[นิยายแปล] เชอร์รี่ของผมจะระเบิดในวันสิ้นโลก [Yaoi/BL]

ตอนที่ 1 : ตอนที่ 1 : พบจางอวิ๋นอีกครั้ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24,366
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,428 ครั้ง
    19 ก.ค. 63

 

ตอนที่ 1 : พบจางอวิ๋นอีกครั้ง

 

บ่ายที่แดดแรงวันหนึ่ง ซูรุ่ยเจ๋อในชุดเครื่องแบบนักเรียนเก่าๆ ยืนอยู่หน้าร้านปิ้งย่าง เขาหลับตาและสูดลมหายใจเข้าลึก

 

เขาคิดถึงกลิ่นหอมนี้มากจริงๆ ...

 

"ลุงอู๋! ผมขอไก่ 10 ไม้ เนื้อแกะ 10 ไม้ และเนื้อวัว 10 ไม้! " ซูรุ่ยเจ๋อกลืนน้ำลาย

 

เจ้าของร้านปิ้งย่าง อู๋ฉี มีอายุเข้าใกล้เลขสี่ เป็นชายที่มีความสูงปานกลางราว 175 cm สวมแว่นตา และมีภาพลักษณ์สุภาพนุ่มนวล

 

สภาพการเงินของซูรุ่ยเจ๋อมักติดขัดแทบตลอดเวลา เขาต้องเก็บสะสมเงินนานถึง 7-8 วัน จึงจะซื้อเนื้อและแบ่งกันกินกับคุณตาได้สักครั้ง แม้เขาจะเป็นพวกที่มีความสุขในการลิ้มรสชาติอาหาร แต่ก็ไม่เคยใช้เงินจำนวนมากซื้ออาหารในคราวเดียว

 

ซูรุ่ยเจ๋อบีบมือทั้งสองข้างเข้าด้วยกัน ก่อนนำธนบัตรยับยู่ยี่ออกมาวางลงบนกระจาดของอู๋ฉี ใบหน้าที่อ่อนเยาว์และงดงามเผยให้เห็นรอยยิ้มสามัญ "ลุงอู๋ วันนี้ผมหาเงินได้ เลยอยากให้รางวัลตัวเองสักหน่อย"

 

"หาเงิน? " ในขณะที่มือของอู๋ฉีกำลังทำเคบับ ตาเขาก็มองไปที่ซูรุ่ยเจ๋อ "เธอไปหาเงินมาจากไหน? "

อู๋ฉีเองก็คอยดูแลเด็กที่น่าสงสารคนนี้และให้ทำงานในร้านปิ้งย่างของเขาช่วงวันหยุด สำหรับซูรุ่ยเจ๋อที่มีรายได้ราว 12 หยวนต่อวัน รายได้จำนวนเท่านั้นเปรียบเหมือนน้ำหยดลงในบ่อ เด็กชายไม่สามารถแม้แต่จะซื้ออาหารและเสื้อผ้าให้ตัวเอง และเมื่อโรงเรียนเปิดเทอม ค่าเล่าเรียนและค่าใช้จ่ายของเขามักจะกลายเป็นปัญหาใหญ่

 

มาตอนนี้ซูรุ่ยเจ๋อกลับบอกว่าเขาหาเงินได้? เด็กน้อยคนหนึ่งจะหาเงินมาจากไหน?

 

ซูรุ่ยเจ๋อยิ้มอายๆ ก่อนดึงถุงพลาสติกขนาดไม่ใหญ่มากออกมาจากด้านหลัง

"นี่เป็นผักที่ผมปลูกเอง ผมเก็บและขายพวกมัน"

 

"หือ? เธอปลูกผักเอง? ไหนเอามาดูซิ" เมื่อได้ยินว่ารายได้มาจากการขายผัก อู๋ฉีก็เบาใจและคว้าถุงในมือซูรุ่ยเจ๋อมาดู

 

"โอ้ ในนี้มีผักกี่ชนิดกัน? " มีผัก 7 หรือ 8 ชนิดที่ต่างกันในถุง แม้ว่าจำนวนจะน้อย แต่ก็ดีกว่าไม่มีเลย

 

