(Fic naruto) เด็กใจแตก

ตอนที่ 17 : นัดเจอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 702
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 55 ครั้ง
    23 ก.ย. 61

ท่ามกลางราตรี แสงสีหลากหลายในมุมทึบๆ เสียงเพลงและผู้คนมากมายที่กำลังวาดลวดลายประชันกันอย่างไม่มีใครยอมใครในผับแห่งหนึ่ง มีร่างสูงคนนึงผมสีดำขลับยาวมัดต่ำใบหน้าหล่อเหล่ากำลังนั่งกะดกเหล้าเข้าปากข้างกายมีหญิงสาวนุ่งน้อยห่มน้อยคอยแนบข้าง เขากำลังนั่งรอใครคนนึงที่นัดเขาไว้อย่างใจเย็น

 

“สวัสดี อิทาจิ” เสียงนุ่มทุ้มของชายหนุ่มเอ่ยขึ้น ทำให้คนที่ถูกทักหันไปมองคนที่พึ่งมาถึง เขามีใบหน้าหล่อคมคายคล้ายกับเขาและด้านหลังของชายหนุ่มมีเด็กสาวหน้าตาดีแต่ออกจะเย่อหยิ่งยืนอยู่เงียบๆ  ถึงผับทุกแห่งจะห้ามไม่ให้เด็กอายุต่ำกว่า18ปีเข้า แต่ถ้าเงินถึง ก็เข้าได้...

 

“นั่งก่อนสิ ซาสึเกะ” อิทาจิบอกกับน้องชายของตนก่อนจะมองซากุระที่ยืนอยู่

 

“นั่งสิ” ซาสึเกะหันไปบอกกับซากุระด้านหลังของเขา เธอเดินไปนั่งที่โซฟาตรงข้ามกับอิทาจิ จากนั้นซาสึเกะก็เดินไปนั่งข้างๆเธอ

 

“เด็กคนนี้น่ะเหรอ ที่เป็นข่าวกับแก” อิทาจิถามซาสึเกะขึ้นทั้งๆที่ตาของเขายังคงจับจ้องไปที่ซากุระ 

 

“ใช่ เธอเป็นรุ่นน้องฉัน อยู่ ม.3 พึ่งย้ายเข้ามา” ซาสึเกะตอบพี่ชาย

 

“หึ เด็ก ม.ต้น” อิทาจิพูดก่อนจะกระดกเหล้าเข้าปากหมดแก้ว  ซากุระมองสองพี่น้องที่กำลังคุยกันเรื่องเธอเงียบๆ โดยที่เธอเองก็ไม่เข้าใจนัก ว่าซาสึเกะ จะหยิบเรื่องนี้มาพูดทำไม?

 

“เธอเป็นลูกเลี้ยงของมินาโตะจริงๆสินะ เข้ากันได้ดีกับลูกชายเค้ามั้ยล่ะ” อิทาจิถามซากุระเชิงเขวะเธอ เพราะเขารู้สืบมาว่า นารูโตะเจอซากุระครั้งแรก ก็ไม่ชอบเสียแล้ว แถมเรื่องคลิปที่หลุด ก็เป็นฝีมือของนารูโตะและเพื่อนอีกด้วย  

 

“.....” ซากุระไม่ตอบ เอาแต่นั่งเงียบไม่พูดไม่จา

 

“ตายจริง ยัยเด็กนี่ ผู้หลักผู้ใหญ่ถาม ก็ตอบสิย๊ะ!” สาวชุดแดงที่นั่งข้างอิทาจิพูดขึ้น ซากุระหันไปมองเธอจากหัวจรดเท้าด้วยสายตาสมเพชสุดๆ

 

“เสือกป้ะมึง กูจะพูดไม่พูด มันเกี่ยวอะไรกับกระหรี่อย่างมึงวะ”  คำพูดของซากุระทำให้สาวชุดแดงถึงกับปรี๊ดแตก

 

“กรี๊ดดดดดด!! คุณอิทาจิคะ! ดูอีเด็กนี่มันว่ารีนะสิคะ! รีนะ ไม่ยอมนะคะ!!” สาวชุดแดงที่ชื่อว่า รีนะโวยวายเสียงดัง ซากุระมองรีนะแล้วยกยิ้มที่มุมปากนิดๆแบบสะใจ อิทาจิมองเด็กสาวสีชมที่ไม่ค่อยจะพูดนิ่งๆ ในความเงียบและเย็นชาของเธอ มีความร้ายกาจอยู่ไม่ใช่เล่น...

