FanFic Attack on Titan | I Love | Levi x Oc

ตอนที่ 17 : I love 17

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,357
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 299 ครั้ง
    3 ก.พ. 64

I love 17

 




เพียงแค่เอเรน เยเกอร์บอกว่าจะทำ แผนการก็เริ่มขึ้นอย่างรวดเร็วและกระทันหัน 


ไม่มีใครเข้าใจความคิดของผู้บัญชาการ แต่อย่างว่า บางทีเขาคนนั้นอาจจะเห็นอะไรที่พวกเราไม่เห็นก็ได้


เอเรนเดินแยกไปกับผู้บัญชาการเพื่ออธิบายแผนแก่ทหารที่กำลังรวมพล


มีทหารจำนวนมากที่พยายามจะหนีทัพ แม้ผู้บัญชาการจะสั่งให้ละเว้นโทษ สุดท้ายพวกเขาก็ตัดสินใจกลับมาเข้าร่วมแผนการเพราะไม่อยากให้ครอบครัวหรือคนที่ตัวเองรักต้องมาเจอภาพแบบเดียวกันตัวเอง


"ไม่ต้องปะทะกับไททันเหรอ?" 


"ขอโทษครับ..ไม่ได้ตั้งใจจะพูดแทรก ผมรู้ว่าผมเป็นแค่ทหารฝึกหัด.." 


"ไม่เป็นไร พูดมาได้เลย" เธอยืนอยู่ข้างๆอาร์มินฟังเขาอธิบายแผนให้แก่ทหารอีกสองคนที่ยศสูงกว่า 


อเดลจับไหล่มิคาสะที่สายตากำลังมองเอเรนอยู่


"มิคาสะ ฟังแผนก่อนเถอะ" คนที่มักสวมผ้าพันคออยู่เสมอหันกลับ เธอพยักหน้ารับ อาร์มินอธิบายแผนต่อ


"ไททันจะมีปฏิกิริยาต่อมนุษย์ที่รวมตัวกันมากกว่าปกติ ถ้าเราอาศัยจุดนั้นรวมคนจำนวนมากไปกระจุกอยู่ใกล้ๆกำแพง ผมเชื่อว่าเราจะเบนความสนใจพวกไททันส่วนใหญ่ให้ออกห่างเอเรนได้" 


แบบนั้นก็จะสามารถเลี่ยงการปะทะ และลดจำนวนผู้ที่จะเสียชีวิตได้ และคอยใช้ปืนใหญ่จัดการพวกมัน


"แต่เราปล่อยให้เอเรนไปคนเดียวไม่ได้ ต้องทหารหัวกะทิบางส่วนไปคุ้มกันเขาด้วย แถมไม่มีทางจะหลีกเลี่ยงการปะทะกับไททันที่เข้ามาทางประตูได้ ดังนั้นเราต้องพึ่งทักษะของทหารกลุ่มนี้"


ทหารหน่วยรักษาการณ์รับคำ "เข้าใจแล้วล่ะ มาปรับปรุงแผนการของเราเถอะ" 


แผนนี้จะได้ผลก็ต่อเมื่อการันตีว่าเอเรนปลอดภัยและนำหินไปอุดรูได้สำเร็จ


ถึงแม้ว่าจะไม่มีอะไรมาการันตีเรื่องนั้นได้..


