[SF/OS]🎁 The box of BTS #กล่องออลวี

ตอนที่ 25 : A BOX TWO BRETHREN JK [2] END

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 83
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    30 เม.ย. 62




A BOX TWO BRETHREN JK [2] END





รูปภาพที่เกี่ยวข้อง










จองกุกลงจากรถโดยสารประจำทางแล้วเดินเข้าไปยังตึกใหญ่หรูหรา ที่แห่งนี้เป็นบริษัทที่พ่อยกให้เจเคดูแลทั้งที่ยังเรียนไม่จบ แต่เจเคก็ไม่ได้ปฏิเสธกลับสามารถดูแลได้ดีกว่าเดิมอีก 


สปิริตแรงกล้าจริงๆ 


มือเรียวกระชับกระเป๋าให้แน่นขึ้นดวงตากลมสอดส่องไปทั่ว ยามเมื่อพนักงานเดินผ่านและก้มโค้งให้ร่างบางเองก็แทบโค้งกลับแทบไม่ทันเช่นกัน


ขาเรียวก้าวเดินไปตามทางอย่างคุ้นชิน ร่างบางเดินผ่านเลขาที่อยู่หน้าห้องทำงานของเจเคโดยที่ไม่เอ่ยทักใดๆทั้งสิ้นใครๆก็รู้ดีว่าจองกุกและเลขาคนนี้ไม่ถูกกันสุดๆ ใครจะชอบกันที่เปิดประตูมาเห็นเลขาสาวสวยกำลังนั่งอ่อยพี่ชายตัวเองอยู่


พูดแล้วขึ้น สักทีดีไหมคุณผู้หญิง


นี่ไม่ทราบว่าได้นัดอะไรไว้หรือเปล่าคะ เปิดไปสุ่มสี่สุ่มห้าคุณเจเคกำลังทำงานอยู่มือเล็กกำลังจะเอื้อมไปเปิดประตูแต่ก็มีเสียงแหลมมาขัดเอาไว้เสียก่อน จองกุกตวัดดวงตากลมมองแล้วเปิดประตูเข้าไปทันทีโดยไม่สนคำพูดเมื่อสักครู่นี้


ร่างหนาของพี่ชายกำลังนั่งเซ็นต์เอกสารอยู่ที่โต๊ะทำงาน มือหนาจับด้ามปากกาคู่ใจตวัดปลายปากกาลงบนกระดาษอย่างชำนาญ ใบหน้าที่ดูหล่ออีกทั้งสันกรามยังขึ้นชัดเด่น ก็แน่ล่ะรูปร่างหน้าตาเพอร์เฟ็คแถมยังเรียนเก่งอีกตั้งหาก...ใครได้ไปล่ะน้าก็โชคดีแล้วล่ะ...อิจฉาผู้หญิงคนนั้นจัง


แต่เจเคแม่งเสียอย่างเดียว


หื่นกาม...


มาแล้วไม่คิดจะทักพี่หน่อยหรอจองกุก


ก็เห็นทำงานอยู่ เราก็ไม่อยากกวนเจเค


มานี่มาเสียงทุ้มเอ่ยพลางวางปากกาลงแล้วตบที่ตักแกร่งของตัวเอง จองกุกหรี่ตาลงอย่างไม่ไว้วางใจพร้อมทั้งส่ายหัวเป็นเชิงปฏิเสธ เจ้าพี่บ้ายิ่งอยู่ใกล้ยิ่งอันตรายจริงๆ


โห่ จองกุกอ่าพี่ก็เหนื่อยนะ กลับไปก็ต้องไปตามโปรเจคที่มออีกเจเคพูดออดอ้อนแล้วตีหน้าเศร้าลง ถ้ามีหูยาวเหมือนหมาตอนนี้ก็กำลังหงอยอยู่ล่ะสิ ร่างบางส่ายหัวเบาๆพร้อมยกยิ้มบางๆให้กับความขี้อ้อนของพี่ชายตัวเอง


ขาเรียวก้าวเข้าไปแล้วโยนกระเป๋าลงโซฟาด้านข้าง ก่อนจะเดินไปหยุดอยู่ที่ตรงหน้าร่างหนา เสียงทุ้มหัวเราะในลำคอแล้วดึงร่างของน้องมานั่งบนตักแกร่งของตัวเอง ตัวน้องเล็กขนาดนี้แน่นอนว่าน้ำหนักไม่ใช่ปัญหาเลย


เหนื่อยมากขนาดนั้นเลยหรอครับจองกุกเอ่ยถามพี่ชายตัวเองพลางใช้มือปัดปรกผมที่บังเรียวตาคมของร่างหนาออก


