(Fic naruto) เด็กใจแตก

ตอนที่ 18 : รุ่นพี่vsรุ่นน้อง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 704
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 59 ครั้ง
    24 ก.ย. 61

“ขอบคุณที่มาส่ง...” ซากุระเอ่ยขึ้นหลังจากที่ซาสึเกะขับรถมาส่งเธอที่หน้าปากซอยที่เดิมตอนที่เขามารับเธอ ซากุระเปิดประตูลงมาจากรถสีดำคันหรูของซาสึเกะเงียบ เธอหันไปมองบ้านของเธอที่อยู่ไม่ไกลนัก และเห็นว่าไฟในบ้านปิดไปแล้ว เธอจึงถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก เพราะแม่ของเธอหลับไปแล้ว....

 

“ขอเปลี่ยนจากคำขอบคุณเป็นอย่างอื่นได้มั้ยละJ” ซาสึเกะลดกระจกรถมาพูดกับซากุระ

 

“อะไร?” เธอหันมาถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา ซาสึเกะยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์แล้วชี้เข้าที่แก้มของตัวเอง

 

....จะให้ฉันหอมแก้ม?  หึ ฝันไปเถอะ....

 

“ไม่...” เธอปฏิเสธอย่างไม่ต้องคิดมาก จากนั้นร่างบางก็หมุนตัวกลับมาแล้วเดินตรงไปที่บ้านของตัวเอง

 

“หึ เย็นชาให้ได้นานๆละ คอยดูสิ ฉันจะทำให้เธอรักฉันให้ได้เลย และเธอ จะต้องเป็นของฉันคนเดียวเท่านั้น” ซาสึเกะพึมพำกับตัวเองเบาๆก่อนจะออกรถออกไป

.

.

.

เช้าวันใหม่....

ซากุระมาโรงเรียนแต่เช้า ไม่ใช่เพราะเธอชอบที่นี่หรอกนะ เธอแค่เลี่ยงการพบหน้าแม่ของเธอเฉยๆ เลยรีบตื่นแต่เช้าแล้วออกมาก่อน

 

(((( ปึก! ปึก! ปึก! )))) ซากุระกำเดินอยู่คนเดียวเงียบๆตรงด้านหลังของตึกB  ระหว่างที่กำลังเดินอยู่นั้น เธอก็ได้ยินเสียงเหมือนมีคนกำลังมีเรื่องชกต่อยกัน แต่อย่างว่าเหละนะ ซากุระไม่รู้สึกเกรงกลัวอะไร เธอจึงเดินต่อไป และแน่นอน ว่าเธอจะต้องเห็นคนพวกนั้น..

 

“โอ๊ย!! อย่าทำฉันเลยนะ โอ๊ย!” เสียงผู้ชายคนนึงร้องขึ้น ซากุระจึงเปรยตาไปมองเขา และสภาพที่เธอเห็นก็คือ ผู้ชาย5-6กำลังกระทึบผู้ชายเพียงคนเดียว

 

“มองอะไรของเธอน่ะ ยัยดาราหนังโป๊!” เสียงเด็กนักเลงพูดขึ้น จากนั้น พวกนักเลงที่กำลังกระทืบเด็กนักเรียนชายคนนั้นอยู่จึงหันมามองซากุระกันเป็นตาเดียว

 

“เฮ้ย จริงด้วยหวะ! ตัวจริงน่าจับกดกว่าในคลิปเยอะเลย 555”

 

“ว่าไงละ ขายเท่าไหร่ถึงจะได้อึ๊บเธอ555” นักเลงพวกนั้นพากันพูดเหยียดหยามหญิงสาว

 

....ว่าไงนะ.... ซากุระกำหมัดแน่นเมื่อได้ยินสิ่งที่เด็กนักเลงพวกนั้นว่าเธอ  ซากุระเหลืบไปเห็นไม้หน้าสามที่วางอยู่ตรงจุดที่เธอยืนพอดี เธอจึงยิ้มที่มุมปาก ก่อนจะหันไปมองพวกนักเลงพวกนั้น

