FanFic Attack on Titan | I Love | Levi x Oc

ตอนที่ 42 : I love 38 [Ss3]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,089
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 136 ครั้ง
    14 มี.ค. 64

I love 38 [Ss3]

 

 

 


อเดลฟื้นตัวได้ดีขึ้นหลังจากได้พักฟื้น ร่างกายค่อยๆดีขึ้นและหายจากอาการตามลำดับ 


เธอพึ่งรู้อีกอย่างก็คือผู้บัญชาการเออร์วินและอาเรีย เพิร์ซคนนั้นตัดสินใจเลือกทหารรุ่น104 ซึ่งมีเอเรน มิคาสะ อาร์มิน แจน ซาช่า คอนนี่ ฮิสทอเรีย และอเดลเลีย


ให้มาประจำเป็นหน่วยใหม่ของหัวหน้ารีไวล์ 


ภารกิจตอนนี้ควรจะเป็นการปกป้องฮิสทอเรีย กับเอเรนไม่ใช่เหรอ


เพราะเรื่องสำคัญอย่างที่ฮิสทอเรียเผยชื่อจริงออกมาคงไม่ดีเท่าไหร่


อเดลเลียถอนหายใจพลางแต่งตัวด้วยชุดลำลองของตัวเอง หลังจากที่ใส่ชุดผู้ป่วยที่ซีเนียเตรียมไว้ให้มาพักหนึ่ง


ทีแรกก็ใส่ชุดธรรมดา แต่ว่าซีเนียบอกว่าชุดธรรมดาของเธอน่ะมันทางการอย่างกับทำงานพึ่งเลิกไม่เหมือนคนป่วยพักฟื้นเท่าไหร่


ประตูห้องถูกเคาะ หญิงสาวเหลียวหลังไปมอง 


"ตายยาก" 


"พอรู้ว่าเป็นลูกพี่ลูกน้องกันแล้วเป็นกันเองขึ้นมาเชียวนะ" ซีเนียดันแว่นขึ้น ดวงตาสีทองไม่ได้ฉายแววโกรธอะไร คุณหมอสาวก้าวเท้าเดินมา สายตากวาดมองสำรวจเธอ 


"ไม่มีเจ็บตรงไหนแล้วนะ" อเดลเลียพยักหน้าตอบรับ 


"ก็ดีขึ้นมากแล้วล่ะ" ซีเนียผงกหัวรับ ฝ่ามือคนผมน้ำตาลล้วงที่กระเป๋าเสื้อ ยื่นบางอย่างมาให้ 


"ตามสัญญา.." ซีเนียบอกเธอเพียงแค่นั้น อเดลมองเห็นแผ่นกระดาษภาพวาดที่มีลายมือชื่อของใครบางคน 


'คาเมเลีย แมเดอลีน' 


ลายมือที่อเดลเลียไม่เคยเห็นและรู้จัก เธอมองลายมือชื่อนั่น และลูบมันอย่างทะนุถนอม


"หัวหน้ารีไวล์รออยู่นอกห้องนะ รีบตามออกไปล่ะ" อเดลเลียไม่ได้ตอบรับ ใบหูเธอได้ยินเสียงประตูปิดลง มือมองแผ่นกระดาษในมือ ยังไม่ได้แม้แต่จะเปิดพลิกเพื่อดูหน้าหญิงสาวผู้เป็นมารดา


อเดลเลียก้าวเท้าเดินขณะที่เปิดประตูออกไป เธออ่านข้อความที่บรรจงเขียนเอาไว้เล็กๆ ที่มุมขวาล่างของภาพ 


'ขอให้อเดลเลีย แมเดอลีน สุขภาพแข็งแรงและมีชีวิตยืนยาว ตั้งตารอที่ได้จะได้เจอกันอยู่นะ' 


"อเดล" เสียงทุ้มคุ้นหูเอ่ยเรียก อเดลไม่ได้เงยหน้าขึ้นมองชายหนุ่มคนรัก เธอค่อยๆพลิกรูปขึ้นมาดู หญิงสาวผมสีน้ำตาล และดวงตาสีม่วงที่ยกยิ้มอย่างอ่อนโยน ในรูปวาด ฝ่ามือข้างขวาของคาเมเลีย วางลงบนหน้าท้องที่นูนขึ้นนิดๆ


อ่า..


