[fic my hero academia/BNHA] What if I’m Kaminari

ตอนที่ 34 : บัคตัวที่สามสิบสอง ออล ฟอร์ วัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,525
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 392 ครั้ง
    17 เม.ย. 63

 

 

หลังจากหลุดมาดวายร้ายไปเยอะแล้วก็ได้กลับมาสู่ความซีเรียสเหมือนเดิมจนได้ แต่คราวนี้บรรยากาศกดดันหนักกว่าเก่า

 

 

“ฉันเตือนพวกแกแล้วนะ! คำสั่งต่อสู้ของฉันยังไม่ได้ยกเลิกนะเฟ้ย!” คัตสึกิตอกกลับบทสนทนาอย่างหัวร้อนพร้อมรอยยิ้มที่ดูชั่วร้ายกว่าวิลเลินเสียอีก

 

“ว้าว...เจ้าเปี้ยกนี่เข้าใจสถานการณ์ได้ดีเลยละ ว่าเขากำลังเจอกับอะไร...! ฉลาดจนน่ารำคาญเลยแฮะ!” คนริมฝีปากหนาที่แนะนำตัวว่าชื่อแมกเน่ซังบ่นขึ้นมา

 

“โหยยรีบแทงเขากันเถอะ!” ใจเย็นนะฮิมิโกะจัง

 

“ไม่หรอก...หมอนั้นก็แค่ไอ้งั่ง” ชายใส่หมวกกับชุดมายากรออกความเห็นบ้าง “จริง ๆถ้านายไม่อยากทำนายก็แค่แกล้งเล่นตามก็พอแล้วนิ... แต่ตอนนี้มันไม่ทันแล้วละ”

 

เห็นด้วยกับความคิดนี้นะ คัตสึกิน่าจะทำเป็นยอมไปก่อน การต่อต้านโต้งๆแบบนี้ดูไม่ใช่ความคิดที่ดีเท่าไหร่ แต่ก็นะ.... แบบนี้ก็สมเป็นคัตสึกิ

 

“ฉันไม่ทำในสิ่งที่ฉันไม่อยากทำและนั่นรวมถึงการโกหกด้วย” นี่ก็สมเป็นคัตสึกิ ทิฐิความถือตัวไม่เป็นรองใคร “และฉันขอบอกพวกแกเลยนะฉันไม่สนใจจะร่วมมือกับพวกกากอย่างพวกแก”

 

เพื่อน! นายจะหัวร้อนก็ได้แต่อย่าไปด่าฝั่งนั้นสิ เดี๋ยวก็ซวยกันหมดหรอก อย่าลืมว่าเราอยู่ในฐานะคนโดนจับตัวมานะเฮ้ย! —คัตสึกิหัวร้อนเกินไปหรือเขาใจเย็นเกินไปกันนะ?

 

ฝั่งชิการาคิก็เริ่มจะหัวร้อนขึ้นมาบ้างแล้ว ดีที่คุโรกิริซัง(—เป็นคนที่ดีมากเลยล่ะ! ทำแผลให้เขา แล้วก็ชงบลูเบอร์รี่โซดาให้ด้วย)มาห้ามเอาไว้

 

เถียงกันไปเถียงกันมาด้วยใบหน้ายียวน เหมือนฉากคนหัวร้อนปะทะเด็กงอแง —ทำไมพอคิดได้อย่างงั้นฉากปะทะฝีปากรุนแรงตรงหน้าเหมือนเด็กเถียงแย่งขนมกันยังไงก็ไม่รู้แฮะ

 

 

.

.

.

 

“...ดีมาก! ตัดสินใจได้ดี ชิการาคิ โทมุระ”

 

หลังจากเถียงไปเถียงมาได้สักพัก อยู่ดีๆก็มีเสียงดังมาจากทีวีจอซ่าๆเหมือนฉากในหนังสยองขวัญ ดีที่เขาไม่ใช่คนที่กลัวเรื่องอย่างนี้อยู่แล้วเลยไม่ได้รู้สึกอะไร และดูเหมือนคนอื่นๆจะเจอจนชินแล้วเหมือนกัน

 

 

ก๊อกๆๆ

 

“สวัสดีครับ? พิชซ่าจากสาขาคามิโนะครับ? มีพิชซ่ามาส่งครับ”

 

ผิดที่ผิดเวลามาก ฟังดูก็รู้ว่าไม่มีทางเป็นพิซซ่าจริงๆแน่นอน ฝั่งฮีโร่คงวางแผนประกาศออกมาว่ายังไม่ได้เบาะแสอะไรแล้วบุกมาให้ไม่ทันตั้งตัวสินะ คนคิดแผนคงไม่พ้นผอ.ตัวนุ่มนิ่มแต่ฉลาดเป็นกรดอย่างอาจารย์เนซุ

 

ตู้ม!

