[นิยายแปล] เชอร์รี่ของผมจะระเบิดในวันสิ้นโลก [Yaoi/BL]

ตอนที่ 41 : ตอนที่ 40 : แผนช่วยเหลือ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,763
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,825 ครั้ง
    19 ก.พ. 63


 

ตอนที่ 40 : แผนช่วยเหลือ


 

เมื่อซ่งเฉิงชูเห็นจ้าวปิ่งล้มพับลงไป เขาก็รีบเข้าไปตรวจและพบว่าอุณหภูมิร่างกายร้อยโทนายนี้สูงมาก แน่นอนว่าเป็นไข้


 

"เกิดอะไรขึ้น? มีร่องรอยบาดเจ็บอื่นของร้อยโทจ้าวที่พวกเราไม่รู้หรือ?" บาดแผลที่แขนของจ้าวปิ่งก็ถูกจัดการอย่างดีแล้วพันด้วยผ้าพันแผล และพวกเขาก็ไม่เห็นรอยเลือดที่อื่นอีก ไม่ควรจะมีร่องรอยบาดเจ็บอื่นแล้วนะ


 

ทหารหลายนายมองหน้ากันไปมา จำไม่ได้เลยว่าร้อยโทไปบาดเจ็บเพิ่มตอนไหน


 

ซ่งเฉิงชูหาเหตุผลที่จ้าวปิ่งหมดสติไม่ได้ จึงถอดเสื้อผ้าของอีกฝ่ายออก จนสังเกตเห็นรอยครูดที่บริเวณหลังคอ เป็นไปได้ว่าเกิดจากเล็บของซอมบี้ แต่รอยแผลนี้ทั้งตื้นและมีเลือดออกเพียงเล็กน้อย จึงไม่ได้รับความสนใจเท่าไหร่


 

เขาเปิดเปลือกตาจ้าวปิ่งดู เห็นว่าทั้งลูกตาและรูม่านตาดูปกติ แม้บริเวณดวงตาจะมีเส้นเลือดขึ้นเล็กน้อย แต่น่าจะมาจากการอดหลับอดนอนจนล้ามากกว่า ดูแล้วไม่เหมือนลักษณะดวงตาของผู้ติดเชื้อที่กำลังจะเปลี่ยนเป็นซอมบี้ ตราบใดที่จ้าวปิ่งสามารถต้านทานไวรัสซอมบี้ในร่างกายได้ เขาย่อมมีชีวิตรอดอย่างแน่นอน


 

"หมอครับ ร้อยโทเป็นอย่างไรบ้าง?" ทหารร่างเล็กหวาดกลัว เขาเกรงว่าจ้าวปิ่งจะมีชะตากรรมเดียวกันกับเพื่อนทหารที่กลายเป็นซอมบี้


 

"ตอนนี้อาการทรงตัว เขากำลังต่อสู้กับไวรัสในร่างกาย ไม่มีอะไรที่พวกเราช่วยได้ ขึ้นอยู่กับตัวเขาเองเท่านั้น"


 

ทหารร่างเล็กทิ้งตัวลงกับพื้น เฝ้าดูจ้าวปิ่งที่ตอนนี้มีร่องรอยความเจ็บปวดปรากฏขึ้นบนใบหน้าและกัดฟันแน่น เขาปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาอย่างห้ามไม่อยู่


 

"เป็นความผิดผมเอง ถ้าร้อยโทไม่มาดึงผมออก คนที่นอนอยู่ตรงนี้คงเป็นผมไปแล้ว..."


 

"มาพูดตอนนี้ก็ไม่มีประโยชน์ คุณควรไปหาเจลประคบ อย่างน้อยก็ลดอุณหภูมิร่างกายเขาลงได้บ้าง"


 

หลังได้ยินซ่งเฉิงชูกล่าว เหล่าทหารกูกรูกันไปที่ห้องยา ทิ้งทหารอีก 3 นายไว้ช่วยดูแลคนเจ็บ


 

ซ่งเฉิงชูมองไปที่จ้าวปิ่งและถอนหายใจยาว ตอนนี้สิ่งที่จ้าวปิ่งต้องการมากที่สุดคือน้ำผักสักแก้ว แต่น้ำผักไม่ใช่อะไรที่โผล่ขึ้นมาง่ายๆ ที่นี่ ในเวลานี้


 

ตอนพวกเขาเข้ามาทางประตูหน้า พวกเขารีบเร่งออกมาแสดงตัวให้พวกทหารเห็น ตอนนี้จะแสร้งว่าถือนำผักลงมาจากรถด้วย แค่คิดก็เห็นพิรุธแล้ว


 

ทันใดนั้น เสียงกระจกแตกก็ดึงดูดความสนใจของทุกคน


 

"พวกคุณดูและคนเจ็บเถอะ" จางอวิ๋นพูดกับทหารอายุน้อย 3 นายที่เหลือ "พวกเราจะออกไปดูเอง!"


