FanFic Attack on Titan | I Love | Levi x Oc

ตอนที่ 18 : I love 18

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,336
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 286 ครั้ง
    4 ก.พ. 64

I love 18

 

วอลล์โรเซ่สามารถป้องกันการบุกรุกของไททันได้อีกครั้ง ต้องขอบคุณหน่วยสำรวจและกองรักษาการณ์ที่ตามมาช่วย


พวกเขาใช้เวลา1วันเต็มๆในการกวาดล้างไททันที่เขตทรอสต์ 


จากเหตุการณ์ครั้งนั้น  พวกเขาจับไททันประเภท4เมตร และ7เมตรแบบเป็นๆ มาได้อย่างละตัว


แต่ว่ามีทหารตายและสาบสูญกว่า207รายและมีคนบาดเจ็บ897ราย


แม้ว่าเป็นครั้งแรกที่มนุษย์ยับยั้งการบุกรุกของไททันได้ แต่หลายคนไม่มีใจจะฉลองเพราะมีผู้เสียชีวิตและสูญหายมากเกินไป


"ทำไมเอเรนถึงถูกไต่สวน" มิคาสะเอ่ยถามอาร์มินออกมาขณะที่พวกเรายังคงนั่งอยู่ด้วยกัน 


"ผมก็ไม่แน่ใจ พวกเขาคงหาทางเล่นงานเอเรน"


"หมายความว่าไง"


อาร์มินก้มใบหน้าลงมองจานอาหาร "ผมคิดว่าพวกนั้นคงจะตัดสินว่าให้อยู่หรือตาย" คนผมดำที่ได้ยินดังนั้นก็ผุดลุกขึ้นยืน ใบหน้าแสดงความตื่นตระหนก


"คงเพราะว่ามีอยู่ของเอเรนอาจทำให้เกิดสงครามกลางเมืองได้" อเดลลูบแขนมิคาสะให้ใจเย็นลง ดึงตัวคนที่เหมือนน้องแท้ๆให้นั่งลงตามเดิม


ถ้าชีวิตอเดลเลียจะมีอะไรสำคัญ 


ก็คงแค่น้องชาย2คนและน้องสาวที่เก่งมากๆอีกคนหนึ่ง


"มิคาสะ แอคเคอร์มัน! อาร์มิน อาร์เลิร์ต! อเดลเลีย แมเดอลีน! อยู่นี่รึเปล่า!" พวกเราลุกขึ้นยืนหันไปมองหน้าคนมาใหม่ ทหารจากกองสารวัตร


"อยู่ค่ะ" 


"บ่ายนี้เธอสามคนต้องไปห้องไต่สวนในฐานะพยาน" ทั้งสามคนมองใบหน้าสารวัตรทหารคนนั้นกระพริบตาปริบๆมึนงง


ทั้งสามคนเข้ามาอยู่ในห้องไต่สวน เห็นเอเรนที่ถูกพาตัวเข้ามาด้วยสีหน้าไม่เข้าใตกับสถานการณ์ เขาถูกปืนจ่อที่แผ่นหลังดันให้เดินไป


พอเป็นแบบนี้เธอนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์เมื่อคราวที่เธอได้เจอกับรีไวล์อีกครั้ง


อเดลไม่รู้ว่ารีไวล์จำไม่ได้หรือว่าแกล้งหลอก แต่ว่าตอนนั้นเขากับเธอก็โต้เถียงกันอยู่นานเพราะพยายามเอาตัวเอเรนไป


ช่างมัน จำไม่ได้ก็ดีแล้ว นึกถึงทำไมกัน


เอเรนหันมาสบตากับพวกเรา แววตาของเขาสั่นไหวราวกับสับสน


"เอาล่ะ มาเริ่มเลย"


"เธอคือเอเรน เยเกอร์ใช่ไหม เธอคือทหารที่ปฏิญาณตนว่าจะสละชีวิตเพื่อบ้านเมือง ใช่หรือไม่ใช่"


"ใช่ครับ.."


