FanFic Attack on Titan | I Love | Levi x Oc

ตอนที่ 36 : I love 33 [Ss2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 997
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 143 ครั้ง
    6 มี.ค. 64

I love 33 [Ss2]

 

 



พวกเราห้าคนต่างมองร่างไททันตัวนั้น 


ไททันของยูมิลที่กำลังสู้กับไททันตัวอื่นๆ


ร่างเล็กของไททันกระโดดไปมาอย่างชำนาญ ใช้ปากที่มีฟันแหลมกัดที่ท้ายทอยพวกไททัน


"ไม่จริงใช่ไหม..ยูมิลก็เป็นไททันเหรอ" คอนนี่กล่าวคล้ายกับไม่อยากจะเชื่อภาพตรงหน้า


ยูมิลเป็นไททันแต่เธอกลับปิดบังมันมาโดยตลอด


ใบหูอเดลได้ยินเสียงของไรเนอร์และเบลทรูทที่พึมพัมอะไรบางอย่าง สีหน้าพวกเขาดูไม่ดีนักเมื่อเห็นร่างไททันของยูมิล


หอคอยสั่นสะเทือนจากแรงกระแทก คริสต้าที่อยู่ตรงขอบกำลังจะร่วงลงไป แต่ว่าไรเนอร์ จับข้อเท้าเธอเอาไว้ได้ทัน ทำให้เธอยังคงไม่ร่วง


"ขอบใจนะ ไรเนอร์" 


แต่ไรเนอร์กลับบีบข้อเท้าสาวผมทองแน่น คริสต้านิ่วกับแรงบีบที่ข้อเท้าตัวเอง 


"ไรเนอร์! ขาฉัน!" คนถูกเรียกดูจะไม่ได้ยินที่พูดเลยแม้แต่น้อย 


"ไรเนอร์! พอแล้ว! ปล่อยขาเธอนะ! ปล่อยสิ!" คอนนี่จับไหล่คริสต้าเอาไว้ เสียงทุ้มตะโกนห้ามไรเนอร์


อเดลเลียจับข้อมือชายหนุ่ม


"ไรเนอร์!!" ชายหนุ่มรู้สึกตัวและรีบปล่อยขาของคริสต้า 


คนผมบลอนด์ทองสว่างทรุดลงนั่งกับพื้น 


"ข-ขอโทษ" 


คริสต้าไม่ได้โกรธ เธอส่ายหน้าเพราะอย่างน้อยชายหนุ่มก็ช่วยเธอเอาไว้


"คริสต้า..เธอรู้มาก่อนไหม ว่ายูมิลเป็นไททัน" ร่างสูงเอ่ยถามกับคริสต้า


คนถูกถามมีสีหน้าลำบากใจ ดวงตาสีฟ้าสวยคู่นั้น หันกลับไปมองยูมิลในร่างไททัน "ไม่เคยรู้มาก่อนเลย..ทั้งที่อยู่ใกล้กันขนาดนั้นแท้ๆ"


"ทำไมกันนะ..เป็นไปได้ยังไงกัน..." ริมฝีปากบางพึมพัมออกมาอย่างไม่อยากเชื่อ


"นั่นน่ะเหรอ ยูมิล" 


เสียงคำรามของไททันร่างเล็กที่เกาะกับหอคอยดังก้องขึ้นอีกครั้ง


"แต่อีกนัยก็แปลว่าเธอรู้ปริศนาบางส่วนของโลกนี้สินะ ไม่ได้เอะใจเลยสักนิด" เบลทรูทที่ได้ยินเพื่อนสนิทจนกล่าวเช่นนั้นก็ส่งเสียงรับคำว่าเห็นด้วย


"นี่..นายว่าเธอรู้อยู่แล้วไหม" คอนนี่หันมาถามอย่างไม่แน่ใจนัก


ในกรณีของเอเรน เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองมีพลังไททันจนกระทั่งเกิดเรื่อง


แต่ยูมิลราวกับรู้จักมัน มีดที่ขอไปตอนนั้น รู้เงื่อนไขในการแปลงร่างเป็นอย่างดี


"ทำไมยูมิลถึงปกปิดพลังมาจนถึงตอนนี้.." อเดลเลียมองร่างเล็กของคนผมทองที่หันมาสบตากับเธอ


"จะบอกว่ายูมิลอาจเป็นศัตรูของมนุษยชาติงั้นเหรอ.."


