(When love comes to greet) เมื่อรักมาทักทาย

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 13,797 Views

  • 63 Comments

  • 120 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    2,448

    Overall
    13,797

ตอนที่ 7 : เซอร์ไพรแรง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 761
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 52 ครั้ง
    17 มี.ค. 62

#เซอร์ไพรแรง








ความเดิมตอนที่แล้ว



ร่างสูงเดินขึ้นไปบนเวที พร้อมกับกล่าวทักทาย
ลูกค้าในร้าน

"สวัสดีค่าาาา ลูกค้าทุกท่านวันนี้เป็นวัน พิเศษ
ของใครหลายๆคน แต่ที่พิเศษกว่านั้น คืออออ


วันนี้จะมีเซอร์ไพร  ขอเป็นแฟนกันค่าาาา 
ใครจะเป็นผู้โชคดีคนนั้น  นร้าาา 

ก่อนอื่นวันนี้ น้ำของร้องเพลงอวยพรให้กับทั้งสองคน
ในวันพิเศษ ด้วยนะค่ะ   ม๊า" 



- ปัจจุบัน -


"ใช่เลย โดนใจฉันเลย
ไม่มีมากไป ไม่มีน้อยไป
ถูกใจทุกอย่าง
ใช่เลย คือเธอแน่นอน
บอกกันได้เลย ที่เคยต้องการ
ประมาณนี้เลย ใช่เลย"

พอร่างสูงเริ่มร้องเพลงท่อนแรก
ลูกค้าในร้านก็เริ่ม โพกมือตาม 
และสายตาก็มองไปยังหญิงชาย
ที่เดินผ่านเค้าไปเมื่อครู่  


"ต้องสวยขนาดนั้น
ต้องหวานขนาดนี้
ทุกอย่างกำลังดี คนนี้ใช่เลย
อย่าสวยไปกว่านั้น
อย่าหวานไปกว่านี้
เอาแค่ที่เธอมี แค่นี้ได้เลย"
ร่างสูงคิดในใจ 
'เพลงนี้ชั่งเหมาะสมกับเค้าและ
ร่างบางสะจริง' 
คิดไปก็รู้สึกเสียดายถ้าเธอต้อง
เป็นแฟนกับผู้ชายหลายใจคนนั้น


"นึกไม่ถึงมีคนอย่างเธอ ด้วยซ้ำไป
นึกไม่ถึงว่าเธอจะมีตัวตน
จะพูดไงดี
อย่างเงี้ยะต้องบอก ใช่เลย
ใช่เลย ใช่เลย"

พอร่างสูงร้องเพลงจบ 
ก็มีพนักงานในร้าน ถือช่อดอกไม้
ใหญ่ ที่มีแหวนเพชรอยู่บนดอกไม้
ถือไปให้ที่โต๊ะของร่างบางกับชายหนุ่ม
และพีชก็ไม่รอช้า รีบรับดอกไม้ในมือ
พนักงาน และนั่งลงคุกเขากับพื้น
เอ่ยขอร่างบางเป็นแฟนทันที

"น้องเอมค่ะ "
ร่างบางตกใจและรีบยืนขึ้น
"ค่ะ "
ร่างบางยิ้มรับอย่างดีใจเพราะวันนี้
เค้าบอกกับตัวเองไว้แล้วว่าถ้า
ชายหนุ่มของเธอเป็นแฟน
 จะตอบตกลงทันที .....

"เป็นแฟนกับพี่นะค่ะ  พี่สัญญาค่ะ 
ว่าพี่จะดูแลน้องเอมจะรักและซื่อสัตย์
กับน้องเอมคนเดียว นะค่ะ" 

พีชพูดคำหวานออกมาเพราะเชื่อว่า
ผู้หญิงทุกคนจะแพ้ลูกอ้อนผู้ชาย
อย่างเค้า 

เอมยิ้มตอบและรับช่อดอกไม้มาถือไว้
เมื่อเอมกำลังจะตอบตกลง
ก็มีหญิงสาว ร่างเพียวบาง ดูท่าทาง
รสจัด แซ่บน่าดู เดินมาพร้อมกระชากดอกไม้ ในมือร่างบางออกไปอย่างแรง  พร้อมยกฝ่ามือฝาดลงบนหน้าร่างบางอย่างแรง พร้อมพูดจาหยาบคายใส่ร่างบาง

"หึ หน้าตาก็ดี ดูแล้วก็น่าจะมีฐานะ 
แต่ทำไมถึง ชอบแย่ง 'ผัว'  ชาวบ้าน
หาเองไม่ได้รึไง  ร่าน "
ร่างบางได้ฟังยิ่งตกใจ
และอับอายเป็นอย่างมาก
ร่างบางพยายามจะลุกขึ้นแต่เวลานี้
ไม่รู้เรี้ยวแรงมันหายไปไหนหมด 


"น้องเอม  น้องเอมค่ะ พี่ขอโทษ
พี่เลือกน้องเอมนะค่ะ ผู้หญิงคนนี้
แค่คู่นอนค่ะ พี่ไม่ได้จริงจัง"
ชายหนุ่มพูดแก้ตัว  
และยังคิดว่าที่ตัวเองทำ
เป็นผู้ชายคนอื่นก็ทำกันทั่วไป

