[นิยายแปล] เชอร์รี่ของผมจะระเบิดในวันสิ้นโลก [Yaoi/BL]

ตอนที่ 43 : ตอนที่ 42 : เริ่มแผนการ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,835
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,934 ครั้ง
    20 ก.พ. 63


 

ตอนที่ 42 : เริ่มแผนการ


 

กลุ่มของจางอวิ๋นกลับหมู่บ้านไปสมทบกับจ้าวปิ่งและคนอื่นๆ ก่อนให้ข้อมูลเกี่ยวกับโครงสร้างภายนอกของค่ายทหาร


 

ในห้องหนึ่ง พวกเขาพบทั้งดินสอและกระดาษจำนวนมาก จึงวาดรูปแผงผังของค่ายขึ้นประกอบกับข้อมูลโครงสร้างของจางอวิ๋น เพื่อหาจุดแฝงตัวเข้าไป


 

จ้าวปิ่งพยายามโน้มน้าวให้กลุ่มของจางอวิ๋นจากไป เขาไม่ต้องการให้พลเรือนกลุ่มนี้เข้ามายุ่งเกี่ยวกับอันตราย แต่อีกฝ่ายตัดสินใจแล้วว่าจะช่วยเหลือ จึงยืนกรานจนจ้าวปิ่งได้แต่ยินยอม


 

ถกเถียงกันเกือบชั่วโมงจนได้แผนที่ยืดหยุ่นและปรับเปลี่ยนไปตามสถานการณ์ได้แผนหนึ่ง


 

"เวลาเหลือน้อยแล้ว เราเริ่มกันเลยดีกว่า"


 

ปฏิบัติการณ์ครั้งนี้แตกต่างจากทุกครั้ง ทหารที่บาดเจ็บหนักและหยูตงตงถูกทิ้งไว้ที่หมู่บ้าน ส่วนจางอวิ๋น ซูรุ่ยเจ๋อ ซ่งเฉิงชู เจิ้งเจียเหอ อู๋จิง และจางซั่วเหลียง ล้วนมีส่วนร่วมในปฏิบัติการณ์กันทุกคน


 

พวกเขาไม่ได้ขับรถมุ่งไปที่ค่ายเลย แต่ใช้ประโยชน์จากความมืดในยามค่ำคืน เพื่อลดโอกาสถูกเปิดโปง


 

ตามแผนที่วางไว้ พวกเขาเดินเท้าจนถึงกำแพงค่ายและอ้อมไปด้านหลังอย่างระมัดระวัง กำแพงค่ายมีทั้งแสงไฟ และคบเพลิง เนื่องจากไฟฟ้าในค่ายมีจำกัด ส่วนใหญ่จึงใช้คบเพลิงให้แสงสว่าง ซึ่งมีขอบเขตการมองเห็นต่ำกว่ามาก กระทั่งพวกเขาเข้าใกล้กำแพง ก็ยังไม่มีใครสังเกตเห็น


 

จ้าวปิ่งและลูกน้องคุ้นเคยกับค่ายทหารนี้ดี รู้ว่าบริเวณไหนเป็นจุดอ่อนที่ขาดการตรวจตรา ดังนั้นซูรุ่ยเจ๋อจึงควบคุมเถาวัลย์สีเขียวไปตรงตำแหน่งที่จ้าวปิ่งระบุ ใช้เวลา 10 นาทีจึงสามารถทำลายกำแพงให้เกิดรูขนาดใหญ่


 

พวกเขาเข้าไปในค่ายได้อย่างราบรื่น น่าแปลกใจที่ไม่มีใครรักษาการณ์อยู่หลังกำแพงค่าย เมื่อพวกเขาเดินเข้าไปจึงเห็นกลุ่มคนจับกลุ่มกันเล่นไพ่ โดยใช้แสงไฟจากคบเพลิงหน้าประตูโกดัง อาวุธปืนจำนวนมากถูกวางไว้ที่เท้าเวรยามเหล่านั้น


