[fic my hero academia/BNHA] What if I’m Kaminari

ตอนที่ 18 : บัคตัวที่สิบหก พ่ายแพ้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,086
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 397 ครั้ง
    1 เม.ย. 63

 

 

“ถ้าอย่างนั้น ฉันขออยู่ด้วย”

 

 

ผู้มาใหม่ก้าวเข้ามาเหมือนรอจังหวะอยู่แล้ว

 

“มาชิราโอะคุง?” ทำไมกัน เขามองผ่านไปด้านหลังเห็นฟุมิคาเงะคุงทำท่าลังเลว่าจะเดินเข้ามาหาดีมั้ย แล้วก็โชโตะคุงกับคัตสึกิจ้องอยู่แต่ไม่ได้เข้ามาหา —อะไรของพวกห้องเอเนี่ย หรือเพราะเขาได้ที่สอง แต่ก็น่าจะไปเพ่งเล็งที่หนึ่งไม่ใช่หรอ

 

เขาหันหน้าไปถามความคิดเห็นของฮิโตชิ

 

“เอาไงอะ?” ฮิโตชิยักไหล่ตอบประมาณว่าให้เขาตัดสินใจเลย

 

“งั้นก็ยินดีที่ได้ร่วมทีมนะ” มาชิราโอคุงพยักหน้ารับ

 

“นี่คือโอจิโร่ มาชิราโอะคุง” แนะนำให้ฮิโตชิฟัง “ส่วนคนนี้คือชินโซ ฮิโตชิ” คราวนี้หันไปบอกมาชิราโอะคุง

 

“อยู่ทีมเดียวกันก็สนิทกันเอาไว้นะ!” ตบไหล่ทั้งสองคน —ทั้งที่ทำหน้านิ่งๆทั้งคู่แท้ๆ แต่ทำไมบรรยากาศเหมือนไม่ถูกกันละ เขาคิดมากไปมั้ง ว่าแล้วก็ลากแขนทั้งคู่ออกไปหารือเรื่องแผนก่อนที่จะมีใครเข้ามาเพิ่ม เหมือนที่เคยมีคนบอกเอาไว้ —มากคนก็มากความ

 

 

 

ดังขึ้นเป็นสัญญาณเริ่มเกม แผนที่ตกลงเอาไว้คือ เข้าด้านหลังระหว่างที่แต่ละคนสนใจคะแนนของที่หนึ่ง-ช็อตให้หมดสภาพ-ชิงคะแนนมา-ล้างสมองให้ไปเอาคะแนนคนอื่นหรือไปขัดขวางทีมอื่น แล้วก็ให้มาชิราโอคุงระวังหลังให้

 

ตอนแรกเขาเสนอว่าให้เขากับมาชิราโอะคุงแบกฮิโตชิ แต่สองคนนั้นไม่ยอม ถึงอย่างนั้นสุดท้ายเขาก็ชนะ เพราะอัตลักษณ์ของเขาจะใช้ในวงกว้างได้ง่ายกว่าถ้ามีส่วนหนึ่งของร่างกายติดพื้น ฮิโตชิเลยต้องเป็คนขี่ไป(จริงๆแล้วส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะฮิโตชิไม่ใช่สายพลังกายแล้วก็ไม่ได้ฝึกด้านนี้เป็นหลักด้วยล่ะ)

 

เราเลือกจุดสตาร์ทที่แนวรอบนอกสนาม ทำตัวไม่ให้เป็นที่สนใจ เรามุ่งไปที่สองสามทีมที่ไม่ทันระวังตัว เขากระทืบเท้าส่งกระแสไฟฟ้าไปช็อตทีมพวกนั้น โดยเว้นด้านหลัง —ที่มาชิราโอะคุงอยู่ แน่นอนว่าเขาฝึกมามากพอจะที่จะคุมทิศทางกับระดับกระแสไฟฟ้าได้

 

เก็บ —ชิงคะแนนไปหกเจ็ดทีมแล้วก็รู้สึกว่าควรพอ เยอะเกินไปอาจจะไปเตะตาคนอื่นได้ —จริงๆตอนนี้คะแนนก็เยอะแล้วนะ แถมทีมป่วนที่ใช้การล้างสมองส่งไปก็ทำหน้าที่ได้ดีเชียวล่ะ ยังไงซะก็กะว่าจะไปแสดงศักยภาพจริงๆตอนแข่งเดี่ยวอยู่แล้ว ไม่ควรเผยความสามารถมากเกินไป

