[Seongwoo X Chaeyoung] Boy!!! You Take My Breath Away

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 163 Views

  • 2 Comments

  • 3 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    6

    Overall
    163

ตอนที่ 1 : Prologue

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 82
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    17 ก.ย. 61




“ เฮ้!!! ไอ้หนู”

 

เสียงเรียกจากทางด้านหลังทำให้ซนแชยองที่กำลังรดน้ำต้นไม้หันไปมอง สามหนุ่มกำลังยืนมองเธออยู่พร้อมกับส่งยิ้มทักทายมาให้ เด็กสาวที่กำลังสวมเสื้อผ้าราวกับเด็กผู้ชาย อีกทั้งยังหั่นผมเสียสั้นเพื่อต้อนรับผู้มาใหม่ทั้งสาม เธอกำสายยางเสียแน่นด้วยความโกรธอยู่ภายในจิตใจ

 

ปาร์คซอจุน

 

ปาร์คซองอู

 

ปาร์คอึนอู

 

“ ฉันเรียกเรานั่นแหละ เป็นคนดูแลที่นี่ใช่มั๊ย พาพวกเราเข้าไปในบ้านหน่อยสิ” เสียงทุ้มของคนอายุมากกว่าในสามคนนั้นเอ่ยขึ้นอย่างใจดี แต่ไม่ได้ทำให้คนฟังรู้สึกดีขึ้นเลยสักนิด แชยองทำได้แค่ยืนหน้าบึ้งอยู่แบบนั้น ไม่ยอมขยับตัวแม้แต่น้อย

 

“ ไอ้น้อง!!! ดูทำหน้าเข้า ไม่รับแขกเลยนะ เดี๋ยวเถอะ...พ่อจะฟ้องเจ้านายเราให้ไล่ออก” ซองอูเริ่มจะหงุดหงิดกับสายตาของคนตรงหน้าเสียเหลือเกิน ร่างสูงพยายามจะปราดเข้าไปหาเรื่อง แต่ถูกน้องชายคนเล็กห้ามเอาไว้เสียก่อน

 

“ ใจเย็นพี่...อากาศก็ไม่ได้ร้อนสักหน่อย”

 

“ กร่างนักเหรอ!!!” คนถูกตราหน้าว่าทำหน้าตาไม่รับแขก ยกเอาสายยางฉีดใส่ทั้งสามหนุ่มอย่างไม่เกรงกลัว ความวุ่นวายเริ่มต้นขึ้นทันที เสียงเอะอะโวยวายของผู้ชายทั้งสามดังไปทั่วบริเวณ จนพี่เลี้ยงของแชยองต้องรีบออกมาดูว่ามันเกิดอะไรขึ้น

 

“ ทนไม่ไหวแล้วโว้ยยย” ในที่สุดซองอูก็ฝ่าสายน้ำเข้ามาถึงคนตัวแสบ เขาเดินเข้ามาแย่งสายยางฉีดน้ำ ส่วนแขนข้างที่ว่างรีบล็อคตัวซนแชยองไม่ให้หนีไปไหนได้ เพราะความที่เขาเปียกอยู่แล้ว เลยไม่ลังเลที่จะฉีดสายยางเข้ามาหาตัวเองและคนที่อ้อมแขนให้เปียกไปพร้อมกัน

 

“ ตายแล้วววววว คุณหนู!!! ปล่อยคุณหนูเถอะค่ะคุณ...ปล่อยเถอะ” เสียงร่ำร้องของมินจู คนพี่เลี้ยงแทบจะขาดใจอยู่แล้ว เมื่อเห็นว่าซนแชยองที่เธอเพียรถนอมมาตั้งแต่อ้อนแต่ออด จะถูกผู้ชายล็อคคอแบบนี้ ยิ่งเห็นว่าตัวเล็ก ๆ ของเจ้าหล่อนแทบปลิวไปตามแรงของคนตัวใหญ่กว่า

 

เธอก็แทบจะเป็นลม

 

“ ซองอู...ปล่อยๆๆ พอได้แล้วน่า!!!” คนเป็นพี่ห้ามด้วยน้ำเสียงดุดัน พร้อมกับแยกตัวของน้องชายออกมาโดยพลัน ในขณะที่คนเป็นน้องยังไม่สำนึก

 

“ ตัวเล็กแค่นี้ยังจะก่อเรื่องอีกล่ะก็ มีต่อยแน่...”