 

ทีมของจ้าวปิ่งให้ความสนใจกับโกดังนี้เป็นพิเศษ จากข้อสันนิษฐานที่ว่ากลุ่มพลเมืองคงไม่ยอมให้ทหารที่ถูกควบคุมตัวใช้ชีวิตอย่างอิสระ หรือไปอยู่ในส่วนหอพักหรือสถานที่อื่นๆ แต่น่าจะถูกคุมขังรวมอยู่ในที่เดียว ซึ่งน่าจะเป็นโกดังแห่งนี้ที่มีเวรยามเล่นไพ่เฝ้าอยู่


 

ถ้าค่ายอยู่ภายใต้การดูแลของทหาร คงไม่เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น แต่เมื่อค่ายถูกควบคุมโดยกลุ่มพลเมืองที่ไม่เคยได้รับการฝึกฝน ซึ่งคงไม่ได้บังคับใช้มาตรการลงโทษกับคนที่ละเลยการปฏิบัติหน้าที่ ดังเช่นที่ทหารทำ


 

มีเวรยาม 4 คน ซึ่งค่อนข้างลำบากหากต้องการจัดการทั้ง 4 คนพร้อมกันโดยไม่ดึงดูดความสนใจใคร


 

"คงดีกว่าถ้าเราล่อออกมาคนนึง จะได้เค้นเอาข้อมูลสถานการณ์ปัจจุบันในค่ายด้วย"


 

"แล้วเราจะทำได้อย่างไร?"


 

จางอวิ๋นยกยิ้มก่อนผายมือไปที่อู๋จิง


 

อู๋จิงที่ล้างคราบดินออกจากใบหน้าแล้ว ความงามของเธอสามารถล่อลวงเวรยามเหล่านั้นได้ไม่ยาก มีผู้รอดชีวิตในค่ายนี้มากกว่าพันคน แม้ว่าคนพวกนั้นจะไม่เคยเห็นอู๋จิงมาก่อน แต่ย่อมไม่สงสัยว่าจะมีใครลอบเข้ามาในค่ายอย่างแน่นอน


 

ดูเหมือนวงไพ่นั้นค่อนข้างจริงจัง แม้ว่าอู๋จิงจะเดินไปใกล้จนเหลือระยะห่างเพียง 10 ก้าว กลับไม่มีใครรู้สึกถึงเธอแม้แต่น้อย จนเธอไม่มีทางเลือกอื่นต้องแสร้งไอทีหนึ่ง


 

"ใคร?!" พวกเขาสะดุ้ง และรีบลุกขึ้นยืน ก่อนจะเห็นหญิงสาวรูปร่างสง่างามยืนอยู่ตรงหน้าพวกเขา ทั้ง 4 คนรู้สึกเหมือนตาพร่ามัวไปพักหนึ่ง


 

"ขอโทษนะคะ ไม่ทราบว่าห้องน้ำไปทางไหน? มันมืดมากจนฉันหลงทาง" อู๋จิงเดินเข้าไปอย่างเชื่องช้า และหยุดลงตรงตำแหน่งที่ทุกคนจะมองเห็นรูปลักษณ์ของเธอได้ชัดเจน เธอปัดปอยผมด้านข้างเบาๆ เผยให้เห็นใบหน้าที่งดงามและมีเอกลักษณ์


 

คนเหล่านั้นมึนงงเล็กน้อย ก่อนรีบเสนอตัว "ฉันรู้ทาง! ฉันจะพาไปเอง!"


 

"ฉันก็รู้!"


 

"ฉันไป! ฉันไปเอง!"


