[นิยายแปล] เชอร์รี่ของผมจะระเบิดในวันสิ้นโลก [Yaoi/BL]

ตอนที่ 36 : ตอนที่ 35 : ลาก่อนคุณลุง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,570
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,899 ครั้ง
    14 ก.พ. 63

 

ตอนที่ 35 : ลาก่อนคุณลุง

 

รถตู้ขับไปจอดหน้าสิ่งกีดขวางกองใหญ่ ก่อนคนจำนวนมาจะโผล่ออกมาจากข้างทางแล้วช่วยกันยกสิ่งกีดขวางออกอย่างรวดเร็วและให้รถตู้ขับผ่านไป

 

ก่อนคนเหล่านั้นจะวางสิ่งกีดขวางเข้าที่เดิม จางอวิ๋นก็เหยียบคันเร่งและพุ่งรถตามรถตู้เข้าไป

 

เหล่าผู้คนบนท้องถนนสบถด่าไล่ตามหลัง

 

แต่เมื่อนึงถึงฝูงซอมบี้ที่ไล่ตามหลังมา เจิ้งเจียเหอก็โผล่ขึ้นมาจากท้ายกระบะแล้วตะโกน "มีซอมบี้ตามมา! รีบหนีเร็ว!"

 

คนเหล่านั้นมองไปยังสุดถนน และเห็นเงาดำจำนวนมากเคลื่อนตัวเข้ามาหาพวกเขา

 

พวกเขาร้องอย่างตระหนกก่อนพากันวิ่งขึ้นรถที่ซ่อนอยู่หลังพุ่งไม้ข้างทาง และขับไล่ตามมาอย่างรวดเร็ว

 

รถตู้ขับไปอีกเกือบกิโล และจอดลงหน้าประตูโรงงาน

 

เมื่อมองเห็นอาคารโรงงานที่ดูคุ้นตา ซูรุ่ยเจ๋อหรี่ตาลงเล็กน้อย

 

ประตูเหล็กของโรงงานค่อยๆ เปิดออก มีวัยรุ่นหลายคนเดินออกมาพร้อมไฟฉายและแท่งเหล็กยาวในมือ

 

ประตูรถตู้เองก็ถูกเปิดออก ก่อนชายที่ดูเหมือนลิงจะออกมาจากประตูคนขับ เขาพยักหน้าและรอให้วัยรุ่นทั้งหลายเปิดท้ายรถและนำแพ็คน้ำแร่กับลังนมผงออกมา

 

วัยรุ่นคนหนึ่งพยักหน้าก่อนเก็บของไว้ครึ่งหนึ่ง แล้วอนุญาตให้ชายที่ดูเหมือนลิงคนนั้นขับรถตู้เขาไป

 

จากนั้นพวกเขาก็เห็นรถออฟโรดค่อยๆ ขับเข้ามา วัยรุ่นหลายคนเห็นลักษณะของรถก็ตาเป็นประกาย บางคนไม่เคยเห็นรถหรูกับตามาก่อนแม้จะเป็นช่วงก่อนวันสิ้นโลกก็ตาม ตัวรถคันนี้ทำจากโลหะหนา ดูแข็งแรงมาก

 

วัยรุ่นที่ดูเหมือนหัวหน้ากลุ่มหันกลับไปกระซิบกับเด็กที่อายุน้อยกว่าข้างๆ เด็กคนนั้นวิ่งกลับเข้าไปในโรงงาน จางอวิ๋นเองก็ไม่รู้ว่าใครจะออกมารับเรื่องของพวกเขา

 

จากนั้น เด็กหนุ่มที่มีรอยยิ้มอ่อนโยนก็เดินเข้ามาหาตรงที่นั่งคนขับ แล้วถามจางอวิ๋น "คุณอยากเข้าร่วมเซฟโซนของเราไหม?"

 

"ที่นี่เป็นเซฟโซนหรอ?"

 

เด็กหนุ่มมองพวกเขาอย่างโง่งมอยู่ครู่หนึ่งก่อนกล่าว "คุณไม่รู้จักหรอ? แล้วคุณมาที่นี่ได้ยังไง?"

