FanFic Attack on Titan | I Love | Levi x Oc

ตอนที่ 8 : I love 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,478
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 270 ครั้ง
    25 ม.ค. 64

I love 8

 

 

อเดลมักจะได้เสียงของใครสักคนที่ดังก้องภายในหัวขณะหลับ


ทุกอย่างภายในความฝันดูเลือนลางเสียจนแทบมองอะไรไม่เห็น


แต่อเดลเลียกลับเห็นผู้หญิงคนหนึ่งยืนอยู่ตรงข้ามกับเธอ


เธอหันใบหน้าของตัวเองกลับมา อเดลเบิกตากว้าง ภาพสะท้อนจากดวงตา คือผู้หญิงที่มีใบหน้าคล้ายคลึงกับเธอ มีผ้าพันแผลที่ดวงตาข้างขวา


"ช่วย.." เสียงของหญิงสาวคนนั้นช่างแผ่วเบาราวกับถ้อยคำที่จะเอื้อนเอ่ยออกมามันยากเย็นนัก


อเดลเดินเข้าไปใกล้ราวกับต้องการได้ยินสิ่งที่หญิงสาวคนนั้นพูด แต่ยิ่งไปใกล้เท่าไหร่กลับรู้สึกยิ่งห่างไกลออกไป


เธอกำลังพยายามจะบอกอะไร..


"เธอต้องช่วย.."


ช่วย? ช่วยใคร?


"ต้องช่วยให้ได้นะ.."


หญิงสาวคนนั้นหันหลังให้เธอ อเดลเลียมองเธอคนนั้นอย่างไม่เข้าใจนัก


"ช่วยทุกคน..ต้องหยุด..ให้ได้นะ" 


อเดลยื่นมือไปเพื่อคว้าเธอแต่ทำเพียงคว้าอากาศเปล่าๆ และรอบข้างเริ่มมืดลงจนมองอะไรไม่เห็น


"เดี๋ยว!" อเดลเลียลืมตื่นโพล่งจนมิคาสะที่นั่งอยู่ข้างๆสะดุ้งตกใจ เด็กสาวอายุ10 ผมสีดำขลับยาว ดวงตาสีดำสนิทนั่นมองเธอด้วยความเป็นห่วง


"อเดล.." มิคาสะเพียงแค่พูดชื่อเธอออกมาราวกับจะถามว่าเป็นอะไรไหม หญิงสาววัย15ส่ายหัวกลับไป


อเดลนึกย้อนถึงความฝันเมื่อครู่ เธอกุมหัวพลางนิ่วคิ้วขมวดเข้าหากันอย่างใช้ความคิด


ต้องช่วยทุกคน 


และต้องหยุดให้ได้


แต่หยุดใครกันล่ะ..


"ขอโทษที่เผลองีบไปนะ มิคาสะ"


"ไม่เป็นไรหรอก" มิคาสะปฏิเสธออกมา อเดลหันไปมองอีกคนที่ยังหลับใหลอยู่บนตักนุ่มของตน 


เอเรน เยเกอร์หลับตาพริ้มนิ่ง ใบหน้าที่ปกติมักจะแสดงท่าทีเกรี้ยวกร้าดนั่น พอหลับก็ดูสงบลงไปทันตา


"ถ้าเขาตัวน่ารักให้ได้เหมือนตอนนอนก็คงดีสิเนอะ" มิคาสะพยักหน้าลง


แต่เด็กที่กำลังนอนพริ้มบนตักจู่ๆก็ทำสีหน้าราวกับฝันถึงอะไรสักอย่างที่เลวร้าย ก่อนจะสะดุ้งตัวตื่นขึ้นมา


"เอ๊ะ..มิคาสะ..อเดล.." คนที่พึ่งงัวเงียตื่นพูดราวกับพึ่งตั้งสติได้ อเดลวางมือที่ให้สัมผัสเย็นเฉียบของตัวเองลงบนหน้าผากเอเรน


"พวกเราควรกลับได้แล้ว" มิคาสะพูดย้ำกับเอเรนที่พึ่งตื่น ร่างเล็กลุกขึ้นจากตักอเดล กระพริบตาปริบๆ


"เรามาทำอะไรกันที่นี่.." เด็กชายดูจะท่าจะยังไม่ตื่นเต็มที่ อเดลยักไหล่มองคนอายุน้อยกว่า


