[TonySteve] After War

ตอนที่ 3 : คลาดกัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 276
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    14 ธ.ค. 60

"เดี๋ยวเปป ทำไมต้องให้แฮปปี้ไปด้วย" โทนี่ที่ทันทีที่ขึ้นมาบนรถก็พบแฮปปี้นั่งอยู่ด้านข้างคนขับเอ่ยถาม

"กันคุณหนีไง" เปปเปอร์ตอบเสียงเรียบ ต่างจากโทนี่ที่แอบเบะปากมองบน

"แล้วเราจะไปไหนกัน?" โทนี่ถาม

"ไปช็อปปิ้ง หาอะไรกินเล่น อย่างที่คนปกติเขาทำกัน"

"อ่ะจ้า"

"ไปได้แล้ว" แฮปปี้บอกคนขับรถ


ที่ห้างสรรพสินค้า โซนเครื่องใช้เด็ก
 
"วันด้า ฉันว่าเธอขวดนมเลือกนานไปแล้ว เรายังไม่ได้อะไรที่คลิ้นท์สั่งเลยนะ!" แซมบอกวันด้าที่ยังคงตัดสินใจเลือกขวดนมไม่ได้สักที 'แค่ขวดนมทำไมต้องเลือกนานขนาดนี้ด้วย!!' แซมคิดอย่างหงุดหงิดแต่ก็ไม่กล้าพูดออกไปเพราะกลัวจะไปทำร้ายจิตใจเด็กอย่างวันด้าเข้า

"เดี๋ยวก่อนแซม ฉันไม่แน่ใจว่าลายแมวกับลายนกฮูกอันไหนเหมาะกว่า ขอเวลาแปป" วันด้าบอกแซม

'ขอเวลาแปปของเธอนี่มันจะครึ่งชั่วโมงแล้วนะโว้ย!!'

"โอเคได้แล้ว ต่อไปเราไปซื้อเสื้อผ้าเด็กกัน" ในที่สุดวันด้าก็เลือกขวดนมเสร็จ

"ด่วนเลยวันด้า" แซมเตือน เรายังเป็นนักโทษหลบหนีอยู่ คงไม่ใช่เรื่องดีที่จะมาอยู่ในสถานที่แบบนี้นานๆ

"โอเคๆ" วันด้ารับคำ เธอโตแล้ว รู้ว่าอะไรควรอะไรไม่ควร หมดเวลาเที่ยวเล่นแล้ว เธอไม่สร้างความเดือดร้อนให้ทุกคนอีก

...

"เอาล่ะเปป เธอจะพาฉันไปทำอะไร เอาเลย"

!!!

แซมที่ได้ยินเสียงโทนี่ตกใจมาก ไม่คิดว่าจะบังเอิญขนาดนี้ เขาจำเสียงโทนี่ได้ดี ตอนนี้เขากับวันด้าเสี่ยงที่จะโดนจับได้มาก เพราะตอนโทนี่ทำงานให้กับรัฐบาลอยู่

"คุณรอฉันตรงนี้ก่อน เดี๋ยวฉันไปเข้าห้องน้ำแปปนึง" เปปเปอร์ แฟนเก่าโทนี่พูดก่อนที่จะเดินเข้าห้องน้ำไปทิ้งโทนี่ไว้กับแฮปปี้

'โอเค หวังว่าหมอนั่นจะยังไม่รู้ตัว' แซมคิด

"วันด้าด่วนเลย!" แซมหันไปกระซิบกับวันด้า พอเธอเห็นโทนี่ก็ตกใจมาก

"เอาไงดี" เธอถาม

"เอาของไปคิดเงินแล้วชิ่ง ตามมา อย่าทำตัวมีพิรุธ" แซมที่ผ่านประสบการณ์มามากกว่าบอก

แซมกับวันด้าพยายามทำตัวตามปกติไปคิดเงินที่เค้าท์เตอร์ และกำลังจะออกจากห้าง แต่ปัญหาคือ ไอ้บ้าโทนี่มันยืนขวางทางที่ใกล้ทางออกที่สุดซะได้!!