อู๋ฉีหยิบฝักข้าวโพดออกมาจากถุงแล้วดมกลิ่น เขาแกะเมล็ดและเอาใส่ปาก ดวงตาของเขาพลันเจิดจ้า "รสชาติดี เธอแค่ชิมก็รู้ได้ทันทีว่าผักสดมาก! ฉันต้องการผักถุงนี้ วันหลังเธอสามารถหาเงินจากการขายผักที่ปลูกให้ฉันได้"

 

ร้านปิ้งย่างของอู๋ฉีไม่เพียงแต่ขายเนื้อย่าง แต่ยังขายผักย่างด้วย ผักของซูรุ่ยเจ๋อคุณภาพสูงกว่าผักที่เขาซื้อจากตลาดเสียอีก ดังนั้น เขาจึงควักแบงก์ร้อยหยวนสีแดงจากกล่องเก็บเงินและยัดใส่มือซูรุ่ยเจ๋อทันที

 

ซูรุ่ยเจ๋อเช็ดริมฝีปากและเก็บเงิน แก้มกลมทั้ง 2 ข้างและรอยยิ้มทำให้เกิดลักยิ้มงดงาม เขาหัวเราะและกล่าวขอบคุณ "ขอบคุณครับลุงอู๋ ผมจะเอาผัดสดใหม่มาขายในอีกไม่กี่วัน"

 

"นี่ เนื้อย่าง 30 ไม้สำหรับเธอ" อู๋ฉีหยิบกล่องพลาสติกที่บรรจุรายการอาหารของรุ่ยเจ๋อไว้ภายในส่งให้

 

"ขอบคุณครับลุงอู๋ ลาก่อน" ซูรุ่ยเจ๋อบอกลาอู๋ฉี และหันหลังเดินออกมาจากร้านปิ้งย่าง

 

กลิ่นหอมของเนื้อย่างพลันลอยขึ้นมายั่วจมูก ซูรุ่ยเจ๋อไม่รีรอที่จะหยิบเนื้อย่างออกมากัดทันที

 

โอ้! สุขใจอะไรอย่างนี้!

ซูรุ่ยเจ๋อแทบกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ เขาไม่แน่ใจว่ากี่ปีมาแล้ว ...ครั้งสุดท้ายที่เขาได้กินอาหารรสชาติดีแบบนี้...

 

เขาสวาปามปิ้งย่างมากกว่า 1 โหลระหว่างขณะเดิน พลางมองไปรอบๆ อย่างระมัดระวัง ก่อนเลี้ยวเข้าตรอกแคบ

 

เมื่อเขาเดินออกมาจากตรอก กล่องบรรจุเนื้อปิ้งย่างก็หายไปแล้ว แทนที่ด้วยเชอร์รี่สดถุงใหญ่

 

"เชอร์รี่หวานลูกใหญ่ กิโลละ 10 หยวน! " ซูรุ่ยเจ๋อพบพื้นที่เปิดโล่งริมถนนใกล้กับตลาดขายผักและนั่งลง เขาเปิดถุงและบรรจงวางมันเบื้องหน้าของเขา ทันใดนั้น เชอร์รี่สีสวยและดูสดใหม่ก็ดึงดูดความสนใจบรรดาคุณป้าคุณน้า

 

"เจ้าหนู ฉันขอชิมหน่อยได้ไหม? " ป้าคนหนึ่งตะโกนถามเสียงดัง

 

"แน่นอนครับ" ซูรุ่ยเจ๋อส่งเชอร์รี่ให้ ลักยิ้มสองข้าผุดขึ้นมาบนแก้มใส ทำให้เขาดูน่ารักและอ่อนโยน "คุณป้า ผลไม้พวกนี้ผมปลูกเอง รับรองว่าสดมาก"

 

คุณป้าพยักหน้า หล่อนเห็นกับตาแล้วว่าเชอร์รี่นี้เหล่าสดมาก และยังมีละอองน้ำเกาะอยู่ที่ผิว ซึ่งหมายความว่าถูกทำความสะอาดมาแล้ว จึงใส่เชอร์รี่เข้าปากทันที

 