อื้อ เหนื่อยมากๆเลยครับ


งั้นเจเคก็ให้เราช่วยสิ


เมื่อจองกุกร้องขอก็ทำเอาร่างหนากลืนน้ำลายอย่างยากลำบากทันที โอย.. ก็เหตุการณ์ในอดีตที่จองกุกเคยคุมบริษัทน่ะมันแย่ขนาดไหน นั่นแหละคือเหตุผลที่เจเคไม่อยากให้น้องชายตัวเองทำงานที่บริษัทอีกเลย


ครั้งนั้นเราทำพี่ปวดหัวแทบตายเลยนะ ยังคิดที่จะอยากคุมบริษัทแทนพี่อีกหรอหื้ม?” เจเคพูดพลางซบใบหน้าหล่อลงกับไหล่บางของน้อง ท่อนแขนก็รวบเข้าไปกอดเอวบางดึงเข้ามาให้แผ่นหลังบางของน้องแนบชิดกับหน้าท้องแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อ


ก็เจย์เหนื่อยๆ เราอยากช่วยบ้างแบบที่ยุนกิบอก


แค่เราอยู่ให้พี่กอดทั้งวันแบบนี้ก็ช่วยให้พี่หายเหนื่อยแล้วนะ


บางครั้งเราก็คิดนะเจย์...


หื้ม คิดอะไร


เจย์เพอร์เฟ็คขนาดนี้ ผู้หญิงที่เป็นเจ้าของคงจะโชคดีมากแน่ๆเลย เสียงหวานเอ่ยออกมาอย่างสดใส แต่ในใจกลับไม่ได้สดใสเลยสักนิด ยังดีที่หันหลังให้เจเคไม่งั้นคงจะร้องไห้ต่อหน้าเขาไปแล้ว จิตใจมันบอบบางนี่นะ


อยากให้พี่มีหรอ หื้ม


ละ..แล้วเจย์ไม่มีหรอทุกวันนี้


หึ มีแล้ว


จองกุกชะงักนิ่งงันไปทันที เมื่อคำตอบที่ได้รับมันน่าตกใจยิ่งกว่าไหนๆจู่ๆก็รู้สึกร้อนผ่าวที่ขอบตาราวกับว่าน้ำตาจะพังทลายไหลอย่างหนัก ริมฝีปากเม้มเข้าหากันพยายามข่มความเจ็บปวดเอาไว้ให้ได้มากที่สุดเส้นความสัมพันธ์ที่ค้ำคออย่างพี่น้องนี่แหละ ที่ทำให้จองกุกรู้สึกไม่ดีมากขึ้นไปใหญ่


หะ...เห ไม่เห็นบะ..บอกเราเลย..คะ คนไหนหรอ


ก็คนที่นั่งอยู่บนตักพี่ตอนนี้ไงครับเจเคหัวเราะเสียงทุ้มในลำคอ เขาอยากจะลองเชิงแกล้งเจ้าน้องชายดูเองน้า แต่ผลที่ออกมากลับเกินคาดไปมากกว่าที่เขาคิดไว้ซะอีก หึๆ


หะ.....ได้ไง เราเป็นพี่น้องกันนะเจย์ แบบนี้มันผิด


หรือจะให้พี่หาเมียจริงๆ เรายอมไหมล่ะหื้ม


..ไม่..ไม่เอานะ


หึๆ


สุดท้ายก็แพ้เจเคนั่นแหละจองกุกเอ้ย ร่างหนายิ้มออกมามุมปากแล้วกดจูบเบาๆลงที่ท้ายทอยของจองกุก เจ้ากระต่ายที่นั่งอยู่บนตักแกร่งยิ้มกว้างออกมาในพจนานุกรมมีคำว่าเขินนะ คึๆ


จริงสิ..จองกุกวันนี้พี่ไปปิดโปรเจคกับพวกไอ้โฮป กลับดึกเรานอนก่อนเลย


ดึกมากมั้ยเจย์ เราจะได้รอ


ดึกสิ แล้วไม่ต้องล็อคห้องพี่จะเข้าไปนอนด้วย


เจย์!”


อะไร พี่แค่อยากนอนกอดน้องตัวเองเท่านั้นเองนะเสียงหัวเราะในลำคอของเจเคตอนท้ายประโยคทำเอาจองกุกไม่ไว้ใจเลยจริงๆ ทุกๆครั้งที่อ่อนข้อให้ก็มักจะโดนเอาเปรียบอยู่เสมอนั่นแหละ


เจเคอันตรายต่อใจของจองกุกมากๆ ถึงแม้จะเป็นพี่น้องอยู่ด้วยกันมานานความสัมพันธ์กลับแน่นแฟ้นขึ้นเรื่อยๆจนตอนนี้มันอาจจะเลยเถิดความเป็นพี่น้องไป


เลยไปนานแล้วแหละนะ...


