FanFic Attack on Titan | I Love | Levi x Oc

ตอนที่ 6 : I love 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,514
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 266 ครั้ง
    24 ม.ค. 64

I love 6

 




เป็นอีกครั้งที่อเดลกลับมาบ้านและถูกตบหน้า


ใบหน้าเธอหันไปตามแรงตบ สัมผัสและเหล็กสนิมจากแหวนที่มือคุณพ่อ อารมณ์ที่ครุ่กครุ่น


ทั้งหมดนั่น คุณพ่อเอามันมาลงกับอเดลเลียทั้งหมด


อเดลเปิดปากเป็นฝ่ายพูดก่อน "คุณพ่อคะ วันนี้ตบลูกสาวคนนี้สองรอบแล้วนะคะ"


"ฉันเคยบอกไปแล้วว่าฉันไม่นับแกเป็นลูกสาว!!" แม้ว่าสภาพตามตัวเธอที่มีแผลถลอกเสื้อที่เปื้อนเลือด อีกทั้งแผลจากการถูกแทง


คุณพ่อก็ไม่ได้สนใจ และอเดลรู้ดีว่าเพราะอะไร


"คนที่แกไปคุ้มครองไม่จ่ายเงินค่าสัญญา แกทำพลาดอีกแล้วใช่ไหม!" คอเสื้อเด็กสาวร่างเล็กถูกดึงและเขย่าตามแรงของแอนดรู


"รู้อะไรไหมคะ ว่าถ้าไม่คิดรับฟังในฐานะ'พ่อ' ในฐานะประธานก็ควรจะฟังคำจากลูกน้องคนนี้บ้างนะคะ" อเดลเลียเอ่ยเสียงราบเรียบปกติ เธอปัดมือของบิดาที่ดึงคอเสื้ออยู่ออกอย่างไม่แยแส


"แก!!" และอีกครั้งที่ฝ่ามือหนาของพ่อเธอง้างขึ้นมา


"ถ้าตบอีกจะไม่บอกอะไรแล้วนะคะ" คำพูดของเธอได้ผล แอนดรู แมเดอลีนชะงักไป เขาถอนหายใจแรงๆ กัดริมฝีปากเพราะอารมณ์เสียสุดขีด 


อเดลเลียยกยิ้มตาหยีประชด ผายมือลงที่เก้าอี้ "เชิญนั่งก่อนค่ะ ท่านประธาน" 


ร่างบางไม่ได้นั่งลงตามแต่อย่างใด เธอเพียงแค่ยืนทอดสายตาก้มมองบิดาผู้บังเกิดเกล้า ริมฝีปากบางเอ่ยเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้น ทั้งที่วิลเลียม เอซ ลอบกัดเพราะต้องการแก้แค้น หวังจะให้เธอถูกอันธพาลใต้ดินรุมให้ตาย 


พลันใบหน้าของชายหนุ่มผมสีปีกกา ที่ไม่มีรอยยิ้มบนใบหน้าก็ปรากฏในหัว อเดลเลียยกยิ้มขึ้นจางๆอย่างไม่ทันรู้ตัว


ก็เกือบตายจริงๆนั่นแหละ


"เรื่องนี้น่ะ มันเกิดก็เพราะว่าเดิมทีคุณพ่อน่ะไปโกงกินเขานี่คะ" อเดลวางมือลงที่โต๊ะ หยิบกระดาษที่งานของวันถัดไปขึ้นมาอ่านด้วยท่าทีที่ดูเหมือนสบายๆ


"แต่แย่จังที่วิลเลียมเอามันมาลงกับลูกสาวคนเดียวของคุณพ่อทั้งที่มันควรจะ.." อเดลแสร้งทำท่าทีราวกับหวาดผวาเสียจนคนเป็นพ่อเส้นขมับปูด ใบหน้าโกรธเกรี้ยวแดงเสียจนอเดลกลัวมันจะระเบิด


"อะไร!! แกจะบอกว่าฉันสมควรโดนงั้นเหรอ!!" 


