(When love comes to greet) เมื่อรักมาทักทาย

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 13,730 Views

  • 63 Comments

  • 119 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    2,381

    Overall
    13,730

ตอนที่ 8 : รักไม่ต้องการเวลา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 869
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 54 ครั้ง
    18 มี.ค. 62

#รักไม่ต้องการเวลา









หลังจากที่ทั้งสองขึ้นห้องของตัวเองไป  
ร่างบางที่ยังมีจิตใจที่บอบช้ำยังนั่ง ร้องไห้และเจ็บใจ
ตัวเองที่เผลอไปรู้สึกดีกับคนหลอกลวง  จนทำให้เธอ
อับอาย และเข็ดกับความรัก  ร่างบางคิดในใจ


'ต่อจากนี้ไปฉันจะ ปิดตายหัวใจ จะไม่ยุ้งเกี่ยวกับความรักอีก'



ร่างสูงพอเข้าห้องปุ๊ปก็รีบกดโทรศัพท์โทรหา เพื่อนทันที




ตื้ดดด ตื้ดดด.... 

"ฮัลโล คิว ที่ร้านเป็นไงมั่งว่ะ  "

"เออ ไม่มีไรน่าห่วงแล้วร่ะ  ฉันเคียร์เรียบร้อยร่ะ 
คุณพีชก็กลับไปกะแม่นางแบบ นั้นร่ะ
 เออแล้วคุณผู้หญิงเป็นไงบ้างร่ะ  แหม!!
 กูเห็นนะเว้ยย. ตอนเค้าเดินมาคู่กันแกมองตาไม่กระพริบ"


"บ้าน่าาา  ไม่มีไร๊. ก็แค่คนรู้จักน่ะ  เออไม่มีไรร่ะงั้นเท่านี้ร่ะ 

บ๊ายยย"

คิวแกล้งแซวร่างสูงไป  

"ไอ้เชี้ยคิว  แซวกูจัง  เขินนะวุ้ยยย"


น้ำอมยิ้มมุมปาก พร้อมสบมด่าคิวไปด้วยความเขิน 
และรีบตัดสายทิ้ง ก่อนที่เพื่อนตัวดีมันจะทำ
ให้เขาเสียอาการไปมากกว่านี้ 






ด้านเอมเมื่อทำธุระส่วนตัวเสร็จ กำลังจะเข้านอน 
ก็มีเสียงโทรศัพท์เข้า  

'ขอเปิดใจไม่ขอเปิดตัว ขอชัวร์ในหัวใจ'

"ยัยหมวย "

ร่างบางยกโทรศัพท์ขึ้นมาดูสายเข้า 
เป็นเพื่อนสาวคนสนิทของเธอเอง  'หมวยลี่'
เป็นแอร์โฮสเตส  สาวสวย และเพื่อนสนิทของเอม 
ทั้งสองคนไม่เคยมีความลับปิดบังกัน ... 

เมื่อร่างบางได้ยินเสียงเพื่อนสนิททั้งดีใจคิดถึง
และอยากหาใครสักคนปลอบใจ... 



"ฮัลโล  ยัยเอม"




"ยัยหมวย ฉันคิดถึงแก เมื่อไรแกจะบินกลับมา ฮืออ"



ร่างบางเรียกเพื่อนและร้องไห้ออกมา 

หมวยลี่ตกใจ เลยเอ่ยถามทันที




"นี่ แกเป็นอะไร ปกติฉันไปนานกว่านี้ แกก็ไม่เคยร้องไห้นิ"



"ก็ฉันคิดถึงแกอ่ะ  ฮือออ "

และร่างบางก็เดินไปคุยโทรศัพท์ตรงระเบียงหลังห้อง



"ไม่จริง  แกมีอะไร เล่าให้ฉันฟังสะดีๆ อย่าให้ฉันโกรธ"
ร่างบางจึงเล่าเรื่องทั้งหมดให้เพื่อนสนิทฟัง




"  เฮงซวย!!!   มากอ่ะแก ดีร่ะที่รู้ตอนนี้ดีที่แกยังไม่ตอบตกลง
ถ้ายังนั้นนะ  มีหวังเสียทั้งตัวเสียทั้งใจแน่แก "