"ก็เธอแอบซ่อนพลังไว้นี่นา.." คอนนี่ตอบหญิงสาวไปแบบนั้น


ไม่มีใครรู้ว่ายูมิลคิดอะไร


เป้าหมายของยูมิลคืออะไรกันแน่


แม้แต่คริสต้าเองก็ยังคงไม่รู้


หญิงสาวส่งเสียงร้องอย่างตกใจเมื่อเห็นเพื่อนสนิทตนเองในร่างไททันถูกดึงและเริ่มโดนโจมตี


"ยูมิล!"


"คริสต้าเดี๋ยวก็ตกลงไปอีกหรอก" อเดลเลียจับไหล่เพื่อนร่วมรุ่นพยายามให้ถอยห่างจากขอบ 


แต่คริสต้าคงเป็นห่วงยูมิลมาก


ร่างไททันของยูมิลกระโดดขึ้นพยายามหนีแต่ถูกดึงขาเอาไว้ได้ 


ซากหอคอยที่หลุดออกมาจากการเกาะกุม และเมื่อยูมิลสบตากับคริสต้าจึงทำให้เธอเลือกที่จะยอมปล่อยให้ตัวเองร่วงลงไป


"อะไรน่ะ หรือว่าห่วงว่าหอคอยจะพัง" 


"ต้องใช่แน่ๆ..ถ้าเธออยากหนีเอาตัวรอดคนเดียว ใช้พลังไททันหนีไปได้สบายอยู่แล้วแต่เธอกลับ..ไม่ทำแบบนั้น"


อเดลเลียเม้มริมฝีปาก รู้สึกปวดหัวและอึดอัดกับสถานการณ์แบบนี้


ยูมิลกำลังเสี่ยงชีวิตปกป้องพวกเรา


คริสต้าปีนขึ้นยืนที่ขอบหอคอย เสียงหวานตะโกนดัง คิ้วเรียวขมวดลง 


"ห้ามตายนะ! ยูมิล!!"


"อย่ามาตายในที่แบบนี้นะ!" ท่าทางที่ดูไม่สมกับเป็นคริสต้ากับเอาคอนนี่กับไรเนอร์และเบลทรูทต่างตกใจ 


ตอนนี้รีบกอดขาหญิงสาวอย่างกลัวว่าเธอจะร่วงลงไปอีก


"คริสต้า!" อเดลเลียเกาะร่างเล็กเอาไว้เช่นกัน


"ไม่ต้องมาทำตัวเป็นคนดีเลย ยัยบ้า!" ฝ่ามือบางของคริสต้าพยายามดันตัวคอนนี่ให้ถอยห่างออกไป 


คริสต้า! เดี๋ยวก็ร่วงหรอก!


"อยากตายแบบสง่างามขนาดนั้นเชียว! เธอโง่หรือไง!? คิดจะขึ้นสวรรค์ตอนนี้มันก็สายไปแล้ว! มีชีวิตอยู่เพื่อตัวเองสิ!" คริสต้ายังคงมีท่าทีขัดขืน เธอพูดทุกอย่างที่อยากพูด ทำท่าพร้อมที่จะปล่อยให้ตัวเองร่วงไปได้ทุกเมื่อ 


ฉันไม่เคยคิดว่าเธอดื้อมาก่อนจนกระทั่งวันนี้! 


คริสต้า เลนซ์!


"ถ้าคิดจะตายเพื่อปกป้องหอคอยนี้ ก็ลืมมันไปได้เลย! พังมันซะเลยสิ!!" เสียงหวานตะโกนดังขึ้น 


"คริสต้า!" เสียงตะโกนขึ้นพยายามห้ามปรามของเธอและคอนนี่ดังแต่หญิงสาวหาสนใจฟังไม่


และทันทีที่ยูมิลได้ยินแบบนั้นเธอรีบคว้าเศษหินของซากปราสาท ใช้เป็นอาวุธปาใส่พวกไททัน


ปราสาทเอียงลงกำลังจะถล่มลงมา


"ฮ-เฮ้ย! ยัยนั่นมันพังจริงๆด้วย!" 