"ถ้าสำหรับลูกสาวคุณพ่อที่โดนกระทำมาตลอด14ใกล้15ปีก็ใช่นะคะ" อเดลทอดสายตามองไปยังนอกหน้าต่าง เธอพูดมันออกราวกับเป็นเรื่องปกติ


"หรือนอกซะจากว่า"


อเดลพ่นลมหายใจออกครั้งหนึ่งก่อนเอ่ยพูดต่อ


"คุณพ่อจะเป็นคนจ้างวานให้ทำแผนนี้ขึ้นเอง"


เด็กที่โตมากับการทำร้ายและต่อว่า


อเดลโตมากับคำที่คุณพ่อมักพูดเสมอ


"แกไม่น่าเกิดมา..งั้นสินะคะ?" อเดลเลียหันไปสบตากับดวงตาที่มีแต่ความโกรธและความระแวงนั่น


"ผมสีนี้ก็ได้เหมือนคุณพ่อ ต่างแค่ดวงตาเท่านั้นเองนะคะ" เด็กสาวจับปลายผมสีบลอนด์ออกน้ำตาลมองมันอย่างพินิจ


"เพราะว่าอเดลเลียลูกสาวของคุณพ่อหน้าตาเหมือนคุณแม่งั้นเหรอคะ?" 


บรรยากาศรอบๆเงียบลงจนน่าอึดอัด คนเป็นพ่อไม่ได้พูดอะไรตอบ มีเพียงแค่อเดลที่ยังพูดและจะพูดต่อไป


"ไม่สิ จะยังไงก็ไม่ใช่แน่ ถึงจะใช่แต่เหตุผลมันก็น้อยเกินไป" 


เธอจับคางของตัวเองครุ่นคิด อเดลเลียไม่ได้รู้ตัวเลยว่าแววตาที่มีประกายของเธอกำลังเริ่มหายไป


เธอยกยิ้มที่ดูเสแสร้งขึ้นอีกครั้งด้วยท่าทีร่าเริง ดวงตาสีม่วงชมพูที่ไร้แววสะท้อนภาพชายผมสีเดียวกัน


ท่าทางของเธอมันดูฝืนจนเธอยังสมเพชตัวเอง


"อ้อ เพราะอเดลเลีย แมเดอลีนไม่ใช่ผู้ชายสินะคะ"


นี่เธอหวังอะไรอยู่กัน


ตลอด14ปีเธอหวังอะไรกัน อเดลเลีย


หวังว่าถ้าเกิดทำตามที่บอก เชื่อฟังทุกอย่าง


แม้ว่าจะต้องถูกทำร้ายจิตใจและร่างกายซ้ำแล้วซ้ำเล่า


แต่ก็หวังว่าเขาจะยังรักงั้นเหรอ?


ยังหวังว่าแอนดรู แมเดอลีน จะรักและภูมิใจกับลูกสาวคนเดียวของเขางั้นเหรอ?


อเดลได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นรัวของเธอ ภายในอกรู้สึกบีบกันแน่นเสียจนหายใจไม่ออก เสียงหัวใจเธอกำลังดังก้องหนักขึ้นเรื่อยๆภายในหัวของเธอ


และราวกับเชือกที่ยื้อเอาไว้มานานตลอดหลายปี…


ได้ขาดผึงลง 


อเดลกระโดดข้ามโต๊ะพุ่งกระโจนใส่คนเป็นพ่อ จนเขาหงายหลังล้มกับพื้น มือบางคว้ามีดขึ้นมาจ่อมันที่ลำคอของพ่อเธอไม่ลังเลที่จะปาดคอของชายผู้เป็นพ่อ


หยาดน้ำตาของหญิงสาวไหลรินออกมาไม่หยุด ริมฝีปากตะโกนร้องราวกับสติแตกจนคนข้างนอกรีบเข้ามา อเดลถูกล็อคตัวแม้จะดิ้นอย่างสุดกำลัง การ์ดที่เป็นคนของพ่อเธอสามคนพยายามล็อคตัวเธอไว้


