[SF/OS]🎁 The box of BTS #กล่องออลวี

ตอนที่ 7 : A BOX FOUR KOOKVKOOK

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 392
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    18 มี.ค. 62


A BOX FOUR

พล็อตจากคุณ I’m happy มากๆ


 

 

 


ไรท์พิจารณาแล้ว ผ่านค่ะ:D

รบกวนเจ้าของพล็อตและนักอ่านทุกๆคน อ่านTalkตอนท้ายด้วยนะคะ


 

Twin Vampire

Jungkook x Taehyung x JK








          คิมแทฮยอง เจ้าของร่างผอมบางสีผิวน้ำผึ้งเนียนละเอียดพร้อมกับดวงตาสีดำสนิทดูน่าค้นหา คิ้วเข้มได้รูปมองเลื่อนลงมาก็เป็นสันจมูกที่โด่งรับส่วนต่างๆของใบหน้าให้เข้ากันแบบพอดี ร่างบางเดินถือแฟ้มเอกสารภายในมือตรงไปยังห้องของประธานเพื่อนำเอกสารไปให้เซ็น




ก็อกๆ




          มือเรียวเคาะประตูก่อนจะเดินเข้าไปทันที แทฮยองวางแฟ้มในมือลงที่โต๊ะหรูก่อนจะหันมามองท่านประธานทั้งสองคนที่กำลังนั่งเล่นเกมกันอยู่




พวกมึงเอาไปเซ็นเลยนะเว้ยกลีบปากเล็กพูดขึ้นอย่างห้วนๆ ประธานทั้งสองคนที่ว่าก็คือจองกุกและเจเคเป็นแฝดนรกด้วยกันทั้งคู่ เหอะๆร่างบางนี่แหละเป็นเพื่อนกับเจ้าแฝดสองคนนี่มาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้วล่ะ




แน่นอนว่าแทฮยองไม่ได้เป็นลูกน้อง




ไม่ได้เป็นเลขา




ไม่ได้เป็นห่าอะไรสักอย่าง




 

          ย้อนกลับไปเมื่อไม่นานมานี้เขาอยากได้ชุดจอยเกมส์อันใหม่ ดีไซน์หรูหราและมีระบบต่างๆที่รวดเร็วทันใจและเมื่อดูราคาก็ทำเอาแทบหงายเงิบเลยล่ะ ตัวเลขของสินค้าขึ้นถึงหลักหมื่นไม่ใช่ว่าเขาไม่มีเงิน แต่มันก็ต้องใช้อย่างอื่นด้วยถ้าเอาไปซื้อเจ้าจอยเกมส์ราคาแพงนั่นล่ะก็มีหวังกินแกลบตลอดชาติแน่ๆ




          จนไอ้เจ้าเพื่อนแฝดเนี่ยมันเสนอมา ถ้าจัดการเคลียร์เอกสารที่บริษัทให้พวกมันจะซื้อจอยเกมส์ให้ แน่นอนว่าดวงตาวิ้งวับลุกขึ้นทันใดแต่พอมาทำงานจริงๆใครจะคิดว่าจะมันเยอะขนาดนี้กันเนี่ยย




พวกมึงได้ยินกูไหมเนี่ยแทฮยองพูดขึ้นอีกครั้ง เมื่อไม่ได้ยินเสียงตอบรับจากทั้งสองคนแทฮยองเดินไปหลังโซฟาสีดำสนิทก่อนจะใช้มือดึงผมนุ่มของเจ้าแฝดขึ้นมาอย่างหมั่นไส้




โอ้ยๆๆ ไอ้แทจะแพ้แล้วโว้ยยจองกุกร้องขึ้นอย่างทันทีเมื่อโดนดึงผม มือจะปล่อยออกจากโทรศัพท์ก็ไม่ได้ เพราะกำลังจะแพ้




แทกูเจ็บ ปล่อยนะเว้ยยคราวนี้เสียงเจเคร้องขึ้นมาอย่างโอดครวญ ร่างเล็กขำเบาๆในลำคอก่อนจะค่อยๆปล่อยมือที่ดึงผมของทั้งคู่นั้นออก




เนี่ยแล้วห้องมึงจะปิดมืดทำไมไอ้เวรแทฮยองบ่นอุบอิบออกมาก่อนที่จะเดินไปเปิดม่านแต่เรียวขายังไม่ทันได้ก้าวไปถึงผ้าม่านเสียงของจองกุกก็ตะคอกขึ้นมาก่อน




หยุด!” 




