[fic my hero academia/BNHA] What if I’m Kaminari

ตอนที่ 2 : บัคตัวที่สอง เพื่อน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,737
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 591 ครั้ง
    21 มี.ค. 63



 

วันที่สองแล้ว นับตั้งแต่เขาได้ความทรงจำของชาติที่แล้วมา เดนกิก็ไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองต่างจากเดิมไปเท่าไหร่ เพราะความทรงจำนั้นค่อนข้างเรือนราง เขารู้ว่าเนื้อเรื่องของอนิเมะจะเริ่มขึ้นในตอนที่ตัวเอกเข้าม.ปลาย... โรงเรียนยูเอย์ตอนนี้เข้าพึ่งจะปิดเทอมก่อนขึ้นม.ต้นปี 1 เท่านั้น จึงไม่น่าจะมีผลอะไร

 

หลังจากที่เมื่อวานเขาเผลอร้องไห้จนหลับไป(น่าอายนิดๆ ถึงจะไม่มีใครเห็นก็เถอะ) เขาก็นึกขึ้นได้ว่าในการ์ดเขียนไว้ว่าจี้อันนี้มีลูกเล่น ซึ่งคำใบ้ก็คืออัตลักษณ์ เขาจึงลองส่งกระแสไฟฟ้าจากอัตลักษณ์ไฟฟ้าสถิตของเขาลงไป จู่ๆก็ปรากฏลูกไฟแสงสีนวลเหมือนกับแสงของหิ่งห้อยลอยรอบๆตัวเขา ความรู้สึกอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั้งใจ เหมือนกับว่าพ่อแม่ของเขายังอยู่ข้างๆ ...จี้ที่พ่อทำขึ้นจากอัตลักษณ์อิเล็กทรอนิกส์แล้วใส่อัตลักษณ์แสงของแม่ลงไป อบอุ่นมากจริงๆ

 

 

เขาตอนนี้นั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อยอยู่บนโซฟาตัวนิ่ม ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ขัดสนเรื่องเงินทอง แต่เงินยังไงก็มีวันหมด เขาเลยอยากลองทำอะไรฆ่าเวลา และก็ได้เงินไปพร้อมๆกัน

 

คิดไปคิดมา สายตาดันเหลือบไปเห็นกีตาร์กับคอมพิวเตอร์ แล้วก็เกมส์ที่ตัวเขาก่อนหน้านี้ซื้อทิ้งไว้... เรามาเป็นยูทูปเบอร์กันเถอะ!

 

คอนเทนท์ที่เขาคิดจะทำก็คงไม่พ้นแคสเกมส์กับร้องเพลงโคฟเวอร์ เพราะนอกจากเขาจะมีความสามารถอยู่บ้างแล้ว ยังคุ้นๆกับความทรงจำว่าเมื่อชาติที่แล้วก็ทำอะไรแนวๆนี้อยู่เหมือนกัน

 

ไม่รอช้า เดินกิสมัครแอคเคาท์ก่อนเลย

 

เอาล่ะ... ใช้ยูสเซอร์เนมว่าอะไรดีล่ะเนี่ย

 

มองไปรอบๆตัว สายตาสะดุดเข้ากับโชคเกอร์เส้นนั้น... ถึงจะสิ้นคิดไปหน่อยก็เหอะ

 

‘Lampyridae’

 

—ชื่อทางวิทยาศาสตร์ของหิ้งห้อย

 

แสงที่เป็นของขวัญสุดท้ายจากครอบครัวของเขา

 

 

 

ไม่นานก็มาถึงวันเปิดเทอม—ปฐมนิเทศเข้าม.ต้นปี 1 ดีที่เขาซื้อคอนโดที่อยู่ใกล้ๆกับโรงเรียน จึงเดินไปเรียนได้จริงๆแล้วคอนโดนี้เขาซื้อไว้อยู่ใกล้กับทั้งโรงเรียนมัธยมต้น และยูเอย์ ที่เขาจำได้รางๆว่าทุกๆอย่าง จะเกิดขึ้นที่นั่นและเขาจะต้องเข้าไปเรียนด้วย

 

