คัดลอกลิงก์เเล้ว

Fic natuto สาวน้อยผมสีชมพูกับหมาป่าเย็นชา

เมื่อสาวน้อยนามว่าซากุระ แอบเดินเข้ามาในป่าต้องห้าม แต่แล้วเธอก้พบเจอกับบุคคลอันตรายคนนึง ซึ่งเธอก็รู้ตัวดีว่าจะต้องกลายเป็นเหยื่อแน่ๆ เธอจะทำอย่างไรดี เพื่อให้ตัวเธอนั้นมีชีวิตรอดกลับไป

ยอดวิวรวม

976

ยอดวิวเดือนนี้

27

ยอดวิวรวม


976

ความคิดเห็น


10

คนติดตาม


18
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  2 พ.ค. 62 / 00:23 น.
Fic natuto สาวน้อยผมสีชมพูกับหมาป่าเย็นชา | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


Fic naruto   สาวน้อยผมสีชมพูกับหมาป่าเย็นชา


t
b

เนื้อเรื่อง อัปเดต 2 พ.ค. 62 / 00:23


ณ.หมู่บ้านเล็กๆแห่งหนึ่ง  เป็นหมู่บ้านที่ไม่ใหญ่มาก ผู้คนไม่พลุกพล่านนัก และที่นี่ก็อุดมสมบูรณ์ไปด้วยธรรมชาติ เพราะล้อมรอบไปด้วยป่าไม้ แต่หมู่บ้านแห่งนี้ก้มีกฏต้องห้ามอยู่ข้อหนึ่ง  และกฏนั้นก้คือ ห้ามชาวบ้านทุกคน เดินเข้าไปในป่าใหญ่หลังหมู่บ้านเด็ดขาด เพราะที่นั่น มีแต่สัตว์ร้าย อันตราย และเรื่องลี้ลับมากมายที่พูดต่อๆกันมานาน  ดังนั้นจึงไม่มีใครกล้าเดินไปเฉียดป่าแห่งนั้น เพราะความกลัว 

แต่ผิดกันกับเด็กผู้หญิงคนนึง เธอชินกับการฟังเรื่องน่ากลัวแบบนั้น เพราะบ้านเธอปลูกติดกับป่าที่ว่า...


"นี่! ซากุระ! เธอจะเดินเข้าไปในป่านั่นจริงๆเหรอ! มันน่ากลัวและอันตรายมากนะ!0.0" เด็กสาวผมสีฟางนามว่า 'อิโนะ' เพื่อนสาวสุดแสนจะสนิทของเด็กสาวผมสีชมพูที่เธอคิดจะเข้าไปในป่าเอ่ยขึ้นอย่างตกใจ


"ฉันคิดดีแล้วนะอิโนะ เธอก้รู้ ว่าฉันเอาตัวรอดได้นา~555" 

สวัสดี.. ฉันชื่อ ฮารุโนะ ซากุระ  อายุ 17 เป็นเด็กกำพร้า พ่อแม่ฉันเสียไปตั้งแต่ฉันอายุ 9 ขวบ ฉันอยู่ตัวคนเดียวมาตลอด และที่ฉันคิดจะเข้าไปในป่าอันตรายนั่น ก้เพราะว่า ฉันได้ยินเรื่องสมุนไพรตัวนึง ที่สามารถเอามาทำยารักษาโรคหัวใจได้ ฉันจะเอามารักษายาย ซึ่งยายคนนี้ ก้ไม่ใช่คนอื่นคนไกล แกเป็นคนช่วยเหลือฉัน ฉันอยากจะตอบแทนบุญคุณของยายสักครั้ง


และตอนนี้ อิโนะกำลังทำหน้าบูดบึ้งไม่พอใจใส่ฉันอยู่เพราะความเป็นห่วงฉัน แต่ก้นะ ฉันตัดสินใจแล้วนี่ ^ ^;;


"แกจะเข้าป่านั่นจริงๆอ่ะ"


"อืมม~อย่าขัดขวางฉันเลยนะอิโนะ ฉันสัญญา ว่าจะกลับมาให้ไวที่สุด ^ ^" ฉันพูดแล้วยิ้มหวานให้เพื่อนสนิทคนเดียวของฉัน เพื่อคลายความกังวลให้เธอ