          แทฮยองสะดุ้งหันไปมองใบหน้าคมทันที จองกุกมองด้วยสายตาหงุดหงิดก่อนจะก้มไปเล่นเกมต่อมือเรียวเอามือทาบที่หัวใจที่กำลังเต้นอย่างหนักเพราะตลอดที่คบกันเป็นเพื่อนมาจองกุกไม่เคยตะคอกแบบจริงจังขนาดนี้มาก่อน ร่างเล็กนิ่งงันชั่วครู่ก่อนจะเดินออกจากห้องและตรงดิ่งกลับคอนโดตัวเองไปทันที




 

 

          โธ่ไม่เห็นต้องตะคอกกันเลยปะวะ จองกุกแม่งจะทำไรก็ทำไม่เอาแม่งแล้วไอ้เครื่องเล่นเกมห่าไรนั่นอะไอ้ชิบหายไม่ต้องมายุ่งเลยไอ้สัส เหอะ..




แทฮยองบ่นอุบอิบอย่างน้อยใจ มันก็จริงไหมละเขายังไม่รู้เลยว่าทำอะไรผิด จู่ๆมาตะคอกใส่กันแบบนี้บอกกันดีๆก็ได้นี่น่า..




          มือเรียวถอดกางเกงแสล็คสีดำสนิทออกก่อนจะสวมทับด้วยกางเกงบ็อกเซอร์ ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกเล็กน้อยแล้วเดินไปนอนเล่นที่โซฟา แทฮยองหยิบโทรศัพท์ตัวเองขึ้นมาเล่นไปเรื่อยเปื่อยแต่ในหัวกลับคิดแต่เรื่องที่จองกุกตะคอกตัวเองวันนี้




ไม่เอาน่าแทฮยองงอนเป็นสาวน้อยไปได้ น้อยใจจองกุกแถมเมนส์ยังไม่มา




ถุ้ย!




ช่างมันเถอะ




          เวลาผ่านไปนานจนแสงสว่างจากดวงอาทิตย์เริ่มลดน้อยลงไปทุกที จนกระทั่งทุกอย่างตกอยู่ในความมืดใบหน้าเรียวของกายบางที่กำลังหลับอยู่เบ้หน้าเล็กน้อยเมื่อมีสัมผัสจากใครบางคนกำลังรบกวนเขาอยู่ จองกุกบรรจงลูบหัวแทฮยองอย่างช้าๆดวงตาคมจ้องมองใบหน้าหวานที่กำลังหลับสนิทเสียงทุ้มเอ่ยเอื้อนคำขอโทษออกมาจากปากเมื่อคิดถึงเรื่องที่เขาตะคอกแทฮยองไป 




          ร่างหนาของเจเคเดินออกมาจากห้องพร้อมกับผ้าห่มภายในมือ มือหนากางผ้าออกแล้วคุมให้กับร่างของแทฮยองอย่างนุ่มนวล




ไปเถอะไอ้กุก เรามีอะไรต้องทำอีกเยอะเสียงเข้มของเจเคพูดขึ้น จองกุกพยักหน้าก่อนที่จะยืนขึ้นเต็มความสูง ก่อนที่ร่างของแฝดคู่นี้จะค่อยๆสลายหายไป..