 

พวกเขาต่างหลงไหลกับความงามที่อยู่ตรงหน้า จนไม่ทันคิดว่าอยู่ดีๆ หญิงสาวที่งดงามและดูสะอาดสะอ้านจะปรากฏขึ้นต่อหน้าพวกเข้าหลังวันสิ้นโลกได้อย่างไร ไม่ต้องพูดถึงวันสิ้นโลกช่วงแรกๆ เลย หญิงสาวที่งดงาม หากไม่มีเบื้องหลังที่แข็งแกร่ง ก็เป็นตัวหล่อนเองที่มีความสามารถ


 

ผลสรุปคือชาย 3 คนจะพาอู๋จิงไปห้องน้ำ ทิ้งชายคนหนึ่งที่ดูไม่ยินยอมนักให้เฝ้าหน้าโกดัง


 

แต่เมื่อพวกเขาเดินมาถึงหน้าห้องน้ำ ร่างเงาจำนวนมากก็โผล่ออกมาจากมุมมืด และน็อคชาย 2 คนจนหมดสติ ส่วนชายคนที่เหลือถูกมีดจี้คอ


 

"เงียบ ไม่อย่างนั้นฉันจะเชือดคอแก"


 

ชายคนดังกล่าวหวาดกลัวจนแข้งขาอ่อน เขารีบหุบปากทันที


 

"บอกมา ว่าผู้ใช้พลังพิเศษ 2 คนอยู่ที่ไหน?" จ้าวปิ่งถามด้วยเสียงต่ำ


 

คนที่แข็งแกร่งย่อมรับมือได้ยากกว่าคนธรรมดา พวกเขาจำเป็นต้องรู้ตำแหน่งของคนเหล่านั้นก่อน


 

"พี่ใหญ่ทั้งสองอยู่ในหอพักด้านหลัง กำลังพักผ่อนอยู่..."


 

"พักผ่อน?" เนื่องจากอุณหภูมิในช่วงกลางวันและกลางคืนค่อนข้างแตกต่างกัน กลุ่มของจางอวิ๋นเองก็ต้องเปลี่ยนเวลามานอนกลางวันแล้วทำงานกลางคืน พวกเขารู้สึกว่าค่อนข้างแปลกที่ผู้ใช้พลังกลุ่มนี้เลือกพักผ่อนเวลากลางคืน


 

"ไม่ ไม่ ไม่... หมายถึงพักผ่อนอีกแบบ"


 

"พักผ่อนแบบไหน? อธิบายให้ชัดเจน!" จ้าวปิ่งที่ไม่เข้าใจรีบถามอย่างดุดัน


 

"ก็แบบ... กับผู้หญิง..."


 

ทุกคนเงียบไปพักหนึ่ง ในช่วงเวลาแบบนี้ คนพวกนั้นยังมีเวลาคิดเรื่องแบบนี้อีก!


 

"ก... ก็ทุกคนชอบมันนิ ...ยังไงก็ไม่มีอะไรทำอยู่แล้ว..."


 

"ทหารถูกขังไว้ที่ไหน?" จ้าวปิ่งไม่คิดพูดคุยเรื่องเดิมอีก เขาคาดคั้นถามเรื่องผู้ใต้บังคับบัญชา


 

"อยู่ อยู่ในโกดังที่พวกเราเฝ้า..."


 

"อาวุธปืนถูกแจกจ่ายยังไง? มีเวรยามอยู่ที่ไหนบ้าง? เวรยามทุกจุดพกปืนด้วยไหม?"


 

เพราะมีดจ่อคออยู่ ชายคนนั้นเลยพูดความจริงทุกอย่างออกมา


 

คนพวกนี้มันกองโจรสมัครเล่นชัดๆ หลังจากโขมยอาวุธและวัตถุระเบิด ก็คิดว่าสามารถนอนตีพุงสบายใจได้แล้ว ไม่มีการลาดตระเวน ไม่มีทีมออกไปรวบรวมสิ่งของ ไม่มีการเปลี่ยนถ่ายเวรยาม แค่จับคนส่วนหนึ่งไปดูแลประตูต่างๆ ในเวลากลางคืนรอให้ค่ำคืนผ่านไปเปล่าๆ ไม่ต้องพูดถึงออกไปสู้กับซอมบี้ในเวลากลางวันเลย อากาศร้อนจัดแบบนี้ใครจะทนไหว ที่คนเหล่านี้ทำคือนอนผลาญทรัพยากรไปวันๆ โดยไม่คิดถึงอะไรทั้งนั้น!