อเดลรู้สึกว่าสติและอารมณ์ที่เธอควรจะควบคุมมันได้ มันพังทลายลงไปหมด


เป็นอีกครั้งที่ใจเธอมันแตกออกเป็นเสี่ยงๆ


ไม่สิ 


มันถูกทำให้แตกตั้งแต่ที่เธอเกิดมาแล้วต่างหาก


อเดลเห็นท่าทางชายผู้เป็นพ่อกำลังตัวสั่น มือของเขาจับเข้าที่ลำคอตัวเองที่มีแผลจากคมมีดของเธอ


และนั่นคงเป็นสิ่งสุดท้ายที่อเดลเลียจำได้ ก่อนที่สติจะดับวูบ





Talk with sou

ตอนนี้ม่าไปกรุบ--//โดนตี

ดราม่าระหว่างน้องกับคุณพ่อค่ะที่แสดงให้เห็นว่า ถึงแม้อเดลจะเชื่อฟังและทำตามคำพูดทุกอย่าง ยอมเข้ารับฝึกต่อสู้ทำภารกิจ

แต่สุดท้ายพ่อก็ไม่ได้หันมารักเลย//หอมหัวอเดล

สำหรับตอนนี้ก็หวังว่านักอ่านทุกท่านจะอินไปด้วยกันนะคะ

ติชมได้เสมอ ฝันดีค่ะ!


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 266 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

744 ความคิดเห็น

  1. #181 Barea (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2564 / 00:17
    พ่อแบบนี้ใครก็ไม่อยากมีหรอก เลวร้ายชัดๆ;-;
    #181
    1
  2. #134 tingtingg4213 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2564 / 23:38
    เราต่อต้านความรุนแรงนะ แต่....แทงมันเลยน้อง! เอาให้มิดด้าม!! 555555 // ถือจอบเตรียมขุดหลุม
    #134
    1
  3. #28 reddy2 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มกราคม 2564 / 12:23
    แงงงง น้องงงง สงสาร;-;
    #28
    1
    • #28-1 โซโซ่ว(จากตอนที่ 6)
      25 มกราคม 2564 / 00:21
      ใครไม่รักอเดล แต่พระเอกเค้ารักขอบคุณค่ะ//พับไมค์
      #28-1
  4. #27 Aritsara2547 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มกราคม 2564 / 08:45
    รอนะคะะะ~~~
    #27
    1
    • #27-1 โซโซ่ว(จากตอนที่ 6)
      25 มกราคม 2564 / 00:21
      บรื้นน มาต่อแน้วน้าา
      #27-1
  5. #26 JNineBTS55555 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มกราคม 2564 / 08:02
    อเดลไม่ต้องอยู่หรอกออกจากบ้านไปเลย
    #26
    1
    • #26-1 โซโซ่ว(จากตอนที่ 6)
      25 มกราคม 2564 / 00:20
      ออกมาเปิดโลกกว้างค่ะ!
      #26-1
  6. #25 PORNPHIMONUAROON (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มกราคม 2564 / 06:52

    เเง~~ สนุกง่า~~ รอนะค้าาา
    #25
    1
    • #25-1 โซโซ่ว(จากตอนที่ 6)
      25 มกราคม 2564 / 00:20
      ดีใจที่สนุกนะคะ! เค้าเอามาเสิร์ฟแน้วน้า บรื้นๆ
      #25-1
  7. #24 Atanasia11 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มกราคม 2564 / 05:39

    สวะจริงๆ อเดลหนีไป!!!!

    #รีไวล์ไม่พอใจสิ่งนี้
    #24
    1
    • #24-1 โซโซ่ว(จากตอนที่ 6)
      25 มกราคม 2564 / 00:20
      น้องไม่อยู่แน้วแน่ๆค่ะ!
      #24-1
  8. #23 jilada070111 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มกราคม 2564 / 01:17

    รอนะค่ะ
    #23
    1
    • #23-1 โซโซ่ว(จากตอนที่ 6)
      25 มกราคม 2564 / 00:19
      ปี๊นๆ มาต่อแน้วน้า ปี๊นๆ
      #23-1