ลำดับตอนที่ #9
คืนค่าการตั้งค่าทั้งหมด
คุณแน่ใจว่าต้องการคืนค่าการตั้งค่าทั้งหมด ?
ลำดับตอนที่ #9 : ใจ๋อั้ม 8
บทที่8.
เดือนที่1..ของการตั้งครรภ์
"ซื้อขนมมาให้หน่อยใจ๋หิว" ใจ๋ในชุดนอนลายสก๊อตเสื้อแขนยาวกางเกงขาสามส่วนได้บอกคนที่กำลังนอนอยู่ข้างๆตนเอง
"นี้มันตี 1แล้วนะครับใจ๋กินไม่ได้..แค่เสี่ยยอมให้นอนดูหนังอยู่ตอนนี้ก็มากเกินไปแล้ว
"ไปซื้อมา!" ใจ๋ย่นเขี้ยวใส่อีกฝ่าย "ใจ๋ไม่ได้หิวลูกหิว!"
"ตลกแหละนี้พึ่งเดือนหนึ่งเองลูกยังไม่ทันต่อแขนต่อขาเสร็จเลย"
"อย่ารู้ดีลูกอยู่ในท้องใจ๋นะไม่ใช่ท้องเสี่ย"
"....."
"ไปซื้อขนมมาเอาเยอะๆเลย"
"ก็ได้" นี้เขาต้องลงจากตึกตอนตี 1เพื่อไปซื้อขนมให้เมียหรอเนี่ยตายจริงนี้แค่พึ่งเริ่มเดือนแรกเอง...
เดือนที่2..ของการตั้งครรภ์
"ฮือๆ~~"
"เป็นอะไรครับใจ๋?" อั้มที่กำลังทำกับข้าวให้ใจ๋ในห้องครัวได้วิ่งออกมาอย่างตื่นตระหนกเพราะได้ยินเสียงร้องไห้จากอีกฝ่าย
"มดมันขึ้นที่นอนอ่ะเสี่ยฮือ~~"
"!!!!!!" อารมณ์คนท้องเป็นได้ขนาดนี้เชียวหรอ?
"อย่าร้องนะเดี๋ยวเสี่ยเอาออกให้แป๊บหนึ่ง..นั้นไงเจอมดแล้ว!!" อั้มบอกก่อนจะหยิบมดตัวเล็กที่เดินอยู่บนเตียงมาขยี้ให้ตายคามือ
"น่ารักที่สุดเลย"
"ครับ" อั้มบอก "ไม่มีอะไรแล้วงั้นเสี่ยขอไปทำกับข้าวต่อนะ"
"อืม"
เดือนที่3..ของการตั้งครรภ์
ตอนนี้ถึงช่วงของการเจริญเติบโตของเด็กในท้องเต็มที่แล้วเดือนนี้เด็กในท้องจะมีแขนขาและร่างกายครบสมบูรณ์และท้องจะนูนขึ้นจากเดือนหนึ่งและสองอย่างชัดเจน ซึ่งช่วงนี้ผู้เป็นแม่จะไม่ค่อยเกิดผลข้างเคียงอะไรจากการตั้งครรภ์แล้วเพราะเด็กในท้องมีฟีโรโมนใช้ในการลำเลียงอาหารด้วยตัวเองได้แล้วทั้งอั้มและใจ๋จึงออกมาหาจิม..
