แสงสุดท้ายของดาวเหนือ

จะเป็นอย่างไรเมื่อดาวเหนือได้พบกับแสงสว่างที่จะทำให้ดาวเหนือทำความฝันเป็นจริง ต้องมาลุ้นกันได้ที่Dek-D.Com

ยอดวิวรวม

24

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


24

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


1
จำนวนรีวิว : ยังไม่มีคนรีวิว
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  28 ก.พ. 65 / 01:41 น.


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เด็กที่หล่อ รวย เก่ง อย่างแสงเด็กหนุ่มที่เรียนช่างยนต์ปี3 แต่เอาแต่ใจมาก ไม่มีใครกล้าขัดใจ ได้มีเรื่องราวมากมายที่ทำให้ต้องเจอกับดาวเหนือน้องปี1ที่มีความฝันอย่างเรียนเกี่ยวกับรถยนต์แต่รู้ทั้งรู้ว่าตัวเองไม่เหมาะกับช่างยนต์แต่ด้วยความฝันของพ่อจึงทำเพื่อพ่อมาลุ้นกันว่าแสงกับดาวเหนือจะมารักกันยังไงมาลุ้นกัน

เนื้อเรื่อง อัปเดต 28 ก.พ. 65 / 01:41


       ตอน ที่1 รับน้อง ปี1

เช้าวันจันทร์ที่สดใสซึ่งเป็นวันแรกที่ดาวเหนือจะต้องไปที่วิทยาลัยเพื่อรับน้อง แต่ดาวเหนือบังเอิญตื่นสาย

ดาวเหนือ:โอ๊ยเช้าแล้วหรอเนี่ย   เชี่ย09.00น.แล้วหรอสายแน่เลย

มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น จากเพื่อนที่ชื่อว่า เฉากล้วย โทรมา

ดาวเหนือ:ฮัลโหลว่าไงมึงกูแต่งตัวอยู่เนี่ย

เฉากล้วย:มึงทำห่าอะไรอยู่วะเขารับน้องไปหลายอย่างแล้วเร็ว

ดาวเหนือ:เอออๆๆๆ

ที่วิทยาลัยที่มีพี่ปี2เตรียมตัวรับน้องอยู่หลายคน

พี่ปี2:น้องๆๆครับรีบกันหน่อยเร็วพี่มีเรื่องจะคุยด้วย

น้องปี1:ต่างก็พากันรีบวิ่งมาลานหญ้าที่สนามฟุตบอล 

ดาวเหนือขี่วินมาที่วิทลัยแต่ด้วรถติดมากจึงทำให้ดาวเหนือตัดสินใจวิ่งมาที่วิทยาลัยเพื่อให้ทันรับน้องวันแรก

พี่ปี2:น้องๆครับเพื่อนคุณมาครบยังครับ

น้องปี1:อืออ……

พี่ปี2:ว่าไง

น้องปี1:ยังๆๆ ครับยังเหลืออีกคนครับชื่อดาวเหนือครับ

พี่ๆๆปี2กำลังถามชื่อแต่ละคนอยู่นั้นดาวเหนือได้วิ่งมาพอดีแต่ระหว่างที่วิ่งใกล้จะถึงสนามฟุตบอลจึงบังเอิญชนกับแสงพี่ปี3ที่มาดูน้องๆๆรับน้องปี1

ดาวเหนือ:อุ้ยยย มีสบตาเบาๆๆแล้วพูดว่า ขอโทษครับแล้ววิ่งไปที่สนามต่อ

แสง:ไม่มีตารึไงวะชนมาได้คนทั้งคนนะเว้ยย

เมื่อดาวเหนือมาถึงสนามพี่ๆๆจึงให้แนะนำตัว

ดาวเหนือ:ขอโทษนะครับพอดีรถมันติดอะครับเลยมาสาย สวัสดีครับ เราชื่อ ดาวเหนือนะ ยินดีที่ได้เรียนด้วยกันครับ

น้องปี1:มองมาที่ดาวเหนือด้วยความแปลกใจที่ดาวเหนือมาช้า

พี่ปี2:เคครับ วันแรกไม่เป็นไรให้อภัยละกันนะที่มาสาย ไปนั่งได้แล้ว

แสง:ไม่ได้โว้ยยยคนทำผิดกฏต้องทำโทษ

แสงเดินมาอย่างกับไม่พอใจอะไรซักอย่าง หน้าแดงงงมากกกก ทุกคนหันไปมองที่พี่แสงอย่างตกใจมากก