การไต่สวนเริ่มขึ้น เพราะเหตุการณ์แบบนี้ไม่เคยเปิดขึ้นเลยต้องตัดสินใจเปิดประชุมทางทหารด้วยเช่นกัน 


ทหารจากทั้งสามกองทัพถึงได้มาอยู่รวมกันที่นี่


"การตัดสินครั้งนี้จะเป็น การตัดสินอนาคตของเธอว่าจะสังกัดทัพไหน"


"กองสารวัตรทหารหรือทีมสำรวจ.."


"เริ่มฟังข้อเสนอจากกองสารวัตรก่อน"


"ผมไนล์ ดอว์คผู้บัญชาการกองสารวัตรจะกล่าวข้อเสนอ" 


และเพียวแค่ข้อเสนอที่ถูกยกมา อเดลเลียจึงได้ตั้งไนล์ ดอว์คไว้ในบัญชีดำของเธอ


"เราขอเสนอว่าหลังตรวจสอบร่างกายเอเรน เยเกอร์อย่างถี่ถ้วน เขาควรถูกกำจัดโดยเร็วที่สุด" ไนล์ ดอว์คยังคงพูดต่อไป


"จริงอยู่ที่พลังไททันของเขาขับไล่ไททันที่มารุกรานได้สำเร็จ แต่ว่าการมีตัวตนอยู่ของเขาอาจทำให้เกิดจลาจลได้"


ว่าแล้วเชียว กลัวเรื่องนี้กันจริงๆสินะ..


"ดังนั้นหลังจากเราเก็บข้อมูลเท่าที่ทำได้แล้ว เราจะให้เขาได้เสียสละเพื่อความอยู่รอดของมนุษย์" แต่แล้วก็มีบาทหลวงจากลัทธิบูชากำแพงขึ้นแทรก


"เขาคือคนน่ารังเกียจที่แทรกซึมเข้ามา เราต้องฆ่าเขาทันที"


"บาทหลวงนิคอยู่ในความสงบด้วย"


อเดลเลียนิ่ง เธอแอบถอนหายใจแรงๆ


หวังว่าทีมสำรวจจะมีแผนการที่พอจะช่วยน้องชายเธอได้อยู่บ้าง


"ต่อไปทีมสำรวจบอกข้อเสนอได้"


เออร์วิน สมิธ ที่เป็นผู้บัญชาการเอ่ยเพียงแค่จะรับชายหนุ่มผู้เป็นไพ่ตายเข้าทีมสำรวจอย่างเป็นทางการ และใช้พลังไททันของเอเรนกู้วอลล์มาเรียกลับคืนมา


"เท่านี้ครับ ท่าน"


"เท่านี้เองเหรอ" ผู้บัญชาการเออร์วินรับคำ


"ครับ ถ้ามีเขา เรากู้วอลล์มาเรียคืนได้แน่ ผมว่ามันชัดเจนอยู่แล้วว่าเราควรให้ความสำคัญอะไรก่อน"


ดาเรียส แซคเกรย์ หันไปมุ่งถามคำถามกับผู้บัญชาการกองรักษาการณ์ว่าประตูเขตทรอสต์คงถูกปิดผนึกและไม่สามารถเปิดมันได้อีก


แต่ก็มีพ่อค้าที่ร่วมอยู่กล่าวขึ้นแทรกเสนอว่าควรจะปิดผนึกประตูทั้งหมดก่อน เพราะไททันมหึมา ทำลายได้แค่บริเวณประตู ถ้าปิดตายก็จะไม่โดนโจมตี


การโต้เถียงในชั้นศาลเริ่มโหวกเหวกเสียงดังมากขึ้น


แต่เสียงของคนที่เธอไม่คิดว่าเขาจะเปิดปากพูดก็ดังขึ้น "ปากดีนักนะแก มีอะไรมายืนยันว่าไททันมันจะไม่บุกระหว่างเสริมความแกร่งให้กำแพง พวกเราที่แกพูดถึงน่ะ คือคนที่คอยปกป้องให้พวกแกได้อยู่ดีกินดีจนอ้วนไม่ใช่รึไง"


เปิดปากแต่ละที ก็ด่าจี๊ดไปถึงใจเลยนะ


"พวกเราแค่บอกว่าถ้าผนึกกำแพงอย่างเสร็จสมบูรณ์เราก็จะรอดน่ะ"