"ก็ได้ๆ แต่แกต้องระวังตัวให้ดีๆนะยัยซากุระ แกก็เคยได้ยินคนแก่ๆเขาพูดกันเกี่ยวกับป่านั่นนิ"

"จ้าๆ รู้แล้วๆ" ฉันตอบอิโนะ ก่อนจะหันไปมองทางป่าที่ฉันจะเดินเข้าไป  มองๆดูดีๆแล้ว มันก้น่ากลัวกว่าทุกทีที่ฉันมองมาตั้งแต่เด็ก แต่คงจะคิดไปเองเหละน๊าา~ 55 ^^

"แล้วจะเข้าไปในป่านั่นเมื่อไหร่?" เสียงอิโนะเรียกสติฉันให้หันกลับมา


"อืมมมม ตอนนี้เหละ"เมื่อพูดจบ อิโนะก็ทำตาโตใส่ทันที


"ห้ะ!!! ตอนนี้!? แกจะบ้าเหรอซากุระ นี่ก้จะเย็นแล้วนะ!" อิโนะตะหวาดเสียงใส่ฉัน ก็คนมันตั้งใจแล้วนี่นา -3


"ใช่ ฉันรู้ แต่ฉันตั้งใจไว้แล้วนี่ แล้วอาการของยายก็เป็นหนักขึ้น ฉันกลัว~ ฉันกลัวว่ายายจะอยู่กับเราไม่นาน..."  พูดแล้วน้ำตาของฉันมันก้จะไหล อิโนะก้มหน้างุด ก่อนจะเดินเข้ามาหาฉันแล้วตบไหล่ฉันเบาๆ

"ดูแลตัวเองดีๆด้วยนะ ถ้าฉันไปได้ ฉันจะไปกับเธอ แต่ฉันต้องอยู่ในหมู่บ้าน เพื่อที่จะปิดความลับให้เธอ และทำหน้าที่ดูแลยายแทนเธอ" อิโนะพูดแล้วทำหน้าเป็นห่วง ฉันจึงคลียิ้มให้เพื่อนบางๆ


"อื้ม!  งั้นฉันไปก่อนนะ แล้วจะรีบกลับมาก่อนที่จะมืด ^ ^" ฉันพูดจบก้กำชับกระกร้าและเสื้อคลุมสีแดงสดของฉันแน่นแล้วหันหน้าเดินเข้าไปในป่าแห่งนั้น


"ระวังตัวด้วยนะซากุระ!"  เสียงอิโนะตะโกนมา แต่ฉันก้มุ่งหน้าเดินเข้าป่าต่อไป ฉันจะต้องหาสมุรไพรนั่นให้เจอ  แล้วกลับมาก่อนค่ำ ....
.
.
.
.
(((( แกร๊ก ! ))))


เสียงเหยียบกิ่งไม้ดังขึ้นเป็นจังหวะการเดิน ทำให้หมาป่าหนุ่ม ที่มีร่างกายเป็นมนุษย์ แต่มีหางและหูที่นอนหลับอยู่ที่โคนต้นไม้ใหญ่สะดุ้งตื่น 

เขาใช้จมูกดมกลิ่น ซึ่งกลิ่นนี้ เป็นกลิ่นที่ชวนหิวสำหรับเขามาก เขาจึงซ่อนตัวอยู่หลังต้นไม้นั่น แล้วแอบมองสิ่งที่กำลังเดินเข้ามาเรื่อยๆ


"เฮ้ออออ หาไม่เจอสักที อยู่ไหนนะ?" เสียงเด็กสาวที่ชื่อซากุระบ่นพึมพำกับตัวเอง เธอกำลังมองหาสิ่งที่เธอต้องการ แต่เธอไม่รู้ตัวเลยว่า เธอกำลังตกเป็นเป้าสายตาของหมาป่าหนุ่มที่มีสายตาคมกริบอยู่  เขาจ้องมองเธออย่างจดจ้อง แทบจะไม่กระพริบตา ซากุระเดินไปไหน เขาก้จะแอบเดินตามเธอไป แบบหลบซ่อน

และไม่นาน ก็มีเหตุการไม่คาดคิดเกิดขึ้น!