ช่วงก่อนเปิดเทอมเขาก็ไม่ได้ทำอะไรมาก แคสเกมส์ โคฟเวอร์เพลง เล่นกีตาร์ ลงยูทูปแบบไม่เปิดหน้า เขาถ่ายแค่ตั้งแต่ปากเขาลงไป ก็ไม่นึกว่ากระแสตอบรับจะดีขนาดนี้ ยอคนติดตามเขาจะเข้าหลักแสนแล้ว ถึงจะทำเล่นๆ แต่เขาก็ดีใจนะที่มีคนมาดูมากขนาดนี้(ออกจะเขินนิดๆเหมือนกัน) โดยเฉพาะช่วงสัปดาห์นี้คลิปของเขาติดเทรนมาแรงหลายคลิปด้วย

 

.

.

.

.

 

 

เดินคิดอะไรไปเรื่อยไม่นานก็มาถึงห้องเรียน เขาเลือกที่นั่งที่พวกตัวเอกอนิเมะชอบนั่ง —ริมหน้าต่างหลังห้อง ฟุบตัวลงนอนรอคาบโฮมรูม ไม่นานอาจารย์ก็เข้ามา เราทำความเคารพและเริ่มแนะนำตัวแต่ละคน และเนื่องจากเขานั่งหลังห้องจึงเป็นคนท้ายๆ

 

มองออกไปนอกหน้าต่างนั่งฟังเงียบๆ ก็สะดุดกับการแนะนำตัวของคนหนึ่ง ก็ไม่ได้คุ้นชื่ออะไรหรอก แต่นำ้เสียงตอนพูดมันรู้สึกหมดอาลัยตายอยากสุดๆ แถมเพื่อนในห้องบางคนก็ส่งเสียงซุบซิบกันไม่เบาด้วย เขาเลยหันหน้ากับไปมอง

 

ผมสีม่วงยุ่งๆเหมือนคนพึ่งตื่น กับขอบตาคล้ำๆ เหมือนคนอดนอน บวกกับหน้าหมดอาลัยตายอยาก ชวนให้คนไม่กล้าเข้าใกล้กันเลยทีเดียว

 

—น่าสนใจจริงๆ เผลอสบตากันซะแล้ว แต่อีกฝ่ายก็เบนสายตาหนีไปทันที ทำไมเจารู้สึกคุ้นๆนะ ตัวละครหลัก? ไม่น่านะ ต้องไปเจอกันที่ยูเอย์ไม่ใช่หรอ แต่...ช่างมันเถอะ

 

“คามินาริ เดนกิ อัตลักษณ์ไฟฟ้าสถิต ฝากตัวด้วย” พูดเสียงเรียบๆ แล้วก็ยิ้มนิดหน่อยพอเป็นมารยาทเมื่อถึงตาเขาเพื่อนในห้องตั้งใจฟังกัน บางคนก็หันไปซุบซิบกัน บากคนก็ยิ้มเขินๆกลับมา —จะเขินกันทำไมนะ

 

เมื่อแนะนำตัวกันหมดอาจารย์ก็ปล่อยให้ทำความรู้จักกัน มีคนเข้ามาลุมล้อมเขาจนอดจะรำคาญนิดๆไม่ได้ แต่ก็ยิ้มกลับไปตามมารยาทอยู่ดี เขาไม่ใช่พวกไม่เข้าสังคม แต่ก็ไม่ใช่คนที่จะชอบอยู่ท่ามกลางวงล้อมเสียงดัง ชอบความสงบมากกว่า

 

เหลือบมองผ่านช่องว่างของวงล้มไปเห็นคนนั่น—คนผมม่วงยุ่งๆที่ไม่มีใครเข้าใกล้ ที่ตรงนั้นดูสงบเงียบดีจัง

 

เหมือนคิดอะไรได้ เขาลุกขึ้นเดินไปหาคนนั้นท่ามกลางความมึนงงของคนรอบตัว

 

“ฉันคามินาริ เดนกิ เรียกเดนกิก็ได้ ยินดีที่ได้รู้จักนะ เอ่อ ชินโต อิโซมิ(?)คุง” ผมยื่นมือเข้าไปหา เค้นสมองที่จำชื่อได้รางๆ อืม น่าจะใช่มั้ง

