[Fic HAIKYUU]แค่เธอคนเดียว||only you|| (oikawa x oc)

ตอนที่ 7 : Only 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 259
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    18 ก.ย. 63

 

 

 

傷を治すのに時間がかかることもありますが、「これではうまくいきません」。
 

บางทีการรักษาบาดแผลก็ต้องให้เวลากันบ้างแต่"มันใช้กับสิ่งนี้ไม่ได้"




 

 

"เลิกเมินกันได้มั้ย"


 

"..."




 

เด็กหญิงผมสีนิฬเลือกที่จะรีบวิ่งออกมาจากบริเวณนั้นวิ่งด้วยความเร็วจนลับสายตาของเด็กชายผมสีโกโก้ไปแต่ยังไงล่ะในเมื่อเด็กชายมาง้อเธอจะต้องยอมด้วย




 

"มาซารุเดี๋ยวก่อนสิ แฮ่ก แฮ่ก"


 

"รีบพูดมาสิฉันไม่มีเวลาทั้งวันนะ"


 

"แต่ถ้ามาขอเรื่องเดิมน่ะฉันไม่สนหรอกนะ"


 

"งั้นก็เป็นเพื่อนกันได้มั้ยล่ะ'ตอนนี้'น่ะ"


 

"เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นแล้วยังจะให้ฉันเป็นเพื่อนนายบอกเลยนะโออิคาวะบอกแค่เป็นคนรู้จักมันก็กระดาดปากฉันแล้ว"


 

"ตอนนี้ฉันเปลี่ยนแล้วนะ"


 

"หึ ก็แค่ลมปาก"


 

"เพื่อเธอคนเดียวนะยูกิริโนะ มาซารุ"


 

"เรื่องของเรามันจบแล้วโออิคาวะ"เมื่อพูดจบเด็กสาวได้เดินออกมาจากตรงนั้นด้วยสีหน้าที่เศร้าหมอง




 

ซ่า ซ่า ซ่า




 

อยู่ๆก็มีฝนตกลงมาเด็กหนุ่มและเด็กสาวที่ยืนอยู่กลางแจ้งก็ได้รับน้ำจากบนฟ้ามาเต็มๆ




 

"ผมจะไม่ยอมแพ้หรอกนะ!!!"เด็กหนุ่มที่ตอนนี้ร่างกายเปียกไปด้วยน้ำฝนได้ตะโกนออกมาสุดเสียง




 

ถึงแม้เด็กสาวจะไม่ได้หันไปหรือพูดอะไรแต่ก็มีภาพๆหนึ่งแล่นเข้ามาในหัว





 

'ฉันบอกกี่ครั้งแล้วคะว่าฉันไม่ได้ชอบคุณ'


 

'เห๋!!!ทำไมล่ะครับผมออกจะชอบมารุจัง'


 

'แต่ฉันไม่ได้ชอบคุณค่ะโออิคาวะคุง'


 

'งั้นผมจะทำให้คุณชอบผมจนได้เลย'


 

'ไม่ต้องพยายามหรอกค่ะ'เด็กสาวในความทรงจำกำลังจะเดินออกห่างจากชายผู้มาสารภาพรักกับเธอ


 

'ผมไม่ยอมแพ้หรอกนะ!!!'


 

'!!!!!'เด็กสาวหันไปหาเด็กหนุ่มที่พึ่งตะโกนไปว่าจะจีบเธอให้ติดจนได้


 

'ก็เพราะผมน่ะชอบมารุจังนะ!!!'





 

"ชอบจริงๆน่ะหรอ"เด็กสาวพึมพัมกับตัวเองเมื่อนึกถึงอดีตและหยุดเดินที่ทางเดินของโรงเรียนกลางสายฝน


 

"มารุไปยืนอะไรตรงนั้น"เด็กหนุ่มผมดำดวงตาสีมะกอกบังเอิญเห็นเพื่อนตนพอดี


 

"อ้อพอดีกำลังจะกลับบ้านน่ะแต่ฝนดันตก^^;"



 

เด็กสาวก็ได้แต่ยิ้มแห้งแล้วเดินเข้าไปในโรงยิมซึ่งตอนนี้เป็นเวลาพักของนักกีฬาที่พึ่งเล่นกันเสร็จ