 

“เอาค่าแรงไม่มากหรอก...มานี่สิ เดี๋ยวจะทำให้พวกนายขึ้นสรรค์” เสียงใสเอ่ยขึ้นพร้อมกับกระดิกนิ้วขี้ของเธอเรียกนักเรียนนักเลงพวกนั้นให้เดินเข้ามาหาตน

 

“โว้ๆยั่วกันนี่หว่า อย่าคิดว่าพวกเราไม่กล้าทำอะไรเธอ เพราะเธอเป็นเด็กของประธานนะเฟร้ย!

 

“ฉันไม่ใช่เด็กของใครทั้งนั้นเหละ มาเถอะนา” ซากุระพูดเสียงอ่อย จากนั้นเธอก็ทำว่าลูบขาอ่อนของตัวเองเบาๆเป็นการเชิญชวน

 

“อึก!” เด็กนักเลงพวกนั้นกลืนน้ำลายดังอึกเมื่อเห็นขาอ่อนขาวๆของซากุระ จากนั้นพวกเขาก็หันไปมองหน้ากันก่อนจะเดินมาหาซากุระช้าๆ

 

เมื่อเห็นว่าไอ้6ตัวนั่นติดกับ ซากุระจึงก้มลงไปหยิบไม้ที่เธอเห็นก่อนหน้านี้ขึ้นมาอย่างเร็ว

 

((( พลัวะ!!!))) ไม้หน้า3ฟาดโดนหน้าของ 1 ใน6 อย่างแรงจนสลบด้วยฝีมือของหญิงสาว

 

“เฮ้ย!!!

 

“สัสเอ๊ย!! อย่าอยู่เลยมึง!!” พวกที่เหลือ5คนพูดขึ้นพร้อมกันและวิ่งพุ่งหมัดตรงมาที่ซากุระที่ยืนถือไม้อยู่

 

“เข้ามาเลยไอ้สัส!” ซากุระกำชับไม้หน้า3ไว้แน่นก่อนจะง้างมันขึ้นเพื่อเตรียมฟาดหน้านักเลงพวกนั้น

 

((( พลัวะ!! ปึก!ปึก! ผัวะ ผัวะ !!!))))

“โอ๊ย!! / อ๊ากกก / โอ๊ยย / อ๊าก / โอ้ย! ไอ้เชี้ยแขนกู” เสียงร้องอย่างเจ็บปวดดังขึ้นระงมหลังจากที่พวกเขาโดนเด็กสาวร่างบางคนนึงทุบตีด้วยไม้หน้า3ไม่ยั้งมือ  นี่มัน 6 รุม 1  หรือ 1 รุม 6 กันแน่...

 

“เหอะ..กากชิบหายเลยสัส! ซากุระหันมาดูผลงานของตัวเองที่กำลังนอนโอดโอยกันอยู่ จากนั้นเธอก็หันไปมองคนที่โดนไอ้พวกนั้นกระทึบก่อนหน้านี้  ผู้ชายคนนั้นเองก็กำลังมองมาทางเธออยู่เช่นกัน สภาพของเขาในตอนนี้ มันน่าเวทนาสำหรับซากุระมาก

 

ซากุระเดินไปหาเขาช้าๆ ใบหน้าเย็นชาของเธอทำให้เขารู้สึกกลัว (ก็เพราะเมื่อกี้เห็นซากุระตีพวกนั้น)

 

...กึก...