 

 





คอนโดส่วนตัวJ




          มือหนาของจองกุกจับด้ามปากกาสีดำสนิทก่อนจะตวัดลายเซ็นอันเรียบง่ายลงบนแผ่นกระดาษหลากหลายใบ ส่วนเจเคกำลังนั่งเช็คตารางงานประชุมของบริษัทอยู่ ไม่ใช่ว่าทั้งคู่ขี้เกียจหรอกนะเห็นแบบนี้ขยันยิ่งกว่าอะไรเสียอีก ถึงจะออกล่าบ่อยแต่งานก็ต้องเสร็จก่อนไปเสมอ




พรุ่งนี้ไปง้อมันเลยนะ หึๆเสียงของเจเคพูดขึ้นอย่างขำๆ ทำเอาจองกุกกระตุกยิ้มขึ้นมา




หึ ไม่ใช่แค่กูมึงด้วยน่ะสิ




เออกูรู้ แต่กูตกใจนิดหน่อยว่ะตอนมึงตะคอกมัน




ไอ้เจย์มึงก็รู้ถ้าเราโดนแดดก็ร้อนชิบหาย




อืม สักวันเดี๋ยวมันก็รู้




มันจะรับได้ไหมวะ ยิ่งขี้กลัวอยู่ด้วย




เหอะ ปิดไปตั้งเท่าไหร่ โกหกไปแล้วกี่ครั้ง




ฮ่ะๆ...หิวว่ะ




          หลังจากที่คุยกันสักพักลำคอก็เริ่มกระหาย จองกุกวางปากกาลงพร้อมๆกับเจเคที่ปิดหน้าจอคอมลงเจ้าแฝดจองกุกและเจเคมองหน้ากันก่อนจะแสยะยิ้มออกมาอย่างมีเลศนัย ดวงตาแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงสดสัญชาตญาณการดูดดื่มจะเริ่มขึ้นแล้ว:) 




          เจเคหลับตาลงก่อนที่จะพึมพำอะไรสักอย่างแล้วลืมตาขึ้น สำหรับพวกเขา..มันคือการเรียกอาหารโดยที่ตัวเองไม่ต้องออกไปไหนเลย ประตูบานสีดำสนิทถูกเปิดออกร่างของหญิงสาวขาวเนียนผอมบางปรากฏขึ้น เธอเดินมาหาเจเคและจองกุกก่อนจะค่อยๆใช้มือดึงเสื้อของตัวเองออกเจ้าฝาแฝดแวมไพร์มองหน้ากันก่อนจะแสยะยิ้มออกมาแล้วเริ่มลงมือกับอาหารตรงหน้า




 

 

          แทฮยองสะดุ้งตื่นงัวเงียมากลางดึก ความปวดที่แผ่นหลังมีมากขึ้นเรื่อยๆจนเขาเองก็ทนไม่ไหว กายบางค่อยๆลุกขึ้นจากโซฟาแล้วสลัดผ้าห่มออก ตอนนี้ไม่มีเวลามาคิดแล้วว่าผ้าห่มมาอยู่บนตัวเขาได้ยังไง แทฮยองต้องถึงเตียงให้ได้เร็วที่สุด




          ขาเรียวแตะลงพื้นก่อนจะค่อยๆยืนขึ้นดวงตาที่พร่าเบลอจนมองไม่ค่อยเห็นทำให้แทฮยองก้าวพลาดสะดุดล้มลง แต่แทนที่ร่างกายจะกระแทกกับพื้นแทฮยองกลับรู้สึกว่าตัวเองกำลังลอยขึ้นมากกว่า กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งลอยมาเตะจมูกทำเอาร่างเล็กแทบจะอ้วกออกมาสมองพยายามบังคับให้ลืมตาขึ้นเพื่อมองสิ่งที่เกิดขึ้น แต่เมื่อลืมตาแล้วมันกลับมีเพียงแค่ความมืดเปรียบเหมือนว่าเขากำลังตาบอด




          ร่างกายของแทฮยองค่อยๆลงสัมผัสกับเตียงที่คุ้นเคยของตัวเอง ทุกๆอย่างมันควรจะจบเป็นเพียงแค่ฝัน แต่กลับไม่ใช่ขาเรียวถูกยกตั้งฉากและแยกออกจากกัน มันเกิดขึ้นพร้อมๆกับสัมผัสเปียกแฉะบริเวณต้นคอ




อึก..อ๊ะ




          เสียงเล็กร้องขึ้นอย่าตกใจเมื่อโดนดูดที่บริเวณลำคอ เขี้ยวคมของแทฮยองกัดกลีบปากบางเอาไว้กลั้นเสียงแปลกๆที่ออกจากตัวของเขาเอง




อ๊า!”




