[fic my hero academia/BNHA] What if I’m Kaminari

ตอนที่ 27 : บัคตัวที่ยี่สิบห้า ติว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,483
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 392 ครั้ง
    11 เม.ย. 63



 

ตั้งแต่วันนั้นที่ฮีโร่อันดับสองมาคอมเมนท์ใต้ไลฟ์ของยูทูปเบอร์ชื่อดัง มันก็ได้กลายเป็นกระแสโด่งดังที่ผู้คนต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์ รวมทั้งมาวิเคราะห์เรื่องราว เรื่องยังไม่จบแค่นั้น เนื่องจากมีฮีโร่คนดังเข้ามาเกี่ยวด้วย ทำให้เรื่องยิ่งแผ่ไปเป็นวงกว้าง แถมยังเป็นการชี้ทางว่าเจ้าของช่องคนนี้ต้องมีความเกี่ยวข้องกับฮีโร่อีกด้วย จากตอนแรกที่อยู่แค่ในกลุ่มผู้ติดตามตอนนี้กลายเป็นข่าวดังที่ทั้งประเทศต้องรู้จัก —ยกเว้นเจ้าของช่องคนนั้นเพียงคนเดียวที่ยังไม่รู้ตัว

 

เนื่องจากตัวจริงของเพื่อนสนิท(?)ใกล้จะแตกอยู่รอมร่อ ฮิโตชิผู้เป็นคนรู้ความลับคนแรกก็กำลังคิดจนหัวแทบระเบิดว่าควรจะช่วยยังไงดี ดันมารู้ทีหลังว่าเพื่อนของตัวเองที่ควรจะกลุ้มเรื่องนี้ยิ่งกว่าเขากลับไม่รู้ตัวเลยสักนิด เขาจึงได้แต่ปล่อยเรื่องนี้ไป แล้วปล่อยให้เพื่อนสนิทสบายใจที่ไม่รู้เรื่องต่อไปแบบนี้ดีกว่า

 

หลังจากปลงเรื่องกระแสข่าวที่เป็นเรื่องโด่งดังอยู่ตอนนี้ เรื่องกลุ้มใจเรื่องต่อมาก็เข้ามากระแทกหน้าฮิโตชิ

 

ทั้งที่ปกติแล้วช่วงเวลาติวข้อสอบมันควรจะเป็นเวลาของเขากับเดนกิแค่สองคนแท้ๆ แต่เจ้าหัวทองตัวดีดันมาสารภาพให้ฟังว่าเผลอรับคำชวนติวสอบจากเพื่อนร่วมห้องตัวเองมาเสียได้

 

“เฮ้อ…” คนที่ตอนนี้ติดสถานะเพื่อนสนิทได้แต่ถอนหายใจ

 

 

 

.

.

.

.

.

 

 

วันนี้เป็นวันที่เรานัดกันมาติวไว้ เนื่องจากมีสมาชิกมาเข้าร่วมวงติวกันหลายคน ผลสุดท้ายหวยจึงมาออกที่ห้องเขา

 

ปกติแค่เพื่อนมาบ้านมันก็ไม่เท่าไหร่หรอก แต่ว่าเพื่อนพวกนี้ดันเป็นคนที่รู้จักแชนแนลยูทูปของเขา แล้วยังทำท่าทางว่าสงสัยเขาอีก จึงต้องเรียกฮิโตชิมาช่วยเก็บอุปกรณ์ประกอบฉาก เปลี่ยนมุมห้อง เอาโปสเตอร์มาบังผนังที่เป็นแบคกราวนด์ในคลิป จัดนั่นจัดนี่หน่อยคิดว่าพอจะกลบได้แล้วก็พอใจ

 

 

พอใกล้เวลานัดแล้วเขาก็ออกจากห้องไปรับเพื่อนห้องเอที่นัดไว้ที่สวนสาธารณะ โดยปล่อยให้ฮิโตชิเฝ้าห้องไป

 

เขาเดินออกมาอย่างไม่รีบร้อน เนื่องจากวันนี้เป็นวันหยุดเขาจึงใส่ชุดสบายๆอย่างฮู้ดแขนกุดกับกางเกงขาสั้น เดินมาตาทางไม่นานก็ถึงสวนสาธารณะที่นัดเอาไว้ แต่สงสัยคงมาเร็วเกินไไปหน่อยย จึงยังไม่เห็นใครนอกจากเด็กๆที่วิ่งเล่นกันอยู่

 