 

ระหว่างที่หันไปสนใจประตู ผนังก่ออิฐด้านข้างก็ถูกพังเข้ามาด้วยแรงต่อยของฮีโร่อันดับหนึ่ง เขารีบกระชากคอเสื้อดึงตัวเพื่อนหัวร้อนหลบเศษอิฐที่กระเด็นมาทันที(สาบานว่าไม่ได้เอาคืนที่โดนหิ้วคอเสื้อบ่อยๆหรอกนะ)

 

โปรฮีโร่มากมายกรูกันเข้ามาโดยมีแกนนำคือออลไมท์ ฮีโร่พลังไม้อย่างคามุยวู๊ดใช้พลังของตัวเองจับกุมเหล่าวิลเลิน ลุงหัวทองกล้ามโตเดินเขามาข้างๆแล้วขยี้ผมเขา หันไปเช็คสภาพคัตสึกิแล้วเบนสายตาไปจ้องหัวหน้าสมาพันธ์วิลเลิน

 

“เธอยังอ่อนหัดอย่างที่ฉันคิดไว้เลยนะ ชิการาคิ!”

 

“หือ?”

 

“เธอสบประมาทพวกเรามากเกินไป เจ้าพวกพ้นธมิตรวายร้าย... ไม่ว่าจะเป็นจิตวิญญาณของเด็กหนุ่ม เจ้าหน้าที่ตำรวจที่ทำการสืบสวนโดยไม่เหน็ดเหนื่อย...” ผู้เป็นทั้งฮีโร่อันดับหนึ่งและอาจารย์ของนักเรียนยูเอย์เว้นช่วง

 

“หรือแม้แต่...ความโกรธของพวกเรา!”

 

 

ดูจากสถานการณ์ตอนนี้เหมือนฝั่งฮีโร่จะคุมไว้ได้หมดแล้ว แต่ว่าความกังวลในใจเขายังไม่หายไป ไม่รู้ว่าเขาคิดมากเกินไปรึเปล่าที่รู้สึกว่าควรระวังเอาไว้ คนที่อันตรายที่สุดคงไม่พ้นคนที่พูดคุยกับเราผ่านทีวีเหมือสักครู่ —คนที่ชิการาคิเรียกว่าอาจารย์

 

 

!!!!

 

 

เป็นจิตสังหารที่รุนแรงมาก ถ้านี่เป็นเกม คนที่จะปรากฏตัวออกมาคงไม่พ้นลาสบอส เป็นกลิ่นไอความชั่วร้ายข้นคลั่กที่ทะลักออกมา รู้สึกได้ถึงมวลอากาศที่หนักอึ้งจนขยับตัวไม่ได้ ของเหลวสีดำที่ดูหน้าขยะแขยงทะลักออกจากปากสมาชิกสมาพันธ์วิลเลิน —แล้วทำไมเขากับคัตสึกิถึงโดนด้วยละเนี่ย

 

มนุษย์ดัดแปลงที่ไม่เหลือเค้าโครงความเป็นมนุษย์ —โนมุ โผล่ขึ้นมาจากของเหลวสีดำที่กระจายตัวอยู่โดยรอบ

 

ฝั่งฮีโร่ตอนนี้เหมือนจะเสียความได้เปรียบไปทันทีที่ลาสบอสในชุดสูทสวมหน้ากากพิลึกปรากฏตัวขึ้น

 

 

 

พริบตาเดียวก็โผล่มาในที่ที่ไม่คุ้นเคย แต่ต่อให้เคยมาที่นี่ก็คงไม้คุ้นอยู่ดี เพราะอาคารที่เคยตั้งอยู่ถูกทำลายราบเป็นหน้ากลองไม่เหลือสภาพเดิม

 

