[SF/OS]🎁 The box of BTS #กล่องออลวี

ตอนที่ 27 : A BOX FIVE RAPLINE X JUNGKOOK 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 69
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    28 ก.ค. 62




A BOX FIVE RAPLINE X JUNGKOOK



 





 

ร่างเล็กของจองกุกกำลังโบยบินไปในอากาศด้วยปีกขนนกสีขาวสะอาดทั้งสองข้าง ผมสีดำสนิทปลิวไสวอ่อนๆตามแรงลม ผิวพรรณที่ขาวเนียนละเอียดคิ้วเข้มได้รูปสวยมองเลื่อนลงมาก็เป็นจมูกโด่งน่าฟัด กายบางๆที่ถูกสวมใส่ด้วยเสื้อคลาสสิคสีขาวตรงขอบแขนเสื้อและปกคอเป็นสีดำดูสง่า



รวมถึงบนหัวนั้นมีวงแหวนสีเหลืองอ่อนสว่างตลอดเวลาบ่งชี้ได้ชัดว่าพวกเขาเป็นเทวดา



จองกุก มึงจะบินไปหาพ่อมึงหรอทางนั้นอะ มานี่!”



เอ่อ...เทวดายุคใหม่น่ะ



เพื่อนสนิทของจองกุกนามว่าปาร์คจีมิน ใช้มือน้อยๆของตัวเองกระชากคอเสื้อของจองกุกแล้วโบยบินมาทางที่นัดกันไว้ตั้งแต่ทีแรก เมื่อผ่านพ้นกลุ่มก้อนเมฆปุยๆไปก็เจอกับป่าไม้ลอยฟ้าแห่งหนึ่ง เต็มไปด้วยดอกไม้งดงามน่าดึงดูด มาพร้อมกับสายรุ้งสีสดสวยงาม



นี่มันการ์ตูนหวานแหววป่ะ



เมื่อปลายเท้าของทั้งคู่แตะลงที่พื้นหญ้าปีกสวยก็หุบเก็บไปโดยอัตโนมัติทั้งคู่แลตื่นเต้นกับสิ่งที่พึ่งเจอ กายบางของจองกุกไถลไปกับพื้นหญ้านุ่มๆแล้วนอนแผ่อยู่อย่างนั้น



จีมิน มึงเจอที่แบบนี้ได้ไงวะ



บินมาเรื่อย แต่นี่มันไม่ธรรมดานะเว้ย



ทำไมวะมันมีไร



มึงลองมองไปตรงพุ่มไม้ที่บดบังอยู่ตรงนั้นดิ ข้างในมันจะมีแสงสีแดงๆอยู่จีมินพูดพร้อมกับชี้นิ้วไปอีกทางแต่ดวงตากลมของจองกุกไม่ได้มองสิ่งที่จีมินจะให้ดูเลยสักนิด



กูถามว่ามันมีอะไร กูไม่ได้ถามมึงว่าลักษณะมันเป็นยังไง



ผัวะ!



สิ้นเสียงเทวดาสุดหล่ออย่างจองกุก มือเรียวก็ตบเข้าที่หัวของเพื่อนสนิทจนวงแหวนบนหัวจีมินกระเด็นหลุดออกไปอีกทาง เจ้าเพื่อนตัวป้อมร้องโวยวายออกมาแล้วเอื้อมไปหยิบมันกลับมาใส่บนหัวอย่างเดิม



กูไม่รู้ไอ้สัส กูก็เลยหิ้วมึงมาดูเป็นเพื่อนนี่ไง!”



เออๆไปๆทั้งคู่ลุกขึ้นจากพื้นหญ้าแล้วค่อยๆตรงดิ่งไปยังจุดหมายเมื่อสักครู่นี้ เทวดาทั้งสองแหวกพุ่มไม้ที่บดบังออกก่อนที่เบื้องหน้าจะเป็นหลุมขนาดกลางไม่ใหญ่มาก แต่มีแสงสีแดงส่องขึ้นมาจากข้างใต้นี้ รอบๆหลุมก็เต็มไปด้วยเศษกิ่งไม้แหลมคม