 

"แต่... ถ้ามีอันตราย ต้องรีบเรียกเรานะครับ!" ทหารอายุน้อยทั้ง 3 คิดว่าตัวเองเป็นทหาร ก็ควรเป็นฝ่ายออกไปเผชิญหน้ากับอันตราย แต่ในเมื่อหัวหน้าของพวกเขายังนอนหมดสติอยู่ พวกเขาก็ทิ้งไปไม่ได้เช่นกัน จึงยอมให้อีกฝ่ายออกไปดูสถานการณ์


 

"โอเค"


 

ทันทีที่ออกมาถึงทางเดิน พวกเขาก็เห็นซอมบี้จำนวนหนึ่งพังกระจกหน้าต่างแล้วปีนเข้ามา กระจกหน้าต่างค่อนข้างหน้าและแข็งแรง คนธรรมดายากจะทำลายเข้ามาได้ เหมือนว่าพละกำลังของซอมบี้จะเพิ่มขึ้นมาก


 

"ให้ผมทำ! ให้ผม!" เจิ้งเจียเหอตะโกนแล้วพุ่งเข้าไป ไม้กอล์ฟในมือถูกเหวี่ยงและฟาดเข้าที่ศีรษะของซอมบี้จนผิดรูป


 

แต่จากที่เคยฆ่าซอมบี้ด้วยการฟาดแค่ทีเดียว ตอนนี้เขาต้องฟาด 2 - 3 ครั้งซอมบี้จึงจะตาย กระโหลกศีรษะของมันแข็งขึ้นหลายเท่า แม้แต่เจิ้งเจียเหอก็ต้องออกแรงมากกว่าปกติ


 

เมื่อเห็นเจิ้งเจียเหอออกไปจัดการซอมบี้ จางซั่วเหลียงก็เดินเข้าไปและตั้งใจใช้พลังดินซ่อมแซมกระจก แต่ถูกซ่งเฉิงชูห้ามไว้


 

ซ่งเฉิงชูหยิบมีดออกมา ก่อนขุดศีรษะซอมบี้ที่เจิ้งเจียเหอจัดการไปทั้งหมด ได้นิวเคลียสมากหลายชิ้น 


 

เขาใช้พลังน้ำทำความสะอาดคริสตัลนิวเคลียสก่อนเก็บมันลงไป พวกเขาโยนร่างซอมบี้ออกไปด้านนอก ก่อนให้จางซั่วเหลียงใช้พลังดินปิดผนึกหน้าต่าง


 

เพื่อป้องกันไม่ให้มีซอมบี้ทำลายกระจกเพิ่ม จางซั่วเหลียงจึงใช้พลังสร้างชั้นดินขึ้นมาปิดผนึกทั้งประตูและหน้าต่างทั้งหมดของชั้นล่าง


 

การปิดผนึกประตูและหน้าต่างทั้งหมดสิ้นเปลืองพลังพิเศษมาก แต่จางซั่วเหลียงก็เติมพลังได้ด้วยคริสตัลนิวเคลียส


 

เมื่อพวกเขากลับไปที่ห้องตรวจ เหล่าทหารก็กลับมาพร้อมแผ่นเจลเย็นเพื่อใช้ลดอุณหภูมิร่างกายของจ้าวปิ่ง


 

"ไม่มีอะไรร้ายแรงใช่ไหมครับ?" เมื่อเห็นกลุ่มของจางอวิ๋นกลับมา พวกเขาก็ถามอย่างเป็นห่วง


 

"ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ แค่ซอมบี้บางส่วนพังหน้าต่าง แต่พวกเราปิดผนักมันแล้ว"


 