จะให้ห้ามตอนนี้คงไม่ทัน


เพราะใจมันอยู่ที่คนพี่แล้ว..







 

 

รถหรูของเจเคเคลื่อนมาจอดยังหน้าบ้านของตัวเอง เพื่อที่จะส่งจองกุกเข้าบ้านก่อนจากนั้นเจเคก็ต้องออกไปทำโปรเจคปีสามต่อกับพวกเจโฮป ร่างบางสะพายกระเป๋าแล้วเตรียมจะลงจากรถ แต่มือหนาของเจเคเอื้อมมาจับใบหน้าเรียวของจองกุกให้หันไปรับกับจูบที่แสนนุ่มนวลอย่างรวดเร็วแล้วค่อยๆผละออกมา เจเคขำออกมาเล็กน้อยเมื่อใบหน้าสวยนั่นขึ้นสีแดงระเรื่อ


จะ..เจย์!”


เสียงเล็กตะโกนออกมาด้วยความเขินอาย แล้วเปิดประตูลงจากรถหรูไปอย่างรวดเร็วโดยไม่แม้จะหันกลับไปมองคนที่อยู่ในรถ

 


ฟุ่บ!


จองกุกทิ้งร่างบางของตัวเองลงที่นอนพร้อมๆกับการโยนกระเป๋าไปวางที่เก้าอี้ มือเรียวถูกยกมาปิดใบหน้าด้วยความเขินอายจากการกระทำของพี่ชายตัวเอง


บ้า



บ้าที่สุด


 

จองกุกเอื้อมมือไปเปิดลิ้นชักแล้วหยิบเจ้าแท่งอมยิ้มสีหวานออกมาแกะห่อพลาสติกออกแล้วส่งมันเข้าปากตัวเอง ความหวานช่ำไม่ได้ช่วยให้จองกุกหายเขินเลยสักนิดเดียว มีแต่จะยิ่งเขินเข้าไปใหญ่เมื่อนึกถึงเหตุการณ์ต่างๆที่เจเคเคยแกล้งเขา


มันล้วนแต่เป็นเรื่องใต้สะดือทั้งนั้น! เห้อบางทีเขาก็เหนื่อยเป็นเหมือนกันมีพี่หื่นกามแบบนี้


 

 


 

สี่ทุ่ม.สิบห้านาที


จองกุกนั่งตาปรืออยู่หน้าทีวีมาตั้งกี่ชั่วโมงแล้วนะ...ร่างบางอาบน้ำเรียบร้อยพร้อมกับชุดนอนลายกระต่ายสีชมพู มือกดรีโมตเปลี่ยนช่องไปเรื่อยๆอย่างน่าเบื่อ ปกติถ้าเจเคอยู่ด้วยป่านนี้คือจะนั่งเล่นเกมกันไปนานแล้วล่ะ


น่าเบื่อ...


มือเรียวหยิบโทรศัพท์เครื่องหรูของตัวเองขึ้นมากดเปิดแล้วเข้าข้อความส่งหาเจเคทันที


Queen JungKook : เจย์


KingJK : ครับ?


Queen JungKook : คิดถึง


KingJK : หึ ถึงบ้านเมื่อไหร่พี่จะกอดเราให้แน่นๆเลยคอยดู


จองกุกอยากจะขว้างโทรศัพท์ทิ้งซะจริงๆ แค่บอกคิดถึงแต่พี่ชายตัวเองกลับพาวกเข้าสู่เรื่องกามๆฉบับเจเคอีกตามเคย แต่พอลองมองในอีกแง่หนึ่งแค่การที่ได้คุยผ่านแชทมันก็ทำเอาร่างบางนั้นยิ้มออกมาง่ายๆเลย ไม่คิดเลยว่าเจ้าพี่ชายนั่นจะมีผลต่อจองกุกมากขนาดนี้



 

ยิ่งดึกมากเท่าไหร่ตาก็ยิ่งปิดชิดสนิทมากขึ้นเท่านั้น จนในที่สุดจองกุกก็ไม่อาจต้านทานความง่วงได้คนตัวเล็กตัดสินใจย้ายร่างตัวเองนอนเหยียดที่โซฟานุ่ม สิ่งรอบตัวเริ่มมืดลงๆจนกระทั่งตกอยู่ในสภาวะที่เงียบสงบ เสียงกดกริ่งที่หน้าบ้านทำเอาคนตัวเล็กหลุดออกจากฝัน มือเรียวขยี้ตาจ้องมองหน้าปัดนาฬิกาปรากฏเวลาตีสองสี่สิบ


