(Fic naruto) เด็กใจแตก

ตอนที่ 25 : ฉันจะทำให้นายเห็น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 407
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    8 เม.ย. 63




ปึง
!! ซาสึเกะเหวี่ยงซากุระเข้ากำแพงห้องสภานักเรียนของเขา ก่อนจะใช้แขนข้างนึงยันกำแพงไว้ไม่ให้ร่างบางหนี  เขามองหญิงสาวตรงหน้าอย่างชั่งใจ โดยที่ซากุระเอง ไม่มีท่าทีว่าจะเกรงกลัวเขา แถมเธอยังมองเขาด้วยแววตาที่เย็นชา

 

“.....เธอดูเปลี่ยนไปนิดหน่อยนะ ดูเหมือนเธอจะร้ายขึ้น  แต่ก็ดี ฉันชอบ หึหึ J” ซาสึกพูดขึ้น ก่อนจะหันหน้าไปหัวเราะในลำคอแล้วหันมามองซากุระอีกครั้ง

 

“ นายคิดผิดแล้วละมั้ง ฉันไม่ได้ร้าย...แต่ฉันเลว! ต่างหากล่ะ” ซากุระพูด แล้วดันตัวซาสึเกะออก แต่ทว่า ซากุระยังไม่ทันที่จะก้าวขา ร่างของเธอก็ถูกซาสึเกะรวบมากอด พร้อมกับจูบที่เขามอบให้เธออย่างโหยหา รุนแรง  ซากุระพยายามที่จะถอนจูบออกและขัดขืนซาสึเกะ แต่มันไม่ได้ผล ถึงเธอเข้มแข็งมาบ้าง แต่เธอก็ยังสู้แรงของคนร่างสูงที่กำลังบดขยี่จูบเธอไม่ได้อยู่ดี



 

เมื่อซาสึเกะลิ้มรสจูบอย่างพอใจแล้ว เขาก็ถอนจูบออก เพราะเห็นว่าร่างบางเริ่มที่จะหายใจไม่ทัน  

 

“นายนี่มันเหี้ยได้ใจจริงๆ คงจะสนุกกับการกระทำเลวๆของตัวเองมากสินะ” ซากุระพูดแล้วเอามือเช็ดปากของเธอจนแดงเถือก ... 

 

“หึ เธอเข้าใจถูกต้องแล้วล่ะ แต่คนอย่างฉัน ก็ไม่ได้เอาใครไปมั่วหรอกนะ ฉันไม่เหมือนไอ้หมาลอบกัดนั่น” ซาสึเกะพูด และคำว่าไอ้หมาลอบกัดนั่น ซากุระรู้ดีว่าเขาหมายถึงใคร ...นารูโตะ...

 

เลวที่สุด  ซากุระคิดในใจก่อนจะถอนหายใจออกมาแล้วทำหน้าจริงจัง

 

“แล้วนายต้องการจะพูดอะไรกับฉัน” เด็กสาวถมาเสียงต่ำ

 

ซาสึเกะยิ้มที่มุมปาก แล้วตีหน้าครึมมองซากุระด้วยแววตาที่บ่งบอกว่า สิ่งที่เขาจะพูด ไม่ใช่เรื่องที่ดี  ซากุระรู้สึกได้จากแววตาของเขา เธอจึงขมวดคิ้วด้วยความสงสัย

 

“หึ...ฉันอยากให้เธอ เล่นละครบทนึงน่ะ”  ซาสึเกะพูด

 

“ละคร?  ยังไง? แล้วทำไมฉันต้องทำตามที่นายบอก” ซากุระกอดอก เพราะเธอไม่เข้าใจในสิ่งที่ซาสึเกะพูดเลยซักนิด และอีกอย่าง เธอก็ไม่อยากจะมีวุ่นวายให้รำคาญอีก แค่นี้ก็จะรับมือไม่ไหว บ้าตายอยู่แล้ว

 

“ฉันยังพูดไม่จบ”

 

“ก็ว่ามาสิ ฉันจะฟัง จะทำตามหรือไม่ นั่นก็เป็นสิทธิของฉัน ที่ฉันตัดสินใจเอง”

 

“ฉันจะให้เธอ ไล่ต้อนลูกหมาเข้ากรงไงล่ะ หึ” ซาสึเกะยิ้มอย่างชั่วร้าย จากนั้น เขาก็บอกแผลการของเขาให้ซากุระฟังทั้งหมด......

