ธิดาเทพ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,599 Views

  • 6 Comments

  • 103 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    61

    Overall
    2,599

ตอนที่ 7 : บทที่6 สัมผัสพิเศษ 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 414
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    11 ม.ค. 62


วัด ตงไห่...


เขาเดินมาส่งจนถึงประตูทางเข้าวัดก่อนจะหันหน้าซีดๆแกมบึ้งตึงมาคุยกับสตรีด้านหลัง

"ถึงแล้วเข้าไปสิคราหลังก็หันระวังบ้างเป็นสตรีที่นี่เป็นหุบเขาย่อมต้องมีสัตว์อันตรายหลากหลายชนิดหากโชคร้ายอาจจะเจองูตัวใหญ่หรือไม่ก็เสือก็ได้ เส้นทางสายหลักที่ขึ้นมาบนนี้ปลอดภัยสุดแล้วส่วนเส้นทางอื่นย่อมอันตราย ข้ามิได้ขู่แต่ว่าพวกเจ้านั้นเป็นสตรีหน้าตาสะสวยย่อมไม่ปลอดภัยเข้าใจหรือไม่"

"........ "

"รีบเข้าไปด้านในเถอะ"

"เจ้าค่ะ... ขอบคุณ"

ก่อนจะย่างเท้าเข้าไปในเขตวัดนางหันหลังกลับไปมองบุรุษผู้นั้นแต่ปรากฎว่าเขาได้หายไปแล้วและห่างออกไปไม่ไกลสตรีสวมชุดสีดำยืนนิ่งอยู่ท่ามกลางฝนที่ยังคงตกหนัก

จินฮวาถึงกับผวารีบวิ่งเข้าไปในวัดไม่เสียเวลาหันกลับมามองอีก


สตรีนางนั้นก็คือใครบางคนที่ติดตามนางมานั่นเอง ใบหน้าซีดเซียวดวงตาดำมืดตวัดมองแผ่นหลังหญิงสาวที่วิ่งหายไปด้านใน ทว่านางมิได้ตามไปด้วยไม่ใช่ไม่อยากตามไป... แต่ตามไปมิได้ต่างหาก



จินฮวาเดินลึกเข้ามาด้านในแม้ฝนจะตกหนักแต่ทว่าบริเวณภายในวัดกลับสวยงามสวยเหมือน!!!  นางหยุดกึก!! ทบทวนบางอย่างในสมองก่อนจะตาเบิกกว้างทุกอย่างเหมือนในฝันต่างกันก็แค่ตอนนี้มีฝนตกหนัก นางหันซ้ายหันขวาจะเอาไงดีด้านนอกก็มีผีรออยู่ด้านในนี้ก็อาจจะมีผีอีกในขณะที่กำลังชังใจนั้น เสียงแหบๆก็ดังขึ้น


"อมิตาพุทธ... กลับมาแล้วหรือ? "


...... ใครกลับมา? เสียงใคร? 


"เสียงอาตมาเอง"


นางถึงกับผละหน้าถอดสีตัวสั่นหงกไต้ซือรูปนั้นเหมือนคนในความฝัน นางอยากจะเอาศีรษะไปโขกกับเสาเหลือเกินจะได้หายจากอาการเหล่านี้สักที


..... ผีหรือคน??? 


"หึหึหึ... อาตมาไม่ใช่ผี"


"ทะ.... ท่าน รู้ได้ไง... ข้า... น้อย คิดอะไร"


"ตามมาเถิดอาตมาจะทำพิธีกรรมให้"


"ฮึก... "นางส่ายหัวไปมาไม่ยอมเดินตามเรื่องแบบนี้เหนือธรรมชาติเกินไปแล้วนางต้องบ้าแน่ๆ... บ้าแน่ๆ


"ไม่ได้บ้าหรอกทำพิธีชำระกายาเสียก่อนทุกอย่างจะปลอดโปร่งโล่งสบาย ทำจิตให้ว่างปล่อยให้เป็นไปตามชะตาฟ้าลิขิต อย่าฝืนอีกเลย"


นางหลับตาลงจู่ๆก็รู้สึกเย็นเฉียบไปทั่วร่างโดยเฉพาะลำตัวส่วนล่างจึงลืมตาขึ้นมาถึงกับแตกตื่นเลยทีเดียว จู่ๆก็มาโผล่ที่กลางสระน้ำขนาดใหญ่ท่ามกลางดอกบัวสีขาวน้ำใสจนเห็นพื้นใต้สระน้ำหันมองไปรอบๆก็เจอไต้ซือกำลังนั่งสมาธิอยู่บนดอกบัวดอกหนึ่ง นางไม่รู้จะทำอย่างไรกับสิ่งที่เห็นดีสามารถทำได้ยังไงแค่กลับตาเพียงครู่เดียวมาโผล่ที่นี่คำถามมากมายเกิดขึ้นภายในสมองอันน้อยนิดลงทุกที


..... จมน้ำตายดีกว่าบางทีนี่อาจจะฝันไปอีกก็ได้... 