 จองกุกค่อยๆเดินไปเปิดประตูด้วยสีหน้างัวเงียแต่ภาพตรงหน้ากลับทำเอาเขาตาสว่างทันที หญิงสาวหน้าตาสวยดูมีเส่ห์ รูปร่างก็ดูเป็นผู้หญิงหุ่นดีและที่สำคัญเขากำลังแบกผู้ชายร่างหนาที่ชื่อว่าเจเคอยู่อีกด้วย


เอ่อ..คือ


นายน้องเจเคใช่ไหม


คะ..ครับจองกุกตอบรับเสียงสั่นแล้วรับร่างของพี่ชายที่คาดว่าน่าจะดื่มเยอะมาประครองเอาไว้  กลิ่นเหล้าข่มขืนโชยมาเตะจมูกทำเอาร่างเล็กอยากจะกลั้นหายใจ หญิงสาวยกยิ้มแล้วยืนเท้าเอวปรายตามองภาพตรงหน้า


แหม่ๆ เกือบจะเข้าด้ายเข้าเข็มแล้วเชียวสงสัยเหล้าคงจะแรงเกินไปสินะ อ่าส์ให้ตายสิฝากดูแลเขาทีนะจองกุกเดี๋ยวจะมาเอาคืนหญิงสาวพูดทิ้งท้ายโดยเน้นคำว่ามาเอาคืนแบบจังๆ จองกุกปรายตามองลิปสติกสีแดงสดบนริมฝีปากของหญิงสาวที่กำลังเหยียดยิ้มอยู่


มันน่าเอาตีนกระแทกปากเสียจริง


จองกุกหัวเสียเป็นอย่างมาก แต่ก็แบกร่างอันไร้สติของพี่ชายเข้าบ้านอย่างทุลักทุเลเนื่องด้วยขนาดตัวที่แตกต่างกันในที่สุดคนเป็นน้องก็สามารถพาพี่ขึ้นมานอนยังห้องได้สำเร็จ จองกุกถอนหายใจอย่างหมดแรงน้ำหนักตัวเจเคเล่นๆซะที่ไหนไม่ได้หนักไขมันนะ หนักกล้ามทั้งนั้น


จองกุกจัดท่าจัดทางให้ร่างหนานอนอย่างสบายๆแล้วยกผ้าและกะละมังมาพร้อมสำหรับเช็ดตัวให้พี่ชายตัวเอง มือเล็กค่อยๆปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของอีกฝ่ายออกช้าๆร่องรอยรักก็ปรากฏขึ้นอย่างเห็นได้ชัด และมันไม่ได้มีเพียงแค่รอยสองรอยมันกลับมีทั่วอกแกร่งและลำคอ ความรู้สึกชาวาบที่หัวใจถาโถมเข้าอย่างหนักจนจองกุกสั่นริมฝีปากหนาที่เคยกล่าวว่าจะมีจองกุกเพียงแค่คนเดียวมันกลับไม่เป็นความจริง


น้ำตาที่เอ่อคลอก็เริ่มไหลลงอย่างรวดเร็ว ถึงอย่างนั้นจองกุกก็เอื้อมมือเล็กไปบิดผ้าเปียกน้ำหมาดๆมาเช็ดตัวให้เจเค ตอนนี้มันเจ็บไปหมดโดยเฉพาะหัวใจ ก็คิดอยู่แล้วแหละว่าระหว่างเรามันจะไม่มีทางเกินเลยมากกว่าพี่น้อง


เจย์...แย่ที่สุด


เมื่อเช็ดตัวให้เสร็จจองกุกก็ห่มผ้าให้แล้วรีบเดินออกไปทันที ไปพร้อมกับความรู้สึกเจ็บปวดที่ไม่รู้จะหายเมื่อไหร่


หรือเขาเองที่จะต้องหายไปแทนความรู้สึกพวกนั้น






เช้าต่อมา


ดวงตากลมโตค่อยๆเปิดรับแสงที่สาดส่องผ่านม่าน มือเรียวเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรหาให้ยุนกิลาคลาสให้เพราะวันนี้เขาอาจจะต้องอยู่ดูเจเคที่บ้าน ถึงแม้จะน้อยใจก็เถอะ


แขนเรียวยันตัวเองขึ้นจากที่นอนแล้วคิดย้อนไปยังเรื่องเมื่อคืนที่มีหญิงสาวหน้าตาดีและรูปร่างสวยมาส่งที่บ้าน อ้อติดอยู่อย่างนะ

หล่อนน่าหมั่นไส้จนอยากจะเอาเท้ากระแทกที่ปากแดงสดของเธอจริงๆ


 

จองกุกลุกจากที่นอนนุ่มของตัวเองแล้วไปอาบน้ำทำธุระของตัวเองให้เสร็จสิ้น ภาพตรงหน้าปรากฏใบหน้าของตัวเองที่ทรุดโทรมลงมาเล็กน้อย ใครๆก็บอกว่าพวกเราเหมือนแฝดกันแต่จริงๆก็แค่พี่น้อง