"หือ! หวานมาก! " ความหวานและน้ำผลไม้ชุ่มฉ่ำกระจายทั่วปากของเธอ ดวงตาของคุณป้าเบิกกว้าง "เจ้าหนู เอามาให้ป้า 3 กิโล! "

 

"ครับ! " ซูรุ่ยเจ๋อยิ้มแล้วหยิบถุงพลาสติกและตาชั่งดิจิตอลออกมาจากกระเป๋านักเรียน เขาใส่เชอร์รี่ครึ่งถุงลงในถุงพลาสติก "คุณป้าซื้อเชอร์รี่ 3 กิโล ผมแถมมันฝรั่งให้ด้วย"

 

เมื่อนั้น คุณป้าจึงเห็นว่ามีถุงอีกใบวางอยู่ข้างเท้าของซูรุ่ยเจ๋อ ในถุงมีมันฝรั่งทรงกลมจำนวนหนึ่ง หล่อนรู้สึกมีความสุขเมื่อเห็นของแถม คุณป้าจ่ายเงินแล้วหยิบถุงเชอร์รี่จากไป

 

ทันใดนั้น กลุ่มนักเลงก็ปรากฏตัวขึ้นบนถนน ทั้งหมดแต่งกายรุ่มร่าม อย่างไรก็ตาม ชายที่เดินอยู่หลังสุดกลับดูโดดเด่นมาก

 

ชายหนุ่มสูงราว 1.9 เมตร และมีช่วงขาที่ยาว ไม่สามารถเห็นใบหน้าของเขาชัดเจนเนื่องจากถูกบังด้วยแว่นกันแดด แต่จมูกของเขาโด่งและมีใบหน้าคม ทำให้เขามีลุคที่ดูดิบเถื่อน

เขาสวมเสื้อกล้ามรัดรูปบนร่างกายช่วงบน เผยให้เห็นร่องกล้ามเนื้อและเข้ากันกับผิวสีแทน เขาดูเหมือนชายหนุ่มแข็งแรงที่มีใบหน้าหล่อเหลา

 

เสียอย่างเดียวคือเป็นนักเลง...

 

ซูรุ่ยเจ๋อเงยหน้าขึ้นแล้วมองไปที่กลุ่มคนที่ดูคุ้นเคยอย่างประหลาด ดวงตาทั้งสองข้างแดงระเรื่อโดยไม่รู้ตัว

 

"โอ้ พี่ใหญ่ของเราดุร้ายเกินไป ยังไม่ทันทำอะไร แต่ทั้งผู้ใหญ่และเด็กก็หวาดกลัวจนร้องไห้! " ชายผมเหลืองมองเห็นซูรุ่ยเจ๋อ ผิวของเด็กน้อยขาวสว่างจ้ากว่าคนทั่วไป ดวงตาสีดำสนิทเหมือนต้องการสื่ออะไรบางอย่าง ขณะนั้น ดวงตาเขาพลันมีสีแดง ไหล่ทั้งสองข้างสั่นราวกับหวาดกลัว ทำให้คนนึกถึงลูกนกตัวน้อยๆ แต่เด็กชายกลับยิ่งดูน่ารักกว่า

 

"โอ้..." จางอวิ๋นถอดแว่นกันแดดออก เผยให้เห็นดวงตาเรียวยาวสีเข้ม จ้องมองไปทางซูรุ่ยเจ๋อ

 

ซูรุ่ยเจ๋อรู้สึกราวกับหัวใจของเขากำลังจะเด้งกระดอนออกมาจากอก เขาหยิกฝ่ามือตัวเองและไม่กล้าที่จะเปิดปากเรียกพี่ใหญ่อวิ๋น

ผลของการกระทำยิ่งทำให้ดวงตาเขายิ่งแดงขึ้น...

