[fic my hero academia/BNHA] What if I’m Kaminari

ตอนที่ 31 : บัคตัวที่ยี่สิบเก้า เข้าค่าย(วันที่สอง)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,445
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 364 ครั้ง
    15 เม.ย. 63



 

หลังจากที่ถูกอาจารย์ไอซาวะตามไปดูการซ้อมของเขาในป่า เจ้าตัวไม่ได้พูดอะไรซักคำ แค่ดูอยู่เงียบๆเขาเลยซ้อมตามแผนที่ตัวเองคิดได้

 

เริ่มจากการฝึกกระบวนท่าพื้นฐานการต่อสู้ทั่วไปกับต้นไม้ก่อน พอวอร์มได้ระดับนึงก็เริ่มขั้นตอนต่อไป

 

เมื่อบ่ายตอนสู้กับไวลด์ ไวลด์ พุชชี่แคทส์ได้เห็นข้อบกพร่องตัวเอง อย่างแรกตรงการต่อสู้ระยะประชิดเขายังขาดการรับมืออย่างทันท่วงที กับการโจมตีที่ทำให้สลบได้ทันทีแบบที่ไม่ใช่แค่ปล่อยอัตลักษณ์ คิดดูๆดีๆแล้วถ้าตอนนั้นคนที่สู้ด้วยคืออาจารย์ไอซาวะ คงจะไม่จบง่ายๆแบบนี้ได้ สองคือการใช้สมาธิ เขารู้สึกว่าตอนที่ใช้เทคนิคหาตำแหน่งคนจากคลื่นไฟฟ้าในสมองมันยังใช้เวลากับสมาธิมากไป ถ้าตอนนี้ไม่ได้จัดการโทระซังได้ก่อนคงไม่รอด

 

โดยการจะฝึกสมาธินี่เขาจะใช้วิธีปล่อยกระแสไฟฟ้าใส่ต้นไม้ให้เกิดการระเบิดเล็กๆที่พอจะให้ใบไม้ร่วงลงมา แล้วยิงไฟฟ้าจากนิ้วให้โดนกลางใบไม้ ก่อนหน้านี้เขาเคยลองอยู่ แต่ว่าทำได้ไม่เต็มที่เพราะเขาอยู่ในคอนโด มีโอกาสได้เข้ามาฝึกในป่าจริงๆเลยอยากลองดู

 

พอได้ลองจริงๆก็รู้ว่ามันยากกว่าที่คิด ต้องซ้อมอยู่เกือบสิบรอบกว่าจะทำได้ตามเป้าหมาย

 

ต่อจากนั้นก็เป็นการคูลดาวน์แบบปกติที่ทำก่อนนอน เขาปล่อยไฟฟ้าออกมาโดยค่อยๆปล่อยออกมาน้อยๆก่อนแล้วเพิ่มความแรงขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งไฟฟ้าหมดจากร่างกาย ตอนแรกๆที่มำก็รู้สึกว่ามันโหวงๆแปลกๆ แต่พอทำบ่อยเข้าก็แอบรู้สึกฟินอยู่เหมือนกัน(การใช้อัตลักษณ์จนหมดเกลี้ยงเป็นการเพิ่มประสิทธิภาพในการใช้อัตลักษณ์ที่เขาทดลองจนได้รู้มา เหมือนเพิ่มความจุแบตเตอรี่อะไรแบบนั้น)

 

เมื่อการฝึกจบลง ป่าก็กลับไปเงียบสงบเหมือนเดิม อาจารย์หน้าง่วงจึงยืดตัวขึ้นยืนเต็มความสูง

 

“ฝึกแบบนี้ทุกวัน?”

 

“ก็... ประมาณนี้แหละครับ ตามสถานที่” พอเขาตอบกลับไป คนถามก็ทำท่าครุ่นคิด

 

“อืม... งั้นพรุ่งนี้มาฝึกแยกกับฉันแล้วกัน” เขาพยักหน้ารับทั้งที่ยังงง อีกฝ่ายเห็นเขาไม่เข้าใจเลยอธิบายเพิ่ม

 

“จากที่เห็น เธอมีปัญหาเรื่องการสู้ระยะประชิดกับการพึ่งพาอัตลักษณ์มากเกินไป” สมเป็นอาจารย์ อ่านได้เฉียบขาดมาก

 

“ครับ”

 

“งั้นไปนอนซะ พรุ่งนี้เช้าก็มาหาฉัน” เขาพยักหน้ารับ

 

เดินกลับที่พักพร้อมกับอาจารย์ เขาตั้งใจจะแยกตัวไปอาบนำ้อีกรอบก่อนแล้วค่อยไปนอน

 

หลังจากอาบนำ้เป็นรอบที่สองของวันเสร็จแล้วกำลังจะเดินกลับห้อง ก็เจอกับโคตะคุงที่ออกมาเดินมืดๆคนเดียว

 

“โคตะคุง?” คนเด็กว่าเงยหน้าขึ้นมามอง “นอนไม่หลับหรอครับ?”