 

"ฉันขับรถตามรถคันข้างหน้ามา เขาลากซอมบี้มาจำนวนมากมาและเกือบชนรถของเรา พวกเราไม่มีทางเลือกจึงได้แต่ตามเขามา"

 

เมื่อเด็กหนุ่มได้ยินเกี่ยวกับซอมบี้ ใบหน้าเขาก็พลันเปลี่ยนสี เขาหันไปบอกให้เด็กอีกคนวิ่งเข้าไปแจ้งข่าวด้านใน ก่อนหันกลับมาพูดเหมือนเจรจาธุรกิจ "ไม่ว่าคุณจะมาถึงนี่ได้ยังไง แต่เซฟโซนนี้ถูกสร้างขึ้นโดยลูกพี่จาง ถ้าอยากเข้าร่วมคุณต้องจ่ายค่าเข้า"

 

"ค่าเข้าคิดยังไง?"

 

"คิดเป็นรายคน ค่าเข้าเซฟโซน 1 คนต้องจ่ายเป็นธัญพืชน้ำหนัก 5 กิโลกรัม" เด็กหนุ่มมองดูรถออฟโรดแล้วส่ายหัวช้าๆ "คุณมากันกี่คนเนี่ย... ถ้ามีธัญพืชไม่พอ คุณสามารถแลกเปลี่ยนกับรถคันนี้ได้ ลูกพี่จางเองก็อยากได้รถดีๆ อยู่เหมือนกัน"

 

"ใครคือลูกพี่จาง?"

 

"คุณไม่รู้จักลูกพี่จางหรอ? เขาเป็นผู้ใช้พลังพิเศษ! ความแข็งแกร่งของเขานั้นไร้ขีดจำกัด เขาสามารถฉีกซอมบี้ได้ด้วยมือเปล่า! และเซฟโซนนี้ก็สร้างขึ้นโดยลูกพี่จาง!"

 

"โอ้? เขาแข็งแกร่งมาก? ฟังดูเขาท่านะ" จางอวิ๋นไม่ได้ตื่นเต้นนัก "แล้วเซฟโซนนี้มีผู้ใช้พลังพิเศษกี่คนล่ะ?"

 

"คุณคิดว่าผู้ใช้พลังพิเศษจะโผล่ขึ้นมาง่ายๆ เหมือนหัวผักกาดหรือ? คิดว่าใครก็มีพลังพิเศษได้ง่ายๆ ? แน่นอนว่าไม่มีทาง! ที่นี่มีแค่ลูกพี่จางคนเดียวก็แข็งแกร่งพอแล้ว!"

 

จางอวิ๋นและคนอื่นในรถลอบหัวเราะ คนเหล่านี้มันกบในบ่อน้ำชัดๆ

 

ตอนนั้น รถที่ขนคนคอยวางสิ่งกีดขวางก็มาถึง ทุกคนในรถดูตื่นตระหนกและตะโกน "เร็วเข้า! ซอมบี้มา! เข้าไป! เข้าไป!"

 

เพราะรถออฟโรดของจางอวิ๋นขวางทางเข้าประตูอยู่ รถคันอื่นจึงผ่านเข้าไปไม่ได้ คนในรถที่เพ่ิ่งมาถึงจึงร้องตะโกนกันวุ่นวาย

 

เด็กหนุ่มเองก็ได้ยินเสียงคำรามของซอมบี้ไล่ตามหลังทีมรักษาความปลอดภัยมา เขาดูตกใจเล็กน้อย ก่อนบอกให้รถทุกคันรีบเข้าไปในโรงงาน โดยไม่สนใจเรียกเก็บค่าเข้าเซฟโซนกับพวกจางอวิ๋นอีก

 

เมื่อมีกำลังเสริมจากด้านในมาเพิ่มอีก 7 - 8 คน เด็กหนุ่มก็ดูอุ่นใจขึ้น และเริ่มตรวจสอบพวกจางอวิ๋นที่ลงรถมาทีละคน

 

นอกจากชายร่างใหญ่สองคนที่ลงมาจากเบาะหน้า ที่เหลือดูไม่มีความสามารถในการต่อสู้มากนัก โดยเฉพาะเด็กมัธยมปลายตัวผอมบาง เด็กน้อย และผู้หญิงที่แขนบาดเจ็บ

 

อา... ชายสองคนกับกลุ่มของผู้หญิงป่วยและเด็กเล็ก...