หลังจากนั้น ผู้บัญชาการได้เรียกทหารหัวกะทิของกองกำลังรักษาการณ์เพื่อทำหน้าที่คุ้มครองเอเรน เยเกอร์ ร่วมกับเธอและมิคาสะ


 "ไปกันเถอะ เริ่มแผนการได้" อเดลวางฝ่ามือบนกลุ่มผมสีบลอนด์ของอาร์มิน ยกยิ้มให้ และออกตัววิ่งไปพร้อมพวกเอเรน


"ฟังฉันนะ เยเกอร์" ระหว่างที่กำลังวิ่ง หญิงสาวผมสีเทาขาว ตัดสั้น แว่นตาและดวงตาสีฟ้าที่ดูดุๆตลอดเวลา


ริโก้ เบอร์เซนก้า 


เธอเป็นผู้หญิงที่อเดลคิดว่าไม่ค่อยเหมาะจะพูดในสถานการณ์แบบนี้


แต่สเปคผู้หญิงที่ชอบของอเดลเลีย


คือริโก้ เบอร์เซนก้า


"ในระหว่างที่เราปฏิบัติภารกิจ อาจจะมีคนต้องตาย..พวกนายทุกคนด้วย" เธอกล่าวประโยคนั้นจบก็หันมาสบตากับอเดลเลียพอดิบพอดี


"จะมีทั้งเพื่อนๆของฉัน พวกรุ่นพี่และพวกรุ่นน้อง แน่นอนว่าทหารทุกคนพร้อมเสียสละเพื่อนาย แต่คนเหล่านี้ไม่ได้เป็นแค่หมากบนกระดาน" 


คำที่ริโก้พูดออกมาทำอเดลชะงักไป 


ทุกคนมีชื่อ มีครอบครัวและมีความรู้สึกเหมือนกัน


ภาพที่เธอลอยเข้ามาในหัวของอเดลคือภาพที่ไม่น่าจดจำในวัยเด็กของตัวเอง


มานึกขึ้นได้อะไรเอาป่านนี้


แต่จู่ๆในความทรงจำก็มีอีกภาพผู้หญิงคนหนึ่งที่ลอยเข้ามา


ผู้หญิงคลับคล้ายกับอเดล..ที่เจอในฝันเมื่อ5ปีก่อน


ในตอนนี้อเดลเลียจะยังไม่สามารถไขปริศนาที่อาจเป็นลางบอกเหตุให้เธอได้ 


ว่าอะไรที่เธอควรหยุด..


คำพูดที่หายไปตอนนั้นต้องการจะบอกอะไร


"และในวันนี้จะมีคนตายเพื่อนายเป็นจำนวนมากแน่นอน นายจะต้องไม่ทำให้พวกเขาต้องตายไปอย่างสูญเปล่าเด็ดขาด ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม.."


"ห้ามลืมว่าพวกเขาตายเพื่อนายมันคือความเสียสละที่มีต่อหน้าที่" อเดลเลียปิดริมฝีปากเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะจะตัดสินใจเอ่ย


"ริโก้ เบอร์เซนก้า ฉันชอบคุณค่ะ" 


"หา?!" ริโก้แสดงสีหน้าเหวอหวา อย่างไม่ค่อยเข้าใจนัก อเดลหัวเราะออกมาเบาๆ "ก็แค่ในแบบชื่นชมเฉยๆค่ะ ไม่คิดไปในแนวชู้สาวหรอก.." 


ริโก้อ้าปากเหมือนจะพูดแต่พูดไม่ออก สาวแว่นเธอถอนหายใจ "ฉันจะมาถามชื่อเธอทีหลัง ตอนนี้มุ่งสนใจภารกิจก่อน"


ริโก้หยุดวิ่งยิงกระสุนควันสีเขียวและยิงขึ้นท้องฟ้า เป็นสัญญาณเริ่มทำภารกิจ


อเดล มิคาสะกระโดดลงจากกำแพงใช้เครื่องเคลื่อนย้ายมุ่งหน้าตามเอเรนไป แสงสีทองอร่ามสว่างจ้าบ่งบอกว่ากำลังแปลงร่าง


เป็นไททันตัวเดียวกับที่เธอเห็นเมื่อครั้งศูนย์บัญชาการ ร่างไททันของเอเรนคำรามออกมา


มิคาสะและเธอยืนมองเฝ้าสังเกตการณ์ห่างๆ


ที่ผิดปกติแปลกไปคือร่างไททันที่ควรจะกำลังพยายามยกก้อนหิน กลับก้าวเท้าเดินมาทางพวกเธอสองคน


"เอเรน..?"