ไวเท่าความคิดนางจึงหงายหลังเพื่อให้ร่างจมลงไปในน้ำแต่ทว่าไม่ยักจะจมอย่างใจนึกชำเลืองตามองก็เห็นมีดอกบัวเข้ามารองร่างของนางครานี้เท่ากับว่านางลอยอยู่เหนือน้ำไม่ผิดเพราะนางกำลังนอนบนดอกบัว!!!! ดอกบัวดอกเล็กๆหลายๆดอกมารวมตัวกันรับร่างของนาง


จินฮวาถึงกับหัวเราะให้กับความวิปลาสที่เกิดขึ้นกับตัวเอง


.... ข้าบ้าไปแล้ว....บ้าไปแล้ว... ฮ่าๆๆๆ


"ฮ่าๆๆๆๆๆ... ถูกผีหลอก... เห็นภาพต่างๆ ฮ่าๆๆๆ ข้าบ้าไปแล้ว เห็นวิญญาณ ฮ่าๆๆๆๆ ฮ่าๆๆๆ "


ไต้ซือกำลังทำสมาธิและสวดมนต์พึมพำครู่เดียวแสงประหลาดส่องสว่างไปทั่วทั้งสระน้ำ จินฮวาหยุดหัวเราะจ้องมองแสงสว่างนั่นตาค้าง


จ๋อม!!! 


ดอกบัวเคลื่อนตัวออกไปร่างของนางจึงจมหายลงไปก้นสระแสงประหลาดโอบล้อมรอบๆตัวนางไว้ร่างกายนางรู้สึกได้ถึงความเบาสบายก่อนจะหนักอึ้งเหมือนมีอะไรมากดทับหายใจไม่ออกทุกอย่างกำลังพร่าเลือนก่อนที่ภาพต่างๆจะนิมิตขึ้นมาเป็นฉากๆ เรื่องแล้วเรื่องเล่ามิอาจทราบได้ว่าเป็นเรื่องราวของใครเกิดขึ้นกับใครเป็นคนที่นางไม่รู้จักไม่เคยเห็นและล่าสุดเรื่องราวการตายปริศนาของศพที่จมน้ำในสระท้ายจวน... 


ร่างบางดิ้นรนเพราะเริ่มหายใจไม่ออกภาพศพขึ้นอืดมีหนอนซอนไซใบหน้าไร้ดวงตา, ความเจ็บปวด, ความทรมาน, ความเหว่ว้า, เสียใจ, หนาวเหน็บ, รอคอย, ต้องการสื่อสาร, ความช่วยเหลือ,  


..... ข้าเข้าใจแล้ว!!!!! 


ภายในใจนางกรีดร้องความรู้สึกเหล่านั้นนางเข้าใจแล้ว สตรีคนนั้นถูกฆ่าตายไม่ได้ฆ่าตัวตายอย่างที่ทุกคนคิดจวบจนวันนั้นจนถึงวันนี้วิญญาณตนนั้นรอคอยให้ใครบางคนมาช่วยเหลือแค่ใครสักคนที่ช่วยเหลือวิญญาณไม่อาจปลดปล่อยบางอย่างเกี่ยวข้องสิ่งชั่วร้าย!!!!! มนต์ดำ!!!! 


พลัน!! ดวงตาหงส์เบิกกว้างภายใต้สระน้ำอันเย็นเฉียบแสงสว่างแปลกประหลาดที่มีภาพต่างๆลอยอยู่ในนั้นกลับพุ่งชนเข้าสู่กลางหน้าผากของนางจนหมดสิ้น


กรี๊ดดดดดดดดดดดด


สติสัมปชัญญะครั้งสุดท้ายที่นางจำได้คือความเจ็บปวดและหนักอึ้งของร่างกายก่อนที่ทุกอย่างจะมืดสนิท, เงียบสงบ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

0 ความคิดเห็น