"เป็นไงบ้างลูก" จิมถามอย่างห่วงใยเมื่อเห็นใจ๋เดินมาหาโดยมีท้องที่นูนลำหน้า
"สบายดีครับ" นอกจากจะมีอั้มที่คอยอยู่ใกล้ไม่ห่างไกลกับแม่ตัวเองผู้คอยมาแวะหาอยู่บ่อยครั้งก็ยังมีผู้หญิงคนนี้ จิม แม่ของอั้มที่คอยดูแลอยู่ตลอด
"ขึ้นไปบนห้องลูกแม่ได้เลยนะ..ไปอั้มพาน้องไป"
ตอนแรกตนก็ไม่คิดว่าจะต้องไปไหนจากคอนโดเพราะรู้สึกดีสบายกับที่นั้นแต่เพราะคิดไปถึงเรื่องสะดวกสบายอย่างที่อั้มว่าจึงยอมย้ายมาอยู่ที่บ้านใหญ่อลังการงานสร้างนี้แทน
ทั้งสองขึ้นมาบนห้องนอนก่อนที่อั้มจะขอตัวไปอาบน้ำภายในห้องน้ำ ใจ๋ที่ไม่มีอะไรทำจึงได้แอบทำการเข้าไปในห้องน้ำด้วยโดยไม่ลืมที่จะถอดเสื้อทั้งตัว
"แบบนี้มันไม่ดีนะครับใจ๋เสี่ยเห็นแล้วเสี่ยมีอารมณ์" อั้มร้องอย่างโอดครวญเขาไม่ได้จับกดร่างบางตรงหน้ามานานแล้วเพราะกลัวอีกฝ่ายเป็นอะไรไปแต่ทำไมอีกฝ่ายกับไม่เห็นใจเขากับเลือกทำในสิ่งที่โหดร้ายแบบนี้
"มีอารมณ์เสี่ยก็ช่วยตัวเองสิ" ใจ๋บอกแต่ก็ไม่วายหันหลังเขี่ยรูรักให้เสี่ยดู
"ใจ๋!!!" อั้มร้องออกมาอย่างตกใจเพราะตอนนี้ความอยากของเขามันพุ่งพ่านจนต้องรีบชักแก่นกายตัวเองส่วนสายตาก็ไม่ละไปจากร่างบางที่กำลังเขี่ยรูรักอ่อยเขาอยู่
"ให้ใจ๋ช่วยไหม?" โอเมก้าหนุ่มถามคนตรงหน้าตนก็สงสารอีกฝ่ายไม่แพ้กันส่วนอีกใจหนึ่งก็อยากลองบ้างหลังจากไม่ได้ทำมาหลายเดือน
"ไม่ได้ใจ่..ใจ๋ท้องนูนแล้วนะมันอันตราย!" แม้เขาจะมีอารมณ์มากแต่ก็ต้องฝืนเพื่อตัวของใจ๋เอง
"ภายนอกใจ๋ช่วยภายนอก" ร่างบางพูดก่อนจะเริ่มนั่งลงระหว่างขาคนตรงหน้าพร้อมใช้สองมือจับแก่นกายใหญ่เพื่อพาอีกฝ่ายมีความสุข
"อ่าส์" อั้มครางออกมาอยากจะกระแทกใส่ปากอีกฝ่ายแต่ก็กลัวจะกระทบไปถึงท้องจึงได้แต่ยืนนิ่งให้อีกฝ่ายทำ
"ชอบไหม" ใจ๋ผละปากออกจากแก่นกายที่กำลังดูดพร้อมถามอย่างสงสัย
"ชอบครับชอบมาก" อั้มบอกโอเมก้าตรงหน้า
"งั้นต่อจากนี้ใจ๋จะช่วยอั้มทุกวันเลย" ใจ๋บอกก่อนจะก้มหัวลงไปดูดแก่นกายใหญ่ต่ออย่างเมามัน..
เดือนที่4..ของการตั้งครรภ์
"เดินดีๆนะครับใจ๋" อั้มบอกคนที่ตัวเองกำลังประคองอยู่ด้วยความห่วงใยตอนนี้เด็กในท้องเริ่มมีการสู้กับแม่ภายในท้องแล้วทั้งดิ้นทั้งถีบจนเขาต้องแบกห้ามส่งเข้าโรงพยาบาลเป็นว่าเล่น
"ไม่อยากท้องแล้ว!" ใจ๋โวยวายอยู่กลางโรงพยาบาลเด็กที่ตนอุตส่าห์ตั้งใจจะเก็บไว้เลี้ยงดูเพราะความรักบัดนี้กับกำลังทรมานตนเป็นอย่างมากถ้าสมมุติมีแรงอีกสักนิดคงจะถีบทะลุเนื้อท้องตนออกมาได้แล้ว
"อย่าพูดงี้สิครับเดี๋ยวลูกน้อยใจ" อั้มบอกก่อนจะอุ้มร่างบางแทนไม่ให้อีกฝ่ายเดินเพราะแค่นี้ใจ๋ก็เจ็บมากพอแล้ว
"เสี่ยก็ดูมาวินทำสิ"
"มาวิน?" ใจ๋ของเขาตั้งชื่อลูกแล้วหรอ
"ให้ลูกชื่อมาวินหรอครับ?"