 

เป็นกลุ่มคนบัดซบที่ตั้งตนขึ้นเป็นปรปักษ์กับทหาร กระทั่งกล้ายิงทหารที่ช่วยชีวิตพวกเขา! แน่นอนคนพวกนี้ไม่เคยมองการกระทำของตัวเองว่าเป็นปัญหาอยู่แล้ว ไม่มีใครสนใจชีวิตทหารสักนิด!


 

จากข้อมูลที่ได้ ตอนนี้ผู้ใช้พลังพิเศษทั้งสองมีอำนาจสูงสุดในค่าย ทุกคนต้องฟังคำสั่งจากคนทั้งคู่ ของดีๆ ในค่ายก็ต้องให้พวกเขาก่อน แม้แต่สิทธิ์ในการเลือกผู้หญิง ทั้งสองกล่าวว่า ในอนาคตจะมีผู้รอดชีวิตมาที่ค่าย และต้องจ่ายค่าตอบแทนเป็นอาหารจำนวนมาก พวกเขาจะไม่มีวันขาดแคลนอาหาร! ยกเว้นถ้าเป็นสาวสวยจะสามารถเข้าร่วมได้เลย


 

โชคดีที่ก่อนหน้านี้ อู๋จิงแสร้งปลอมตัวให้ดูน่าเกลีอด เธอจึงไม่ได้รับความสนใจจากยามเฝ้าประตู ไม่อย่างนั้นเธอคงถูกหมายหัวอย่างแน่นอน


 

"หึ พวกมันคิดว่าตัวเองเป็นกองโจรที่คอบครองภูเขาลูกหนึ่งแล้วตั้งตนเป็นราชาหรือไง?" พวกเขารู้สึกโกรธมาก


 

"ลงมือ!" ในเมื่ออีกฝ่ายหาดีไม่ได้ ก็ไม่ต้องลังเลว่าจะลงมือหรือไม่อีกต่อไป


 

หลังรีดข้อมูลเพิ่มเติมอีกไม่เท่าไหร่ พวกเขาก็น็อคชายคนนั้นจนหมดสติ จากนั้นก็มุ่งหน้าไปที่โกดัง แต่หน้าประตูยังมีเวรยามเหลืออีกคน ถ้าพวกเขาเข้าไปซึ่งหน้าต้องถูกสังเกตเห็นก่อนอย่างแน่นอน


 

"ฉันทำเอง" ในขณะที่พวกเขากำลังปรึกษากัน อู๋จิงก็เสนอตัว


 

"แต่เขาเคยเห็นคุณแล้ว" ถ้าเห็นอู๋จิงกลับไปคนเดียว เวรยามคนนั้นคงเอะใจ จะเป็นการแหวกหญ้าให้งูตื่นเปล่าๆ


 

"ไม่ต้องห่วง ฉันมีวิธี" หลังอู๋จิงพูดจบ ร่างกายของเธอก็พลันระเหยหายไปช้าๆ


 

ทีมของจางอวิ๋นรู้เรื่องพลังพิเศษของอู๋จิงดี แต่จ้าวปิ่งและเหล่าทหารตกใจมาก พวกเขาไม่คิดว่าอู๋จิงก็เป็นผู้มีพลังพิเศษเช่นกัน


 

อู๋จิงที่กลายเป็นหมอกจางๆ อาศัยโอกาสที่เวรยามไม่ระวังตัว ลอบเข้าไปด้านหลัง เงื้อมือขึ้น และตีเข้าที่หลังคอของอีกฝ่ายอย่างแรง


 

เวรยามคนดังกล่าวถูกทำให้หมดสติจากการโจมตีเพียงครั้งเดียว เขาลมลงไปกองกับพื้น จากนั้นอู๋จิงก็เผยร่างออกมา