(((โครมมมม!!!)))

"กรี๊ดดดดดดดด!! > < " 

(((หมับ! พรึบบ! )))


●ซากุระ●

(>_<;)  ตายแล้ว ฉันตายแล้วใช่มั้ย?  สวรรค์มันช่างอบอุ่นจริงๆ เหมือนฉันพ่อกอดฉันเลย


"(-_-;) นี่เธอ ไม่เป็นอะไรใช่มั้ย?"  ....หื้มมม? เสียงพ่อเหรอ พ่อมารับฉันแล้วใช่มั้ย  จากนั้นฉันก็ค่อยๆลืมตาขึ้นช้าๆ


"0.0!!!" ขะขะใคร!?  เมื่อฉันเห็นคนตรงหน้าที่ไม่ใช่พ่อฉันตามที่มโนไว้ ฉันก้รีบเด้งตัวออกไปจากอ้อมกอดของเขาทันที  เขาเองก้ดูตกใจเหมือนกัน ที่ฉันรีบผลักเขา แต่พริบตาเดียว เขาก้ทำหน้านิ่ง มองฉันด้วยสายตาแปลกๆ ก่อนจะเดินมาช้าๆเข้ามาหาฉัน แล้วฉันก็เดินถอยหลังไปเรื่อยๆ

"เอ๊ะ!"  แย่แล้ว! หลังฉันติดต้นไม้แล้วละ ทำไงดี! งานนี้ต้องวิ่งหนี! วิ่งให้เร็วที่สุด!

((( พรึบ! )))

0[ ]0;; เหมือนว่าเขาอ่านความคิดฉันได้ เขาก้เลยยกแขนมากั้นตัวฉันไว้ไม่ให้หนี 

เขามองหน้าฉัน แล้วก้นิ่งอยู่แบบนั้น ฉันเองก็มองกลับเช่นกัน เขาเป็นผู้ชายผมสีดำ หน้าตาก็ถือว่าหล่อนะ ตัวสูง อายุประมาณ30  และที่สำคัญ สำคัญเลย!!!  เขามีหูเหมือนจิ้งจอก มีหาง!!!! เขาไม่ใช่คน!!  

และตอนนี้ เขาค่อยๆโน้มตัวมาที่คอของฉันเหมือนจะดมกลิ่น

"> < ยะยะอย่าเข้ามานะ!!!!" ฉันตะโกนสุดเสียง แต่ไม่รู้ทำไม ร่างกายของฉันมันเหมือนจะหมดแรง สติของฉันเริ่มเลือนลาง แล้วในที่สุด ฉันก็วูบไป 
.
.
.
.


เมื่อสาวน้อยผมสีหวานหมดสติไป หมาป่าหนุ่มก็ได้อุ้มร่างบางขึ้นมา จากนั้น เขาก็อุ้มเธอมาที่บ้าน หรือ รังลับของเขาที่ถูกสร้างเป็นบ้านไม้ ขนาดไม่ใหญ่มาก แต่ถือว่า สวยงามน่าอยู่ โดยได้สร้างไว้อยู่บนต้นไม้ใหญ่

 

หมาป่าหนุ่มผู้มีนามว่าซาสึเกะ เมื่อเขาพาซากุระขึ้นมาบนบ้านได้แล้ว เขาก็ได้วางตัวสาวน้อยผมสีหวานลงไปบนที่นอนของเขาอย่างเบามือ เพื่อไม่ให้เธอตื่นขึ้นมาเห็นเขาในตอนนี้ หลังจากนั้นหมาป่าหนุ่ม ก็นั่งลงข้างๆเธอ แล้วใช้สายตาพิจารณาเด็กสาวตรงหน้าที่กำลังหลับตาพริ้มอยู่  ยิ่งมอง ก็ยิ่งน่าหลงใหล ผมสีแปลกสีชมพูอ่อน แลดูนุ่ม ใบหน้าหวานคม แก้มและริมฝีปากสีแดงอมชมพู โดยรวมถือว่าเป็นผู้หญิงที่สวยมากเลยทีเดียว และที่สำคัญ...