.

.

.

“ดูท่านายอยากจะกำจัด หมาตัวนั้นมากสินะ ถึงใช้ฉันเป็นเครืองมือเนี่ยย ^ᴗ^” ซากุระพูดขึ้นเมื่อได้ฟังแผนการของซาสึเกะจบ

 

“แต่ใช่ว่าจะเป็นผลประโยชน์ของฉันเพียงคนเดียวนี่ ... ถ้าต้อนมันติดกับ เธอเองก็ได้ล้างแค้นเหมือนกัน....แล้วตกลง จะว่าไง ตกลงกับแผนของฉันมั้ย ฮารูโนะ  ซากุระ J” 

 

“ก็ได้...ฉันตกลง แต่ฉันมีข้อแม้นะ” ซาสึเกะเหลือบไปมองซากุระ ที่ยืนอยู่ข้างเขา

 

“อะไรล่ะ....”

 

ถ้าอยากให้แผนการสำเร็จ นาย ห้าม มายุ่ง กับ ฉัน! “ ถึงขอแม้ของซากุระจะขัดใจซาสึเกะเอามากๆ แต่เขาก็ต้องกัดฟันยอม ก็ถามไม่ยอม แผนที่วางไว้ทั้งหมด ก็จะถือว่า โมฆะ ทันที

 

ซาสึเกะเดินไปยืนตรงหน้าซากุระ ก่อนจะรวบตัวซากุระเข้ามากอดแล้วสูดกลิ่มหอมจากซอกคอของเธอ โดยที่ซากุระไม่ได้ขัดขืนเขาแต่อย่างใด

 

“ก็ได้ ฉันจะพยายาม ไม่ยุ่งกับเธอ ระหว่างที่แผนยังไม่บรรลุ แต่....เธอก็จำไว้ด้วยล่ะ ถ้าฉันต้องการเจอเธอ  เธอห้ามขัดใจฉัน เพราะเธอ เป็นของฉัน จำไว้ ซากุระ”  ซาสึเกะพูดจบ เขาก็บรรจงจูบอันเร่าร้อนให้กับซากุระอีกครั้ง แต่ด้วยมีคนมาขัดจังหวะทั้งคู่จึงรีบถอนจูบออก เพราะมีคนกำลังเปิดประตูเข้ามา

 

((( แอ๊ด...)))

 

“อ้าว นั่นซากุระหนิ ทำไมพึ่งมาโรงเรียนล่ะ เธอหายไปไหนมา หรือไม่สบาย?” คิบะทักซากุระขึ้นเมื่อเขาเปิดประเข้ามาแล้วเห็นเธอกำลังยืนอยู่กับซาสึเกะ

 

“รายชื่อของเด็กที่ชกต่อยในโรงเรียน ฉันวางไว้ตรงนี้นะ” กาอาระที่เดินถือเอกสารตามหลังคิบะมาพูดขึ้น ก่อนจะเดินเอาเอกสารไปวางไว้บนโต๊ะประธานนักเรียนของซาสึเกะ

 

กาอาระเหลือบมองซากุระนิ่งๆ แล้วเขาก็เดินออกจากห้องไป  คิบะยืนเกาหัวเก้ๆกังๆ แล้วหันมายิ้มแห้งๆให้กับซาสึเกะ นั่นเพราะว่าคิบะเห็น ว่าซาสึเกะกำลังมองท่าทีแปลกๆของกาอาระอยู่ไงละ

 

“อย่าไปสนใจหมอนั่นเลยนะ ช่วงนี้คงจะมีเรื่องให้คิดเยอะละมั้ง เลยดูแปลกๆ เดิมทีหมอนั่นก็เป็นพวกที่เข้าใจยากอยู่แล้ว ช่างมันเถอะ ^^” คิบะพูดแล้วเดินไปนั่งบนโซฟายาวหลังห้องสบายใจเฉิบ