แหวะ! รสชาติแย่มาก ต้องเป็นคนยังไงถึงได้เอาของแบบนี้มาใส่ปากคนอื่นได้เนี่ย ต้องกลับไปแปรงฟันกี่รอบรสชาตินี้ถึงจะหายจากปากได้ ถึงจะรู้ว่ามันเป็นตัววาร์ปแต่ยังไงก็แหวะเกินไปอยู่ดี อยากได้บลูเบอร์รี่โซดามาล้างปากจัง —ตอนนี้มันคงกลายเป็นเครื่องดื่มโปรดของเขาแล้วล่ะ

 

 

เอาล่ะ สภาพการณ์ตอนนี้ดูไม่เหมาะจะมาคิดอะไรแบบนี้เลย เขาปรับอารมณ์ตัวเองลง

 

“อะไรกันวะเนี่ย!!?” ผู้ร่วมชะตากรรมที่ถูกจับตัวมาเหมือนกันสบถขึ้นอย่างอดไม่ได้

 

“ฉันต้องขอโทษด้วย บาคุโก หนุ่มน้อยคามินาริ” ไม่ใช่คำพูดที่คาดคิดเอาไว้ ชายสวมสูทเจ้าของแรงกดดันมหาศาลตอบกลับมา —ทำไมรู้สึกเหมือนสายตาที่มองมาที่เขามันแปลกๆนะ ทั้งๆที่อีกฝ่ายก็ใส่หน้ากากปิดหน้าจนไม่เห็นดวงตาแท้ๆ

 

หลังจากที่สมาชิกที่เหลือของสมาพันธ์วิลเลินปรากฏตัวกันครบ ผู้เป็นอาจารย์ของชิการาคิก็หันไปพูดกับลูกศิษย์ของตัวเอง ฟังผ่านๆก็เหมือนอาจารย์คุยกับศิษย์ ไม่ก็พ่อคุยกับลูก เป็นการให้ท้ายคนของตัวเองเต็มที่ แต่ทำไมเขาถึงรู้สึกว่ามันเป็นการแอบใช้ประโยชน์ด้วยส่วนหนึ่ง

 

เรื่องนั้นช่างมัน เขาเห็นออลไมท์ตามมาแล้ว พุ่งเข้ามาปะทะกับคนที่ถูกเรียกว่าออลฟอร์วัน แรงปะทะกระจายเป็นวงกว้าง ฝุ่นฟุ้งไปทั่ว

 

รัศมีการโจมตีทำเอาเขาแทบกระเด็น ส่วนคัตสึกิปลิวไปแล้ว(คว้าไม่ทัน)

 

สองผู้แข็งแกร่งจากสองขั้วอำนาจปะทะกันอย่างรุนแรง ผลัดกันรุกผลัดกันรับชุลมุน พื้นที่ที่ไม่เหลือเค้าเดิมอยู่แล้วยิ่งเละเทะเข้าไปใหญ่

 

ฝ่ายวายร้ายสบโอกาสที่ฮีโร่อันดับหนึ่งเสียที บังคับใช้อัตลักษณ์วาร์ปของคุโรกิริซัง แล้วสั่งให้ศิษย์รักของตัวเองอพยพออกไป

 

ทันที่ที่พวกสมาชิกสมาพันธ์วิลเลินได้รับคำสั่งก็เข้ามาล้อมเขากับคัตสึกิไว้หวังจะพากลับไปด้วย

 

ทั้งเขาทั้งคัตสึกิตั้งท่าเตรียมตั้งรับการโจมตี ถึงอีกฝ่ายจะไม่ได้ตั้งใจจะเอาชีวิต แต่ถ้าหมดสติไปก็คงไม่พ้นถูกพาตัวไป ถ้าอย่างนั้นคงแย่แน่ๆ —ถูกจับไปคงไม่ได้ลงคลิปแน่เลย เกิดเป็นอย่างนั้นขึ้นมาก็ไม่มีเงินใช้กันพอดี

 

 

!!!!

 

เหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้นโดยที่ทุกฝ่ายไม่ทันตั้งตัว

 

อิซึคุคุง? เอจิโร่คุง? อิดะคุง?

 

เพื่อนห้องเอทั้งสามคนพุ่งเข้ามาในสนามด้วยความสูงที่คาดไม่ถึง —คงจะมาช่วยบาคุโกสินะ?

