[SF/OS]🎁 The box of BTS #กล่องออลวี

ตอนที่ 4 : A BOX THREE MONV [1]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 303
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    10 มี.ค. 62




A BOX THREE



You are my Daddy [MONV]









 

                    คุณเชื่อเรื่องการถูกชะตากับใครสักคนไหมไม่ว่าพวกเขาจะอายุเท่าไหร่ก็ตาม... ชายหนุ่มร่างสูงยืนมองเด็กชายเนื้อตัวมอมแมมเล่นอยู่ที่สนามเด็กเล่นคนเดียวกับรถของเล่นเก่าๆสิ่งของเหล่านั้นไม่ได้เป็นปัญหาเลยสักนิด เด็กชายกลับมีความสุขมาก ยามเมื่อรถของเล่นไถลไปตามแรงผลักของตน ขาเรียวของชายหนุ่มก้าวเข้ามาภายในสนามเด็กเล่นแล้วหยุดอยู่ตรงหน้าของเด็กชาย ก่อนจะย่อตัวลงให้เท่ากับระดับความสูงของเด็กน้อย ใบหน้ากลมของอีกฝ่ายเงยขึ้นมองผู้มาใหม่ด้วยความสงสัย





ครับ?” ริมฝีปากบางเอ่ยถามออกมา พร้อมกับเอียงคออย่างสงสัย





เธอ..ชื่ออะไร





ทะ..แทฮยองครับ





ฉัน คิม นัมจุน





และนี่คือจุดเริ่มต้นสำหรับเรื่องราวทุกๆอย่าง





 

เอาล่ะนี่คือบ้านใหม่ของเธอ” 





                    เสียงทุ้มนุ่มของนัมจุนพูดขึ้น เด็กชายร่างผอมเนื้อตัวมอมแมมยืนพยักหน้าอย่างเข้าใจดวงตากลมโตมองสำรวจไปทั่วบริเวณ บ้านหลังใหญ่ประดับด้วยแสงสีทองสว่างจัดระเบียบหรูหราช่างน่าตื่นตาจริงๆสำหรับเด็กน้อยอย่างแทฮยองคนนี้





ป้าครับ พาแทฮยองไปจัดการอาบน้ำให้เรียบร้อยด้วยนะครับ





ได้ค่ะป้าแม่บ้านรับคำด้วยความสุภาพก่อนจะจูงมือเด็กน้อยขึ้นไปชั้นบน นัมจุนยืนมองเด็กชายจนสุดสายตาก่อนที่ตัวเองจะเดินเข้าไปห้องสมุด หยิบหนังสือเกี่ยวกับธุรกิจออกมาแล้วนั่งลงที่โซฟานุ่มหรูเปิดอ่านอย่างเงียบๆ





ไปขโมยลูกใครมาอีกล่ะนั้นเสียงเลขาคนสนิทพูดขึ้นพร้อมกับเดินเข้ามานั่งที่โซฟาตรงข้ามกับประธานหนุ่ม





ไม่ได้ขโมย แค่ยืมมา นัมจุนตอบกลับด้วยเสียงกวนๆแต่สายตายังคงจดจ้องอยู่ที่หนังสือ





ยืมแล้วเมื่อไหร่จะคืน





เขาเรียกว่ายืมตลอดชีวิต เจเครู้จักไหม





เห้ย พี่อย่าใช้ว่าเจเคเถอะผมขอ อันนั้นเอาไว้เวลาเราไปข้างนอกจองกุกพูดขัดขึ้นเมื่อนัมจุนพูดโค้ดเนมออกมา เขาเองรู้สึกไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ เพราะทุกครั้งถ้าพวกเราใช้โค้ดเนมกันจะต้องสุขุมกันตลอดเวลา





หึๆ





ผมตรวจงานเอกสารให้ทั้งหมดแล้วนะ เหลือแค่พี่ต้องไปเซ็นอย่างเดียว





อืมขอบใจ” 




                    จองกุกพยักหน้ารับคำก่อนจะลุกขึ้นเดินออกไปจากห้องสมุดอันที่จริงจองกุกอยู่กับนัมจุนมานานแล้วตั้งแต่สมัยเด็กๆ พ่อกับแม่รับมาเป็นลูกบุญธรรมตั้งแต่นั้นมาทั้งสองคนก็สนิทกันไปโดยปริยาย เมื่อนัมจุนได้ขึ้นเป็นประธานบริษัทก็เลยดึงจองกุกนี่แหละมาเป็นเลขาคนสนิทของเขา