          ความเจ็บบริเวณต้นคอและต้นขาแล่นเข้าสู่ปลายประสาทพร้อมๆกัน ทุกๆอย่างดูสับสนไปหมดมันเกิดขึ้นพร้อมกันอย่างรวดเร็ว กางเกงตัวบางถูกดึงออกไปก่อนที่แทนที่ด้วยมือหนาของใครบางคนกำลังลูบอยู่บริเวณส่วนแก่นกายและต้นขาของแทฮยอง มือหนาค่อยๆไล้ตั้งแต่ปลายแก่นกายพอดีมือจนเลื่อนลงมาสุดโคน




อึก...มือเล็กจิกผ้าปูที่นอนด้วยความเสียวที่เพิ่มขึ้นมากเรื่อยๆ ความต้องการเริ่มจะก่อตัวขึ้นจนแก่นกายน้อยตั้งแข็งชันเตรียมปลดปล่อย




“beautiful” สำเนียงอังกฤษชนชั้นสูงถูกเปล่งออกมาด้วยเสียงทุ้มของใครบางคน สติของแทฮยองเริ่มแตกออกมากขึ้นเมื่อสัมผัสที่แก่นกายเริ่มจะกอบกำเอาไว้แล้วชักขึ้นลงอย่างช้าๆ




พะ..อ๊า ความเร็วที่แก่นกายเริ่มเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆจนในที่สุดคนตัวเล็กก็กระตุกแล้วปลดปล่อยออกมาน้ำสีขาวขุ่นเลอะไปทั่วต้นขาเนียนของแทฮยอง ปลายลิ้นร้อนตวัดเลียอย่างไม่รังเกียจจนน้ำสีขาวขุ่นหยดสุดท้ายก็ถูกเลียทำความสะอาดจนเกลี้ยง แทฮยองหอบหายใจออกมาก่อนที่จะค่อยๆหมดสติไป มือหนาดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวให้ก่อนที่ทั้งสองคนจะค่อยๆเลือนหายไปตามเดิม..





 

เช้าต่อมา




          แทฮยองตื่นขึ้นมาด้วยความเพลียเล็กน้อยก่อนที่ความรู้สึกโล่งๆโหว่งๆจะอยู่ภายใต้ผ้าห่ม ไวเท่าความคิดมือเรียวเปิดผ้าห่มออกทันที




ไอ้เหี้ย!! ใครถอดกางเกงกูวะเนี่ย!!”




          กายบางตะโกนออกมาเสียงดังเมื่อกางเกงของตัวเองถูกถอดออกไปอีกทั้งหนอนน้อยของเขายังตั้งโด่เด่อยู่เลย แทฮยองหัวเสียก่อนจะเข้าไปชำระร่างกาย แต่ก็ต้องอดคิดถึงเรื่องเมื่อวานไม่ได้ว่าทำไมผ้าห่มถึงมาอยู่บนตัวเขาแล้วทำไมตัวเองถึงลอยได้ แล้วทำไมเมื่อคืนถึงมองไม่เห็น แล้ว..แล้ว




ช่างแม่ง คิดแล้วปวดหัว




ขาเรียวเดินมาหน้ากระจกเพื่อที่จะเช็ดผมแต่ก็ต้องผงะอีกครั้ง เมื่อมีรอยช้ำตั้งหลายที่อยู่บนบริเวณลำคอเนียนระหงส์ของตัวเอง




ไอ้เหี้ยที่ไหนแม่งมาดูดคอกูวะ!!!”




.


.


.


.