 

“ลุกขึ้นไหวมั้ย....” เธอหยุดอยู่ตรงหน้าเขาพร้อมกับถามขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

 

“วะวะไหว > <” เขาตอบเธอแบบปัดๆก่อนจะค่อยพยุงตัวเองให้ลุกขึ้น เขามีเส้นผมสีแดง เป็นผู้ชายที่ตัวเล็กมาก แต่ทว่า เขาไม่ได้ใส่ชุดนักเรียนชายของที่นี่ แต่เหมือนกับเป็นนักเรียนที่อื่น และไม่ใช่นักเรียนม.ปลาย แต่เป็นนักศึกษา

 

((( พรึ่บ!! ))) เมื่อเขาพยุงตัวเองขึ้นมาได้แล้ว ก็ต้องล้มลงไปอีก  ก็เล่นโดนอัดซ่ะน่วมขนาดนั้น

 

ซากุระมองเขานิ่งๆก่อนจะนั่งยองๆตรงหน้าเขา

 

“นายเดินไปเองไม่ไหวหรอก เดี๋ยวฉันช่วย” ว่าแล้วซากุระก็จับแขนของชายหนุ่มที่ตัวโตกว่าเธอขึ้นมาพาดบ่าแล้วพาเขาลุกขึ้น

 

“มะไม่เป็นไร ปล่อยผมลงเถอะ” ชายหนุ่มผมแดงพูดขึ้นด้วยความเกรงใจปนอึ้งๆ  ซากุระหันมามองหน้าเขานิดๆก่อนจะหันไปเหมือนเดิม

 

“หึ...ฉันก็แค่ไม่อยากเห็นใครมาตายในโรงเรียนที่ฉันพึ่งย้ายเข้ามาเรียนหรอกนะ” ถึงจะใช้คำพูดที่แสนจะแทงใจดำอีกฝ่าย แต่ในคำพูดของเธอ ก็แฝงไปด้วยความเป็นห่วง  ซากุระพยุ่งเขาเดินตรงไปที่ห้องพยาบาลที่อยู่อีกตึกนึงเพื่อจะพาเขาไปทำแผล

 

“ฉันชื่อ ซาโซริ” ระหว่างที่ทั้งคู่กำลังเดินมุ่งหน้าไปทางห้องพยาบาล ชายหนุ่มผมแดงที่ซากุระพยุงเขาอยู่ก็แนะนำตัวเองขึ้น

 

“อือ ฉันชื่อซากุระ  นายไม่ใช่เด็กโรงเรียนนี้สินะ ดูจากชุด”

 

“อ้อ อืม! ฉันแค่แวะเอาของมาให้กาอาระ แล้วเจอกับเด็กที่กาอาระเคยมีเรื่องเมื่อวันก่อนเข้าพอดี พวกมันจำหน้าฉันได้ เลยมาเอาคืน แต่ฉันไม่ได้ไปมีเรื่องกับพวกมันหรอกนะ สงสัยคงจะไปทำกาอาระไม่ได้ เลยมาลงที่ฉัน ฉันเรียนอยู่มหาลัยปี1แล้วน่ะ  แต่พวกนั้นมันไม่กลัวฉันหรอก คนที่มันกลัว คือกาอาระ ญาติของฉัน^ ^ ” ซาโซริพูด

 

“....นายก็เลยกลายเป็นเพะรับบาปสินะ”

 

“55 ว่างั้นเหละ^ ^  ว่าแต่เธอน่ะ อยู่ ม.6 แล้วสินะ”

 

“ เปล่า... ม.3 “

 

“ห้ะ!เด็ก ม.ต้น?!  แล้วไม่กลัวไอ้พวกนั้นมันมาเอาคืนหรือไง? ไอ้พวกนั้นมันอยู่ม.6นะ! ” ซาโซริพูดอย่างตกใจ เพราะเขาคิดว่าซากุระน่าจะอยู่ม.ปลายเหมือนกับพวกนั้นที่โดนเธอฟาดซ่ะน่วมเมื่อตะกี้

 

“หึ แล้วไง ฉันไม่กลัวหรอก” ซากุระพูดขึ้น ซาโซริมองเธอด้วยความแปลกใจ เพราะเขาไม่เคยเจอเด็กผู้หญิงที่เป็นแบบซากุระ  ซาโซริมองซากุระแล้วอมยิ้ม เธอดูเป็นเด็กสาวน่ารัก แต่ในความน่ารักก็มีความเย็นชาสุดๆเหมือนกัน

 