"มิคาสะหลบเร็วเข้า!" ตามสัญชาตญาณ อเดลและมิคาสะกระโดดหลบหมัดที่พุ่งเข้ามา เศษกระเบื้องกระเด็นกระจายจนบาดฝ่ามือเธอที่ยกขึ้นมากันใบหน้า


"มิคาสะ!" อเดลตะโกนเรียกชื่อคนผมดำเมื่อเห็นร่างไททันของเอเรนง้างหมัดอีกครั้ง


หญิงสาวสวมผ้าพันคอหลบการโจมตีได้ เธอใช้เครื่องเคลื่อนย้ายกระโดดขึ้นไปเกาะอยู่บริเวณใบหน้าของเอเรน


"มิคาสะ! ถอยออกมาก่อน!" 


"เอเรน! จำฉันไม่ได้เหรอ! ฉันมิคาสะ! คนที่เป็นครอบครัวของนาย! นายต้องยกก้อนหินไปอุดรู จำได้ไหม!"


หัวหน้าเอียนเอ่ยร้องเตือนขึ้นเมื่อเห็นฝ่ามือร่างไททันขยับ


ร่างไททันของเอเรนชกเข้าที่ใบหน้าตัวเองอย่างรุนแรงและหมดสติไป


เอเรนควบคุมสติของตัวเองไม่ได้คงเพราะว่าที่ผ่านมาเขาไม่ได้รู้จักพลังไททันที่มีอยู่เลย


"เอียน เราต้องถอย เจ้าเด็กนั่นอุดรูประตูไม่ได้หรอก" ชายหนุ่มทหารหัวกะทิพูดกับหัวหน้าเอียน ริโก้มองดูสภาพไททันเอเรนแล้วก็ได้แต่เห็นด้วย


"คงต้องทิ้งเขาไว้ที่นี่" 


มิคาสะหันมามองริโก้ด้วยสายตาราวกับจะฆ่าฟัน 


หัวหน้าเอียนเห็นดังนั้นเขาจึงทำได้แค่แสดงสีหน้าลำบากใจ


"เฮ้ย รออะไรอีกล่ะ รีบออกคำสั่งสิ!" ชายที่ชื่อมิทาบิเขาพยายามโน้มน้าวให้หัวเอียนออกคำสั่งถอนกำลัง


"เอียน นี่ไม่ใช่ความผิดนาย แผนมันเสี่ยงมาตั้งแต่แรกแล้ว! ทุกคนเข้าใจดี พวกเราก็ได้ลองพยายามเต็มที่แล้ว"


"เข้าใจนะ หน่วยของเราจะกลับไปที่กำแพง!" 


อเดลเดินเข้าไปขวางพวกเขาเอาไว้ ใบหน้าเรียบนิ่งและสายตาที่จริงจังทำให้พวกเขาหยุดเดิน "ช่วยพิจารณาอีกครั้งด้วยเถอะค่ะ" 


มิคาสะเองก็จะวิ่งใส่พวกเขาแต่หัวหน้าเอียนห้ามไว้


"ริโก้ หน่วยเธอจัดการเจ้า12เมตรด้านหลัง หน่วยของฉันกับมิทาบิจะจัดการเจ้าสองตัวด้านหน้าเอง" 


"ว่าไงนะ!"