 

ก๊อกๆ





ขออนุญาตค่ะ ดิฉันจัดการเรียบร้อยแล้วนะคะ หนูแทฮยองนั่งอยู่บนห้องค่ะ





อืม ขอบคุณครับนัมจุนปิดหนังสือเล่มหนาแล้ววางมันลงบนโต๊ะ ก่อนจะยืนขึ้นเต็มความสูงเดินออกจากห้องสมุดตรงดิ่งขึ้นไปหาห้องของเด็กน้อยมือหนาเคาะประตูก่อนจะเปิดเข้าไป





                    เด็กชายตัวผอมนั่งตาแป๋วกลมโตอยู่ที่เตียง กลิ่นแป้งเด็กหอมอ่อนลอยมาเตะจมูกโด่งของนัมจุนทำเอาริมฝีปากหนายกยิ้มบางๆ ก่อนที่จะเดินเข้าไปนั่งที่เตียงข้างๆเด็กน้อยก่อนจะเอ่ยถาม





เป็นยังไง ห้องใหม่...เธอชอบมั้ย





ชะ..ชอบครับ





อืม อายุเท่าไหร่





สะ..สิบขวบครับ





เด็กน้อยตอบเสียงตะกุกตะกักท่าทางน่ารักเอ็นดู ทำเอาร่างสูงยิ้มอีกมาอีกครั้ง





“Now baby you call me daddy” นัมจุนเอ่ยพูดภาษาอังกฤษสำเนียงบริชออกมานุ่มๆ แต่เด็กน้อยทำหน้างงไม่เข้าใจ เพราะไม่คุ้นหูกับสำเนียงและประโยคที่นัมจุนพูดออกมา ว่าแล้วแทฮยองก็เอ่ยถามตามประสาด้วยความสงสัย





คือ..อะไรหรอครับ?”





หึ เธอเรียกฉันว่าแด๊ดดี้ เข้าใจใช่ไหม





คะ..ครับ





ไหนลองเรียกสิ





ดะ...ดะ...แด๊ด...ดี้เสียงเล็กพยายามพูดออกมาจนสำเร็จ นัมจุนยิ้มขึ้นที่มุมปากเพราะความน่ารักของแทฮยอง





หึๆ เก่งมากเจ้าเหมียวเสียงทุ้มพูดขึ้นมาพลางใช้มือลูบที่กลุ่มผมนุ่มของแทฮยองเบาๆ นี่แหละคืออีกด้านของนัมจุนที่จะไม่มีใครได้เห็น...ยกเว้นเจ้าเหมียวของเขา









 

 

จองกุก ทำเรื่องย้ายเด็กเข้าโรงเรียนให้ด้วย ไม่ต้องเอาไกลมาก





ครับ





เสียงทุ้มเอ่ยคำสั่งกับเลขาคนสนิทก่อนจะหันมาป้อนข้าวเด็กน้อยต่อ แก้มบวมๆที่อมข้าวเอาไว้เคี้ยวตุ้ยๆทำเอาเด็กตรงหน้าน่ารักเพิ่มขึ้นไปอีก





เหมียว..กินเองได้ใช่ไหม ฉันต้องไปทำงานต่อเด็กชายเงียบไปสักพักก่อนจะเอ่ยตอบ





ผะ..ผมกินได้ครับ แต่อยากให้แด๊ดป้อนมากกว่า..” 





                    นัมจุนหัวเราะเบาๆก่อนจะใช้ช้อนตักข้าวผัดป้อนเข้าปากเล็กของเข้าเหมียวของเขาเหมือนเดิม ใช้เวาลาไม่นานข้าวผัดก็หมดลง นัมจุนวางช้อนก่อนจะอุ้มแทฮยองขึ้นไปบนห้อง  เมื่อถึงอนาเขตของเด็กชายแทฮยองก็วิ่งเข้าห้องน้ำไปแปรงฟันก่อนจะวิ่งมาปีนขึ้นเตียง





ง่วงรึยัง หื้ม?” 