 

“จับมือฉัน!!” เสียงตะโกนมาจากเจ้าของอัตลักษณ์แข็งตัว

 

ทันทีที่ได้ยินคัตสึกิก็ยกยิ้ม คว้ามือเขาตั้งใจจะกระโดดขึ้นไปจับมือที่ยื่นลงมาของเอจิโร่คุง

 

ดูเหมือนจะไปถึงแต่นำ้หนักของสองคนก็มากเกินไป แถมมีวิลเลินพุ่งตามขึ้นมาด้วย ในชั่วพริบตานั้นเขาตัดสินใจสะบัดมือของคัตสึกิออก ออกแรงเหวี่ยงอีกคนขึ้นไป แล้วปล่อยกระแสไฟฟ้ามาสกัดการโจมตีที่พุ่งเข้ามา

 

เงยหน้าขึ้นไปมองว่าส่งคัตสึกิออกจากสนามรบไปได้เรียบร้อยแล้วก็สบายใจ ม้วนตัวลงมาเหยียบพื้นอย่างงดงามกลางวงล้อมของวิลเลิน

 

“เดนกิคุง!!”

 

ถึงจะตกใจแต่พวกเพื่อนที่พุ่งเข้ามาช่วยก็ย้อนกลับมาไม่ได้แล้ว พุ่งออกไปด้วยความเร็วขนาดนั้นจะย้อนกลับมาไม่ได้ก็ไม่แปลก

 

เมื่อเหยียบพื้นแล้วเขาก็ปล่อยอัตลักษณ์ออกมาอีกรอบกันไม่ให้มีคนกระโดดตามขึ้นไป ยังดีที่หนึ่งในเป้าหมายอย่างเขายังอยู่ฝ่ายวิลเลินจึงไม่ได้ทุ่มกำลังกับการตามเจ้าของอัตลักษณ์ระเบิดมากเท่าไหร่ บางส่วนที่ล้อมเขาอยู่ตอนนี้ก็ถูกไฟช็อตขยับไม่ได้

 

ตอนนี้เหลือเขาคนเดียวที่เป็นนักเรียนในสนามรบแห่งนี้ ความพะว้าพะวังของออลไมท์คงลดลงแล้ว แต่ว่าตราบใดที่เขายังอยู่ที่นี่ออลไมท์คงจะวางใจใช้พลังเต็มร้อยเปอร์เซนต์ไม่ได้อยู่ดี

 

“ไม่ต้องเป็นห่วงผม จัดการได้เต็มที่เลยครับ!” เขาตะโกนบอกออลไมท์เอาไว้ก่อน หนีจากตรงนี้สำหรับเขาก็ไม่ได้เป็นเรื่องยากขนาดนั้นเมื่อไม่มีคัตสึกิอยู่ด้วย แต่ที่เขายังไม่หนีไปเพราะยังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะอยู่ช่วยซัพพอร์ตหรือจะหลบไปไม่ให้เป็นภาระดี

 

ยังไม่ทันตัดสินใจ บนท้องฟ้าก็มีเฮลิคอปเตอร์สำนักข่าวบินเข้ามาใกล้ —คราวนี้ออลไมท์แย่แน่ การต่อสู้ครั้งนี้น่าจะเป็นครั้งสุดท้ายในฐานะสัญลักษณ์แห่งสันติภาพแล้ว ร่างกายมันเกินขีดจำกัดไปไกลแล้วนี่นา

 

เอาล่ะ... ตัดสินใจได้แล้ว ถ้าถูกนักข่าวถ่ายติดคงไม่ดีแน่ ไปสนับสนุนจากระยะไกลเอาดีกว่า

 

เร่งความเร็วพลังงานภายในเซลล์ทุกส่วนในร่างกาย แล้วออกตัววิ่งหลบวายร้ายทุกคนที่วิ่งเข้ามาโจมตี จริงๆที่มันไม่ยากส่วนหนึ่งก็มาจากคนในสมาพันธ์วิลเลินดูจะเอ็นดูเขาจนไม่กล้าพุ่งเข้ามาอย่างรุนแรง โดยเฉพาะดาบิซังที่แววตาสั่นไหวเป็นพิเศษ กับฮิมิโกะจังที่สับสนกับตัวเองอยู่ —ถึงจะสนิทกันแต่ถ้าสถานการบังคับให้เป็นศัตรูก็ควรจะลงมือให้เต็มที่ ห้ามมีความลังเลในจิตใจเด็ดขาด

 

 