 

มีแค่ 2 คนที่ดูมีประโยชน์ ยิ่งอายุน้อยและบาดเจ็บเป็นภาระยิ่งได้รับการดูแลแบบขอไปทีในเซฟโซน ที่พวกเขายอมให้คนเหล่านี้เข้ามาตั้งแต่แรกเพราะเห็นแก่รถหรู

 

ไม่กี่นาทีต่อมา ซอมบี้ก็เริ่มพุ่งชนและทุบประตูเหล็กของโรงงานจนเกิดเสียงดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง แต่ละตัวยื่นกงเล็บเข้ามาตามร่องประตูหวังคว้าเหยื่อ

 

เนื่องจากภายนอกโรงงานติดตั้งแสงไฟไว้จำนวนมาก บริเวณหน้าประตูนี้จึงสว่างและมองเห็นอะไรได้อย่างชัดเจน คนจำนวนมากได้ยินเสียงความวุ่นวายก็เดินออกมาจากอาคารโรงงานเพื่อดูสถานการณ์ เมื่อเห็นซอมบี้จำนวนมากที่หน้าประตูก็พากันหวาดกลัว

 

เพียงกวาดสายตา ซูรุ่ยเจ๋อก็เห็น 2 ใบหน้าที่คุ้นเคยในหมู่ผู้คน ลุงของเขาซูฉีหมิง และป้าใหญ่เฉินฮุยเจิ่นอยู่ในนั้น แต่เนื่องจากในชีวิตนี้ไม่มีเขาและจางอวิ๋นคอยปกป้อง สภาพของทั้งสองจึงเลวร้ายกว่าชีวิตก่อนมาก

 

เฉินฮุยเจิ่นที่เคยอวบอ้วนดูผอมลงอย่างเห็นได้ชัด แก้มของเธอตอบ ผมเผ้ายุ่งเหยิง และทำตัวตายซากเหมือนคนที่ไม่มีวิญญาณ ซูฉีหมิงดูหลังค่อมขึ้น ผมทั้งหัวเป็นสีเทา

 

ในชีวิตก่อนที่ซูรุ่ยเจ๋อถูกซอมบี้กัด เขาก็ได้จางอวิ๋นพามาที่โรงงานแห่งนี้ พวกเขาใช้ที่นี่เป็นฐานชั่วคราว เนื่องจากที่นี่เป็นโรงงานผลิตอาหาร ทำให้มีอาหารเก็บอยู่ในโกดังของโรงงานเป็นจำนวนมาก และที่ตั้งก็นับว่าใช้ได้ ง่ายที่จะป้องกันและยากที่คนหรือซอมบี้จากภายนอกจะโจมตีเข้ามา

 

เมื่อเขาถูกจางอวิ๋นช่วยชีวิตและกลายมาเป็นผู้ใช้พลังพิเศษ เขาจึงได้รับสิทธิพิเศษมากมาย ครอบครัวของลุงที่ติดตามเขามาก็รับโชคชิ้นใหญ่ตามไปด้วย

 

แต่ชีวิตนี้ครอบครัวนั้นกลายเป็นคนธรรมดาที่ไม่มีเบื้องหลัง อาจไม่ได้กินอะไรเป็นเรื่องเป็นราวด้วยซ้ำจนกระทั่งเข้ามาในเซฟโซน เมื่อได้เห็นว่าคนเหล่านี้ใช้ชีวิตอย่างยากลำบาก ซูรุ่ยเจ๋อพลันสุขใจ

 

จะให้เอาอะไรมาเศร้ากัน?