"ดีครับ" เหล่าทหารได้ยินก็วางใจ พวกเขานำซองบิสกิตและถุงน้ำเกลือออกมาแบ่งปันกับจางอวิ๋น "เราไม่ได้นำอาหารออกมาจากค่ายมากนัก มีแค่บิสกิตพวกนี้ คุณเอาให้ผู้หญิงกับเด็กทานก่อนเถอะ น้ำเกลือนี่เพิ่งเอามาจากห้องยา ถ้าจิบเล็กน้อยคงไม่มีปัญหาอะไร"


 

ซูรุ่ยเจ๋อรู้สึกซึ้งใจเล็กน้อย ทหารเหล่านี้ปฏิบัติหน้าที่โดยไม่พักตลอดทั้งวันทั้งคืน และถูกผู้รอดชีวิตทำร้ายมา ทั้งหิวทั้งอ่อนล้า แต่ก็ยังแบ่งครึ่งหนึ่งของอาหารที่ตัวเองมีอยู่ให้ผู้หญิงและเด็ก


 

ไม่แปลกที่มีคำพูดว่าทหารชาติจีนเรานั้นน่ารักที่สุดในโลก


 

"ไม่เป็นไร เรายังพอมีอาหารเหลือในรถ พวกเราทานกันมาแล้ว" อู๋จิงรีบปฏิเสธและส่งของกลับคืน แม้แต่หยูตงตงก็โบกไม้โบกมือเล็กๆ เพื่อปฏิเสธ


 

หทารเห็นว่าพวกเขาไม่ต้องการ จึงรับของคืนไปแล้วแบ่งกันทาน


 

"พวกคุณวางแผนจะทำอะไรต่อไป?" ซ่งเฉิงชูถามด้วยความอยากรู้


 

"เรายังไม่รู้" ท่าทีของทหารดูขมขื่น "ต้องรอร้อยโทฟื้นขึ้นมาก่อน เราคงต้องกลับไปช่วยคนอื่นๆ"


 

"แต่พวกคุณมีน้อยเกินไป...?"


 

"มันก็คงต้องเป็นแบบนั้น เราไม่สามารถทิ้งคนอื่นๆ ไว้แบบนั้น ใช่ไหม?" ทหารร่างเล็กส่งยิ้มขื่นๆ ให้


 

ห้องตรวจนี้มีขนาดไม่ใหญ่นัก เพื่อให้ทหารพักผ่อนได้สบายยิ่งขึ้น กลุ่มของจางอวิ๋นจึงตัดสินใจไปหาห้องอื่นพักผ่อน


 

"พี่จาง แล้วพวกเราจะทำอะไรต่อล่ะ?" เจิ้งเจียเหอถามเสียงเบา


 

พวกเขาสอบถามข้อมูลที่อยากรู้หลายอย่างกับทหารเหล่านั้น แต่คำตอบค่อนข้างแตกต่างจากที่พวกเขาคิดไว้ ค่ายทหารเมือง S อยู่ในการควบคุมของกลุ่มพลเรือน จางอวิ๋นและคนอื่นอยากอยู่รอทีมช่วยเหลือ แต่ก็ไม่รู้ว่าทีมจากศูนย์ใหญ่จะมาถึงเมื่อไหร่ แม้ว่าอยู่กับซูรุ่ยเจ๋อจะไม่ต้องกังวลเรื่องอาหารและน้ำ แต่ตอนนี้ซอมบี้ก็วิวัฒนาการจนแข็งแกร่งขึ้น การอยู่เป็นกลุ่มใหญ่กับกองกำลังทหารดูจะปลอดภัยกว่า


 

"อย่างไรทีมช่วยเหลือก็ต้องมาถึง ขึ้นอยู่กับเวลาเท่านั้น" จางอวิ๋นเอ่ย "แต่ก่อนหน้านั้นเราต้องช่วยเหลือทหารที่ถูกขังไว้ในค่ายเสียก่อน"


 

"อาศัยแค่พวกเรา?" ซ่งเฉิงชูถามอย่างไม่เชื่อหู


 

"ทำไมล่ะ? นายไม่กล้า?" จางอวิ๋นเลิกคิ้วและกล่าว "พวกเขามีผู้ใช้พลังแค่ 2 เรามีตั้ง 6"


 

"แต่... พวกเขามีปืน..." กลุ่มคนที่ปล้นค่ายทหารนั้นยึดคลังแสงไว้ ตอนนี้คงจะกลายเป็นกลุ่มคนติดอาวุธแล้วอย่างแน่นอน


 

"ทำไมล่ะ? อาวุธเราด้อยกว่าของเขางั้นหรอ?"