“ถึงแล้วละ นายรออยู่นี่ก่อนก็แล้วกัน เดี๋ยวฉันไปตามอาจารย์ที่ประจำห้องพยาบาลมาให้” ซากุระพาเขามาถึงห้องพยาบาลแล้ว จากนั้นเธอก็ค่อยๆพยุงให้ซาโซรินั่งบนเตียงที่วางอยู่ในห้องพยาบาล

 

“เดี๋ยวก่อน!” ซาโซริตะโกนขึ้นเมื่อซากุระกำลังจะเดินออกจากห้องไป

 

“มีอะไร?” เธอหันกลับมาถามเขาเสียงเรียบ  ซาโซริก้มหน้านิดๆแล้วเอามือขึ้นมาปิดปากตัวเองเบาๆ ซากุระขมวดคิ้วมองเขาอย่าง งงๆ แถมตอนนี้ ใบหน้าของเขาก็แดงๆผิดปกติ

 

“( - /// -  ) เอ่อคือว่า...ขอบใจเธอมากนะ” ซาโซริพูดทั้งๆที่ยังหลบคงหลบสายตาของซากุระ  ซากุระยิ้มมุมปากนิดๆ ... ที่แท้ก็เขินสินะ....

 

“อือ ไม่เป็นไรหรอก” ซากุระพูด จากนั้น เธอก็หันกลับไปทางประตู

 

“คือว่า! ครั้งหน้าน่ะ! ให้ฉันเลี้ยงขนมเธอเป็นการขอบคุณจะได้มั้ย! >///<” ซาโซริตะโกนขึ้นอีกครั้งเมื่อเขารวบรวมความกล้าได้สำเร็จ ซากุระหยุดกึก เมื่อได้ยินแบบนั้น (ไม่หันกลับมาทางซาโซริ)

 

“.....อือ ได้สิ “ เมื่อให้คำตอบแล้ว เธอก็เดินไปทันที

 

ซาโซริยิ้มแก้มปริเมื่อหญิงสาวผมสีชมพูไม่ปฏิเสธคำชวนของเขา

 

“น่ารักชะมัด” หนุ่มผมแดงซึ่งเป็นรุ่นพี่เอ่ยขึ้นมาเบาๆพรางนึกถึงใบหน้าหวานของหญิงสาวที่ชื่อว่า ซากุระ









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 59 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

231 ความคิดเห็น

  1. #219 Shadow_w (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 16:21

    ไม่คิดว่าซาโซริจะได้รับบทเป็นหนุ่มอ่อนโยนนะเนี้ยย

    #219
    0
  2. #205 โลลิค่อน (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 21:32
    สนุกมากค่าาา
    #205
    0
  3. #129 Yuri Yurina (=w=) SSCX (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 23:23
    นึกว่าเฮียโซจะได้รับบทบาทเป็นหนุ่มซาดิสต์นะเนี่ย​ กลับกลายเป็นหนุ่มน้อยผู้บอบบาง​
    #129
    2
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
    • #129-2 ชื่อเฟิร์น จำไว้สิ(จากตอนที่ 18)
      24 กันยายน 2561 / 23:27
      เอานาๆ ให้เฮียโซเป็นหนุ่มน่ารักเถอะนะ 555
      #129-2
  4. #128 K a r e p 2 5 4 4 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 23:06

    อุ๊ย ซาโซริมาแล้ว ส่วนกาอาระไยินแค่ชื่อ แต่ตัวยไม่ออก

    #128
    1
  5. #127 Becky33 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 22:07
    สงสารเฮียโซแท้โดดกระทืบแทนกาก้า555
    คู่แข่งเพิ่มมาอีกคนแย้วว
    #127
    1
  6. #126 Memoris S'Misa (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 21:58
    เปิดตัวซาโซริ =\\= คู่แข่งบักเกะมาแล้ว
    #126
    0
  7. #125 Dream in Dream (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 21:53
    เปิดศาล!!!

    เบิกตัวซาโซริได้ (me: เขวี้ยงไม้ลงพื้นแบบเปาบุ้นจิ้น)
    #125
    0