พี่น้องเท่านั้นแหละ


ขาเรียวก้าวไปหยุดอยู่ตรงหน้าห้องของพี่ชายตัวเอง มือเล็กจับลูกบิดประตูแล้วเปิดเข้าไปในห้องอย่างวิสาสะก็เจอกับเจเคกำลังนั่งอยู่บนเตียงพร้อมกับจดจ้องที่โทรศัพท์มือถือ เมื่อชายหนุ่มหันมามองผู้มาใหม่ก็แสดงสีหน้าตกใจอย่างสุดขีดแล้วกระชับผ้าห่มขึ้นคลุมกาย


เห็นหมดแล้วล่ะ...ไม่ต้องแก้ตัวแล้วเจเค


จองกุก..เมื่อคืนใครมาส่งพี่


เจย์ไม่รู้หรอ....เจย์น่าจะรู้ตั้งแต่เมื่อคืนแล้วนะ..ว่าทำอะไรกันมาบ้างเสียงหวานพูดอย่างประชดแล้วหลบสายตาจ้องมองที่พื้นแทนใบหน้าหล่อของพี่ชาย


จะ..จองกุก พี่ขอ


อ้อ อย่าลืมไปหาเธอนะเจย์เธอบอกว่าจะเอาคืนเจเคลุกขึ้นเต็มความสูงแล้วตรงมาหาจองกุกทันที มือหนากระชากแขนเรียวเข้ามาในห้องแล้วปิดประตูลงเสียงดัง


อะ..อะไร


เจเคเลือกที่จะเมินคำถามนั้น แล้วโอบกอดน้องชายเอาไว้อย่างแนบแน่นน้ำเสียงทุ้มเอ่ยกระซิบคำว่าขอโทษซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนดวงใจน้อยอ่อนระทวย ปกติเวลาที่ได้รับสัมผัสอ่อนโยนจากเจเคคนตัวเล็กจะต้องกอดตอบแต่ทว่าครั้งนี้กลับแปลกไปจนเจเคใจหาย


เจย์ปล่อยเรา มันน่าอึดอัด ถึงจองกุกจะพูดแบบนั้นแต่เจเคก็ยังไม่ละออกไป จนจองกุกเริ่มจะดิ้นจนเจย์ปล่อยให้เป็นอิสระ ร่างเล็กสูดหายใจเข้าแล้วเอ่ยเสียงเรียบนิ่งจ้องมองใบหน้าคมคายที่คล้ายกับตนเองไปด้วย


เจย์ทำได้....เราทำได้


จะ..


คอยดูไว้เจย์


ว่าจบจองกุกก็เปิดประตูหนีออกไปทันที ทิ้งเจเคไว้กับความกังวลคิดไม่ตกว่าจองกุกจะทำอย่างไรจะเอาคืนเขาหรือเปล่า หรือจะให้ผู้ชายคนอื่นมาแตะต้อง..


แม่งโว้ย!!


แค่คิดก็อยากจะอัดไอ้คนที่แตะต้องจองกุกของเขาให้ยับไปเลย


เมื่อคืนที่ไปปิดงานเขาจำได้ว่าเมามากแล้วจู่ๆหญิงสาวคนนั้นเธอเป็นคนที่เคยวันไนท์ด้วยกัน เจเคจบตั้งแต่คืนแรกแต่เธอดันไม่จบ คราวนี้ไปเจอกันที่งานก็เลยเป็นอย่างนั่นแหละเธอเล่นสร้างรอยคิสมาร์กไปทั่วแผ่นอกและลำคอจนเขาเองยังกลัวเลย





 

 

 

 

15.00 น.


จองกุกมารอจีมินกับยุนกิหน้าคณะเพื่อที่จะชวนทำภารกิจอะไรบางอย่าง เมื่อถึงเวลาเหล่านักศึกษามากมายก็เดินออกมาเพื่อที่จะกลับบ้านหรือไปเดินเล่นบ้าง แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นที่ต้องสนใจ สิ่งที่ต้องสนใจคือเจ้าเพื่อนตัวขาวและเจ้าหมูจีมิน


ยุนกิ จีมินอา!” เมื่อเห็นร่างของเพื่อนสนิทเดินมาแต่ไกลๆจองกุกก็โบกมือแล้วตะโกนเรียก จนยุนกิและจีมินหันมามองแล้ววิ่งมาหาจองกุกทันที