แสง:มาสายต้องทำโทษสิวะ

พี่ปี2:เออออพี่แสง

แสง:มีปัญหาอะไรไหม 

พี่ปี2:เปล่าครับ

แสงเดินไปหาดาาวเหนือแล้วเอาหน้าเข้าไกล้ดาวเหนือแล้วบอกว่า

แสง:หน้าอย่างมึงนี่นะจะมาเป็นช่าง ไอ้หน้าอ่อน

ดาวเหนือ:พี่เป็นใครมาดูถูกคนอื่นแบบนี่หะตัวเองดีตายอะ

แสง:ฉันเป็นใครมึงไม่จำเป็นที่จะต้องอยากรู้ขนาดนั้นก็ได้ ปากดีแบบนี้ต้องจัดให้ไม่กล้าเรียนต่อที่นี่เลยมั้ย

พอพูดจบแสงก็ยิ้มมุมปากแล้วเดินไปที่ด้านข้างของดาวเหนือและพูดว่า

แสง:แล้วมาดูกันว่าคนอย่างมึงจะอยู่ได้นานแค่ไหน

แล้วแสงก็ได้เดินออกจากสนามไปแบบอารมรณ์เสียสุดๆๆ  

บ้านของแสง: มีพ่อแม่พร้อมหน้าพร้อมตากัน แต่ มันไม่ได้เป็นอย่างที่ทุกคนคิด พ่่อของแสงทำงานเป็นตำรวจส่วนแม่ทำงานช่วยเหลือเด็กและผู้หญิงโดนลังแก พ่อและแม่อยากให้แสงเรียนหมอมากจะได้มีงานดีๆและมีอนาคตที่ดี แต่แม่ก็มีส่วนที่เข้าใจลูกอยู่บ้างว่าไม่อยากเป็นหมอก็เลยไม่ค่อยบังคับลูกเท่าไร่แต่พ่อยังไม่เข้าใจแสงเลยว่าแสงไม่อยากเป็นหมอแสงชอบขี่รถแข่งเป็นชีวิตจิตใจและแสงมีน้องสาวคนหนึ่งน้องสาวของแสงชื่อว่านาวเรียนอยู่ปี1เรียนหมอคณะแพทศาสตร์เป็นคนสดใจตามใจพ่อกับแม่น่ารักสุดๆๆ

พ่อของแสงได้ยืนรอแสงที่ประตูแลโมโหที่กลับบ้านช้า

พ่อของแสง:มาแล้วหรอไอ้ตัวดีแกไปไหนมาหะ  แกไปแข่งรถอีกแล้วใช่ไหม ฉันบอกแล้วไงว่าให้แกเลิกซะ 

แสง:ผมไม่เลิกหรออกนะ ผมชอบขี่รถ ผมจะไม่มีวันที่จะเลกขี่มันเด็ดขาด

พ่อของแสง:แกมันดื้อตั้งแต่เด็กไม่เคยเปลี่ยนนิสัยเสียยังไงก็ยังเสียอย่างนั้น

แสง:ผมไม่เคยดีในสายตาพ่อหรอก

พอมีปากเสียงได้ซักพักแม่เดินมา

แม่ของแสง:สองพ่อลูกทะเลาะกันอีกแล้วหรอโตๆๆกันแล้วนะลูก

แสงและพ่อต่างก็ยังไม่เข้าใจกันแต่ไม่ได้พูดอะไรต่อได้แต่ทำหน้าเครียดแล้วเดินเข้าห้องไปแม่ของแสงได้แต่มองตามหลังและเศร้าที่พ่อลูกไม่เข้าใจกันซักที

ตื่นเช้ามาแม่ของแสงทำอาหารให้ทานไปวิทยาลัย

แสง:เดินลงมาแล้วบออกหิวข้าว

แม่ของแสง:แม่ทำอาหารให้แล้วนะมาทานสิลูกมา

แสง:ครับแม่ 

เมื่อแสงทานข้าวอิ่มแล้วจึงรีบไปวิทยาลัยต่อ

แสง:แม่ครับผมไปเรียนก่อนนะครับ สวัสดีครับ

แสงเดินออกมาแล้วไปที่จอดรถมอไซต์คัดโปรดของแสงเพื่อที่จะขี่ไปวิทยาลัย 

บ้านดาวเหนือ:มีเพียงแม่ที่ดูแลดาวเหนือตั้งแต่เด็กมาจนถึงทุกวันนี้ พ่อของดาวเหนือเป็นกู้ภัยได้เสียชีวิตจากการช่วยเหลือเด็กน้อยจมน้ำ แต่ตัวเองต้องจมน้ำแทนเด็กตั้งแต่ดาวเหนืออายุ1ปีดาวเหนือไม่เคยเห็นหน้าพ่อเลยรู้เพียงว่าพ่ออยากเป็นช่างยนต์มาก แต่พ่อทำความฝันของตัวเองไม่สำเร็จ ดาวเหนือเลยอยากทำความฝันพ่อให้เป็นความจริง