เชี้ย น่ากลัวสัสๆเสียงทุ้มของจีมินเอ่ยขึ้นไม่กล้าเดินเข้าไปใกล้ แต่ขาเรียวของจองกุกกลับก้าวเข้าไปใกล้ๆโดยไม่ลังเล สีหน้าของจีมินตอนนี้เหวอยิ่งกว่าอะไรมือเอื้อมไปดึงเสื้อจองกุกไม่ให้เข้าไปใกล้มากกว่านี้



เห้ยย จองกุกมึงกลับเหอะมันอันตราย



กูแค่เข้ามาดูไม่ได้จับมึงโยนลงไปสักหน่อย



มันอันตรายมึงกลับเหอะ



จองกุกเงียบไม่ได้ตอบเพื่อนสนิทกลับ ดวงตาเอาแต่จดจ้องกับหลุมที่อยู่ข้างหน้าจู่ๆเสียงหัวเราะอันทุ้มยานคางน่าเกรงขามก็ดังขึ้นมามันทำเอาจองกุกสงสัยมากขึ้น ขาเรียวกลับก้าวเข้าไปเรื่อยๆทั้งที่ในใจตอนนี้ไม่อยากจะอยู่ที่นี้แล้ว



เมื่อยิ่งเข้าใกล้ดวงใจน้อยๆก็เต้นสั่นระรัวอย่างไม่เป็นจังหวะ ภายใต้ไฟสีแดงกลับมีเจ้าสัตว์น่ากลัวอยู่ เมือกเกาะติดตามตัวจนแทบจะอ้วกออกมา หนวดของมันเต็มไปด้วยเลือดและเศษชิ้นเนื้อที่ไม่แน่ใจว่าจะเป็นของคนหรือสัตว์



จะ..จีมิน



วิ่ง!!”



สิ้นเสียงตะโกนของจองกุกทั้งคู่ก็จับมือพากันวิ่งออกจากตรงนั้นทันที เจ้าสัตว์ประหลาดคำรามขึ้นเสียงดังรวมถึงหนวดของมันก็โผล่ขึ้นมาจากหลุมนั้น ปีกขนนกของทั้งคู่กำลังจะสยายเพื่อบินขึ้นท้องฟ้าหนีไป แต่เจ้าหนวดยักษ์กลับพุ่งมารัดขาของจองกุกแล้วกระชากร่างบางที่กำลังจะบินลงกับพื้นจนจุก



อั่ก!”



จองกุก!!”



จีมินมึงหนีไป



ไม่ต้องไปด้วยกัน!!”



หนีไป!!”



เจ้าสัตว์ประหลาดออกแรงดึงหนวดของมันแล้วลากจองกุกกลับไปยังหลุมนั่นอีกครั้ง มือเล็กพยายามจะดึงหญ้าและไม้แถวนั้นเอาไว้แต่แรงของมันมีมากเกินไปทำให้คนตัวเล็กไม่สามารถเกาะไว้ได้นานนัก



และในที่สุดเจ้าสัตว์ประหลาดก็ดึงร่างเล็กของจองกุกลงไปยังหลุมนั้น เทวดาร่างบางตกลงตามแรงโน้มถ่วงมีปีกบางส่วนที่โดนกิ่งไม้เสียบเข้าที่โครงของปีก



อ้ากกกกกกกกกกกก!!!”



โครม!!!



กร็อบ!!



อ้ากกก หลังกูหักแล้วมั้งไอ้เหี้ยยย



เสียงเล็กร้องออกมาด้วยความเจ็บ เมื่อแผ่นหลังกระแทกเข้าอย่างแรงที่พื้นดินแห้งแล้งพร้อมทั้งเสียงของกระดูกในร่างกายตัวเอง จองกุกตกลงมายังอีกโลกที่เต็มไปด้วยเลือดสีแดงฉานและกลิ่นคาวคละคลุ้งไปทั่ว นี่หรือเปล่าที่นิยามว่าเทวดาตกสวรรค์



จองกุกพยายามพยุงตัวขึ้นอีกครั้งด้วยความจุกที่แผ่นหลัง มือเอื้อมไปจับปีกข้างซ้ายที่บิดเบี้ยวของตัวเองมีเศษกิ่งไม้ปีกอยู่หลายจุด ร่างเล็กถอนหายใจออกมาสงสัยจะบินไม่ได้ซะแล้วสิ มือเล็กก็ปัดไปตามเสื้อผ้าสีขาวของตัวเองที่ตอนนี้เต็มไปด้วยรอยดำต่างๆ บางที่ก็วิ่นจนเห็นเนื้อหนัง