"สู้เขา! ยูมิล!" สาวผมทองยกแขนสองข้างขึ้นสูงเหนือหัวส่งเสียงเชียร์เพื่อนสนิทตัวเอง 


ร่างไททันของยูมิลปรากฏตรงหน้าพวกเรา ริมฝีปากที่มีฟันแหลมคมกล่าวพูด


เสียงที่พูดพอจับใจความได้ว่า 'อยากรอดไหม เกาะให้แน่นล่ะ' ทำให้พวกเรารีบขึ้นเกาะที่เส้นผมไททันของยูมิล


ซากปราสาทล้มลงทับพวกไททันจนควันฟุ้ง 


อเดลเลียร่วงกระเด็นลงมาพร้อมกับคนอื่นๆ เธอสำลักควันนิดหน่อย


ถึงดูเหมือนจะรอดแล้ว แต่พวกไททันบางตัวก็ยังลุกขึ้นมา


"เฮ้ย! ยัยขี้เหร่! ทำงานเธอให้เสร็จสิ!" คอนนี่เอ่ยแบบนั้นกับยูมิล ร่างเล็กของไททันรีบวิ่งไปเพื่อจัดการ 


ร่างไททันยูมิลกระโดดกัดที่ท้ายทอยแต่ถูกจับหัวโขกกับเศษหิน


ไททันตัวอื่นๆที่อยู่ใต้เศษหินเริ่มลุกขึ้นมา


ท่าไม่ดีแล้ว..


และไททันพวกนั้นก็รุมกรูเข้าหายูมิลและกินเธอทันที


คริสต้ามีท่าทีตกใจ ดวงตาสีฟ้าสั่นไหว ฝ่ามือเธอยกขึ้นทำท่าจะกุมใบหน้าของตัวเองไว้


"ไม่นะ….ไม่จริง.." เธอรีบออกตัววิ่งไปหาพวกไททันที่รุมกินเพื่อนสนิทตัวเองอยู่ อเดลเลียรีบวิ่งตามไปด้วยความเป็นห่วง 


"คริสต้า! อเดล!"


ห้ามอะไรไปคงไม่ฟังแล้ว


"รอก่อนสิ! ยูมิล!" เสียงหวานของคริสต้าตะโกนขึ้นอีกครั้ง หวังให้คนที่อยู่ในร่างไททันได้ยิน


"ฉันยัง…อยากคุยกับเธออยู่นะ!" น้ำตาของหญิงสาวผมบลอนด์คลอที่ดวงตา


"ฉันยัง..ไม่ได้บอกชื่อจริงกับเธอเลยนะ!"


ร่างของไททันตัวหนึ่งที่หลบอยู่หลังเศษหินโผล่ออกมาต่อหน้าหญิงสาวผมบลอนด์ 


คริสต้ายืนหยุดนิ่งอยู่ตรงนั้น ฝ่ามือของไททันที่เคลื่อนที่เข้าหาช้าๆ 


อเดลเลียยื่นมือออกไปหวังจะดึงคนอายุน้อยกว่าเข้าหาตัว


แต่เลือดที่กระเซ็นออกมาที่ท้ายทอย เสียงสลิงที่คุ้นเคยทำให้อเดลชะงัก 


เธอจับไหล่คริสต้าเอาไว้ ดึงเข้าหาตัวราวกับจะกอด


แผ่นหลังของหญิงสาวผมดำที่อเดลเลียคุ้นเคยยืนอยู่บนเศษหิน


"คริสต้า..ทุกคนถอยไป"


"ที่เหลือพวกเราจัดการเอง"


"มิคาสะ!"


เมื่อคนผมดำตัดสั้นกล่าวจบ ร่างของทหารหน่วยสำรวจหลายนายก็พุ่งตรงจัดการไททันที่เหลืออยู่ทันที


อเดลเลียทิ้งน้ำหนักตัวเองใส่คริสต้าไป ทั้งที่ยังเกาะกับเธออยู่ คล้ายดูเหมือนจะเป็นท่ากอด คริสต้าชะงักไปเมื่อได้ยินเสียงถอนหายใจของอเดลข้างหู


"คริสต้า..ขอร้องล่ะอย่าวิ่งออกมาแบบนั้นอีกนะ.." หญิงสาวที่ได้ยินแบบนั้นก็ชะงักไป ริมฝีปากเม้มเข้าหากันพึมพัมว่าขอโทษกับอเดล


เมื่อฆ่าไททันทุกตัวได้หมด อเดลมองคริสต้าที่ประคองร่างของยูมิลในสภาพแขนและขาขาดเอาไว้อ้อมแขนของเธอ ข้างๆกันมีฮันจินั่งอยู่ด้วย


ยูมิลลืมตาขึ้นมามองหญิงสาวตรงหน้า ไม่ได้พูดอะไรออกไป 


คริสต้ามองเพื่อนสนิทตัวเอง ยกยิ้มอย่างโล่งอก 


"ชื่อจริงของฉันคือ.."


