(Fic naruto) เด็กใจแตก

ตอนที่ 24 : การกลับมา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 500
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 44 ครั้ง
    25 ก.ย. 62






15วัน ฝ่านไป….

 หลังจากที่ซากุระหนีออกจากบ้าน เธอก็ไม่มาโรงเรียนอีกเลย และไม่มีใครได้พบ หรือเห็นเธอหลังจากวันนั้น ถึงแม้ว่าซาสึเกะเองก็ได้สั่งทุกคนให้ตามหาซากุระ เพราะเขาเองก็ติดต่อซากุระไม่ได้ ...

 

เช้าที่แสนวุ่นวาย ....

ณ.โรงอาหาร ของโรงเรียน โคโนฮะ

จ๊อกแจ๊กจอแจ.. เสียงพูดคุยและเสียงเอะอะโวยวายของนักเรียนที่มารวมกลุ่มกันที่นี่ที่กำลังพูดคุยกัน

...ตึก...ตึก...ตึก...ตึก... เสียงฝีเท้าของใครบางคนที่กำลังเดินเข้ามา ปกติแค่เสียงเดิน มันก็อยากที่จะได้ยินในบริเวณที่มีคนเยอะๆแบบนี้  แต่เพราะคนที่เดินมา เป็นจุดสนใจของทุกคน เลยทำให้ทุกคนที่เห็นเธอ ต้องพากันเงียบเพื่อที่จะหันไปมอง และบางกลุ่ม ก็แอบซุบซิบนิทากันเบาๆ แต่ถ้ามันจะดังขนาดนั้น ก็ไม่ต้องเรียกว่านินทาก็ได้นะ ทว่าคนที่ตกเป็นเป้าสายตานั้นก็ไม่ได้สนใจอะไร เธอเลือกที่จะเดินต่อเพื่อไปหยั่งตึกที่เธอเรียนให้พ้นจากตรงนี้เร็วที่สุด...

 

“อุ๊ย! นั่นมันฮารุโนะ ซากุระนี่นา.. นึกว่าตายไปซ่ะแล้ว ยังมีชีวิตอยู่เหรอจ้ะ แล้วนี่ลมอะไรพัดให้เธอกลับมาที่นี่อีกละ หรือว่า ไม่ได้จะมาเรียน แต่มาหาผัว 555” เมื่อได้ยินเสียงพูดของคนที่เกลียดที่สุด ซากุระก็หยุดฝีเท้า แล้วหันหน้ากลับไปมอง  เมื่อประจันหน้ากันแล้ว คารินที่กำลังมองซากุระอยู่ก็เหยียดยิ้มแบบดูถูก

 

“.......” ซากุระไม่พูดอะไรเพียงแต่มองหน้าคารินด้วยสายตานิ่งๆ  แต่ยิ่งนิ่ง ก็ยิ่งทำให้คนผมแดงตรงหน้ารู้สึกหมั่นใส้เข้าไปอีก  คารินจิ๊ปากก่อนจะง้างมือที่จะฟาดลงไปบนหน้าของซากุระ แต่ด้วยความไว ซากุระจับแขนของคารินได้ก่อนที่มือของคารินจะมาถึงหน้าเธอ ((( หมับ!! )))

 

“มึงคิดจะตบกูเหรอ  อีผี” ซากุระพูด เมือคารินได้ยินประโยคหลังสุด เธอถึงกับกรี๊ดลั่น

 

“กรี๊ดดดดดดดดด แกกล้าดียังไงมาว่าชั้นแบบนั้น!!!” เสียงกรี๊ดของคารินที่ดังจนแสบแก้วหู จนทำให้เป็นจุดสนใจมากยิ่งขึ้น ทำให้คนเริ่มหันมามองกันแทบจะเป็นตาเดียว ซากุระที่ไม่ชอบสถานการณ์แบบนี้ เธอเริ่มอึดอัด  .....รำคาณชิบหาย....