คือ...แล้วกูต้องไปทางไหน



จองกุกเอ่ยสถบออกมาคนเดียวปีกก็หักอีกจะให้บินก็ไม่ใช่เรื่อง ระหว่างที่กำลังคิดหาทางอยู่ก็เจ้าแมวสีดำสนิทดวงตาสีแดงประกายก็เดินเข้ามาคลอเคลีย เจ้าแมวส่งเสียงฟี่ๆอย่างน่าเอ็นดูจนจองกุกทนไม่ไหวต้องก้มลงไปลูบหัวมัน



เจ้าเหมียว ชื่ออะไรหื้ม



เจ้าแมวนั่งลงแล้วยืดคอขึ้นให้เห็นปลอกคอของมันที่สลักชื่อเอาไว้ด้วย



แมว



แมว... คือเป็นแมวแล้วก็ยังชื่อแมวอีก เจ้าของแม่งกวนตีนแน่ๆ



เจ้าแมวส่งเสียงร้องออกมาแล้วเดินไปอีกทาง จองกุกทำหน้างงๆแต่ก็ก้าวขาเดินตามเจ้าเหมียวไปเรื่อยๆ ระหว่างก็เจอกับศพคนตายบ้าง เจอหัวคนที่ถูกเสียบไว้กับท่อนเหล็กบ้าง



เสียบเป็นเนื้อแกะเลยนะพวกมึง



ไม่นานเจ้าเหมียวและเทวดาจองกุกก็เดินมาถึงปราสาทใหญ่ยักษ์ ดูน่ากลัวตามระเบียงมีกะโหลกถูกปักเอาไว้ตามจุดด้วย แต่มันก็เหมือนบ้านบอลที่ห้างเลยแหะก่อนตายเขาก็ไปแย่งเด็กมันเล่นมาเหมือนกัน เจ้าเหมียวปีนป่ายขึ้นไปตามเสาต่างๆอย่างคล่องแคล่ว จนจองกุกอ้าปากค้างทันที



เห้ยแล้วกูอ่ะ



มันอาจจะบ้าที่คุยกับสัตว์ แต่จองกุกนั่นบ้าจริงๆเจ้าเทวดาเริ่มปีนป่ายไปตามเจ้าเหมียวบ้างถ้ามีปีกก็คงไม่มาปีนอะไรแบบนี้หรอก ถ้ามองจากมุมระยะไกลๆคุณก็จะเห็นว่ามีคนคล้ายๆตุ๊กแกสีขาวกำลังปีนไปตามปราสาทซึ่งนั่นไม่ใช่ใครเลยครับ จองกุกเอง



แมว มึงพากูมาที่ไหนเนี่ยแฮ่กๆ



จองกุกเอื้อมมือขึ้นมาจับเหลี่ยมหินเอาไว้แล้วส่งแรงดันตัวเองขึ้นไปนอนหอบอยู่บนชั้นดาดฟ้า ในขณะที่เจ้าแมวยังคงนั่งเลียขนตัวเองด้วยท่าทางสบายๆ



อ้ากก เหนื่อยโว้ยยยจองกุกตะโกนออกมาแล้วพยุงตัวเองให้ยืนขึ้นเหมือนเดิม จากพื้นจนถึงบนดาดฟ้าบนนี้ไม่ใช่ระยะทางนิดเดียวสักหน่อยมันกลับสูงเอามากๆ คนตัวเล็กยืนเท้าเอวแล้วพลางคิดว่าทำไมเขาต้องปีนตามเจ้าเหมียวขึ้นมา



เออนั่นดิ



เคร้ง



เจ้าแมวเหมียวจู่ๆก็คาบเศษเหล็กท่อนน้อยๆมาวางตรงหน้าเขา จองกุกมองด้วยความสงสัยแล้วหยิบท่อนเหล็กขึ้นมาดู จู่ๆท้องฟ้าก็มืดครึ้มสีแดงเข้มลมเริ่มพัดแรงขึ้นเจ้าเทวดาชูแท่งเหล็กขึ้นท้องฟ้าราวกับจะสร้างสิ่งที่เป็นตำนาน!



เปรี้ยง!!







T
B
  
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

69 ความคิดเห็น