มีเด็กบางคนที่รู้จักเขาตอนที่เคยมาออกกำลังกายที่นี่เข้ามาทัก ไหนๆก็ยังไม่มีใครมา เลยฆ่าเวลาดวยการเล่นกับเด็กๆซะเลย

 

เล่นไปเล่นมาก็ติดลมจนไม่ทันสังเกตว่าคนที่นัดกันไว้มาถึงแล้ว แถมพวกนั้นดันไม่เรียกเขาอีก ยืนนิ่งดูเขาเล่นเป็นเด็กๆจนจบเกม พอเงยหน้าขึ้นไปเขาถึงได้รู้ ...น่าอายเป็นบ้า

 

เขากระแอมปรับอารมณ์แล้วหันไปบอกลาเด็กๆ ถึงเด็กเหล่านั้นจะทำท่าทางงอแงนิดหน่อย แต่ก็ยอมปล่อยเขาไป ก่อนจะวิ่งเหยาะๆไปหากลุ่มเพื่อนที่เอาแต่ยืนมอง ทักทายกันพอเป้นพิธีแล้วนำทางไปบ้านของเขา

 

 


.
.
.
.
.

 

“กลับมาแล้วฮิโตชิ” เขาเอ่ยตามความเคยชินเมื่อเปิดประตูเข้าห้อง

 

คนหัวม่วงที่นั้่งรออยู่บนโซฟาห้องรับแขกหันมาพยักหน้ารับ เจ้าของดวงตาง่วงงุงกดรีโมทปิดทีวีแล้วลุกเดินนำไปยังห้องนอนเหมือนเป็นบ้านของตัวเอง

 

แขกที่ตามเข้ามาอดรองเท้าแล้วมองสำรวจรอบห้องก่อนจะเดินเขามาในห้องนอน

 

แต่เนื่องจากสมาชิกที่มาติวที่ห้องเขามีเพิ่มาอีกคน —อิซึคุคุงที่ไม่รู้ว่าทำไมจู่ๆถึงอยากตามมาด้วยก็มาขอเขาหลังจากนั้น(เขาคิดว่าไหนๆก็จะมากันหลายคนแล้ว จะเพิ่มมาอีกคนก็คงไม่ต่างกัน) ซึ่งนั่นทำให้มีจำนวนคนเกินที่นั่งของโคทัตสึ

 

ตกลงกันอยู่ไม่นานก็ได้ผลสรุปว่าจะให้ฮิโตชินั่งที่โต๊ะหนังสือเขาแทน ซึ่งเจ้าตัวก็ไม่ได้ขัดข้องอะไร(อยู่จนคิดว่าเป็นบ้านของตัวเองไปแล้วมั้ง)

 

 

ในที่สุดก็ได้เริ่มติวกันตามจุดประสงค์ซักที —หลังจากที่มองสำรวจห้องเขาอย่างจริงจังจนเขาเสียวสันหลังวาบอย่างช่วยไม่ได้แล้วก็ตาม ทุกคนหยิบหนังสือ อุปกรณ์เครื่องเขียน และสมุดขึ้นมาเริ่มอ่านกัน

 

จริงๆเขาก็มีเรื่องแปลกใจอยู่เหมือนกันนะ แต่ละคนที่ขอมาติวกับเขานี่ ก็เป็นท็อปกันทั้งนั้นไม่ใช่หรอยังจะมีอะไรให้เขาติวให้อีกหรือไง ถึงจคิดนอกเรื่องแต่มือเขาก็จังทำแบบฝึกหัดไม่วอกแวก วิชาแรกที่พวกเราตัดสินใจจะอ่านกันก็คือวิชาคณิต วิชาที่น่าจะยากที่สุด ใครสงสัยก็ถามใครตอบได้ก็ช่วยสอน

 

เขาทำแบบฝึกหัดไปได้เกินครึ่งก็ถูกเรียกโดยคนที่นั่งที่โต๊ะทำงาน เขาจึงลุกเดินขึ้นไปหา ช่วยแก้โจทย์ไปสองสามข้อก็ถูกเรียกให้กลับไปที่โต๊ะโดยคนหัวสองสี

 

“มีอะไรหรอโชโตะคุง ทำข้อไหนไม่ได้หรอ” คนถูกถามพยักหน้าแล้วชี้ที่สมุดของตัวเอง เขาจึงก้มลงไปสอนให้

 

เขาที่เดี๋ยวคนนู้นเรียกเดี๋ยวคนนี้เรียกไปช่วยชักเริ่มหิวขึ้นมา จึงออกจากห้องไปเอาของว่างมาให้เพื่อนๆ