อเดลถอนหายใจเมื่อการโต้เถียงยังคงไม่ยอมเงียบลง 


ผู้ตัดสินคดีเคาะลงโต๊ะเป็นเชิงห้ามปราม "เงียบๆหน่อย ไปเถียงกันที่อื่น นี่มันศาล"


"มาต่อกันดีกว่า คุณเยเกอร์ มีเรื่องจะถามหน่อยในฐานะทหารเธอสามารถรับใช้มนุษย์โดยการใช้พลังไททันของเธอได้ไหม"


เด็กหนุ่มอายุ15ตอบมั่นใจแม้แววตาจะหวาดกลัว


"ครับ ผมทำได้"


"งั้นเหรอ แต่ว่าในปฏิบัติภารกิจ ณ เขตทรอสต์มีรายงานว่า.." ดาเรียสเงียบเสียงลงไปยกกระดาษขึ้นมาอ่านจากนั้นจึงพูดต่อ


"หลังจากกลายร่างเป็นไททันเธอจู่โจมมิคาสะ แอคเคอร์มันกับอเดลเลีย แมเดอลีน" เอเรนหันมามองใบหน้าเธอสองคนด้วยความตกใจ เพียงเท่านั้นอเดลกับมิคาสะจึงได้แต่หันไปมองแรงใส่ริโก้


สาวแว่นกระซิบเบาๆอย่างเหนื่อยใจ


"อะไร จะให้เขียนโกหกลงไปในรายงานเหรอ..ปกปิดความจริงแบบนี้ไม่มีประโยชน์ต่อมนุษยชาติเลย"


"ใครคือมิคาสะ แอคเคอร์มันกับอเดลเลีย แมเดอลีน"


"ค่ะ ฉันเอง" พวกเธอสองคนขานรับ


"พวกเธอเหรอ จริงหรือเปล่าที่เอเรน เยเกอร์จู่โจมเธอตอนกลายร่างเป็นไททัน"


มิคาสะกับเธอนิ่งเงียบ สุดท้ายก็เลือกจะตอบความจริงออกไปเพื่อตัวเอเรนเอง


"เป็นความจริงค่ะ.." 


แต่จากนั้นมิคาสะก็เอ่ยบางอย่างขึ้นมา "แต่ว่าก่อนหน้านั้น เอเรนที่แปลงร่างเป็นไททันได้ช่วยชีวิตฉันถึงสองครั้งนะคะ"


ครั้งแรกคือตอนที่มิคาสะกำลังตกเป็นเหยื่อไททัน


และครั้งที่สองที่ปกป้องเราสามคนจากกระสุนปืนใหญ่


"ฉันหวังว่าท่านจะพิจารณาข้อเท็จจริงนี้ด้วย"


"ฉันเช่นกันค่ะ" อเดลเลียสมทบแม้ว่าอาจจะไม่ได้เป็นประโยชน์มากนัก แต่ก็ดีกว่าทำให้ผู้คนเชื่อว่าเอเรนคือภัยร้ายสู่เมือง


"ผมขอคัดค้าน" แต่ไนล์ ดอว์คแย้งขึ้นมา


"ผมเชื่อว่าคำให้การเหล่านั้นมาจากความรู้สึกส่วนตัวของเธอเองครับ" อเดลเลียแอบจิ๊ปาก


"มิคาสะ แอคเคอร์มัน สูญเสียพ่อแม่ไปตั้งแต่เด็กๆและครอบครัวของเยเกอร์รับอุปการะเอาไว้" ไนล์หันสายตามามองเธอ


"เช่นเดียวกันอเดลเลีย แมเดอลีน เธอเป็นลูกสาวเพียงคนเดียวจากตระกูลแมเดอลีนที่มีการทำธุรกิจลับๆ พฤติกรรมล่าสุดของเธอมีเหตุการณ์ร้ายแรงอย่างเช่นที่ว่ามีคนเห็นหญิงสาวคล้ายคลึงกับเธอลงไปที่ใต้ดินและฆ่าคนไร้ทางสู้"


ไอ้กลุ่มอันธพาลพวกนั้นน่ะนะ?