มายังไงเนี่ยมึง ลมหอบอะไรมานี่


ลมไม่ได้หอบ เรานั่งแท็กซี่มา


แล้วพี่ชายมึงไม่รู้หรอจีมินถามขึ้นบ้าง


อืม เราจะเล่าให้ฟัง จองกุกลากทั้งสองคนมาที่ร้านกาแฟใกล้ๆคณะแล้วเริ่มต้นเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ฟัง แน่นอนว่าฟังอย่างใจจดใจจ่อยิ่งกว่าการเรียนก็คือการได้เผือกเรื่องคนอื่นนี่แหละ


คือมึงจะเอาคืนเขาใช่ไหมยุนกิถามขึ้น จองกุกพยักหน้าให้เป็นคำตอบ


อืม มันน่าตกใจแต่ก็นั่นแหละความรักแม่งห้ามกันไม่ได้


มันก็เหมือนที่กูดูดคอมึงวันนั้นไงจีมินจู่ๆยุนกิก็พูดออกมาหน้าตายทำให้จองกุกที่กำลังกินนมเย็นอยู่ถึงกับพรวดออกมาจนน้ำสีชมพูเลอะไปทั่วแขนและโต๊ะ ส่วนจีมิน...นั่งอ้าปากค้างไปแล้ว


แค่กๆ ไม่คิดว่าจะ แค่กๆเป็นอย่างนี้


เหอะๆ มันเป็นไปได้หมดแหละ เนอะจีมินอา


หุบปากไปเลยมินยุนกิ!”


อืมม เราว่าจะไปผับ


เดี๋ยว..มึงแดกเหล้าไม่เป็นนะจองกุก


ก็อยากแก้แค้นนี่ไง ช่วยเราหน่อยน้า ยุนกิจีมิน


ถ้าพี่มึงฆ่ากูขึ้นมาล่ะวะจีมินพูดพร้อมทำหน้าสยดสยอง


ไม่หรอก งั้นไปผับกันตอนนี้เลย!”


มึงจะบ้ารึไง มันเปิดตอนเย็น


เร็ววเนี่ยห้าโมงเย็นแล้ว เราดูเวลามาไปเร็วๆ


เห้อมึงนี่มัน


ถึงจะถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยๆแต่ก็ยอมตามเจ้าเพื่อนกระต่ายขึ้นรถแท็กซี่ไป เมื่อรถโดยสารหยุดลงที่หน้าผับจองกุกจ่ายเงินแล้วลงมาทันทีไม่รีรอให้จีมินให้ยืนมองให้รอบๆ มือเล็กก็คว้าหมับเข้าที่แขนเล็กของจีมินและยุนกิเดินเข้าผับไปทันที


ตอนนี้บรรยากาศภายในค่อนข้างจะเงียบเล็กน้อยเพราะพึ่งเปิดและคนยังไม่ค่อยจะเข้ากันในช่วงเวลานี้ ดีไซน์ค่อนข้างจะหรูหรารวมถึงแสงสีต่างๆ บาร์เทนเดอร์ก็ค่อนข้างหล่อและอุปกรณ์นั่นไฮเทคเปรียบดั่งเปิดโลกใหม่อย่างไงอย่างงั้น ทั้งสามเลือกชั้นห้องวีไอพีแล้วสั่งเครื่องดื่มต่างๆมาลองมากมาย ถามว่าใครจ่าย


ยุนกิ


แน่นอนว่าตอนแรกคนตัวขาวไม่ยอม แต่พอจองกุกบอกว่าจะให้จีมินแต่งตัวเป็นแมวแลกกับการจ่ายค่าเครื่องดื่ม ใช่..และจีมินไม่ได้เห็นด้วยเลยสักนิด ยุนกิตอบตกลงทันทีแทบจะไม่ต้องคิดด้วยซ้ำเมื่อเป็นจีมิน เหล้ารสขมปร่าถูกส่งลงท้องซ้ำแล้วซ้ำเล่า ใบหน้าสวยที่ตอนแรกยังบอกว่าสบายดี ตอนนี้กลับดวงตาช่ำปรือปลายนิ้วก็กรีดกรายไปทั่วเรือนร่างของตัวเอง


เวลาผ่านไปคนก็เริ่มจะเยอะขึ้นๆเรื่อยๆ เสียงเพลงก็เปิดขึ้นอย่างต่อเนื่องจองกุกตอนนี้ก็เอาแต่กระดกเหล้าไปหลากหลายขวดและหลากหลายยี่ห้อ


จองกุกพอเถอะ มึงเมาแล้ว


ฮึก ไม่นะ..ม่ายอาวววจองกุกตอบเสียงยานคางแล้วยกแก้วเหล้าขึ้นอีกครั้งเตรียมกระดก แต่ก็วางลงและหันไปจ้องมองไปหน้าของจีมินที่นั่งอยู่ข้างๆแทน รังสีความผัวทะลุปรุออกมายามเมื่อปาร์คจีมินกระดกน้ำสีอัมพันลงคอ แน่นอนว่าจีมินก็เมาเช่นกัน


จะบ้ารึไงจองกุก จีมินมันรับ!


