[หัวโจก] Missing u

ตอนที่ 1 : Chapter 1.0

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 68
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    16 ก.ย. 62

[ชเวเซย์กิ part]


"เห้อ~" ฉันถอนหายใจรอบที่ร้อยของวัน


"ถอนหายใจอะไรบ่อยๆ เบื่อมากก็ไปทำงานไป๋!" เสียงบ่นอุบอิบของเพื่อนสนิทตัวดีอย่างพัคโซวอนนั่งดังขึ้นขััดการถอนหายใจครั้งที่198ของฉั


"เสร็จหมดแล้ว โปรเจคไฟนอล รายงานส่งให้หมดแล้ว" ฉันนั่งบ่นต่อ ทำไมมันน่าเบื่อไรอย่างนี้


"เห้อ" ว่าแล้วฉันก็ถอนหายใจอีกรอบ ดูเหมือนทุกคนจะเริ่่มเบื่อกับเสียงถอนหายใจฉันแล้ว


ช่วยไม่ได้ก็ฉันจริงๆเบื่อนี่หน่า


"เซนว่างนักไปกินข้าวกัน" เสียงของอินซาดังขึ้น ผู้ชายผิวแทนผมสีบลอนด์ออกนํ้าตาลนิดๆ ใบหน้าหล่อประดับด้วยร้อยยิ้มสดใสที่ดูกี่ครั้งก็กวนประสาทเป็นที่สุด คนอย่างจองอินซานี่ยิ้มได้ทั้งวันจริงๆ


"ไปๆ โซวอน อึนฮา ไปด้วยกันเลย" ฉันตอบอินซาก่อนจะหันไปลากเพื่อนสนิทอีก 2 คน


อึนฮาลุกขึ้น เดินตามมาเงียบๆ ตามสไตล์คุณชายแห่ง ACE ใบนิ่งๆแต่หน้าหล่อคมเข้ากับผิวขาวเนียน เส้นผมสีดำสนิดที่ตัดกันอย่างพอดี


บางที่ฉันก็สงสัยนะว่าหมอนี่ทำอะไรมา ผิวเนียนยิ่งกว่าผู้หญิงอย่างฉันซะอีก


ส่วนเพื่อนสาวอีกคนในกลุ่มอย่างโซวอนยังคงบ่นฉันอยู่แต่ก็จำใจเดิมตามมาแต่โดยดี


เออ จะเรียกว่าเพื่อนสาวก็ไม่ถูกซ่ะเท่าไร ถึงหน้ามันจะสวยออกฝรั่งหน่อยๆไหนจะผมสีนํ้าตาลอ่อนนั่นอีก แต่ยังไงคนอย่างพัคโซวอน แสบยิ่งกว่าแบคซังอารีทั้งแก๊งค์อีก


จะว่าไปพูดถึงแบคซังอารี พ่อเสือขาว คิมกูจะเป็นไงบ้าง ฉันว่าหมอนั่นคงยังไม่ตาย หมอนั่นหนังเหนียวจะแย่ เห็นว่าดรอปเรียนไปตั้งปี ตอนนี้ก็คงอยู่ปี 1


ฉันได้ข่าวมาจากยองกอลว่าพวกแบคซังอารีตอนนี้ตามล่าคิมกูกันอยู่


เห้อ มีแต่เรื่องน่าปวดหัวทั้งนั้นเลย ฉันทำหน้าง่วงๆก่อนจะเดิมตามคุณเพื่อนเพื่อนทั้ง 3 ไป


นอกโรงเรียน


เผื่อใครจะสงสัย บ้านฉันนะทำธุรกิจแก๊งค์มาเฟียนานาชาติ เนื่องจากต้องคอยควบคุมพวกแก๊งค์อื่นๆ ให้ถูกกฎหมาย เลยมีพวกที่ไม่พอใจมาลอบสังหารพ่อกับแม่ฉันนะสิ ทำให้ตั้งแต่เด็กฉันก็จะเจอพี่มินแจบ่อยๆ พักหลังๆกลายเป็นตัวติดกันไปเลย


เรียกพี่มันก็แปลกๆดีแฮะ อายุห่างกันไม่ถึงปี


พวกเราเดินไปร้านอาหารในแถบชองพุง 


เมืองอินชอน ชองพุง และแดมยอง มีอาณาเขตที่ติดกัน ทำให้เวลามีเรื่องที่เมืองไหนเมืองใกล้ๆก็ต้องคอยระวังไปด้วย


อย่างตอนม.ต้น ฉันเรียนโรงเรียนฮวังซัน เป็นโรงเรียนที่รู้จักกันดีในเมืองแดมยองและอินชอน ถึงจะขึ้นขื่อว่ามีตีกันบ่อยๆ แต่พวกเราก็ไม่ค่อยกัดกันเอง


เน้นคำว่าไม่ค่อยอะนะ


ช่วงอยู่แดมยองชีวิตก็สบายดี มีเรื่องตีกันบ่อยก็จริง แต่ด้วยความที่พวกคิมกูเป็นหัวโจกของฝั่งตะวันตก พวกฉันก็เลยเดินไปมาในแดมยองได้แบบครบ32ส่วน


ส่วนฉันกับไอพวกนี้จะคอยคุมอินชอน โดยก็แต่ละเขตก็จะมีสัญลักษณ์ของตัวเอง อย่างตะวันออกเป็นมังกรของฉัน ตะวันตกพยัคฆ์ขาวของอึนฮา เหนือเป็นเกนบุหรือเต่าดำของอินซา สุดท้ายใต้เป็นกิเลนเขียวของโซวอน


จะว่าไปสัญลักษณ์ของอึนฮามันก็คช้ายๆของคิมกูอยู่นั่นแหละ


ด้วยความที่ฉันหมั่นไส้จิกังจูและฉันสนิทกับคิมกู ทำให้ฉันกับอึนฮาสลับเขตดูแลในบางครั้ง


ตอนนี้ฉันกับพวกเพื่อนๆที่น่ารัก? กำลังเดินผ่านสวนสักแห่ง แถวนี้ดูไม่ค่อยมีคนเลยนะ สงสัยพวกนักเลงจะเยอะละมั้ง


ในขณะที่ฉันกำลังจะหันไปคุยกับโซวอน ตาเจ้ากรรมของฉันก็หันไปเห็นคนกลุ่มนึงกำลังยืนมุงอะไรกันอยู่


จะว่าไปคนพวกนั้นดูคุ้นๆอยู่นะ


เอ๊ะ เดี๋ยวก่อนนะ

.

.

.

.

To be continue. 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

1 ความคิดเห็น