"โอเควันด้า เราคงต้องเดินผ่าหมอนั่นไปเร็วๆซะแล้ว" พูดจบ แซมก็พยายามหาจังหวะที่โทนี่เผลอเดินผ่านเขาไป วันด้าก็ไม่ได้แย้งอะไรเพราะเธอถือคติว่า 'เดินตามหลังผู้ใหญ่หมาไม่กัด'

ในที่สุด โทนี่ก็หันไปคุยอะไรบางอย่างกับแฮปปี้ แซมเห็นดังนั้นจึงรีบใช้โอกาส จูงมือวันด้าเดินเลี่ยงโทนี่ไปจนสามารถออกมาจากห้างได้

"เฮ้อ เกือบไปแล้วไหมล่ะ" แซมถอนหายใจอย่างโล่งอก เขาคิดว่าคงรอดจากโทนี่แล้ว



แต่เขาคิดผิด



"คุณสตาร์คคุณว่าผู้ชายกับผู้หญิงคนนั้นหน้าคุ้นๆรึปล่าว?" แฮปปี้เอ่ยถามโทนี่ที่ตอนนี้กำลังยืนเล่นโทรศัพท์อยู่

"ไม่รู้สิ อาจจะเป็นแฟนเก่านายมาเที่ยวกับแฟนใหม่มั๊ง" โทนี่ตอบทั้งๆที่ยังไม่ได้เงยหน้าออกมาจากโทรศัพท์

'กวนทีน' แฮปปี้คิด นี่ถ้าไม่ติดว่าอยู่ด้วยกันมานานเขาคงได้กระทืบหมอนี่ทิ้งไปแล้ว

"สตาร์ค นี่จริงจัง ดูสิ!!" แฮปปี้ชี้ไปที่ผู้ชายผิวสีกับผู้หญิงคนนึงที่กำลังจะเดินห่างออกไป

โทนี่เงยหน้ามองตามมือของแฮปปี้ ภาพที่เห็นทำให้เขาตกตะลึง

'ไม่ผิดแน่ ฉันไม่มีทางจำคนผิด แซม วัลสัลกับวันด้า แม็กซิมอฟ!! ถ้าพวกนี้อยู่นี่ สตีฟก็อาจจะอยู่ด้วยนะสิ สตีฟล่ะ สตีฟอยู่ไหน!!'

"เอาล่ะแฮป ฝากขอโทษเปปเปอร์ด้วย ฉันมีงานด่วน" พูดจบก็รีบวิ่งออกไปทันที โดยไม่ฟังเสียงเรียกของแฮปปี้

"ฮัลโหลท่านายพล ดูเหมือนว่าเราจะเจอนักโทษหลบหนีแล้ว" โทนี่ติดต่อนายพลรอส และใส่ชุดเกราะIrom Man บินไปขวางทางทั้งสองคนไว้

"ไง ไม่ได้เจอกันนานนะ" โทนี่เอ่ยด้วยน้ำเสียงยียวน

"เวรเอ้ย!" แซมสบถ เขาไม่คิดเลยว่าจะถูกจับได้ไวขนาดนี้ ถ้าจะหนีคงมีแต่ต้องสู้ แต่เขาไม่ได้เอาชุดFalconมา คงต้องพึ่งวันด้า

"วันด้า" แซมเรียกชื่อวันด้า ทั้งสองสบตาอย่างรู้ความหมายว่าแซมจะให้ทำอะไร

"ถอยไปโทนี่ ขอล่ะ" วันด้าหันไปพูดกับโทนี่พร้อมกับร่ายพลังขู่

"เหอะ คิดว่าฉันจะกลัวเธอรึไง ยอมให้จับแล้วบอกที่อยู่สตีฟมาจะง่ายกว่าไหม" โทนี่ตอบ

"คุณทำให้ฉันไม่มีทางเลือก" วันด้าร่ายพลังโจมตีโทนี่ สายพลังสีแดงตรงไปหาโทนี่อย่างรวดเร็ว แต่โทนี่ก็เอี้ยวตัวหลบได้อย่างฉิวเฉียด

แซมใช้จังหวะที่โทนี่เผลอคว้ามือวันด้าวิ่งหนี

"ไปเร็ววันด้า!!"
 