"ฉันคือคนที่มีอำนาจสั่งการนะ! รีบทำตามคำสั่งซะ"


อเดลได้ยินหัวหน้าเอียนพูดแบบนั้นเธอก็ลดไหล่ที่กำลังเกร็งอยู่ตั้งแต่เมื่อครู่ลง


หัวหน้าเอียนยังไม่ยอมแพ้ เขาออกคำสั่งว่าจะปกป้องเอเรนจนกว่าเขาจะได้สติคืน


เพราะเขาคือไพ่ตายของมนุษยชาติ


พวกเขาโต้เถียงกันอยู่นาน อเดลตัดสินยืนอยู่ต่อหน้ามิทาบิและริโก้ ร่างเธอโค้งตัวก้มลงราวกับขอร้อง


"ขอความกรุณาด้วยเถอะค่ะ คุณริโก้" หญิงสาวที่ดูอายุไล่เลี่ยกับเธอกัดริมฝีปากตัวเองแน่น อเดลเงยหน้าขึ้นมายืนตัวตรงรอคำตอบ 


"เรื่องนั้นฉันรับไม่ได้"


"ริโก้!"


"ฉันจะทำตามแผน ฉันว่าที่นายพูดมาก็มีส่วนถูกเหมือนกัน" ริโก้หันไปใบหน้าที่มีความไม่พอใจแฝงอยู่


"ฉันจะทำให้มันได้รู้จักความน่ากลัวของมนุษย์ที่กำลังดิ้นรนเพราะฉันไม่อยากตายอย่างไร้ค่า ไททัน12เมรตหน่วยฉันจะจัดการเอง" หญิงสาวสวมแว่นกล่าวจบก็เดินไป เช่นเดียวกับมิทาบิ


"ไปกันเถอะ เราต้องจัดการสองตัวด้านหน้า"


มิคาสะและเธอต่างเดินเข้าไปเพื่อขอบคุณเขา "ขอบคุณมากนะคะ หัวหน้าเอียน" 


"แอคเคอร์มัน ไม่จำเป็นต้องขอบคุณหรอก ฉันก็กังวลเรื่องที่ไม่รู้ว่าจะให้เธอไปทำอะไรแต่ถ้าเธอได้รับอิสระเหมือนภารกิจแรกจะทำให้เธอแสดงทักษะได้อย่างเต็มที่"


"ขอบคุณอีกครั้งนะคะ หัวหน้าเอียน" อเดลก้มหัวลงเป็นการขอบคุณอีกรอบ


"เพราะเป็นการปกป้องคนที่รักสินะ" มิคาสะที่ได้ยินดังนั้น ใบหน้าของเธอก็ขึ้นสี "เป็นครอบครัวค่ะ.."


"งั้นฉันจะตามไปสมทบหน่วยหัวหน้าเอียนนะคะ" ชายหนุ่มพยักหน้ารับ อเดลออกตัววิ่งตามร่างสูงตรงหน้า เขาหันไปใบหน้ามาอเดลถึงได้นึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้แนะนำตัว


"อเดลเลีย แมเดอลีน เป็นพี่สาวของสองคนนั้นน่ะค่ะ" 


"พี่สาวงั้นเหรอ"


"ถึงจะไม่ใช่ทางสายเลือดแต่ก็เป็นแบบนั้นแหละค่ะ" 


อเดลกลับมาสนใจเป้าหมายสองตัวด้านหน้าที่มีหน่วยของมิทาบิกำลังล่อพวกมันอยู่ 


อเดลกระโดดขึ้น กดปุ่มปลดล็อกใบมีดทั้งสองเล่มและปาตรงไปที่ดวงตาให้มันมองไม่เห็น


"ตอนนี้แหละค่ะ!" หน่วยของมิทาบิที่กำลังรอใช้สลิงอ้อมไปด้านหลังและโจมตีเข้าที่จุดตายทันที


เสร็จไปหนึ่ง


หัวหน้าหน่วยมิทาบิยืนอยู่บนหลังคา เพราะควันฟุ้งเลยทำไม่ทันได้ระวังไททันที่กำลังยื่นมือมาทางเขา


โชคดีที่มิคาสะเข้ามาจัดการได้ทันแต่ปัญหาก็ยังมีเข้ามาเรื่อยๆ


"มีไททันกลุ่มใหม่ทยอยเข้าประตูมาแล้วครับ! ไททัน4ตัว ประมาณ10เมตร!"


