[fic my hero academia/BNHA] What if I’m Kaminari

ตอนที่ 14 : บัคตัวที่สิบสาม ช่วยเหลือ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,228
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 449 ครั้ง
    28 มี.ค. 63

 

ระหว่างการเดินทางเพื่อนๆที่นั่งด้านหน้าต่างคุยกันอย่างสนุกสนาน อัตลักษณ์คนนั้นบ้างคนนี้บ้าง จนถึงเรื่องความนิยม ถึงแม้ว่าจะมีเรื่องเกี่ยวกับตัวเขาแต่เขาก็ไม่ได้สนใจพฟังเท่าไหร่ หลับเอาแรงดีกว่า ไม่ถูกกับเรื่องวุ่นวายเลยจริงๆ

 

หยิบหูฟังอันโปรดขึ้นมาสวม ระหว่างที่หลับตาลงเตรียมจะหลับก็ถูกสะกิดจากคนข้างๆ

 

“มีอะไรหรอโชโตะคุง” ลืมตาแล้วหันไปถาม

 

“ถ้าจะนอนพิงฉันก็ได้นะ เดี๋ยวปวดคอเอา” เขาพยักหน้าตอบรับแล้วเอนหัวลงไปพิงอย่างไม่คิดมาก ตอนม.ต้นก็เคยพิงฮิโตชิอยู่บ่อยๆ

 

.

.

.

 

 

หลังจากเจ้าของผมสีทองสว่างหลังลงไป เจ้าของไหล่ก็หันไปแค่นยิ้มเยาะอย่างผู้ชนะให้กับคนอื่นๆ —คนหัวทุเรียนที่กัดฟันกรอดเตรียมจะพุ่งมามีเรื่อง คนหัวสาหร่ายที่มองอย่างเสียดาย คนหัวแดงที่กำหมัดมองมาอิจฉา แล้วก็คนหัวนกที่มองอย่างไม่เข้าใจว่าตัวเองรู้สึกยังไงกันแน่

 

 

 

 

.

.

.

.

 

 

เมื่อรถจอดสนิทเขาก็ถูกปลุกโดยคนข้างๆ ลืมตาขึ้นมาแล้วบิดขี้เกียจเล็กน้อย หันไปขอบคุณแล้วเดินลงจากรถ

 

ใกล้ถึงความวุ่นวายแล้วสินะ เปลืองพลังงานจริงๆ ว่าแล้วก็แอบปล่อยกระแสไฟฟ้าทิ้งไว้พร้อมกับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าก่อนเดินเข้าโดมไป

 

ในโดมเป็นสถานที่ที่จำลองรูปแบบภัยพิบัติในแบบต่างๆ อุปกรณ์อลังการมาก ใช้งบประมาณไปมากแค่ไหนกันนะโรงเรียนเป็นธุรกิจที่น่ากลัวมากจริงๆ โดยเฉพาะโรงเรียนชื่อดังอย่างยูเอย์

 

ตรงลานว่างมีคนใส่ชุดอวกาศยืนรออยู่ เขาหาวไปฟังไป ถึงจะไม่ค่อยมีมารยาทก็เถอะ แต่มันอดไม่ไหวจริงๆ

 

อาจารย์ร่ายยาวเรื่องการเป็นฮีโร่อยู่ดีๆ ไฟก็ดับลง แล้วก็มีหมอกดำปรากฎขึ้น —เริ่มแล้วสินะ

 

พอมีวิลเลินมาปรากฏตัวในที่ที่ไม่ควรอยู่ก็เกิดความวุ่นวาย —วุ่นวายอีกแล้ว ความสงบสุขมันหายากขนาดนั้นเลยรึไงนะ หรือมันเป็นผลกระทบจากสกิลความซวยของพระเอกกัน

 

เหล่าวิลเลินมากมายออกมาจากหมอกนั้น นักเรียนแต่ละคนเกาะกลุ่มกันตามคำสั่งอาจารย์

 

“คามินาริ ใช้อัตลักษณ์ของเธอติดต่อโรงเรียน” อาจารย์ไอซาวะที่รัศมีความจริงจังแผ่ออกมาสั่ง เขาพยักหน้ากล้วต้ต่อทันที ถึงจะมีอัตลักษณ์ของพวกวิลเลินขัดขวางสัญญาณ แต่เขาได้ปล่อยกระแสไฟฟ้าทิ้งเอาไว้ข้างนอกก่อนแล้ว การขัดขวางนั้นจึงไม่มีผล เขาติดต่อโดยตรงไปหาผู้มีอำนาจสั่งการสูงสุดของโรงเรียนทันที