 

“งั้นฉันขอตัวก่อนละกัน” ซากุระที่เงียบอยู่นานพูดขึ้น จากนั้นเธอก็เดินออกจากห้องไป โดยมุ่งหน้าเดินไปทางห้องเรียนของตัวเอง

 

ม.  3 / s

((( คลืดดดดด )))

เสียงเปิดประตูดังขึ้น ทำให้ทุกคนในห้องต่างพากันหยุดคุยแล้วหันมามองต้นเสียง

 

“ซากุระ!! เธอกลับมาแล้ว!” เสียงของอิโนะดังขึ้นทันทีที่เห็นซากุระเดินเข้ามาในห้อง ซากุระเดินไปนั่งที่ของตัวเอง ซึ่งติดกับอิโนะ

 

>>ซากุระ<<

ฉันเดินมานั่งที่ของตัวเอง ก้นถึงเก้าอี้ปุ๊บ ฉันรับรู้ได้ทันทีเลยว่า ยัยอิโนะ จะต้องรีบเข้ามาถามฉันแน่ๆว่าฉัน หายไปไหนมา

 

“ซากุระ แกไปไหนมา พึ่งโผล่มาเอาป่านี้วะ ติดต่อก็ไม่ได้ รู้มั้ย ว่าเพื่อนอย่างฉันเนี๊ยะ เป็นห่วงนะย๊ะ!=_=... กูว่าแล้ว มันต้องแว้ดใส่... ฉันฟังอิโนะบ่น และสายตาเหลือบไปเห็นฮินาตะ ที่กำลังทำสีหน้าเหมือนกังวลอะไรอยู่ และเหมือนว่าเธอจะรู้ตัวว่าฉันมองอยู่ เธอจึงเดินมาที่โต๊ะของฉัน

 

“อะเอ่อ..คุณซากุระ ไปอยู่ที่ไหนมาเหรอคะ ทุกคนที่บ้านเค้าเป็นห่วงนะคะ >֑<;” ยัยฮินาตะพูดน้ำเสียงแอบแบ๊ว ซึ่งแน่นอน ว่าฉันดูออก ว่ายัยนี่ แสร้งทำ

 

“อ่อเหรอ ขอบคุณที่มาบอกฉันนะ ...แล้ว...ใครบอกเธอล่ะ ว่าคนที่บ้านฉันเป็นห่วงฉัน” ฉันยิงคำถามใส่ฮินาตะ และดูเหมือนว่าเธอจะไปไม่เป็น และแน่นอน ฉันรู้ ว่ายัยนี่ ชอบไอ้นารูโตะ เพื่อนของพี่ชายตัวเอง และเธอคงจะรู้จากนารูโตะ ว่าฉันหนีออกจากบ้าน หึ....

 

ฮินาตะลึกลัก ที่ตอบคำถามฉัน แต่โชคช่วย ที่คอาจารย์เดินเข้าในห้องเสียก่อน เธอจึงเดินกลับไปที่โต๊ะ และแอบหยิบมือถือขึ้นมาเขี่ยๆ ....คงจะกำลังรายงานหมอนั่นอยู่ ไม่ก็ฟ้องพี่ชายสินะ

 

1 ช.ม. ฝ่านไป จบคาบเรียนแรก ซึ่งวันนี้ เรียนแค่ช่วงเช้า และคาบบ่าย นอกนั้นก็ว่าง แม่ง! โรงเรียนนี้มันสอนให้เด็กสันหลังยาวกันหรือยังไงนะ คาบว่างโคตรเยอะ แต่ก็ดี ฉันจะได้เริ่มแผนการของซาสึเกะเร็วๆ หึ

 

“ซากุระ เดี๋ยวฉันกับฮินาตะมานะ ไปเข้าห้องน้ำแป๊บ” อิโนะบอกฉัน ซึ่งตอนนี้พวกเราเดินมานั่งพักที่หลังโรงเรียน มันเป็นสวนเล็กๆ มีต้นไม้และสระน้ำ โดยรวมก็ถือว่าดี บรรยากาศดี