หลบออกมาได้แล้วเขาก็ยังไม่ออกไปรวมตัวกับเพื่อนคนอื่นๆ เขาหาตึกที่อยู่ห่างออกไปพอประมาณเพื่อซุ่มโจมตีตามที่ตัดสินใจเอาไว้ แต่ว่า... ติดปัญหาอยู่หนึ่งอย่าง เขาหาวัตถุโลหะขนาดพอดีมือที่จะเอามาใช้เป็นกระสุนในการยิงไม่ได้เลย ตอนที่โดนจับมาก็ไม่ได้พกติดตัวไว้ รอบๆข้างถึงจะมีเศษซากความเสียหายเกลื่อนกลาดแต่ก็มีแต่เศษหินเศษปูน อย่างมากก็มีเหล็กเส้นที่ใช้เป็นโครงสร้าง ซึ่งมันก็ขนาดใหญ่เกินกว่าจะใช้ยิงได้อยู่ดี... หรือว่าจะเอามาให้เป็นหอกแล้วปาไปดีนะ ไม่เคยฝึกพุ่งหอกด้วยสิ ถ้าผิดพลาดอะไรไปคงแย่แน่ เอายังไงดีนะ?

 

ไม่รู้แหละ หยิบไปเผื่อแล้วกัน เขาคว้าเหล็กเส้นขึ้นมาเส้นนึงแล้ววิ่งขึ้นตึก เป้าหมายคือดาดฟ้า เนื่องจากการขึ้นบันไดมันช้าเกินไปเขาวิ่งแบบไม่สนแรงโน้มถ่วงไต่ขึ่นไปตามแนวผนังตึก

 

ขึ้นมาถึงแล้วก็เดินหาทำเลเหมาะๆที่มองเห็นสนามรบได้ชัดเจนแล้วเริ่มดัดเหล็กเส้นนั้นให้ตรง แล้วเหลาปลายให้แหลมแต่ไม่ถึงกับคม ช่วงที่ดัดก็ใส่อัตลักษณ์เข้าไปให้ดัดง่ายด้วย

 

หลังจากได้อาวุธที่เหมาะมือเรียบร้อย เขาก็เริ่มตั้งท่าตั้งสมาธิ

 

“เมี๊ยว!”

 

เขาถึงกับสะดุ้งเลยทีเดียว กำลังตั้งสมาธิอยู่ดีๆก็รู้สึกเหมือนมีอะไรมาลูบผ่านขา แล้วก็ได้ยินเสียงร้องขัดขึ้นมาพอดี

 

ตกใจหมด เจ้าแมวสีดำสนิทกลืนไปกับความมืด ดวงตาสีฟ้าสุกใสเป็นประกายวาววับ

 

น... น่ารัก

 

รู้สึกพ่ายแพ้ให้กับความน่ารักของมัน ขนสีดำดูนุ่มนิ่ม ตาสีฟ้าสดใส....

 

เขาส่ายหน้าตั้งสติ ตอนนี้ต้องช่วยออลไมท์ก่อน เขาตั้งสมาธิอีกครั้ง คราวนี้เจ้าแมวน้อยไม่ได้กวนเขา เข้าตั้งท่าเตรียมพร้อม มองวิเคราะห์สถานการณ์ปัจจุบัน ฮีโร่อันดับหนึ่งเสียเปรียบแล้ว เห็นได้ลางๆว่าเหมือนทั้งสองคนจะกำลังคุยกันอยู่ —จริงจัง? คุยกันตอนสู้เนี่ยนะ

 

แต่ก็เป็นโอกาสให้เขาพอดี สูดหายใจเข้าลึกๆ ค่อยๆผ่อนออกแล้วลบตัวตนของตัวเอง สมาธิขั้นสูงจนเหมือนเขาจะสัมผัสสิ่งต่างๆรอบตัวได้โดยไม่ต้องมอง

 

ขวับ!

 

พุ่งตรงไปยังเป้าหมายได้อย่างไม่มีอุปสรรค หัวไหล่ของราชาแห่งโลกใต้ดินถูกเหล็กเส้นเสียบทะลุเข้าอย่างจัง เปิดโอกาสให้สัญลักษณ์แห่งสันติภาพได้พลิกเกมแล้วเอาชนะได้ที่สุด

 

ศึกครั้งนี้จบลงอย่างสวยงามด้วยชัยชนะของฮีโร่อันดับหนึ่ง และความช่วยเหลือจากบุคคลนิรนาม...