 

ซ่งเฉิงชูจึงนึกขึ้นได้ว่าพวกเขามีคลังแสงเดินได้อย่างซูรุ่ยเจ๋อ


 

ซูรุ่ยเจ๋อยิ้มจนริมฝีปากเป็นเส้นโค้งพลางเอ่ย "ที่จริงแล้ว ผมคิดวิธีช่วยเหลือพวกเขา โดยไม่ต้องเผชิญหน้ากับกองกำลังติดอาวุธได้แล้ว"


 

"วิธีอะไร?" ซ่งเฉิงชูมองเด็กชายด้วยสายตาเป็นประกาย


 

ซูรุ่ยเจ๋อแบมือออก ปรากฏเป็นเถาวัลย์หนาสีเขียว


 

"มันคืออะไร?"


 

ซูรุ่ยเจ๋อส่งพลังให้เถาวัลย์เลื้อยไปเกาะกำแพง จากนั้นทุกคนก็ได้ยินเสียงเหมือนมีใครเคี้ยวอะไรอยู่ ทุกจุดที่เถาวัลย์เลื้อยผ่าน เกิดรูเหมือนโดนแทะ


 

"ตัวกินป้ายหลุมศพ!" เจิ้งเจียเหอที่เล่นเกมมาอย่างโชกโชนเป็นคนแรกที่ตะโกนขึ้น


 

ในเกม เถาวัลย์นี้จะเติบโตบนป้ายหลุมศพและค่อยๆ ย่อยสลายป้ายหิน แต่ตอนนี้มันกำลังกินกำแพงอย่างเงียบๆ แม้วัตถุประสงค์ใช้งานจะต่างไป แต่ผลก็ออกมาเป็นที่น่าพอใจ


 

ไม่นานเถาวัยล์ก็กัดกำแพงจนเป็นรูกว้าง


 

"เยี่ยม! แบบนี้เราก็แอบเข้าไปในค่ายได้แล้ว!"


 

"จ้าวปิ่งกับลูกน้องคุ้นเคยกับค่ายทหารมากกว่าอีกฝ่าย เรายังพอมีหวัง"


 

"แต่เราจะทำอย่างไรกับพวกเขา หลังช่วยออกมาแล้ว?"


 

"พาพวกเขากลับหมู่บ้านเราก่อน ยังมีบ้านว่างอีกมากที่พอใช้การได้"


 

คนในกลุ่มพูดจาถกเถียงจนได้ข้อสรุปออกมาเป็นแผนการ ตอนนี้ก็รอจ้าวปิ่งฟื้นขึ้นมาเท่านั้น


 

เวลาล่วงเลยผ่านมาค่อนคืนแล้ว ไข้ของจ้าวปิ่งมีแต่จะแย่ลงเรื่อยๆ ร่างกายสั่นเทิ้ม ทหารหลายนายมาขอให้ซ่งเชิงชูไปตรวจดูให้ 2 รอบแล้ว แต่ในสถานการณ์แบบนี้ ซ่งเชิงชูก็ไม่สามารถช่วยเหลืออะไรได้ ได้แต่กล่าวปลอบไปคำสองคำ


 

ในที่สุด ซ่งเฉิงชูก็ทนไม่ไหว ขอให้ซูรุ่ยเจ๋อนำขวดน้ำผลไม้รวมออกมา ก่อนเทครึ่งหนึ่งลงในแก้วดื่มน้ำของหยูตงตง ส่วนที่เหลือเดินเอาไปให้ทหาร บอกว่าเป็นเครื่องดื่มที่พวกเขาเตรียมให้เด็ก ถ้าจ้าวปิ่งได้วิตามินจากผลไม้คงช่วยได้บ้าง


 

เหล่าทหารไม่ได้มีความเข้าใจเรื่องแบบนี้มากนัก คิดแต่ว่ามีอะไรดีๆ ใส่ท้องคงดีกว่า พวกเขากล่าวขอบคุณซ่งเฉิงชู ก่อนป้อนน้ำผลไม้ให้จ้าวปิ่ง


 

พวกเขาไม่รู้ว่าจ้าวปิ่งโชคดีแค่ไหน หรือน้ำผลไม้มีส่วนช่วยอย่างไร แต่เมื่อพระอาทิตย์ขึ้นในวันถัดมา จ้าวปิ่งก็ตื่นขึ้นมาอย่างสดชื่น


 

ยามร้อยโทหนุ่มลืมตา เหล่าผู้ใต้บังคับบัญชาที่คอยเฝ้าทั้งคืนต่างก็น้ำตาไหล


 

เมื่อได้ยินข่าว จางอวิ๋นก็มาไถ่ถาม "คุณรู้สึกอย่างไรบ้าง? พลังที่ตื่นขึ้นเป็นพลังอะไร?"