 

“รีนะ เธอออกไปก่อนไป..” อิทาจิหันไปบอกกับรีนะเสียงเรียบ เขาเองก็ไม่ใช่ว่าจะชอบให้เป็นจุดสนใจของคนจำนวนมากซ่ะด้วย เพราะตอนนี้คนในผับหันมามองโต๊ะของเขากันเป็นตาเดียวเพราะเสียงรีนะที่กรี๊ดขึ้น

 

“แต่ว่า!

 

“ฉันบอกให้ออกไปไง!” รีนะไม่ทันได้พูดจบ อิทาจิก็หันไปตะหวาดใส่เธอเสียก่อน พร้อมกับทำสีหน้าน่ากลัวใส่อีก รีนะเห็นเห็นดังนั้น จึงยอมเดินออกไปแบบว่าง่าย เพราะขืนเธอยังฝืนต่อ มีหวังเธอได้จบชีวิตตรงนั้นแน่!

 

เมื่อรีนะเดินออกไปแล้ว อิทาจิจึงหันมาทางซาสึเกะและซากุระต่อ

 

“ที่ผมนัดพี่วันนี้ ก็เพื่อจะถามว่าเรื่องคลิปนั่นที่ผมให้พี่จัดการให้ เรียบร้อยดีมั้ย” ซาสึเกะถามขึ้น อิทาจิถอนหายใจออกมาเบาๆก่อนจะตอบคำถามนั้นของน้องชาย

 

“ฉันให้คนจัดการให้หมดแล้ว แต่ยังมีบางส่วนที่หลุดออกไปได้” อิทาจิว่า

 

“แล้วจะทำไงต่อ” ซาสึเกะถาม

 

“ก็ทำใจไง ฉันก็ไม่รู้ว่าจะช่วยแกได้ยังไง ในเมื่อคลิปมันถูกแพร่ออกไปไวขนาดนั้น สิ่งที่แกควรจะทำก็คือ รับผิดชอบยัยนี่ซ่ะ เพราะถ้าเป็นเรื่องขึ้นมา พ่อได้เอาแกตายแน่” อิทาจิพูดกับซาสึเกะ

 

“ไม่ต้องหรอก เพราะฉันไม่ต้องการความรับผิดชอบอะไรนั่น  ขอแค่พวกนายจัดการคลิปนั่นให้หมด ก็พอ” ซากุระพูดขึ้นก่อนจะลุกขึ้นยืน

 

“ทำไมล่ะ? เธอไม่ต้องการให้น้องฉันรับผิดชอบเธองั้นเหรอ” อิทาจิย้ำถามอีกครั้ง เพราะเขาคิดว่า ซากุระน่าจะเรียกความรับผิดชอบจากซาสึเกะแน่ๆ เพราะเรื่องมันเป็นมากถึงขนาดนี้  แต่เขาคิดผิด เพราะซากุระ ไม่เหมือนกับผู้หญิงทั่วไปที่คิดจะจับน้องชายเขาทั้งๆที่มีโอกาสแบบนี้ 

 

....เด็กคนนี้น่าสนใจดีนี่ ฉันชักจะสนใจซ่ะแล้วสิ J .....

 

พอซากุระพูดจบ เธอก็หันหลังกลับเพื่อจะเดินออกจากที่นี่  เพราะวันนี้ ซาสึเกะก็ลากเธอไปนู้นไปนี่จนเหนื่อยแล้ว และสุดท้าย ก็มีเรื่องจะพูดด้วยแค่นี้เอง....

 

.....ไร้สาระเป็นบ้า!.....