 

สัญญาณการติดต่อนี้ไม่ต้องรอให้อีกฝ่ายรับสาย มันเหมือนการแฮกอุปกรณ์ ซึ่งตัวเขาที่อยู่เอย์มาสักพักแล้วก็ทำช่องทางเอาไว้แล้วด้วย จริงๆก็ไม่ได้คิดว่าจะทำเผื่อเหตุการณ์อะไรแบบนี้หรอกนะ แต่แค่มันสะดวกดีเท่านั้นเอง

 

หลังจากรายงานสถานการณ์เสร็จ อาจจะต้องรอสักพักกว่าจะมีใครเปิดอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ในห้องของผอ. เท่านั้น ถึงมันจะไม่รวดเร็วเท่าการส่งตรงไปยังห้องกระจายแสง แต่ก็ไม่ทำให้เกิดความวุ่นวายที่เกินจำเป็นขึ้น —เขารู้ว่ารอไม่นานหรอก

 

“ไหนบอกว่าให้คนที่มีอัตลักษณ์คลื่นวิทยุขัดขวางการสื่อสารกับภายนอกแล้วไง ทำไมถึงยังติดต่อได้อีกล่ะ” ไม่รู้ว่าเจ้าคนหัวฟ้าที่ทั้งตัวเต็มไปด้วยมือสังเกตุเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ เอ่ยขึ้นพร้อมกับเกาคอตัวเอง

 

ซวยแล้ว กะว่าจะทำตัวไม่เด่นแล้วคอยลอบจัดการเงียบๆแล้วเชียว ตอนแรกเห็นว่าหันไปสนใจอาจารย์ไอซาวะแล้วแท้ๆ

 

ไม่ทันไรวิลเลินที่มีอัตลักณษ์วาร์ปก็มาปรากฏตัวดักไว้หน้านักเรียนทุกคนที่กำลังจะไปถึงประตูทางออก ใช้อัตลักษณ์แยกพวกนักเรียนออกจากกันไปคนละทิศทาง เขาที่รู้ตัวก่อนก็กระโจนหลบไปด้านข้าง ซ่อนตัวในพุ่มไม้แถวๆนั้น เขารู้ดีว่าเพิ่อนเพื่อนๆเขาเก่งแค่ไหน ตราบใดที่ไม่ไปเจอพวกตัวโหดเข้า

 

เขาลอบเดินไปที่ที่อาจารย์ไอซาวะอยู่ ทางนั้นน่าห่วงสุดแล้วจริงๆ

 

มาถึงเขาก็จัดการสอยพวกวิลเลินที่ยืนล้อมวงอยู่ริมนอก —ประมาทกันจริงๆ เขาส่งกระแสไฟฟ้าระดับแรงกว่าปืนสตั๊นกันที่พวกตำรวจใช้นิดหน่อย ใส่คนที่อยู่ในรัศมีหกเมตร มากกว่านี้เดี๋ยวจะรู้ตัวกันพอดี

 

เขาทำอย่างนั้นไปเรื่อยๆ โดยพยายามไม่ให้พวกมันรู้ตัว ได้สบตากับอาจารย์ไอซาวะเสี้ยววินาที ในพริบตานั้นเหมือนอาจารย์จะตกใจเป็นพิเศษที่เขามาอยู่ตรงนี้ แต่ก็กลับไปมีสมาธิสู้กับวิลเลินต่อได้ในทันที —สมกับเป็นมือโปร

 

ในจังหวะที่เหมือนว่าอาจารย์จะได้เปรียบ คนที่เอาแต่ยืนดูเหมือนจะเป็นหัวหน้าก็มาปรากฏตัวขึ้นข้างหน้าอาจารย์แล้วก็ใช้อัตลักษณ์สลายข้อศอกของคนที่สู้จนตาแห้ง ในจังหวะนั้นเขารีบอ้อมเข้าไปในพื้นที่ที่ซ่อนที่ใกล้กับอาจารย์มากที่สุดทันที แต่ยังไม่บุ่มบ่ามโผล่เข้าไป แค่นี้อาจารย์ยังรับมือได้ แต่ถ้าเกินกว่านี้อาจจะไม่ไหวเอาได้

 