 

ด้านนี้ทีมเขาผ่านมาได้ท่ามกลางความมึนงงของทีมอื่นๆ —ประมาณว่าไม่เห็นรู้ตัวเลยสักนิดว่าทีมเขาชนะได้ยังไง

 

ทัมเขาได้คะแนนเป็นอันดับที่สอง แน่นอนว่ารองจากสิบล้านแต้ม คณะกรรมการประกาศรายชื่อทีมที่เข้ารอบแล้วปล่อยให้ทุกคนไปพัก

 

ตอนนี้ก็เที่ยงแล้ว แถมมีร้านค้ามาเปิดเยอะขนาดนี้จะพลาดไปได้ยังไง เขาเดินไปตะลุยร้านค้า ได้ของกินมาเต็มไม้เต็มมือ เดินไปด้านหลังหาต้นไม้สักต้นแล้วนั่งลงตรงนั้น สงบดีจริ—

 

“นายน่ะ เป็นลูกนอกสมรสของออลไมท์ใช่มั้ย”

 

ห๊ะ อะไรกันเนี่ย อิซึคุคุงเกี่ยวอะไร แล้วเสียงที่พูดทำไมมันคุ้นจัง

 

อืม เราอย่าไปยุ่งเรื่องของคนอื่นเลยเนอะ ทำเป็นไม่ได้ยินแล้วกัน....

 

คิดได้อย่างนั้นก็คีบยากิโซบะรสเผ็ดขึ้นมากิน —อร่อย

 

กินหมดไปหลายอย่าง ก็มีคนเดินออกมา โชโตะคุง? แล้วก็มีอิซึคุคุงวิ่งตามมา หืม... เหมือนทั้งสองคนง้องอนกันอยู่เลยอะ หรือว่าสองคนนี้....? ตอนแรกที่ไม่ฟังเพราะไม่อยากยุ่งเรื่องคนอื่น ตอนนี้ชักอยากรู้แล้วสิ

 

อิซึคุคุงที่วิ่งตามมาพูอะไรซักอย่าง พอพูดจบโชโตะคุงก็หันหลังเดินออกมา

 

อ๊ะ.... เผลอสบตากันจนได้ โชโตะคุงเลยเบี่ยงตัวเดินมาทางนี้แทน

 

“โชโตะคุงกินข้าวรึยังเนี่ย กินกับฉันมั้ย?” ไม่รู้ว่าคิดไปเองรึเปล่าว่าบรรยากาศรอบตัวที่คนผมสอบสีมันผ่อนคลายขึ้นกว่าเมื่อกี้ นั้นสินะ เรื่องกินเรื่องใหญ่นี่นา โดยเฉพาะกินฟรี

 

คนตาสองสีนั่งลงข้างๆตามคำชวน เขาส่งโอนิกิริให้ เจ้าเตัวก็แกะออกมากินเงียบๆ

 

เรานั่งทานอาหารอยู่เงียบๆ ถึงจะเงียบแต่ก็ไม่ได้กดดันอะไร ออกจะผ่อนคลายจนน่าแปลกใจด้วยซำ้ พอทานหมดเราก็แยกย้าย เขาตบบ่าโชโตะคุงส่งท้ายเป็นการให้กำลังใจ —สุดท้ายก็อารมณ์ดีขึ้นเพราะของฟรีสินะเนี่ย ดีนะที่เขาซื้อมาเยอะ

 

พูดถึงของกิน แวะไปที่นั่นหน่อยดีกว่า เขาเดินลัดเลาะตามตึกอาคารมาจารถึงของกระจายเสียง

 

ก็อกๆ

 

“เข้ามาเลย” เสียงเอื่อยๆตอบรับกับมา

 

เขาเปิดประตูเข้าไปพร้อมกับทักทาย

 

“สวัสดีครับอาจารย์ไอซาวะ ว่าแล้วว่าคุณต้องไม่ออกไปกินข้าว” ว่าพรางยื่นถุงให้อาจารย์

 

“นี่ครับเสบียง” อาจารย์มองมาแต่ยังไม่ยอมรับไป “คนเราจะกินแต่เอนเนอร์จีเยลลี่ไม่ได้นะครับ”