ไร้ทางสู้บ้านแกสิ ไนล์ ดอว์ค


"ยิ่งไปกว่านั้น พวกเราสืบทราบมาว่ามีเหตุการณ์น่าตกใจอยู่เรื่องหนึ่งครับ" 


นี่สืบไปลึกขนาดไหนกัน ไอ้สารวัตรนี่


"ตอนที่เอเรน เยเกอร์และมิคาสะแอคเคอร์มันเก้าขวบนั้น พวกเขาแทงโจรสามคนจนตาย โดยมีอเดลเลีย แมเดอลีนสมรู้ร่วมคิด แม้ว่าจะเป็นการป้องกันตัว เราก็อดไม่ได้ที่จะตั้งคำถามเกี่ยวกับพื้นฐานมนุษยธรรมของพวกเขา"


"เราควรฝากชีวิตและทรัพย์สินในมือเขาเหรอ นี่ยังไม่พูดถึงชะตากรรมของมนุษยชาตินะ"


"ขอคัดค้านค่ะ!" อเดลเลียพูดขึ้นเต็มเสียง ยกมือขึ้นค้าน ด้วยใบหน้าทะมึนทึง คิ้วเรียวขมวดลง ใบหน้าแสดงความไม่พอใจชัดเจน คนทั้งชั้นศาลหันมามองเธอตาเดียวรวมถึงรีไวล์ด้วย


เรื่องเมื่อตอนนั้น เธอแค่บังเอิญไปเจอกับพวกเขาเข้าเท่านั้น


แล้วจะให้ปล่อยเด็กสองคนที่กำลังลำบากจะถูกฆ่างั้นเหรอ?


"ถ้านั่นเป็นการป้องตัวที่เกินเหตุ ก็เป็นความสะเพร่าของสารวัตรทหารที่ได้รับแจ้งเรื่องช้า เลยทำให้พ่อแม่ของมิคาสะ แอคเคอร์มันต้องตายไม่ใช่หรือคะ?" อาร์มินกับริโก้พยายามดึงแขนห้ามปรามเธอให้ใจเย็นลง


"และการที่พวกเราจะเป็นใครมาจากครอบครัวไหน ก็ไม่เห็นสำคัญกับคดีในครั้งนี้เลยค่ะ ไม่คิดบ้างเหรอคะ ว่านี่มันคือการรุกล้ำสิทธิมนุษยชนของพวกเรา" ไนล์ ดอว์คขมวดคิ้วสีหน้าไม่พอใจชัดเจนแต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรอเดลเลียจึงกล่าวต่อ


"ฉันเป็นทหารที่ยอมถวายหัวใจเพื่อบ้านเมืองค่ะ ยอมที่จะบอกข้อมูลทุกอย่างที่เป็นประโยชน์ต่อมนุษยชาติ"


"แต่แบบนี้ก้าวก่ายเกินไป ไม่สบอารมณ์ค่ะ"


แต่แล้วพ่อค้าคนเดิมก็พูดขึ้นด้วยใบหน้าที่หวาดกลัวชี้มาทางพวกเรา


"สองคนนั้น..พวกเธอไม่ใช่มนุษย์แน่ๆ!"


"ใช่แล้ว เราควรชำแหละเธอด้วย!"


"เดี๋ยวก่อนสิครับ! ถึงผมจะเป็นสัตว์ประหลาดแต่เธอสองคนไม่เกี่ยวด้วยเลย!" เอเรนแย้งขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นพวกเขาเริ่มพุ่งเป้ามาที่เรา


"ใครจะไปเชื่อ!"


"เรื่องจริงนะครับ!" 


"ต้องใช่แน่ๆแกถึงปกป้อง"


"ไม่ใช่!!" เสียงโซ่ที่คุมตัวเขาเอาไว้ขยับ ราวกับว่ามันกำลังจะหลุดออกมา


"พวกคุณเอาแต่คาดเดากันไปโดยมีผลประโยชน์ส่วนตัวเป็นที่ตั้ง และที่จริง..พวกคุณไม่เคยเห็นไททันด้วยซ้ำ จะกลัวกันไปทำไม" เอเรนในสภาพที่เหงื่อชุ่ม อยู่ๆที่ตรงนั้นบรรยากาศก็เงียบลงราวกับเป็นใจ


"ถ้าคนที่แข็งแกร่งไม่ต่อสู้และใครจะทำล่ะ ถ้ากลัวที่จะสู้เพื่อตัวเอง งั้นผมก็จะให้ยืมพลัง"


"ไอ้พวกขี้ขลาด.." 