 

"คิไดอิจิเอาผ้าเช็ดตัวมาให้มารุทีนะ"เพื่อนหัวชมพูบอกให้รุ่นน้องในชมรมไปเอาผ้ามาให้กับผู้จัดการที่ตอนนี้เหมือนลูกหมาตกน้ำ(พูดให้มันดีๆนะไรท์:มาซารุ)


 

"ครับ"เด็กหนุ่มหัวหอมแดงกำลังจะวิ่งไปเอาผ้ามาให้กับผู้จัดการสุดสวยของทีมตนแต่ก็ต้องชะงักเมื่อมีคำสั่งจากเจ้าตัว


 

"ไม่ต้องหรอกเดี๋ยวฉันไปเอาเอง"ว่าจบผู้จัดการสาวของอาโอบะ โจวไซก็เดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวที่ยังไม่ได้ใช้มาเช็ดผ้า


 

"มารุฉันว่าเธอไปเปลี่ยนชุดดีกว่า"เด็กชายนามว่าอิสเซย์บอกพร้อมยื่นเสื้อผ้าสำรองของอิวะอิสึมิ ฮาจิเมะให้เพราะส่วนสูงของทั้ง2คนเท่าๆกัน


 

"แล้วไหง๋เป็นชุดฉันล่ะ"


 

"ไม่เป็นไรหรอกเดี๋ยวฉันจะกลับแล้ว"



 

"งั้นก็เอาเสื้อฉันไปคุมไหล่ก่อนละกันนะ"ฮาจิเมะที่ยืนเงียบมานานก็เอาเสื้อของชมรมคุมไหล่ให้กับเพื่อนของตัวเอง


 

"กลับดีๆล่ะ"ฮาจิเมะ


 

"อย่าให้เป็นไข้ล่ะ"อิสเซย์


 

"อย่าเถลไถลล่ะรุ่นพี่"อากิระ


 

"เข้าบ้านไว้ๆนะมารุ"ทาคาฮิโระ



 

"รีบๆกลับดีกว่าครับรุ่นพี่ยิ่งดึกยิ่งอันตราย"ยูทาโร่



 

"ให้ไปส่งมั้ยล่ะ"ฮาจิเมะ


 

"ขอบคุณทุกคนนะยกเว้นแกอากิระไม่ต้องไปส่งหรอก พวกนายก็รีบๆกลับได้แล้วนะ"ว่าจบมาซารุก็เดินออกไป


 

"โอ้รุ่นพี่ผมมีร่มครับรุ่นพี่เอาไปสิครับ"คินไดอิจิค้นกระเป๋าตัวเองแล้วเจอจึงรีบบอกรุ่นพี่สาวของตน


 

"ไม่เป็นไรหรอกยูทาโร่เอากลับบ้านเถอะเดี๋ยวจะเป็นหวัดเอานะ"มาซารุยิ้มก่อนจะวิ่งออกไปตรงดิ่งไปที่บ้าน


 

"แล้วหล่อนไม่กลัวเป็นหวัดหรอ"ฮาจิเมะได้แต่บ่นเบาๆให้คนในชมรมฟังเพราะว่าคนที่เค้าบ่นให้หนีกลับบ้านไปแล้ว








 

วันนี้เป็นวันดีเนื่องจากนี่เป็นสุดสัปดาห์สอบของโซยะเองเค้าเลยใจดีมากอัพอีกตอนให้และตอนนี้เราได้เห็นน้องอิวะจังเป็นห่วงเป็นของตัวเองโง้ยยยยน่ารักมากกกกแต่เขียนไปเขียนมาเริ่มสงสารมหาราชาอ่ะ


 

ใครชอบเรื่องนี้ก็อย่าลืมเม้นกดใจให้ด้วยนะ

 

เจอกันตอนหน้า

 

รักคนอ่านนะคะ❤❤

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

14 ความคิดเห็น

  1. #3 Ssoraly (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2563 / 16:30

    รอนะคะแง สู้ๆนะคะ

    #3
    1
    • #3-1 ~โซยะจัง~(จากตอนที่ 7)
      3 พฤศจิกายน 2563 / 09:41
      แง่ขอบคุณนะคะรีดดด❤
      #3-1