ฮัดชิ้ว / ฮัดชิ้วเจ้าแฝดจามออกมาพร้อมๆกันก่อนที่จะหลุดขำออกมาเล็กน้อย  เจเคหยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาก่อนที่จะกดเบอร์โทรหาแทฮยองพร้อมเปิดลำโพงให้จองกุกได้ยินด้วย




ทะ-”




(เรื่องไร้สาระกูวาง)




แทฮยองใจเย็นหน่อย




(เจย์ มึงมีอะไรมึงก็พูดมา)




มีเอกสาร มาตรวจให้ด้วย




(ไม่ทำ)




งั้นจอยเกมส์ไม่ต้องเอา




(หึ ไม่ต้องการ)




          เสียงเล็กว่าจบก็ตัดสายไปเลยทันที เจเคซี๊ดส์ปากเล็กน้อยก่อนจะแสยะยิ้มออกมา




ดื้อว่ะ หึๆ




สงสัยต้องลงมือสักหน่อยแล้วมั้ง:)” จองกุกพูดขำก่อนที่ทั้งสองจะเลือนหายไปแล้วมาหยุดอยู่ตรงหน้าห้องของแทฮยอง มือหนาของเจเคเปิดประตูเข้าไปอย่างไม่ต้องเคาะอะไรทั้งนั้น ตาคมสบสายตากับแทฮยองที่กำลังนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่




เข้าห้องน่ะ..มีมารยาทหน่อย




ปากร้ายจริงนะ หึ เจเคหัวเราะในลำคอให้กับความหยิ่งของแทฮยอง คนตรงหน้าขู่เหมือนตัวเองเก่งนักหนา ความจริงแทฮยองมันก็แค่แมวน้อยจอมพยศเท่านั้นแหละ




แท กูขอ-” จองกุกกำลังจะเอ่ยขอโทษแทฮยองอีกครั้ง แต่โดนขัดด้วยเสียงโทรศัพท์ของแทฮยองซะก่อน มือเรียวกดรับโทรศัพท์แล้วเดินออกจากบริเวณนั้น




อืมว่าไง




ตอนนี้หรอ




อื้มๆ ไว้เจอกันนะ




          เสียงหวานพูดอย่างยิ้มๆแล้วกดตัดสายไปแทฮยองเลือกที่จะเมินสองแฝดนั่นแล้วเดินเข้าไปแต่งตัวในห้อง เมื่อกี้โบกอมโทรมาชวนไปเที่ยวไหนๆก็ไม่อยากได้อะไรแล้ว ไม่ต้องทำเอกสารอะไรแล้ว ก็เอาเวลาไปเที่ยวเลยล่ะกันกายบางสวมเสื้อยืดคอเต่าแขนยาวสีดำ กางเกงยีนส์สีขาวซีดขาดๆบริเวณต้นขา เมื่อเสร็จแล้วร่างเล็กก็ใส่รองเท้าเตรียมออกจากห้อง




จะไปไหนเสียงของจองกุกถามขึ้นอย่างนิ่งๆ แทฮยองเงียบไปสักพักก่อนจะตอบขึ้นอย่างห้วนๆ




ไปไหนก็ได้กูไม่ได้ขอตังค์ใคร




หึ




          แทฮยองขำในลำคอเบาๆแล้วเดินออกจากห้องตัวเอง ถามว่าห่วงห้องมั้ยน่ะหรอ ไม่แล้วล่ะถ้าสองคนนั้นอยู่ใครมันจะกล้าเข้าห้องแทฮยองล่ะ เข้าก็ลองดูสิ:)




 



          ทั้งวันมานี้แทฮยองใช้เวลากับการไปเที่ยวสถานที่ต่างๆกับพัคโบกอมอย่างเต็มที่ เสียงหัวเราะสนุกสนานเฮฮามีตลอดการเดินทางไปยังที่ต่างๆถือว่าเป็นวันที่แทฮยองได้ผ่อนคลายไปในตัวได้ด้วยเลย รอยยิ้มปรากฏที่ใบหน้าของแทฮยองและพัคโบกอมแทบจะทุกนาที 




          เมื่อมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งปล่อยมุกแป้กออกมา สุดท้ายทั้งสองคนก็มานั่งพักกันที่ลานน้ำพุเพราะความเหนื่อย เหนื่อยในที่นี้ไม่ใช่เพราะการเดินทาง แต่เป็นเพราะการหัวเราะต่างหาก เมื่อตกเย็นทั้งสองคนก็แยกย้ายกันกลับบ้านแทฮยองขึ้นลิฟต์มายังหน้าห้องของตัวเอง กายบางเปิดประตูเข้าห้องก่อนจะตกใจเล็กน้อยเมื่อยังเห็นเจ้าสองแฝดนั่งกันอยู่ที่โซฟา