 

 

 

หลังจากทำสิ่งที่ควรทำเสร็จแล้วเขาก็คิดได้ว่าควรจะกลับบ้านได้แล้ว ขณะกำลังจะเดินกลับลงจากตึกก็ถูกดึงดูดความสนใจโดยเจ้าสัตว์ตัวน้อยอีกครั้ง

 

เขาก้มตัวลงไปลูบหัวเจ้าแมว มันครางรับอย่างมีความสุขและเข้ามาคลอเคลียขาของเขา

 

เขาเล่นกับมันอยู่พักนึงกว่าจะตัดใจผละมืออกจากขนอันนุ่มนิ่มได้ เขาลุกขึ้นยืน ตั้งใจจะลงบันไดเพื่อกลับบ้าน เจ้าก้อนขนสีดำก็เดินตามเขาลงบันไดมาด้วย

 

เขาเดิน มันเดินตาม

 

เขาหยุด มันก็หยุดตาม

 

โอเค ตั้งใจจะกลับบ้านไปกับเขาด้วยรึไงกันนะ เขาย่อตัวลงตั้งใจจะคุยกับมันให้รู้เรื่อง มันกลับกระโดดขึ้นไหล่เขาแล้วซุกไซร้คอหาตำแหน่งสบายๆแล้วหลับลง

 

เขามีทางเลือกอื่นอีกรึเปล่า? สุดท้ายก็ปล่อยมันเกาะไหล่กลับมาจนถึงห้อง

 

พอปิดประตูห้องแล้ว เจ้าแมวน้อยเหมือนจะรู้ได้ว่าที่นี่คือบ้าน กระโดดลงจากไหล่เขาแล้วสำรวจไปทั่วห้อง

 

เฮ้อ.... เอาเถอะ มาขนาดนี้แล้วเขาคงต้องเลี้ยงละนะ

 

เขาจัดการอาบนำ้ชำระร่างกายให้สะอาด แล้วจัดที่นอนให้สมาชิกตัวใหม่ในบ้าน อ่า... มีแต่เรื่องทั้งวันเลยให้ตายสิวุ่นวายจริงๆ อย่างน้อยก็ขอให้คืนนี้ได้นอนเต็มอิ่มก็คงดี

 

 

.

.

.

.

.

 

คนหัวทองหลับอย่างสบายใจหลังจากโทรคุยกับเพื่อนสนิทของตัวเองเรียบร้อย ปล่อยให้สมาชิกห้องเอเป็นห่วงจนนอนไม่หลับไปหลายราย

 

 

 

 

 

### มาแล้วววว เฮ้ออออ หนังสืออ้างอิงเป็นภาษาอังกฤษนี่บั่นทอนสมองและจิตใจมาก

 

รายงานที่ต้องเขียนดันต้องใช้หนังสือภาษาอังกฤษกับภาษาอะไรก็ไม่รู้มาอ้างอิงด้วย ยิ่งคนโง่ภาษาอังกฤษอย่าไรท์นี่ย่ำแย่มากจริงๆ จะร้องไห้

 

แถมเว็บเด็กดีก็มีปัญหาอีก ลงไม่ได้ซักที
 

ตอนนี้รู้สึกเหมือนยาวที่สุดเท่าที่เคยแต่งมาเลยมั้ง แถมที่บ้านคามินาริมีสามชิกเพิ่มมาอีกคน(หรือตัว?)นอกจากคนหัวม่วงแล้วววว

 

ก็ขอขอบคุณทุกคอมเมนท์ทุกกำลังใจ ไรท์จะรีบปั่นงานให้เสร็จจะได้มีเวลามาแต่งนิยายได้เต็มที่ ไว้เจอกันค่าาาาา

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 392 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,141 ความคิดเห็น

  1. #1120 Jecelyn (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2564 / 13:21
    ร้องเเมวน่าร้ากกกกก น้องต้องไม่ธรรมดาเเน่ๆ อยากน้วย!
    #1,120
    0
  2. #1076 Don't disappoint (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2563 / 15:03
    น้องแมว เป็นอีกครั้งที่น้องแมวอาจจะเป็นบอสลับ แบบลับๆ หรือไม่ก็เป็นแมวทำดาก็ได้ แต่เอียงไปแบบแรกน่ะนะ
    #1,076
    0
  3. #1027 MitsukiCarto (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 09:21
    น้องแมวว~ ถ้าน้องแมวมาจากแถวนั้นเราเชื่อว่าน้องแมวไม่ธรรมดาแน่นอนค่ะ~
    #1,027
    0
  4. #778 Aprilis34 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 23:51
    อ่านตั้งแต่ตอนแรกมาจนถึงตอนล่าสุด อยากจะชื่นชมเดนกิคุงว่า สัญชาตญาณดีมาก!
    #778
    0
  5. #623 JirajedPhakdeeto (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 17:22
    ดิฉันสัมผัสพลังงานบางอย่างได้จากน้องแมว เรื่องนี้ต้องมีเงื่อนงำ!
    #623
    0
  6. #620 COCOMILKZXZ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 11:55
    น้องแมวต้องไม่ธรรมดาแน่! เจนสัมผัสได้ค่ะ
    #620
    0
  7. #619 เวนีล่า (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 11:46
    น้องแมวววววว เธอช่างน่าสงสัยจริงๆ...........5555
    #619
    0
  8. #618 neeeeeeo (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 06:48
    โอ๊ยยยย!น้อง!!!บางทีก็ชิวเกินไปลูก โอ๊ย~ดุไม่ลง