 

“เธอเข้ามาทำอะไรในป่าอันตรายแบบนี้ ไม่รู้เรื่องข่าวลือที่ชาวบ้านพูดถึงป่าที่นี่หรือไงกัน” ซาสึเกะพูดเบาๆพรางจ้องมองซากุระที่หลับอยู่ ไม่นานนัก ซากุระก็เริ่มที่จะรู้สึกตัว เธอลืมตาขึ้นมาช้าๆ และกวาดสายตามองรอบๆห้อง

 

“เอ๊ะ!! ที่นี่ที่ไหน...แล้วผู้ชายคนนั้น..... >w< !! ว้ายยย ยะอย่าทำอะไรฉันเลยนะ ฉันกลัวแล้ว” เมื่อซากุระมองรอบๆตัวเธอเองแล้ว เธอก็หันมาเจอซาสึเกะที่กำลังนั่งอยู่ข้างๆเธอเข้าพอดี เธอกลัวเขา จึงร้องขึ้นและขยับตัวไปติดกับมุมห้องด้วยความหวาดกลัว ซาสึเกะเห็นท่าทางของซากุระแล้ว เขาก็หลุดขำออกมา

 

“หึ J ” เมื่อเห็นว่าเหยื่อหวาดกลัว หมาป่าหนุ่มก็ยิ่งได้ใจ เขาเดินเข้าไปหาซากุระช้าๆ เห็นร่างบางนั่งตัวสั่น ก็ยิ่งน่าแกล้ง สภาพของซากุระในตอนนี้ ไม่ต่างกับลูกแมวโดนหมาตัวใหญ่รังแก

 

>w<;

 

“ลืมตาขึ้นมาซ่ะ ฉันไม่ทำอะไรเธอหรอก” น้ำเสียงเยือกเย็นของซาสึเกะ ทำให้ซากุระสะดุ้งเมื่อเขาพูดแบบนั้น เมื่อซาสึเกะเห็นว่าคำพูดของเขามันใช้ไม่ได้ผล เขาจึงแปลงร่างเป็นคนแบบ ไม่มีหูเหมือนจิ้งจอก ไม่มีหาง จากนั้นเขาก็นั่งลงตรงหน้าของซากุระ แล้วเอื้มมือไปเตะไหล่ของเธอเบาๆ ซากุระสะดุ้งโหย่ง กลัวว่าเขาจะร้ายเธอ แต่...มันไม่ใช่แบบนั้น มืออุ่นๆของซาสึเกะยังค้างไว้บนไหล่ของซากุระ ไออุ่นของเขา มันทำให้เธอเชื่อใจขึ้นมานิดนึง ว่าเขา ไม่ทำร้ายเธอจริงๆ

 

เมื่อคลายความกลัวลงไปได้บ้าง ซากุระก็ลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง คราวนี้ เธอได้เห็นสายตาและใบหน้าของซาสึเกะอย่างชัดเจน

 

“นาย...นายเป็นใครกันแน่ นายเป็นตัวอะไร ทำไมนายถึงมีหูเหมือนหมาป่า ทำไมนายถึงอยู่ในป่าแห่งนี้ นาย- (0x0) อุ๊ป! เมื่อแน่ใจว่าซาสึเกะจะไม่ทำร้ายเธอ ซากุระก็เลยยิ่งคำถามใส่เขาไม่ยั้ง จนกระทั่งซาสึเกะต้องเอามือมาปิดปากเธอไว้ไม่ให้พูด แล้วเขาก็รีบคว้าร่างบางมาประชิดตัวโดยการกอดเธอไว้จนซากุระได้แต่นั่งนิ่งในอ้อมกอดของเขา

 

“เงียบก่อน มีบางอย่างกำลังมาที่นี่”  ซาสึเกะกระซิบเบาๆข้างหูของซากุระ

 