 

“หนวกหูวะ เกิดอะไรขึ้นว่ะ” นารูโตะที่แหวกฝูงญี่ปุ่นมุงมาพูดขึ้น เมื่อเห็นต้นเหตุ เขาก็ยิ้มที่มุมปาก

 

“อ่อออ เธอนี่เอง ไหงพึ่งมาโรงเรียนละ  รู้มั้ยว่าแม่เธอเป็นห่วงเธอมากเลยนะ ถึงกับวอนให้ชั้นช่วยตามหาเธอเลยอ่ะ” คำพูดของนารูโตะทำให้ซากุระเผลอปล่อยมือของคาริน และในจังหวะนั้นเอง...

 

((( เพี๊ยะ!!!!)))  เสียงฝ่ามือที่ฟาดลงไปบนหน้าของซากุระ ทำให้ใบหน้าของเธอหันไปตามแรง แต่ไม่นานนัก ซากุระก็เงยหน้าขึ้นมาพร้อมกับที่มุมปากมีเลือดไหล  คารินเห็นผลงานของตัวเองแล้วก็แสะยิ้มร้ายด้วยความสะใจ แต่ก็ยิ้มได้ไม่นาน เธอก็ต้องหุบยิ้ม เมื่อซากุระเลียเลือดที่ปากของตัวเอง (นึกภาพเหมือนคนจิตๆนะ555)

 

“ หึ   ไว้จะมาเอาคืนทีหลังละกันนะ “ พูดจบ ซากุระก็เดินออกไป

 

“เดี๋ยวสิ! เธอจะรีบหนีไปไหนห๊ะ!” คารินพูดแล้วจะตามซากุระไป

 

“ไม่ต้องตาม เดี๋ยวฉันจัดการยัยนั้นเอง” นารูโตะรั้งคารินไว้ แล้วเขาก็เดินตามซากุระไป แต่หารู้ไม่ ว่ามีสายตาคู่นึงกำลังมองผ่านตึกอีกฝั่งอยู่ ซึ่งแน่นอน ว่าภาพเหตุการณ์ทั้งหมด เขาเห็นมันทุกอย่าง

 

“หึ ไอ้พวกแมลง” น้ำเสียงเย็นชาเอ่ยขึ้นก่อนจะเดินออกไปจากห้องของเขา

.

.

.

.

 ซากุระ 

 

ชิ! ให้ตายสิ พึ่งมาเรียนวันแรกแท้ๆ ก็ดันมาเจอพวกน่ารำคาญซ่ะได้ อยากจะไปจากเมืองนี่ให้พ้นๆจริงๆ ไหนๆบ้านก็กลับไม่ได้แล้ว แถมยังมีพวกมารผจนอีก โคตรรน่าเบื่อ!

 

 

“นี่ เธอเนี่ยไม่มารญาติจริงๆเลยนะ คนเค้าอุส่าเป็นห่วงน่ะ ทำเป็นเดินหนี ทั้งที่ลึกๆแล้ว เธออยากจะมาเจอชั้นใช่มั้ยล่ะ หื้มมม   ” นารูโตะช้อนคางซากุระขึ้นมาสบตากับเขา แต่ซากุระสะบัดมือเขาออกอย่างน่ารังเกลียด ....ใช่ เธอเกลียดหมอนี่....

 

 

“อย่ามายุ่งกับฉัน!  ” ซากุระขึ้นเสียงพร้อมกับแสดงสีหน้าที่ไม่สบอารมณ์สุดๆ  ไอ้บ้านี่!


"ทำไมละ ฉันนึกว่าเธอจะชอบให้ผู้ชายมาเอาอกเอาใจเธอเสียอีก เอานา.. ฉันเองก็เร้าใจไม่แพ้ไอ้ซาสึเกะหรอกน้าาา" พูดอะไรน่าเกลียดจริงๆ นิสัยต่ำช้ากันทั้งบ้าน นารูโตะพุดพร้อมกับยิ้มเยาะฉัน ใช่สิ ชีวิตของฉันมันพังชิบหายหมดแล้วหนิ จะพูดอะไรก็พูดเถอะ แต่พอฉันไม่เถียงมัน มันก็สอดมือมาที่เอวของฉันพร้อมกับรวบตัวฉันเข้าไปหามัน 