 

 

ขณะเปิดตูเอื้อมหยิบกานำ้ชาที่ชั้นบนของตู้ก็มีคนมาแย่งไป พอหันไปมองก็เจอกับหน้าของคัตสึกิระยะประชิด ตดใจจนต้ออองถอยหลังออกมา เล่นอะไรเป็เด็กๆไปได้

 

“ขอบใจ... มีอะไรหรอคัตสึกิ” รับกานำ้ชามา แล้วหันไปถาม

 

“ไม่มีอะไร แค่เห็นหยิบไม่ถึงเลยมาช่วย ไม่พอใจ?”

 

“นี่ว่าฉันเตี้ยงั้นหรอ สูงกว่าแค่ไม่กี่เซนต์ไม่ต้องมาอวดเลย!” ขมุบขมิบปากบ่นพร้อมพองแก้มอย่างไม่พอใจแล้วหันมาชงชาในมือแทน

 

 

จนชงชาเสร็จหันกลับไป ก็ยังเห็นคนขี้แกล้งเมื่อกี้ยืนอยู่ที่เดิมแต่เสหน้าไปทางอื่น

 

“ยังไม่กลับห้องไปอีกหรอ”

 

“ถ้ากลับแล้วจะเห็นยืนอยู่ตรงนี้อีกหรอเจ้าบื้อ!” จะอารมณ์เสียอะไรเนี่ย อยู่ดีๆก็โวยวายเฉย

 

“งั้นช่วยยกนี่ไปที เดี๋ยวฉันหหยิบของว่างแล้วตามไป” ว่าแล้วก็ยัดถาดชาพรอมแก้วใส่มือคนขี้วีน แล้วหันมาจัดขนมของว่างต่อ

 

เจ้าตัวจิ๊ปากแต่ก็ยอมเดินออกไปแต่โดยดี เขาจัดเสร็จก็เดินตามเข้าไปในห้อง คนในห้องเหมือนเล่นเกมจ้องตากันอยู่ จ้องกันจนถ้าเป็นปลากัดคงท้องไปแล้ว

 

เขาเอ่ยขัดบรรยากาศอึมครึม(คงเป็นเพราะยังไม่สนิทกับฮิโตชิมั้ง) ชวนพักกินของว่างกันก่อนแล้วค่อยติววิชาถัดไป

 

 


.
.
.
.
.
.
 

ผ่านความวุ่นวายทั้งวันมาได้ เขาปิดประตูที่พึ่งส่งเพื่อนกลับไปแล้วถอนหายใจด้วยความเหนื่อยอ่อน ฮิโตชิที่เห็นก็เดินเข้ามาตบบ่าปลอบ

 

“เป็นวันที่เหนื่อยจังเลยนะ” คนหัวม่วงพยักหน้าตอบเนือยๆ

 

วันนี้ฮิโตชิก็มาค้างเหมือนเดิม ตกลงมันบ้านใครกันนะ เขาชักจะงงแล้วสิ...

 


.
.
.
.
.

 

หลังจากทานข้าวเย็นกลับฮิโตชิเสร็จแล้วก็ช่วยกันจัดห้องกลับสภาพเดิม ขณะที่กำลังกะดปปสเตอร์ออก หางตาก็เหลือบไปเห็นคีย์บบอร์ดของตัวเองที่ตั้งเด่นหลาลืมหาอะไรมาคลุม จะไม่เป็นอะไรเลยยถ้าเกิดเขาไม่เคยใช้คีย์บอร์ดตัวนั้นลงคลิป แถมจะบอกว่าเป็นของทั่วไปก็ไม่ได้เพราะคีย์บอร์ดตัวนี้เขาสั่งทำตัวเครื่องเป็นสีขาวมุข ส่วนตัวแป้นคีย์บอร์ดสลับสีแป้นขาวดำ

 

 

ซวยแล้ว...

 

ในหัวมีแต่คำนี้ดังก้อง คงทำได้แค่ภาวนาให้เพื่อนไม่ทันสังเกตเห็นนะ...