                    นัมจุนเอ่ยถามพลางเอื้อมมือไปลูบแก้มนุ่มนิ่มนั้นอีกด้วย เด็กชายพยักหน้าเป็นคนตอบร่างสูงค่อยๆเอนตัวของแทฮยองลงกับเตียงก่อนจะห่มผ้าให้ ริมฝีปากหนากดลงที่กลีบปากนุ่มนิ่มเบาๆก่อนจะพูดเสียงกระซิบ





“Good night my kitty”

 







 

เช้าต่อมา





                    แทฮยองค่อยๆเปิดเปลือกตาขึ้น เมื่อแสงของแดดส่องผ่านม่านมากระทบกับเปลือกตา เด็กน้อยลุกขึ้นมาอย่างงัวเงีย บิดตัวผ่อนคลายก่อนจะทิ้งตัวลงนอนต่อเพราะเตียงแสนนุ่มที่แทฮยองเคยได้สัมผัสมันครั้งแรกทำเอาเด็กน้อยไม่อยากจะลุกจากเตียงนี่เท่าไหร่

 





แกร็ก





                    นัมจุนเปิดประตูเข้ามาที่ห้องของเด็กน้อย สายตาคมจ้องมองมาที่ร่างผอมที่กำลังหลับใหลอยู่ ขาเรียวก้าวเข้ามาในห้องแล้วทิ้งตัวนั่งลงที่เตียงก่อนจะเอื้อมมือไปลูบแก้มนวลเบาๆ





เหมียว...ตื่นได้แล้ว





อ...อืม..ด..แด๊ดเด็กชายค่อยๆลุกขึ้นนั่งพลางใช้มือขยี้ตาด้วยความงัวเงีย นัมจุนเอื้อมมือหนาไปเชยคางเล็กของเด็กน้อยขึ้นแล้วจูบลงที่ปากเล็กเบาๆ





“Good morning ครับ





เหมียว..เธอต้องไปโรงเรียน





โรงเรียน?”





อืม โรงเรียนคือสถานที่เรียนรู้สำหรับเด็กน้อยอย่างเธอ





ครับ





จัดการตัวเองได้ใช่ไหม





คะ..ครับ





อย่าช้ามากนะเหมียวนัมจุนพูดก่อนจะนั่งมองแทฮยองลงจากเตียงแล้ววิ่งดุ๊กดิ๊กไปเข้าห้องน้ำ ใช้เวลาไม่นานเด็กชายก็ออกมาจากห้องน้ำด้วยร่างเปลือย บวกกับสภาพอากาศแอร์ในห้องที่เย็นเสี่ยงปอดบวมแน่ๆ





เหมียว เธอต้องเอาผ้าพันตัวก่อนออกจากห้องน้ำด้วย ไม่งั้นปอดจะบวมเสียงทุ้มพูดขึ้นดุๆ แต่ถึงอย่างนั้นร่างหนาก็เดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวแล้วย่อตัวลงคลุมผ้าให้กับเด็กน้อย





ขะ..ขอโทษครับ” 




                    นัมจุนตอบรับในลำคอพลางค่อยๆเช็ดตัวให้กับเด็กน้อยอย่างเบามือ เชื่อสิมันคงเป็นภาพที่ไม่น่าเชื่อแน่ๆ คิม นัมจุนผู้ที่แสนดุดัน เย็นชา และเงียบขรึมต้องมาเช็ดตัวให้กับเด็กน้อย ..ก็บอกแล้วไงโหมดนี้น่ะ เหมียวของเขาเห็นได้คนเดียวเท่านั้น





กางเกงในอยู่ในชั้นลองเปิดออกมาใส่สิเด็กน้อยพยักหน้าก่อนจะเดินไปเปิดชั้นออกมา กางเกงในลายสีชมพูวางเรียงพับกันเป็นแถบอย่างเป็นระเบียบ

 





นัมจุนขำขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นสีหน้าของแทฮยองที่ยากลำบาก เด็กชายถือกางเกงในตัวจิ๋วสีชมพูด้วยมือสั่นๆก่อนจะหันมาถามนัมจุน





ด...แด๊ด..ม..มันไม่มีสีอื่นแล้วหรอครับ





โทษที ฉันสั่งมาผิดน่ะไม่ใช่...ที่จริงนัมจุนตั้งใจสั่งสีชมพูมาตั้งแต่แรกอยู่แล้วล่ะ หึๆ เด็กชายยิ้มแห้งก่อนจะจำใจใส่กางเกงในสีชมพูตัวจิ๋ว