 

"อา... เป็นอะไรเจ้าหนู...? เราไม่ได้มาเรียกเก็บค่าคุ้มครอง เราแค่จะคุยกับนาย! ทำไมนายต้องกลัวขนาดนั้น? " ชายผมเหลืองเข้ามาหาและโน้มตัวลงเบื้องหน้าเขา ไม่เข้าใจว่าทำไมเด็กชายถึงกลัวขนาดนี้

 

ซูรุ่ยเจ๋อรู้สึกอับอาย เขารีบกลั้นน้ำตาพลางเช็ดหัวตาด้วยแขนเสื้อ บังคับให้ตาทั้ง 2 ข้างเปิดขึ้นและพยายามฉีกยิ้ม รอยยิ้มพลันทำให้แก้มกลมเล็กๆ ตามประสาเด็กน้อยยกขึ้น ซึ่งทำให้เขายิ่งดูน่าหยิก ลักยิ้มปรากฏขึ้นบนแก้ม เผยให้เห็นภาพลักษณ์น่ารักน่าทะนุถนอม

 

"อั่ก" จางอวิ๋นเตะก้นชายผมเหลืองและผลักให้ออกไปพ้นหน้าซูรุ่ยเจ๋อ ก่อนทรุดตัวลงแทนที่ "เธอขายอะไร? "

 

"เชอร์รี่! เชอร์รี่หวานลูกใหญ่..." ซูรุ่ยเจ๋อบีบมือตัวเองและเอ่ยถามอายๆ "อยากลองชิมไหมครับ? "

 

จางอวิ๋นมอบสายตาลึกล้ำ เอื้อมมือหยิบเชอร์รี่และนำเข้าปาก ทันใดนั้นรสหวานก็เติมเต็มทั่วทั้งปาก เป็นครั้งแรกที่เขาได้กินเชอร์รี่ที่อร่อยขนาดนี้

 

"เธอมีเชอร์รี่ขายให้ได้เท่าไหร่? "

 

"ยังเหลือมากกว่า 12 กิโล..."

 

"ฉันซื้อ 10 โล" จากนั้นชายหนุ่มก็ยืนขึ้น และเรียกชายผมเหลืองที่เพิ่งถูกเตะไปด้านข้าง "อาหวัง จ่ายเงิน! "

 

"โอ้! " ชายผมเหลืองที่ชื่ออาหวัง รีบรับคำแล้วหยิบแบงก์ร้อยหยวนออกมาจากกระเป๋าปามาให้เขา แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราดดุดัน "ไม่ต้องทอน! "

 

ซูรุ่ยเจ๋อรีบเอาเชอร์รี่ใส่ถุงแล้วส่งให้ชายผมเหลือง "ก็มัน...ไม่ต้องทอนอยู่แล้ว..."

 

อาหวังได้ยินแทบเดินสะดุด บรรดาพี่น้องผลักเขาไปมาอย่างหยอกล้อ และกลุ่มคนก็จากไป

 

ตอนนี้...เขา...ยังไม่รู้จักฉัน...

 

บรรดาคุณป้าคุณน้าที่เห็นกลุ่มนักเลงจากไปก็รีบเข้ามาคว้าเชอร์รี่ที่เหลือของซูรุ่ยเจ๋อ บรรดาผู้สูงอายุจะไม่รู้สึกดีได้อย่างไร? ซื้อคนละไม่ต่ำกว่า 10 โลในราคาถูกและดีขนาดนี้ ถ้าช้าคงหมดก่อนแน่!

 

แม้กระทั่งมันฝรั่งที่เหลือยังขายหมด ซูรุ่ยเจ๋อปัดฝุ่นออกจากส่วนก้นของกางเกงและเดินกลับบ้านอย่างมีความสุข

 

หลังจากผ่านถนนแคบๆ จำนวนหนึ่ง ซูรุ่ยเจ๋อก็มาถึงบ้านชั้นเดียวที่เขาอาศัยอยู่กับคุณตา เขาเปิดประตูรั้วไม้เก่าๆ และมองเข้าไปหาบ้านหลังเล็กที่คุ้นเคย แล้วดวงตาของซูรุ่ยเจ๋อพลันเอ่อร้อน

 

"คุณตา..." ซูรุ่ยเจ๋อสะอื้น น้ำตาค่อยๆ ไหลลงมาอาบแก้ม "ถ้าผมย้อนเวลากลับมาเร็วกว่านี้...ขอแค่เพียงย้อนกลับมาก่อนหน้านี้อีกสักนิด..."