 

ระหว่างที่อิโนะและฮินาตะไปห้องน้ำ ฉันที่กำลังนั่งชมสวนแห่งนี้อยู่ ก็ดันไปเห็นคนๆนึงที่กำลังเดินมากับเพื่อน

 

“หึ...จะเริ่มแผนละนะ... เจ้าจิ้งจอกขี้เรื้อน....” ฉันพูดเบาๆคนเดียว ก่อนจะลุกขึ้นปัดกระโปรงและจัดชุดให้ดี ฉันถกกระโปรงให้สั้นขึ้นไปอีก จากนั้นก็เดินไปที่เป้าหมาย

 

(( ปึก! ))

 

“โอ้ย! ขะ-ขอโทษ” ฉันทำทีเดินไปชนเนจิ ที่เดินมากับนารูโตะ ก่อนที่ฉันจะแกล้งล้มลงไป เนจิก็รับฉันไว้ทัน ฉันเงยหน้าไปมองหน้าเนจินิดๆ ก่อนจะถอยออกมาให้ห่างจากเขานิดนึง แล้วพูดว่า

 

“เอ่อ ขอโทษนะพอดีฉันไม่ทันระวัง” ฉันพูดเสียงอ่อน ให้ฟังดูรู้สึกผิดจริงๆ

 

“ไม่เป็นไร..แล้ว เจ็บตรงไหนหรือเปล่า?” เนจิพูดแล้วจับที่ไหล่ของฉัน และระหว่างนั้นเอง ฉันก็เห็นสีหน้าของนารูโตะ ที่มีท่าทีไม่พอใจเอามากๆ หึ ... ติดเบ็ดง่ายดีนี่

 

((( พรึบ! ))) จู่ๆร่างของฉันก็ถูกแรงกระชาก จนฉันเซไปชนเข้ากับอกของคนที่เป็นคนที่กระชากฉันเอง

 

“จู่ๆก็โผล่มาอ่อยผู้ชายเลยนะ เธอน่ะ” นารูโตะพูด เขาออกแรงบีบแขนฉันแน่นขึ้น จนฉันนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ ...กูเจ็บ!! ไอ้เวรนี่!...  แต่ยังไงก็เถอะ ฉันจะไม่ระเบิดอารมณ์ตัวเองตอนนี้หรอก ...แผนการ ยังต้องดำเนินต่อไป

 

“ฉันเจ็บ...ปล่อยแขนฉันเถอะนะ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะชนเพื่อนนายจริงๆนะ ฉันรู้สึกเวียนหัวน่ะ เลยเดินไม่ตรงทาง” ฉันพูดเสียงอ้อน จนนารูโตะ คล้ายสีหน้าที่ไม่พอใจลง เขาปล่อยแขนฉัน และมองหน้าฉันเหมือนกำลังจับผิด ... หึ..ระดับซากุระ ไม่พลาดตกม้าตายเพราะมายาแค่นี้หรอกนะ

 

“....ให้พี่ไปส่งบ้านมั้ย?” เนจิพูดขึ้น และกำลังเอื้อมมือจะมาจับตัวฉันดูว่าตัวร้อนมั้ย แต่นารูโตะปัดมือเขาออกเสียก่อน

 

“เดี๋ยวฉันไปส่งยัยนี่เอง ยังไงฉันกับยัยนี่ก็อยู่บ้านหลังเดียวกันอยู่แล้ว และพ่อฉันก็เป็นห่วงยัยนี่มาก ฉันจะพายัยนี่ไปเอง นายไปหาน้องสาวนายเถอะ” นารูโตะพูดกับเนจิจบ เขาก็ลากให้ฉันเดินตามหลังเขาไป ระหว่างเดินไปที่ประตูโรงเรียน เขาแทบจะไม่พูดอะไรกับฉันเลย

 

((( ปึก! )))  เมื่อถึงรถของพ่อนารูโตะ สามีใหม่แม่ฉัน นารูโตะก็เปิดประตูดันตัวฉันเข้าไปนั่งในรถและเขาก็เข้ามานั่งข้างๆฉันแล้วปิดประตูลงอย่างแรง  จนคนขับรถสะดุ้ง