"ว่าไงนะ…"


"เงียบไปเลย!! ทิ้งมันไปซะแล้วให้ผมจัดการ!!"


ไนล์ ดอว์คมองท่าทีของเอเรนด้วยความระแวงและสั่งลูกน้องเขาให้ตั้งท่าเตรียมยิงที่เอเรน


หางตาอเดลเห็นรีไวล์ที่เดินออกมา และเมื่อปืนจ่อที่เอเรนเขาก็ถูกเตะจนหน้าหันและฟันหลุด อีกทั้งยังถูกเตะแบบนั้นอยู่ซ้ำๆ


อเดลเบิกตากว้างเช่นเดียวกับมิคาสะ คนผมดำเตรียมจะพุ่งตัวไป แต่อาร์มินดึงแขนไว้


สุดท้ายรีไวล์เหยียบหัวเขาให้กดต่ำแนบกับพื้น


"ฉันคิดว่าความเจ็บปวดคือการสั่งสอนที่ดีที่สุด" 


แต่มันไม่ใช่กับการที่นายจะมาทำกับน้องชายฉัน..


ที่อเดลรู้สึกสงสัยคือไม่มีใครคิดจะห้ามเลยต่างหาก


แต่อเดลพอเข้าใจแล้ว


แผนการของทีมสำรวจ


คือทำให้เห็นว่าเอเรนจะสามารถอยู่ภายใต้การควบคุมของรีไวล์คนนั้นได้อย่างไม่มีอะไรต้องหวาดระแวง


แต่ไม่เล่นแรงเกินไปหน่อยรึไง


"ท่านครับ ผมมีข้อเสนอ" ผู้บัญชาการเออร์วินยกขึ้นเอ่ยข้อเสนอตามแผนการเป๊ะ


"พลังไททันของเอเรนอาจมีปัจจัยที่เราไม่ทราบแน่ชัดอาจจะมีอันตรายซ่อนอยู่ ทำไมเราถึงไม่ให้อยู่ภายใต้การดูแลของหัวหน้ารีไวล์ล่ะครับ"


"กล้าใช้คำว่าดูแลนะ.." อเดลเลียพึมพัมเสียงเบา


"ควบคุมเอเรน เยเกอร์งั้นเหรอ ทำได้ไหม รีไวล์.."


"ถ้าเป็นเรื่องฆ่าเขาทำได้แน่ แต่ปัญหาคือไม่มีโอกาสได้ทำอย่างนั้น" เขาหันมามองใบหน้าทะมึนทึงที่กับโกรธจัดของมิคาสะด้วยหางตา อเดลเลียถอนหายใจแรงๆ


มองน้องชายที่เสียเลือดและใบหน้าบวมช้ำ


ถึงจะฟื้นฟูได้แต่คงเจ็บมากแน่ๆ


คิดว่าอเดลเลียเป็นใครล่ะถึงรู้ เธอคือคนที่เคยโดนอันธพาลใต้ดินคนนั้นเตะเชียวนะ


แม้จะไม่ใช่เรื่องน่าภูมิใจก็เถอะ


"ฉันตัดสินใจได้แล้ว"


ผลของคดีคือเอเรนได้อยู่กับหน่วยสำรวจ


ถึงที่ทำไปทั้งหมดก็เพื่อเอาตัวเอเรนมา


แต่คิดว่ามิคาสะคงแอบพาลไม่ชอบขี้หน้าไปแล้วล่ะนะ


รวมถึงเธอด้วยนิดหน่อย


อเดลเลียก่อนเดินออกมาเธอสบตาเข้ากับมนุษย์ที่ได้ชื่อว่าแข็งแกร่งที่สุด


และคนที่หลบสายตาไปก่อนก็คือเธอ


คงยังจำไม่ได้หรอกเนอะ?