 

“นั่นเธอจะไปไหนน่ะ” ซาสึเกะถามขึ้นก่อนที่ซากุระจะก้าวขาเดินไป

 

“ไปเข้าห้องน้ำ...” ซากุระตอบเสียงเรียบแล้วเดินไป  ซาสึเกะคิดว่าเธอคงจะไปเข้าห้องน้ำจริงๆ เขาจึงไม่ตามเธอไปด้วย  แต่อิทาจิที่นั่งมองอยู่ เขารู้แล้วว่าซากุระโกหกแน่นอน เธอไม่ได้ไปเข้าห้องน้ำหรอก เธอกำลังจะหนีน้องชายเขาต่างหาก....

 

“.....พี่ว่า เด็กคนนี้ เป็นไงมั้ง?” ซาสึเกะพูดขึ้นหลังจากที่ซากุระเดินไปแล้ว อิทาจิยิ้มที่มุมปากนิดๆ ก่อนจะเดินมานั่งโซฟาเดียวกับซาสึเกะน้องชายของเขา

 

“เธอเป็นคนน่าค้นหาดีนะ  แต่ฉันว่า นายไม่ตามไม่ทันเด็กคนนี้หรอก ...” อิทาจิพูดขึ้นเบาๆ ซาสึเกะเลิกคิ้วสูง เขาไม่เข้าใจในสิ่งที่พี่ชายพูด

 

 

“อะไร ที่บอกว่าฉันตามไม่ทันเด็กนั่น”

 

“หึ...ดูจากท่าทางเงียบๆของยัยนั่นน่ะ แต่ด้วยความเย็นชาที่แสดงออกมาจากใบหน้าและท่าทาง เธอยังมีตัวตนที่แท้จริงซ่อนอยู่  เด็กคนนี้ร้ายกาจไม่เบานะ และก็ไม่ใช่คนที่นายจะไปเล่นๆด้วยเหมือนคนอื่นที่ผ่านมา  ถ้าให้ฉันดูจากแววตาของยัยนั่นแล้ว ถ้าเธอได้จับปืนจ่อใคร ฉันว่าเธอจะยิงโดยไม่ลังเลเลยละ” อิทาจิพูดออกมาจากความรู้สึกของตัวเองที่เขาสัมผัสได้จากแววตาและท่าทางของซากุระ

 

ซาสึเกะเงียบไปหลังจากที่ฟังสิ่งที่พี่ชายของเขาพูด เพราะสิ่งที่อิทาจิพูด มันเป็นความจริง เพราะซากุระเคยคิดที่จะฆ่าเขาจริงๆมาแล้ว  แต่ตอนนั้นเขามีสติ จึงเอาตัวรอดมาได้อย่างฉิวเฉียด ...

 

“ฉันไม่ได้คิดเล่นๆกับยัยนี่หรอกนะ ถึงจะเด็กกว่า แต่ฉันก็รู้สึกว่า ฉันชอบซากุระจริงๆ และก็จะไม่ยอมปล่อยเธอให้หลุดมือหรอก” ซาสึเกะพูด อิทาจิหัวเราะให้ลำคอนิดๆก่อนจะเอื้อมมือมาตบบ่าน้องชาย

 

“หึหึ งั้นเหรอ....ไม่ปล่อยให้หลุดมือสินะ....แต่ก่อนที่นายจะพูดแบบนั้นน่ะ  ยัยนั่นคงกลับถึงบ้านไปแล้วล่ะ” อิทาจิพูด เมื่อซาสึเกะได้ยินแบบนั้น เขาก็รีบลุกขึ้นแล้ววิ่งออกไปจากผับทันที

 

“ยัยบ้าเอ้ย!  กล้าดียังไงมาหลอกฉันว่าไปเข้าห้องน้ำ!” ซาสึเกะพึมพำกับตัวเองที่เขาโดนซากุระหลอก เขารีบขับรถตามซากุระไป เพราะตอนนี้ก็ดึกแล้ว  ถึงเธอจะมีความกล้าและร้ายกาจเพียงใด เธอก็เป็นแค่เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ขืนไปเจอกับพวกจิ๊กโก๋ตามทาง เธอก็สู้พวกมันไม่ได้หรอก....

.

.

.