“อยู่นิ่งๆอย่าขยับเด็ดขาด เดี๋ยวฉันมา” สิ้นคำสั่งของซาสึเกะ ซากุระก็พยักหน้า แล้วทำตามที่เขาบอก จากนั้น ซาสึเกะก็เดินไปมองที่หน้าต่าง โดยเห็นว่า มีนักล่าเหมือนกันกับเขา กำลังมาที่นี่   โดยตามกลิ่นของซากุระมานั่นเอง

 

ซาสึเกะเห็นว่าสถานการณ์ไม่ดีแน่ ถ้าพวกนั้นมาเห็นซากุระ พวกมันจะฆ่าเธอ แล้วทำเป็นอาหาร  ก็ตามที่ข่าวลือที่ชาวบ้านพูดต่อๆกันมานั่นเหละ ว่าถ้าหากมนุษย์ที่เข้ามาในป่าแห่งนี้ จะไม่มีใครได้กลับออกมาอีก   ซาสึเกะจึงตัดสินใจกระโดดออกไปหาพวกมันก่อนที่พวกมันจะเข้ามาเจอซากุระ

 

((( พึบ)))

 

“พวกแกมาทำอะไรที่นี่ในเขตของฉัน”  ซาสึเกะพูดเสียงเย็นชา เพื่อที่จะขู่นักล่า2ตนที่เข้ามายังเขตของเขา

 

“ใจเย็นก่อนสิ ซาสึเกะ ฉันก็แค่ได้กลิ่นหอมๆลอยมาจากบ้านแก ใช่มั้ยละ ท่านซาโซริ อืมม์”

 

“ก็ตามที่เดอิมันพูดละ พวกเราได้กลิ่นมนุษย์ เลยตามกลิ่นมา หรือว่านายไม่ได้กลิ่น” หมาป่า2ตนเอ่ยขึ้น ถึงแม้จะเป็นหมาป่าเหมือนกัน แต่ต่างพวก   แถม 1ในนั้น ยังมีพี่ชายแท้ๆของซาสึเกะรวมอยู่ด้วย ดังนั้น พี่น้องคู่นี้ จึงไม่ถูกคอกัน

 

และจังหวะนั้นเอง....

 

“ฉันเจอต้นเหตุละ ไม่คิดว่านายจะเอามาซ่อนไว้ที่บ้านนะ เจ้าน้องชาย J “ 






ยังไม่จบเด้อ เดี๋ยวมาต่อ 



ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ แป้นพิมพ์สีพาสเทล จากทั้งหมด 19 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

10 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 08:08

    อัพพเถอะ
    #10
    0
  2. #9 K a r e p 2 5 4 4
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 08:28

    ซาสึเกะกับอิทาจิเรื่องนี้ไม่ถูกกันหรอคะ?

    #9
    0
  3. วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 00:37

    เห็นเข้าแล้วจะรอดไหมเนี่ย

    อิจจี้ไวแท้มาต่อนะคะรออ่านอยู่

    #8
    0
  4. วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 00:18

    สู้ๆนะคะ รออ่านอยู่น่า
    #7
    1
    • #7-1 (@Sooreechry) (จากตอนที่ 1)
      2 พฤษภาคม 2562 / 00:29
      ค้าาาาา ไรท์ก็พยายามอัพให้จบๆนะ 555 ยาวจริงจังมาก
      #7-1
  5. วันที่ 23 เมษายน 2562 / 22:44

    วันหนึ่งฉันเดินเข้าป่า ได้หลัวกลับมาคนนึง5555

    #6
    0
  6. #5 Yuri Yurina (=w=) SSCX (@ned1991) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 02:13
    น่าสนุกดีค่ะ&#8203;

    จะมาต่อมั้ยน่ะ
    #5
    0
  7. #4 Memoris S'Misa (@misakikawaichi68) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:10
    รออยู่นะคะ*-*
    #4
    0
  8. #3 Munchupha (@Munchupha) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 10:14
    รอค้ะๆๆๆ
    #3
    0
  9. #2 K a r e p 2 5 4 4
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 08:26

    อย่าลืมมาอัพให้จบนะคะ

    #2
    0
  10. วันที่ 6 มกราคม 2562 / 07:18

    ติดตามค่ะ

    #1
    0