 

 

 

 

 

### มาแล้ว มาดึกอีกแล้วต้องขออภัย แต่งเสร้จแล้วก็มาลงเลย ดิบๆเลยนะเนี่ย

 

ถือโอกาสบอกกันอีกรอบนะว่าไรท์แต่งสดนะคะ ถึงใจจริงจะอยากมาลงให้เยอะแค่ไหนแต่บางทีก็ทำไม่ได้ค่ะ ฮือออ

 

ก็ต้องขอขอบคุณทุกคอมเมนต์ทุกกำลังใจ วันนี้ขอตัวก่อน บายค่าาาาาาา

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 392 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,141 ความคิดเห็น

  1. #1114 Jecelyn (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2564 / 12:18
    น้องโบ๊ะบ๊ะเเล้ว555555
    #1,114
    0
  2. #1020 MitsukiCarto (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 07:37
    ตายอย่างเขียดค่ะน้อง55555
    #1,020
    0
  3. #939 CUTE_VILLAIN (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2563 / 22:29
    ฮิโตชิรุกหน่อยสิลูก
    #939
    0
  4. #919 Mebal (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 17:57
    เก็บหมดทุกอย่าง แต่ดันนนนลืมสิ่งใกล้ตัว
    #919
    0
  5. #875 คุมะมง8844 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 10:45
    ...สงสานเฟนโซน😂😂😂
    #875
    0
  6. #430 Lucky _ ph (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 18:50
    โป๊ะแน่ๆ ซวยจริงๆไอต้าววว
    //ต่อน้าา
    #430
    0
  7. #429 Atom_555555 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 14:44
    ไม่น่าจะรอดเเล้วละนะ โป๊ะเเน่ๆตอนต่อไป
    #429
    0
  8. #428 Kamonchanoknamak (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 12:35

    แตกค่ะ เอ๊ะ เปล่านะคะ ไม่ได้หมายถึงฉากNCค่ะ-,.-

    #428
    0
  9. #427 luvtaetaev (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 10:49
    นายพลาดแล้ว5555555555 โป๊ะแน่ๆๆๆๆๆๆ
    #427
    0
  10. #426 Lactasoy (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 10:16
    ไม่รอดแล้วน้องเอ๋ย~
    ไว้อาลัยให้5วิ อาเมน
    #426
    0
  11. #425 jiraphattatan (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 09:30
    ไม่หน้ารอดแล้ว~
    RIP.
    #425
    0
  12. #424 Android Wc (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 08:56
    เพื่อนแกแต่ลกะครที่เข้ามามีแต่พวกมีติตสัมผัสทั้งนั้น~ คิดว่าจะรอดหรือเดนจัง~

    RIP. คามินาริ เดนกิ คนโป๊ะแตก
    #424
    0
  13. #423 AREA​ CHAN (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 06:59
    ไม่หรอกแก

    ไม่เหลืออะนะ
    #423
    0
  14. #422 neeeeeeo (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 06:10
    ลูกเอ๊ย!ทำไมหนูสับเพลาแบบเน้!ความแตกหมดพอดี
    #422
    0
  15. #421 star-240351 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 05:34
    ลูกเอ้ยแม่ว่ามันไปทันแล้วแหละน่า
    #421
    0
  16. #420 one outs (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 04:06
    ไม่รอดชัว~
    #420
    0
  17. #419 เจ้าแห่งการ(ดอง)นิยาย (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 03:41

    เต็มๆจ้า

    #419
    0
  18. #415 Go-die (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 00:32
    -พวกที่เข้ามาในห้องมันมีเซ้นทั้งน้านนนนนนน ภาวนาให้น้องรอดด้วย
    #415
    0
  19. วันที่ 11 เมษายน 2563 / 23:22
    เดนกิ ไม่รอดแล้วลูกเอย
    ผู้เข้าห้องมีแต่ พวกขี้สงสัยทั้งนั้น โดยเฉพาะมิโดริยะ
    #414
    0
  20. #413 มิโกะ ซากุระ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 23:19
    น้องคนเขาเกือบจะรู้หลายคนแล้ว ///
    #413
    0
  21. #412 jKomkai (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 23:11
    555เอ็นดูว เดนกิเอ้ยย
    #412
    0
  22. #411 PNoTZa1 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 23:05

    หนูโป๊ะแล้วลูก เดนกิ
    #411
    0
  23. #410 nep7 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 22:58
    ไม่รอดแน่นอน เอาตรงๆพวกนางคงมั่นใจแล้วล่ะถถถ
    #410
    0
  24. #409 Light_Star (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 22:54
    จริงๆนะคือแบบเดนกิลูกมันโป๊ะนานแล้วแหละ....
    #409
    0
  25. #408 fujikawaisanami (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 22:52
    โป๊ะอีกแน้ววว
    #408
    0