 

รอบๆข้างเงียบกริบ ชินโตคุงจากที่ทำหน้าหมดอาลัยตายอยากก็เปลี่ยนสีหน้า —ไม่แน่ใจว่าตกใจหรือโมโหกันแน่พร้อมอ้าปากพูดอะไรบางอย่าง

 

“ชื่อของฉันคือ ชินโซ ฮิโตชิ ต่างหาก” ตอบด้วยหน้าปลาตายสุดๆ

 

“เออ.... ก็ใกล้เคียงแหละน่า”

 

“...”

 

“ว่าแต่ทำไมห้องมันเงียบๆลงละเนี่ย?” พอถามออกไปชินโซคุงกลับแค่นหัวเราะเบาๆ

 

“ก็เพราะนายกล้ามาคุยกับฉันน่ะสิ คนปกติเขาไม่ทำกันหรอก”

 

ก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี จะเดินเข้าไปคุยกับใครต้องใช้ความกล้าด้วยหรอ

และสงสัยว่าหน้าเขาจะดูงงจนอีกฝ่ายสัมผัสได้

 

“เพราะอัตลักษณ์ของฉันคือล้างสมอง”

 

“แล้ว?” ทำไมไม่ตอบให้เคลียร์ๆนะ

 

“ฉันสามารถล้างสมองคนที่เข้ามาคุยกับฉันได้ไง ...มันเหมือนกับวิลเลิน” ชินโซตอบกลับมา แต่ประโยคท้ายเบาหวิวแทบไม่ได้ยิน

 

“ก็ดีนิ สุดยอดไปเลย” คราวนี้เป็นฝ่ายชินโซบ้างที่ทำหน้างง

 

 

.

.

.

.

 

หลังจากทำความรู้จักกันแบบเมาๆ เป็นเพื่อนกันแบบงงๆ กับชินโ— ฮิโตชิ ก็ผ่านมาแล้วหลายเดือน จนจะเข้าสู่การสอบกลางภาค ชีวิตเขาก็เรื่อยเปื่อยตามภาษาคนชอบความเรียบง่าย พอเป็นเพื่อนกับฮิโตชิก็มีคนเข้ามายุ่งวุ่นวายน้อยลง แต่ไม่ใช่ว่าจะไม่เหลือเลย ฮิโตชิกับเขาตัวติดกันค่อนข้างมาก พอถามไปก็ได้คำตอบมาว่าเพราะเป็นเพื่อนคนแรก เลยปัดความสงสัยทิ้งไป

 

ถึงจะเปิดเทอมแต่เขาก็ไม่ได้ทิ้งช่องยูทูปนะ ก็ลงอย่าสม่ำเสมอ ถึงจะน้อยลงกว่าช่วงปิดเทอมก็เถอะ ผู้ติดตามก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ คนเป็นยูทูปเบอร์อย่างเขาก็ชื่นใจ ถึงแม้ว่าช่วงนี้จะมีการตื๊อให้เปิดเผยหน้าหนักขึ้น หนักขึ้นถึงขั้นแฮกคอมมาเลยก็เถอะ แต่อย่าลืมนะว่าอัตลักษณ์ของเขาคือไฟฟ้าสถิต ช่วงก่อนเปิดเทอมนอกจากจะทำยูทูปแล้ว เขาก็พัฒนาอัตลักษณ์ด้วยนะ ในยุคที่เครื่องใช้ไฟฟ้าและเทคโนโลยีแพร่หลาย อัตลักษณ์ของเขาก็มีประโยชน์สุดๆไปเลย—เขาเชื่อว่าในตอนนี้ตัวเขาจะไม่เอ๋อเหมือนที่จำได้ในอนิเมะแล้ว

 

เรื่องการเรียนเองเขาก็ไม่มีปัญหาอะไร แค่ตั้งใจอ่านหนังสือบวกกับความคุ้นๆ เดาเอาก็ผ่านมาได้แบบค่อนข้างดี ฮิโตชิก็เช่นกัน(ถึงจะตามมาขอให้เขาติวให้ถึงห้องเลยก็ตามที)

 

.