 

“ พี่ครับ...” คราวนี้คนปรามเสียงดุกลับเป็นน้องชายเจ้าระเบียบอย่างอึนอู ปาร์คซองอูชะงักไปเล็กน้อย พร้อมกับยืนเงียบระงับความขุ่นเคือง สามหนุ่มมองพี่เลี้ยงวัยกลางคนกำลังตรวจตราเนื้อตัวของเด็กหนุ่มตัวเล็กของเธออย่างละเอียด


“ เอ่อ...ขอโทษนะครับ เราสามคนคือคนที่คุณซนกงยูขายหุ้นที่นี่ให้น่ะครับ” น้องชายคนเล็กของตระกูลปาร์คเอ่ยขึ้นมาขัดจังหวะ มินจูจึงต้องละการดูแลคุณหนูที่เธอหวงและห่วงเอาไว้ก่อน

 

“ ค่ะ คุณท่านแจ้งดิฉันเอาไว้แล้ว”

 

“ ผมขออนุญาตแนะนำตัวนะครั...”

 

“ ไม่ต้อง!!! คุณปาร์คซอจุน ปาร์คซองอู ปาร์คอึนอู ฉันรู้จักอยู่แล้ว พวกขี้โกง!!!” ดวงตากลมโตของคนตัวเล็กสั่นระริก เธอจ้องมองบุคคลทั้งสามด้วยความโมโห

 

“ นายเป็นใครกันแน่...” อึนอูเอ่ยถามอีกฝ่ายออกไประคนสงสัย อีกทั้งท่าทางของคนตรงหน้าดูจะคุ้นตาอยู่ไม่น้อย ดวงตาแบบนี้ จมูกแบบนี้ ปากอิ่มแบบนี้

 

ใครกันหนอ...

 

“ นี่คุณหนูซน แช...เอ้ย!!! คุณหนูซนจองฮุนค่ะ ลูกชายคนเล็กของคุณท่าน”

 

คำเฉลยของพี่เลี้ยงทำให้สามหนุ่มร้องอ๋อขึ้นมาทันที เพราะเด็กหนุ่มตรงหน้าของพวกเขาก็คือจองฮุน คนที่คุ้นเคยกันดีในวัยเด็ก ก่อนที่พวกเขาจะย้ายไปอยู่โซล อึนอูส่งยิ้มให้ ก่อนจะเดินเข้าไปทักทายอย่างคนเคยคุ้น

 

“ เฮ้...นี่ฮยองเองไงจองฮุน เมื่อก่อนเล่นด้วยกันออกจะบ่อย”

 

“ ไม่ต้องมาผูกมิตรหรอก พวกคุณน่ะโกงหุ้นของคุณพ่อมาได้ แต่เสียใจด้วยนะ ฉัน...เอ้ย!! ผมจะอยู่เป็นก้างขวางคอทุกคน ไม่ให้มาแย่งที่นี่ไปจากเราได้หรอก!!! พูดจบเจ้าตัวก็เดินปึงปังเข้าไปในบ้าน ทิ้งให้ทั้งสามหนุ่มและคุณพี่เลี้ยงยืนเก้ออยู่แบบนั้น

 

“ ผมจะเป็นก้างขวางคอทุกคน ไม่ให้มาแย่งที่นี่ไปจากเราได้หรอก!!! แหม...ตัวเล็กอย่างกับลูกหมา ใครจะกลัววะ อุ๊ย!!! ขอโทษครับป้า” ซองอูดัดเสียงเล็กเลียนแบบไอ้เด็กแสบในประโยคแรก ก่อนจะนึกได้ว่าดันไปล้อเลียนคนโปรดของคุณพี่เลี้ยงเข้าให้

 

กลับลำแทบไม่ทัน

 

“ คุณหนูเขายังโกรธอยู่น่ะค่ะ แกยังเด็กมาก ไม่ยอมเข้าใจเรื่องของผู้ใหญ่ง่าย ๆ หรอก อย่าไปถือสาเลยนะคะ พวกคุณตัวเปียกกันไปหมดแล้ว ยังไงเข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าให้สบายตัวนะคะ ป้าเตรียมห้องไว้ให้แล้วค่ะ เชิญค่ะ”

 

 

สามเดือนที่แล้ว

 

“ แชยอง...พ่อขอโทษลูก พ่อแพ้พนันเจ้าปาร์คจินยอง เลยต้องทำอะไรบางอย่างเพื่อชำระหนี้”

 

ประโยคแรกที่เธอได้ยินทำเอาชาไปทั่วร่าง เพราะคุณพ่อของเธอเลือกที่จะขายหุ้นเกือบทั้งหมดในไร่ทานตะวันแห่งนี้ให้ปาร์คจินยอง เพื่อนของเขาและคุณจินยองเองก็ส่งลูกชายทั้งสามคนของเขาเข้ามาบริหารงานที่นี่

 

ไม่มีทางหรอก!!!