 

อีกฝ่ายพยักหน้าตอบ “พี่เดนกิ... อยู่เป็นเพื่อนผมก่อนได้มั้ยครับ?”

 

“หืม... ได้สิ งั้นไปเดินเล่นกันหน่อยมั้ย?” โคตะคุงพยักหน้าแล้วเดินนำออกไปจนถึงระเบียงด้านหลังที่พัก

 

“มีเรื่องอะไรไม่สบายใจหรอครับ?” พอเรานั่งลงกันเรียบร้อยเขาก็เปิดบทสนทนา

 

“มีนักเรียนฮีโร่คนนึง เพื่อนร่วมห้องพี่อะ พยายามจะถามผมเรื่องที่ผมไม่ชอบฮีโร่ ...แล้วผมก็เผลอชกเป้าเขาไป” โคตะคุงเริ่มระบายเรื่องไม่สบายใจ แต่ประโยคหลังเบามากจนไม่ได้ยิน

 

“เรื่องนั้นช่างมันเถอะ... คือผมไม่ค่อยเข้าใจตัวเองเท่าไหร่ ผมเกลียดฮีโร่ โดยเฉพาะคนที่พยายามกระเสือกกระสนที่จะเป็นฮีโร่ เพราะเรื่องพ่อแม่ผมที่พี่ก็รู้นั่นแหละ แต่ว่า... ผมไม่เคยรู้สึกไม่ดีกับพี่เลยทั้งๆที่พี่ก็เป็นนักเรียนฮีโร่” คนเด็กกว่าเล่าต่อ แล้วช้อนตาขึ้นมองเขา

 

“อาจจะเป็นเพราะเราผ่านประสบการณ์ไม่ค่อยดีมาเหมือนกัน แล้วได้คุยกันแบบเปิดใจเลยเข้าใจกันและกันรึเปล่านะ” เขาตอบออกไป

 

“...”

 

“พี่ว่าตอนนี้เราอย่าพึ่งไปอคติกับอะไรที่ยังไม่รู้จัก ยังไม่ต้องเลิกเกลียดก็ได้ แต่เปิดใจฟังดู” เขาพูดพร้อมกับลูบหัวอีกฝ่าย

 

“จะไม่เข้าใจก็ไม่แปลกหรอก ช่วงแรกๆพี่ก็เป็นเหมือนกัน” ส่งยิ้มให้คนน้องสบายใจ

 

“...พี่” เหมือนจะคิดอะไรได้

 

“หืม?”

 

“ผม... ชอบพี่”

 

...ห๊ะ?

 

“...”

 

“...”

 

ความเงียบเข้าปกคลุม เงียบจนได้ยินเสียงธรรมชาติรอบตัว

 

“โคตะคุง... มองตาพี่นะ” เขาหันไปสบตากับโคตะคุง

 

“พี่ไม่อยากจะตัดสินว่าเพราะยังเด็กอยู่เลยไม่เข้าใจในความชอบ แต่พี่อยากให้โคตะคุงมั่นใจจริงๆก่อน เรื่องความชอบมันห้ามกันไม่ได้ แต่ว่ามันไม่ใช่สิ่งที่แน่นอน ตอนนี้โคตะคุงอาจจะชอบพี่ แต่พรุ่งนี้อาจจะไม่ชอบพี่แล้วก็ได้” ดวงตาที่สบกับเขาสั่นไหวเบาๆ

 

“พี่ไม่คิดว่าพี่มีอะไรที่ทำให้คนอื่นมาชอบได้หรอกนะ...” เขาพูดยิ้มๆ

 

“ไม่จริง! พี่เป็นคนดีมาก ผมชอบพี่จริงๆนะ!”