 

แต่เขาจำได้ว่าในอีกหนึ่งเดือน วันสิ้นโลกจะมาถึง ทั้งทุกแห่งจะเต็มไปด้วยศพเดินได้ คงไม่ดีสำหรับคุณตาที่จะมีชีวิตในช่วงเวลานั้น

 

 

__________________

 

จบตอนแรกไปแล้วนะคะ 

เรื่องนี้ช่วงแรกๆ จะสั้น ช่วงหลักๆ จะยาว ช่วงแรกจะเป็นการดิ้นรนแบบเด็กๆ ของรุ่ยเจ๋อ น้องอาจไม่ได้ฉลาดในการแก้ปัญหามาก แม้จะมีพลังเทพแต่น้องประสบการณ์น้อย บางคนอาจจะคิดว่าน่าเบื่อ แต่พอน้องได้รวมกลุ่มกับพระเอกจะเริ่มมีอะไรใหม่ๆ มากขึ้น และเนื้อเรื่องช่วงวันสิ้นโลกจะสนุกกว่าช่วงเตรียมตัว

อิ้งไปถึงตอนที่ 65 แล้วค่ะ และอัพเฉพาะวันอาทิตย์ ส่วนแปลไทยของเราทยอยลง 5 ตอนแรกให้เท่ากับในเด็กดี และจะพยายามแปลให้ได้สัปดาห์ละ 3 ตอน ช่วงแรกๆ จะมาถี่กว่าสัปดาห์ละ 3 ตอนเพราะตอนสั้น หวังว่าเราจะมีวันที่ตามอิ้งทันนะคะ /หัวเราะแห้ง

หรือมีตรงไหนต้องปรับปรุง ถ้าเราแปลตรงไหนไม่เข้าใจบอกได้นะคะ บางทีอ่านเองก็เข้าใจเองอยู่คนเดียว /หัวเราะ

 

______________

19/7/2020 มาปรับคำนิดหน่อย ช่วงนี้จะรำคาญแจ้งเตือนนิดนึงนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.428K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,140 ความคิดเห็น

  1. #7131 Cloudberry (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2564 / 22:45

    เพิ่งเข้ามาอ่านรอบแรก น่าติดตามมากๆเลยค่ะ
    #7,131
    0
  2. #6985 nin28041992 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 มีนาคม 2564 / 18:00
    เพิ่งมาตามอ่าน
    #6,985
    0
  3. #6967 เรียกข้าว่านก (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2564 / 15:32
    เพิ่งอ่านจบเมื่อวาน กลับมาอ่านอีกแล้ว...
    #6,967
    0
  4. #6923 ลิสลา (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2563 / 18:25
    กลับมาอ่านซ้ำ ;--;
    #6,923
    0
  5. #6857 Earnny69 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2563 / 13:50

    อ่านซ้ำหลายรอบมากค่ะ แบบหลงน้องมากเลย
    #6,857
    0
  6. #6741 แมวดมกาว'วว (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2563 / 19:19
    กลับมาอ่านอีกรอบ ได้อ่านแล้ววว
    #6,741
    0
  7. #6577 หนูนากับหมาข้างบ้าน (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2563 / 10:54
    พี่เอ็นดูหนูรู้ไหม~
    #6,577
    0
  8. #6561 mopq1234 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 กันยายน 2563 / 20:25
    ทำไมเราเอ็นดูนักเลง55555
    #6,561
    0
  9. #6467 [เสพศิลป์] (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 11:39
    นี้คิดว่าตาโชคดีมาก วันสิ้นโลกไม่เหมาะกับคนสูงอายุ ชีวงสุดท้ายของชีวิต
    #6,467
    0
  10. #6228 คืนอำมหิต (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2563 / 13:52

    เราพึ่งมาเจอได้ไงน่าติดตามสนุกมากกก
    #6,228
    0
  11. #5632 yukai (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 07:51

    ไรท์ ลองให้Fictionlog ติดต่อซื้อลิขสิทธ์ให้ได้ไหม

    แปลมาตั้งเยอะ

    เสียดาย
    ให้Fiction ติดเหรียญขายก็ได้
    #5,632
    0
  12. #5629 หนอนหนังสือในเงา (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 07:36
    งื้ออ~