 

หลังจากที่อู๋จิงปลุกพลังพิเศษของตัวเองขึ้น เธอก็พยายามทำความคุ้นเคยกับมัน และพบว่าพลังของเธอใช้ได้ดีที่สุดในการลอบทำร้ายตามที่เจิ้งเจียเหอเคยบอกไว้ เธอแค่ไม่มีโอกาสแสดงให้คนอื่นเห็น


 

พวกเขาค้นจนพบกุญแจโกดังจากร่างชายที่หมดสติ แล้วใช้มันไขเปิดประตู


 

ในโกดังมืดมาก พวกเขาหยิบคบเพลิงจากด้านนอกเข้ามาเพื่อให้มองเห็นสภาพภายในได้อย่างชัดเจน


 

ภายในโกดังไม่ได้มีข้าวของมากนัก มีเพียงร่างทหารจำนวนหนึ่งถูกมัดมือมัดเท้าและใช้อะไรบางอย่างยัดปากไว้ ทุกนายล้วนหน้าตาซีดเผือด บางนายกระทั่งหมดสติ มีบางนายที่อาการสาหัสมาก รอยเลือดถูกปล่อยให้แห้งเกรอะกรัง บาดแผลไม่ได้รับการรักษา กระทั่งกระสุนยังฝังในค้างอยู่อย่างนั้น บาดแผลจึงยิ่งสาหัสเข้าไปอีก


 

"อำมหิต!" จ้าวปิ่งโกรธแค้นจนอยากออกไปอาละวาดทุบตีทำร้ายกลุ่มคนในค่ายเหมือนคนบ้า


 

จางอวิ๋นรีบรั้งเอาไว้ "สิ่งสำคัญคือช่วยชีวิตพวกเขาก่อน!"


 

จ้าวปิ่งรีบควบคุมอารมณ์ของตัวเอง และบอกให้ทหารเข้าไปช่วยเพื่อน ซ่งเฉิงชูก็ใช้พลังของตัวเองสร้างน้ำแข็งออกมาจำนวนหนึ่ง เพื่อลดอุณหภูมิภายในโกดัง


 

ทหารบางนายที่บาดเจ็บไม่หนักก็ฟื้นคืนสติได้อย่างรวดเร็ว เมื่อรู้ว่ามีทีมเข้ามาช่วยเหลือ พวกเขาก็ไม่ได้ส่งเสียงอะไร เมื่อแก้มัดแล้วก็ลุกขึ้นมาช่วยเหลือเพื่อนทหารนายอื่นต่อ


 

มีทหารมากกว่า 800 นายถูกคุมขังอยู่ในโกดังแห่งนี้ ซึ่งต้องใช้เวลากว่าครึ่งชั่วโมงในการแก้มัดทุกคน


 


 

__________________


 

นักเขียนมีเรื่องจะกล่าว :


 

[โรงละครเร่เล็กๆ]


 

จ้าวปิ่ง : ฉันมีพลังแล้ว ถึงเวลาเอาคืน!

จางเสี่ยวอวิ๋น : ไปกันเถอะ! ทีมของฉันจะไปดูลาดเลาเอง!

ซูเสี่ยวเจ๋อ : พี่ใหญ่ พาผมไปด้วยได้ไหม? ผมเป็นเด็กมัธยมตัวผอมแห้ง ต้องน่าสงสารมากแน่ๆ !

อู๋จิง : พี่ พาฉันไปแสดงเป็นผู้หญิงอ่อนแอดีไหม? คงดูน่าเห็นใจมากกว่า

ตงตง : คุณลุง พาผมกับเสี่ยวเฮยไปด้วยนะ พวกเราน่ารักมาก!

ยาม : ไม่มีอาหาร ไม่มีกำลังรบ ไร้ค่า

จางเสี่ยวอวิ๋น :หืมม! คอยดูเถอะ ฉันจดจำค่ายทหารนี้ไว้แล้ว เจอดีแน่!


