย

    #5,238
    0
  4. #4820 Aonsung1 (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 03:28
    อู๋จิงปังมากแม่
    #4,820
    0
  5. #4654 MitsukiCarto (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 27 มีนาคม 2563 / 10:16
    เจ๊อู่จิงเท่ห์มากๆเลยค่ะ!~
    #4,654
    0
  6. #3912 Xialyu (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 14:31
    ระเบิดได้ทำงานแล้ว
    #3,912
    0
  7. #3174 sakura17 (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 6 มีนาคม 2563 / 08:32
    พลังจางอวิ๋นเจ๋งมากแล้วก็โหดมาก
    เนี่ยกลุ่มที่บุกรุกคราวก่อนไงที่บุกบ้าน
    #3,174
    0
  8. #3143 yukai (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 5 มีนาคม 2563 / 21:10

    ขอบคุณ
    #3,143
    0
  9. #2406 trp1021 (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:32
    โอโห สภาพไม่เหลือซากเลยนั่น
    #2,406
    0
  10. #2399 ลิสลา (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 08:17
    พวกแกน่าจะไดช็อกก่อนตายยยยย
    #2,399
    0
  11. #2364 Patimabhorn (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:06
    อู๋จิงเริ่ดไม่หยุดเลยอะ ส่วนพี่จางอวิ๋นนั้นหล่อเท่มากค่ะ พอกลับถึงบ้านพักน้องต้องจัดการพวกที่มาเหยียบระเบิดให้เด็ดขาดนะคะ555
    #2,364
    0
  12. #2363 ทิพย์ราตรี (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:05
    ตอนนี้คือคิดไปต่างๆนาๆแล้วว่าเป็นใคร
    #2,363
    0
  13. #2362 0843774421 (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:04

    สนุกกกกกกกกกกกกกกกกมากกกกกกกกกกกกกกก ขอบคุณไรท์ รออ่านต่อไปๆๆๆ
    #2,362
    0
  14. #2361 Lusiafar (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:35
    ตูมตามกันเลยทีเดียว 555
    #2,361
    0
  15. #2359 น้ำ (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:20
    ขอบคุณค่ะ
    #2,359
    0
  16. #2358 29212990 (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:41
    ขอบคุณค่าาา
    #2,358
    0
  17. #2354 ployreudeejaitad (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:44
    รออ่านนะคะ
    #2,354
    0
  18. #2353 กะเทย. (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:41
    ใครมันกล้า5555
    #2,353
    0
  19. #2352 sukanyaza (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:24
    โอ้ยลุ้น

    หลุมหลบภัยของน้องห้ามแตะต้องนะโว้ยยยยยยย
    #2,352
    0
  20. #2351 fern-supattra (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:12
    กับระเบิด...มันฝรั่ง?!!
    #2,351
    0
  21. #2350 09fg (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:49
    พวกคนร้ายได้เข้าไปในบ้านหรือเปล่านะ
    #2,350
    0
  22. #2349 รุ้งสามสี (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:50
    แอแงงง น้องน่ารักกก แมวน่ารัก นักแปลก็น่ารักกกก
    #2,349
    0
  23. #2348 SweeT๑DreaM (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:24
    เป็นกำลังใจให้นะคะ เราก็เจอเรื่องน่าผิดหวังมาเหมือนกันค่ะ สู้ๆนะคะ
    #2,348
    0
  24. #2347 AmAum Socut (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:12
    แงงง ระเบิดมันฝรั่งของน้องได้ใช้งาน
    ขอบคุณที่แปลให้อ่านนะคะ
    #2,347
    0
  25. #2346 orkid_yaoi (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:44
    Love youuuuuu "คุนนักแปล"
    #2,346
    0