*** ซากุระ พากย์ ***

ให้ตายสิ! ทำไมฉันต้องมาเจอกับเรื่องบ้าๆพรรนี้ด้วยนะ  คิดดูอีกที ฉันไม่น่าบ้าจี้ตามตาบ้าประธานนั่นออกมาเลย  นี่ก็ 5 ทุ่มแล้วด้วย  ฉันคงต้องปีนหน้าต่างเข้าบ้านสินะ  เพราะถ้าแม่จับได้ว่าฉันแอบหนีออกจากบ้านแถมกลับบ้านดึกๆดื่นๆอีก มีหวัง งานนี้ กูเหลือแต่ชื่อแน่ๆ  =_=

 

((( ปรี๊นๆ )))

 

ไอ้บ้าไหนมาบีบแตรวะคะ? นี่กูก็เดินอยู่บนถนนคนเดิน  ไม่ใช่ไปเดินขวางทางของรถคุณพ่อใครนะ

 

((( ปรี๊นๆ )))

 

โอ๊ย! ไอ้บ้านี่!   เมื่ออยากรู้ว่ามันเป็นใคร ฉันจึงหันหน้าไปมองคนขับรถคันนั้น

 

......ซาสึเกะ.....

 

“ขึ้นรถ...” เขาลดกระจกรถลงมาสั่งให้ฉันขึ้นรถ แต่! เสียใจนะ ..กูไม่ไป! ...  ด้วยความรำคาญ ฉันจึงรีบเร่งฝีเท้าของตัวเองให้เร็วขึ้น 

 

แต่ยิ่งเดินเร็วเท่าไหร่ มันก็ค่าเท่านั้นเหละ เพราะอีตานั่น ยังคงขับรถตามฉันอยู่เรื่อยๆ  รำคาญ!ว้อยยยย!!

 

“นี่! ถ้าเธอไม่ขึ้นรถแล้วยังจะเดินหนีฉันละก็ ฉันจะลงไปฉุดเธอแล้วพาไปข่มขืนอีกรอบนะ!” ไอ้เวรนั่นมันตะโกนมา ชิส์! คิดว่าขู่แล้วฉันจะกลัวหรือไง เหอะ!  คิดผิดมหันแล้วละนะ

 

...ตึกตึกตึกตึกตึกตึก...

 

ฉันวิ่งเลี้ยวเข้ามาในซอยแคบๆที่รถไม่สามารถเข้ามาได้ และมันก็ได้ผล อีตาซาสึเกะไม่ตามมาจริงๆ พ้นแล้วสินะ หึ

 

“เฮ้! น้องสาว มาเดินคนเดียวดึกๆดื่นๆแบบนี้ พ่อแม่ไม่ว่าเหรอจ้ะ ให้พี่ไปส่งบ้านมั้ยจ้ะ ” !! ซวยละสิ หนีเสือปะเหี้ยซ่ะแล้ว มีนักเลงกระจอกๆ5ตัวมายืนล้อมรอบฉัน  หึ แต่ฉันไม่กลัวหรอกนะ เพราะฉันมีมีด

 

มีด...มีดกู!!!  ฉันลืมกระลืมกระเป๋าไว้ที่รถของอีตานั่น!!! 

 

((( หมับ! )))

 

“เห..หาอะไรเหรอจ้ะน้องสาว ไปสนุกกับพวกพี่ดีกว่านะจ้ะ”  เวรละ! มีไอ้เชี้ยตัวนึงมาจับแขนฉันไว้

 

“ปล่อยกูไอ้พวกเศษสวะ!

 

“จุ๊ๆ ไม่เอาไม่พูดแบบนั้นสิครับ ไม่น่ารักเอาซ่ะเลย ไหนๆก็ไหนๆละ มาเป็นเมียของพวกสวะอย่างพี่ละกันนะ” เพื่อนมันอีกคนพูดพร้อมเอามือโสโครกของมันมาจับหน้าฉัน

 

“ถุ้ย!! ถ้าเป็นแบบนั้น ฆ่ากูเถอะ  ไอ้เหี้ยเอ๊ย! ยังไงกูก็จะไม่มีวันยอมพวกมึง! กูยอมตายดีกว่า!” ฉันถุยน้ำลายใส่หน้ามันเต็มๆ  และถ้าเดาไม่ผิด มันโมโหฉันจนอยากจะฆ่าฉันให้ตายคามือของมัน

 

((( เพี๊ยะ!!)))  เสียงตบดังสนั่นในซอกตึกอุบาตรนี่  ใบหน้าของฉันหันไปตามแรงตบของไอ้สะหวะสังคมนั่น จนได้กลิ่นคาวเลือดคลุ้งในปากของฉัน  หึ รสชาติมันก็ไม่ได้แย่นักหรอก แต่โดนแบบนี้ มันก็ไม่ไหวแฮะ...