 

[โรงละครไม้เล็กๆ]


 

จางอวิ๋น (เสแสร้ง) : ได้โปรด ให้เราเข้าไปเถอะ

อู๋จิง (เสแสร้ง) : ได้โปรด ให้เราเข้าไปเถอะ

ซูรุ่ยเจ๋อ (เสแสร้ง) : ได้โปรด ให้เราเข้าไปเถอะ

ตงตง (ทำตามคนอื่น) : ได้โปรด ให้เราเข้าไปเถอะ

ยาม : เราไม่รับคนเพิ่ม

ผู้ใหญ่ทั้งสาม (ทำใบหน้าชั่วร้าย) : ดูเหมือนนายจะไม่รู้จักผลร้ายจากการต่อต้านกลุ่มตัวละครเอกซะแล้ว

ตงตง (พยายามหัวเราะชั่วร้าย) : ว่ะฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!

ยาม :ทำไมรู้สึกเหมือนมีลมเย็นยะเยือกพัดผ่านไป? วันนี้อากาศก็ไม่เย็นนะ

ซูรุ่ยเจ๋อ :ตงตง อย่าหัวเราะแบบนั้น แค่แกล้งทำเป็นเชื่อฟังคำพูดเขาก็พอแล้ว

ตงตง : ได้ครับ *?(???`?)?*

 

 

____________________

 

อู๋จิงนี่นาตาชา โรมานอฟมาก ความสายลับหญิง ความมือสังหาร

ลองคิดถึงภาพตงตงหัวเราะชั่วร้าย เจ้าพวกนี้ทำน้องเสียเด็กหมดแล้ว!

เราผ่านมาสี่สิบกว่าตอนแล้วหรอเนี่ย เพิ่งผ่านไปเดือนเดียวเอง เรื่องนี้อัพครั้งแรกที่เด็กดี วันที่ 17 มกราคม 2563 ค่ะ บอกตามตรงว่าไม่คิดว่าตัวเองจะแปลมาถึงตอนนี้ได้ (หัวเราะ) ขอบคุณทุกคอมเม้นท์ทุกกำลังใจที่ทำให้เรามีความรู้สึกอยากแปลต่อไปเรื่อยๆ อย่าเพิ่งทิ้งกันนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.934K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,144 ความคิดเห็น

  1. #6930 ลิสลา (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2563 / 16:30
    อู๋จิงท็อปฟอร์ม
    #6,930
    0
  2. #6786 bambiim (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2563 / 11:01
    น้องห้ามหัวเราะแบบน้านนน
    #6,786
    0
  3. #6514 LoliDark (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 20:05

    อห. มากกว่า 800 อมก.มาก คือต้องเห็นแก่ตัวขนาดไหนถึงไปขังผู้มีพระคุณของตัวเองอะ

    #6,514
    0
  4. #6389 Mebal (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2563 / 16:32
    ตงตงๆๆๆ หนูน่ารักน่าเอ็นดูที่สุด แต่หนูจะทำตามผู้ใหญ่ทั้งหมดไม่ไดดดดด
    #6,389
    0
  5. #6364 คืนอำมหิต (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2563 / 21:37
    เผาให้หมด!!!🔥🔥🔥💢
    #6,364
    0
  6. #5237 น้ำพัน (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 22:51