.

.

.

 

แล้วเวลาก็ล่วงเลยไปจนถึงการสอบเข้าโรงเรียนฮีโร่ —ยูเอย์
 

 

 

 

 

 

### มาแบบงงๆ มันยาวกว่าตอนที่แล้วรึเปล่าหว่า?

 

เปิดตัวเพื่อนคนแรกของน้องนะคะ ถึงน้องจะจำไม่ได้ก็เถอะว่าฮิโตชิคุงก็เป็นตัวละครหลักๆเหมือนกัน =0=

 

สัญญาว่าจะพยายามๆเข้าเรื่องหลักไวๆ แต่พอแต่งด้นสดทีไรก็ออกนอกเรื่องทุกที

 

พิมพ์ในโทรศัพท์แล้วปวดนิ้วมาก//ร้องไห้

ไรท์จะพยายามแต่งต่อแม้ว่าจะไม่มีคนอ่านก็ตามที T^T

 

ขอตัวไปเคลียร์งานก่อนเด้อ ถ้าเสร็จเร็วตอนต่อไปก็จะมาเร็วนะจ๊ะ บายยย

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 591 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,140 ความคิดเห็น

  1. #1090 Jecelyn (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2564 / 00:52
    งุ้ยยยยยยเจอกับชินโซด้วย!
    #1,090
    0
  2. #1056 Don't disappoint (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2563 / 11:45
    น้องดูซึมๆ เป็นอะไรรึป่าวให้กอดไหม
    #1,056
    0
  3. #995 MitsukiCarto (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 14:31
    กี๊สสสสส~ น้องแมวม่วงงงง~
    #995
    0
  4. #992 ririn2 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 07:39

    อย่าว่าแต่ไรท์งงเลยเราก็รู้สึกงง.....

    #992
    0
  5. #987 Peed33 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 16:28
    ชอบชินโซค่ะ โหวตน้อนเป็นสามีเดนกิ:) เอ๊ะ ตกลงเรื่องนี้วายหรือไม่วายนะ? ช่างเถอะะะน้องเดนน่ารักก็พอแล้ว
    #987
    0
  6. #909 Mebal (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 03:54
    ไรท์จ้าเมื่อก่อนกลับตอนนี้ต่างกันเลยตอนนี้มีคนตามไรท์เยอะมาก ไรท์แต่งสนุก
    #909
    0
  7. #803 bigbowka (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 16:14
    ผ่านไปอย่างว่องไว
    #803
    0
  8. #505 KAISOO. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 10:37
    เราจิ้นคู่นี้!!! รักกันค่ะรักกัน
    #505
    0
  9. #452 Noiz ShadowRead (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 13:05
    น้องดูเด๋อธรรมชาติมาก555
    #452
    0
  10. วันที่ 8 เมษายน 2563 / 21:26

    ไรท์แต่งสนุกดีค่ะ.. อ่านแล้วอ่านได้เรื่อยๆอ่านเพลินดี ไม่ช้าไปแล้วก็ไม่เร็วไปด้วยค่ะ(แต่ความสัมพันธ์กับชินโซคือเหมือนรีบไปหน่อยนะคะ555)

    #315
    0
  11. วันที่ 7 เมษายน 2563 / 03:53
    นึกถึงชื่อศาลเจ้าอ่ะชินโต55555
    #284
    0
  12. #187 COCOMILKZXZ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มีนาคม 2563 / 23:45

    สนุกดีค่ะ แต่อยากรู้ฉากติวที่ห้องจังเลย//ยิ้มกรุ่มกริ่ม
    #187
    0
  13. #44 984704135 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มีนาคม 2563 / 14:31

    ชื่ออย่างจี้อะ อ่านแล้วขำเฉย
    #44
    0
  14. #4 SN Sinam (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 21:29
    สนุกก รอออ
    #4
    0
  15. #2 CREAM048 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 20:47

    เข้าเนื้อเรื่องไวมากเลยค่ะ งงแต่ก็สนุก ไม่ทราบว่าเรื่องนี้แนวไหนหรอคะ? รอค่ะ
    #2
    0