 

"พลัง?" จ้าวปิ่งเพิ่งลืมตาตื่น สติสัมปชัญญะยังมาไม่ครบ


 

"ใช่ คุณถูกซอมบี้ข่วน แต่โชคดีที่ร่างกายของคุณต้านทานไวรัสซอมบี้ได้ ตอนนี้คุณตื่นขึ้นมา ก็แปลว่าสามารถปลุกพลังพิเศษได้แล้ว คุณลองดูสิ!"


 

จ้าวปิ่งสับสนเล็กน้อย แต่เมื่อซ่งเฉิงชูช่วยอธิบายวิธีใช้พลังครั้งแรง เขาก็พลันรู้สึกถึงพลังในร่างกาย และพยายามควบคุมมัน


 

นาทีต่อมา เปลวไฟร้อนระอุก็ปรากฏขึ้นบนฝ่ามือของจ้าวปิ่ง


 

"ว้าว เป็นพลังไฟ!"


 


 


 

___________________________


 

นักเขียนมีเรื่องจะกล่าว :


 

[โรงละครเร่เล็กๆ]


 

จ้าวปิ่ง : เดิมที ผมมีลูกน้องเยอะมาก

จางเสี่ยวอวิ๋น : ทุกคนล้อมเก้าอี้มาฟังเรื่องเล่า ซูเสี่ยวเจ๋อ ขอถั่วลิสงกับเมล็ดแตงโมหน่อย

จ้าวปิ่ง : ...จากนั้นเราก็ช่วยคนมาอีก 1,000 - 2,000 คน

ทุกคน : โอ้โห!

จ้าวปิ่ง : จากนั้นผู้ใช้พลังพิเศษ 2 คนก็มา

ทุกคน : โอ้โห!

จ้าวปิ่ง : จากนั้นทหารหลายคนก็ถูกยิง

ทุกคน : ...อยากพูดอะไรบางอย่าง แต่ไม่รู้จะพูดอะไรดี →_→

จ้าวปิ่ง : บางทีพวกคุณคงรู้สึกเหมือนผม

ซ่งเฉิงชู : อืมมมม... บางทีนะ บางที

จ้าวปิ่ง : ผมเสียใจมาก

ซ่งเฉิงชู : ชีวิตเราต้องเดินต่อไป

จ้าวปิ่ง : เสียใจจนปลุกพลังพิเศษได้!


 

__________________________________

 

เริ่มมาอัพดึกขึ้นทุกวัน แหะๆ สำหรับคนที่รอก็ขอบคุณนะคะ ส่วนใครที่รอไม่ไหว คราวหน้าค่อยตื่นมาอ่านดีกว่าเนอะ

ขอแปะภาพตัวกินป้ายหลุมศพค่ะ ในเกมภาคแรกน้องจะไม่ได้เป็นเถาวัลย์ เราเลยใช้รูปของเกมภาค 2 ซึ่งนักเขียนน่าจะเรฟมาจากน้องคนนี้

แปลไปแปลมา เหมือนสัมผัสได้ถึงเคมีของพี่หมอกับร้อยโท /วิ่งหลบรองเท้า
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.825K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,106 ความคิดเห็น

  1. #6977 ฟูจินางะ (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 มีนาคม 2564 / 00:25