บ้าจริง


เหมือนกันจริงๆด้วย..


ทั้งโครงหน้า รอยยิ้ม ดวงตา เธอต่างกับคนเป็นแม่เพียงแค่สีผมเท่านั้น


อเดลเลียเม้มริมฝีปาก ฝ่ามือบางสั่นขณะที่กำลังถือรูป รีไวล์ยืนนิ่งมองคนอายุน้อยกว่าที่ทำท่าจะร้องไห้ออกมา เมื่อจ้องมองรูปวาดของคุณแม่ตัวเองที่ซีเนียนำมาให้


นี่เป็นครั้งแรกที่อเดลเลียได้มองใบหน้าคนที่อยากจะเห็นมาตลอด


คาเมเลีย แมเดอลีนผู้เป็นแม่ของเธอ เหมือนกับอเดลเลียผู้เป็นลูกสาวมากจริงๆ


เขาเดินเข้าไปใกล้อเดลเลีย ฝ่ามือหนาวางบนกลุ่มผมหญิงสาว


"ได้เห็นหน้าแม่ทั้งที จะร้องไห้ทำไมล่ะ" รีไวล์ประคองใบหน้าหญิงสาวขึ้น นิ้วปาดหยดน้ำตาที่คลออยู่ออกเบาๆ 


"อเดลเลีย.." รีไวล์ดึงคนที่ปิดปากกลั้นเสียงสะอื้นเข้าสู่อ้อมกอด พลางลูบแผ่นหลังปลอบประโลม 


รีไวล์สัมผัสได้ถึงแรงกอดที่แน่นขึ้น 


"ไม่เป็นไร.."


"ไม่ต้องร้องแล้ว" 






อเดลเลียก้าวเท้าเดินเข้ามาพร้อมกับหัวหน้ารีไวล์ ใบหูเธอได้ยินเสียงพูดคุยกับโหวกเหวกของคนอายุน้อยกว่า เรื่องที่ซาช่าพยายามจะแอบเอาหัวมันไปกิน 


ฮิสทอเรียมองตามร่างของอเดลเลียและรีไวล์ คนผมดำขลับเอ่ยขึ้นขัด


"วุ่นวายอะไรกัน" 


"ไง ฮิสทอเรีย" คนผมบลอนด์ทองสว่างใบหน้าเรียบนิ่งพยักหน้าให้เธอ 


"ผอมลงรึเปล่า?" อเดลเลีย ฝ่ามือประคองใบหน้าของฮิสทอเรีย เอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง ไม่ได้สนใจกับรีไวล์นัก 


ฝ่ามือหนาแตะลงที่ใต้โต๊ะ และขยับเบาๆ เศษไม้และพวกฝุ่นที่คนรักความสะอาดไม่ค่อยถูกใจนักก็ร่วงหล่นลง บรรยากาศเงียบลงฉับพลัน


"ฉันว่าฉันให้เวลาพวกนายมากแล้วนะ" เอเรนยกมือขึ้นแตะหน้าผาก ส่ายหน้าอย่างเหนื่อยใจและคิดไว้แล้วว่าคงเป็นแบบนี้


รีไวล์เริ่มพูดถึงเรื่องการทดลองที่คุณฮันจิเป็นคนควบคุม ว่าการทดลองจะเริ่มขึ้นในอีกไม่กี่วันนี้ 


อเดลเลียแย่งฟืนที่ฮิสทอเรียถือไว้ทีแรกมาไว้ในมือ คนผมบลอนด์เอ่ยแย้งแม้กระนั้นน้ำเสียงกลับราบเรียบ


"พึ่งหายพักฟื้นมาไม่ใช่เหรอ อเดล" อเดลยักไหล่ ก่อนจะหันหลังเดินหนีร่างเล็ก 


"ไม่เป็นไรหรอก หายดีแล้ว" 


ระหว่างนั้นพวกเราก็ต้องอยู่กระท่อมหลังนี้ และนอนที่นี่ รอรับคำสั่งภารกิจจากผู้บัญชาการ 