 

“พี่เข้าใจนะ แต่ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาที่โคตะคุงจะมาโฟกัสเรื่องแบบนี้ ถ้าเกิดโตขึ้นแล้วยังคิดแบบเดิมอยู่ พี่จะรับไว้พิจารณาแล้วกันนะ” ว่าแล้วก็ขยิบตาให้ เปลี่ยนอารมณ์กับบรรยากาศรอบๆ

 

“ตอนนี้ดึกแล้ว ไปนอนเถอะ งั้นเดี๋ยวพี่ไปนอนเป็นเพื่อนแล้วกันนะ” เจ้าตัวเหมือนจะยังไม่ค่อยพอใจ แต่ก็ยอมพาเขาเดินกลับห้องตัวเองอยู่ดี

 

 

 

 

.

.

.

.

.

 

มองสองคนที่เดินจากไปแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจ ทำไมรู้สึกพ่ายแพ้ให้เด็กคนนั้นกันนะ ผมสองสีสบัดไปมาตามการส่ายหัวของเจ้าของ ยืนนิ่งคิดอยู่ที่เดิมสักพักก็เดินออกมาจากมุมที่หลบอยู่

 

หางตาเหลือบไปเห็นสมาชิกห้องอีกหนึ่งคนที่เดินออกมาจากที่ซ่อนอีกมุมหนึ่ง ดวงตาสองสีกับดวงเนตรสีทับทิมสบกัน เห็นความคิดที่เหมือนกันในดวงตาของอีกฝ่าย

 

 

‘ต้องเริ่มเดินหน้าได้แล้วสินะ’

 

 

พอเห็นความคิดของอีกฝ่ายสายตาก็เปลี่ยนเป็นการแสดงความศัตรูกัน จ้องกันจนพอใจแล้วก็สะบัดหน้าหันหนีออกจากกัน แยกย้ายกันไป...

 

โดยมีดวงตาคู่ที่สามมองตามอยู่ห่างๆด้วยอารมณ์ความรู้สึกเดียวกัน ดวงตาสีเขียวประกายแน่วแน่

 

 


.
.
.

 

วันรุ่งขึ้นเขาก็ตื่นตั้งแต่เช้าเพื่อกับไปที่ห้องพักรวมก่อน ดึงผ้าห่มขึ้นมาห่มให้เด็กที่นอนชอบดิ้น ก่อนจะลุกเดินกลับห้อง มองนาฬิกาเป็นเวลาตีสี่กว่าๆแล้ว เขาล้างหน้าแปรงฟันเปลี่ยนเสื้อเป็นชุดวอร์มแล้วออกไปจ๊อกกิ้ง

 

วอร์มเสร็จเขาก็พักดื่มนำ้ กำลังจะไปวิ่งต่อคัตสึกิก็เดินเข้ามาพอดี

 

“หวัดดีคัตสึกิ ตื่นเช้านะเนี่ย” เขาเป็นฝ่ายทักก่อน

 

“แกจะไปวิ่งหรอ” เขาพยักหน้ารับ “ฉันไปด้วย”

 

เขาไม่ได้มีปัญหาอะไรอยู่แล้วเลยออกวิ่งไปพร้อมกับคัตสึกิ

 

วิ่งจนพอใจแล้วก็จะยืดเส้นคลายกล้ามเนื้อ ปกติคนเดียวก็ยืดได้สบายๆ แต่คราวนี้พอยืดเสร็จก็ถูกคนที่วิ่งด้วยเรียกให้ไปช่วยดันหลังตอนเอามือแตะปลายเท้า —คัตสึกิยังขาดความอ่อนตัวอยู่สินะ

 

 

ออกกำลังกายจนเสร็จแล้วก็กลับเข้าที่พักมาอาบนำ้ล้างเหงื่อ ไม่นานก็ใกล้ถึงเวลาอาหารเช้า

 

เนื่องจากเมื่อวานได้แสดงความสามารถด้านการทำอาหารไป ฮีโร่ชุดแมวจึงเรียกเขาไปช่วยทำ —เรียกว่าใช้เขาทำแทนเลยยังได้ ดีที่มีคนหัวฟางมาช่วย(ไม่น่าเชื่อว่านิสัยแบบนี้จะสามารถทำอาหารได้ขนาดนั้น แปลกใจจริงๆ)

 

ทำอาหารจัดจานทุกอย่างเสร็จเพื่อนก็ตื่นกันพอดี เขากับผู้ช่วยทำครัวอย่างคัตสึกิก็ช่วยกันยกอาหารออกมาตั้งไว้ให้ —รู้สึกเหมือนเป็นคนใช้เลยแฮะ

 

 

.

.

.

.