    พี่หมอกินกับใครก็อร่อยค่ะ

    #6,977
    0
  2. #6388 Mebal (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2563 / 16:04
    ว่าแล้วอยากกลับไปเล่นเกมนี้เลย
    #6,388
    0
  3. #6361 คืนอำมหิต (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2563 / 20:52
    อยากมีพลังมั่ง
    #6,361
    0
  4. #5235 น้ำพัน (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 21:30
    ยิ่งอ่านยิ่งคิดถึงเกม กลับไปเล่นอีกสักรอบน่าจะดี ^^
    #5,235
    0
  5. #5081 Taetaemnae (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 15:42
    อัยยาาา
    #5,081
    0
  6. #4866 Pzsxdc (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 19:40
    น้องหยูตงตงมีบทพูดบ้างได้มั้ยรู้ก กลัวว่าเด็กสามขวบจะพูดไม่เป็นแล้ว
    #4,866
    0
  7. #4651 MitsukiCarto (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 27 มีนาคม 2563 / 09:31
    ดินน้ำไฟ ตอนนี้เหลือแค่ลมละ
    #4,651
    0
  8. #4586 marionette202 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 00:14
    สงสารพวกทหาร อุตส่าห์พยายามช่วยเหลือประชาชนอย่างยากลำบาก แต่สุดท้ายก็เป็นทำคุณบูชาโทษ ...
    #4,586
    0
  9. #4351 ปลาทูทอดกรอบ3วิ (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 16:42
    เราว่ากลุ่มน้องตอนนี้ไม่รวมทหารคือโอกาสรอดกว่ากลุ่มใหญ่อีกนะเพราะถ้าไปกลุ่มใหญ่ก็ต้องดูแลคนมากต่องช่วยคนอื่นมากเพราะทุกคนไม่ได้ช่วยตัวเองได้เหมือนกลุ่มตอนนี้
    #4,351
    0
  10. #4244 เตเตชิต (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 20 มีนาคม 2563 / 00:59
    ประโยคสุดท้ายของมนุษย์โอตาคุแน่ๆ55555
    #4,244
    0
  11. #3909 Xialyu (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 14:12
    ทีมเราต้องแข็งแกร่ง
    #3,909
    0
  12. #3197 PikazZA (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 6 มีนาคม 2563 / 13:32

    ดินน้ำลมไฟจ้าาาา

    #3,197
    0
  13. #2357 29212990 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:02

    ช่วงหาคู่ให้พี่หมอ
    #2,357
    0
  14. #2265 ลิสลา (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2563 / 01:28
    จองพ่อทหารคนนี้ค่ะ
    #2,265
    0
  15. #2183 trp1021 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 04:41
    สโลแกนหมู่บ้าน "หมู่บ้านนี้รับเฉพาะคนมีสมองเท่านั้น"
    #2,183
    2
    • #2183-1 Gray13(จากตอนที่ 41)
      23 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:55
      สุดยอดสโลแกน
      #2183-1
    • #2183-2 yukai(จากตอนที่ 41)
      5 มีนาคม 2563 / 20:36

      ขอบคุณ
      #2183-2
  16. #2152 No-3 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:43

    เสียใจจนปลุกพลังได้555

    #2,152
    0
  17. #2151 น้ำ (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:26

    ขอบคุณค่ะ สนุกทุกตอนเลย

    #2,151
    0
  18. #2150 S'NOOK (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:24
    รักทหารกลุ่มนี้เลยทำหน้าที่ได้สุดยอด//*ย้ำนะคะว่า"ทหารกลุ่มนี้"*
    #2,150
    2
    • #2150-1 kkwankhaw(จากตอนที่ 41)
      19 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:11
      555555555
      #2150-1
    • #2150-2 Herezaaa(จากตอนที่ 41)
      19 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:58

      จับมือ
      #2150-2
  19. #2149 -NatJeeRa- (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:39
    พลังไฟซะด้วยยย อย่างเทพเลยครับบ //จะรอนะคะ สู้ ๆ ~
    #2,149
    0
  20. #2148 Lay_ya (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:35

    ดีมากๆเลยยยยย
    #2,148
    0
  21. #2147 Patimabhorn (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:54
    โห ทีมเทพ ไปบุกค่ายนี่เรื่องจิ๊บๆไปเรยยยย
    #2,147
    0
  22. #2146 sukanyaza (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:40
    ถล่มค่ายไปเลย
    #2,146
    0
  23. #2145 ตื่นสายใต้สะพานลอย (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:27
    ลุยเลยลูก!
    #2,145
    0
  24. #2144 เต่าหมุน^0^ (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:34
    ตัวกินป้ายภาคแรกเหมือนถังขยะสีดำ
    #2,144
    0
  25. #2143 ไอคาลิป (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:34
    น้องตงตง ถ้าน้องแมวมีพลังนี่คงสุดยอดด
    #2,143
    0