"x!!" โทนี่สบถอย่างอารมเสีย ก่อนจะตามทั้งสองไป



วากานด้า

 ห้องแลปของวากานด้าค่อนข้างมีงานยุ่ง เนื่องจากถึงเวลาที่จะต้องเอาอดีต Winter Soldier  เจมส์  บูคาแนน บาร์นส หรือ บัคกี้ ออกมาจากตู้แช่แข็งเพื่อตรวจร่างกายและใส่แขนใหม่ให้ คนที่ตื่นเต้นกับเรื่องนี้ นอกจากสตีฟก็คงจะเป็นว่าที่กษัตริย์แห่งวากานด้า 'ทีชาล่า' หรือที่เรารู้จักกันดีในชื่อ Black Panther ตั้งแต่ที่บัคกี้มาอยู่ที่วากานด้า ทำให้เขาได้เห็นตัวตนหลายด้านของ Winter Soldier ตลอดเวลา เขาไม่ได้ให้บัคกี้อยู่ในแต่ตู้แช่อย่างที่เจ้าตัวต้องการ เขาเคยสั่งให้นักวิทยาศาสตร์เอาบัคกี้ออกมาโดยที่เขาไม่ได้บอกสตีฟ บัคกี้ดูไม่เหมือน Winter Soldier ในความคิดของคนหลายคน บัคกี้อ่อนโยนกับสัตว์มาก บัคเลยเล่นกับแมวที่เขาเลี้ยงไว้ มันเป็นแมวสีดำที่พิการขาหน้าข้างหนึ่ง คล้ายๆกับบัคกี้ และดูเหมือนว่ามันก็ดูจะชอบบัคกี้ด้วยเช่นกัน

"สตีฟล่ะ..." บัคกี้ ทันทีที่ฟื้นก็เรียกหาสตีฟเป็นคนแรก อา...ให้ตาย เจ็บเบาๆเหมือนกันแฮะ

"น่าจะใกล้ถึงแล้ว ผมให้คนไปรับเขาสักพักแล้วล่ะ" ทีชาล่าตอบ บางทีเขาก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน เวลาที่บัคกี้พูดถึงสตีฟ เขาก็จะต้องรู้สึกเจ็บจี๊ดๆในใจแปลกๆ เขาเองคงจะมีความรู้สึกดีๆให้กับอดีต Winter Soldier คนนี้เสียแล้ว

"บัคกี้!" สตีฟที่เพิ่งจะมาถึงรีบมาหาเพื่อนรักของเขาทันที

"นายเป็นไงบ้าง" สตีฟเอ่ยถามบัคกี้ที่ตอนนี้ถูกพวกหมอและนักวิทยาศาสตร์ตรวจร่างกายอยู่

"ยังไม่ตาย" บัคกี้ตอบกวนๆเหมือนที่เคยชอบทำในสมัยก่อน นั่นทำให้สตีฟรู้สึกดีใจมาก อย่างน้อยเขาก็ได้บัคกี้คนเดิมกลับมา เขาได้เพื่อนรักเพียงคนเดียวของเขากลับมาแล้ว

"เฮ่ ทำไมนายทำหน้าอยากกับจะร้องไห้แบบนั้นล่ะ" บัคกี้ถามพลางกลั้นขำไปด้วย ก็ดูหมอนี่สิ ทำหน้าอย่างกับลูกหมาหลงทางแล้วได้พบกับเจ้าของยังไงยังงั้น

"ฉันดีใจที่นายคนเดิมกลับมาบัค" สตีฟตอบ

ทีชาล่าที่เริ่มรู้สึกตัวว่าตัวเองกำลังเป็นส่วนเกินจึงขอตัวออกมา ก่อนที่เขาจะกลายเป็นส่วนเกินมากไปกว่านี้

"คุณสองคนคงมีเรื่องอยากคุยกันอีกเยอะ งั้นผมขอตัวก่อนแล้วกัน"