มานี่มา ฉันจะแต่งตัวให้มือหนากวักมือเรียกแทฮยองก่อนที่เด็กน้อยจะเดินมาหา นัมจุนหันไปหยิบชุดนักเรียนก่อนจะค่อยๆจัดใส่ให้กับเจ้าเหมียวของเขาอย่างเป็นระเบียบ





                    เมื่อจัดการใส่ชุดนักเรียนอย่างเรียบร้อยแล้ว นัมจุนก็อุ้มแทฮยองลงมาข้างล่างเพื่อทานอาหารเช้าก่อนไปโรงเรียน มือเล็กกำแก้วแน่นยกขึ้นกระดกนมอย่างอร่อย จนน้ำนมบางส่วนไหลออกมาถึงคางเล็





เหมียวกินดีๆสินัมจุนพูดพลางหยิบทิชชู่มาซับน้ำนมที่ไหลเกินออกมาอย่างเบาๆ แต่ก็ไม่วายที่นัมจุนจะหอมเข้าที่แก้มนุ่มนั่นอีกครั้ง ทุกๆอย่างบนตัวเด็กคนนี้ดูจะดึงดูดนัมจุนทุกๆอย่างเลย





ฮ่ะ แฮ่ม.. ม.317 พรากเด็กอายุไม่เกิน 15 ปี จำคุกสามถึงห้าปี ปรับตั้งแต่หกพันบาทถึงสามหมื่นบาทนะครับท่านประธาน





                    เสียงจองกุกร่ายกฎหมายยาวออกมาด้วยความหยอกล้อ นัมจุนสูดหายใจเข้าก่อนจะหยิบโทรศัพท์เครื่องหรูออกมา กดต่อสายโทรหาเพื่อนสนิทของเขาทันที ไม่ลืมที่จะเปิดลำโพงให้จองกุกได้ยินด้วย





[มีไร]





มึงมีเรื่องกับเลขากูใช่ไหมไอ้กิ





[เออดิ กูว่าจะบอกมึงนานละ เลขามึงแม่งกวนตีนชิบหาย]





เลขากูก็น้องกูนี่แหละ





[แบบนั้นก็ดีดิได้จัดการง่ายๆหน่อย]





อนุมัติครับ





[จองกุกอยู่บ้านมึงทั้งวันใช่ไหม จะจับลงโทษซะให้เข็ด]





ใช่





[ห้านาทีเจอกัน]



 


                    หลังจากจบบทสนทนาทางโทรศัพท์แล้ว จองกุกก็หน้าเหว๋อไปทันทีไม่คิดว่านัมจุนจะเอาคืนด้วยการส่งคนที่จองกุกหมั่นไส้มาแก้แค้น อ้ากกกก มือบางของจองกุกหยิบกุญแจรถหรูของตัวเองแล้วกำลังจะก้าวเดินออกจากบ้านแต่มีเสียงประธานสุดกวนดักเอาไว้ก่อน





เลขาครับ จะหนีประธานไม่ได้นะครับ





ผมแค่ออกไปซื้อของเข้าบ้านนิดหน่อยเองครับ





แต่ผมขอสั่งให้อยู่บ้าน..ทั้งวัน





นัมจุนนนน อย่าทำแบบนี้กับผมเส่





ช่วยไม่ได้ละนะ หึๆ





เอาล่ะเหมียวขึ้นรถกันดีกว่า เดี๋ยวฉันไปส่งนัมจุนยืนขึ้นเต็มความสูงก่อนจะอุ้มแทฮยองขึ้นรถเพื่อที่จะไปโรงเรียน





ใช้เวลาไม่นานนักรถคันหรูก็เข้ามาจอดที่โรงเรียน แทฮยองมองไปรอบบริเวณอย่างสำรวจสถานที่ที่ไม่เคยเจอมาก่อน





สวัสดีครับ





สวัสดีค่ะ





ผมฝากแทฮยองด้วยนะครับ ถึงจะเข้ากลางคันแต่ผมอยากให้เรียนเต็มหลักสูตร





ได้ค่ะไม่มีปัญหาคุณครูรับปากก่อนจะยิ้มออกมาบางๆ นัมจุนย่อตัวลงให้เท่ากับเด็กชายแล้วเอ่ยบอกด้วยเสียงนุ่ม





เอาล่ะ เหมียวเชื่อฟังคุณครูเขานะ ตอนเย็นๆถ้าฉันไม่ว่างจะให้จองกุกมารับ





คะครับเด็กชายพยักหน้าด้วยความเข้าใจก่อนที่คุณครูจะจูงมือพาเข้าไปในโรงเรียน







 