พวกมึงควรกลับไป




          รอยยิ้มที่ประดับบนใบหน้าของแทฮยองตอนนี้เริ่มจางหายไปเรื่อยๆ เมื่อเจอหน้าสองแฝดคู่นี้เจเคและจองกุกไม่ได้ตอบอะไรกลับไปเพียงแค่นั่งนิ่งๆ แทฮยองยักไหล่ไม่สนใจเลือกที่จะเมินเฉยแล้วตัวเองก็เดินเข้าไปในห้องเพื่อที่จะชำระร่างกาย




          มือเรียวลูบไล้ไปทั่วกายเพื่อทำความสะอาดน้ำเย็นๆไหลออกจากฝักบัวช่วยให้ผ่อนคลายได้ดี แต่จู่ๆไฟในห้องน้ำก็ดับลงอย่างรวดเร็ว จนแทฮยองสะดุ้งตกใจร้องออกมาเสียงดัง




อ้าก!” ดวงตาพยายามเพ่งมองสิ่งต่างๆภายในห้องน้ำ แต่มันไม่ได้ช่วยเลยสักนิดเขามองไม่เห็นอะไรนอกจากความมืด  สัมผัสจากมือของใครบางคนเคลื่อนเข้ามาลูบเอวบางของแทฮยองจนร่างเล็กตื่นตระหนกทันที




คะ..ใคร




ไม่พยศกูแล้วหรอ..หึ




จะ..เจย์!”





เตรียมทิชชู่ แล้วจิ้มเลยค่ะ


คำใบ้ : กล่องออลวี ภาษาอังกฤษ


**กลับมาอ่านต่อด้วยนะคะ**




พะ..พวกมึง...ไม่ใช่คน...ธรรมดา..แฮ่กๆ...ใช่ไหม




อื้ม




หลังจากที่จองกุกตอบรับในลำคอคนตัวเล็กก็แน่นิ่งไปทันที จนจองกุกแปลกใจ




แท..




ไอ้แท!”




          จองกุกพยายามเอ่ยเรียกแทฮยองแต่ก็ไม่ได้ยินเสียงตอบรับกลับมา เจเคค่อยๆยกสะโพกของแทฮยองขึ้นจากแก่นกายของพวกเขา ตาคมก็เจอกับเลือดสีแดงสดออกมาจากช่องทางของร่างบาง




เชี้ยกุก เลือดออกเยอะเลยว่ะ




เชี้ย..

 






 

สามวันต่อมา




          เปลือกตาของแทฮยองค่อยๆเปิดขึ้นรูม่านตาหดลงปรับตัวกับแสง แขนเรียวพยายามยันตัวเองให้ลุกขึ้นจากที่นอนคนตัวเล็กขยี้ตาก่อนจะสำรวจมองไปรอบๆห้อง




ก็ห้องกูนี่หว่า...




แทฮยองถอนหายใจออกมาก่อนจะย้อนคิดไปถึงเรื่องราวที่ผ่านมา...




..




..




..




ไอ้เชี้ยเจเคกับไอ้บักห่าจองกุก!!




ปึง!




แทฮยองใช้มือเปิดประตูออกจากห้องไปอย่างรวดเร็วก็เจอกับเจ้าแฝดที่นั่งดูทีวีอยู่ ไอ้พวกเว๊นนนนนนน




พวกมึงทำห่าอะไรกูไอ้สัส!” ยังไม่ทันให้เจ้าแฝดได้ตั้งตัว แทฮยองก็ถาโถมใส่ทันทีหมัดเล็กต่อยลงที่แขนของเจเครัวๆ และไม่ลืมที่จะหันไปต่อยจองกุกด้วยเช่นกัน




หายแล้วหรอ นอนไปตั้งสามวัน เจเคจับข้อมือบางเอาไว้แล้วเอ่ยถามออกมา




เออ! ไม่งั้นกูคงนอนโทรมตายห่าไปนานแล้ว




บอกมาทำอย่างนี้กับกูทำไม ไอ้สัส จองกุกดึงแทฮยองมานั่งตรงกลางก่อนจะจับข้อมือเล็กล็อคเอาไว้ เจเคก็ช่วยอีกแรงไม่น่าให้เลือดไปเลยจริงๆ ตื่นมาถึงได้แรงเยอะขนาดนี้