ตกเย็น ได้เวลาทำอาหารเย็น พวกเราพลัดกันแบ่งหน้าที่ไปเป็นเวรเฝ้ายามและช่วยทำอาหาร


อเดลเลียใช้สายตามองที่หัวมันที่ตั้งกองอยู่ตรงหน้า แม้ว่าจะมีท่าทางเหม่อลอย แต่มือกลับใช้มีดได้อย่างชำนาญ 


"เฮ้ย เดี๋ยวมันก็บาดนิ้วเอาหรอก" คอนนี่ที่เห็นแบบนั้นก็ทักท้วงเตือน อเดลเลิกคิ้วก่อนจะร้องอ๋อ


"ฉันอยู่กับมีดมาแทบทั้งชีวิตไม่เป็นไรหรอก" 


"ฮะ?" คอนนี่เอียงคอขมวดคิ้วไม่ค่อยเข้าใจนัก อเดลชะงักเมื่อเผลอหลุดปากเรื่องที่ไม่ควรพูดไปเท่าไหร่ 


ถึงไม่ใช่เรื่องที่ต้องปิดบัง แต่ก็ไม่ใช่เรื่องที่ควรบอกเหมือนกัน..


"โห..สาว20เธอกำลังอยู่ในช่วงวัยนั้นรึไง" เสียงทุ้มกวนประสาทดังขึ้น อเดลเลียคิ้วกระตุกเมื่อถูกเพื่อนสนิทจี้จุดด้วยอายุ


"แจน เคยอยู่ดีๆก็วูบไหม" 


"เธอเริ่มก่อนนะเว้ย" อเดลเลียกำมีดในมือแน่น เธอถูกมิคาสะล็อกแขน ใบหน้าของสาวผมดำเรียบนิ่ง 


"ไม่เอาน่า อเดลก็รู้ดีนี่ว่าหมอนั่นมันปากแบบนี้" เอเรนยักไหล่และหันมาสนใจกับหน้าที่ตัวเองต่อ แจนที่ได้ยินดังนั้นก็คิ้วกระตุก 


"ปากแบบนี้มันทำไมล่ะวะ" 


และกลายเป็นว่าพวกเขาเริ่มทะเลาะกันเอง


มิคาสะจากตอนแรกที่ห้ามเธอกลายเป็นต้องไปห้ามเอเรนกับแจน 


อเดลเลียถอนหายใจ แอบลอบยกยิ้ม 


คิดถึงบรรยากาศเก่าๆตอนเป็นทหารเลยนะ..


"นี่ หยุดตีกันได้แล้ว ถ้าหัวหน้ารีไวล์เข้ามาเดี๋ยวก็ได้โดนทำโทษอดข้าวเย็นกันหมดหรอก" คำพูดเพียงแค่นั้นของเธอ ทำให้เอเรนและแจนหยุดชะงัก พวกเขาผละออกจากกัน แต่ยังมีส่งเสียงฮึดฮัดอยู่บ้าง


"เหอะ!" แจนกับเอเรนส่งเสียงพร้อมกัน 


"สมกับเป็นคนรักของหัวหน้าดีนะ อเดล" คอนนี่วางมือบนไหล่ คำพูดล้อเลียนที่ออกมาจากปากคอนนี่ ไม่ได้ทำให้อเดลมีอาการเขินหน้าแดงแต่อย่างใด เธอกระพริบตาปริบๆ นิ้วแตะคางครุ่นคิด ก่อนจะพูดออกด้วยใบหน้าที่ไม่รู้สึกรู้สาอะไร


"ก็แน่อยู่แล้ว" 


ดวงตาสีม่วงฉายแววมึนงงเมื่อเห็นเพื่อนร่วมรุ่นทั้งหลายต่างมองเธอด้วยสายตาแอบเอือมระอา


ก็ฉันมั่นใจฉันผิดตรงไหน


"หมั่นไส้แฮะ.."


"มั่นซะจนน่าหมั่นไส้จริง ระวังทำตัวไม่ดีโดนหัวหน้าทิ้งล่ะ" แจนไม่วายยังเอื้อมมือมาโขกหัวเธอ อเดลกุมหัวตัวเองลูบป้อยๆ คนอายุมากสุดแยกเขี้ยวขู่พูดใส่แจน


"ทำตัวขี้หวงมากระวังซีเนียเบื่อ" 


"อ้าวแจน ไหนบอกไม่มีอะไรกับหมอซีเนียไง" 


"ไม่มีทางหรอกน่า! แล้วก็เงียบไปเลย!!"