แต่สำหรับร่างบางมันไม่ใช่เพราะ
เธอไม่เคยคบกับใครง่ายๆ
เพราะร่างบางคิดว่า ถ้าจะคบกับใคร
สักคน คนๆนั้นต้องรักและซื่อสัตย์กับเธอคนเดียวต่อให้ใครจะดีกว่าก็ตาม 
เพราะร่างบางเกลียดคนโกหกมาก
จึงรับไม่ได้กับเหตุการณ์แบบนี้

ชายหนุ่มพยายามจะเข้าไปจับให้ร่างบางลุกขึ้น แต่หญิงสาวร่างเพียวก็ฉุดรั้งแขนเขาเอาไว้ ไม่ให้ไปยุ้งกับร่างบาง  

ร่างสูงที่ยืนดูเหตุการณ์ตั้งแต่ต้น 
ก็ตกใจแต่ต้องดูสถานการณ์ก่อน
บู่มบ่าม เข้าไปก็ไม่ดี เพราะอาจจะโดน
ลูกหลงได้   เมื่อยื่นดูอยู่สักพัก
จึงคิดขึ้นมาได้ ว่าจะแก้สถานการณ์ตอนนี้อย่างไร  

"เอ่อ  ลูกค้าทุกท่านค่ะ พอดีเป็นการแสดงโชว์  ของร้านค่ะ จัดขึ้นเพื่อให้ลูกค้าในร้านได้ดูเป็นตัวอย่างนะค่ะ  ว่าการที่เราหลายใจ
ทำให้คนอื่นเดือนร้อนนะค่ะ 
จะโทษผู้หญิงคงไม่ถูกค่ะต้องโทษที่ผู้ชาย
เพราะถ้าผู้ชายมันรักเราจริง 
ต่อให้เราแย่แค่ไหน เค้าก็จะไม่มอง
หาคนอื่นแน่นอนค่ะ  เค้าต้องรับทุกอย่าง
ในตัวเราได้.... จริงมั้ย"
ร่างสูงพูดจบ  ลูกค้าในร้านก็ปรบมือให้
และกลับมาสนุกกันต่อ 

ร่างสูงจึงกระโดนลงจากเวที
เข้าไปพยุงร่างบางให้ลุกขึ้น 
"ไปคุณ  ลุกขึ้น ฉันจะพาคุณไปส่งบ้าน"
ร่างบางไม่พูดอะไร ยอมให้ร่างสูงพยุงขึ้น
น้ำจึงพาเอมไปที่รถ ของเค้าและเอ่ยถามร่างบาง
"คุณ ให้ฉันไปส่งมั้ย คุณคงไม่ได้เอารถมา จะกลับแท็คซี่ตอนนี้คงอันตราย"
ร่างสูงพูดด้วยความเป็นห่วง 

ร่างบางมองหน้าร่างสูงนิ่งและพยักหน้าช้าๆ
ร่างบางไม่มีกระจิตกระใจจะโต้เถียง 
คิดสะว่าอย่างน้อย 
.ร่างสูงก็เป็นผู้หญิงถึงบุคลิคจะดูห้าวๆ
แต่ตอนนี้คงจะดีกว่ากลับคนเดียวด้วยสภาพร่างกายและจิตใจที่บอบช้ำเช่นนี้ 

ระหว่างที่นั่งอยู่ในรถ ร่างบางเอาแต่ร้องไห้
ไม่พูดไม่จา จนร่างสูงต้องเอ่ยถามทางไปบ้าน
"คุณ ให้ฉันไปส่งที่ไหน คุณช่วยบอกทางหน่อยได้มั้ยค่ะ"
ร่างบางหันหน้าไปมองร่างสูงเล็กน้อย
และเอ่ยตอบ

"ฉันยังไม่อยากกลับบ้านในสภาพแบบนี้ 
ฉันไม่อยากให้คุณพ่อคุณแม่ฉันเป็นห่วง"
"อ้าว  แล้วคุณจะให้ฉันไปส่งที่ไหน บอกได้เลยนะ ฉันเต็มใจ"
ร่างสูงพูดตอบไปและยิ้มให้ร่างบาง
"ช่วยพาฉันไป โรงแรมหน่อย"
พอร่างสูงได้ฟัง จึงหันไปมองหน้าร่างบางทันที
และทำหน้ามึนพร้อมเลิกคิ้วสูง 
" ห๊ะ  คุณจะให้ฉันพาคุณเข้าโรงแรม 
บ้า  เรายังไม่รู้จักชื่อกันเลยนะ จะให้พาไปโรงแรมแล้วหรอ  "
ร่างสูงแกล้งแซวเพื่อให้ร่างบางรู้สึกผ่อนคลาย
ร่างบางคิ้วขมวดและหันหน้ามาด่าร่างสูงทันที
"ไม่ตลก!!   ฉันแค่ไม่อยากกลับบ้าน ฉันให้คุณพาไปส่งโรงแรม AIM Villas  ฉันจะไปค้างที่นั้นย่ะ"