"อัคเคอร์มัน ฝากด้านหลังด้วย!"


อเดลวิ่งตามคนในหน่วยไปเพื่อจัดการล่อไททัน4ตัวที่ประตู


ถึงจะเป็นหัวกะทิสองหน่วยก็ไม่ไหวแน่


หัวหน้าเอียนพุ่งตัวไปฟันท้ายทอยไททันที่กำลังจับลูกน้องในหน่วยกินได้ทันเวลา 


อเดลกระโดดหลบไททันที่ฟาดฝ่ามือลงที่หลังคา พร้อมๆกับมิคาสะที่วิ่งกลับมาเพื่อสมทบ


หญิงสาวลงดาบฟันที่จุดตายไททัน ดวงตาสีม่วงชมพูมองไปยังประตู


แม้จะจัดการไปได้เยอะแค่ไหนแต่ก็ยังคงมีมาเรื่อยๆไม่หยุด


ถ้าเป็นแบบนี้จะยิ่งมีแต่เสียกับเสีย


เอเรน..รีบๆตื่นได้สติขึ้นมาเถอะ


"อเดล!" เสียงเรียกของมิคาสะทำให้เธอหลบฝ่ามือที่ง้างมาของไททันได้ทันท่วง อเดลลงดาบฟันเข้าที่มือของมัน มิคาสะฟันท้ายทอยไททันตัวนั้น


แต่แล้วเสียงฝีเท้าที่ดังมากๆก็เกิดขึ้น 


ก้อนหินกำลังถูกยกโดยเอเรน


"มิคาสะ! อเดล!" อาร์มินร่อนเครื่องเคลื่อนย้ายลงมา


"เอเรนชนะมันได้แล้ว ตอนนี้เขากำลังทำตามหน้าที่อยู่ ถ้าเราคุ้มกันเอเรนไปจนเขาถึงประตูล่ะก็พวกเราก็จะชนะ!"


หัวหน้าเอียนฟังคำที่อาร์มินพูดออกมาด้วยแววตามีความหวัง ชายหนุ่มรีบออกคำสั่ง


"คุ้นกันเขาต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิตพวกเรา! เราต้องคุ้มกันเอเรนไปถึงประตู! อย่าให้ไททันเข้าใกล้เขาเด็ดขาด!"


"พวกเธอสามคนไปคุ้มกันเอเรน นี่คือคำสั่งเข้าใจไหม!"


"รับทราบ!"


"อาร์มิน เราต้องรีบตามไปนะ" มิคาสะออกตัววิ่งลงไป พวกเราสามคนวิ่งไปอยู่ตรงหน้าเอเรน 


อเดลทำได้เพียงกัดริมฝีปากเมื่อเห็นคนอื่นๆในหน่วยกำลังถูกจับกินโดยที่เธอไม่สามารถไปช่วยได้


หัวหน้าเอียนที่เข้าไปดึงร่างของคนในหน่วยออกจากปากไททัน และถูกจับยัดเข้าไปเอง ทำให้อเดลเบิกตากว้าง


เสียงของเขาที่ส่งมาไม่ถึงแต่สีหน้าที่ยังคงมุ่งมั่นและแน่วแน่นั่น อเดลกำใบมีดในมือแน่นอย่างเจ็บใจ


"มีไททันอยู่ข้างหน้าตัวหนึ่ง!"