    สนุกอ่าา น้องน่าร๊ากกกกก ต้องรีบอ่านแล้วววว เดี๋ยวไม่ทันวันอาทิตย์ //กัดผ้าห่ม
    #5,629
    0
  13. #5180 น้ำพัน (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 14:25
    เชอร์รี่ที่น้องขายต้องอร่อยมากแน่ๆ #กำเงินแย่งซื้อ
    #5,180
    0
  14. #5177 pearrysis (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 03:21
    ฟังเพลงเศร้าๆแล้วอ่านไปด้วยน้ำตาจะไหลเลยละ ยิ่งอ่านตอนดึกๆด้วย ฮรื่อ เศร้าอ่ะแต่สนุกดีค่ะ
    #5,177
    0
  15. #5134 Poozayaki (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 01:04
    มารายงานตัวค่ะ
    #อ่านอีกรอบ
    #5,134
    0
  16. #5023 Taetaemnae (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 09:03
    หน่องงง น่ารักแท้
    #5,023
    0
  17. #4953 reposes (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 09:32

    น้องน่ารักจังงง

    #4,953
    0
  18. #4949 Nalinrat-Kip (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 08:58

    น้องงงงงงงงงงง *-*

    #4,949
    0
  19. #4822 GOT-MarkBam (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 19:42
    น้องเป็นน่ารักมากเลย ไรท์เก่งมากเลย สู้ๆนะคะ
    #4,822
    0
  20. #4776 Otaku_Chom_Hama (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 02:57
    เปิดตอนมาก็สะดุดกับรอยยิ้มสามัญ(?) เลยค่ะ55555555 สู้ต่อไปนะคะะ ถ้าอัพทันอิ้งแล้วลองย้อนมาแก้ให้เป็นสำนวนของตัวเองจะดีมากเลยค่ะ บางประโยคอ่านแล้วรู้สึกแปลกเพราะรูปประโยคเป็นแบบภาษาอังกฤษ ซึ่งภาษาไทยไม่ได้เรียงแบบนี้ สู้ๆค่าาา
    #4,776
    2
    • #4776-1 Otaku_Chom_Hama(จากตอนที่ 1)
      3 เมษายน 2563 / 03:06
      เช่นประโยค "พี่ใหญ่ของเราดุร้ายเกินไป ยังไม่ทันทำอะไรทั้งผู้ใหญ่และเด็กก็น้ำตาไหล" เปลี่ยนเป็นประโยคแบบภาษาไทย หรือใช้คำที่ลื่นไหลกว่านี้จะดีมากเลยค่ะ

      "พี่ใหญ่ของเราดูโหดร้ายเกินไป แค่อยู่เฉยๆก็ทำคนมองร้องไห้แล้ว" ฯลฯ แล้วแต่สำนวนของไรท์เลยค่ะ

      ไม่ได้ตั้งใจจะสอนหรืออะไรนะคะ อย่าโกรธกันนะคะะ เห็นไรท์อัพถี่มาก(ขยัน) สู้ๆค่าา
      #4776-1
    • #4776-2 Otaku_Chom_Hama(จากตอนที่ 1)
      3 เมษายน 2563 / 03:08
      เราไม่ได้มีความรู้อะไรมากมาย แค่บอกตามความรู้สึกนะคะ
      #4776-2
  21. #4607 MitsukiCarto (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 15:12
    แก้มน้องน่าบีบมากค่ะ~
    ติดตาม!
    #4,607
    0
  22. #4595 Dar699699 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 18:53

    พระเอกเป็นนักเลงหรอ
    #4,595
    0
  23. #4540 marionette202 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 มีนาคม 2563 / 22:02
    แปลดีมากค่ะ อ่านไม่สะดุดเลย//ขอบคุณที่แปลให้ค่ะ!😊
    #4,540
    0
  24. #4520 napa_toey (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 มีนาคม 2563 / 12:02

    ไม่เห็นคำผิดเลย อ่านไหลมากเลยค่ะ แสดงว่าคนแปลตั้งใจมากกก จะติดตามผลงานต่อไปเรื่อยๆจ้า

    #4,520
    0
  25. #3858 Xialyu (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 08:42
    ขอบคุณค่ะ
    #3,858
    0