ร่างสูงยิ้มอย่างพอใจที่เห็นร่างบางหยุดร้องไห้
และต่อปากต่อคำกลับเค้าได้แล้ว

"คุณพักอยู่ที่นั้นหรอ หรือคุณเป็นพนักงานของโรงแรม"

"ป่าวหรอก  ฉันเป็นเจ้าของโรงแรมน่ะ" 
ร่างบางตอบร่างสูงไปตรงๆ ไม่ได้อวดรวยหรืออะไรแต่ไม่รู้จะโกหกไปทำไม

"ออ  แล้วฉันขอถามอะไรคุณหน่อยสิ "
"อะไรอ่ะ  "
"คุณรู้จักกับผู้ชายคนนั้นมานานรึยัง"
เอมนิ่งไปสักครู่และหลับตาลง ถอนหายใจไปหนึ่งที  และเล่าให้ร่างสูงฟังเกี่ยวกับ ชายหนุ่ม ที่ทำร้ายจิตใจเธอเมื่อครู่  


"เหรอ  ไม่น่าเชื่อเลยนะ คุณเนี้ยนะไม่เคยคบกลับใคร  ถ้าไม่ได้ฟังจากปากคุณ ฉันคงไม่เชื่ออ่ะ" 
"ทำไมอ่ะ"
"ก็คุณทั้งสวย  ทั้งรวย  มันก็ต้องมีใครอยากจะได้คุณเป็นแฟนมั่งร่ะน่า"



"แต่ฉัน  ให้ในสิ่งที่ผู้ชายพวกนั้นต้องการไม่ได้น่ะสิ  ผู้หญิงอย่างเรา ต้องหวงตัวถึงจะมีค่า แต่พวกเขาไม่คิดถึงข้อนี้เลย  พวกเขาชอบผู้หญิงแบบ  ช้ำชองในเรื่องอย่างว่า....  แต่ฉันให้พวกเขาไม่ได้  จริงๆ "

น้ำฟังร่างบางพูดก็นึก ชอบใจ สวย รวย
มีความคิด  นี่ร่ะ  ใช่เลย   

-โรงแรม A. I. M. Villas .

ร่างสูงจอดรถและหันไปบอกร่างบางที่ตอนนี้หลับไม่รู้เรื่อง   
ร่างสูงจึงหยิบโทรศัพท์มือถือ  ขึ้นมาถ่ายรูปร่างบางเอาไว้  และเซลฟี่ คู่กับร่างบางในท่านอนหลับ  อ้าปาก  5555  สักพักจึง เขย่าตัวร่างบางให้ตื่น

"คุณ  ตื่นได้แล้วค่ะ  ถึงแล้ว คุณ....เอ่อ"

ร่างสูงคิดในใจ  ว่าคุยกันตั้งนาน  ลืมถามชื่อเลย 

ร่างบางเริ่มขยับตัวลุกขึ้นมา  ทำหน้างง??? 
"อ้าว ถึงแล้วหรอค่ะ  "
"ขอโทษนะค่ะ หลับเพลินเลย  "
"ไม่เป็นไรค่ะ  คุณโอเคนะค่ะ"
"ค่ะ ขอบคุณนะ คุณ เอ่อออ คุณ ....  "

ร่างสูงฟังร่างบางอ้ำอึ้งอยู่สักครู่  จึงเอ่ยแนะนำตัวไป  พร้อมส่งยิ้มบางๆให้
"น้ำ ค่ะ  ฉันชื่อน้ำ "
"ออ ค่ะคุณน้ำฉันชื่อเอมนะค่ะ ยินดีที่รู้จักค่ะ  " 
"เช่นกันค่ะ"    

แล้วร่างบางก็เปิดประตูเดินลงจากรถไป 
ขึ้นลิฟ ไปยังชั่น 12 ห้อง 1212 
ร่างบางนั่งยิ้มอยู่ในรถสักพัก ก็เดินลงจากรถขึ้นลิฟไปชั่น 11  ห้อง 1112 .







#ต้องขอโทษที่มาลงช้านะค่ะ  พอดียายไรท์เสียค่ะไปงานศพมา  ขอโทษที่ปล่อยให้รอกันค่ะ  จะพยายามลงบ่อยๆ ค่ะไม่อยากให้ค้างคา  ขอบคุณทุกคอมเม้นค่ะ  ??’“














 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 52 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #52 ละมุน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 08:58

    เสียใจด้วยนะคะไรท์

    #52
    0
  2. #21 babana (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 19:44

    ตอนนี้เอมก็โสดแล้ว.ถ้า. น้ำจะจีบเอมก็คงไม่ผิดใช่มั้ย

    #21
    0
  3. #16 Tonnamsawadas (@Tonnamsawadas) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 13:59

    เสียใจด้วยนะคับไรท์แต่ขออ่านแบบตอนยาวๆต่อเนื่องวันละหลายตอนนะคับมันสนุกดีคับ

    #16
    0
  4. #15 Beever3 (@Beever3) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 00:06
    ขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะไรท์ สนุกดีนะคะถ้าได้อ่านตอนยาวๆคงดัต่อใจ
    #15
    0