 

คนตาแห้งได้แต่รับไปอย่างจนใจ

 

“ถ่อมาถึงนี่ด้วยเรื่องแค่นี้? ไปไปเตรียมตัวรึไง” เขายักไหล่ตอบ

 

“แค่นี้ก็พอแล้วครับ” หยิบเพาเวอร์แบงค์แอมป์สูงขึ้นมาโชว์ จริงๆแล้วรอบก่อนหน้านี้ก็ไม่ได้ใช้พลังไปเยอะเท่าไหร่แต่กันไว้ดีกว่าแก้ล่ะนะ

 

ว่าแล้วก็เอาสายยูเอสบีมาเสียบ —เหมือนเอาหลอดเจาะกล่องนม แล้วก็คาบสายอีกข้างไว้ จริงๆจะชาร์จตรงๆแบบไม่ใช้สายก็ได้อยู่หรอก แต่เดี๋ยวเพาเวอร์แบงค์จะพังเอาน่ะสิ

 

นั่งชาร์จไฟบนพื้นข้างๆกับที่นั่งอาจารย์พร้อมมองลงไปดูความวุ่นวายข้างล่าง อย่างน้องคนเป็นอาจารย์ก็ยอมหยิบอะไรออกมากินละนะ สักพักพอใกล้เวลาจะเริ่มการแข่งรอบต่อไป อาจารย์นกแก้ว —อาจารย์พรีเซนท์ไมค์ก็เข้ามาในห้อง

 

ผมทรงนกแก้วของอาจารย์สะบัดไปมาตามแรงหัน มองอาจารย์ไอซาวะที มองเขาที

 

“สวัสดีครับอาจารย์พรีเซนต์ไมค์” เขาผงกหัวทักทายตามมารยาท

 

“อะ …อ่า” อาจารย์รับคำทักทายแบบงงๆ

 

“อีเรเซอร์! ทำไมมีคนส่งเสบียงให้แล้วไม่บอก ฉันจะได้ไม่ต้องออกไปโดนคนรุม!”

 

“ออกไปน่ะดีแล้ว สบายหู” อาจารย์หน้าง่วงยักไหล่อย่างกวนๆ

 

 

“งั้นผมขอกไปเตรียมตัวก่อนแล้วกันนะครับ” เห็นอาจารย์พรีเซนท์ไมค์กลับมาแล้วก็หมายความว่า การแข่งรอบต่อไปกำลังจะเริ่มสินะ

 

หมับ!

 

“ยังไม่ต้องไป มันมีสันทนาการก่อน ไม่ต้องไปร่วมก็ได้” อาจารย์ไอซาวะคว้าแขน เขานั่งกลับลงไปที่เดิมอย่างงงๆ

 

คนเอาแต่ใจขยี้หัวเขาเล่น ท่าทางดูมีความสุข แหม…อาจารย์ นึกว่าจะเรียกให้อยู่ทำไม ที่แท้ก็อยากได้ทีวางมือเห็นแก่ที่ยังยอมรับของกิน จะยอมอยู่ให้เล่นหัวซักพักก็ได้

 

 

.

.

.

.

.

 

โดนลูบหัวเพลินๆ ไปๆมาๆดันหลับไปซะได้ เขาถูกปลุกเฉียดเวลาเริ่มแข่งสุดๆ วิ่งลงมาแทบไม่ทัน ว่าแล้วก็จัดทรงผมตัวเองให้เข้าที่

 

อาจารย์มิดไนท์ประกาศการแข่งขันทัวร์นาเมนท์พร้อมรายชื่อคู่ที่จะสู้กัน

 

 

“คู่แรก ห้องเอสาขาฮีโร่ มิโดริยะ อิซึคุ ปะทะ ห้องซีสาขาสามัญ ชินโซ ฮิโตชิ!!”