 

หลังเลิกเรียน





                    เด็กชายนั่งเล่นอยู่ที่สนามเด็กเรียนฆ่าเวลารอนัมจุนมารับ การมาเรียนวันแรกและครั้งแรกถือว่าเป็นเรื่องที่ดีสำหรับเด็กตัวน้อยอย่างแทฮยอง ทุกคนให้การต้อนรับเป็นอย่างดีเลยล่ะ





แทฮยอง พี่มารับแล้วขึ้นรถเร็วเสียงคุ้นหูทำเอาแทฮยองหันไปมองทันที เด็กชายปัดมืออย่างลวกๆก่อนจะวิ่งไปหาจองกุกที่ยืนรออยู่แล้วขึ้นรถกลับบ้าน

 

 

เมื่อรถเคลื่อนมาหยุดที่หน้าบ้านหลังใหญ่ เด็กชายเปิดประตูรถรีบวิ่งดุ๊กดิ๊กเข้าบ้านไปทันที





แด๊ด ผมกลับมาแล้วเสียงเล็กเอ่ยทักร่างสูงที่นั่งอ่านหนังสืออยู่ที่โซฟา นัมจุนละสายตาจากหนังสือเล่มหนาแล้วมองไปยังเจ้าเหมียวของเขา





หื้ม เรียนเป็นยังไงบ้าง





ก็ดีครับเด็กชายพูดพลางวางกระเป๋าแล้วเปิดนำการบ้านขึ้นมาทำ นัมจุนเหลือบมองแทฮยองนั่งทำการบ้านอย่างเพลิดเพลินจนลืมไปว่าตัวเองอ่านหนังสืออยู่ แต่จู่ๆใบหน้าของเด็กชายก็ยู่ลงเกาหัวด้วยความไม่เข้าใจก่อนจะเอ่ยเรียกนัมจุน





แด๊ดดดด...ผมทำอันนี้ไม่ได้





ไหนครับ?” แทฮยองพูดพลางชี้ให้นัมจุนดูโจทย์คณิตศาสตร์ข้อที่ตัวเองแก้ไม่ได้





หกกับหกบวกกันยังไงหรอครับ ผมมีแค่สิบนิ้วเองนะ





หึๆ เหมียวลองนับใหม่สิ เอาหกไว้ในใจ ชูขึ้นมาหกนิ้ว เด็กน้อยชูขึ้นมาหกนิ้วตามที่นัมจุนบอก





หกแล้ว?”





เจ็ด แปด เก้า สิบ สิบเอ็ด สิบสองปากเล็กพูดพลางนับนิ้วไปด้วย





ได้เท่าไหร่ครับ?”





สิบสองครับ





ถูกแล้วเหมียว เก่งมากนัมจุนพูดพลางกดจูบลงบนกลุ่มผมนุ่มอย่างเอ็นดู





เหมียว...





ครับ?”





เธอจะอยู่กับฉันไปนานๆไหม หื้ม?”





แน่นอนครับเด็กชายพูดพลางยิ้มไปด้วย





ไม่มีอะไรแล้ว เธอทำการบ้านต่อเถอะนัมจุนพูดก่อนจะวางหนังสือลงกับโต๊ะ แล้วมองเจ้าเหมียวของเขาทำการบ้านอย่างเพลินตา ขอให้แทฮยองอยู่กับเขาไปนานๆเถอะนะ เจ้าแมวตัวน้อยของเขา





ยังไม่จบนะคะ เดี๋ยวมาต่อเน้ออ


ขอกำลังใจหน่อยค่ะ แงง เข้ามาเช็คฟิคตัวเองมีเม้นอยู่น้อยมากๆเลยT_T


อย่าลืมไปเล่นแท็ก #กล่องออลวี เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ


ขอบคุณค่า



T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

69 ความคิดเห็น

  1. #46 มาดามจอง (@amornratchaaa09) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 00:45
    เลี้ยงต้อยมากๆเลยค่ะ 555
    #46
    0
  2. #13 Babysen (@Babysen) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 09:51
    น้องยังเด็กอยู่นาาคุณนัมจุน 5555555
    #13
    0
  3. #7 secretbanana (@secretbanana) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 22:28
    ฮุกกก10ขวบเองยัยหนูๆๆๆๆๆกลิ่นคุกเริ่มลอยมาเเน่วงือชอบบ
    #7
    0