"ฉันจัดการเอง!" มิคาสะออกตัววิ่งไป


แต่ร่างของหญิงสาวผมเทาสั้นก็พุ่งเข้ามาฟันเข้าที่ดวงตาไททันตัวนั้น และมิคาสะที่อ้อมไปทางด้านหลังและเฺฉือนเนื้อส่วนท้ายทอยออกมา


"ไปเลย!! เอเรน!!" ไททันของเอเรนคำรามออกมาในช่วงที่กระแทกก้อนหินเพื่อปิดรูอย่างรุนแรง 


ลมที่พัดปลิวผ่านใบหน้า ทุกคนที่ยืนตรงนั้นต่างมองมันทั้งน้ำตา


"ทุกคน..ไม่ได้ตายอย่างไร้ค่า" ริโก้ยิงกระสุนควันสีเหลือง


ภารกิจเสร็จสิ้น


อเดลขึ้นเหยียบบนท้ายทอยไททันของเอเรน มองดูอาร์มินที่พยายามดึงเพื่อนสนิทตนเองออก


"ตัวเขาร้อนอย่างกับไฟ เราต้องรีบพาเขาขึ้นไปที่กำแพง" อเดลเก็บใบมีดที่ข้างลำตัว ออกแรงช่วยดึงกับอาร์มิน 


ร่างกายบางส่วนของเอเรนรวมกับไททัน เลยทำให้ดึงออกได้ลำบาก


"งั้นก็ต้องตัด" ริโก้กล่าวจบเธอลงมือทันที ร่างทั้งสามหงายลงมาจากท้ายทอยไททันร่วงลงมา


อเดลที่โดนทับอยู่ข้างล่างสุดรีบลุกขึ้น เธอพยายามประคองเอเรน 


"ต้องรีบขึ้นไปเดี๋ยวนี้" แต่มีเงาที่ทาบทับลงมาจากข้างบน ไททันสองตัวกำลังมุ่งตรงมายังพวกเรา อาร์มินเบิกตากว้าง 


อเดลดึงใบมีดออกมาแต่ไม่ทันได้ใช้ ก็มีชายหนุ่มปริศนาคนหนึ่งใช้ใบมีดบั่นคอไททันสองตัวลงเรียบร้อย


เอเลนขยับร่างกายค่อยๆลืมตาขึ้นจ้องมองบุคคลปริศนาที่กระโดดลงยืนบนหลังคอไททัน


ผ้าคลุมนั่น..


"ปีกแห่ง..เสรีภาพ.." เอเรนพึมพัมออกมา


และเมื่อใบหน้าขอบบุคคลปริศนานั่นหันมามองพวกเธอ ก็ทำให้อเดลได้แต่เบิกตากว้าง


"เฮ้ย พวกละอ่อน นี่มันหมายความว่ายังไง"


ทำไม..


รีไวล์...มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง





Talk with sou

เค้าคัมแบคมาพร้อมบทพระเอกแต่ต้นตอนอเดลบอกชอบริโก้ค่ะ5555555 กี้ดด--

สเปคสาวในอุดมคติอเดลก็ประมาณริโก้เนี่ยแหละค่ะ แต่พระเอกเราก็ยังคือเฮย์โจว

คอมเม้นทุกคนต่างบอกจะให้แจนบอยเปงพระเอก โซขำพรืดมากๆค่ะ5555

ขอบคุณมากๆสำหรับกำลังใจที่ให้มานะคะ ดีใจมากที่ทุกคนชอบ

แล้วก็


ครบ500เฟบแน้ววว อุแงงงงง ดีใจมากมาย อย่างนี้ต้องตอนพิเศษ--

โซอาจจะแต่งให้สามตอนนะคะที่วางไว้ แต่ไม่บอกว่าจะมีอะไรบ้าง ให้รู้แค่ในสามตอนไม่ได้มีแค่คู่หลักพระนางฟิคนี้คู่เดียวนะคะ-

ยังไงก็สำหรับวันนี้ติชมได้เสมอ ฝันดีนะคะ!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 299 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