"ฮิสทอเรีย"


ยูมิลค่อยๆยกยิ้มออกมาและปิดเปลือกตาตัวเองลงช้าๆ


รอยยิ้มที่อเดลเลียเห็นจากยูมิล มันทำให้เธอหวั่นใจเหลือเกิน


ว่านั่นจะเป็นรอยยิ้มครั้งสุดท้ายของหญิงสาว


อเดลเลียกุมสร้อยที่ห้อยคอเอาไว้อีกครั้ง เธอย่อตัวนั่งลงถอนหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน ดวงตาสีม่วงแอบสั่นไหว เมื่อฝ่ามือยังสัมผัสได้ถึงความเย็บเฉียบของแหวนจากตัวสร้อยก็โล่งอก


ฉันรอดมาแล้วนะคะ..หัวหน้า




Talk with sou

แอแงตอนนี้มาก ชอบยูมิลมากค่ะ ตอนยูมิลลืมตาขึ้นมาคือเหมือนเขาลืมตามาเพื่อฟังชื่อจริงคริสต้าเรย ชอบมากแงงง

ขอบคุณมากๆสำหรับทุกคนที่คอมเม้นให้กำลังเค้ามันได้ผลดีมากค่ะฮื่อ

มะมีไรทอล์คมากเอาเปงว่าวันนี้ติชมได้เสมอ ฝันดีนะคะ!

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 143 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

747 ความคิดเห็น

  1. #542 Nicosinnet (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 มีนาคม 2564 / 23:28
    คถหัวหน้าแร้ววว
    #542
    1
    • #542-1 SouSo(จากตอนที่ 36)
      10 มีนาคม 2564 / 22:49
      คถเหมือนกันนน
      #542-1
  2. #516 อนุตรา สุวรรณ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 7 มีนาคม 2564 / 19:39
    หัวหน้าาาอเดลคิดถึงแล้ว
    #516
    1
    • #516-1 SouSo(จากตอนที่ 36)
      7 มีนาคม 2564 / 23:37
      เค้ากะคิดถึง---//ไม่ใช่
      #516-1
  3. #514 dolphinsaysmeow (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 7 มีนาคม 2564 / 07:21
    แงๆ คิดถึงเฮย์โจวแล้ว;-;
    #514
    1
    • #514-1 SouSo(จากตอนที่ 36)
      7 มีนาคม 2564 / 23:37
      เค้ากะคิดถึงเหมือนกันนนน
      #514-1
  4. #513 zingerjj (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 7 มีนาคม 2564 / 00:12
    คิดถึงเฮย์โจว!!!! หนูจะไปลากตัวเฮียเขามาเดี๋ยวนี้ล่ะค่ะ
    #513
    3
    • #513-2 zingerjj(จากตอนที่ 36)
      7 มีนาคม 2564 / 00:34
      จะยอมมาดีๆมั้ยคะคุณหัวหน้า
      #513-2
    • #513-3 zingerjj(จากตอนที่ 36)
      7 มีนาคม 2564 / 00:35
      555555 เกิดอาการคิดถึงหัวหน้าเกินอะตรา มารับผิดชอบด้วยค่ะ
      #513-3
  5. #512 _HORIZON_SKY_ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 7 มีนาคม 2564 / 00:08

    หัวหน้าคะ อย่าค่าตัวแพงได้ไหม๊!! อเดลคิดถึงแย่แล้วมั้งนั่น555

    #512
    1
    • #512-1 SouSo(จากตอนที่ 36)
      7 มีนาคม 2564 / 23:36
      บ่นคิดถึงทุกสองนาทีค่ะ55555555555
      #512-1
  6. #511 zingerjj (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 7 มีนาคม 2564 / 00:01
    มาจริงด้วย!!
    #511
    1
    • #511-1 SouSo(จากตอนที่ 36)
      7 มีนาคม 2564 / 00:09
      มะพลาดดดด
      #511-1
  7. #510 Paam555 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 7 มีนาคม 2564 / 00:00
    เรามาทัน!!ในที่สุด😂
    #510
    3
    • #510-2 Paam555(จากตอนที่ 36)
      7 มีนาคม 2564 / 00:09
      เราคิดถึงไรท์มากๆ
      #510-2
    • #510-3 Paam555(จากตอนที่ 36)
      7 มีนาคม 2564 / 00:10
      good nightนะคะ
      #510-3