 

((( พรึ่บ!)))  มันกระชากผมของฉันอย่างแรงไปสบตากับมัน  รู้สึกรักเลยไอ้สัส!

 

“มึงปากดีจริงๆนะสาวน้อย คืนนี้อยากได้ผัวกี่คนดีละ 5555”  ผัวพ่องมึงสิ!

 

“เฮ้ยๆ อย่ารุนแรงกับกับสาวน้อยของเราในคืนนี้นักสิวะ เสียของหมด” เสียงเหี้ยอีกตัวเอ่ยขึ้นพร้อมกับเดินมานั่งยองๆตรงหน้าฉัน  มันก็ดูดีนะ ดูดีในแบบสัตว์นรกน่ะ...

 

“เจ็บมั้ยคนสวย มากับพี่เถอะ เดี๋ยวพี่จะช่วยให้หายเจ็บ เป็นเสียวแทน J” กูว่าแล้ว มันต้องแสนดีแบบเหี้ยๆ

 

“เฮ้ย! ปล่อยผู้หญิงคนนั้นซ่ะ!  0_0! เสียงนี่มัน.....ซาสึเกะ.....

 

พวกมันทั้งหมดหันไปมองตามเสียงที่ดังขึ้นจากด้านหลัง รวมทั้งฉันเองด้วย ซาสึเกะเอาปืนจ่อหัวของเพื่อนพวกมันคนนึงไว้  สายตาของเค้าดูน่ากลัวมาก ซาสึเกะมองมาที่ฉันแวบนึง

 

(((ปัง! ))) เสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนัด

 

“โอ๊ยยยยยยย!!! ขากู!!!!

 

“ไอ้คา!!!” เสียงร้องโหยหวนเสียงแรกที่ดังขึ้นเพราะโดนยิงที่ขาจนต้องลงไปนอนดิ้นกับพื้น เสียงร้องที่สองร้องขึ้นเพราะเห็นเพื่อนของตัวเองนอนจมกองเลือด  พวกมันมันกำลังจะวิ่งเข้าไปช่วยเพื่อนที่ถูกซาสึเกะยิง แต่ซาสึเกะเล็งปืนใส่พวกมันเสียก่อน

 

 

“เดี๋ยวสิ ก่อนจะช่วยให้เพื่อนมึงรอดตาย  ช่วยคืนเมียกูมาก่อนเว้ย” ซาสึเกะพูดเสียงเรียบ อีตานี่น่ากลัวชิบหายเลย แต่ว่านะ...ก่อนอื่นน่ะ...ใครเมียมึงวะห้ะ?...เกือบจะเป็นพระเอกแล้วเชียว แต่ดันพูดคำๆนั้นขึ้นมาเสียก่อน

 

“ดะดะได้!  เอาไปสิ!!  ((( พรึ่บ!)))  ไอ้เหี้ยตัวนึงผลักฉันไปหาซาสึเกะอย่างแรง

 

“ไปซ่ะ! แล้วทีหลังพวกมึงห้ามทำแบบนี้อีก คราวหน้าถ้ากูเจอพวกมึงอีกละก็ กูจะส่งพวกมึงไปนรก!

 

“คะครับๆ!!” พวกนักเลงรีบตอบแล้วปรีเข้ามาพยุงเพื่อนตัวเองที่โดนยิงที่ขาออกไป

 

“......ไง บอกแล้วว่าอ้อมกอดของผัวน่ะปลอดภัยที่สุดแล้ว ทีหลังอย่าวิ่งหนี J  อะไรนะ?  

 

0_0!! เฮ้ย!!! ตอนนี้ฉันถูกซาสึเกะกอดอยู่นี่หว่า!!

 

(( พรึ่บ!! )) ฉันผลักซาสึเกะออกอย่างแรง ย้ำนะ ว่าอย่างแรง!!