 

5:30 am

 

อาจารย์เรียกตัวนักเรียนออกมารวมตัวกันที่ลานกว้าง เพื่อนๆที่ยังไม่ตื่นดีออกมายืนแถวกันแบบมึนๆ

 

อาจารย์ไอซาวะ(ที่ท่าทางดูจะนอนไม่พอยิ่งกว่านักเรียน) เรียกคัตสึกิออกมาเป็นตัวแทนปาบอล แล้วบอกให้นักเรียนห้องเอตระหนักถึงพัฒนาการของตัวเอง โดยหลีกเลี่ยงจะสบตาเขา

 

“ทำไมถึงไม่ให้คามินาริคุงออกมาเป็นตัวอย่างตามปกติล่ะครับ” เพื่อนซักคนในห้องพูดขึ้น นักเรียนคนอื่นๆก็เออออด้วย

 

อาจารย์ไอซาวะที่เห็นว่ามีกระแสเรียกร้องหนักเข้าจึงเรียกเขาออกไป

 

“บอกเอาไว้ก่อนนะว่าพวกเธอกับเขามันไม่เหมือนกัน” เอาซาวะชี้เขาแล้วพยักหน้าให้เขาปาบอล

 

1,256.73 m

 

เสียงสมาชิกห้องเอคุยกันเซ็งแซ่ ‘โถ่อาจารย์หลอกพวกเรารึเปล่า’ ‘บาคุโกไม่พัฒนาคนเดียวรึเปล่า’ หรือไม่ก็ ‘พวกเราไม่อ่อนขนาดนั้นหรอกมั้ง’

 

“เงียบ!” คนหน้าง่วงที่มีศักดิ์เป็นอาจารย์หยุดเสียงคุยของเหล่านักเรียน

 

“งั้นพวกนายส่งตัวแทนออกมาอีกซักคนสิ มาดูให้รู้กันไปเลยว่าอยู่กันคนละระดับกับคามินาริจริงรึเปล่า” อาจารย์พูดอย่างท้าทาย แล้วหันมาจับไหล่เขา

 

อาจารย์จะมั่นใจในความสามารถของเขามากเกินไปรึเปล่าเนี่ย

 

สุดท้ายนักเรียนห้องเอก็ตกลงกันได้ว่าจะส่งอิซึคุคุงออกมาทดสอบดู

 

หลังจากเห็นผลการทดสอบแล้วเพื่อนๆในห้องก็ต้องยอมรับฟังอาจารย์กันแต่โดยดี อาจารย์พูดถึงข้อเสียและสิ่งที่ต้องพัฒนา ตบท้ายด้วย...

 

“ฉันจะไปฝึกให้คามินาริ คนอื่นๆถ้าอยากมาก็ตามความสามารถของคามินาริให้ทันแล้วกัน” ระหว่างพูดอาจารย์ก็เหล่มองคนผมฟาง คนหัวสาหร่าย แล้วก็คนหัวสองสีมากเป็นพิเศษ เหมือนจะท้าทายหรืออะไรแบบนั้น

 

 

.

.

.

.

.

 

หลังจากเขาโดนคนเป็นอาจารย์ลากแยกไปฝึกเดี่ยว ก็ลากยาวมายันเวลาอาหารเย็น

 

ไวลด์ ไวลด์ พุชชี่แคทส์ บอกว่าจะไม่ทำอาหารให้แล้ว ให้นักเรียนทำกันเอง —แต่ว่านะ ก่อนหน้านี้เขาก็เป็นคนทำนะ ดูจากท่าทางแล้วเนี่ย คงจะไม่พ้นความขี้เกียจล่ะนะ เขาถอนหายใจอย่างปลงๆ

 

มองเพื่อนๆทำอาหารอย่างเก้ๆกังๆก็อดไม่ได้ต้องเข้าไปช่วย ไม่รู้ว่าคิดไปเองรึเปล่าว่าผู้หญิงในห้องนี้ทำงาานบ้าน(รวมถึงอาหาร)ได้แย่กว่าผู้ชายอีก —แต่ไม่พูดจะดีกว่า

 

 

.

.

.

 

ผ่านมาอีกวันโดยที่ยังฝึกหนักเหมือนเดิม จนเลยเวลาอาหารเย็น(ที่ก็ยังต้องทำเอง)ไปแล้วก็เป็นเวลาที่เหล่านักเรียนเฝ้ารอ ‘การทดสอบความกล้า’ ถึงจะสงสารเพื่อนๆที่สอบไม่ผ่าน แต่ก็ช่วยไม่ได้ล่ะนะ(ที่สงสารที่สุดก็คงไม่พ้นอาชิโดะซังที่สอบคู่กับเขา เพราะไม่ค่อยได้ทำอะไรเลยถูกอาจารย์ตัดสินว่าสอบตก)

 

เขาก้าวเท้าขึ้นไปจับสลากเลือกคู่เป็นคนแรกท่ามกลางความลุ้นของเพื่อนๆ...