"ท่าทางจะหลับลึกนะ มิคาสะ" อเดลลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก้มตัวหยิบที่ใส่ฟืนข้างตัวขึ้นสะพายหลังดังเดิม


"นายสะลึมสะลือขนาดนั้นเลยเหรอ" 


"เปล่า.." เอเรนขยี้ดวงตาของตัวเองก่อนที่เขาจะพูดต่อ "แค่รู้สึกเหมือนฝันอะไรที่ยาวนานมาก"


"มันเรื่องอะไรกันนะ" เจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลพึมพัมออกมา มิคาสะเหมือนจะเมินเฉยคำพูดเหล่านั้นของเอเรน เด็กสาวสะพายที่ใส่ฟืนที่หามาได้พอควรหันไปสบตากับคนอายุเท่ากัน


"เอเรน ทำไมถึงร้องไห้ล่ะ"


เอเรนดูท่าจะไม่ได้รู้ตัวเลยสักนิดว่าร้องไห้ กลายเป็นว่าบทสนทนาที่คุยกันระหว่างทางกลับคือน้ำตาของเอเรนที่ไหลออกมาไม่มีสาเหตุ


มิคาสะเองก็ดูเป็นห่วงมากเสียจนบอกให้คุณลุงกริช่าลองตรวจดูเพื่อความสบายใจ


"นี่ทั้งสองคน บางครั้งคนเราน่ะไม่จำเป็นต้องมีเหตุผลที่จะร้องไห้สักหน่อยนะ" อเดลที่เดินตามหลังเด็กทั้งคนก็กล่าวขึ้นเธอกอดคอเด็กสองเข้าหาตัวเอง


"ร้องไห้เรื่องอะไรเหรอ เอเรน" ชายสวมเครื่องแบบ ตราที่แขนเสื้อและอกซ้ายที่เป็นรูปกุหลาบสองช่อ 


"คุณฮันเนส?" 


"ถูกมิคาสะโกรธงั้นเหรอ?" ชายวัยกลางคนที่มีกลิ่นเหล้าหึ่งออกมา ไม่ได้ทำให้อเดลรู้สึกเหม็นเสียจนถอยตัวหนีแบบเอเรนหรอก


"คุณฮันเนส ดื่มตอนเวลางานแบบนี้จะดีเหรอคะ" อเดลเอ่ยปากทักทายผู้ใหญ่ตรงหน้า ฮันเนสหัวเราะและฝ่ามือตีที่แผ่นหลังเธออย่างหยอกเล่น


"โอ้! อเดล ตัวโตขึ้นจากเมื่อวันก่อนอีกนะ"


"เมาอยู่จริงๆด้วยสินะคะ" อเดลถอนหายใจใส่ฮันเนส 


"ดื่มเหล้ากันอีกแล้ว.."


เพราะทหารหน่วยกองกำลังรักษาการณ์รวมถึงฮันเนสกำลังนั่งดื่มกันขณะปฏิบัติหน้าที่ป้องกันประตู เอเรนโวยวายออกไปเมื่อเห็นว่าพวกเขาไม่คิดที่จะจริงจัง


พวกเขาดื่มเพราะว่าการป้องกันประตูไม่มีอะไรให้ทำ ซึ่งเอเรน เยเกอร์คนที่เหมือนน้องชายเธอก็ไม่เห็นด้วยอย่างแรง


แต่ถึงจะเป็นแบบนั้นแต่ก็เพราะปัจจุบันไม่มีสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าไททันพังกำแพงเข้ามา100ปีแล้ว


อีกทั้งกำแพงเองก็สูงตั้ง50เมตร คุณฮันเนสเองก็บอกว่าไม่รู้พวกมันจะเข้ามายังไงได้เหมือนกัน


เรื่องทั้งหมดจบที่เอเรนเถียงโต้พวกเขาแล้วจากนั้นก็ปลีกตัวเดินออกมา


อเดลเลียครุ่นคิดกับตัวเองเงียบๆขณะที่เดินตามหลังเด็กสองคนนั้น


อเดลรู้อยู่แล้วล่ะ


ว่าเอเรน เยเกอร์อยากจะเข้าหน่วยสำรวจ


เอเรนที่ได้ยินเสียงระฆังว่าหน่วยสำรวจกลับมาถึงแล้ว เขาก็รีบดึงมิคาสะกับอเดลให้ตามไปทันที