"แกจะทำอะไร ปล่อยนะ  " ฉันพูดและพยายามขัดขืน แต่ไอ้หมอนี่มันแรงเยอะ ดิ้นยังไงก็ไม่หลุด แล้วตอนนี้ไอ้นารูโตะก็เลื่อนหน้ามันมาใกล้หน้าฉันแล้วด้วย มันคิดจะทำอะไร จะจูบฉันงั้นเหรอ ไม่นะ! ไอ้เวรนี่!  ในเมื่อดันตัวมันไม่ได้ งั้นฉันก็ต้องกำจัดจุดอ่อนมันซ่ะ! ฉันกำลังจะใช้เข่ากระทุ้งไปที่น้องชายของมัน แต่เหมือนว่ามันจะรู้ทัน เลยกันขาของฉันไว้ได้และล็อกขาฉันไว้  เหี้ยจริง! 


"ปล่อยนะ ไอ้เวร!"  ฉันพูดเมื่อปากของมันจะมาประกบปากฉันอยู่แล้ว!


((( พรึบ!! ))) แต่จู่ๆ ร่างของฉันก็ถูกใครกระชากออกมาได้ทันเวลา และฉันก็เงยหน้ามองคนที่เข้ามาช่วยไว้  ผู้ชายร่างสูงที่มีสีผมดำ แววตาเย็นชาดูน่ากลัวที่ฉัน รู้จักเขาดี 


"ซาสึเกะ..." ฉันเรียกชื่อเขาเบาๆ หลังจากที่ฉันหายไปหลายวัน ฉันก็ไม่ได้เจอเขาเลย ซาสึเกะก้มลงมามองฉันด้วยสายตานื่งๆ ก่อนจะละสายตาจากฉันไปมองนารูโตะที่ยืนทำหน้าไม่พอใจอยู่ตรงหน้า 


"มึงมาเสือกอะไรเรื่องของกูว่ะ " นารูโตะพูด แต่ซาสึเกะกลับยิ้มที่มุมปาก 


" หึ แบบนี้เค้าไม่เรียกว่าเสือกนะ เพราะคนที่มึงกำลังจะจูบ เป็นคนของกูหน่ะ แต่คนที่เสือก เป็นมึงต่างหาก ไอ้หมาลอบกัด" หลังจากที่ซาสึเกะพูดประโยคนั้นออกไป นารูโตะก็ทำหน้าโมโหสุดขีด โอ้ย! นี่มันวันซวยอะไรของกูว่ะเนี๊ยะ! 


"ฉันมีเรื่องอยากจะคุยกับเธอ มานี่" ไฟยังไม่ทันดับ ซาสึเกะก็หันมาพูดกับฉันแล้วลากมือฉันให้เดินตาม ทิ้งนารูโตะที่ยืนกำหมัดแน่นเก้อ 






  

 เซฮ่าโหลลล กรีดเดอร์จ้าาาา   ขอโทษที่ตัดจบให้ค้างน้าจ้าาาา 555 ช่วงนี้ไรท์ติดเรียน ติดงาน เลยไม่มีเวลาอัพเลย  ต้องขอโท๊ดดดด อย่างแรงเลยเด้อ 







T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 44 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

231 ความคิดเห็น

  1. #211 โลลิค่อน (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 22:00
    มาต่อนะค่าาาา
    #211
    0
  2. #188 จอมเวทย์เจ้าปัญหา😑 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 19:57
    ในที่สุดไรท์ก็กลับมาแล้ว!!!!!!!!!!!!
    #188
    0
  3. #187 Yuri Yurina (=w=) SSCX (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 15:25
    คิดถึง​~~~
    #187
    0
  4. #186 jariyapasansaeng (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 01:54

    ยินดีต้อนรับกลับค่ะดีใจที่สุด

    #186
    0
  5. #185 K a r e p 2 5 4 4 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 22:33

    เป็นกำลังใจเรื่องเรียนและเรื่องงานนะคะ

    รอคะ อยากให้อัพทุกเรื่องเลยคะ สู้ๆนะคะ

    #185
    0
  6. #184 D.L.​Sins (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 20:15
    รออยู่นะค่าาาาาา​ สู้ๆกับเรื่องเรียนแล้วก็งานนะค่ะ😊😊
    #184
    0
  7. #183 vi1123twz (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 16:40

    อัพอีกน้าค้าหนูรออยู่

    #183
    0