"ขอบคุณครับฝ่าบาท" สตีฟของคุณอย่างสุภาพ

ทีชาล่าจึงเดินออกมา เขารู้ตัวดีว่าไม่มีทางที่จะสู้สตีฟได้ คงไม่มีใครที่จะมามีใจให้กับคนที่กล่าวหาความผิดแถมยังพยายามฆ่าเจ้าตัวหรอก เขาเข้าใจดี และจะพยายามทำใจยอมรับมัน ถึงแม้ว่ามันจะยากสักแค่ไหนก็ตาม


ด้านแซมกับวันด้า

อย่างที่ทุกคนคิด(หรือไม่คิด) ทั้งแซมและวันด้าถูกโทนี่ไล่ตอนจนติดกับดักของนายพลรอส และถูกจับไปสอบสวนถึงพวกที่เหลือ

"ถ้าคิดว่าทรมานฉัน แล้วฉันจะบอกล่ะก็ ไม่มีทาง" วันด้าพูดกับนายพลรอส ตอนนี้เธอไม่มีอะไรให้ห่วงแล้ว เธอจะไม่มีวันยอมให้พวกที่เหลือถูกจับเป็นอันขาด

"ฉันยังไม่ทำแบบนั้นหรอกยัยแม่มด" รอสพูดเสียงเรียบ

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า" แซมหัวเราะ

"หัวเราะอะไรของแก ไอ้บ้าชุดนก" รอสหันมาถามแซมที่ถูกมัดอยู่ตรงข้ามกับวันด้า

"หึ ก็แกทำตัวเหมือนพวกวายร้ายในหนังเวลาจับตัวประกันได้เลยน่ะสิ" แซมตอบเสียงยียวน

"ผิดแล้ว Falcon พวกแกนั่นแหละที่เป็นตัวร้าย ไหนบอกฉัยซิ สตีฟ โรเจอร์ส กับพวกแกที่เหลืออยู่ที่ไหน!!!" รอสถามพร้อมกับใช่มือบีบคอแซม

"อึก! ไปถาม..แม่แก..สิ" แซมตอบ

"ได้...แกบังคับใหเฉันทำแบบนี้เองนะ" พูดจบ รอสก็สั่งให้ทหารเอาเครื่องช็อดไฟฟ้ามาช็อดแซม

"อ้ากกกกกกก" แซมร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดจากการโดนไฟฟ้าแรงสูงช็อด

"แซม!!" วันด้าร้องไห้ เธอไม่คิดว่านายพลรอสจะกล้วทำขนาดนี้ ไฟฟ้าขนาดนั้น แซมอาจตายได้เลยนะ!

"เอาล่ะยัยแม่มด บอกมาว่าพวกที่เหลืออยู่ไหน!!" รอสขึ้นเสียงถามวันด้า

"ฮึก ฮือออ" วันด้าลังเล ถ้าเธอไม่บอกแซมก็อาจจะถูกช็อดจนขาดใจตาย แต่หรือว่าบอกไป ก็ไม่มีอะไรรับประกันว่ารอสจะไม่ฆ่าพวกเราทั้งหมด งานนี้ถึงมือรอส ต่อให้เป็นโทนี่ก็คงช่วยไม่ได้

"อ..อย่าบอกนะ...วันด้า อ้ากกกก" แซมเค้นเสียงบอก

"หุบปากแกไป!! จะเอายังไงวันด้า แม็กซิมอฟถ้าบอกฉันจะหยุด แต่ถ้าไม่.. เธอบอกลาเจ้านี่ได้เลย" รอสพูดเสียงเย็น

"ก็ได้!! ฉันจะบอก! ได้โปรดหยุดทำร้ายเขาสักที!!" วันด้าตะโกนทั้งน้ำตา เธอไม่มีทางเลือก เธอไม่รู้จะทำยังไงดี

"ดี หยุดช็อดมันได้แล้ว" รอสสั่งทหาร

"วันด้า...อย่าบอกมัน..." แซมพูดก่อนที่จะสลบไป

"เอาล่ะ ฉันไม่มีเวลามาก บอกมาว่าพวกที่เหลืออยู่ไหน"

"ฮึก..เซฟเฮ้าส์ของคลิ้น.. ฮึก โทนี่รู้ว่ามันอยู่ที่ไหน.."