"ใช่"
"มาวินอย่าดื้อสิเห็นไหมแม่เขาทรมานมากเลยนะอุตส่าห์ยอมตั้งท้องตั้ง 4 เดือนเพื่อให้หนูลืมตามาดูโลกอย่าใจร้ายกับแม่มากนักเลย"
"ถ้าดิ้นอีกรอบนะจะพาไปเอาออกเดี๋ยวนี้เลย!"
"ใจ๋ก็พูดไปได้..เข้าไปหาหมอเถอะหมอมาแล้ว" ความจริงแล้วเขาอยากจะให้พี่เขาเป็นคนดูแลใจ๋ตั้งแต่ตั้งท้องยันตอนคลอดแต่เพราะอีกฝ่ายมีหน้าที่หลายอย่างจึงต้องหาหมอดีๆคนอื่นแทน แต่แน่นอนว่าวันคลอดต้องเป็นเควินพี่เขาคนเดียวเท่านั้นที่ทำคลอดให้ลูกตน
เดือนที่สุดท้าย..ของการตั้งครรภ์
"โอ้ยเสี่ยใจ๋จะคลอด!!!" ใจ๋จะโกนออกมาเมื่อสัมผัสได้ว่าท้องนูนของตนเองที่ภายในมีเด็กกำลังดิ้นไปมาอยู่เพราะต้องการลืมตาออกมาดูโลก
"เข้มแข็งไว้นะครับใจ๋" อั้มบอกคนที่นอนอยู่บนเตียงภายในคอนโดก่อนที่จะโทรเรียกรถพยาบาลและเรียกให้พี่ของเขามาทำคลอด
30นาทีต่อมา
"ลูกสะใภ้แม่เป็นยังไงบ้างอั้ม" จิมถามผู้เป็นลูกด้วยใบหน้าตื่นเต้นหลังจากผู้เป็นลูกได้โทรมาบอกว่าใจ๋จะคลอดแล้วตนจึงรีบบึ่งรถออกมาจากบ้านมาโรงพยาบาลในทันที
"ไม่แน่ใจครับต้องผ่าคลอด" เขาเป็นห่วงใจ๋อยู่ไม่น้อยเพราะการคลอดครั้งนี้ต้องผ่าตัดเท่านั้น
"ลูกสะใภ้แม่ไม่เป็นอะไรอยู่แล้วลูกอย่าคิดมาก" จิมปลอบใจผู้เป็นลูกก่อนที่พวกเขาทั้งสองจะนั่งรออยู่หน้าห้องผ่าตัดโดยไม่นานก็มีติมและฟรอดตามมาด้วย..
2ชั่วโมงผ่านไป
ประตูห้องผ่าตัดได้เปิดออกมาพร้อมกับคุณหมอเควินที่เดินมุ่งหน้ามาหาอั้ม
"ลูกเป็นผู้ชายครับคลอดออกมาร่างกายครบ 32 แต่ว่าต้องขอเอาเข้าเครื่องอบเพราะเป็นการผ่าคลอดไม่ใช่คลอดปกติ"
"ครับ"
"ส่วนคุณแม่ยังให้เข้าพบไม่ได้นะคับเพื่อป้องกันเชื้อโรคในอากาศเข้าสู่แผลที่ผ่าตัด"
เป็นการคลอดที่ไม่น่าปลื้มเลยจริงๆ
"ส่วนลูกสามารถดูผ่านตู้กระจกได้ครับ" เควินพูดก่อนที่พยาบาลสาวจะอุ้มเด็กออกมาเพื่อนำเข้าเครื่องอบ
'ลำบากจังเลยการคลอดครั้งนี้'
"มีชื่อเรียกหรือยังลูก?" จิมถามถ้าไม่มีตนจะตั้งให้เพราะตนนั้นเขียนลิสต์รายชื่อเด็กไว้ 200 กว่ารายชื่อ
"มีครับชื่อมาวิน"
เดือนที่1..ของการตั้งครรภ์
"ซื้อขนมมาให้หน่อยใจ๋หิว" ใจ๋ในชุดนอนลายสก๊อตเสื้อแขนยาวกางเกงขาสามส่วนได้บอกคนที่กำลังนอนอยู่ข้างๆตนเอง
"นี้มันตี 1แล้วนะครับใจ๋กินไม่ได้..แค่เสี่ยยอมให้นอนดูหนังอยู่ตอนนี้ก็มากเกินไปแล้ว
"ไปซื้อมา!" ใจ๋ย่นเขี้ยวใส่อีกฝ่าย "ใจ๋ไม่ได้หิวลูกหิว!"