 

ฉันโคตรใจชื้นเลย เวลาเห็นพวกแกลำบาก

 

จางอวิ๋นยืนอยู่บริเวณประตูเหล็ก ใกล้กับรถคันหรู ข้างๆ คือซูรุ่ยเจ๋อที่มีผิวขาวผ่อง ดึงดูดสายตาคนได้เป็นอย่างดี เฉินฮุยเจิ่นเห็นคนทั้งคู่ได้อย่างชัดเจน เมื่อสายตาของซูรุ่ยเจ๋อหันกลับมาสบตากับหล่อน เด็กนั่นก็รีบเบือนหน้าหนีเหมือนรังเกียจ และทำเป็นมองไม่เห็นพวกหล่อน

 

ในที่สุดจางอวิ๋นก็สังเกตว่าคนรักตัวน้อยของตนดูเหมือนจะอารมณ์ไม่ดีนัก เมื่อมองตามสายตาของซูรุ่ยเจ๋อไป เขาก็พลันเห็นเฉินฮุยเจิ่น แต่หัวใจของเขายังคงสงบ

 

จากนั้นก็มีชายที่ดูแข็งแรงคนหนึ่งเดินออกมา ใบหน้าของเขาปกคลุมด้วยเคราเครา ปากคาบบุหรี่ ค่อยๆ โผล่ออกมาจากอาคารโรงงาน ท่ามกลางกลุ่มคน

 

"ลูกพี่จาง!" เมื่อเห็นชายไว้เครา วัยรุ่นจำนวนมากก็ยิ้มอย่างยินดีและเข้าไปเล่าเรื่องซอมบี้ให้ฟัง ก่อนชี้มาทางพวกจางอวิ๋น

 

เมื่อมองตามนิ้วของซุนหมิง จางเมาหรงก็พลันเห็นรถหรูที่มีคนกลุ่มหนึ่งยืนอยู่ด้านหน้า แต่เขาไม่ได้สายตาคับแคบเหมือนซุนหมิง แม้คนเหล่านี้จะดูอ่อนแอ แต่กลับเนื้อตัวสะอาดสะอ้านมีบรรยากาศแตกต่างจากคนอื่นๆ ในเซฟโซนของเขาอย่างสิ้นเชิง แม้ว่าจะมีซอมบี้จำนวนมากกำลังพยายามทุบทำลายประตูเหล็กอยู่ด้านหลัง ก็ไม่มีท่าทางตื่นตระหนกแม้แต่น้อย

 

"ฉันชื่อว่าจางเมาหรง ให้ฉันเรียกนายว่าอะไรดี?" จางเมาหรงยืนต่อหน้าจางอวิ๋นและคนอื่นๆ

 

"จางอวิ๋น" จางอวิ๋นตอบนิ่งๆ แต่ไม่ได้แนะนำตัวให้คนอื่นที่ยืนอยู่ด้านหลัง

 

จางเมาหรงก็เห็นว่าจางอวิ๋นเป็นตัวแทนของคนที่เหลือ จึงไม่ได้สนใจนัก เขาคว้าไม้พลองจากลูกน้องคนหนึ่ง ก่อนใช้กำลังแขนหักมันอย่างง่ายดาย

 

"นายมีพลังพิเศษหรือเปล่า?"

 

ไม่ใช่แค่โชว์ออฟ แต่เป็นการหยั่งเชิงด้วย

 

"ฉันไม่ได้มีพลังพิเศษอะไร"

 

ได้ยินดังนั้น สายตาของจางเมาหรงก็พลันเย็นชา ถ้าไม่มีพลังพิเศษ คนเหล่านี้ก็ไร้ค่า

 

"แต่ฉันมีนี่" จางอวิ๋นพูดก่อนชักปืนออกมาจากด้านหลัง

 

สีหน้าของจางเมาหรงพลันเปลี่ยนไปทันที แม้ว่าเขาจะมีพลังพิเศษสายเสริมกำลัง แต่เข้าก็ยังมีเลือดเนื้อ ยังคงบาดเจ็บล้มตายได้ ไม่ว่าจะแข็งแกร่งแค่ไหน แต่ร่างกายเขาไม่ได้กันกระสุน

 