    มันแบบ...เอ็นดูวววววว~
    #618
    0
  9. #616 gurengesan (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 23:49
    ต้าวววเดนนน!!!ไปบอกเพื่อนๆก๊อนน!!!เดี๋ยวก็เกิดเรื่องหรอกเฮ้ยยย!!!
    #616
    0
  10. #615 Lucky _ ph (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 23:40
    ต้าวววววอย่าเพิ่งชิล!! กลับไปบอกเพื่อนๆก่อนว่าต้าวปลอดภัย โอ้ยยยชิลเกินนน
    #615
    0
  11. #614 Android Wc (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 23:18
    ในขณะที่เดนจังนอนหลับอย่างสบายใจ เพื่อนในห้องและคนอื่นๆคือวุ่นวายนอนไม่หลับ555

    ว่าแต่สมาชิกใหม่เป็นแมวปกติใช่ไหมครับ หรือมีจะซัมติงอะไรเกิขึ้น...
    #614
    0
  12. #613 Go-die (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 23:15
    น้องชิลในขณะที่คนอื่นนอนไม่หลับยกห้อง//เอาฝาตีนพาดหน้า
    #613
    0
  13. #612 primmi10 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 23:14
    น้องเป็นแมวปกติใช่ป่ะ555
    #612
    0
  14. #611 sisinasi (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 23:02

    ชิลได้อีก~
    #611
    0
  15. #610 mrzakung1987 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 22:41
    หนูจะชิลแบบนี้ไม่ได้นะลู๊ก
    #610
    0
  16. #609 kimerz (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 22:13
    ถ้าไปอยู่หอน้อนต้องโดนรู้เเน่เลยอะ ที่ถ่ายคลิปน้องกำลังจะเปลื่ยน
    #609
    0
  17. #608 Aprilis34 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 22:10
    ชิลลี่มากเลยค่ะเดนกิจัง ทำไมไม่บอกพวกดาบิไปละเฮาะว่าอยู่ด้วยไม่ได้ ไม่งั้นคลิปจะไม่ได้อัพลงยูทูป
    #608
    0
  18. #607 Witina2233 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 21:43
    เเนว....?
    #607
    0
  19. #606 มิโกะ ซากุระ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 21:35
    ชิวมาก
    #606
    0
  20. #605 NightHeart (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 21:31
    น้องแมวตาฟ้าเหมือนดาบิซังเลยอ่าาาาาา
    #605
    0
  21. #604 Mujitcentes (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 21:28
    ชิวแบบนี้ดีแล้ว ชอบ ชอบ
    #604
    0
  22. #603 I-Hate-Exams (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 21:24
    คิดมากไหม? ไม่รู้! เเต่สงสัยน้องเเมวมาก มันดูมีเงื่อนงำ~ ยัยน้องก็ชิลเกิ๊นนนนน
    #603
    0
  23. #602 Jenwaree_1037 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 21:17
    มันจะชิวเกินไปมั้ย
    #602
    0
  24. #601 Barnab_y (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 21:15
    เอ่อ..เกินคาดเลยค่ะ น้องชิลเกินคาดเลยค่ะ
    แล้วน้องแมวตัวนั้นมาจากไหน มันต้องมีอะไรเกี่ยวกับน้องแมวตัวนั้นแน่เลยยยยย~
    #601
    0
  25. #600 Teem_tm (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 21:12
    คือชุ้นสงสัยแมว...มันจามีแมวอยู่แถวๆนั้นได้ไงวะ รึชุ้นคิสมากเอง
    #600
    0