มือเรียวค่อยๆจับใบหน้าเพื่อนสนิทให้หันมาแล้วประกบริมฝีปากลงที่ริมฝีปากหนาของจีมิน ยุนกิที่นั่งเหม่ออยู่หันมาเจอก็ผงะทันที จากนั้นก็ลุกแล้วรีบมาแยกทั้งสองคนออกจากกันก่อนที่อะไรๆมันจะมากไปกว่านี้


พอเลยพวกมึง ยิ่งเมายิ่งได้กันเองยุนกิถอนหายใจออกมาแล้วตัดสินใจโทรหาเจเคพี่ชายของจองกุก ก่อนที่อะไรๆมันจะมากไปกว่านี้แล้วอีกอย่างจองกุกก็เมาเต็มที่แล้วด้วย


ว่าไง


พี่เจย์ พี่มารับไอ้กุกมันหน่อย


จองกุกอยู่ไหน!?’


อยู่ที่ผับ**อะพี่ ตอนนี้มันเมามาก


แม่งเอ้ย!!’


เสียงทุ้มสถบที่ปลายสายก่อนที่จะถูกตัดออกไป จองกุกค่อยๆยืนขึ้นอย่างทุลักทุเลเพราะตอนนี้ดวงตาของเขามันพร่าไปหมด มองอะไรเห็นได้ไม่ชัดเลยสติก็เริ่มจะเลอะเลือนไปทุกที


จะไปไหนไอ้กุก


ขะ..เข้าห้องน้ามม เดี๋ยวมาน่าว่าจบคนตัวเล็กก็เดินอย่างโซซัดโซเซออกไปจากห้องวีไอพี ถึงแม้มันจะยากลำบากแต่จองกุกก็อาศัยการเกาะกำแพงไปเรื่อยๆจนถึงห้องน้ำ แต่แทนที่จะได้เข้าห้องน้ำกลับโดนใครบางคนกระชากไปติดผนังเสียก่อน


หื้มมดูสิ้ เราเจอใครชายร่างอวบตรงหน้าพูดขึ้น พร้อมกับกดริมฝีปากลงแก้มนิ่มของจองกุก ใบหน้าเล็กเบ้อย่างไม่สบอารมณ์มือพยายามจะดันออกแต่ก็ไม่สามารถทำได้เพราะเรี่ยวแรงกลับหดหายไปดื้อๆ


คะ..ใคร


ฉันต้องถามเธอมากกว่า ว่าเธอเป็นใครสวยๆแบบนี้ไม่น่าจะรอดจากมือฉันเลยนี่น่า


อะ..อึกชายแปลกหน้ายื่นหน้าเข้ามาดูดดึงเนื้อสีขาวตรงต้นคอระหงส์ของจองกุก เสียงเล็กครวญครางออกมาอย่างไม่รู้ตัว


หวานใช้ได้ หึๆ ไปต่อกับฉะ-”


พลั่ก!!


จู่ๆชายร่างอวบก็กระเด็นไปติดกับผนังอีกฝากอย่างแรงแล้วทรุดตัวลงพื้นด้วยความจุก เจเคยืนกำหมัดแน่นแล้วปรี่เข้าไปเตะชายคนนั้นซ้ำอีกทีอย่างเต็มแรง ร่างหนาขบกรามด้วยความโมโหสุดขีดแล้วหันไปกระชากจองกุกที่ยืนพิงอยู่ที่ผนังด้วยความมึนฤทธิ์แอลกอฮอร์


จะ..เจ็บ


รู้ตัวไหมมึงทำอะไรของมึง!!” เจเคตะคอกออกมาพร้อมๆกับคำหยาบที่ไม่เคยได้ใช้นักกับจองกุก ใบหน้าคมแสดงอารมณ์โมโหอย่างหนัก ทำไมถึงต้องปล่อยเนื้อปล่อยตัวขนาดนี้


มือแกร่งกระชากกายบางของน้องชายเข้าไปในรถหรูของตัวเองแล้วตรงดิ่งไปยังบ้านทันทีด้วยความเร็ว มือกำพวงมาลัยแน่นและเท้าก็เหยียบคันเร่งจนสุดโดยไม่สนว่าจะเฉียดรถคันอื่นอย่างไร ความคิดในตอนนี้คืออยากจะทำลายทุกๆอย่างให้มันแหลกคามือของเขา แม้แต่จองกุกเองก็ด้วยเช่นกัน





 