"ตลกแหละนี้พึ่งเดือนหนึ่งเองลูกยังไม่ทันต่อแขนต่อขาเสร็จเลย"
"อย่ารู้ดีลูกอยู่ในท้องใจ๋นะไม่ใช่ท้องเสี่ย"
"....."
"ไปซื้อขนมมาเอาเยอะๆเลย"
"ก็ได้" นี้เขาต้องลงจากตึกตอนตี 1เพื่อไปซื้อขนมให้เมียหรอเนี่ยตายจริงนี้แค่พึ่งเริ่มเดือนแรกเอง...
เดือนที่2..ของการตั้งครรภ์
"ฮือๆ~~"
"เป็นอะไรครับใจ๋?" อั้มที่กำลังทำกับข้าวให้ใจ๋ในห้องครัวได้วิ่งออกมาอย่างตื่นตระหนกเพราะได้ยินเสียงร้องไห้จากอีกฝ่าย
"มดมันขึ้นที่นอนอ่ะเสี่ยฮือ~~"
"!!!!!!" อารมณ์คนท้องเป็นได้ขนาดนี้เชียวหรอ?
"อย่าร้องนะเดี๋ยวเสี่ยเอาออกให้แป๊บหนึ่ง..นั้นไงเจอมดแล้ว!!" อั้มบอกก่อนจะหยิบมดตัวเล็กที่เดินอยู่บนเตียงมาขยี้ให้ตายคามือ
"น่ารักที่สุดเลย"
"ครับ" อั้มบอก "ไม่มีอะไรแล้วงั้นเสี่ยขอไปทำกับข้าวต่อนะ"
"อืม"
เดือนที่3..ของการตั้งครรภ์
ตอนนี้ถึงช่วงของการเจริญเติบโตของเด็กในท้องเต็มที่แล้วเดือนนี้เด็กในท้องจะมีแขนขาและร่างกายครบสมบูรณ์และท้องจะนูนขึ้นจากเดือนหนึ่งและสองอย่างชัดเจน ซึ่งช่วงนี้ผู้เป็นแม่จะไม่ค่อยเกิดผลข้างเคียงอะไรจากการตั้งครรภ์แล้วเพราะเด็กในท้องมีฟีโรโมนใช้ในการลำเลียงอาหารด้วยตัวเองได้แล้วทั้งอั้มและใจ๋จึงออกมาหาจิม..