เพราะพวกกูหวงมึง พวกกูชอบมึงเสียงทุ้มของจองกุกพูดขึ้นอย่างจริงจังจนแทฮยองนิ่งเงียบ




เพราะมึงคือของพวกกู




มึงจะรับได้ไหม..ถ้าพวกกูไม่ใช่คนเจเคเอ่ยถามออกมาเสียงจริงจังและกดดันจนแทฮยองไปต่อแทบไม่ถูก ร่างเล็กยังคงอึ้งกับการถาม แต่เหตุการณ์เซ็กส์ที่ผ่านมาน่าจะเป็นเครื่องยืนยันได้ดีทีไอ้สองคนนี้มันกัดคอเขา




อะ..อืมเสียงเล็กตอบพลางก้มหน้างุดๆ ใบหน้าขาวแดงซ่านออกมาอย่างเห็นได้ชัด




หิว...จองกุกพูดออกมา




จะ..ทำอะไรแทฮยองมองหน้าจองกุกอีกครั้ง คราวนี้ดวงตาสีดำสนิทของจองกุกเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน ดวงตาของแทฮยองสั่นไหวด้วยความกลัวก่อนจะรีบลุกออกจากตรงระหว่างกลางทันที




มะ..ไม่




ละ..แล้วทำไมกูถึงสลบไปนานขนาดนี้




มึงหมดสติไป ร่างกายของมึงหลังจากนั้นมันซีดมาก เนื้อหนังแห้งจนติดกระดูก พวกกูตัดสินใจกรีดข้อมือเอาเลือดให้มึง...เจเคอธิบายออกมาก่อนจะเงยหน้ามองแทฮยอง




 ...แทฮยองไม่พูดอะไรเพียงแค่เดินกลับเข้าห้องไป






 

เห้อ..เจ้าแฝดถอนหายใจออกมาทั้งคู่สงสัยพวกเขาคงต้องง้อแทฮยองใหม่แล้วแหละ  ดวงตาของเจเคเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานก่อนจะหลับตาลงไปสักพักแล้วลืมตาขึ้นมา




หิว...เสียงของจองกุกพูดขึ้นลอยๆ




แกร๊ก




ไม่ต้องบ่น อาหารมาแล้วนี่ไงหึหญิงสาวคนเดิมเดินเข้ามาในห้อง เจเคดึงเธอมาตรงกลาง ก่อนที่ทั้งสองคนจะเริ่มลงมือดูดดื่มกับอาหารตรงหน้า

 



          ร่างบางเดินวนในห้องเป็นรอบที่ร้อย พลางคิดทบทวนต่างๆเรื่องราวที่เกิดขึ้น ถ้าไอ้แฝดนรกนั่นมันไม่ได้รักแทฮยองจริงๆมันคงไม่ให้เลือดกับแทฮยองหรอก...




แต่มีผัวสองคนเนี่ยนะ




อ้าก




คิดแล้วแทฮยองก็แทบจะเป็นลมอีกครั้ง หึ เอาเถอะยังไงพวกนั้นมันก็น่ารักดีละนะ ถ้าออกไปตอนนี้เจเคกับจองกุกจะยังหิวอยู่ไหม




มือเรียวค่อยๆเปิดประตูออกไปก็เจอกับเจ้าแฝดกำลังระดมดูดเลือดอย่างกระหายบนร่างกายของหญิงสาวคนนั้น




จะเอาใช่ไหม..