"ดี ขอบใจมาก เอามันสองคนไปขัง!" รอสสั่งทหารอีกครั้ง ก่อนที่จะออกมาหาโทนี่ที่ยืนรออยู่ข้างนอก

"ท่านทำเกินไปแล้ว" โทนี่พูดกับรอสทันทีที่เขาออกมา โทนี่ได้ยินทุกอย่าง เขาได้ยินเสียงกรีดร้องของแซม เสียงร้องไห้ปานจะขาดใจของวันด้า เธอยังเด็ก ไม่ควรจะมาเจออะไรแบบนี้ แต่เขาก็ช่วยอะไรไม่ได้ เธอเลือกข้างผิดเอง ถ้าวิชั่นรู้เข้าคงไม่ชอบใจแน่

"ไม่มีคำว่าเกินไปสำหรับอาชญากรโทนี่ สตาร์ค หล่อนบอกว่าพวกที่เหลืออยู่ที่เซฟเฮ้าส์ของบาร์ตัน นายรู้ใช่ไหมว่ามันอยู่ที่ไหน ฉันตรียมกองทหารไว้ให้แล้ว หน้าที่นายคือไปตามจับมาให้หมด ฉันคงต้องขอตัวไปทำงานอื่นก่อน อย่าพลาดนะ" รอสร่ายยาวก่อนที่จะเดินจากไป

"เฮ้อออ ขอโทษนะวันด้า แซม ฉันไม่คิดว่าเขาจะทำแบบนี้จริงๆ" โทนี่พูดกับตัวเอง และออกไปจับพวกที่เหลือ 'รอก่อนเถอะสตีฟ ฉันจะต้องพาตัวนายกลับมาให้ได้'




เพล้ง!!

"โอ้ะ ให้ตายเถอะ" คลิ้นท์ที่ล้างจานอยู่พลาดทำจานหล่นแตก

"เป็นลางร้ายรึป่าว" สก็อตที่เล่นกับมด(?)ในครัวอยู่ถามคลิ้นท์ เขาไม่ได้ปากเสียนะ แต่ลึกๆในสัญชาตญานมันบอกเขาอย่างนั้น

"ไม่หรอกน่า" คลิ้นท์พยายามไม่คิดมาก เขาก็คิดแบบเดียวกับสก็อต และเริ่มรู้สึกเป็นห่วงวันด้ากับแซมแล้วด้วย

"เมื่อไหร่สองคนนั้นจะกลับมาสักทีนะ" คลิ้นท์พึมพำกับตัวเอง ส่วนสก็อตก็เล่นกับมดต่อไป

"คลิ้นท์!! แย่แล้ว!!" ภรรยาของคลิ้นท์(ลืมชื่อ) วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา

"ที่รักเป็นอะไร? แล้วลูกๆละ" คลิ้นท์เข้าไปหาภรรยาของตนพร้อมกับถามถึงลูกๆ

"ม..มีทหารกับคนใส่เกราะที่เคยมาบ้านเรา พวกเขาจับตัวลูกไป แล้วบอกให้ฉันมาบอกพวกคุณว่าให้มอบตัวไม่งั้น ฮึก วันด้ากับแซมแล้วก็ลูกๆไม่รอดแน่" เธอบอกพร้อมกับร้องไห้

"ฮึก นี่มันเรื่องอะไรกัน"

"ชู่วว ใจเย็นๆนะที่รักลูกเราจะต้องปลอดภัย เป็นความผิดของพวกผมเอง คุณไม่ต้องร้องไห้ ลูกเราต้องไม่เป็นอะไร" คลิ้นท์กอดปลอบเธอ เขาไม่คิดเลยว่าโทนี่จะทำถึงขนาดนี้ ใช้เด็ก ที่สำคัญเป็นลูกของเขาเป็นตัวประกัน เขาผิดหวังในตัวโทนี่มาก

"เราจะเอายังไงกันดี?" สก็อดถาม

"เราต้องออกไปมอบตัวแล้วล่ะ อย่างน้อยสตีฟก็ไม่อยู่ พวกนั้นไม่มีทางหาสตีฟเจอ ดูแลตัวเองกับลูกดีๆนะที่รัก ผมรักคุณนะ" คลิ้นท์กับภรรยากอดอำลากันเสร็จ ออกออกไปเผชิญห้ากับโทนี่