"เป็นไงบ้างลูก" จิมถามอย่างห่วงใยเมื่อเห็นใจ๋เดินมาหาโดยมีท้องที่นูนลำหน้า
"สบายดีครับ" นอกจากจะมีอั้มที่คอยอยู่ใกล้ไม่ห่างไกลกับแม่ตัวเองผู้คอยมาแวะหาอยู่บ่อยครั้งก็ยังมีผู้หญิงคนนี้ จิม แม่ของอั้มที่คอยดูแลอยู่ตลอด
"ขึ้นไปบนห้องลูกแม่ได้เลยนะ..ไปอั้มพาน้องไป"
ตอนแรกตนก็ไม่คิดว่าจะต้องไปไหนจากคอนโดเพราะรู้สึกดีสบายกับที่นั้นแต่เพราะคิดไปถึงเรื่องสะดวกสบายอย่างที่อั้มว่าจึงยอมย้ายมาอยู่ที่บ้านใหญ่อลังการงานสร้างนี้แทน
ทั้งสองขึ้นมาบนห้องนอนก่อนที่อั้มจะขอตัวไปอาบน้ำภายในห้องน้ำ ใจ๋ที่ไม่มีอะไรทำจึงได้แอบทำการเข้าไปในห้องน้ำด้วยโดยไม่ลืมที่จะถอดเสื้อทั้งตัว
"แบบนี้มันไม่ดีนะครับใจ๋เสี่ยเห็นแล้วเสี่ยมีอารมณ์" อั้มร้องอย่างโอดครวญเขาไม่ได้จับกดร่างบางตรงหน้ามานานแล้วเพราะกลัวอีกฝ่ายเป็นอะไรไปแต่ทำไมอีกฝ่ายกับไม่เห็นใจเขากับเลือกทำในสิ่งที่โหดร้ายแบบนี้
"มีอารมณ์เสี่ยก็ช่วยตัวเองสิ" ใจ๋บอกแต่ก็ไม่วายหันหลังเขี่ยรูรักให้เสี่ยดู
"ใจ๋!!!" อั้มร้องออกมาอย่างตกใจเพราะตอนนี้ความอยากของเขามันพุ่งพ่านจนต้องรีบชักแก่นกายตัวเองส่วนสายตาก็ไม่ละไปจากร่างบางที่กำลังเขี่ยรูรักอ่อยเขาอยู่
"ให้ใจ๋ช่วยไหม?" โอเมก้าหนุ่มถามคนตรงหน้าตนก็สงสารอีกฝ่ายไม่แพ้กันส่วนอีกใจหนึ่งก็อยากลองบ้างหลังจากไม่ได้ทำมาหลายเดือน
"ไม่ได้ใจ่..ใจ๋ท้องนูนแล้วนะมันอันตราย!" แม้เขาจะมีอารมณ์มากแต่ก็ต้องฝืนเพื่อตัวของใจ๋เอง
"ภายนอกใจ๋ช่วยภายนอก" ร่างบางพูดก่อนจะเริ่มนั่งลงระหว่างขาคนตรงหน้าพร้อมใช้สองมือจับแก่นกายใหญ่เพื่อพาอีกฝ่ายมีความสุข
"อ่าส์" อั้มครางออกมาอยากจะกระแทกใส่ปากอีกฝ่ายแต่ก็กลัวจะกระทบไปถึงท้องจึงได้แต่ยืนนิ่งให้อีกฝ่ายทำ
"ชอบไหม" ใจ๋ผละปากออกจากแก่นกายที่กำลังดูดพร้อมถามอย่างสงสัย
"ชอบครับชอบมาก" อั้มบอกโอเมก้าตรงหน้า
"งั้นต่อจากนี้ใจ๋จะช่วยอั้มทุกวันเลย" ใจ๋บอกก่อนจะก้มหัวลงไปดูดแก่นกายใหญ่ต่ออย่างเมามัน..
เดือนที่4..ของการตั้งครรภ์
"เดินดีๆนะครับใจ๋" อั้มบอกคนที่ตัวเองกำลังประคองอยู่ด้วยความห่วงใยตอนนี้เด็กในท้องเริ่มมีการสู้กับแม่ภายในท้องแล้วทั้งดิ้นทั้งถีบจนเขาต้องแบกห้ามส่งเข้าโรงพยาบาลเป็นว่าเล่น
"ไม่อยากท้องแล้ว!" ใจ๋โวยวายอยู่กลางโรงพยาบาลเด็กที่ตนอุตส่าห์ตั้งใจจะเก็บไว้เลี้ยงดูเพราะความรักบัดนี้กับกำลังทรมานตนเป็นอย่างมากถ้าสมมุติมีแรงอีกสักนิดคงจะถีบทะลุเนื้อท้องตนออกมาได้แล้ว
"อย่าพูดงี้สิครับเดี๋ยวลูกน้อยใจ" อั้มบอกก่อนจะอุ้มร่างบางแทนไม่ให้อีกฝ่ายเดินเพราะแค่นี้ใจ๋ก็เจ็บมากพอแล้ว
"เสี่ยก็ดูมาวินทำสิ"
"มาวิน?" ใจ๋ของเขาตั้งชื่อลูกแล้วหรอ
"ให้ลูกชื่อมาวินหรอครับ?"