 

เธอตั้งธงอยู่ในใจว่ายังไงก็ต้องกู้หุ้นทั้งหมดกลับมาเป็นของตระกูลซนให้จงได้ เด็กสาวในวัยยี่สิบปีนึกออกได้แค่เพียงปลอมตัวเป็นน้องชายตัวเองเพื่อที่จะล้วงความลับของสามหนุ่มให้มากยิ่งขึ้น เพราะเธอเชื่อว่ายังไงพ่อของเธอต้องตกหลุมพลางอะไรบางอย่างที่ทำให้รีสอร์ทไร่ทานตะวันแห่งนี้กลายเป็นของพวกคนขี้โกงเกือบจะทั้งหมด

 

แต่ก็นั่นแหละ...ความโกรธมันเก็บเอาไว้ไม่ได้จริง ๆ เพราะสามคนนี้ในวัยเด็กคือคนที่มีความทรงจำร่วมด้วยแทบจะทั้งสิ้น

 

ความอบอุ่นอ่อนโยนของพี่ชายอย่างซอจุน ทำให้เธอที่เป็นเด็กน้อยในวันนั้นเอ่ยปากขอแต่งงานด้วยหากโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่ เขาเป็นรักแรกของเด็กหญิงซนแชยองในวัยหกขวบปี ที่ตามติดขี่หลังพี่ชายคนดีไปเสียทุกที่ ซึ่งเด็กหนุ่มในวันนั้นไม่เคยบ่นเลยแม้แต่น้อย เขายินดีและเต็มใจดูแลเด็กแสบอย่างเธอเป็นอย่างดี

 

หรือจะเป็นเพื่อนที่ดีของเธอในวัยเด็กอย่างอึนอู เขาคือเด็กชายเจ้าระเบียบที่เรียกชื่อเธอที่หน้าบ้านทุกเช้าให้เธอตื่นนอน ก่อนจะนั่งรถไปโรงเรียนด้วยกัน เด็กชายหน้าหวานที่มีนมกล่องและแซนวิชเผื่อให้เธอทุกเช้า และยังคอยสอนการบ้านที่ยากจะเข้าใจให้อีกด้วย

 

ส่วนปาร์คซองอูเหรอ...ไม่มีความทรงจำที่ดีเลย เด็กชายคนกลางที่ซนแชยองรู้สึกว่าผ่าเหล่าผ่ากอเป็นที่สุด เขาชอบแกล้งเธอเป็นประจำ และเป็นคนที่เด็กหญิงซนแชยองไม่อยากที่จะเข้าใกล้...เพราะอะไรน่ะเหรอ???

 

“ ยัยเด็กขี้แยกางเกงในสีชมพูเว้ยยยยย”

 

เขาคือเด็กเปรตโดยสมบูรณ์...พูดแค่นี้...

 

“ โตมานึกว่าจะดีขึ้นเสียอีก”

 

เด็กสาวเบ้ปากให้กับเหตุการณ์เมื่อก่อนหน้านี้ ถึงยังไงก็แล้วแต่ในเวลานี้เธออุตส่าห์ดั้นด้นจากอเมริกาเพื่อมาประจำการที่รีสอร์ทในความทรงจำ เธอไม่อยากจะยกที่นี่ให้ใครทั้งนั้น ซนแชยองเชื่อว่าทุกอย่างที่ได้มาโดยไม่ชอบธรรมมักจะมีความไม่ชอบพากลปะปนอยู่ในนั้นด้วย

 

และเธอก็ต้องหามันให้เจอ

 

เพื่อให้ที่นี่กลับกลายมาเป็นของตระกูลซนโดยสมบูรณ์




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #2 ผู้ภักดีต่อด้อม (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 11:33

    สนุกมาก รอๆมาต่อให้ไว

    #2
    0