แม้ว่าจะยังมีเสียงโต้เถียงไปตลอดการทำมื้อเย็น แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้พวกเราอึดอัดกัน อีกทั้งยังให้ความรู้สึกคล้ายตอนเป็นทหารใหม่ๆ 


ก็คงมีแค่คนเดียวที่ยังคงยิ้มไม่ออก 


อเดลเลียเหลือบมองฮิสทอเรียที่มองบทสนทนาโดยที่ไม่ได้พูดอะไรออกมา 


ฮิสทอเรีย เรสต์


นามสกุลนี้..เคยได้ยินที่ไหนกันนะ






Talk with sou

แปลกใจกันแน่ๆร้อยวันพันปีโซไม่เคยมาอัพช่วงเช้า ทุกคนต้องตะลึงกับสิ่งนี้!--//โดนตี

ตอนนี้ก็มีเปิดเรื่องของคุณแม่อเดลนิดหน่อยค่ะ อเดลร้องไห้เพราะดีใจส่วนหนึ่งที่ได้เห็นหน้าคนที่ตัวเฝ้าฝันอยากจะเห็นมาตลอดสักที

โอ๋ๆนะคนเก่งTT

เอาเป็นว่าตอนนี้ก็ติชมได้เสมอ มาอัพให้ตามสัญญาแย้ว ให้กำลังเค้ากันด้วยน้าาา!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 136 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

767 ความคิดเห็น

  1. #565 อนุตรา สุวรรณ (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 13 มีนาคม 2564 / 11:21
    ขอให้เป็นวันที่ดีนะคะไรท์
    #565
    1
    • #565-1 โซโซ่ว(จากตอนที่ 42)
      13 มีนาคม 2564 / 23:53
      เช่นกันค่ะ!
      #565-1
  2. #564 200xgirl (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 12 มีนาคม 2564 / 09:17
    วันนี้หนุว่าฝนตกแน่เลย เจอเรื่องแปลกแต่เช้า แอบครูมาอ่านเลยนะคะเนี่ยㅠㅠ
    #564
    1
    • #564-1 โซโซ่ว(จากตอนที่ 42)
      13 มีนาคม 2564 / 23:53
      โหยยย ลงทุนมากกก
      #564-1
  3. #563 Mint_kotcharat (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 12 มีนาคม 2564 / 08:58
    วันนี้ต้องกินอะไรผิดมาแน่เลยค่ะมาแต่เช้า! 55555
    #563
    1
    • #563-1 โซโซ่ว(จากตอนที่ 42)
      13 มีนาคม 2564 / 23:53
      เผลอสำลักความน่ารักของหัวหน้าเข้าไปค่ะ---
      #563-1
  4. #562 zingerjj (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 12 มีนาคม 2564 / 08:57
    เปงกลจให้ตลอดนะคะะ ขอให้เปงวันที่ดีค่ะไรท์!!
    #562
    1
    • #562-1 โซโซ่ว(จากตอนที่ 42)
      13 มีนาคม 2564 / 23:53
      เช่นกันค่ะ!
      #562-1
  5. #561 pypknss2 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 12 มีนาคม 2564 / 08:49
    วันนี้มาเช้ามากคูมไรต์ ตกใจเลย555555555555555555
    #561
    1
    • #561-1 โซโซ่ว(จากตอนที่ 42)
      12 มีนาคม 2564 / 08:50
      ตะไพร้ซ์ของเค้าเอง งุ้งงง
      #561-1
  6. #560 zingerjj (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 12 มีนาคม 2564 / 08:46
    อ๊ากกกกกกด กำลังเข้ามาดูเลยค่ะแงงงงง
    #560
    2
    • #560-1 โซโซ่ว(จากตอนที่ 42)
      12 มีนาคม 2564 / 08:48
      น่ารักนะเนี้ยยย
      #560-1
    • #560-2 zingerjj(จากตอนที่ 42)
      12 มีนาคม 2564 / 08:50
      อิ้อิ้ ตื่นมาก่อนมาเรียนกะต้องเข้ามาดู55555
      #560-2