เมื่อรถคันหรูมาถึงที่หมาย เจเครีบลงจากรถและไม่ลืมที่จะกระชากร่างเล็กลงมาด้วยกลีบปากบางบ่นอุบอิบเจ็บที่แขนตามประสาคนมึน แรงของเจเคมีมากพอที่จะทำให้จองกุกเบ้หน้าด้วยความเจ็บ ร่างหนาผลักจองกุกลงพื้นบนทันทีเมื่อเข้ามาถึงจนร่างเล็กรู้สึกจุกไปทั่วตัว


จองกุกพยายามจะลุกขึ้นแต่ฤทธิ์แอลกอฮอร์ก็ยังไม่จางเสียที มือสะเปะสะปะไปทั่วพื้นพยายามจะทรงตัวลุกขึ้น ภาพตรงหน้ามันมึนมัวไปหมดจนกระทั่งเจเคเอาน้ำเย็นจัดสาดไปที่จองกุกจนเปียกปอนไปทั่วร่างกาย


หายรึยัง...หายรึยัง!!!!” เสียงทุ้มตะคอกลั่นบ้าน ดวงตาจ้องเขม็งไปที่จองกุกกำลังนั่งเช็ดหน้าอยู่ ความมึนเมาค่อยๆลดลงเล็กน้อย ภาพจางๆตรงหน้าก็เริ่มกลับมาชัดเหมือนเดิมจองกุกเงยหน้าขึ้นไปมองก็แทบผงะ สร่างจากความเมาทันที


เจเคกำลังถือเชือกสีแดงสดเอาไว้ในมือ จองกุกรีบลุกขึ้นจากพื้นทันทีหวังจะหนีแต่เจเคคว้าหมับเข้าที่คอเสื้อแล้วกระชากเข้ามาใกล้ๆ


ปล่อยเรา!!!”


เจย์ปล่อยเราเดี๋ยวนี้!!”


จองกุกพยายามตะโกนบอก แต่พี่ชายดูเหมือนจะไม่รับฟังเลยสักนิดความโมโหเข้าครอบงำจนไม่มีสติว่าจองกุกจะเจ็บแค่ไหนอย่างไร มือหนามัดเชือกเข้าที่ข้อมือเล็กของจองกุกอย่างแน่นจนใบหน้าสวยยู่ด้วยความเจ็บ


ตามกูมานี่ ถ้ามึงยังไม่อยากตาย!!” เจเคตะคอกออกมาเสียงดังแล้วกระตุกเชือกที่มัดอยู่กับข้อมือของจองกุกไปด้วยอย่างแรง น้ำตาหลากหลายหยดไหลออกมาเปรอะเปื้อนใบหน้าสวยของจองกุกและไม่มีทีท่าว่าจะหยุด เจเคลากจองกุกมายังห้องนอนของเขาเอง มือแกร่งกระชากเสื้อเปียกปอนของจองกุกออกจนขาดวิ่นและไม่ลืมที่จะปลดเปลืองผ้าส่วนอื่นๆ


อะ..อย่า เจเค!!”








จิ้มๆๆๆๆ


คำใบ้ : กล่องจองกุกภาษาอังกฤษ


-กลับมาอ่านและเม้นต่อด้วยน้า-






เจย์ใจร้าย...ใจร้ายที่สุด


หึๆ ใครใช้ให้ทำแบบนั้นต่อหน้าต่อตา


กะ..ก็เขามาเอง เรายังเมาอยู่เลย


พี่ไม่อยากใจร้ายกับเรา ขอร้องอย่าให้คนอื่นมาทำแบบนี้กับร่างกายของเราอีกนะ


อะ..อื้ม


เราก็รู้ว่าพี่หวงขนาดไหน


ระ..รู้น่า


จองกุก


อะไรอีกเจย์นี่พูดมาก


รักนะ


อะ..อื้ม!!-///-”


END



Talk

คนอ่านไม่ชอบอะไรยังไงหรือเปล่าคะ คอมเม้นหายรวดแบบนี้ก็ตกใจเป็นน้าT_T 

ใครมีรีเควส ... x jungkook สามารถเสนอได้เลยนะคะ เหมือนกิจกรรมที่ยังคงเปิดอยู่ในกล่องออลวี

แล้วก็อย่าลืมไปเล่นแท็ก กล่องเจเค และ กล่องออลวี กันนะคะ


ที่สำคัญ!!

อย่าลืมเม้นให้กำลังใจกันหน่อยน้าา แงงง ท้อแน้วว





T
B
  
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

69 ความคิดเห็น

  1. #63 jayjay1005 (@jayjay1005) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 22:02
    หนูชอบค่ะชอบมาก ชอบเรือนี้แหละ หนูจะอยู่!
    #63
    1
    • #63-1 Jaruad_prayfah (@Sky_loose) (จากตอนที่ 25)
      30 เมษายน 2562 / 22:06
      กำไม้พายแน่น55555
      #63-1