เพื่อดูหน่วยสำรวจที่เขาภาคภูมิใจ


อเดลเห็นความสิ้นหวังตั้งแต่ที่พวกเขาก้าวย่างกลับเข้ามาในกำแพง เสียงชาวบ้านที่ต่างนินทาด่าว่า หน่วยสำรวจเอาภาษีพวกเขาไปใช้อย่างไม่ได้อะไรกลับมา


หญิงสาวยืนดูอยู่เพียงครู่เท่านั้น อเดลบอกเอเรนกับมิคาสะ ว่าขอตัวกลับไปก่อน และให้พวกเขารีบตามมา


หญิงสาวเดินกลับไปแต่ในขณะเดียวกันชายหนุ่มผู้มีผมสีดำขลับเองก็ควบม้าเข้ามาในกำแพง ดวงตาเรียวสีฟ้าหม่นคู่นั้นจ้องแผ่นหลังหญิงสาวที่เดินหายไปในตรอกซอย


เส้นทางที่เคยสวนทางกันเมื่อครั้งในอดีต กำลังจะกลับมาบรรจบกันอีกครั้ง






Talk with sou

มาแน้วว มีใครรออยู่บ้าง มีใครยังไม่นอนไหม มีใครไปรร.แล้วบ้างคะ---//โดนตีข้อหาถามมาก

เค้าว่าทุกคนไม่รู้แน่เรยยย ใครกันหนอโผล่มาซีนสุดท้าย ไม่รู้จริงๆๆๆ

ระหว่างการเขียนนี่คือมองต้าวเอเรนวัยเด็กแล้วก็แบบเปงเด็กที่น่ารักมะเหมือนไฟนอลซีซั่นตอนนี้เรย ฮื่อ เอเรนกลายเปงหนุ่มหล่อ ใจมัมหมีรับมะไหว---/มะใช่

ดีใจมากๆที่ทุกคนชอบกัน เป็นกำลังใจให้โซด้วยการกด1 แล้วสาธุ---//โดนตีอีกรอบ

ใครที่ช่วงนี้มีเรียนออนไลน์มีสอบ ต้องอ่านหนังสือ สู้ๆนะคะ! เปงกำลังจัยให้เรย

สำหรับวันนี้ติชมได้เสมอ ฝันดีค่ะ!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 270 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

755 ความคิดเห็น

  1. #242 Nicosinnet (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2564 / 12:05
    คนผมสีปีกการึป่าวนะะๆ เอ๋ๆๆ
    #242
    1
  2. #36 reddy2 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มกราคม 2564 / 01:40
    นั่นน่ะสิ ซีนสุดท้ายใครง่า มะรู้จริง ๆๆๆๆ แง55555555555555555555555555555
    #36
    1
    • #36-1 โซโซ่ว(จากตอนที่ 8)
      26 มกราคม 2564 / 22:24
      ไม่รู้เลยจริงๆค่ะ ค่าตัวแพ๊งแพงงง
      #36-1
  3. #35 Ririnji (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มกราคม 2564 / 01:37
    มีสอบพน.คาบเช้าเลยค่ะ เเต่ตอนนี้ยังไม่นอน😂😂
    #35
    1
    • #35-1 โซโซ่ว(จากตอนที่ 8)
      26 มกราคม 2564 / 22:23
      นอนดึกไม่ดีนะคะ!
      #35-1
  4. #34 darkness :[ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มกราคม 2564 / 01:06

    กรี๊ดชอบมากกกกก อดใจรอตอนต่อไปไม่ไหวเลย แต่ดีมากๆเลยค่ะ

    #34
    1
    • #34-1 โซโซ่ว(จากตอนที่ 8)
      26 มกราคม 2564 / 22:23
      ดีใจที่ชอยน้าาา บริ้นๆๆ ตอนต่อไปเอามาส่งแน้วน้าา
      #34-1
  5. #33 Monalovenct (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 มกราคม 2564 / 23:28

    ดีใจเเถบกรี๊ดเลยไรท์คิดถึงมากๆๆๆ
    #33
    1
  6. #32 jane4117 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 มกราคม 2564 / 23:25
    ไม่นอนค่ะ ทำการบ้านอยู่ แต่อ่านนิยายก่อนจ้า
    #32
    1
    • #32-1 เนเธ‹เนเธ‹เนเธง(จากตอนที่ 8)
      25 มกราคม 2564 / 23:37
      ฮั่นแน่ ทำตัวน่ารักจังเลยค่ะ แต่นอนดึกมากๆไม่ดีน้า รักษาสุขภาพด้วยนะคะ!
      #32-1