"ใช่อะดิ  ฉันมันโง่เองที่คิดว่าเขาเป็น ผู้ชายตรงตามสเป็ค
สุภาพเรียบร้อยอบอุ่น  ฉันคิดผิดหมดเลยแก ฮืออ ๆๆ"



"ฉันคิดว่าชาตินี้ฉันคงเข็ดกับความรักแล้วร่ะ "



"เฮ้ยย ไม่เอาน่าแก สักวันสวรรค์คงส่งคนดีๆ
ที่รักแกจริงๆมาให้เองอ่ะ เชื่อฉันสิ "


หมวยลี่พูดปลอบใจเพื่อนสาว .ก็เธอคิดแบบนั้นจริงๆ 
สักวันสวรรค์คงส่งคนที่ใช่มาให้เราเองร่ะ. 



- ห้อง 1111 -



เมื่อร่างสูงคุยกับคิวเสร็จก็เข้าไปอาบน้ำ และแวะเปิดตู้เย็น
หยิบเบียร์ มาหนึ่งกระป๋อง  และเดินไปที่ระเบียงหลังห้อง
พร้อมกีต้าร์ คู่ใจ  ..... 



น้ำนั่งเม่อมองท้องฟ้ายามค่ำคืนที่มีแสงดาวเพียงเล็กน้อย 
ก็มันเป็นเมืองหลวงนี้เนอะ. บรรยากาศเย็นๆ บวกกับได้ดื่ม
แอลกอฮอล์ เย็นๆ ทำให้ร่างสูงที่ผ่านการทำงานและ
เรื่องราวเมื่อตอนหัวค่ำไป รู้สึกผ่อนคลาย ...  



"เฮ้อ!!  เราจะมีโอกาสได้เจอกันอีกมั้ยนะ  คุณคนสวย"



น้ำนั่งถอนหายใจและจิบเบียร์ไปเรื่อยๆ  
ร่างสูงยกกีต้าร์  มาจับคอร์ด. และร้องเพลงคอลตามเพลง
ที่ตนเองเล่น  .....  





ผลการค้นหา

ผลการค้นหาความฉันคิดว่ารักมันคือ ความผูกพั


ฉันคิดว่ารักมันคือความผูกพันธ์ 

คิดว่ารักแท้ต้องเดินผ่านวันและเวลา

ยิ่งเนิ่นนานนานไปเท่าไร ความรักยิ่งมีค่า

ที่ฉันรู้ที่เคยฝัน รักที่ฉันเคยเข้าใจ

ไม่คิดไม่ฝันว่าเธอผ่านเข้ามา

เหมือนว่าสายตาฉันเองมองไม่เห็นใครๆ

หยุดที่เธอแค่เพียงสบตา และวินาทีนั้น

โลกทั้งโลกหยุดเคลื่อนไหว ท้องฟ้ากลับสดใส



พอร่างสูงเริ่มร้องท่อนแรก ด้วยเสียงแหบทุ้ม
ทำให้ ร่างบางที่ยืนคุยโทรศัพท์กับเพื่อน หยุดนิ่ง
ฟังเสียงเพลงจากระเบียงห้องด้านล่าง 
และคิดในใจ  






"เพราะจัง  แต่เอ๊ะทำไมเสียงคุ้นๆ
 เหมือนเคยฟังที่ไหน.  "



ร่างบางจึงเอ่ยบอกเพื่อนสาวไป



"แกงั้นพรุ่งนี้เจอกันนะ ... แกเข้ามารับฉันที่โรงแรม
ด้วย ฉันจะรอ แค่นี้ร่ะยังไงก็ขอบใจแกมากนะ
หมวย ถ้าฉันไม่มีแก คงแย่กว่านี้อ่ะ รักแกนะ บ่าย"



ร่างบางกดตัดสายเพื่อนสาวและ
ยืนหันหน้ารับลมเย็น ๆ จากระเบียงห้อง 
และฟังเสียงเพลงคอลเบาๆ ทำให้ร่างบาง
รู้สึกผ่อนคลาย  