Talk with sou

มาแย้ววววว เย่ววว

มีโมเม้นต์สบตามองหน้ากันค่ะ แต่เดี๋ยวมาแบบจุใจเอาให้หายคิดถึงไปเรยมาแน่ค่ะ!

ตอนพิเศษคิดว่าอาจจะลงหลังจากอัพตอนที่20ขึ้นไปเสร็จนะคะ!

ดีใจที่ทุกคนอินแล้วก็ชอบเรื่องนี้นะคะะะ นักอ่านน่ารักกันทุกคนเรยยย

สำหรับวันนี้ยังไงก็ติชมได้เสมอ ฝันดีนะคะ!

ริโก้อเดล or อเดลริโก้---//โดนตี



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 286 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

755 ความคิดเห็น

  1. #645 Imlikenoey (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 เมษายน 2564 / 10:11
    อยากได้มุมมองของรีไวล์จังเลยค่ะ
    #645
    1
    • #645-1 โซโซ่ว(จากตอนที่ 18)
      1 พฤษภาคม 2564 / 23:47
      เค้าจะลองเอาไปพิจาณาดูน้าา
      #645-1
  2. #312 zingerjj (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2564 / 19:57
    แจนเดลค่ะ//โดนทืบ
    #312
    1
    • #312-1 SouSo(จากตอนที่ 18)
      12 กุมภาพันธ์ 2564 / 22:58
      มาเรยยยยยย
      #312-1
  3. #246 Nicosinnet (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2564 / 14:25
    จำได้มั้ยนะ
    #246
    1
  4. #145 _HORIZON_SKY_ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2564 / 17:37

    อ่านรอบ2ก็ยังชอบตอนอเดลเลียพูดในศาลจังเลย ห้าวด๋องๆดีจริงๆ5555555

    #145
    1
    • #145-1 เนเธ‹เนเธ‹เนเธง(จากตอนที่ 18)
      5 กุมภาพันธ์ 2564 / 22:33
      อเดลก็ตัวเท่านี้แต่ห้าวมั่ก แม้แต่ส้มก็หยุดมะได้---
      #145-1
  5. #144 นินจาแมว (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2564 / 06:41
    คงจำได้แหละเนอะ
    #144
    1
  6. #143 Sweet lemon (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2564 / 06:20
    เลิ่กลักในระดับนึงคะ555
    #143
    1
    • #143-1 เนเธ‹เนเธ‹เนเธง(จากตอนที่ 18)
      5 กุมภาพันธ์ 2564 / 22:33
      เจอคนเคยมีเรื่องเลิ่กลั่กเปงทัมดาา---
      #143-1
  7. #142 นิยาย ขออ่านที (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2564 / 02:21
    จำได้ๆๆๆๆๆๆๆๅ
    #142
    1
  8. #141 pypknss2 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2564 / 01:00
    เจอกันแร้วววว แงงง วันนี้ที่รอคอบ
    #141
    1
  9. #140 ขอถาม1คำ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2564 / 00:35
    รู้สึกถึงความเลิกลั่ก555555
    #140
    1
  10. #139 _HORIZON_SKY_ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2564 / 00:12

    น้องเลิ่กลั่กแล้ววว

    #139
    1
    • #139-1 เนเธ‹เนเธ‹เนเธง(จากตอนที่ 18)
      5 กุมภาพันธ์ 2564 / 22:32
      เลิ่กลั่กนิดนึงเจอคนเคยเตะตัวเอง---
      #139-1
  11. #138 parima_123 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2564 / 23:53

    ชอบๆ รอตอนต่อไป🥰
    #138
    1
  12. #137 pnc-cc (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2564 / 23:51
    สนุกมาก แงงงง เป็นกำลังใจให้ไรท์น้าาาา
    #137
    1
  13. #136 0979806527n (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2564 / 23:43
    รออยู่เลยค่ะ สนุกมากๆๆๆๆๆๆ
    #136
    1
  14. #135 wanidawu0013 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2564 / 23:43
    โมเมนต์มานิดนึงก็ยังงงงงดี
    #135
    1
  15. #133 meisian43 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2564 / 23:35

    กำลังรออยู่เลยคะ!!!
    #133
    1