พอผู้เป็นหัวหน้าของเหล่าวิลเลินเรียกตัวประหลาดที่ชื่อโนมุมาเขาก็รู้ทันทีว่าอาจารย์ไม่ไหวแน่ๆ พุ่งเข้าไปลากอาจารย์ออกมาอย่างรวดเร็ว เฉียดตายไปไม่กี่วินาที เขาถูกมือของโนมุฟาดบาดเจ็บนิดหน่อย —อาจจะแค่กระดูกร้าวแต่ยังเคลื่อนไหวได้

 

ทิ้งระยะห่างออกมาไกลพอสมควรก็วางตัวอาจารย์ลงหลังพุ่มไม้ ดีที่ช่วยออกมาทัน อาจารย์แค่ถูกระแทกอย่าแรงจนหัวแตกกับขาหักเท่านั้น ดูเหมือนจะสาหัสแต่ยังไม่รุ่นแรงถึงชีวิต อีกไม่นานก็คงฟื้น

 

ทีนี้ล่ะกลายเป็นจุดสนใจแล้ว เตรียมใจโดนตบเต็มที่ ถึงจะฝึกมามากแค่ไหนแต่ศึกนี้เขาว่าเกินตัวไปหน่อยเขาไม่ใช่สายใช้กำลังนะ หางตาเห็นอิซึคุคุง อะซุยซัง แล้วก็มิเนตะคุงแอบมองอยู่ไม่ไกล มองเขาอย่างตกใจปนความเป็นห่วง อืม… เห็นเหตุการณ์แต่ไม่กล้าเข้ามาช่วย ก็ปกติล่ะนะ คนที่บ้าคือเขาที่รู้ทั้งรู้แต่ก็ยังเขามายุ่งนั้นแหละ

 

ระหว่างรออาจารย์ฟื้นก็ยืนประจันหน้ากับคนที่ถูกวาร์ปเกทเรียกว่าชิการาคิ โทมุระ ฝ่ายนั้นเองก็มองมาอย่างกับกินเลือดกินเนื้อ

 

“ขัดใจมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้วนะ แกน่ะอย่าคิดว่าฉันไม่เห็นแกติดต่อกับข้างนอกนะ แล้วก็ที่แอบจัดพวกลูกกะจ๊อกด้านหลังนั่นด้วย กล้ามากเลยนะ โนมุจัดก—“

 

ดีที่ยังสั่งการไม่จบก็โดนวาร์ปเกตเข้ามาขัดพอดี เจ้าหมอกรายงานสถานการณ์ว่ามีนักเรียนหลุดออกไปได้แล้ว —ต้องเป็นอิดะคุงแน่ เท่านี้ก็วางใจได้ระดับนึงแล้ว

 

อาศัยช่วงที่พวกนั้นคุยกันไม่สนใจรอบข้างค่อยๆถอยออกมา แต่ยังไม่ทันได้หลบไปเต็มตัว เจ้าของอัตลักษณ์ย่อยสลายก็พุ่งเข้ามาประชิดตัว ระยะนี้หลบไม่ทันแน่

 

ดีที่ต่อให้จับหัวเขาไปแล้วเขาก็ยังไม่สลาย นั่นก็แปลว่า อาจารย์ฟื้นแล้ว…

 

รีบสะบัดหัวแล้วถอยกลับไปหาอาจารย์ทันที โชคดีจริงๆ เป็นจังหวะเดียวกันกับที่อิซึคุคุงพุ่งเข้าต่อยชิการาคิ —ถึงจะไปโดนโนมุแทนก็เถอะ

 

 

ตูม!

 

 

ดีจริงๆที่ผอ.ได้รับข้อความแล้ว ออลไมท์ถึงได้มาปรากฎตัวที่นี่ —เข้ามาช่วยพวกอิซึคุคุงออกไปได้ทัน

 

ออลไมท์เข้าต่อสู้กับสัตว์ประหลาดตัวนั้น —โนมุ โรมรันกันวุ่นวายเหมือนจะผลัดกันรุกผลัดกันรับแต่เขาสังเกตเห็นว่าออลไมท์กำลังเสียเปรียบ

 

พวกอะซุยซังพาอาจารย์ไอซาวะออกไปแล้ว เหลือเขาอยู่ตรงนี้กับอิซึคุคุงที่ยืนยันว่ายังไงก็จะอยู่ ถึงอยากจะเข้าไปช่วยออลไมท์แค่ไหนแต่ไม่มีจังหวะเลย เข้าไปก็เกะกะเปล่าๆ