* ลมหายใจ เหมือนหยุดไปในห้วงนาทีนี้

ทั้งหัวใจ ลอยหลุดไปทันทีที่สบตา

เธอหยุดยั้งวันเวลา แค่เราได้พบกัน

ในวันนี้ แค่พบเจอกับเธอ 

Solo

ฉันพึ่งเข้าใจว่ารักเป็นอย่างนี้ 

ฉันพึ่งเข้าใจเมื่อได้มาเจอด้วยตัวเอง

เสี้ยวนาทีก็มีความหมาย เปลี่ยนโลกได้ทั้งใบ

ฉันพึ่งรู้ในวันนี้ รักไม่ต้องการเวลา....... 




เมื่อร่างสูงร้องจบ  ยืนขึ้นยืดเส้นยืดสาย  
สายตาดันแหงนหน้าขึ้นไปเห็น
ร่างบางของใครบางคน ที่เค้ากำลังคิดถึง 
ยืนหลับตารับสายลมยามค่ำคืนอยู่


"เฮ้ย    นั้นมันคุณเอมนี่หว่า"


"เชดดดด  พรหมลิขิตชัดๆ"

เมื่อร่างสูงที่เห็นเป็นร่างบางที่ยืนอยู่บนระเบียง 
 ห้อง ชั้นบนถัดไปจากห้องของเค้า
จึงเอ่ยเรียก ร้องตะโกนโวยวายอยู่ชั้นล่าง

"นี่คุณ  ยืนทำไรตรงนั้นอ่ะ  อย่าคิดสั้นนะ  ชีวิตยังมีวันพรุ่งนี้  "


ร่างบางที่ได้ยินเสียงคนโวยวาย  ก็ลืมตาขึ้นดู และพบกับร่างสูง
คนที่มาส่งเธอตอนหัวค่ำ  

"อุ้ย!  คุณจะโวยวายทำไม.  รบกวนคนอื่นเค้า "

ร่างบางที่เห็นร่างสูงก็ตกใจ ตะโกนอยู่ก็บอกให้เสียงเบาๆ 
เพราะกลัวจะรบกวนแขกคนอื่นๆ  

"อ้าว ฉันคิดว่าคุณจะคิดสั้น เห็นยืนหลับตาอยู่ 
คิดว่าจะกระโดดลงไป    ถ้าคิดแบบนั้นหยุดคิดเลยนะ
ฉันกลัว ผี"

"นี่ ถ้าจะห้ามเพราะกลัวผี  ก็ไม่ต้องห่วงฉันไม่ดระโดดลง
ไปหรอกย่ะ เดี๋ยวศพไม่สวย ชิ"

ร่างบางตอบร่างสูงออกไป  คิดในใจ 
'ชิ คิดว่าเป็นห่วง ที่แท้ก็กลัวผี  ไอ้โรคจิต ไอ้หน้าหมีบ้า"

พอตอบร่างสูงเสร็จ ร่างบางก็จะเดินเข้าห้อง 
ร่างสูงจึงเรียกไว้ 

"คุณเอม  คุณโอเคนะ "

ร่างบางมองหน้าร่างสูงและพยักหน้าเล็กน้อย 


"ฝันดีนะ  คุณเอมคนสวย "  


"เช่นกันค่ะ"  

น้ำยืนยิ้มกลิ่ม  มองตามร่างบางไปจนลับสายตา ....
















#มาส่งให้แล้วค่ะ  ช่วงนี้อีเว้นบ่อย  555  อย่าเพิ่งเบื่อกันนะ  
สัญญาไม่เทแน่นอน  เกี่ยวก้อยกัน   












ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 54 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #22 babana (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 20:27

    ตื้อเท่านั้นที่จะได้ครอบครองค่ะน้องน้ำ

    #22
    0
  2. #18 FFasaifasaII (@FFasaifasaII) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 17:23

    ที่แท้ก็ผี55665บ้าบอ

    #18
    0
  3. #17 Beever3 (@Beever3) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 20:52
    ชอบก็จีบค่ะคุณนักร้อง
    #17
    0