    ชอบอู๋จิงเป็นผู้หญิงที่ไม่น่ารำคาญเลย ดีงามสุดๆ

    #5,237
    0
  7. #5156 Thatsawan To Love (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 00:27
    มันต้องเป็นคนที่โง่ขนาดไหนกันนะถึงคิดว่าอยู่เฉยๆกินนอนไปวันๆแล้วจะไม่อดตายเนี้ย
    #5,156
    0
  8. #5155 SupachaKampagob (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 23:48
    คือแบบใช้พลังกัดกร่อนของพระเอกแทนเถาวัลย์ก็ได้มั้ยอ่ะ หรือกลัวนายเอกไม่มีซีน หรือมันมีข้อจำกัดอย่างอื่นด้วย??
    #5,155
    3
    • #5155-1 Patlamo(จากตอนที่ 43)
      21 กรกฎาคม 2563 / 14:30
      แหะ เราก็เคยคิดเหมือนกันค่ะ แต่ขอล่ะใช้คำซอฟๆหน่อยเด้อ ไม่ได้ว่าเธอพูดแรงนะแต่อ่านไปมันยังไงไม่รู้ ขอโทษน้าาา
      #5155-1
    • #5155-2 ซานหลิน(จากตอนที่ 43)
      21 กรกฎาคม 2563 / 22:14
      พระเอกเก็บพลังกัดกร่อนไว้เป็นไม้ตายสุดท้ายไง พยายามจะไม่แสดงให้ใครรู้ ในเรื่องก็มีบอกนะ อ่านข้ามไปรึป่าว
      #5155-2
  9. #5084 Taetaemnae (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 15:58
    น้องตงตงน่ารักมาก
    #5,084
    0
  10. #4789 Otaku_Chom_Hama (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 4 เมษายน 2563 / 16:46
    พวกที่นั่งเล่นไพ่นี่น่าปาดคอทิ้งให้หมด

    *อิน*
    #4,789
    0
  11. #4653 MitsukiCarto (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 27 มีนาคม 2563 / 10:04
    ตงตงเกาะน้องเชอร์รี่ไว้นะลูกก~ ความใสจะได้อยู่ไปนานๆ~
    #4,653
    0
  12. #4352 ปลาทูทอดกรอบ3วิ (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 17:05
    ไรท์แปลเร็วประหนึ่งเครื่องจักรสังหารเลยค่ะ
    #4,352
    0
  13. #4250 เตเตชิต (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 20 มีนาคม 2563 / 01:59
    ตงตงลูก อย่าซึมซับบบความชั่วร้ายยย //ปิดหูน้อง
    #4,250
    0
  14. #3911 Xialyu (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 14:24
    ทำลายค่ายเลย
    #3,911
    0
  15. #3472 somwonhyuk (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 21:17

    สนุกมากคะ

    #3,472
    0
  16. #3172 sakura17 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 6 มีนาคม 2563 / 08:20
    ตงตงหนู55555
    คนกลุมนี้คือเห็นแก่ตัวมาก ขังไว้แล้วรอปล่อยให้คนตายเองงี้หรอ
    #3,172
    0
  17. #3142 yukai (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 5 มีนาคม 2563 / 21:03

    ขอบคุณ
    #3,142
    0
  18. #2522 1ni8_MiraO (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:39
    นิยายเรื่องนี้เรื่อยๆจนไม่มีอะไรจะเม้นเลย เน้นอ่านเพลินๆ ;)
    #2,522
    0
  19. #2450 SoraUnnieSama❄ (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:32
    พี่สาวจิงเริ่ดมากกกก 10 10 10!!
    #2,450
    0
  20. #2397 ลิสลา (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 08:11
    อู๋จิง ตงตง
    สวย น่ารัก
    #2,397
    0
  21. #2298 kkwankhaw (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:07
    ไม่ทิ้งแน่นอนค่ะ สนุกขนาดนี้
    #2,298
    0
  22. #2297 MindThanyalak (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:01
    สู้ๆค่ะไม่ทิ้งอยู่แล้ว ถ้าคนแปลไม่ทิ้งเราซะก่อนนะ55555
    #2,297
    0
  23. #2296 Avista (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:30
    ขุมกำลังอันยิ่งใหญ่
    #2,296
    0
  24. #2295 Baichaongcha (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:21
    ขอบคุณที่ไม่ทิ้งกันคะ //กราบแนบเท้า
    #2,295
    0
  25. #2294 Patimabhorn (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:04

    ไรท์สู้ๆนะ จะติดตามไปตลอดเลยเรื่องนี้ อยากเห็นพลังเสี่ยวเฮยกับตงตง
    #2,294
    0