          แทฮยองเดินไปกระชากผู้หญิงคนนั้นออกมาทันทีก่อนจะลากออกไปจากห้องท่ามกลางความงงงวยของเจเคและจองกุก ร่างเล็กพาหญิงสาวออกมานอกห้องก่อนจะปิดประตูใส่ทันที ขาเรียวก้าวย้อนกลับไปในห้องนั่งเล่นที่มีเจเคและจองกุกนั่งอยู่อีกครั้ง ระหว่างเดินมือเรียวค่อยๆปลดกระดุมของตัวเองออกสองสามเม็ด ดึงเสื้อเชิ้ตให้ล่นมาอีกข้างจนเผยให้เห็นหัวไหล่เนียนขาวนวล พร้อมๆกับเลียริมฝีปากตัวเองอย่างช้าๆ




จองกุกและเจเคที่มองอยู่ก็กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากจริงๆ อะไรทำให้แทฮยองยั่วยวนได้ขนาดนี้กันนะ




แทฮยองเดินเข้าไปใกล้ๆก่อนจะใช้ปลายนิ้วเช็ดเลือดที่ติดอยู่ขอบปากขอบจองกุกออก แล้วแลบลิ้นออกมาเลียปลายนิ้วที่มีเลือดนั่นอีกครั้ง




“Don’t bit her … come to bit me please..Daddy” [อย่ากัดเธอเลย...มากัดผมนี่..แด๊ดดี้]




          ร่างเล็กเปล่งสำเนียงอังกฤษออกมาแล้วมองทั้งสองคนด้วยสายตายั่วยวน เจเคกระชากแทฮยองลงมาตรงกลางก่อนจะกระซิบเสียงทุ้ม




เตรียมเสียงไว้ได้เลยนะครับ..ที่รัก




อ๊า!!”




จบเถ๊อะ



Talk


สวัสดีค่าาา จบไปอีกแน้ววสำหรับพล็อตจากคนอ่าน


          ต้องขอโทษคุณ I'm Happy มากๆ ด้วยนะคะ ไรท์ใส่เเวมไพร์เพิ่มเข้าไป ถ้าไม่ถูกใจยังไงก็ขอโทษด้วยจริงๆนะคะ พูดถึงเรื่องจริงนี่ก็พึ่งแต่ง3Pครั้งแรก อาจจะมีติดๆขัดๆบ้างขอโทษด้วยนะคะ


     ขอบคุณนักอ่านทุกคนที่เข้ามาเม้นกันนะคะ ขอบคุณที่ให้กำลังใจ อย่าพึ่งทิ้งกันนะ แงงง แล้วก็อย่าลืมไปสกรีมแท็ก #กล่องออลวี ด้วยน้าา ไรท์รอฟังความคิดเห็นจากพวกคุณอยู่


อย่าลืมเม้นให้กำลังใจในการทำฟิคด้วยนะคะ 



     ป.ล. เพิ่มเติมนะคะ ขออนุญาติพักสายตาหน่อยนะคะ วันนี้เล่นนั่งอยู่หน้าคอมทั้งวันเลย ปวดหัวแล้วก็ดวงตาแห้งด้วย ขออนุญาติพักสักหน่อยนะคะ♥♥







T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

69 ความคิดเห็น

  1. #39 Vanesai (@Bee-Phinixo) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 07:20
    ยัยแท เผ็ชชชไม่เบาเลย
    #39
    0
  2. #28 I'M HAPPY มากๆ (@0847394435) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 02:23
    ไรท์แต่งได้ดีมาก ไม่ได้เข้าเด็กดีหลายวัน พอเข้ามาไม่คิดว่าไรท์จะเอาพล็อตของเรามาแต่งด้วย งุ้ยดีใจ ตั้งใจเขียนต่อไปนะคะเป็นกำลังใจให้ สู้ๆ
    #28
    1
    • #28-1 Jaruad_prayfah (@Sky_loose) (จากตอนที่ 7)
      28 มีนาคม 2562 / 12:23
      ตอนแรกเรานึกว่าคุณจะๆไม่เห็นซะแล้วเชียว ขอบคุณมากๆเลยนะคะ♥
      #28-1
  3. #18 Khwanta_s (@Khwanta_s) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 22:57
    ตอนนี้ น่านักนะ แฝดกวนๆดีคะ
    #18
    1
    • #18-1 Jaruad_prayfah (@Sky_loose) (จากตอนที่ 7)
      20 มีนาคม 2562 / 00:15
      น้องน่ารัก คึๆๆๆ
      #18-1