"ไงโทนี่..นายนี่ใจแข็งจังนะ ทำแบบนี้ได้ลงคอ" คลิ้นท์พูดแดกดันหลังจากที่เขากับสก็อตโดนจับ

"ฉันไม่มีทางเลือก คลิ้นท์" โทนี่ตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิด แต่คลิ้นท์ไม่สนใจ เขาผิดหวังเกินกว่าจะเห็นใจหมอนี่ได้

"โอ้ไม่สตาร์ค นายมีทางเลือกเยอะแยะแต่นายเลือกที่จะทำแบบนี้!! นายรู้ไหมว่าสตีฟรู้สึกผิดขนาดไหนที่ทีมแตก แต่ไม่เลยโทนี่!! สตีฟไม่ผิด คนที่ผิดมันคือนาย นายนั่นแหละทำให้ทีมแตก!!" คลิ้นท์ระบายใส่โทนี่ไม่ยั้ง เขาต้องการให้หมอนี่รู้สึกเจ็บปวดมากที่สุด ให้สาสมกับที่ทำกับพวกเราทุกคน

"สตีฟอยู่ไหน" โทนี่ถามสิ่งที่เขาสงสัย สตีฟควรจะอยู่ที่นี่ด้วยสิ

"หึ น่าเสียดาย เขาเพิ่งไปหาบัคกี้เมื่อไม่กี่ชั่วโมงนี้เอง" คลิ้นท์พูด

"ว่าไงนะ!!" โทนี่ขึ้นเสียง ความรู้สึกผิดทั้งหมดมลายหายไปในทันทีที่ได้ยินชื่อของคนที่มันแย่งทุกสิ่งทุกอย่างไปจากเขาไอ้ฆาตกร บัคกี้ บาร์นส อะไรนั่น

"เขาไปที่ไหน!!" โทนี่ตวาด

"ไม่มีใครรู้นอกจากแซม และให้ตายหมอนั่นก็คงไม่บอกนาย" สก็อตพูดบ้าง และก็โดนโทนี่ถลึงตาใส่

"นายเก็บเขาไว้คนเดียวไม่ได้หรอก คนมาทีหลังอย่างนายก็เป็นได้แค่นี้แหละ รู้ไว้ซะด้วย" คลิ้นท์พูด มันทำให้โทนี่โกรธมาก เขากระชากคอเสื้อคลิ้นท์

"ฉันคือโทนี่สตาร์ค ฉันอยากได้อะไรฉันก็ต้องได้ สตีฟเป็นของฉัน มันแย่งสตีฟไปได้ ฉันก็แย่งเขาคืนมาได้!! ไม่ว่าเขาจะเต็มใจหรือไม่ก็ตาม!!" โทนี่ขึ้นเสียง

พวกทหารรีบพาตัวคลิ้นท์กับสก็อตขึ้นรถไป เพราะไม่ต้องการให้พวกนี้ฆ่ากันตายก่อนที่จะถึงมือนายพลรอส


'นายจะเอาแบบนี้ใช่ไหมสตีฟ...ได้ ฉันจะใช้ทุกวิธีพานายกลับมาหาฉันให้ได้ คอยดู!!' 





TBC

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

22 ความคิดเห็น

  1. #19 Yaoi Boyツ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 23:55

    เกรี้ยวกราดแทนโทนี่!!!! อ้ากกกกก//ปาข้าวของ

    +-_-+

    #19
    0
  2. #14 fottdek-d (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2562 / 23:42
    โทนี่ใจเยนนนนน อย่าลุนแลงงงง 😂😂😂
    #14
    0
  3. #2 RobertDowneyJr (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 19:22
    โทนี่เลือดขึ้นหน้าแล้ว
    ดูท่าจะโมโหจัด สตีฟไม่ยอมออกมาเจอหน้า 555+
    โถๆๆ โทนี่


    อยากรู้จังว่าเรื่องนี้จะจบยังไง
    รอตอนต่อไปอยู่นะไรท์^^
      
    #2
    0