 

ในช่วงที่ออลไมท์กำลังเสียเปรียบหนัก โชโตะคุง คัตสึกิ แล้วก็เอจิโร่คุงก็เข้ามาขวางพวกตัวร้ายไว้ แบ่งกันจัดการวาร์ปเกทกับโนมุ เฮ้อ… เขาคงไม่มีประโยชน์แล้วสินะ ดีที่ไม่ได้โชว์อะไรออกไปมากมาย ถ้าเด่นไปจะเป็นเรื่องได้

 

สัญลักษณ์แห่งสันติภาพที่ปฏิเสธการช่วยเหลือของเหล่าตัวท็อปห้องเอ กระโจนเข้าไปต่อสู้กับโนมุเพียงลำพัง แรงจากการปล่อยหมัดในแต่ละครั้งส่งผลให้เกิดกระแสลมพัดทุกอย่างรอบตัวออกไป โชคดีที่เขาฝึกฝนมาระดับนึง จึงไม่ถึงกับปลิว

 

พอเขาไม่ต้องออกไปช่วยหรืออะไรแล้วก็นั่งอยู่ตรงนั้น มองการต่อสู้อันดุเดือดที่ไม่น่าจะมีโอกาสเห็นกันได้ง่ายๆ —เท่าที่พอจำได้จากความทรงจำในชาติที่แล้ว เหมือนว่าเรื่องตรงนี้จะผ่านไปได้ดีในท้ายที่สุด จึงไม่ได้กังวลอะไรขนาดนั้น

 

 

.

.

.

 

ออลไมท์เผด็จศึกได้ในที่สุด ซึ่งสัญลักษณ์แห่งสันติภาพมาหยุดยู่แถวๆเขาพอดี แต่เหมือนว่าเจ้าตัวจะไม่สังเกตเห็นเขานะ หันไปคุยกับหัวหน้าของเหล่าวิลเลินอย่างหม่เกรงกลัว ถึงแม้ว่าเขาจะแอบเห็นว่ามันถึงขีดจำกัดของคนกล้ามใหญ่ตรงหน้าแล้วก็ตาม

 

เหล่าลูกน้องวิลเลินที่ยังเหลืออยู่ลุกขึ้นมาล้อมเราไว้อีกครั้ง ในขณะเดียวกันกับชิการาคิที่พุ่งเข้าหาออลไมท์ เขาแอบส่งกระแสไฟฟ้าไปตรึงวาร์ปเกทไว้กับที่โดยไม่มีใครสังเกตเห็น หัวเขียวๆก็พุ่งเข้ามาขวางหน้าออลไมท์

 

เป็นโชคดีของนักเรียนปีหนึ่งห้องเอตรงนี้ทุกๆคน ที่เหล่าโปรฮีโร่เข้ามาช่วยไว้พอดี เกือบไปแล้วมั้ยล่ะ

 

 

เหตุการณ์วุ่นวายจบลง เขาที่รออยู่ก็เตรียมจะลุกขึ้นกลับเข้าไปรวมกลุ่ม ก็ได้เห็นฉากซึ้งของศิษย์-อาจารย์อยู่ตรงหน้า —พร้อมร่างกล้ามของออลไมท์ที่ฟีบลงๆ เขาเบิกตาขึ้นเล็กน้อย จำได้ว่าออลไมท์เคยบาดเจ็บแต่ไม่คิดว่าจะอยู่ในสภาพนี้

 

อาจารย์ที่ตัวเป็นแท่งเหลี่ยมๆ —อะแฮ่ม! อาจารย์ซีเมนโทสก็เข้ามาคุยด้วย ทั้งสมคนไม่ได้สนใจเขาเลย จนกระทั่งเขาต้องทักขึ้นมา

 

“เอ่อ…” ทั้งหมดหันมามองด้วยความตกใจ “ผมขอตัวไปรวมกับคนอื่นๆก่อนนะครับ เชิญคุยกันตามสบาย”

 

เขาที่ลุกขึ้นหันหลังกำลังเดินออกไปก็โดนเรียกไว้ให้ไปด้วยกัน

 

.

.

.