 

เขาเดินเข้าไปหาฮิโตชิก่อนขึ้นสนาม แอบบอกใบ้ความสามารถของอิซึคุคุงให้ แล้วก็ย้ำว่าอย่าประมาท คนหัวม่วงพยักหน้ารับอย่างว่าง่าย เขาจึงเดินไปที่นั่งสำหรับผู้ชม

 

 

 

“ฟุมิคาเงะคุง ขอนั่งด้วยนะ” เห็นที่นั่งข้างๆว่างอยู่เลยขอนั่งด้วย เจ้าตัวพยักหน้ารับ

 

“นายคิดว่าใครจะชนะ?” คนหัวนกเปิดบทสนทนา เขาเลยหันไปคุยด้วย ยังไงซะช่วงแรกๆของการต่อสู้ก็คงเป็นฮิโตชิที่ล่อให้ฝั่งนั้นติดกับอยู่แล้วด้วย แต่ฝั่งอิซึคุคุงคงไม่ติดกับง่ายๆหรอก เขาเห็นมาชิราโอะคุงแอบไปคุยอยู่เหมือนกัน

 

“ถ้าเป็นในตอนนี้ ฉันคิดว่าอิซึคุคุงนะ แต่หลังจากคราวนี้ไปก็คงไม่ง่ายแล้ว” คู่สนทนาทำหน้างง คนอื่นที่ฟังอยู่ก็ทำหน้าสงสัยเช่นกัน เขาเลยหันไปอธิบายให้ฟัง

 

“อย่างแรกเลยก็คือ ฮิโตชิน่ะมีอัตลักษณ์ล้างสมอง เจาะจงหน่อยก็คือคนที่คุยด้วย หมายความว่าจะต้องตอบกลับก่อนถึงจะควบคุมได้ ในขณะที่อิซึคุคุงรู้เรื่องนี้อยู่แล้วก็คงจะหลีกเลี่ยง แต่ว่าฮิโตชิน่ะเก่งเรื่องดูคนกับอ่านสีหน้ามากเลยนะ สุดท้ายก็น่าจะทำให้หลุดปากออกมาได้ แต่ด้วยอัตลักษณ์ของอิซิคุคุงกับความแน่วแน่ อาจจะหลุดจากการควบคุมได้ก็ได้” เขามองไปรอบๆ ตอนนี้ห้องเอที่นั่งแถวนี้ทุกคนหันมาสนใจเขาหมดเลยแฮะ “และเมื่ออิซึคุคุงหลุดการควบคุมมาได้ เรื่องพละกำลังของฮิโตชิน่ะ ไม่น่าจะสู้ได้หรอก …ประมาณนี้แหละ” เขายักไหล่

 

ถ้าฮิโตชิตั้งใจซ้อมการต่อสู้กับเขามากกว่านี้อีกนิดอาจจะมีโอกาสพลิกเกมได้แท้ๆ แต่พอเขาซ้อมจนเหงื่อออกทีไรเจ้าตัวชอบหันหน้าหนีแล้วเลิกซ้อมทุกที เฮ้อ…

 

 

ผลการแข่งขันเป็นไปตามที่คาด คนที่ฟังเขาวิเคราะห์หันมามองอึ้งๆ เขาไม่ได้ใส่ใจ เดินลงไปหาฮิโตชิแทน

 

“เก่งแล้วล่ะ คราวหน้าก็ตั้งใจฝึกต่อสู้กับฉันมากกว่านี้เนอะ” ฮิโตชิหันมาซุกหน้าเข้ากับไหล่เขา ลูบหัวตบไหล่จนอีกคนนึงพอใจ ยอมผละตัวออกไป

 

คนผมม่วงยิ้มให้จางๆ บอกว่าขอออกไปพัก ให้เขาไปเตรียมตัวสู้ในรอบของเขา เขารับคำ คงต้องปล่อยให้คิดอะไรซักพักละนะ

 

ปล่อยให้อีกคนไปหาที่เงียบๆคิดอะไร เขาเดินกลับมานั่งกับห้องเอเหมือนเดิม แล้วดูการแข่งรอบถัดๆมา จนถึงรอบของเขา

 

.

.

.

.

 

“ห้องเอสาขาฮีโร่ คามินาริ เดนกิ ปะทะ ห้องเอสาขาฮีโร่ โอจิโร่ มาชิราโอะ!”