สองแม่ลูกกำลังนั้งทานข้าวกันอยู่อย่างมีความสุข

แม่ของดาวเหนือ:เป็นไงบ้างลูกโอเครไหม ที่วิทยาลัยของลูก มีเพื่อนรึเปล่า

ดาวเหนือ:สบายมากครับแม่เดี่ยวผมไปเรียนก่อนนะ สวัสดีครับ

ดาวเหนือได้เดินเท้าไปขึ้นรถเมย์ซึ่งไม่ได้ไกลจากที่บ้านมากนัก แต่บังเอิญแสงขี่รถมาเห็นเริ่มสงสัยว่าใช่เด็กปี1คนเมื่อวานไหม ทำไมมาอยู่ไกล้บ้านตัวเอง เริ่มมั่นใจว่าใช่ดาวเหนือ แสงเลยแกล้งเเพื่อไม่ให้ไปวิทยาลัยทันแสงขับมอไซต์ไปเบียดดาวเหนือจนล้มมีแผลเล็กน้อยแล้วขับต่อไม่สนใจดาวเหนือ

ดาววเหนือ:ไอ้บ้าเอ๊ยยย เป็นบ้าอะไรวะ

พอจะถึงป้ายรถเมย์ รถดันออกก่อนไม่ทันเดินช้าเพราะเจ็บขาเลยได้รอรถคันต่อไป

มีพี่ปี4 ชื่อ ดิว  เป็นผู้ชายอบอุ่นมาก หล่อ รวย นิสัยดี เรียนช่างยนต์ ได้ขีรถมพอดี เลยชวนดาวเหนือไปด้วย

ดิว:น้องครับมาขึ้นเร็วพี่ไปส่ง

ดาวเหนือ:เอ่อออ  ผมหรอครับบบบ 

ดิว:ใช่ เรานั่นแหละเดี่ยวพี่ไปส่ง 

ดาวเหนือ:ไม่เป็นไรเราไม่รู้จักกัน

ดิว:มาเหอะ พี่เป็นพี่สาขาเราเอง

ดาวเหนือ:อ้าว เอ่ออ ก้ได้ครับ 

เมื่อดาวเหนือตัดสินใจขึ้นรถกับดิวระหว่างทางได้ชวนกันคุยไปเรื่อย 

ดิว:พี่ส่งแค่นะพี่มีธุระไว้เจอกันครับ

ดาวเหนือ:ครับ ขอบคุณมากครบพี่ดิว

เฉากล้วย:เฮ้ยยมึงมากับใครวะ 

ดาวเหนือ:พี่ดิววะ

เฉากล้วย:ดิว ช่างยนต์ หล่อๆๆนะ

ดาวเหนือ:ใช่

ดาวเหนือก็ได้เดินหนี ส่วนเฉากล้วยก็งงว่ามาด้วยกันได้ไง

เฉากล้วย:รออกูด้วยดิวะ ไอ้เๆๆๆๆหนืือ ขามึงเป็นไรวะ มึงงงงง

สนามฟุตบอลสถานที่รับน้อง มีพี่ปี2 และเพื่อนๆๆปี1 มองเห็นดาวเหนือเดินมาที่สนาม

เพื่อนชื่อเบส:เหนือนายเป็นอะไรหรอ

พี่ปี2:นั่งๆๆยังไม่ต้องรับน้องก็ได้ 

ดาวเหนือ:ขอบคุณครับ

พี่ปี2:ทุกคนวันนี้เรายังไม่ต้องรับน้องก็ได้ครับเพื่อนเราเข้ารับด้วยไม่ได้ไปเรียนได้แล้วครับ

พี่ปี2:นี่เราทำแผลยังละ ถ้ายังไม่ทำเดี่ยวพี่พาไปห้องพยาบาล

ดาวเหนือ:อ้อเดี่ยวผมไปเองก็ได้ครับ  งั้นผมไปก่อนนะครับ

พี่ปี2:อะๆๆๆเคตามใจละกันนะ

ดาวเหนือ:

 

ติดตามตอนต่อไป ถ้าชอบไม่ชอบอย่างไร ติชมเราได้น้าาาเราเพิ่งหัดแต่ง

 

 

 

 

 

 

 

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น

×