755 ความคิดเห็น

  1. #245 Nicosinnet (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2564 / 14:17
    กิ้ดดดดซักทีจ้าาา!!
    #245
    1
  2. #132 RainThunder (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2564 / 11:10
    ตอนรีไวล์โผล่มา //ฉันตอนอ่าน => ในที่สุดดดด!!!!
    #132
    1
  3. #131 นิยาย ขออ่านที (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2564 / 01:51
    ตอนพิเศษเพื่อแจนแจนรึเปล่า
    #131
    2
  4. #130 Ririnji (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2564 / 01:13
    ตอนต่อไปจะได้เจอกันจริงๆเเล้ว😂😂
    #130
    1
  5. #129 Mamon O-Chi (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2564 / 00:55
    สำอรสงสัยค่าตัวแพงกว่าจะมาได้นะะะะ
    #129
    1
  6. #128 darkness :[ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2564 / 00:54

    ในที่สุดก็ได้เจอกันแช้ววววว

    #128
    1
  7. #127 Sadaloop (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2564 / 00:18

    สำอรรรรรร กว่าจะมาล่อไปหลายตอนมั่กกกก เราอ่านรวดเดียวจบเลยค่า เราชอบมากๆแต่ยอมรับเลยว่าเรื่องไททั่นคือแบบไทมไลน์แอบปวดหัว แค่ไรท์แต่งดีค่ะ แงงอยากอ่านอีก
    #127
    1
    • #127-1 เนเธ‹เนเธ‹เนเธง(จากตอนที่ 17)
      4 กุมภาพันธ์ 2564 / 22:58
      ดีใจที่ชอบนะคะ อุแงงง ขอบคุณมากๆค่า!
      #127-1
  8. #126 aum_chan2 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2564 / 23:57
    กว่าจะมานะคะ สำอรรร
    #126
    1
  9. #125 แพรริส (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2564 / 23:29
    เอาล่ะ พระเอกมาแร้ว กิ้ด
    #125
    1
  10. #124 pypknss2 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2564 / 22:54
    ริโก้คะชั้นชอบคุณ55555555555 ริโก้อเดลเลยได้มั้ย พระเอกค่าตัวเเพงมาก
    #124
    1
  11. #123 Sweet lemon (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2564 / 22:42
    ในที่สุดก็โผล่มาค่ะ ค่าตัวแพงมาก555
    #123
    1
  12. #122 98eheo83 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2564 / 22:28
    กว่าจะ โผ่😂
    #122
    1
  13. #121 meisian43 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2564 / 22:27
    ทำไมเราเริ่มคิดว่าอาจจะเป็นยูริ (เอ๋....เราจะควบเรือสองลำมิดั้ยยยย🤣)
    #121
    1
  14. #120 pnc-cc (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2564 / 22:22
    ได้กลิ่นเรือใหม่ มาแรกมากเจอกันก็บอกชอบเลย5555555

    ปล.ในที่สุดพระเอกก็มีบทแล้ววว
    #120
    1
  15. #119 yanisa484140 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2564 / 21:57
    อยากอ่านต่อเเล้วค่ะะะะะะ
    #119
    1
  16. #118 Paam555 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2564 / 21:56
    นามสกุลของรีไวล์ คือ แอคเคอร์แมน ไม่ใช่หรอ?
    #118
    3
    • #118-2 Paam555(จากตอนที่ 17)
      3 กุมภาพันธ์ 2564 / 22:01
      เราเข้าใจแล้วว//ที่ท่าเคารพแบทหาร
      #118-2
    • #118-3 เนเธ‹เนเธ‹เนเธง(จากตอนที่ 17)
      3 กุมภาพันธ์ 2564 / 22:05
      ถวายดวงใจค่ะ!
      #118-3
  17. #117 ขอถาม1คำ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2564 / 21:51
    ในที่สุดดดดดดดดดดดดดดด

    .....
    #117
    1
  18. #116 Nattarineeploy25 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2564 / 21:45
    พระเอกของเรามาน้อยแต่มานะ5555
    #116
    1
  19. #115 Kaew2712 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2564 / 21:45
    ขออีก😳
    #115
    1