เขาพยายามกล่อมตัวเอง บางทีปืนนั่นก็แค่บลัฟกัน แต่ไม่ว่าปืนจะเป็นของจริงหรือไม่ อย่างไรกระสุนก็มีจำกัด ในจุดนี้ ปืนก็ยังห่างชั้นกับพลังพิเศษ

 

เพื่อพิสูจน์ว่าเป็นปืนจริง จางอวิ๋นก็ยิ่งไปที่ซอมบี้ตัวหนึ่งหน้าประตูเหล็ก กระสุนพุ่งเข้าที่หัวอย่างแม่นยำ หัวซอมบี้จึงระเบิดเป็นรู

 

"โชคดีที่ฉันมีทั้งปืน และกระสุนจำนวนมาก"

 

"ฮ่าฮ่าฮ่า ดี ดีมาก!" จางเมาหรงหัวเราะ "ถ้าได้ความช่วยเหลือจากพี่จาง พวกเราคงจัดการซอมบี้ด้านหน้าได้ไม่ยาก

 

จางอวิ๋นพยักหน้ารับคำ อย่างไรซอมบี้ก็ต้องถูกกำจัดก่อน พวกเขาจึงจะสามารถขับรถออกไปได้สะดวกอยู่แล้ว

 

 

___________________________

 

นักเขียนมีเรื่องจะกล่าว :

 

[โรงละครเร่เล็กๆ]

 

เจิ้งเจียเหอ : ตอนนี้ฉันกลายเป็นพวกเนิร์ดเทคโนโลยีไปแล้ว?

ซ่งเฉิงชู : ไม่ใช่ว่าเป็นพวกติดเกมหรอ?

เจิ้งเจียเหอ : ไอ้เจ้าไก่อ่อนซ่ง! นายไม่เคยเห็นเด็กติดเกมที่เป็นอัจฉริยะหรอ? ฉันเป็นเด็กติดเกมที่มีความสามารถหลากหลาย!

ซ่งเฉิงชู : โอ้! น่าประหลาดใจจัง

เจิ้งเจียเหอ : ฉันรู้สึกถึงการดูถูกจากโทนเสียงนายนะ!

ซ่งเฉิงชู : ดีนิ! อย่างน้อยนายก็ฉลาดพอรู้เรื่องนี้!

จางเสี่ยวอวิ๋น : อย่างเสียงดัง! อันตรายครั้งใหม่มารออยู่หน้าประตูแล้ว

เจิ้งเจียเหอ : หึ เจ้าไก่อ่อนซ่ง ฉันจะให้นายเห็นว่าเนิร์ดเทคโนโลยีคนนี้แข็งแกร่งขนาดไหน!

ซ่งเฉิงชู : โอ้ โทษที ฉันเป็นแค่คนธรรมดา ไม่ได้มีวิสัยทัศน์เลิศเลอ นายแข็งแกร่งกว่าบอสจาง หรือซูรุ่ยเจ๋อหรือเปล่าล่ะ? เก่งกว่าพี่เหลียงกับพี่สาวจิง? หรือน่ารักกว่าตงตงกับเสี่ยวเฮย?

เจิ้งเจียเหอ : บอส ให้ฉันตบเจ้าไก่อ่อนนี่ ก่อนไปจัดการกับอันตรายอย่างอื่นได้ไหม?

 

______________________

 

มาเจอป้าใหญ่แล้ววว แต่เสี่ยวเจ๋อนางร้ายนะคะ ลำบากกว่านี้อีกสิ! แล้วฉันจะมีความสุข /หัวเราะชั่วร้าย

ขอโทษที่มาช้าค่ะ พอดีวันนี้วันวาเลนไทน์เลยติดธุระช่วงหัวค่ำเล็กน้อย

ยังไม่ได้ดูคำผิดนะคะ

ขอบคุณสำหรับคอมเม้นท์และกำลังใจค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.899K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,112 ความคิดเห็น

  1. #6356 คืนอำมหิต (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2563 / 18:13
    ฆ่าแม่งงง
    #6,356
    0
  2. #5229 น้ำพัน (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 19:46