"ใช่"
"มาวินอย่าดื้อสิเห็นไหมแม่เขาทรมานมากเลยนะอุตส่าห์ยอมตั้งท้องตั้ง 4 เดือนเพื่อให้หนูลืมตามาดูโลกอย่าใจร้ายกับแม่มากนักเลย"
"ถ้าดิ้นอีกรอบนะจะพาไปเอาออกเดี๋ยวนี้เลย!"
"ใจ๋ก็พูดไปได้..เข้าไปหาหมอเถอะหมอมาแล้ว" ความจริงแล้วเขาอยากจะให้พี่เขาเป็นคนดูแลใจ๋ตั้งแต่ตั้งท้องยันตอนคลอดแต่เพราะอีกฝ่ายมีหน้าที่หลายอย่างจึงต้องหาหมอดีๆคนอื่นแทน แต่แน่นอนว่าวันคลอดต้องเป็นเควินพี่เขาคนเดียวเท่านั้นที่ทำคลอดให้ลูกตน
เดือนที่สุดท้าย..ของการตั้งครรภ์
"โอ้ยเสี่ยใจ๋จะคลอด!!!" ใจ๋จะโกนออกมาเมื่อสัมผัสได้ว่าท้องนูนของตนเองที่ภายในมีเด็กกำลังดิ้นไปมาอยู่เพราะต้องการลืมตาออกมาดูโลก
"เข้มแข็งไว้นะครับใจ๋" อั้มบอกคนที่นอนอยู่บนเตียงภายในคอนโดก่อนที่จะโทรเรียกรถพยาบาลและเรียกให้พี่ของเขามาทำคลอด
30นาทีต่อมา
"ลูกสะใภ้แม่เป็นยังไงบ้างอั้ม" จิมถามผู้เป็นลูกด้วยใบหน้าตื่นเต้นหลังจากผู้เป็นลูกได้โทรมาบอกว่าใจ๋จะคลอดแล้วตนจึงรีบบึ่งรถออกมาจากบ้านมาโรงพยาบาลในทันที
"ไม่แน่ใจครับต้องผ่าคลอด" เขาเป็นห่วงใจ๋อยู่ไม่น้อยเพราะการคลอดครั้งนี้ต้องผ่าตัดเท่านั้น
"ลูกสะใภ้แม่ไม่เป็นอะไรอยู่แล้วลูกอย่าคิดมาก" จิมปลอบใจผู้เป็นลูกก่อนที่พวกเขาทั้งสองจะนั่งรออยู่หน้าห้องผ่าตัดโดยไม่นานก็มีติมและฟรอดตามมาด้วย..
2ชั่วโมงผ่านไป
ประตูห้องผ่าตัดได้เปิดออกมาพร้อมกับคุณหมอเควินที่เดินมุ่งหน้ามาหาอั้ม
"ลูกเป็นผู้ชายครับคลอดออกมาร่างกายครบ 32 แต่ว่าต้องขอเอาเข้าเครื่องอบเพราะเป็นการผ่าคลอดไม่ใช่คลอดปกติ"
"ครับ"
"ส่วนคุณแม่ยังให้เข้าพบไม่ได้นะคับเพื่อป้องกันเชื้อโรคในอากาศเข้าสู่แผลที่ผ่าตัด"
เป็นการคลอดที่ไม่น่าปลื้มเลยจริงๆ
"ส่วนลูกสามารถดูผ่านตู้กระจกได้ครับ" เควินพูดก่อนที่พยาบาลสาวจะอุ้มเด็กออกมาเพื่อนำเข้าเครื่องอบ
'ลำบากจังเลยการคลอดครั้งนี้'
"มีชื่อเรียกหรือยังลูก?" จิมถามถ้าไม่มีตนจะตั้งให้เพราะตนนั้นเขียนลิสต์รายชื่อเด็กไว้ 200 กว่ารายชื่อ
"มีครับชื่อมาวิน"
เก็บเข้าคอลเล็กชัน
ความคิดเห็น