 

“ก็เพราะนายตามฉันไม่เลิกนั่นเหละ! ฉันถึงได้มาเจอกับไอ้พวกเวรนั่น!  โอ๊ย! > <  ฉันเผลอแหกปากเยอะไป จนลืมไปว่าตัวเองถูกตบจนปากแตก โอ้ยยย เจ็บ!

 

((( หมับ! ))) 0_0! ซาสึเกะจับใบหน้าของฉันไปใกล้ๆกับเค้า  สายตาของเค้าโฟกัสมาที่มุมปากของฉันก่อนจะเอามือมาเกลี่ยที่มุมปากของฉันเบาๆ  ทำไรวะ!!

 

“ยัยบ้าเอ๊ย..ถ้าฉันมาไม่ทันละก็”  พึมพำอะไรละนั่น

 

“ปล่อย!ฉันจะกลับบ้านแล้ว นี่มันไม่ใช่นิยายบทเลิฟซีนนะเว้ย!” ฉันปล่อยให้อีตานี่จ้องหน้าฉันนานละ จนลืมไปเลยว่าต้องรีบกลับบ้าน ให้ตายสิ! ซวยเป็นบ้าเลยช่วงนี้

 

“.....เฮ้อ...เธอนี่มัน...ช่างเถอะ...ไปขึ้นรถ เดี๋ยวฉันไปส่ง”

 

“ไม่ไ-”

 

“อย่าดื้อจะได้มั้ย ฉันไม่ทำอะไรเธอหรอกนา แล้วพรุ่งนี้ต้องไปโรงเรียนอีก หัดมีเหตุผลซ่ะมั่ง ” เหมือนมึงด่ากูอ่ะ  ก็ได้ๆ พ่อคนมีเหตุผล พ่อคนเก่ง   เหอะ!

 

และสุดท้าย ฉันก็ยอมขึ้นรถของซาสึเกะยอมให้เค้าไปส่งที่บ้าน.... และว่านะ เหมือนรู้สึกว่าเสียวสันหลังว่าจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นอีกหวะ?.... เกลียดความรู้สึกนี้  เพราะคิดทีไร แม่งชอบเป็นจริง...













///// เฮ้อ...เรื่องวุ่นๆของเด็ก 15  จบไปแล้วอีกตอน  อ่านแล้วเม้นกันหน่อยนะ จะติจะชมก็แล้วแต่ /////




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 55 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

231 ความคิดเห็น

  1. #212 jariyapasansaeng (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 มีนาคม 2563 / 18:39

    หนูกุเราเริ่มจิตแล้วแต่เกะเนี่ยติดหนูกุเราแจเลย

    #212
    0
  2. #204 โลลิค่อน (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 21:20
    สนุกมากค่าาา
    #204
    0
  3. #161 Kurimaru kun (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 23:35

    ฮาตรงผัวพ่อง-สิ55

    หนูกุกูไปหมดละ55

    #161
    0
  4. #124 Dream in Dream (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 20:46
    วาทศิลป์ของซากุระเป็นไรที่น่าตบปากมาก แต่ก็เข้าใจแหละตอนนี้นางไม่ปกติแล้ว
    #124
    1
    • #124-1 (จากตอนที่ 17)
      23 กันยายน 2561 / 20:49
      5555555
      #124-1
  5. #123 Becky33 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 15:17
    เอ่อ.. เกะแกจะเป็นพระเอกละถ้าไม่พูดจากวนโอ้ยหนูกุตอนหลังอ่ะนะ 555
    #123
    0
  6. #122 Yuri Yurina (=w=) SSCX (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 13:48
    แนะนำให้นางไปเรียนวิชาต่อสู้แบบประชิดตัวเถอ่ะค่ะ​ เพื่อความปลอดภัยของตัวเธอเอง​ จะเอาอต่เพิ่งอาวุธของมีคมอย่างเดียวไม่ได้หรอกน่ะ​
    ปล.​ รู้สึกว่าซากุระจะอวดเก่งทางคำพูดจริงๆ​ -​_-
    #122
    0
  7. #121 Memoris S'Misa (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 13:03
    เกือบแล้ววว ><
    #121
    0
  8. #120 Light_Star (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 12:59

    สนุกอ่ะ
    รอน้าาาาาาาาา
    #120
    0