 

 

 

 

### ตอนแรกจะมาลงเร็วกว่านี้ แต่ที่บ้านไฟดับก็เลยไม่มีไวไฟอัปนิยาย(แบตโทรศัพท์ก็จะหมดแล้วเนี่ย) แถมพอไฟมาเว็บเด็กดีก็ล่มอีก นี่มันอะไรกันเนี่ยยยยย

 

ขอบคุณทุกคอมเมนท์ทุกกำลังใจ ไรท์ขอตัวไปปั่นงาน(ที่ตั้งใจจะทำตั้งแต่เมื่อวาน)ก่อน แล้วเจอกันค่าาา บายยยยยย

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 364 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,141 ความคิดเห็น

  1. #1024 MitsukiCarto (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 08:37
    แพ้เด็กว่ะหนุ่มๆ~ 55555
    แต่เซนเซย์นี่นำมากอ่ะ55555
    #1,024
    0
  2. #941 CUTE_VILLAIN (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 22:44
    งื้อออ ชินโซคนอื่นจะเเซงหนาเเล้วนะะ
    #941
    0
  3. #552 เวนีล่า (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 18:58
    เมื่ออาจารย์ไอซาวะประกาศศึกกับสามหน่อ... //ทำไมฉันรู้สึกว่าอิสึคุคือม้ามืด มาเงียบๆแต่กินเรียบอะไรแบบนี้5555
    #552
    0
  4. #523 COCOMILKZXZ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 19:29

    อาจารย์มีความส่งสายตาท้าทาย ลงเรือไม่ถูกแล้ววว
    #523
    0
  5. #522 one outs (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 19:26
    ได้คู่ใครนะ
    #522
    0
  6. #521 sisinasi (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 18:05
    เดนกิตอบมาตอนแรกโคตะกินจุดเลยทีเดียวเชียว5555
    #521
    0
  7. #520 มิโกะ ซากุระ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 17:12
    รอออออออ
    #520
    0
  8. #519 SN Sinam (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 16:55
    -เด็กนี้มันร้ายยยยย
    #519
    0
  9. #518 susaku28 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 16:18
    สนุก~~
    #518
    0
  10. #517 Rosemarie (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 15:44
    ขออีกค่ะ
    #517
    0
  11. #516 neeeeeeo (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 15:15

    รออออ~
    #516
    0
  12. #515 Joker-Zero (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 15:11

    อ้าว ตัดจบแบบนี้เลยเหรอค่ะ

    ยังไงก็อัพเร็วๆนะคะ กำลังสนุกอยู่เลย
    #515
    0
  13. #514 Light_Star (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 14:21
    คู่ใครๆๆๆๆ เหมือนในเมะน้องสอบตกอะเดาไม่ได้เลย.....เอ้ะ...เดี๋ยวนะอย่าบอกนะว่าเป็น!!!!

    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .

    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    ..
    ..

    .
    .
    ..

    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    .
    เดกุคุง....
    #514
    0
  14. #513 Barnab_y (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 14:18
    ไม่หลับไม่นอนกัน มาแอบดูคนที่ชอบเนอะ

    อ่าา แล้วเดนกิจะได้คู่กับใครกันนะ~~ ลุ้นนนนนนนน
    #513
    0
  15. #512 รินเจ้าค่ะ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 14:08
    งุ้ยยยยย ลุ่นนนนนน
    #512
    0
  16. #511 P_Chan and Me_Kung (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 14:02
    แบบว่า หลังจากนี้มันจะมีอะไรฟินๆมั้ยนะ
    #511
    0
  17. #510 ไอ้ครึ่งๆ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 13:53
    บ้านผมก็ไหดับครับ เห็นว่าเพราะเสาไฟฟ้าโค้นตรงหน้าปากซอยแน่ะ
    #510
    0
  18. #509 I-Hate-Exams (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 13:50
    อ้ากกกกก สนุกๆๆๆ
    #509
    0
  19. #508 katoonkajom0451 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 13:48

    จะได้คู่กับใครนะ?
    #508
    0
  20. #507 Chlamfankhaw (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 13:43
    ตัวหรือผมครับ!? //งงมากแม่ตัวฟาง(?!)ประมาณช่วงตอนเรียกโดนไปใช้นะครับ(หลังวิ่งเสร็จ)
    #507
    0