 

แล้วเขาก็มานั่งงงอยู่ในห้องพยาบาล…

 

 

 

### แต่งไปแต่งมาแล้วตอนนี้ยาวกว่าปกติ ถือว่าชดเชยตอนที่แล้วที่สั้นแล้วกัน

ไรท์แต่งพวกฉากต่อสู้ไม่ค่อยเก่ง จริงๆอยากให้น้องโชว์เทพแต่ว่านิสัยน้องไม่ชอบความวุ่นวาย เลยไม่ได้แต่ง

ไม่น่าเชื่อว่านิยายกากๆของไรท์คนนี้จะติดอันดับกับเขาด้วย(พึ่งได้เห็น) นำ้ตาแทบไหลตอนเห็น

ขอบคุณทุกคอมเมนท์ ทุกกำลังใจที่ทำให้ไรท์มาถึงจุดนี้ได้

ไว้เจอกันตอนหน้า บ๊ายบายยยย
 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 449 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,140 ความคิดเห็น

  1. #1102 Jecelyn (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2564 / 09:36
    น้องจืดจางเหมือนน้องครกไปเเล้ว555
    #1,102
    0
  2. #1068 Don't disappoint (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2563 / 12:49
    #เครื่องบินมีกี่ลำเหมามาให้หมด
    #1,068
    0
  3. #1007 MitsukiCarto (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 02:38
    นี่น้องจางขนาดไม่มีใครสนใจเลยเรอะ เราว่าน้องออกจะโดดเด่นนะ~
    #1,007
    0
  4. #396 **Music** (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 08:42
    มีเรือผีลอยออกมาเงียบๆอีกแล้วว
    #396
    0
  5. #329 เจ้าแห่งการ(ดอง)นิยาย (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 22:28

    น้องเปิดสกิลจืดจางเหรอลูก555

    #329
    0
  6. #165 sao001 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 23:23
    น้อน~จะชิลเกินไปแล้ว
    #165
    0
  7. #148 neeeeeeo (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 06:17
    ทำไมเราโฟร์กัสคำว่าหัวนกอย่างเดียวเลยน่ะ
    ป.ล.โทยามิแกเอากับเขาด้วยเหรอ!?
    #148
    0
  8. #147 Winterrin (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 05:16
    เดนกิคือชิวมากกกกก55555
    #147
    0
  9. #142 HONEY QUEEN (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 02:53
    นี้เป็นคนเดียวหรอที่ลบภาพเดนกิที่เป็นคนกวนเท้าออกจากหัวไม่ได้
    :เวลาเห็นฉากที่น้องดูเท่ห์ ไอเราก็หลุดจิตนาการว่าถ้ามันกวนเท้าในสถานการณ์นั้นจะเป็นยังไง แล้วก็ขำออกมาทุกทีเลยอ่ะ เกลียดด55555
    #142
    0
  10. #141 รินเจ้าค่ะ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 00:24
    เดนกิ! ลูกจะมานั้งชิวไม่ได้นะะะะ ดูบรรยากาศหน่อยสิลูกกกกก
    #141
    0
  11. #140 Jenwaree_1037 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 มีนาคม 2563 / 23:52
    รู้สึกดีที่น้องไม่เด่นมาก
    #140
    0
  12. #139 Light_Star (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 มีนาคม 2563 / 22:56
    ไม่เคยได้ยินหรอหัวเราะที่หลังดังกว่าเชื่อว่าต้องมีสักตอนที่น้องได้โชว์เทพเอาจริงๆตอนนี้ก็เทพนะ แต่แบบไม่อยากเด่นอะเนาะต้องเข้าใจอะ5555
    #139
    0
  13. #138 Levia13 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 มีนาคม 2563 / 22:49
    โทโคยามิ...รีบเข้าใจตัวเองเร็วๆ นะ
    #138
    0
  14. #137 PNoTZa1 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 มีนาคม 2563 / 22:44

    ตอนต่อไปรีบมาสะ!!! อยากอ่านนน!!
    #137
    0
  15. #136 อากาซึกะ ไอซาวะ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 มีนาคม 2563 / 22:35

    โชโตะ.........ขอให้คิริมีบทหน่อยน้าาาาาา
    #136
    0
  16. #135 Barnab_y (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 มีนาคม 2563 / 22:26
    อ่าาา อยากให้น้องโชว์เทพอะ~ แต่ไม่เป็นไร เพราะมันจะได็เป็น เอกลักษณ์ของน้องกินเขาาาาา~
    ปล. โชโตะแกเป็นคนแบบนั้นตั้งแต่เมื่อไรกัน ห้ะ?
    #135
    1
    • #135-1 Barnab_y(จากตอนที่ 14)
      28 มีนาคม 2563 / 22:27
      *ได้
      *น้องกิ
      #135-1