    เซฟโซนจะมีปัญหาอะไรตามมาหรือเปล่าหว่า

    #5,229
    0
  3. #5076 Taetaemnae (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 14:45
    ตบมันนน
    #5,076
    0
  4. #4788 Otaku_Chom_Hama (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 4 เมษายน 2563 / 14:05
    ตอนนี้รู้สึกว่า ไม่เหมือนนิยายแปลเลยค่ะ เหมือนไรท์แต่งเอง ไหลลื่นมากค่ะ!
    #4,788
    0
  5. #4646 MitsukiCarto (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 27 มีนาคม 2563 / 08:17
    เห็นชื่อจางแล้วนึกถึงน้องชาย(พี่ชาย?)พระเอกเลยอ่ะ ตอนนี้เป็นไงบ้างเนี่ย
    #4,646
    0
  6. #3902 Xialyu (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 13:38
    เจ้าพวกนี้
    #3,902
    0
  7. #2178 trp1021 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 04:12
    รอดูฉากเลือดสาดในโรงงานนนน หึ
    #2,178
    0
  8. #2013 sakura17 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:15
    หมอซ่งกับเจิ้งเหอติกันทุกครั้งในละครเร่เลยนะ555
    หวังว่าคุณป้ากับครอบครัวจะไม่มาเกาะติดรุ่ยเจ๋ออีกนะ
    #2,013
    0
  9. #1857 Patimabhorn (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:28
    เดี๋ยวก็รู้ว่าจางไหนแน่กว่ากัน555
    #1,857
    0
  10. #1838 jetloveok01 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:39

    ลุ้นอะ ชอบๆ
    #1,838
    0
  11. #1837 ทิพย์ราตรี (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:33
    ตอนแรกอ่านชื่อจางนึกว่าชื่อพระเอกแบบโดนอ้างชื่อไรเงี้ย5555
    #1,837
    0
  12. #1836 oki (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:08

    อ่านรวดเดียวเลย สนุกมากค่ะ รอติดตามต่อไปอยู่นะคะ
    #1,836
    0
  13. #1835 aom051 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:36

    จางกับจาง.....5555


    #1,835
    0
  14. #1834 nazea (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:22
    สู้ๆน้าาา
    #1,834
    0
  15. #1833 iam_patcha (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:10

    รออ่านต่อ
    #1,833
    0
  16. #1832 KinGdR (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:52
    สาบานว่าไม่ได้อิจไรท์เลย ไม่เล๊ยยย(ธุระวันวาเลนไทน์ อื้อหื๊ออออ)​
    #1,832
    0
  17. #1831 kacu (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:50

    รออ่านนะคะ
    #1,831
    0
  18. #1830 kuro-chang (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:17
    แหม!!!ธุระวันวาเลไทน์...ม่รู้เลย..จริงๆนะ... (อิจอะ!!! Y^Y)
    #1,830
    0
  19. #1829 sweet-meringue (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:33

    ผู้มีพลังพิเศษคนเดียวจะมาสู้กับผู้มีพลังพิเศษอีก6คนได้ยังไง จิจิจิ

    #1,829
    0
  20. #1828 TiwticAmp_90 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:05

    หวังว่าป้าจะไม่เข้ามาวุ่นวายกับน้องอีกนะ

    #1,828
    0
  21. #1827 เจ้าแห่งการ(ดอง)นิยาย (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:29

    วันวาเลนไทน์​ไรท์ไปเดทกับใครมา... พูด(สาบานว่าไม่ได้อิจ)​555

    #1,827
    0
  22. #1825 NightHeart (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:39
    อยากเห็นน้องซ่งบู๊แร้ววววว
    #1,825
    0
  23. #1824 lianxff (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:14
    จะได้สู้แล้ว5555
    #1,824
    0
  24. #1823 บ้านอยู่บนดาวอังคาร (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:05
    ขอฉากบู๊มันส์ๆ
    #1,823
    0
  25. #1822 miyumiyu (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 08:55
    อยากอ่านฉากบู๊แล้วววว
    #1,822
    0