 

 

 

 

 

###โอเค ทั้งๆที่เมื่อวานเป็นคนบอกเองแท้ๆว่าช่วงนี้สอบ แต่สุดท้ายก็อดไม่ได้จริงๆบวกกับเมื่อเช้าตื่นเช้ามาก เลยมีเวลามาลงให้อีกตอน ยังไงช่วงนี้ก็ยุ่งๆ คงมาได้ไม่บ่อยจริงๆนั้นล่ะ

 

ขอบคุณทุกคอมเมนท์ทุกกำลังใจ ที่ทำให้ไรท์มีกำลังใจแต่งนิยายกับสอบ ขอบคุณจริงๆค่ะ (ขอบคุณสำหรับคำชมเรื่องรูปที่ไรท์วาดด้วย เขินเลย ปกติไม่มีใครชมซักเท่าไหร่ แหะๆ)

 

ช่วงนี้มีหลายเรื่องเกิดขึ้นจริงๆ ทุกคนก็รักษาตัวด้วยนะคะ บายค่าาาา

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 397 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,141 ความคิดเห็น

  1. #1105 Jecelyn (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2564 / 10:26
    ไม่ใช่ว่าน้องน่ารักเเล้วขอยอมเเพ้นะ5555
    #1,105
    0
  2. #1071 Don't disappoint (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2563 / 13:09
    ตอนแรกงงว่าใช่หรอแต่ไปๆมาๆก็อ๋อเพราะความเต็มใจ
    #1,071
    0
  3. #1054 Dagulang (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2563 / 22:14
    มาชิโอะ...ใครฟะ
    #1,054
    0
  4. #1011 MitsukiCarto (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 04:45
    พ่อหางโตไม่ได้ขอถอนตัวแหะ
    #1,011
    0
  5. #337 เจ้าแห่งการ(ดอง)นิยาย (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 22:47

    โฮะ.. โอยะๆ

    #337
    0
  6. #218 ไอ้ครึ่งๆ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 05:32

    ดีใจมากที่มาอัพนะครับ แต่อย่าลืมทบทวนความรู้เสมอด้วยนะครับ เป็นห่วงนิดหน่อยจากใจรีดตัวเล็กๆ?คนนี้
    #218
    0
  7. #217 Winterrin (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 16:35
    นิยายลงเมื่อไหร่ก็ได้ค่ะ เพราะยังไงเราก็รออ่านอยู่เสมอ ตั้งใจสอบเถอะค่ะ สู้ๆนะคะ ดูแลสุขภาพด้วย
    #217
    0
  8. #216 มิโกะ ซากุระ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 13:57
    ค่อยมาอัพหลังสอบเสร็จก็ได้ ไรท์จะได้มีเวลาอ่านหนังสือสำหรับสอบ
    #216
    0
  9. #215 Jenwaree_1037 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 12:48
    ทั้งสอบทั้งอัพนิยาย ดูแลสุขภาพด้วยนะ
    #215
    0
  10. #214 COCOMILKZXZ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 11:32

    ดีใจที่มาอัพนะคะ แต่สอบอยู่อู้บ้างก็ได้
    #214
    0
  11. #213 ~CHrist~ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 11:14

    ไม่ต้องลงบ่อยตามเม้นข้างล่างพวกนี้เลยจิ๊บ! รอได้เสมออ ไปอ่านหนังสือไป๊!
    #213
    0
  12. #212 Android Wc (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 10:32

    ช่วงนี้สอบไม่ต้องลงบ่อยก็ได้ครับ! ไว้สอบเสร็จแล้วมาอัพทีเดียวแบบจุใจกฌได้ครับ~
    #212
    0
  13. #211 I-Hate-Exams (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 10:18

    ช่วงนี้ไม่ต้องลงบ่อยก็ได้ เรารอได้ยังไงการสอบก็สำคัญ สู้ๆนะ
    #211
    0
  14. #210 I-Hate-Exams (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 10:17
    มีคนชอบอู้เหมือนเราด้วย
    #210
    0
  15. #209 Barnab_y (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 09:58
    เอ๋ ถ้าช่วงนี้สอบก็ไม่ต้องลงบ่อยๆก็ได้หรอกค่ะ หรือจะมาลงหลังสอบเสร็จก็ได้นะคะ ส่วนตัวไม่ซีเรียสกับเรื่องนี้นะคะ และก็พยายามเข้านะคะ เรื่องการสอบน่ะ สู้ๆค่ะ
    #209
    0
  16. #208 ทุ่งหญ้าหน้าบ้าน (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 09:40
    ไปอ่านสอบไป ชิ่วๆ
    #208
    0