 

“...เอ่อ..ไม่ทราบว่านายน้อยจะไปไหนหรือครับ” คนขับรถหันมาถามนารูโตะ

 

“กลับบ้าน” นารูโตะพูดเสียงเรียบ

 

“.....พ่อนายเป็นไงบ้าง” นั่งเงียบอยู่นาน ฉันจึงเป็นฝ่ายพูดก่อน นารูโตะหันมามองฉันด้วยสายตาแปลกๆ  หึ ก็แน่น่ะสิ เพราะตลอดมา ฉัน และเขา ไม่เคยที่จะพูดดีต่อกัน ก็นะ เหี้ยกันทั้งคู่นี่  55

 

“...เธอเล่นอะไรอยู่ คิดว่าตัวเองเป็นนางเอกที่เคยเลว กลับใจได้และจะเป็นคนดีงั้นสิ อย่าคิดนะ ว่าฉันจะหลงกลคนอย่างเธอ ยัยน้องสาวนอกใส้!”  ว้าวว เก่งดีนิ่ไอ่เวร ดูออกด้วย หึหึ

 

“นายนั่นเหละ ที่คิดว่าฉันเลวมาตลอด แล้วที่ว่าฉันเลว ฉันไปทำอะไรให้นายก่อนเหรอ เท่าที่ฉันจำได้ ฉันไม่เคยทำอะไรนายก่อนเลยนะ มีแต่นาย ที่รังแกฉันก่อน” ฉันพูด แล้วนารูโตะก็เงียบไปเหมือนจะย้อนถึงเหตุการณ์ต่างๆที่ผ่านมา ซาสึเกะบอกฉันว่าหมอนี่ มันเป็นพวกย้อนคิด ถึงจะเอาแต่ใจ เพราะขาดความอบอุ่นจากครอบครัว ดังนั้น แผนของฉัน คือทำให้หมอนี่ตายใจ ว่าฉัน เข้าใจเขาทุกอย่าง และสุดท้าย ฉันนี่เหละ จะทำลายความรู้สึกของหมอนี่เอง .... นายเสร็จฉันแน่... นารูโตะ...






***พบไรท์  อิอิ เป็นไงบ้าง กับตอนนี้ มันจะงงๆหน่อยนะ  คนอ่านเข้าใจมั้ย ไรท์ไม่รู้  แต่อยากให้เนื้อเรื่องมันมีหลายรสชาติ  ให้นางเอกเรามีมุมร้ายๆแรงๆน่ารักๆและเลวๆปะปนกันไป  ตอนต่อไปมันจะเป็นเหตุการณ์ ของ โตะกับซากุระ พี่น้องต่างสายเลือดที่ไม่เคยญาติดีกัน โตะจะเป็นยังไงน้าาาา

ขอเม้นบอกกันหน่อย  งงมั้ย  อยากให้ตอนต่อไปเป็นยังไง ...อิอิ 


TB
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

231 ความคิดเห็น

  1. #231 พลอยไพลิน (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 เมษายน 2564 / 21:32

    มาอัพต่อนะคะ

    #231
    0
  2. #223 abc (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2563 / 22:26

    รออออออออ

    #223
    0
  3. #222 Shadow_w (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 18:17

    ซากุระร้ายมากกกก

    #222
    1
    • #222-1 jariyapasansaeng(จากตอนที่ 25)
      29 กันยายน 2563 / 01:35
      หน้าคุณกินสุดยอด
      #222-1
  4. #215 kookik641 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 09:22
    กรี้สสส คิดถึงไรท์มว้ากกกก
    #215
    0
  5. #214 luseara (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 21:26

    ร้ายกาจจจจ

    สู้ๆนะคะ รออ่านคร้าบ

    #214
    0
  6. #213 ผมไม่ชอบกินหมู (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 08:44

    ร้ายเจงๆ เอาเลยเอาให้บักโตะเจ็บเลย >0<

    #213
    0